Dit is het eerste deel van een nieuwe serie. Omdat ik hun verhaal nog niet wil afronden komen Rik en Martha terug. Je kan deze verhalen zeker los lezen, maar als je wat meer achtergrond wil, lees dan ‘Het Steigerend Paard’.

Het zal ongeveer een jaar geleden zijn dat Rik Martha leerde kennen. Het verhaal hoe zij een koppel zijn geworden, is zeker geen klassiek verhaal. Al zou Hollywood er wel een goede film van kunnen maken. Het zit namelijk zo:

Rik is de erfgenaam van een zeer welgestelde familie, een familiefortuin gemaakt tijdens de industriële revolutie, dat alleen maar groter wordt. Rik en zijn vader hebben een zwak voor auto’s en zijn dus graag geziene klanten bij Jacques, de Ferrari dealer van Antwerpen. Ongeveer een jaar geleden heeft Jacques aan Rik gevraagd of hij de nieuwe Ferrari 12 Cilindri van de fabriek in Maranello, Italië, naar België zou willen rijden. Maar als promotiestunt moest hij een influencer meenemen en zo aandacht trekken onderweg. Voor Rik woog de kans om met de nieuwe Ferrari te rijden zwaarder door dan zijn tegenzin om een influencer mee te nemen en foto’s te moeten maken. Tot zijn grote verbazing blijkt Martha naast een absolute schoonheid, ook nog eens intelligent, met een goed gevoel voor humor en een nuchtere kijk op de wereld te hebben. Na een roadtrip door Italië, Zwitserland en Frankrijk is de vonk dan ook snel overgeslagen en vormen ze een koppel.

Sindsdien zijn ze amper bij elkaar weg te houden. Een half jaar later, met Kerstmis, stelde hij haar voor aan zijn ouders en vroeg hij haar dan ook om bij hem in te trekken. Zonder twijfels nam ze de sleutels van zijn appartement aan. Martha heeft haar leven als influencer achter zich gelaten en heeft intussen haar marketing en media consultancy bureau opgericht. Rik is intussen verder opgeklommen in de rangen van de bedrijven van zijn vader. Waar hij vroeger nog dure landgoederen kocht, renoveerde en verkocht, is hij nu overgestapt naar het belangrijkste bedrijf binnen het familieconcern. Het bedrijf waar het allemaal mee begon, namelijk het staalbedrijf. Nadat de spoorwegen populairder werden in Groot-Brittannië tijdens de industriële revolutie en dit overwaaide naar het Europese vasteland heeft een verre overgrootvader de kans gezien en deze genomen. Met ongelooflijk resultaat.

Maar nu terug naar het heden:

Ik kan niet geloven hoeveel er veranderd is het afgelopen jaar, zowel privé als professioneel. Glimlachend neem ik Martha haar hand vast en geef een kus op haar handrug. Ze geeft me diezelfde warme glimlach als degene waar ik verliefd op werd, bijna een jaar geleden in een Riva speedboot op het Comomeer. Maar nu zijn we ook naar een speciale gelegenheid onderweg. Richard, de butler van mijn ouders, brengt ons met mijn vaders Rolls-Royce Phantom naar de Ferrari garage. Nog voor de roadtrip begon, had ik mijn order voor een nieuwe 12 Cilindri al in de boeken staan. En vandaag kan ik hem eindelijk gaan afhalen. Natuurlijk gaat Martha dan ook met me mee, en ook omdat we daarna rechtstreeks vertrekken naar de Côte d’Azur.

Na een korte rit arriveren we bij de garage. De eeuwig professionele Richard opent mijn deur en dan die van Martha. Hoe vaak ik ook zeg dat ik de deur best zelf kan opendoen, luistert hij toch niet. Voor de gelegenheid draag ik een donkerblauwe broek met een lichtblauw hemd. Met de mouwen opgerold, zodat mijn best wel gespierde onderarmen zichtbaar zijn. Ik weet nu eenmaal hoe graag Martha me zo ziet, haar ogen krijgen dadelijk een ondeugende glinstering als ze me zo ziet. En zij ziet er schitterend uit. Steeds meer begint ze haar innerlijke Grace Kelly te omarmen, elegant en speels maar toch ook chique. Vandaag draagt ze een groene zomerjurk met een beetje decolleté en een plooirok tot halverwege haar bovenbenen, afgewerkt met een paar leuke pumps. Net zoals Martha mij graag ziet met opgerolde mouwen, zie ik haar graag met een leuk zomerjurkje. Haar lange, atletische benen en haar stevige boezem geven mij diezelfde ondeugende glinstering in mijn ogen. Mijn moeder zegt altijd lachend dat we gerust op de cover van Vogue of Forbes zouden kunnen staan. En ze weet goed genoeg dat we allebei dat soort aandacht niet willen.

Hand in hand lopen ze de garage binnen. Jacques, gekleed in zijn typische krijtstreep kostuum, staat hun al op te wachten met een grote glimlach en een fles champagne in zijn handen. “Goedemorgen Martha en Rik, ik ben blij jullie te verwelkomen op deze mooie ochtend”, begint hij.

