Het huis aan de Lindenlaan leek van buiten een toonbeeld van gereformeerde degelijkheid. Binnen was het een broeinest van onderdrukte lust, geheimen en langzaam opbouwende spanning.
Mike en Anja, beiden midveertiger, speelden overdag de perfecte gelovigen. ’s Nachts lieten ze alle remmen los. Hun slaapkamerdeur was weliswaar gesloten, maar de geluiden die door de muren drongen lieten weinig tot de verbeelding over: het gekreun van Anja wanneer ze zich liet nemen, het gehijg van Mike, en voornamelijk het geluid van lijf-op-lijf dat duidelijk maakte dat ze wild aan het seksen waren. Maar ook het masturberen van Anja. Ze vond het heerlijk om op willekeurig momenten de druk van de ketel te halen door even lekker met haarzelf te spelen en klaar te komen. Ook wanneer Mike naast haar lag te slapen.

Mike had al jaren een sterk vermoeden dat hij diep van binnen ook door mannen opgewonden werd en dat de laatste jaren verergerd was, iets wat Anja niet alleen accepteerde maar zelfs aanmoedigde. Zijzelf nam haar huwelijkse trouw al helemaal niet serieus. Ze genoot van seks met anderen en daar werd zelden door haar in de voor haar vertrouwde omgeving, geheimzinnig over gedaan.

Bob, zeventien, was volledig in de ban van die geluiden en beelden. Nacht na nacht drukte hij zijn oor tegen de muur, zijn hand in zijn broek, terwijl hij elk detail in zich opzoog. Hij bespiedde zijn moeder Anja wanneer ze zich uitkleedde of naakt door de slaapkamer liep. Ook zijn zus Anne ontkwam niet aan zijn hongerige blikken. Hij loerde naar haar zonder dat ze het ook maar enigszins vermoedde, wanneer ze na het douchen of hockeyen in naakt of in haar onderbroek en bh in haar kamer liep, en hij doorzocht regelmatig de wasmand. Daar vond hij de gedragen slipjes van zijn moeder – vaak nog vochtig – en de simpele witte katoenen meisjes onderbroekjes van Anne. Hij drukte ze tegen zijn gezicht, rook eraan en masturbeerde er woest mee, terwijl hij fantaseerde over zowel zijn moeder als zijn zus. Bob vermoedde dat hij net als zijn vader biseksueel was; jongens op school trokken hem meer en meer aan, maar de verboden lust voor de vrouwen in zijn eigen huis was het sterkst en meest beschamend. Vooral de verliefdheid voor zijn moeder was verontrustend.

Anne bleef zich van dit alles volledig onbewust. Ze was de preutsheid zelve: zedige kleding, witte katoenen bh’tje en eenvoudige HEMA-onderbroekjes van de meisjesafdeling. Seks was voor haar iets abstracts en zondigs. Verder dan een enkele onhandige, onschuldige masturbatie onder de dekens was ze nooit gekomen. Ze presteerde uitstekend op het vwo, speelde hockey en zat elke zondag trouw in de kerk. Vaak naast Thea, de vrouw van dominee Albert. Ze luisterde aandachtig naar de preken over reinheid en verleiding, zonder te beseffen hoe hypocriet die woorden soms klonken.

Anja had genoeg van de onschuld van haar dochter. Anne was bijna zeventien en leefde als een non terwijl haar lichaam al lang rijp was. Via een vertrouwde ouderling waarmee Anja stiekem een avontuurtje had gehad, hoorde Anja recent dat dominee Albert en zijn vrouw Thea er in hun eigen huwelijk een opvallend losse seksuele moraal op nahielden. Thea in het bijzonder had een dominante inslag en het echtpaar stond er bij enkele vertrouwelingen om bekend dat ze buiten het huwelijk om speelden – discreet, maar niet bepaald kuis. Dit nieuws had Anja alleen maar gesterkt in haar plan.
En toen het predikantenechtpaar liet weten een betrouwbaar parttime dienstmeisje te zoeken voor licht huishoudelijk werk in de pastorie – stofzuigen, afstoffen, koffieschenken en bedienen tijdens de kerkeraadsvergaderingen – zag Anja haar kans. Dit was perfect. Anne zou dichter bij het echtpaar komen, blootgesteld worden aan volwassen gesprekken en misschien, heel misschien, eindelijk wat losser worden in haar seksualiteit.

Die avond, terwijl Bob weer eens trillend van opwinding tegen de muur leunde en Anne onwetend in haar kamer haar huiswerk maakte en in haar bijbeltje las, nam Anja het besluit. Morgen zou ze met haar dochter praten.
De façade van vroomheid in huize Verhoeven begon gevaarlijk te scheuren. En de pastorie, met haar eigen verborgen lusten, wachtte al.

