Yvonne en Gerard, een van onze burenkoppels, had ons uitgenodigd bij hen thuis.
Yvonne was Gynaecologe in het Universitair Ziekenhuis in Maastricht, Gerard was daar roentgenoloog.
Yvonne was een volslanke blondine met een opvallend chique kledingsmaak. Gerard was een sportief type, begon vroeg een beetje grijs te worden. Volgens Anne een heel aantrekkelijke man.
Ook na onze show voor de buren, een paar jaar geleden alweer, hadden we gewoon gezellig vrienden-contact gehouden. Verder dan gewone vriendschap ging de relatie niet. Ze wisten wel van onze iets intiemere relatie met Marleen en Rob.
Bij de koffie vertelde Yvonne, dat in Groningen een onderzoek was opgestart, om de copulatie van koppels in een MRI-scanner vast te leggen. In Maastricht dacht men aan een soortgelijk onderzoek, maar dan met een echografie. Voor het echte onderzoek wilde men wel uitzoeken, wat wel en wat niet met een echografie kon worden opgenomen.
Wij vroegen wat het doel van zo’n onderzoek was en waarom zowel MRI als Echografie?
In de MRI-apparatuur was helaas eigenlijk alleen het missionarisstandje mogelijk. In Maastricht hoopte men ook andere standjes te kunnen vastleggen, bovendien is een MRI-onderzoek erg kostbaar.
Het doel was: Kijken wat er in het lichaam tijdens het vrijen gebeurt. Van buitenaf weten we van alles, maar wat binnenin tijdens het vrijen feitelijk gebeurt, daar weten we inmiddels best veel van, maar zien is toch wat anders.
“Spannend onderzoek” zei Anne.
“Jazeker,” zei Yvonne, “maar de vraag is, geschikte proefkoppels te vinden. Niet veel mensen zijn bereid, voor toeschouwers te vrijen, laat staan, tijdens het vrijen mensen met echo-apparatuur aan zich te laten werken.”
“En nu had je zeker aan ons gedacht?” vroeg ik.
“Precies, ik dacht meteen aan jullie. Het wordt wel tijdrovend, daar moeten jullie rekening mee houden, als jullie mee willen werken, en dan nog iets: Ook de afdelingen cardiologie en neurologie bleken interesse te hebben, toen ze van ons gepland onderzoek hoogte kregen. Dan zou het nog meer tijd gaan kosten. Maar dat komt pas veel later. Is nu nog van geen belang.”

“Met jullie zouden we willen uitzoeken, hoe we de onderzoeken moeten opzetten, wat wel en niet lukt. En precies voor dat laatste dacht ik specifiek aan jullie. Jullie zijn, sexueel heel actief, hebben geen probleem met toeschouwers.”

“Het onderzoek zal voor jullie wat vreemd zijn, maar jullie hebben al voor redelijk groot publiek gevreeën, die schroom zijn jullie voorbij.
Wij, en de medewerkers, die in de uiteindelijke onderzoeksfase ingeschakeld zullen worden, moeten eraan wennen, jullie te zien tijdens het vrijen en jullie daarbij ook nog aan te raken.

Wat denken jullie? Kunnen en willen jullie het doen, we hebben helaas geen fondsen voor een vergoeding?”

We keken elkaar aan. Lachend zei ik tegen Anne “Vrijen voor de wetenschap! Wie had dat gedacht?” Anne was korter: “OK, we doen het. Een vergoeding is ook niet nodig.”
“Fijn,” zei Yvonne. “Ik zal het de Projectleidster, Ingrid, laten weten. Toen ik haar vertelde over jullie, zei ze al: dat zou het ideale start-koppel zijn.”

Er zou eerst een gezondheidsonderzoek in het ziekenhuis worden uitgevoerd: Bloedonderzoek, hart- en longfunctie. “Ik weet dat jij onvruchtbaar bent, John. Dat speelt voor ons onderzoek geen rol. En Anne, jij neemt geen pil?” “Nee, omdat die schat van mij voor alle zekerheid ook nog knip-knip heeft laten doen, kon ik de pil definitief weglaten.”

“En daarna?” Wilde ik weten.
“Hoe we alles precies organiseren, weten we nog niet. De projectleidster wil eerst de zaken rond de echografie regelen.
Wij willen met jullie uitproberen, welke standjes te doen zijn, en welke standjes niet gaan. Met spontane sex gaat dat niet lukken, dus zijn het min of meer verplichte standjes. Verder mogen jullie je uitleven. Als dat voor ons problemen oplevert, zeggen we dat wel. Jullie mogen natuurlijk ook standjes voorstellen, die volgens jullie goed te doen zijn.”