“Ah Jacques lang geleden, ik ben ook blij je te zien. Wij allebei natuurlijk”, antwoord ik. Iets wat Martha alleen kan beamen. Hij is natuurlijk onze onrechtstreekse matchmaker. Na nog wat koetjes en kalfjes komt Jacques tot de reden waarom we er zijn. Hij draait zich om naar de auto die tot nu toe nog onder een rood afdekzeil staat.

“Ik zal jullie niet langer laten wachten. Jullie zijn natuurlijk hier om je nieuwe auto op te halen. Het is de eerste 12 Cilindri die we in België leveren en ik moet zeggen dat hij zeer geslaagd is”, gaat hij verder terwijl hij naar de auto wandelt. Martha en ik komen dichterbij en wachten hoe hij het zeill wegtrekt. We zijn allebei aangenaam verrast als we de Ferrari eindelijk in het echt zien. In tegenstelling tot de meesten heb ik besloten om niet te kiezen voor de klassieke rode Ferrari, maar heb ik voor een misschien saaie titaniumgrijze kleur gekozen. Dit geeft de auto best wel een elegant en niet te schreeuwerige uitvoering. Het donkerbruine leer in het interieur ziet er al even goed uit en ruikt nog eens duur ook.

Nadat Martha en ik rond de auto zijn gelopen, overhandigt Jacques de sleutels. “Ik denk niet dat ik nog moet uitleggen hoe alles werkt. Veel plezier ermee!”

Ik neem de sleutels aan en we stappen allebei in. Met een schreeuw komt de V12 tot leven en we rijden de garage uit. Onze eerste rit duur een volle 10 meter. Buiten komt Richard ons eerst tegemoet, hij geeft ons onze bagage zodat we dadelijk naar Zuid-Frankrijk kunnen vertrekken. Martha en ik stappen opnieuw in. Ik leun eerst over de middenconsole en geef haar een korte kus voor ik mijn gordel aan doe en we vertrekken.

Al snel zitten we op de ring rond Antwerpen en beginnen de eerste kilometers van onze 1.200 kilometer durende roadtrip erop. Het spitsuur is gelukkig al aan het afnemen en we kunnen goed opschieten.

“Nu het je eigen auto is, rij je wel wat kalmer he”, lacht Martha. “Ja natuurlijk, je weet hoeveel ik ervoor betaald heb”, lach ik als antwoord.

We maken goede vooruitgang en al snel hebben we België en een groot deel van Frankrijk achter de rug. Vlak voor Lyon hebben we een hotel geboekt om te overnachten om dan in de ochtend verder te rijden. Na een lekker diner vallen we toch wel moe in slaap. Zo een dag in de auto kan toch vermoeiend zijn, ook als het een Ferrari is.

De volgende ochtend word ik wakker met Martha haar hand op de ferme ochtenderectie in mijn boxer. De wekker heeft Martha al vroeg gewekt en zij wekt mij nu ook met plezier.

“Iemand wil de vakantie goed inzetten”, zeg ik nog half slaapdronken. Haar ogen glinsteren van ondeugendheid als ze haar hand aan mijn boxer laat ingaan en met traag begint af te trekken. Al snel beginnen we vol passie te zoenen. Nadat we beiden steeds meer opgewonden worden, verbreekt ze de kus en komt ze over mijn benen zitten. Met een ruk trekt ze mijn boxer naar beneden en springt mijn kneiterharde erectie vrij. Met een enorm geile blik neemt ze mijn pik al snel in haar mond. “Ohh, dat doe je toch zo goed”, kreun ik. Martha kan toch echt wel de beste blowjobs geven. Het gevoel van haar tong rond mijn eikel doet me mijn beenspieren al aanspannen. Zo heerlijk. Met een geile glimlach komt ze los van mijn harde lul en begint dan langs de aders van mijn stam naar mijn ballen te likken. “Die zitten weer goed vol”, lacht ze dan.

“Voor jou toch altijd, dat weet je”, antwoord ik al even geil.

Al snel neemt ze mijn staaf terug in haar mond en laat duidelijk merken dat ze mijn zaad wil. Steeds sneller en steeds dieper begint ze me te pijpen. Eén hand legt ze rond mijn ballen en één hand rond mijn stam. De combinatie van haar beide handen en haar zuigende mond begint me te veel te worden. Ik grom van opwinding dat ze zo goed is. Ze laat mijn pik bijna helemaal uit haar mond glijden en kijkt dan verleidelijk omhoog. Die blik in haar ogen alleen al doet me bijna klaarkomen. Maar ik weet intussen dat dat het teken is dat ze nu mijn ballen helemaal gaat leegzuigen. En dat doet ze ook. Steeds heviger begint ze aan mijn mannelijkheid te zuigen, likken, kneden. Al snel kreun ik dat ik ga klaarkomen. Mijn pik wordt nog harder en begint te kloppen. Met mijn paal diep in Martha haar keel begin ik te spuiten. Zoals altijd weet ze een stevige lading uit mijn ballen te krijgen en schieten er zeker 7 stralen dik, wit zaad uit mijn pik. Zoals altijd slikt ze alles door en laat me trots haar lege mond zien.

