Met trillende benen sta je voor de deur. Natuurlijk hebben jullie uitgebreid gesproken over dit moment. Over regels, safewords, de verzegelde envelop. Maar nu wordt het echt. Nu gaat de fantasie over in werkelijkheid.

Je drukt op het knopje en hoort het geluid van de deurbel. Even later verschijnt hij achter het raampje in de deur. Gaan we dit echt doen? De deur gaat open en charmant laat hij de binnen. Een warme hand op je bovenarm, drie zoenen op de wang. Je moet omhoog kijken door zijn lengte en voelt een vlindertje ontsnappen in je buik. Hij laat je voorgaan naar binnen terwijl zijn hand op je onderrug ligt. Het voelt niet dwingend, maar eerder als een vorm van sturende genegenheid. Je ziet dat de gordijnen al dicht zijn, want de buitenwereld hoeft dit niet te weten.

Je schrikt op van zijn stem als je midden in de kamer staat. Hij kijkt je aan. "Ben je er klaar voor?" Je knikt. Je voelt zijn handen langs je jurkje naar beneden glijden. Bij de zoom aangekomen trekt hij het langzaam omhoog. Instinctief til je je armen op, zodat hij het makkelijk uit kan trekken. Je ziet zijn blik van de mooie bh naar beneden glijden, waar je, tot zijn verrassing, geen slipje aan hebt. "Dat leek me alleen maar in de weg zitten", zeg je met een glimlach.

Na je kort bekeken te hebben zet hij een paar stappen en komt terug met iets wat lijkt op een paar kabels. "Dit kan even duren, maar we willen zeker zijn dat het goed zit", zegt hij. Hij gaat op zijn knieën voor je zitten en begint de eerste kabels af te stellen. Af en toe legt hij ze opnieuw om je heupen om de pasvorm te controleren. Je kijkt hoe hij geconcentreerd bezig is. Een lichte frons in zijn gezicht, zijn grote handen die een inbussleuteltje hanteren over verder af te stellen.

"Zet je benen iets uit elkaar." Je voldoet direct aan zijn verzoek. Zijn handen brengen een kabel van achter je rug, tussen je benen door. Je ziet het kleine schildje dat je straks in bedwang gaat houden. Na nog wat afstellen klikt hij de kabels voor het eerst aan elkaar. "Hoe voelt dat?" vraagt hij aan je, terwijl hij je vanaf zijn geknielde positie diep in de ogen aankijkt. "Opgesloten, maar niet te strak" zeg je. Je voelt zijn vingers langs de kabels over je huid strelen. Dan streelt hij langs je dijen omhoog, en langs het metalen plaatje, om te controleren dat je er straks echt niet bij kunt. Dan zegt hij: "Ok, ik denk dat het zo goed zit. Wil je nog even naar de wc voor dat straks niet meer kan?"

Het voelt wat ongemakkelijk, maar van de zenuwen lijkt je dat inderdaad wel een goed idee. Hij klikt de kabels los en wijst je naar het toilet. Als je terugkomt zie je hem wachtend op de bank zitten. Je komt voor hem staan. Zonder iets te zeggen brengt hij opnieuw de kabels aan. Eerst de kabel onder de benen door, en vervolgens klikt hij daar de twee kabels om je heupen aan vast. Je voelt met je vingers langs de kabels. Het zit niet oncomfortabel, maar het is toch een vreemd gevoel. Dan kijk je terug naar hem. Hij kijkt je aan als hij zegt: "Ben je er nog steeds klaar voor?" Je voelt weer een vlinder in je buik als je hem in de ogen kijkt en zegt: "Ja, ik ben er klaar voor."

Je volgt zijn handen als hij een slotje van de bank pakt, deze door het oogje van de kuisheidsgordel steekt en vervolgens dichtklikt. Terwijl je aan het slotje voelt, staat hij op en loopt naar de tafel. Daar zie je hem een van de sleuteltjes aan een ketting vastmaken en deze om zijn nek hangen. Het andere sleuteltje gaat in een envelop die hij verzegeld met wat gesmolten was uit een kaars.

Met je jurkje en de envelop in zijn handen komt hij teruggelopen. Je tilt je armen op, zodat hij je jurk terug over je lichaam kan laten glijden. Dan geeft hij de envelop aan je: "Deze verwacht ik vanmiddag ongeopend terug te zien." Je knikt terwijl je de envelop met licht trillende vingers aanpakt. "Veel plezier met shoppen!" zegt hij met een knipoog.

Met zijn hand op je rug loop je naar de voordeur. Hij opent deze galant. Terwijl je naar buitenstapt fluistert hij in je oor "tot vanmiddag kleintje".