“Voor de echografie moeten wij tijdens het vrijen aan jullie komen, dat is onvermijdelijk. Voor de echografie komt als probleem erbij, dat jullie bewegen. Dat is voor een gewone echografie ongewoon. We moeten dat oefenen. In ieder geval hebben we jullie voor de echografie meermaals nodig, waarschijnlijk heel vaak.
We willen ook medewerkers van ons inschakelen. Vier, zouden moeten volstaan. Ingrid en ik zullen die selecteren. Voorwaarde is, dat ze geen enkel probleem met het sexuele aspect van het onderzoek hebben.
Als jullie dat willen, kunnen we dezer dagen al eens een voorproef doen.”
We spraken af voor de volgende maandagavond. Yvonne zou ook de projectleidster uitnodigen, konden we met haar al kennis maken. Zij kon ons ook verder over het beoogde onderzoek informeren.

Die maandagavond in het ziekenhuis, in de behandelkamer van Yvonne, leerden wij de projectleidster kennen. Ingrid heette zij, Urologe. Een grote vrouw van een jaar of zestig, kort grijs kapsel, vriendelijke blik in de ogen. Niet echt knap, niet echt mijn type, maar op een of andere manier wel heel aantrekkelijk, ze had gewoon iets speciaals. Zij sprak heel rustig en duidelijk. Bij een kop koffie vertelde ze, dat zij al een hele tijd gedacht had over een onderzoek, wat er lichamelijk gebeurde tijdens het vrijen.
Toen zij met de projectleider van het Groningse MRI-project sprak, en de beperkingen daarvan vernam, was zij op het idee gekomen, echografie te proberen. De Groningse projectleider vond het een buitengewoon goed idee. Ze had in Yvonne een enthousiaste medestrijdster gevonden. Toen ze van Yvonne over ons hoorde, had ze meteen gedacht: “Dat zijn mijn mensen! Precies wat ik nodig heb. En hier zijn we dan, met z’n vieren.”

Yvonne wilde blijkbaar actie:
“Wat vinden jullie ervan, beginnen we maar meteen? Praten we strakjes verder.”
Wij wilden maar wat graag beginnen, en kleedden ons uit. „We hebben wel nog voorspel nodig“ zeiden we. Dat was vanzelfsprekend in orde.

Ik nam Anne in mijn armen en kuste haar. Gedurende de lange tongzoen, dwaalden onze handen over elkaars lijf. Ik draaide Anne om, zodat ik achter haar stond, zij legde haar hoofd naar achteren tegen mijn schouder, zodat we elkaar nog steeds konden kussen. Mijn handen gingen over haar borsten, haar buik, richting vulva. Anne zette haar benen uit elkaar. Ik kon zo haar kutje prikkelen met mijn handen. Zij greep naar achteren, naar mijn staaf. Zachtjes trok ze hem af. Haar kutje was vochtig, vochtig genoeg. Ik keek op en zag dat Yvonne en Ingrid met hoogrode wangen toekeken. Zelfs wetenschappers zijn ook maar gewone mensen.

“Ik denk dat wij er gereed voor zijn” zei Anne.

Yvonne vroeg ons, eerst een standje te doen, waarbij Anne op de tafel lag, benen omhoog en gespreid, en ik voor haar stond. We hadden toegestemd, dat de onderzoekers ons standjes voorschreven. Dus deden we dat ook.

Ingrid schoof het tweede echo-toestel bij. “De schedeopname moet eigenlijk direct boven de vagina gemaakt worden, maar als Anne zich vingert gaat dat niet. Dan moeten we proberen met twee toestellen opnames van beide zijden te maken. En hopen dat dat dan iets wordt.

Anne ging op de tafel liggen, handen achter haar hoofd. ik trok haar een beetje naar de rand, nam haar enkels beet en spreidde haar benen. Ingrid stelde de tafel op de passende hoogte in.
Yvonne bracht de gel aan op Anne’s buik. Ingrid stond aan de andere zijde, met het tweede echo-apparaat. Ze keek voorlopig alleen toe.