“Dat was al een lekker ontbijt zeg”, zegt ze terwijl ze omhoog kruipt en me een zoen geeft.

Ik leg een hand op haar heerlijke ronde billen en zoen haar terug. “We moesten ons maar eens gaan wassen, we moeten nog ontbijten en dan vertrekken”, zucht ik. Ik zou hier met gemak nog een hele dag met Martha tegen me kunnen liggen, en ik weet dat zij er hetzelfde over denkt. Maar dat kunnen we op onze bestemming ook nog doen.

Martha kijkt me ondeugend aan als ze uit bed opstaat. Ze heeft enkel haar slaapshirt aan met een piepkleine zwarte string eronder. Speels heft ze haar shirt omhoog zodat ik haar billen kan zien. Ze kijkt me over haar schouder aan en bijt op haar lip. Ik kan me niet snel genoeg naar de douche haasten. Tegen dat ik in de badkamer ben, heeft Martha haar weinige kleren al op de grond gegooid en wacht ze tot het water warm is. Ik kom achter haar staan en sla mijn armen rond haar prachtige lichaam. Over haar schouders zie ik al hoe haar tepels stijf op haar volle borsten staan. Ik begin haar hals te zoenen terwijl één hand naar haar stevige borsten gaat en de andere naar de hittebron tussen haar benen. En dat is duidelijk niet alleen een hittebron, maar begint ook meer op een waterval te lijken. Martha kan altijd zo lekker nat worden.

Het water is intussen warm als we onder de straal gaan staan. Ik draai haar om en kijk naar beneden. Eerst in haar smaragdgroene ogen en daarna naar haar borsten waar intussen de waterdruppels op parelen. Misschien ben ik subjectief, maar Martha heeft echt de mooiste borsten die ik al gezien heb. Groot, vol en rond, maar toch zo stevig. De zwaartekracht heeft bijna geen vat op haar D-cup.

Ik laat haar lippen en haar hals achter en begin naar beneden te likken. Tussen de vallei tussen haar borsten door over haar buik nog verder naar beneden. Ik hang een been over mijn schouder om zo toegang te krijgen tot haar vrouwelijke schat. Haar gezwollen schaamlippen openen zich al een beetje. Met een brede tong glij ik tussen haar schaamlippen naar haar klitje. Het gekreun dat ik van boven me hoor komen, spoort me aan om verder te gaan. Net zoals Martha juist bij mij gedaan heeft, begin ik eerst met helemaal over haar schaamlippen te gaan en daarna even in haar strakke tunnel voor ik me opnieuw focus op haar klitje. Het gekreun wordt alleen maar luider. Na de pijpbeurt van daarjuist staat Martha natuurlijk ook op scherp. Zeker wanneer ik dan nog twee vingers haar natte vagina laat inglijden. Met mijn andere hand houd ik haar billen stevig vast, ze begint steeds meer te wankelen op haar benen.

“Ohh jaaa, laat me komennn”, kreunt ze terwijl ze haar hand voor haar mond hoort om niet het hele hotel te laten meegenieten. Ik voel haar kutje strakker worden rond mijn vingers. En dan wordt mijn gezicht nog een pak natter als ze toch een luide kreun laat ontsnappen. Ik blijf haar door haar orgasme likken. Eens dat een beetje is uitgeraasd, houd ik haar stevig vast en kom terug omhoog. Opnieuw beginnen we onder de warme douchestralen te zoenen. We kijken elkaar liefdevol aan terwijl ik haar nog dichter tegen me aan druk.

“We zullen maar eens voortmaken, we moeten nog een stukje rijden”, zegt ze gelukzalig.

Een goed halfuur later hebben we ontbeten en worden onze koffers naar de auto gebracht terwijl we uitchecken. Martha heeft opnieuw een zomers jurkje aan, al is dat vandaag wat korter dan gisteren en heeft het een diepere decolleté. Met het warme, Franse weer mag ze zeker wat meer blote huid laten zien. Mij zal ze niet horen klagen. Ik heb vandaag een gewone korte broek aan en een polo. Vandaag moeten we nog zo’n 450 km rijden en zullen dus iets na de middag aankomen in Antibes.

De Ferrari komt met een brul tot leven. Ik moet er gewoon van glimlachen. Al snel zitten we op de ‘Route du Soleil’ naar het zuiden. Gelukkig is het begin juni en is de typische zomerdrukte nog niet begonnen. Vlot rijden we door naar het zuiden. Omdat het nu wel mijn eigen auto is en de motor nog moet worden ingelopen trek ik niet te hard op, ook al is dat moeilijk bij het vertrekken aan de péage.

