Thymens lichaam schokt nog na, zijn ademhaling haperend terwijl de laatste golven van zijn orgasme door hem heen trekken. Zijn vingers krullen in het mos, zijn heupen nog steeds lichtjes stotend tegen de grond alsof zijn lichaam weigert te accepteren dat het voorbij is. Het zaad plakt warm tegen zijn buik, een natte herinnering aan de enige bevrediging die Mitch hem in weken heeft gegund. Zijn ogen zijn gesloten, zijn lippen iets geopend, alsof hij nog steeds probeert de sensatie vast te houden—
Dan hoort hij het klik.
Metaal dat dichtval, koud en definitief.
Zijn ogen schieten open.
Mitch knielt voor hem, de sleutel alweer om zijn eigen hals hangend, zijn vingers nog warm van het slot. De transparante kunststof van de cage glanst in het gefilterde zonlicht, Thymens slap hangende penis alweer gevangen, samengedrukt, eigendom. Zijn ballen trekken samen bij de plotselinge beperking, alsof ze protesteren, maar het is te laat. Het slot zit. De sleutel is weg.
"Nee—" Thymens stem breekt, half smeekbede, half protest. Zijn handen schieten naar zijn kruis, zijn vingers krassen over het plastic, alsof hij het kan openbreken met pure wilskracht. "Mitch, alsjeblieft, ik— ik ben net—"
"Klaargekomen, ja." Mitch veegt met zijn duim over Thymens onderlip, waar nog een dunne streep zaad glinstert. Zijn aanraking is kalm, bijna teder, alsof hij een huilend kind troost. "En nu ben je weer van mij."
Thymen hijgt, zijn borstkas stijgt en daalt te snel. Zijn blik schiet tussen Mitchs gezicht en zijn eigen gevangen penis, die alweer probeert te zwellen tegen de onbuigzame wanden van de cage. "Hoelang?" Zijn stem is schor, zijn keel rauw van het kreunen. "Hoelang deze keer?"
Mitch grijnst, langzaam, genietend. Hij pakt Thymens kin vast, dwingt hem omhoog te kijken. "Dat weet je niet. Dat is het hele punt." Zijn andere hand glijdt over Thymens borst, zijn duim cirkelt rond een tepel tot die hard wordt. "Maar je gaat het leuk vinden om het uit te zoeken."
Thymen slikt. Zijn lichaam reageert alweer, ondanks alles. Ondanks de pijn, ondanks de frustratie, ondanks het feit dat hij net nog schreeuwend zijn zaad in het mos spoot. Zijn tepels prikken, zijn huid tintelt waar Mitch hem aanraakt, en die fucking cage drukt genadeloos tegen zijn lengte, die probeert te groeien. Hij kreunt, zijn hoofd valt achterover. "Je bent een klootzak."
"Ja." Mitch buigt voorover, zijn mond bij Thymens oor. Zijn adem is warm, zijn stem een grom. "En jij bent een sletterige hoer die het lekker vindt."
Thymen kreunt weer, harder deze keer, zijn heupen komen een centimeter van de grond. Zijn handen grijpen in het mos, zijn nagels scheuren door de zachte aarde. "Fuck—"
Mitch lacht, laag en vuil, en staat op. Hij trekt Thymen mee, zijn greep hard genoeg om blauwe plekken achter te laten. "Opstaan. We gaan."
"Waar— waar naartoe?" Thymen wankelt, zijn benen voelen als pudding, zijn hoofd tollend. Zijn penis klopt in de cage, elke hartslag een herinnering aan wat hij net verloor.
"Naar de sportschool." Mitch gooit hem een handdoek toe, die Thymen automatisch vangt. "Je hebt een afspraak met de legpress. En ik heb een afspraak met jou."
De kleedkamer van de fitness ruikt naar zweet, leer en de scherpe geur van desinfecterende spray. De tegels zijn koud onder Thymens blote voeten, de lucht vochtig van de douches die aan staan. Hij heeft net zijn shirt uitgetrokken, zijn spieren nog warm van het trainen, zijn huid glanzend van het zweet. Zijn short hangt laag op zijn heupen, de contouren van de cage zichtbaar onder de dunne stof, een subtiele bobbel die iedereen die goed kijkt zou opmerken.
Hij weet dat Mitch het ziet.