Ik zette mijn pik voor Anne’s gleuf, hield haar heupen stevig vast. Yvonne zei “John, ga maar naar binnen, niet te snel”. En langzaam drukte ik mijn pik naar binnen, niet helemaal, en trok ook weer deels terug. Zo heen- en weergaand drong ik steeds verder in Anne door. Ze zuchtte van genot. Toen ik helemaal in haar zat, zei Yvonne, dat ik zo moest blijven. Zij en Ingrid waren enthousiast van het beeld. Yvonne draaide het beeld zo dat Anne het ook kon zien: „Zo ziet het er uit als die genotsknots in je zit, meid“ „Leuk dat ik nou eens kan zien, wat ik vaak zo lekker in mij voel“. „John ga eens een beetje in en uit, kan Anne ook zien hoe dat eruitziet.“ zei Yvonne. Ik ging wat heen en weer, Anne kreunde van plezier. „Heerlijk om te voelen, en nu ook te zien. Dank jullie!“ „Ga nu maar weer zo diep als het gaat en houd hem daar, John.“ zei Yvonne en tegen „Anne, ik vraag jou nu iets, wat ik volgens mij in mijn loopbaan als Gynaecologe nog nooit gevraagd heb aan een vrouw: kun je je nu vingeren?“ We moesten allemaal lachen, Anne deed maar graag, wat haar gevraagd werd. „Stop!“ zei Yvonne, „hand zo houden! Ingrid, wat denk je van het beeld? Ik kan zo de transducer niet op de optimale plek houden. Het beeld van de schede is anders maar volgens mij wel nog goed genoeg.“ „Ja, ik denk dat het zo gaat,“ antwoordde Ingrid, „heb jij geen last van het apparaat op je buik, als je je vingert?“ „Nee, kijk maar“ en Anne ging nog even verder met vingeren. Het was blijkbaar zo in orde.

We mochten verder. Anne had haar handen weer achter haar hoofd gelegd. Zo zag haar uitgestrekte lichaam er nog verleidelijker uit. Ze weet dat ik dat een mooie houding vind. Ik schoof mijn pik nog een paar keer heen en weer, trok haar billen tegen mij aan, zodat mijn bekken op haar klit drukte. Ik bewoog mijn bekken wat heen en weer. Zij reageerde met gekreun. Ik trok weer bijna helemaal terug en begon van voren af aan. Dat herhaalde ik een paar keer, totdat ik weer heel diep in haar was en haar klit stimuleerde. Ik trok niet meer terug. Ik vroeg, of ik haar ook mocht vingeren. Ingrid knikte toestemmend. Vingerend bracht ik Anne tot een orgasme, en zoals meestal ging dat niet geluidloos. Yvonne had het geschreeuw verwacht, Ingrid schrok er een beetje van. “Ga door, ik wil meer!” wenste Anne. Ik hervatte het langzame neuken en vingeren. Ze kwam voor de tweede keer, haar schedespieren knelden om mijn pik, die desondanks gewoon door haar schede gleed. Een heerlijk gevoel. Anne wilde nog meer: “Pak me, ik ben zo geil, ik wil nog eens!” Opnieuw herhaalde ik dit spel. Een derde keer kwam mijn schat klaar. Ik bleef rustig staan, totdat zij zei “Nu wil ik jouw zaad!” Ik begon lekker langzaam, heen en weer in die gladde, warme grot, die ik al zo vaak geneukt had en toch elke keer weer even lekker was, mij steeds weer geil maakte. Af en toe haalde ik hem er helemaal uit. Het gevoel van een opgewonden eikel die langs schaamlippen glijdt, is onvergelijkelijk. Ingrid was zelfs dichterbij komen staan, om van bovenaf mee te kijken. Yvonne zei zachtjes “John, niet te snel gaan, dat gaat niet met de echo”. Ik hield mijn tempo laag. Ik had geen haast. Aan Anne te horen, die steeds zachtjes kreunde en zuchtte, genoot zij ook van die langzame sensatie. Mijn eikel klopte, teken voor een aanstaande ontlading. Ik zei dat tegen Yvonne. “Lekker!” was het antwoord. Ingrid moest lachen. Anne voelde het kloppen van mijn pik ook, “Kom lieverd, pomp je lading in me. Kom in mijn grot!” Ik trok mij helemaal terug uit haar, stootte dan in één keer diep in haar en explodeerde, ik kreeg geen lucht meer van spanning, ik stootte in haar op en neer, een flinke lading spoot ik in haar. Yvonne vroeg “Helemaal klaar?” “Ja” zeiden Anne en ik.
Ik hield Anne vast, bukte en likte haar kutje helemaal uit. Ze kronkelde van genot, kwam van de tafel, knielde en likte mijn pik schoon.
Ingrid keek verbaasd toe.