Rond 14u rijden we dan eindelijk de autoroute af. We zijn bijna bij onze bestemming: Antibes. De reden dat we hier naartoe komen is niet alleen omdat het een prachtig oud stadje is waar je mooi langs de Middellandse Zee kan wandelen of omdat je er lekker kan eten, we komen ook naar een nieuwe aanwinst van mijn ouders kijken.

Voor hun dertigste huwelijksverjaardag hebben ze zichzelf nogal buitensporig getrakteerd. Ze hebben een nieuw familiejacht gekocht. We hebben er vroeger al één gehad, maar omdat we dat toch niet zo vaak gebruikten, hebben ze het weer verkocht. Echter nu ik steeds meer verantwoordelijkheden binnen het familieconcern krijg, beginnen mijn ouders meer van het leven te genieten. Ze zijn zelfs van plan om volgende week van hier in Antibes helemaal richting Scandinavië te varen. Hun eigen luxe fjordencruise zeg maar.

Maar vooraleer zij voor enkele weken op het water zitten, krijgen Martha en ik ook de kans om te ontspannen. Maar vooral om het jacht uit te testen, al wordt dat niet zo gezegd. Mijn ouders hebben me verder niet veel details over de boot gegeven, ze hebben alleen gezegd dat ik naar de haven en specifiek naar de ‘Quai des Milliardaires’ moet rijden. Persoonlijk vind ik dat nogal pretentieus klinken, maar zo zijn de Fransen nu eenmaal. Maar dat betekent ook wel dat het geen klein plezierbootje zal zijn.

Terwijl we richting de haven rijden, zien we de zee al glinsteren in al zijn blauwe schoonheid. Op het water zien we dat er al duidelijk veel grote jachten naar de Franse rivièra zijn afgezakt. Misschien ook niet heel verbazend, de Formule 1 Grand Prix van Monaco zal over een week plaatsvinden. Iedereen zakt dus al af naar de kust voor het glamour evenement van het jaar.

Maar goed al snel komen we aan in de haven en rijden langs de oude omwalling op richting het goed bewaakte deel met de superjachten, lees de jachten die langer dan 100 meter zijn. Aan de poort komt een bewakingsagent naar ons toe en kijkt al goedkeurend naar de auto. Hij vraagt mijn naam en onze identiteitskaarten. Hij neemt ze even mee naar zijn bureau en komt na enkele minuten terug.

“Suivez moi, s’ il vous plaît”, zegt hij vriendelijk. De zware metalen poort schuift open en we worden toegelaten op een kleine parking. Hier staan enkele bestelwagens die leveringen voor de jachten komen doen: eten, drank, bloemen… Je kan het waarschijnlijk zo gek niet bedenken, maar als je erom vraagt, geraakt het ook wel op je boot. De bewakingsagent dirigeert ons naar de parking. Hij laat me parkeren tussen een nogal opzichtige Mercedes-Benz G63 4x4² met een nummerplaat uit Dubai en een Rolls-Royce Cullinan SUV. Tot mijn verbazing voelt de brede Ferrari ineens toch wat kleiner.

Tegen dat we zijn uitgestapt en onze bagage uit de koffer nemen, komt er iemand aangewandeld die precies de kapitein van ons jacht moet zijn. Met zijn hand uitgestoken begroet hij ons.

“Hello, welcome in Antibes, my name is Paul. You must be Rik and Martha. It’s my pleasure to meet you both. I am the captain of ‘Breakthrough”, zegt hij terwijl hij ons beide de handen schudt. Ik merk een brits accent op. “Let me show you the way”, gaat hij verder terwijl hij Martha haar bagage van haar overneemt.

Terwijl we langs de rijen superjachten wandelen, het onze ligt helemaal aan de laatste kade, vertelt hij ons wat meer over zijn achtergrond. Bleek dat hij vroeger in de Royal Navy heeft gewerkt en was opgeklommen tot de rang van kapitein. Hij had zelfs een fregat onder zijn bevel. Maar uiteindelijk had hij genoeg van alle politieke spelletjes in het leger en werd hij kapitein van jachten. Dit zou de eerste keer zijn dat hij kapitein is van een jacht langer dan 100 meter, zijn vorige kwam uit op 95 meter. Desondanks voel ik me dadelijk op mijn gemak bij deze veteraan.

We wandelen verder en zien stilaan mijn ouders hun verwennerij in zicht komen. Een prachtige donkerblauwe boeg verschijnt voor ons. Martha en mijn ogen worden steeds groter met elke stap die we dichter komen. Ik heb wel eerder grote jachten gezien, ik ben ook al wel eens aan boord geweest. Maar om te beseffen dat dit van mijn ouders is…

We stoppen even om haar te bekijken. Trots begint Paul over ‘zijn’ schip te vertellen.

“Breakthrough is echt een hoogtechnologisch jacht. Dit is het eerste jacht dat op waterstof kan varen, waardoor onze uitstoot naar 0 gereduceerd wordt. En met 118 meter lengte kan ze zich zeker meten met de groten der Aarde.

