Het was bloedheet in de parkeergarage onder het flatgebouw aan de rand van de stad. De lucht hing zwaar en stil, alsof hij zelf zweette. Drie vrouwen stapten de lift in met hun drie honden. Ze deden het als dienst: uitlaten, wandelen, even de beesten laten pissen en snuffelen, en dan terug. Niets bijzonders. Maar vandaag was alles anders.

Ze heetten Martha, Carla en Irene. Alle drie over de veertig, stevig, rijp, met heupen die nog wisten wat zwaarte was en borsten die niet meer hoog stonden maar zwaar en warm. Martha had blond haar dat in de hitte aan haar slapen kleefde, Carla was donker en breed in de schouders, Irene bleek en met een mond die altijd een beetje open stond alsof ze iets verwachtte. Ze droegen weinig. Een dun jurkje hier, een kort topje en een rokje daar. Geen BH’s, want het was te warm. Geen slipjes, of bijna niet. De stof plakte aan hun billen en aan de vochtige huid tussen hun benen.

De honden waren groot. Een Duitse herder, een Labrador van het zware soort, en een kruising die ergens tussen een Rottweiler en iets nog zwaarders in zat. Ze hijgden al toen ze de lift in stapten. De deuren gingen dicht. Het licht flikkerde even. Toen bleef de lift staan, ergens tussen de tweede en de derde verdieping van de garage. Geen geluid meer. Alleen het zware ademen van de beesten en het zachte geritsel van stof op natte huid.

Martha drukte op de knoppen. Niets. Carla probeerde de noodknop. Een dof zoemen, verder niets. Irene lachte zenuwachtig.

“We zitten vast,” zei ze.

De honden werden onrustig. Ze snuffelden. Eerst aan de enkels, dan hoger. De herder duwde zijn natte neus tegen de binnenkant van Martha’s dij. Zij deed een stap achteruit, maar de lift was klein. Haar jurkje schoof omhoog. De hond snakte, ademde heet tegen haar huid, en toen kwam de tong. Lang, ruw, warm.

Hij likte over de zachte, licht behaarde huid van haar binnenkant dij, omhoog, tot hij de geur vond die al uren tussen haar benen hing. De geur van een vrouw die te lang warm is geweest, die zich niet heeft gewassen na de ochtend, die al een beetje nat is van het zweten alleen.

Martha kuchte. “Hij… hij ruikt me.”

Carla keek toe. Haar eigen Labrador stond al met zijn kop onder haar rokje. De tong ging erin alsof hij water dronk. Ruw, breed, met die typische hondentong die alles meeneemt. Hij raakte haar schaamlippen, die al gezwollen waren van de hitte, en likte hard. Carla griste naar de leuning, beet op haar lip.

“Jesus,” fluisterde ze. “Hij doet het gewoon.”

Irene stond met de rug tegen de spiegel. Haar kruising had zijn voorpoten al op haar dijen gezet. De hond was zwaar. Ze voelde de nagels in haar huid. Zijn snuit duwde tussen haar benen, snuffelde, en toen begon hij te likken alsof hij iets zocht dat diep verborgen lag. Haar dunne slipje was al nat van haar eigen vocht en van zijn speeksel. Hij trok eraan met zijn tanden, scheurde het bijna, en toen lag haar kut bloot. Donker behaard, de lippen dik, de clitoris al een beetje uit puilend van de warmte.

De drie honden werkten tegelijk. Geen bevel, geen aarzeling. Alleen geur en honger.

Martha ging langzaam door de knieën. Haar jurkje lag al op haar heupen. De herder likte haar open. Zijn tong ging tussen de buitenste lippen, duwde de binnenste opzij, en streek over de natte, roze spleet. Ze voelde hoe hij de clitoris vond, die kleine, harde knoop, en eroverheen ging met korte, krachtige likken.

Haar sappen mengden zich met zijn speeksel. Het droop al op de vloer van de lift. Ze hield zijn kop vast, niet om hem weg te duwen, maar om hem dichterbij te brengen. Haar vingers groeven in de vacht achter zijn oren.

“Goed zo,” mompelde ze. “Lik maar. Lik die kut schoon.”

Carla was al verder. Ze had zich omgedraaid, handen tegen de spiegel, billen naar achteren. De Labrador stond op zijn achterpoten, voorpoten op haar heupen. Zijn lul was al half uit de schede gekomen: rood, glanzend, met die typische knoop aan de basis die nog niet gezwollen was. Hij stootte blind. De eikel raakte haar bil, gleed af, raakte opnieuw. Carla reikte naar achteren, greep de harde, warme stang, en leidde hem. De punt vond haar opening. Nat genoeg.