Ingrid ging zitten. “Geloof het of geloof het niet: Dit was de eerste keer van mijn leven, dat ik twee mensen vlak voor mijn ogen zag vrijen. Filmpjes heb ik gezien, genoeg. Maar levende mensen voor me, dat nog nooit. Het was heel, heel mooi om te zien, gewoon indrukwekkend.
Ik verheug mij echt al op onze samenwerking.
Vergeten jullie alles om je heen, als je zo bezig bent? Onder het vrijen spreken jullie met elkaar alsof wij er niet zijn?”
“Ja, doorgaans wel. We beseffen wel, dat we bekeken worden. Verder letten we daar helemaal niet op. Nu houden we rekening met jullie wensen. Maar de buitenwereld bestaat eigenlijk voor ons even niet.” legde Anne uit.

Met z’n vieren gingen we naar de monitoren. Yvonne en Ingrid gingen zitten, Anne stond tussen hen in, en ik stond achter haar. Dat leidde natuurlijk tot enige opstandigheid van mijn jongeheer. Dat kon Anne niet ontgaan, met één hand greep ze hem vast en zachtjes trok ze hem af. Ik legde stilletjes mijn hand op haar gleuf en plezierde haar eveneens.
Yvonne en Ingrid waren in het algemeen heel tevreden over de opnames. Ze legden uit, wat er precies te zien was. Mooi vond ik, dat je mijn penis zo goed in en uit Anne kon zien gaan. Zelfs het kloppen van de eikel kon je goed zien. Alhoewel Yvonne ons dat allemaal moest aanwijzen. Datzelfde was het geval met het samentrekken van de schedespieren. Ingrid en Yvonne konden aangeven, wanneer ze haar orgasme had, ze hadden het meteen gezien. Wij niet. Mijn ejaculatie was zelfs voor ons goed te zien.
Sommige opnames waren door te snelle bewegingen onduidelijk geworden. Jammer, maar daar vonden ze nog wel een oplossing voor. Wellicht een kwestie van oefenen.

Ingrid vroeg zich af, hoe ze een echo van mijn penis konden maken tijdens het vrijen. Wij konden haar niet helpen.

Ingrid draaide op haar stoel, keek naar ons, zag wat wij deden “Het klopt blijkbaar, wat Yvonne mij verteld heeft: onverzadigbaar, of niet?” “Ik ben verslaafd aan Anne” “En ik aan John”. “Ik geloof niet dat voor een dergelijke verslaving een afkick-kuur bestaat, en ook niet, dat die nodig is. Yvonne vertelde mij dat jullie het soms wel zes keer op een dag doen. Klopt dat?” “Ja, dat klopt. Echt niet altijd, maar toch met regelmaat. We moeten ook nog af en toe werken”, antwoordde Anne, die intussen gewoon door was gegaan met mijn staaf te spelen. “Dat vergt toch ook veel tijd?” “Ja, anderen besteden vrije tijd aan sport, reizen, vakantie enz. Wij hieraan.”
“Merken jullie verschil tussen de eerste en de zesde keer?” “Ik niet”, zei Anne. “Met ouder worden merk ik wel de afname van de hoeveelheid zaadlozing, en vergeleken met 20 jaar geleden ook, dat ik langere hersteltijd nodig heb. Toen kon ik echt met gemak 10 tot 12 keer met Anne vrijen op een dag, als we daar de tijd voor hadden.” “Dan behoor jij waarschijnlijk tot een zeer klein groepje mannen, dat veel sneller herstelt en ook meer zaad produceert. Daar is verder nog niet echt veel over bekend. Ik heb nog nooit zo iemand gehad. Mag ik dat bij jou eens apart onderzoeken? Anne heb ik daarvoor overigens dan ook nodig” Ik keek even naar Anne, die ja knikte, en stemde toe. “We spreken daar nog wel eens verder over. Jullie zijn voor mij echt een geluksgreep.”

Yvonne had intussen zachtjes in een intercom gesproken. Wij hadden niet gehoord, wat ze zei.

“Nog een ronde?” vroeg Yvonne. Wij wilden wel.