We wandelen helemaal naar de achtersteven, waar één van de ‘deckhands’ ons helpt om aan boord te komen. Naast hem staat Vanessa te wachten. Zij stelt zich voor als de 'hoofdsteward'. Samen wandelen we de trap op naar het belangrijkste dek. Dit is eigenlijk het terras waar verschillende ligzetels en loungezetels rond een infinity zwembad staan opgesteld. Ik ben al verbaasd over de luxe op het jacht. Ik zie duidelijk dat mijn moeder wat invloed op de herinrichting heeft gehad. Alles ziet er elegant uit, niet de typische Liberace schreeuwerigheid die je op veel jachten ziet. En terwijl ik al verbaasd ben, zie ik zelfs van achter haar zonnebril dat Martha haar ogen enorm groot zijn. Ook al was ze een populaire influencer en kwam ze op vele mooie plekken, een plek als deze heeft ze nooit gezien.

Terwijl we wennen aan de omgeving begint Vanessa aan haar uitleg. Zij vertelt dat zij over alles binnen in het schip gaat wat niet technisch is, zoals het verzorgen van de kamers en het tevreden houden van de gasten. Onze bagage wordt overgenomen door de deckhands en naar de eigenaars suite gebracht. Intussen zullen Vanessa en Paul ons een rondleiding door het jacht geven.

Ze nemen ons mee door het hele jacht: de living, de eetkamer, de bar op het niveau van het water met dan nog eens een eigen sauna en massageruimte, de verschillende platformen die aan de zijkanten van de boeg naar buiten klappen, de garage met de speedboot en jetski’s… Het is net ons eigen vijfsterrenhotel! Als laatste gaan we naar de brug, waar Paul en zijn mannen Breakthrough besturen. Hier stelt Paul het reisplan voor de komende dagen voor. Vandaag vertrekken we uit de haven van Antibes en vannacht zullen we varen richting Villefranche-sur-Mer, dan voor een paar dagen richting Cinque Terra in Italië voor we tegen zaterdag richting Monaco gaan voor het Formule 1 weekend en daarna naar Antibes terugkeren. Het klinkt als een heerlijk vakantieplan om eerlijk te zijn.

Onderweg stellen Paul en Vanessa ons voor aan alle andere crewleden die we tegenkomen. In totaal zijn ze met twintig mensen die het schip onderhouden. We zijn ze zelfs niet allemaal tegengekomen.

Als laatste neemt Vanessa ons mee naar onze suite. We kijken onze ogen uit. Onze kamer kijkt uit over de voorsteven en omslaat de hele breedte van het jacht met een privéterras en bubbelbad vooraan. Een groot kingsize bed in het midden met een enorme badkamer met een tweepersoonsdouche en een dressing voor mij en een dressing voor Martha. En dan is er nog een trap naar boven naar een bureau met een al even goed uitzicht. Nadat we alles verkent hebben, laat Vanessa ons alleen.

“Oh my God, wist jij wat je ouders gekocht hadden?”, vraagt Marta, “want dit alles had ik in geen miljoen jaar kunnen bedenken. Alles is zo enorm groot en prachtig afgewerkt. Iedereen is hier om ons te helpen en bedienen. Zelfs deze suite is groter dan mijn vorige appartement was. Je merkt niet eens dat we op water zitten!”

Ik omhels haar en zeg: “nee, ik had geen idee dat ze dit jacht gekocht hadden. Ik ben zelf helemaal onder de indruk en ik ben al wel aan boord van dit soort boten geweest. Met onze week gaan we nog niet alles kunnen ontdekken. Als mijn ouders terug zijn van hun reis ga ik vragen of we nog wat langer hier kunnen zijn.” Martha geeft me dadelijk een kleine zoen. “Dat klinkt als een goed idee.”

We kijken eerst nog rond de kamer, de stewardesses hebben alles al mooi in de kasten gelegd. Intussen hebben Paul en zijn mannen het jacht van de kade losgemeerd en zijn we voorzichtig richting het open water aan het varen. Martha en ik kijken vol interesse toe vanop ons terras hoe geruisloos efficiënt alles verloopt. Als we de haven uit zijn, kijkt Martha naar me: “dus we hebben nog een hele namiddag voor we ons moeten klaarmaken en met de speedboot terug naar Antibes gaan voor ons diner?” Ik knik ter bevestiging.

“Oké dan ga ik mijn bikini aantrekken en genieten van de eerste echte Zuid-Franse UV stralen. Ik heb zó hard uitgekeken naar lekker niksen aan het water”, lacht ze breed. Ik kan haar geen ongelijk geven. Ik ga al op zoek naar mijn boek en naar mijn zwembroek om naast haar te komen liggen.