Hij weet dat Mitch wacht.
Thymen doet alsof hij zijn waterfles pakt, zijn vingers trillen lichtjes als hij de dop draait. Hij voelt Mitchs blik branden in zijn rug, alsof die dwars door zijn kleren heen kan zien, rechtstreeks naar de gevangen lengte tussen zijn benen. Hij bijt op zijn lip, zijn ademhaling versnelt. Niet kijken. Niet reageren. Niet—
"Thymen."
Zijn naam, zacht uitgesproken, maar met een toon die geen tegenspraak duldt.
Hij draait zich om.
Mitch leunt tegen de bank, zijn armen over elkaar, zijn ogen donker. Zijn trainingsbroek zit strak genoeg om de omtrek van zijn eigen erectie te laten zien, en Thymen moet zich inhouden om niet te likken over zijn lippen. "Kom hier."
Thymen gehoorzaamt. Zijn benen voelen zwaar, elke stap een opgave. Hij stopt voor Mitch, zijn blik naar beneden gericht, zijn handen in vuisten gebald langs zijn zij.
Mitchs vingers glijden onder de zoom van zijn short, koud tegen zijn warme huid. "Je bent nat." Zijn stem is een grom, zijn adem haperend. "Je hebt de hele tijd zitten trainen met een stijve lul, hè? Proberen je te concentreren terwijl je je afvroeg of ik je zou laten komen."
Thymen kreunt, zijn heupen schokken onwillekeurig naar voren. "Mitch—"
"Sst." Mitch trekt hem dichterbij, zijn andere hand glijdt naar Thymens kont, kneedt hard. "Draai je om. Handen tegen de muur."
Thymen doet het. Zijn handpalmen plakken tegen de koele tegels, zijn schouders gespannen. Hij hoort Mitchs rits, het geluid van stof dat verschuift, en dan—
Een harde klap.
Mitchs hand op zijn kont, zo hard dat het brandt. Thymen gromt, zijn lichaam spant aan, zijn gevangen penis pulserend. "Fuck—!"
"Je mag niet komen." Mitchs stem is een fluistering, zijn lippen tegen Thymens oor. Zijn vingers trekken Thymens short naar beneden, blootstellend, en dan voelt Thymen het: de koele lucht op zijn blote billen, de cage die zichtbaar is, blootgesteld. "Je mag niet eens proberen te komen. Begrepen?"
"Ja— ja, ik—" Thymens stem breekt. Zijn lichaam trilt, zijn ballen trekken strak tegen de onderkant van de cage. Hij voelt Mitchs erectie tegen zijn kont drukken, heet en hard, en hij duwt instinctief terug, zijn lichaam smachtend naar meer, wat dan ook—
Mitch grijpt zijn heupen, zijn vingers graven in het vlees. "Blijf stil." Zijn stem is een bevel, zijn adem warm tegen Thymens nek. "Of ik maak je af zonder je aan te raken. En dan begin je weer op nul."
Thymen bijt op zijn lip tot hij bloed proeft. Zijn lichaam gloeit, zijn huid te strak, zijn ademhaling te snel. Hij knijpt zijn ogen dicht, zijn vingers krassen over de tegels. "Alsjeblieft—"
Mitch lacht, donker en genietend. Hij duwt zijn heupen naar voren, zijn erectie schuurt tegen Thymens bilnaad, maar hij gaat niet verder. Hij wrijft alleen, langzaam, genadeloos, zijn handen nog steeds hard genoeg om blauwe plekken achter te laten. "Je sméékt erom, hè? Om aangeraakt te worden. Om gevuld te worden. Om eindelijk eens leeg te mogen schieten."
Thymen kreunt, zijn hoofd valt naar voren, zijn voorhoofd tegen de muur. Zijn lichaam schokt, zijn gevangen penis klopt, zijn ballen doen pijn van de onvervulde behoefte. "Ja— ja, ik smeek het je—"
Mitch stopt.
Zijn handen verdwijnen. Zijn lichaam trekt terug. Thymen hoort hem zijn rits dichtdoen, het geluid van stof dat weer op zijn plaats valt.