Anja klopte zacht op de deur van Anne’s kamer en wachtte niet op antwoord. Ze stapte naar binnen en sloot de deur achter zich. Anne zat aan haar bureau, nog in haar hockeytenue, haar lange haar in een nette paardenstaart. Voor haar lagen schoolboeken en een opengeslagen Bijbel.
“Anne, lieverd, kan ik even met je praten?”
Anne keek op, een beetje verbaasd. Haar moeder kwam niet vaak zomaar naar haar kamer. “Natuurlijk, mam. Is er iets?”
Anja ging op de rand van het bed zitten en klopte naast zich. “Kom eens even zitten. Ik wil je iets vertellen.”
Anne schoof aarzelend haar stoel naar achteren en kwam naast haar moeder zitten, haar handen keurig in haar schoot gevouwen. Ze rook licht naar douchegel en zweet van de training – een onschuldige, frisse geur die Anja even deed zuchten.
“Je bent bijna zeventien,” begon Anja. “Je bent een slimme, mooie meid. Je haalt alleen maar tienen, je bent actief in de kerk… maar ik maak me soms zorgen om je.”
Anne fronste licht. “Hoezo? Ik doe toch niks verkeerd?”
“Precies,” zei Anja, en ze legde een hand op Anne’s knie. “Je doet bijna niks. Je kleedt je als een meisje van dertien, je praat nooit over jongens – of meisjes – en voor zover ik weet ben je nog nooit écht met je eigen lichaam bezig geweest. Behalve dat stiekeme gedoe onder de dekens, denk ik.”
Anne’s wangen kleurden direct vuurrood. Ze trok haar knie weg. “Mam! Dat… dat is privé. En het is zondig. De dominee zegt –”
“De dominee zegt veel,” onderbrak Anja haar, iets scherper dan bedoeld. Ze dacht even aan wat de ouderling haar had verteld over Albert en Thea – over Thea’s dominante aard en de losse moraal die achter de pastorie deuren heerste. Het gaf haar moed.

“Maar er is meer tussen hemel en aarde, Anne. God heeft ons een lichaam gegeven om van te genieten, niet alleen om het te bedekken met HEMA-ondergoed en schaamte.”
Anne staarde naar de grond, zichtbaar ongemakkelijk. Haar vingers friemelden aan de zoom van haar rok.

“Ik weet dat je masturbeert schat. Ik hoor je soms ’s nachts, dat onderdrukte ademhalen en dat kleine zachte kreuntje als je klaarkomt. Maar je doet het alsof je een misdaad begaat. Dat moet stoppen. Je lichaam is geen tempel die dicht moet blijven. Het is gemaakt om aangeraakt, gelikt, geneukt en bemind te worden.”
“Mam, alsjeblieft…” Anne’s stem brak. Tranen van schaamte welden op in haar ogen.
Anja kwam nu dichterbij en ging op de rand van het bed zitten. Ze legde een hand op Anne’s blote bovenbeen, net onder de zoom van het hockeyrokje. Haar duim streelde zacht over de huid.

Anja ging verder, zachter nu: “Luister. Dominee Albert en zijn vrouw Thea zoeken een parttime dienstmeisje voor de pastorie. Licht huishoudelijk werk, koffieschenken en helpen bij de kerkeraadsvergaderingen. Het betaalt goed en het is goed voor je cv. Ik heb je naam al genoemd. Ze waren enthousiast.”
Anne keek op, een klein sprankje interesse in haar ogen. “Echt? Bij de pastorie? Dat lijkt me wel… veilig.”

Anja glimlachte, maar haar ogen stonden vastberaden. “Het is meer dan veilig, lieverd. Het is een kans. Je komt dichter bij volwassenen die niet alles zo zwart-wit zien als jij. Thea is een sterke vrouw, dominant zelfs. Ze kan je misschien leren om wat meer uit je schulp te kruipen. Minder preuts. Meer… vrouw.”
Anne slikte. “Ik wil niet losbandig worden, mam. Dat is tegen alles waar ik in geloof.”
“Losbandig?” Anja lachte zacht, maar er lag een scherp randje in. “Niemand zegt dat je meteen met iedereen het bed in moet duiken. Maar een beetje masturberen zonder schuldgevoel, je lichaam leren kennen, misschien eens een jongen laten zien wat er onder die keurige blouse zit… Dat is niet het einde van de wereld, Anne. Het is leven.”
De stilte die viel was zwaar. Anne’s gezicht was rood van schaamte en verwarring. Ze voelde zich naakt onder de blik van haar moeder – niet lichamelijk, maar alsof al haar geheimen blootlagen.

“Ik… ik zal erover nadenken,” fluisterde ze uiteindelijk. “Over dat baantje.”
Anja legde opnieuw een hand op haar knie, dit keer steviger. “Doe dat. En denk ook na over de rest. Je broer en je vader en ik… we leven niet in een klooster. Al denkt de buitenwereld dat misschien wel. Het wordt tijd dat jij ook een beetje loskomt.”
Ze stond op, streek even over Anne’s haar en liep naar de deur. Voordat ze de kamer verliet, keek ze nog eens om.
“O, en Anne? Thea vroeg specifiek naar je. Ze lijkt erg benieuwd naar je.”
De deur klikte dicht. Anne bleef zitten, hart bonzend, een vreemde mengeling van schaamte, angst en een klein, onbekend tintelend gevoel ergens diep vanbinnen.
Buiten in de gang leunde Bob tegen de muur, zijn ademhaling snel. Hij had elk woord gehoord.