Natuurlijk had ik me veel sneller omgekleed. Sinds ik met Martha samen ben, heeft ze mijn kleerkast helemaal herwerkt. Mijn hemden en broeken passen beter en zijn beter op elkaar afgestemd. En ze heeft een veto gesteld op losse zwemshorts. Nu enkel strakke zwemshorts. “Als jij naar mijn figuur mag staren in mijn bikini, wil ik ook naar het jouwe staren”, had ze met een knipoog gezegd. En dus kijk ik nu in de spiegel. Gespierde schouders, borstspieren en een subtiele sixpack met een mooie bobbel in mijn zwembroek. Maar het is ook wel duidelijk dat mijn huid nog wat zonlicht kan gebruiken. Terwijl ik wacht, kijk ik uit over het water en hoe Paul ons tussen enkele andere grote jachten door manoeuvreert.

Dan hoor ik Martha achter me. “Wat denk je? Ben ik klaar om op het dek van een jacht van een paar honderd miljoen te liggen?”

Mijn mond valt open, zoals altijd als ze uit de dressing komt. Of het nu een jurk, lingerie, een simpele jogging of zoals nu een bikini is. Ze heeft een prachtige witte bikini aan. Het topje ziet er op het eerste zicht redelijk simpel uit, maar het laat zeker genoeg van haar decolleté zien en is afgewerkt met gouden ringetjes naast de lapjes stof. Het bikinibroekje zit hoog uitgesneden op haar heupen, waardoor haar benen nog langer lijken. Aan de achterkant is het net geen volledige string, zodat haar billen prachtig uitkomen, maar het nog best chique is. Ook dit is afgewerkt met gouden accenten. Het steekt prachtig af tegen haar toch al meer gebruinde huid. “De outfit is goedgekeurd zie ik”, glimlacht ze, “de jouwe ook hoor.”

Voor we vertrekken doet ze nog snel een licht doorschijnende rok rond haar middel om toch iets bedekter door het jacht naar de achtersteven te wandelen. Voor we de deur uitgaan, kan ik het niet laten en knijp eens in haar smakelijke billen.

We wandelen helemaal terug naar de achtersteven van het jacht, waar we eerst de omgeving in ons opnemen. Het schitterende blauwe water, de kust achter ons en een hoop andere jachten rondom. Het is net alsof we in een typische poster van de Côte d’Azur vast zitten. Nadat we ons nog wat meer vergaapt hebben aan de omgeving, kiezen we twee ligstoelen aan het zwembad uit. Net als we zitten komt een van de crewleden naar ons toe. Hem hadden we nog niet gezien.

“Hallo, mijn naam is Aaron, ik ben een van de dekjongens en kan jullie helpen met alles buiten. Bijvoorbeeld een jetski klaarmaken voor een ritje, gaan waterskiën achter de speedboot of ik kan een cocktail maken aan de bar. Staan de parasols zo goed voor jullie?”, begroet hij ons. Bij hem merk ik een Australisch accent op. En hij heeft ook die typische surferboy look. Hij kan niet ouder zijn dan twintig met zijn blonde krullen en gebruinde huid. Onder de donkerblauwe polo van zijn uniform zie je een duidelijk atletisch figuur met ook een paar gespierde benen die onder zijn bermuda uitsteken. Terwijl hij zich voorstelt, kan hij het niet laten regelmatig een blik naar Martha te werpen. Wie kan het hem kwalijk nemen? Ze ligt er ook heel knap bij in haar bikini. Ik zou hetzelfde doen als ik in zijn schoenen sta.

“Dag Aaron, leuk je te leren kennen”, antwoordt Martha, die van achter haar zonnebril hem ook in zich opneemt. “De parasols staan goed zo hoor, maar een cocktail klinkt wel lekker. Verras me maar.”

“Maak er maar twee van”, lach ik.

“Komt eraan”, zegt Aaron. Terwijl hij zich omdraait om naar de bar te gaan, ga ik even met hem mee. Zo kom ik te weten dat hij inderdaad nog twintig is. Dit is zijn tweede seizoen en al dadelijk kon hij een job op een groot jacht krijgen, waar hij heel dankbaar voor is. Ik kom ook te weten dat hij al sinds kinds af aan waterskiet en ons dus ook les kan geven. Ik zeg dadelijk dat ik dat deze week wel ergens wil leren, net zoals met de jetski eropuit trekken. Intussen is hij zoals een professionele barman onze cocktails aan het maken. Barman zijn, is ook ooit een vakantiejob van hem geweest.

Met onze glazen ga ik terug naar het zwembad waar Martha zich met haar boek geïnstalleerd heeft, lekker ontspannen. We klinken op onze vakantie en dan ga ik naast haar liggen met mijn eigen boek.

Na een tijdje zo te liggen, besluit Martha even een duik te nemen in het acht meter lange zwembad. Met een sierlijke duik springt ze erin en zwemt een paar baantjes om dan helemaal afgekoeld terug uit het zwembad te komen. De waterdruppels glinsteren op haar prachtige lichaam. Toevallig zie ik uit mijn ooghoeken dat Aaron een beetje verder wat aan het poetsen is en ook even spiekt naar de donkerharige nimf die uit het water komt.