"Nee." Thymen draait zich om, zijn ogen wijd, zijn gezicht vertrokken. "Mitch, nee, alsjeblieft—"
Mitch grijnst. Hij pakt Thymens kin, dwingt hem omhoog te kijken. Zijn ogen zijn donker, zijn pupillen verwijd. "Nee." Zijn duim veegt over Thymens onderlip. "Je komt niet. Niet hier. Niet vandaag." Hij buigt voorover, zijn mond bij Thymens oor. "Maar je gaat wel de hele dag aan me denken, hè? Elke keer dat je loopt, elke keer dat je gaat zitten, elke keer dat je je afvraagt of iemand het ziet. Je gaat je afvragen wanneer ik je weer aanraak. Wanneer ik je weer dit geef."
Hij duwt Thymen weg, niet hard, maar genoeg om hem te laten wankelen. "Trek je kleren aan. We gaan."
Thymen staat daar, zijn lichaam trillend, zijn short nog steeds op zijn enkels. Zijn penis klopt in de cage, zijn ballen voelen zwaar en gezwollen. Hij kijkt naar Mitch, zijn blik smekend, maar Mitch draait zich al om, zijn rug recht, zijn houding zelfverzekerd.
Thymen bijt op zijn lip tot hij de metaalsmaak van bloed proeft.
Hij trekt zijn short omhoog.
Het kleedhokje van het zwembad is klein, benauwd, de lucht verzadigd met chloor en de zoete, muskusachtige geur van zweet. Thymen staat met zijn rug tegen de deur, zijn ademhaling snel, zijn huid nog nat van het douchen. Zijn zwembroek hangt los om zijn enkels, zijn lichaam blootgesteld aan de koele lucht, zijn penis gevangen in de cage, glanzend van het water en zijn eigen opwinding.
Hij hoort de deur van het zwembad dichtgaan, de stemmen van andere mannen die wegsterven. Dan—
Voetstappen.
Mitch.
Thymen slikt, zijn handen ballen zich tot vuisten langs zijn zij. Hij weet wat er komt. Hij weet het altijd. En toch, elke keer, voelt het als de eerste keer.
De deur zwaait open.
Mitch staat daar, zijn ogen donker, zijn kaak gespannen. Hij is nog gekleed in zijn zwembroek, de stof strak over zijn eigen erectie, duidelijk zichtbaar. Zijn blik glijdt over Thymens lichaam, blijft hangen bij de cage, bij de druppels water die nog over zijn borst lopen.
"Je hebt je goed gedragen vandaag." Zijn stem is laag, ruw. "Je hebt niet gepakt. Je hebt niet gesmeekt. Je hebt je alleen maar afgevraagd wanneer ik je zou komen halen."
Thymen kreunt, zijn heupen schokken onwillekeurig naar voren. "Mitch—"
Mitch stapt naar binnen, sluit de deur achter zich. Het hokje wordt nog kleiner, de lucht nog dikker. Hij duwt Thymen tegen de muur, zijn hand om zijn keel, niet hard genoeg om pijn te doen, maar genoeg om hem stil te houden. "Je wilt dat ik je aanraak, hè?" Zijn andere hand glijdt over Thymens borst, zijn duim cirkelt rond een tepel tot die hard wordt. "Je wilt dat ik je uit deze fucking cage haal en je laat schieten tot je niet meer kunt lopen."
"Ja—" Thymens stem is een fluistering, zijn lichaam brandt. "Alsjeblieft—"
Mitch lacht, een donker, vuil geluid. Zijn hand glijdt naar beneden, zijn vingers trekken aan de cage, een kleine, pijnlijke ruk die Thymen doet kreunen. "Nee."
Thymen knijpt zijn ogen dicht, zijn hoofd valt achterover tegen de muur. "Mitch, ik kan niet— ik kan niet meer—"
"Je kunt wel." Mitchs mond is bij zijn oor, zijn adem heet. "Je kunt alles wat ik je opdraag." Zijn hand verlaat de cage, glijdt omhoog, grijpt Thymens kin. "Kijk me aan."
Thymen doet het. Zijn ogen zijn glazig, zijn pupillen verwijd, zijn lippen gezwollen van het bijten.
Mitch kust hem.
Het is hard, bezitterig, zijn tong dwingt Thymens lippen open, zijn tanden schrapen over Thymens onderlip. Thymen kreunt in zijn mond, zijn handen grijpen naar Mitchs schouders, zijn nagels graven in zijn huid. Hij duwt zijn heupen naar voren, zijn gevangen penis klopt, zijn ballen trekken strak, zijn hele lichaam een smeekbede.