Anne en ik gingen voor ons voorspel nog even op de tafel liggen. Ik streelde zachtjes haar lichaam. Voorspel en naspel zijn onmisbaar. Beide moeten rustig en lekker zijn. We draaiden ons in standje 69: favoriet voor de ontspanning en opwinding.

Even later werd op de deur geklopt. “Niet schrikken. is mijn assistente met koffie en fris. Binnen!” riep Yvonne.

Een vrouw van een jaar of veertig kwam binnen met een dienblad. Ze keek wel naar ons, maar was niet verbaasd. “Laat jullie niet storen, het is een lekker plaatje.”

We gingen nog even door. Bevredigd door ons voorspel stonden we op. Gingen naar de twee artsen en de vrouw. Die gespannen hadden toegekeken bij ons naspel.

“Mag ik jullie eerst even voorstellen”, begon Yvonne, Laura, Assistente, mijn steun en toeverlaat op het werk. Toen ik haar over ons project en over jullie vertelde, zei ze, dat zij en haar man een jaar of 15 geleden in het theater jullie voorstelling gezien hadden. Ze hadden het heel mooi en opwindend gevonden.” Laura vulde aan : “We hebben zelfs meermaals die voorstelling bezocht. Toen moesten we betalen om jullie te zien, nu krijg ik er nog betaald voor ook. Ik bewonderde jullie toen al voor de vanzelfsprekendheid van jullie optreden, en nu nog meer, dat jullie aan dit onderzoek meedoen.” “Volgens mij zijn jullie dan een van de weinige Maastrichtenaren, die daar ooit zijn komen kijken.” zei Anne.
We gaven haar een hand, maar als goede Maastrichtse vond ze dat niet genoeg. Ze omhelsde ons en gaf ons drie zoenen op de wang. Dat mijn stijve pik een beetje in de weg stond, deerde haar blijkbaar niet.
“Hoe is het met de echo’s?” Vroeg ze.
Ingrid en Yvonne zeiden, dat ze heel tevreden waren. “Mag ik meekijken?” Van ons mocht het, ook Yvonne en Ingrid vonden het goed.

Ingrid vroeg aan mij of ze een echo van mijn penis en balzak mocht maken. “Allicht, daarvoor zijn we immers hier!”
Ik ging op de tafel liggen. Eerst maakte ze opnames van mijn balzak. Daarna van de penis zelf. Die was inmiddels wat minder stijf geworden, maar haar aanraking deed hem prompt weer verstijven. “Ik had niet gedacht, dat ik op mijn leeftijd nog zo’n invloed op een jongere man zou hebben” zei ze. “Je onderschat je Ingrid! Dat zie je nu wel. Je windt een man nog steeds op.”
Ze vroeg zich af, hoe ze een ejaculatie zou moeten vastleggen. Aftrekken ging niet, dan zat de hand in de weg. Tijdens het vrijen is nog te lastig.
Mij schoot iets te binnen: “Anne doet dat wel eens: Ze zuigt mij en trekt mij tegelijk af, één hand slaat ze om de basis. Vlak voordat ik kom, knijpt ze de basis samen, zo ongeveer als een cockring. Dan glijdt haar andere hand nog een paar keer op en neer. En dan pas laat ze plots mijn pik helemaal los. En ik kom klaar. Met dat trucje kan ze mij zelfs meerdere keren laten spuiten. Als je dan voordat Anne loslaat, jouw toestel tegen mijn stam zet, zou het moeten lukken. Het beste in standje 69.” Dat leek haar wel wat.

Ingrid legde de anderen uit, wat de bedoeling was. Laura vroeg, of ze weg moest. Van ons niet. “Je hebt ons vroeger gezien, dan mag je deze bijna privévoorstelling helemaal niet missen.”