Hij duwde. De kop ging erin, dikker dan een man, heter. Toen de schacht. Zij kreunde, laag, alsof er lucht uit haar geperst werd. De hond stootte met korte, snelle bewegingen, zoals honden doen. Zijn ballen klapten tegen haar clitoris. Elke stoot duwde de knoop dichterbij.
Irene keek toe terwijl haar eigen hond haar likte tot ze trilde. Toen ging ze op handen en knieën op de vloer. De lift was vies, er lagen zand en sigarettenpeuken, maar dat deed er niet toe. Haar kruising bestreek haar van achteren. Eerst de tong weer, diep in haar aars, dan lager, in de kut. Toen de lul.

Hij vond de weg zelf. De eikel drukte tegen de natte opening, spreidde de lippen, en gleed naar binnen tot de knoop tegen haar ingang stootte. Irene kermde. Haar borsten hingen zwaar onder haar, de tepels hard tegen de koude vloer. De hond begon te pompen. Hard, ritmisch, met dat dierlijke tempo dat geen genade kent.

De lucht in de lift werd dik van de geur. Hondenspeeksel, vrouwenvocht, zweet, de muffe geur van natte vacht. Martha kwam eerst. De tong van de herder ging zo snel over haar clitoris dat ze het niet meer kon tegenhouden. Haar buik spande, haar dijen trilden, en toen spoot het eruit. Niet veel, maar genoeg om de snuit van de hond nat te maken. Hij likte het op alsof het melk was. Terwijl ze nog trilde, draaide ze zich om, op handen en knieën naast Irene. De herder besteeg haar meteen. Zijn voorpoten op haar rug, de nagels krasten over haar huid. De lul zocht, vond, en dreef naar binnen in één lange stoot. Martha schreeuwde. Niet van pijn, maar van de volheid. Hij was dikker dan ze had gedacht, en de knoop begon al te zwellen.

Carla kwam staande. De Labrador stootte zo hard dat ze voorover viel tegen de spiegel. Haar borsten werden platgedrukt, de tepels schuurden over het glas. Toen de knoop naar binnen ging. Het deed pijn, een scherpe, rekende pijn, en toen zat hij vast. De hond bleef stoten, korte bewegingen nu, terwijl hij haar vulde. Zijn sperma begon al te komen, heet, in golven. Carla voelde het diep in haar baarmoederhals spuiten. Haar eigen orgasme rolde eroverheen, lang en nat. Haar kut knijpende om de gezwollen knoop, die niet meer terug kon.

Irene werd van achteren genomen terwijl ze Martha’s gezicht likte. Ze kusten elkaar slordig, met open monden, terwijl de honden in hen pompten. De kruising van Irene kwam met een diepe grom. De knoop zwol, bleef hangen, en het zaad stroomde. Irene voelde het uit haar lopen, over haar dijen, op de vloer. Ze kwam zelf terwijl ze het voelde, met de tong van Martha op haar clitoris en de lul van de hond die nog steeds trilde van de laatste stoten.

Ze wisselden. De honden hadden geen voorkeur. De herder ging van Martha naar Carla, de Labrador van Carla naar Irene, de kruising van Irene naar Martha.

Elke vrouw werd opnieuw geneukt, opnieuw vastgeknoopt, opnieuw volgespoten. De lift rook naar seks en dier. De vloer was nat van speeksel, vocht en sperma. De vrouwen likten elkaar schoon tussen de beurten door: tongen in kussende monden, tongen over natte schaamlippen die nog open stonden van de knopen, tongen die het gemengde zaad oplikten dat uit hun openingen droop.

Martha lag op haar rug, benen wijd, terwijl de Labrador haar gezicht likte en tegelijkertijd zijn lul in haar mond duwde. Ze zoog, slikte, kreeg de knoop bijna tussen haar lippen. Carla zat op Irene’s gezicht, haar kut nog druppend van het eerdere sperma, terwijl de herder haar van achteren nam. Irene slikte alles wat eruit kwam, en kwam opnieuw van de tong en de geur alleen.

Ze deden het tot de honden uitgeput waren, tot hun lullen slap en rood terugtrokken in de schedes, tot de vrouwen niet meer konden komen omdat hun clitorissen te gevoelig waren en hun openingen te opgerekt. Ze lagen door elkaar op de vloer van de lift, naakt of half naakt, met honden die tussen hen in lagen te hijgen, snuiten nog nat van de geur die ze nooit meer zouden vergeten.

Toen, na wat leek op uren, ging de lift weer bewegen. Een schok, een zoemen, en de deuren openden op de begane grond. Er stond niemand. Alleen de lege garage, stil en heet.

De drie vrouwen stonden op, trokken hun kleren recht zo goed als het ging, en leidden de honden naar buiten. Niemand zei iets. De geur hing nog aan hen.

Tussen hun benen was het nat en open en vol. Ze zouden later thuis de rest eruit laten lopen, of elkaar schoonlikken, of de honden opnieuw laten snuffelen.

Maar in de lift, die middag, was er iets gebeurd dat geen van hen ooit hardop zou vertellen. Iets dat grensde aan het ongelooflijke, en dat toch zo gewoon was geweest als ademen in de hitte.