Mitch trekt zich terug.
Zijn ogen zijn donker, zijn lippen glanzend. "Draai je om. Handen tegen de muur."
Thymen doet het zonder aarzeling. Zijn voorhoofd rust tegen de koele tegels, zijn ademhaling snel en onregelmatig. Hij hoort Mitchs zwembroek naar beneden glijden, het geluid van een condoom dat opengeritst wordt.
Dan—
Een vinger.
Nat van speeksel, koud van het water, duwt tegen zijn ingang. Thymen kreunt, zijn lichaam spant aan, zijn kont trekt samen.
"Ontspan." Mitchs stem is een bevel, zijn vinger drukt harder. "Of ik stop."
Thymen ademt diep in, dwingt zijn spieren te ontspannen. De vinger glijdt naar binnen, diep, en Thymen kreunt, zijn heupen duwen terug, smeekend om meer.
Mitch geeft het hem.
Een tweede vinger. Dan een derde. Ze strekken hem, bereiden hem voor, en Thymen hijgt, zijn voorhoofd tegen de muur, zijn lichaam trillend. "Alsjeblieft—" Zijn stem is gebroken, zijn woorden onduidelijk. "Alsjeblieft, ik—"
"Je komt niet." Mitchs stem is hard, zijn vingers trekken zich terug. Thymen hoort het geluid van glijmiddel, het gekraak van latex, en dan—
De druk.
Mitchs erectie, dik en hard, duwt tegen hem aan. Thymen kreunt, zijn lichaam spant aan, zijn kont trekt samen, maar Mitch duwt door, langzaam, genadeloos, tot hij helemaal in hem is, diep, perfect.
"Fuck—" Thymen hijgt, zijn vingers krassen over de muur. Zijn gevangen penis klopt, zijn ballen doen pijn, zijn hele lichaam brandt. "Fuck, fuck, fuck—"
Mitch grijpt zijn heupen, zijn vingers graven in het vlees. "Je mag niet komen." Zijn stem is een grom, zijn heupen beginnen te bewegen, langzame, diepe stoten die Thymen tegen de muur duwen. "Je mag niet eens proberen te komen. Begrepen?"
"Ja— ja, ik—" Thymens stem breekt. Zijn lichaam schokt bij elke stoot, zijn gevangen penis klopt, zijn ballen trekken strak. Hij bijt op zijn lip, het koperachtige van bloed mengt zich met de smaak van chloor in zijn mond. "Ik smeek het je—"
"Je smeekt om niets." Mitchs stem is een zweep, zijn tempo versnelt, zijn heupen slaan harder tegen Thymens kont. "Je neemt wat ik je geef. En vandaag geef ik je dit."
Hij stoot dieper, harder, zijn ballen slaan tegen Thymens, en Thymen schreeuwt, zijn lichaam trilt, zijn gevangen penis klopt zo hard dat het pijn doet. Hij voelt het, het punt, het moment waarop zijn lichaam zou exploderen, zou loslaten, zou vrij zijn—
Mitch stopt.
Hij trekt zich terug, zijn erectie glijdt uit Thymen, nat en glanzend. Thymen kreunt, zijn lichaam schokt, zijn heupen duwen terug, smeekend, maar Mitch is al weg.
"Nee." Zijn stem is een mes. "Je komt niet."
Thymen zakt bijna in elkaar. Zijn handen glijden over de muur, zijn lichaam trilt, zijn gevangen penis klopt, zijn ballen doen pijn. Hij draait zich om, zijn blik smekend, zijn lippen gezwollen.
Mitch doet zijn zwembroek omhoog, zijn erectie nog duidelijk zichtbaar. Hij veegt met zijn duim over Thymens onderlip, waar speeksel en bloed zich vermengen. "Trek je kleren aan. We gaan."
Thymen staat daar, zijn lichaam trillend, zijn zwembroek nog steeds om zijn enkels.
Hij weet dat dit nog maar het begin is.
De sauna is een oven, de lucht dik en vochtig, verzadigd met de geur van zweet en dennenhout. Thymen zit op de onderste bank, zijn handdoek losjes om zijn middel gewikkeld, zijn huid glanzend van het zweet. Zijn lichaam gloeit, zijn spieren ontspannen van de hitte, maar zijn zenuwen staan strak.