Anne kwam ook op de tafel, ging in standje 69 op mij liggen. Nam mijn staaf vast. Yvonne duwde mijn benen zo wijd mogelijk uiteen, bracht gel aan op mijn balzak. Zij zou van mijn balzak een echo maken. Ingrid met het tweede toestel die van mijn pik.
Anne vroeg of ik haar mocht likken. “Kun je dan gewoon doorgaan met John of lukt dat niet?” vroeg Yvonne. “Hij likt zo lekker, dat zou waarschijnlijk geen enkele vrouw lukken.” “Helaas meid, dan moet je wachten.” “Ik heb zo’n jeuk!” “Sterk zijn! Je kunt beginnen.”]
Anne, de plaaggeest, deed haar benen wagenwijd open. Ik keek regelrecht in haar kutje en mocht er niet aankomen. Wacht maar, tot dadelijk, dacht ik. Haar hand gleed van boven naar de basis, waar ze mijn staaf gewoon rechtop vasthield. Ik voelde haar tong langs mijn staaf omhoogglijden, langs mijn eikelrand, over de top en aan de andere kant weer omlaag. Ik huiverde van genot. Hoe langer ze dit deed, hoe groter de spanning in mijn pik was. Ze nam er de tijd voor, wetend dat ik steeds meer op ploffen stond. Dat was haar genot. Af en toe hield ze hem alleen aan de basis stevig vast, raakte hem verder niet aan. Dan keek ze er alleen maar naar. Hij stond dan als een licht trillende mast, had ze mij verteld. Zouden de anderen daar nu ook naar kijken, vroeg ik mij af. De prikkeling werd daardoor een heel klein beetje minder, waarop zij haar plaagwerk voortzette. Totdat mijn benen verstijfden, mijn ademhaling heftiger werd, ik probeerde mijn bekken omhoog te drukken. Allemaal tekenen van de komende uitbarsting. Ik voelde dat met een hand langs mijn stam gewreven werd, waarschijnlijk om de gel aan te brengen. De hand gleed omhoog en omlaag. Mijn pik begon te kloppen. Anne’s mond sloot om mijn eikel, die op barsten stond, haar hand aan de basis kneep die af, haar andere hand trok mij nog steeds traag af. De mond en de hand aan mijn schacht verdwenen plots. Een echotoestel werd tegen mijn stam gehouden en tegelijk liet de hand aan de basis los. Ik voelde mijn zaad omhoogkomen, ik brulde het uit “AAAH!” De lozing was nog niet gedaan of de hand kneep weer dicht, de mond gleed weer over mijn eikel, de andere hand gleed langs mijn staaf. Waarna ook het apparaat weer ertegenaan werd gehouden. De hand liet de klemming los. Daar kwam mijn tweede schot.

“Voor nu genoeg” hoorde ik Ingrid zeggen. Zij stonden op en rolden de twee toestellen naar het Bureau van Yvonne. Anne wilde ook opstaan, maar ik hield haar vast. “Dacht jij dat je er zo makkelijk vanaf komt? Mij daar voor die mensen een beetje pesten, door mij klaar te laten komen, en ik mocht niet aan dat lekkers voor mijn ogen komen. Daar komt niks van in.” En tegelijk hapte ik in haar kut. Ze gilde even van schrik en riep naar de anderen: “Mag hij dat zomaar?” “Straf moet zijn, Anne” zei Yvonne. De drie gingen er even voor zitten, om het schouwspel te bekijken. Laura vroeg of zij ook eens een poging met de echo mocht doen. Wij vonden het prima, Yvonne en Ingrid ook.
Laura installeerde zich met haar spullen. Anne vroeg haar zachtjes: “Wat wil je: ballen of staaf?” “Staaf …natuurlijk” was het antwoord.
Ik was intussen doorgegaan met likken en vingeren van mijn slachtoffer. Zij klemde haar bovenbenen om mijn hoofd. Ik kon nergens naartoe. Wilde ik dat dan? Ik lag daar prima. Mijn pik werd inmiddels weer gezogen en afgetrokken. Ik was nog opgewonden door de eerste ronde, nu kwam ik er sneller. Anne liet mij echter steeds weer kalmeren. Ik deed hetzelfde bij haar. Wie zou verliezen?
Ik. Ik verloor. Anne knelde mijn pik weer af, hield haar lippen om de top van mijn eikel en met de andere hand masseerde ze mijn stam. De spanning in mij liep op. Ik voelde dat gel op mijn stam kwam. Deed Anne dat of was het Laura? De masserende hand verdween, het toestel werd tegen mijn schacht gezet. De mond bleef op de eikel. De knellende hand liet los. Ik barstte uit, een grote lading schoot door mij heen in haar mond. Ze kneep weer. Even zakte het weg en een tweede lading kwam. Ook in haar mond. Ik voelde vocht langs mijn stam omlaag lopen. Anne liet mijn pik los, zoog mijn eikel schoon. Laura, denk ik, maakte mijn schacht en balzak schoon met een tissue.


