De ochtendzon viel in schuine banen door de hoge rondboogvensters van de oude kerk. Stof danste in het licht. In het grote middenschip, op de dikke zwarte matten die nu permanent de stenen vloer bedekten, lagen Fariha, Amina en Zainab naakt. Alleen hun hijabs zaten nog netjes. Verder was er niets tussen hun huid en de koude lucht van het gebouw.

Ahmed, Layla en de anderen waren voor twee dagen weg om spullen te halen in de stad. De kerk was van hen alleen.

Fariha zat rechtop, telefoon in de ene hand, een kleine spiegeltjescamera in de andere. Ze had al drie statieven neergezet: één bij het oude altaarplatform, één halverwege het schip, en één dicht bij het doopbekken. De rode lampjes brandden.

“Vandaag filmen we alleen ons,” zei ze rustig. Haar stem echoode zacht tegen de gewelven. “Geen mannen. Geen mama. Alleen drie zussen die laten zien wat deze kerk met hen doet.”

Amina glimlachte, al met twee vingers tussen haar benen. Zainab knielde achter Fariha en kuste haar blote schouder, handen die al naar voren kropen om haar borsten te pakken.

---

Ze begonnen langzaam, precies onder het hoogste punt van het schip.

Fariha ging op haar rug liggen met gespreide benen, precies in een zonnestraal. Amina en Zainab knielden aan weerszijden. Terwijl de camera’s draaiden, begonnen de tweelingzussen hun oudere zus te kussen. Eerst haar mond, toen haar hals, toen haar borsten. Amina zoog diep op Fariha’s linker tepel, tanden licht grazend. Zainab deed hetzelfde aan de rechterkant. Hun handen gleden tegelijk naar beneden. Twee paar vingers vonden Fariha’s al natte spleet, openden haar, wreven over haar clit, gleden naar binnen.

Fariha hield de handcamera dichtbij en filmde hoe de vingers van haar zusjes in haar verdwenen. “Kijk… mijn kleine zusjes neuken me al open voor jullie.”

Amina schoof naar beneden en verving haar vingers door haar tong. Ze likte Fariha met trage, platte streken, zoog haar clit tussen haar lippen, stak haar tong zo diep mogelijk. Zainab ging intussen boven Fariha’s gezicht zitten, rug naar de camera, en drukte haar natte kut op de mond van haar oudere zus. Fariha likte meteen, gretig, terwijl ze zelf gelikt werd.

Het natte geluid van tongen en sappen echoode door de lege kerk.

Ze wisselden van positie zonder te stoppen. Nu lag Amina op het altaarplatform, benen wijd open over de rand. Fariha stond ertussen en neukte haar zus met de dikke dildo, diepe, ritmische stoten, terwijl Zainab op Amina’s gezicht zat en zich liet likken. Elke stoot dreef Amina’s mond harder tegen Zainab. De camera bij het altaar legde vast hoe de dildo glimmend in en uit gleed, hoe Amina’s borsten op en neer deinden, hoe Zainab’s natheid over Amina’s kin liep.

Daarna bonden ze elkaar vast.

Fariha gebruikte de stevige ringen die in de zijmuur zaten. Ze hing Amina met haar polsen omhoog, tenen net boven de mat, lichaam strak. Zainab kreeg dezelfde behandeling een paar meter verder. De twee 19-jarige zusjes hingen naakt, benen gespreid met enkelbanden, hijabs nog op, borsten naar voren, kutjes open en al druipend.

Fariha liep tussen hen in, camera in de hand. Ze sloeg eerst Amina met de leren riem – harde, precieze klappen over billen en dijen tot de huid donkerrood werd. Amina kreunde en trok aan de kettingen. Toen deed ze hetzelfde bij Zainab. Tussen de klappen door vingerde ze hen, likte ze, duwde ze de dildo eerst bij de ene, dan bij de andere naar binnen. Ze filmde close-ups van de rode strepen, van de open spleten die samentrokken om de dildo, van de tranen van genot die onder de hijabs vandaan kwamen.

Toen ze de tweeling weer losmaakte, waren beide meisjes trillend en nat tot op hun knieën.

Nu was Fariha aan de beurt.

Amina en Zainab duwden hun oudere zus op handen en knieën op het grote mattenveld. Zainab ging onder haar liggen en begon haar kut te likken en te zuigen. Amina knielde achter haar, spreidde haar billen, en at haar kontgat met platte, natte tong. Tegelijkertijd duwde ze twee vingers in Fariha’s kut, zodat Fariha zowel van onder als van achteren opengelegd werd. Fariha schreeuwde het uit; de echo kaatste van muur naar muur.

Ze brachten haar tot drie orgasmes achter elkaar. Elke keer filmden ze hoe haar lichaam spande, hoe ze spoot, hoe de zusjes het opslikten en doorgaven met diepe kussen.

Uitgeput en glimmend lagen de drie zussen daarna tegen elkaar aan in het midden van het schip. De camera’s draaiden nog. Fariha keek in de dichtstbijzijnde lens, haar stem hees maar helder.

“Dit is onze kerk nu. En dit zijn de regels die vanaf vandaag gelden voor iedereen die hier binnenkomt.”

Ze ging rechtop zitten. Amina en Zainab knielden netjes naast haar, nog naakt, met glimmende monden en dijen.

Fariha somde langzaam op, terwijl de camera’s bleven lopen:

**Regels van de Kerk van het Vlees**

1. Iedereen die de deur van de kerk passeert, doet onmiddellijk alle kleding uit. Geen uitzonderingen. Geen ondergoed, geen sokken, geen sieraden die bedekken. Alleen de huid.

2. Free use is absolute wet. Iedereen mag iedereen op elk moment en op elke plek in het gebouw gebruiken. Weigeren is niet toegestaan. Als je binnenkomt, geef je je lichaam af.

3. Geen namen vragen tenzij de ander ze vrijwillig geeft. Hier ben je alleen lichaam.

4. Camera’s mogen altijd filmen. Wie binnenkomt, stemt automatisch in met opname en mogelijke publicatie.

5. Het altaarplatform is altijd bezet. Wie er ligt of hangt, is volledig beschikbaar tot iemand anders hem of haar aflost.

6. Sperma, sap en speeksel worden niet weggeveegd tenzij het voor de veiligheid moet. We dragen de sporen van elkaar.

7. Wie de regels breekt, belandt in de sacristie. De straf bepaalt de meesteres van dienst (meestal Layla of Fariha).

8. Je mag blijven zo lang je wilt. Je mag weg wanneer je wilt. Maar zolang je hier bent, ben je van ons allemaal.

Fariha keek nog een moment recht in de lens. Achter haar stonden de hoge gewelven, het oude orgel, de zon die over hun naakte, gebruikte lichamen viel.

“Dit is geen gewone plek meer,” zei ze zacht. “Dit is een lichaam met muren. En wij zijn de eerste organen.”

Ze liet de camera’s nog een tijdje doorlopen terwijl de drie zussen opnieuw naar elkaar toe kropen. Amina’s mond vond Fariha’s borst. Zainab’s vingers gleden weer tussen Fariha’s benen. Het natte, trage geluid van drie zussen die elkaar opnieuw openden vulde de kerk.

Buiten scheen de zon over de velden van Tongeren.

Binnen begonnen de nieuwe regels al te leven, nog voordat de eerste bezoeker van die dag de zware deuren had geopend.

De Kerk van het Vlees had nu haar wetten.

En de drie zussen waren zowel de priesteressen als het offer.