Hij weet dat Mitch naar hem kijkt.
Hij voelt het.
Mitch zit aan de andere kant van de ruimte, zijn ogen halfgesloten, zijn lichaam ontspannen, maar zijn blik is intens, brandend. Hij heeft zijn handdoek zo neergelegd dat de omtrek van zijn erectie zichtbaar is, en Thymen moet zich inhouden om niet te staren.
Hij schuift ongemakkelijk, zijn dijen tegen elkaar gedrukt, de cage een constante herinnering, een constante druk. Zijn penis probeert te zwellen, maar heeft geen ruimte, en de pijn is een zoete marteling, een herinnering aan wie de baas is.
Mitch staat op.
Thymen houdt zijn adem in.
Mitch loopt naar hem toe, zijn voeten stil op de houten bank, zijn lichaam een schaduw in de stoom. Hij stopt voor Thymen, zijn blik glijdt over zijn lichaam, blijft hangen bij de handdoek, bij de bobbel eronder.
"Sta op." Zijn stem is zacht, maar het is een bevel.
Thymen gehoorzaamt. Zijn benen trillen lichtjes, zijn handdoek valt open, blootstellend. Zijn penis is gevangen in de cage, zijn ballen strak getrokken, zijn huid glanzend van het zweet.
Mitchs hand glijdt over zijn borst, zijn duim cirkelt rond een tepel. "Je ziet eruit alsof je het warm hebt."
Thymen kreunt, zijn heupen schokken onwillekeurig naar voren. "Mitch—"
"Sst." Mitch trekt hem mee, naar de hoek van de sauna, waar de stoom het dikst is, waar niemand hen kan zien. Hij duwt Thymen tegen de muur, zijn hand om zijn keel, zijn lichaam tegen het zijne. "Je mag niet komen. Je mag niet eens proberen te komen." Zijn andere hand glijdt naar beneden, trekt aan de cage, een kleine, pijnlijke ruk. "Maar je mag wel smeken."
Thymen kreunt, zijn hoofd valt achterover tegen de muur. "Alsjeblieft—" Zijn stem is een fluistering, zijn lichaam brandt. "Alsjeblieft, ik— ik kan niet meer—"
Mitch lacht, zijn adem warm tegen Thymens oor. "Je kunt wel." Zijn hand verlaat de cage, glijdt omhoog, grijpt Thymens kin. "Je kunt alles wat ik je opdraag."
Hij kust hem.
Het is hard, bezitterig, zijn tong dwingt Thymens lippen open, zijn tanden schrapen over Thymens onderlip. Thymen kreunt in zijn mond, zijn handen grijpen naar Mitchs schouders, zijn nagels graven in zijn huid. Hij duwt zijn heupen naar voren, zijn gevangen penis klopt, zijn ballen trekken strak, zijn hele lichaam een smeekbede.
Mitch trekt zich terug.
Zijn ogen zijn donker, zijn lippen glanzend. "Kniel."
Thymen zakt op zijn knieën, de houten bank hard onder zijn knieën. Zijn handen rusten op Mitchs dijen, zijn ademhaling snel. Hij kijkt omhoog, zijn blik smekend, zijn lippen gezwollen.
Mitchs hand glijdt over zijn haar, zijn greep hard. "Open."
Thymen doet het.
Mitchs erectie is dik, hard, de huid glanzend van het zweet. Thymen sluit zijn lippen eromheen, zijn tong glijdt over de onderkant, en Mitch kreunt, zijn vingers verstrakken in Thymens haar.
"Gebruik je handen niet." Zijn stem is een grom. "Alleen je mond. En je komt niet. Ooit."
Thymen kreunt rond zijn lengte, zijn hoofd begint te bewegen, zijn lippen strak om hem heen. Zijn gevangen penis klopt, zijn ballen doen pijn, maar hij gehoorzaamt. Hij zuigt, zijn tong werkt, zijn keel ontspant, en Mitch kreunt, zijn heupen beginnen te bewegen, langzame, diepe stoten die Thymens keel raken.
"Goede jongen." Mitchs stem is ruw, zijn greep in Thymens haar wordt harder. "Zo fucking goed."