De rest van de namiddag blijft lekker ontspannen met lezen, zwemmen en zonnen. Tegen dat het avond wordt, gaan we terug naar onze suite om ons klaar te maken voor ons diner in Antibes. In de douche staan we elk tegenover elkaar onder onze eigen sproeikop. We weten nog net onze handen van elkaar te houden, vooral omdat we niet heel veel tijd meer over hebben. Al snel zijn we klaar om te vertrekken. Martha met een simpel, maar elegant zomerjurkje dat haar dijen half bloot laat met een haltertop en een open rug. Om de open rug niet te verpesten, heeft ze geen beha aangetrokken. Niet dat mij zal ze niet horen klagen. Haar borsten hebben die ook niet echt nodig. Ik heb gekozen voor een linnen hemd en een bermuda.

Aan de achtersteven ligt de speedboot klaar die ons terug naar de haven brengt. Aaron en één van de stewardessen, een blonde meid met de naam Jess, wachten ons op. Samen zullen ze ons naar het restaurant brengen. Eerst stap ik in de kleine boot en geef dan een hand aan Martha. Even sierlijk als altijd stapt ze in. Opnieuw zie ik Aaron even spieken naar mijn vriendin.

Martha en ik gaan zitten terwijl Jess en Aaron de speedboot losmaken van het grote jacht en richting de kust varen. Vanessa heeft voor ons gereserveerd in het restaurant van het bekende Hôtel du Cap-Eden-Roc. Na een korte boottocht van tien minuten komen we aan bij de steiger van het hotel.

Jess komt even met ons mee om ons naar het restaurant te begeleiden. We worden naar een gezellige met kaars verlichte tafel geleid met uitzicht over de zee. Wanneer het voorgerecht wordt opgediend, zeg ik tegen Martha: “dit doet me echt denken aan ons etentje op het Comomeer.”

“Dat was echt zo een geweldige avond”, antwoordt ze, “ik had nooit gedacht dat ik een jaar later op een plek als deze zou zitten. Al hoopte ik toen wel dat ik nog vaker met jou op date zou kunnen gaan.”

“Daar hoopte ik toen ook op en ik ben zo blij dat dat is uitgekomen”, zeg ik terwijl ik een hand op de hare leg. We toosten met onze champagne en beginnen aan ons heerlijke diner.

Vijf gangen en de nodige champagne en wijn later, hebben we net ons dessert op. Er staat intussen ook al een iets frisser zeebriesje. Martha raakt na wat alcohol altijd in een speelse bui, met haar voet begint ze langs mijn benen te wrijven. En in het kaarslicht zie ik twee kleine puntjes door haar jurkje komen, en dat zal niet alleen door de zeebries komen.

We bedanken alle obers en vragen Jess te bellen. Met mijn arm om haar heupen wandelen we terug richting de aanlegsteiger om hen op te wachten. Halverwege zijn we ver genoeg van het hotel en laat ik mijn hand naar haar billen glijden. Als Martha mij mag plagen, mag ik dat ook bij haar.

Niet veel later komen Jess en Aaron aan. Ze helpen ons in te stappen. Omdat we beiden best aangeschoten zijn, gibberen we allebei als twee kleine kinderen wanneer de boot schommelt als we instappen. Ons gegiechel werkt aanstekelijk, want zowel Aaron als Jess moeten glimlachen. Al snel varen we richting het jacht en zien haar in de verte in zicht komen. Met alle lichten aan ziet Breakthrough er prachtig uit. Niet veel later meert Aaron de boot aan aan de achtersteven. Wanneer Martha wilt uitstappen, verliest ze haar evenwicht, door de hakken en natuurlijk door het verhoogde promille in haar bloed. Aaron kan haar net op tijd tegenhouden voor ze helemaal naar achter valt. Hij neemt haar zijkanten vast met zijn gespierde handen. Beide handen houdt hij wel best hoog aan haar zijkanten, hij moet ongetwijfeld de onderkant van haar borsten gevoeld hebben. Martha moet opnieuw even giechelen door het hele voorval, ze registreert Aaron zijn handen pas net voordat hij loslaat. Ze bloost even en stapt dan zonder problemen uit. Ik volg haar zonder problemen. Mijn benen zijn beter tegen alcohol en de zee bestand precies.

Zij aan zij wandelen we naar onze suite. Eens binnen vallen we elkaar in de armen om onze opgekropte opwinding de vrije loop te laten. Al zoenend wandelen we naar het raam. We onderbreken onze kus om over de zee uit te kijken. Alle flikkerende lichtjes van de omgevende jachten voelen magisch aan. Ik sta achter Martha en sla mijn armen om haar heen en geef een kusje in haar hals. Ze zucht diep van opwinding en van gelukkig zijn. Ik kan het niet laten en maak de knoop van haar jurkje in haar nek los. Het topje komt los en ik neem haar borsten en harde tepels vast. Terwijl ik haar hals blijf kussen, duw ik met mijn kruis tegen haar kont.