Ik concentreerde mij weer op Anne, nu was zij toch echt aan de beurt. Mijn klaarkomen had haar duidelijk opgewonden, misschien ook omdat Laura op minder dan 50 cm had toegekeken?
Haar bilspieren spanden, ze wilde omhoogkomen om te gaan zitten, ik hield haar echter stevig vast. Ze kreeg het, zoals ik het wilde. Poets-wederpoets, geldt soms ook bij het vrijen.
Anne kwam alsof ze maanden droog had gestaan. Gillend en schreeuwend dat ze meer wilde. Het was een aanhoudend orgasme, een paar minutenlang, voor mijn gevoel. Ik bleef haar likken en vingeren, totdat ze uitgeput opgaf.
Het duurde even, voordat ze op kon staan. Ik hielp haar van de tafel, omhelsde haar. “Het was heerlijk” zei ik tegen haar. Ze keek mij aan en bevestigde dat met een tongkus. We draaiden ons naar de drie vrouwen toe. “Mooi, heel mooi” zei Ingrid. Yvonne en Laura knikten.

“Hebben we nu koffie verdiend?” vroeg ik. “Jazeker” zei Yvonne.

We konden meekijken op de monitoren
Je kon goed zien, hoe mijn zaad door de plasbuis schoot. De opnames van de balzak lieten het zwellen van de zaadballen goed zien.
Dat was wat wij ervan konden maken. De vakvrouwen zouden wel meer zien. Wij hadden het allemaal gewoon lekker gevonden.

Ik vroeg wel nog, of ze ons soms in het hele gebouw gehoord hadden. “Ik denk van niet, en als het wel zou zijn: so what! Liever mensen die van genot dan van pijn schreeuwen, en dat laatste komt in een ziekenhuis helaas wel vaker voor.”

Yvonne en Ingrid overlegden nog even, hoe nu verder. Ingrid regelde deze week nog het gezondheidsonderzoek. Besloten werd een paar verpleegkundigen uit te zoeken, die heel goed waren met de echografie, en ze zouden starten, met hen en ons te oefenen. Yvonne zou ons laten weten, wanneer en waar precies. Waarschijnlijk al vanaf volgende week.

Ingrid nam afscheid: “Ik dank jullie twee alvast voor de medewerking. En heel persoonlijk: Ik heb van deze avond genoten” Ze omhelsde ons.

Laura en Yvonne dronken nog een kop koffie met ons. “Ik zie dat jullie deels geschoren zijn. Voor de echo maakt het niet zoveel uit, maar handiger is het, als de schaamstreek helemaal geschoren is. Het wordt anders een beetje een knoeiboel, zeker als onze gel met jullie sappen vermengd wordt” zei Laura.
Ik vertelde, dat ik mijn penis en balzak niet meer durfde te scheren, nadat ik mij daar eens gesneden had. Het was een klein bloedbad geworden. “Geen probleem, doe ik dat toch even.” Laura liep de kamer uit en kwam met scheerspullen terug. Eerst moest Anne op de behandeltafel gaan liggen. Enkele minuten later lag daar een vrouw met een kaal, glimmend gleufje. Anne wreef er even over, “Lekker! Moet je eens voelen, John”. Ik legde mijn hand op haar gleuf en gleed een beetje heen en weer. “Pas op, dadelijk kom ik nog klaar!” “Wat zou dat?” “Eerst moet jij ook helemaal kaal zijn, zoals je hoofd.”
We ruilden van plaats. Laura kwastte mijn schaamstreek met pik en balzak helemaal in. Eerst schoor zij mijn onderbuik. Haar aanrakingen hadden mijn pik al doen stijgeren. Voordat ze mijn penis schoor, maakte ze een paar aftrekbewegingen. “Dat is fijn, als hij stijf is, gaat het scheren eenvoudiger”, zei ze. Rustig en voorzichtig schoor ze hem glad, daarna was de balzak aan de beurt. Dat duurde wat langer. Het resultaat mocht er zijn: volkomen haarloos. Ze spoelde mij af, voelde even met een hand “Prima”, voel maar eens Anne. Die liet haar hand over pik en balzak glijden. “voelt lekker, ziet er wel een beetje uit als een geplukte kip” Yvonne en Laura schoten in de lach. “Arme John, geplukte kip, hoe durft jouw vrouw!” zei Laura. “En dat zegt zo’n kale muis”, repliceerde ik.