Thymen kreunt, zijn ogen tranen, zijn neus loopt, maar hij stopt niet. Hij neemt hem dieper, zijn keel ontspant, zijn tong werkt, en Mitchs ademhaling versnelt, zijn heupen stoten harder, zijn lengte zwelt in Thymens mond.
"Ik ga komen." Mitchs stem is een waarschuwing, zijn vingers trekken aan Thymens haar. "En jij gaat het allemaal slikken. Begrepen?"
Thymen kreunt, zijn hoofd beweegt sneller, zijn lippen strak, zijn keel open. Zijn gevangen penis klopt, zijn ballen doen pijn, maar hij stopt niet. Hij neemt hem dieper, zijn neus drukt tegen Mitchs onderbuik, en dan—
Mitch komt.
Zijn zaad spuit in Thymens keel, dik en warm, en Thymen slikt, zijn keel werkt, zijn ogen tranen. Hij neemt elke druppel, zijn handen krassen over Mitchs dijen, zijn lichaam trilt van de inspanning, van de behoefte.
Mitch trekt zich terug, zijn erectie glijdt uit Thymens mond, nat en glanzend. Thymen blijft knielen, zijn ademhaling snel, zijn lippen gezwollen, zijn gezicht nat van zweet en tranen.
Mitch streelt over zijn haar, zijn aanraking bijna teder. "Goede jongen." Zijn stem is zacht, bijna liefdevol. "Nu sta je op. En je doet alsof er niets gebeurd is."
Thymen staat op, zijn benen trillen.
Hij weet dat dit nog maar het begin is.
De dagen die volgen zijn een waas van frustratie, van hitte, van een constante, kloppende behoefte die nooit bevredigd wordt.
In het kleedhokje van de kledingwinkel, waar Mitch hem tegen de spiegel duwt, zijn hand over Thymens mond, terwijl hij de cage betast, trekt, plaagt, tot Thymens ogen rollen en zijn lichaam trilt van de inspanning om niet te komen.
In het openbare toilet langs de autostrade, waar Mitch hem op zijn knieën dwingt in een vieze hokje, zijn hand om Thymens keel terwijl hij hem vertelt hoe smerig hij is, hoe graag hij zijn zaad in Thymens mond zou spuiten, maar nee, vandaag niet, vandaag mag Thymen alleen maar smeken.
Bij vrienden thuis, in het washok, waar Mitch hem tegen de wasmachine duwt, zijn hand onder Thymens shirt, zijn vingers knijpend in zijn tepels terwijl de machine dreunt en Thymen zijn tanden in zijn lip bijt om niet te kreunen, zijn gevangen penis kloppend, zijn ballen strak.
In het publieke bos, waar Mitch hem tegen een boom duwt, zijn hand in Thymens broek, zijn vingers speels over de cage, terwijl hij fluistert: "Stel je voor dat iemand ons ziet. Stel je voor dat ze weten hoe graag je wilt komen. Hoe graag je wilt dat ik je uit deze fucking cage haal en je laat schieten tot je niet meer kunt lopen."
Aan de publieke vijver, waar Mitch hem op zijn knieën dwingt in het natte gras, zijn hand in Thymens haar, terwijl hij hem vertelt dat hij zijn mond mag gebruiken, maar alleen als hij stil is, alleen als hij niet komt, en Thymen gehoorzaamt, zijn lippen om Mitchs lengte, zijn keel open, zijn lichaam trillend van de inspanning.
Tijdens de mountainbiketocht, waar Mitch hem voor zich uit laat rijden, zijn blik constant op Thymens kont, zijn stem een constante stroom van bevelen—"Harder. Sneller. Voel je hoe die cage tegen je drukt elke keer dat je op dat zadel komt? Voel je hoe je mijn eigendom bent?"—tot Thymen bijna valt van uitputting, zijn lichaam brandend, zijn geest een waas van behoefte.
Elke keer is het hetzelfde.
Elke keer is het erger.
Elke keer komt hij niet.
Elke keer wordt de teller gereset.
En elke keer, als Mitch hem eindelijk loslaat, als hij hem toestaat om zijn kleren aan te trekken, om door te gaan alsof er niets gebeurd is, voelt Thymen het:
Corne (38)
TopMan (64)
Lano (69)