“Wie weet wie je hier zo kan zien”, hijg ik in haar oor, inspelend op haar kink voor seks in het openbaar en exhibitionisme. We hebben het al wel eens over een trio gehad, maar zijn er nog niet aan toegekomen. Misschien is deze vakantie wel een poging waard. Ze kreunt ter bevestiging. Ik besluit nog een beetje verder te pushen. “Stel je voor dat Aaron je zo kan zien… ik zag wel hoe je hem bekeek aan het zwembad. En hoe hij jou naar jou blijft loeren. Hij zal zeker aan je denken deze avond in zijn kajuit. Aan je sexy bikini, aan je lekkere jurkje, hoe hij je moest opvangen daarjuist…” Ik voel hoe er een siddering door haar lichaam heen trekt. Ze draait zich om en kijkt me supergeil in de ogen. Ze duwt me naar het bed. Ik val achterover op het bed met mijn benen nog over de rand hangend. Martha torent boven me uit en laat dan haar hele jurkje vallen. Mijn ogen gaan over haar lichaam. Van haar parmantige D-cup over haar slanke buik naar de kleine string die haar opbollende lippen niet meer helemaal kan verhullen.

Ze likt over haar lippen en komt dan over mijn benen heen zitten. Ze trekt mijn hemd uit en gaat met haar wijsvinger over mijn borstkas naar mijn broeksknoop. Gulzig doet ze de knoop open en de rits naar beneden. Snel trekt ze mijn broek en onderbroek naar beneden tot ze ergens rond mijn knieën bengelen. Mijn harde erectie staat recht omhoog. Twintig centimeter aan dik, kloppend vlees wijst recht naar het poesje dat erboven hangt. Martha trekt haar string aan de kant en laat zich dan naar beneden zakken. Bij het eerste contact van mijn eikel met haar gladde lippen gaat er een rilling over onze beide ruggen. Onze snelle pijp- en befbeurt van deze ochtend is niet genoeg om onze honger naar elkaar te stillen. Mijn paal dringt dieper en dieper haar heiligdom binnen. Wanneer haar billen helemaal op mijn dijen rusten, slaakt ze een kreun. “Ohhh, je vult me zo goedd”, hijgt ze terwijl ze haar heupen meer begint te bewegen. Ze schuift over mijn pik heen en gebruikt haar kutspiertjes om mijn hele lengte te bewerken. Haar kutsappen druipen al over mijn ballen heen. Door de alcohol en de zomerse dag weten we van elkaar dat we beiden te geil zijn om er een uitgebreide sessie van te maken. Dit wordt een hevige beurt.

Martha haar bewegingen worden steeds meer ongecontroleerd. Ze wil sneller, ze wil klaarkomen, maar op deze manier wordt ze enkel geiler zonder over de drempel te gaan. Ik neem haar billen vast en hef haar iets op. Ik beweeg mijn heupen en begin mijn pik in haar strakke neuktunnel te pompen. Haar ogen rollen helemaal naar achter.

“Oh jaa, niet stoppennn. Zo..ooo… heerlijkkk”, kreunt ze. Haar orgasme komt steeds dichterbij, net zoals het mijne. Met een hand begint ze haar klit te bewerken om nog heviger klaar te komen. Ik blijf op haar inhameren. Mijn pik kan gewoon niet harder worden. Martha haar kreunen blijven in haar keel steken, haar spieren spannen zich samen wanneer ze eindelijk dat verlossende orgasme krijgt. Haar kutje knijpt mijn lul bijna samen, ik kan niet meer bewegen, zo veel strakker dat ze wordt. Nadat haar orgasme is uitgeraasd, valt ze over mijn borstkas heen met mijn pik nog diep in haar begraven. Door deze kleine beweging word ik ook over de rand getild. Mijn ballen trekken samen en beginnen haar heerlijke kutje te vullen met dikke stralen zaad. “Aahh, jaaa”, kreun ik met mijn spuitende pik in haar en mijn armen rond haar geslagen.

Gelukzalig kijkt ze me aan. “Dat was weer heerlijk.”

“Dat was het zeker”, glimlach ik naar haar.

Na uit te puffen, komt ze naast me liggen, met haar string nog aan waar mijn zaad nu in aan het lekken is. “Niets beter dan gevuld gaan slapen”, zegt ze nog. Ik trek mijn boxershort terug op en neem haar in mijn armen.

“Schatje, ik was serieus juist. Het is me wel opgevallen dat Aaron regelmatig jouw richting uitkeek vandaag. Je weet hoe we al vaker over een trio hebben gepraat, misschien moet je Aaron maar verleiden hiervoor”, zeg ik.

Ze kijkt me met haar grote groene ogen aan: “ben je er zeker van?”

“Ja, anders zou ik het niet voorstellen. Het lijkt me zo geweldig je te zien genieten van twee mannen die je tegelijk verwennen.”

Ze geeft me een kleine zoen. “Oké dan, maar als één van ons twee niet meer wilt, stoppen we er dadelijk mee.” Ik aai over haar hoofd, “deal!”

En zo vallen we in elkaars armen in slaap terwijl kapitein Paul Breakthrough al richting de volgende stop van Villefranche-sur-Mer vaart.

Laat gerust weten wat je van dit eerste deel vindt!