Het leven na dat weekend was vreemd. Ook voor Carola, die het heel moeilijk had. Dat was duidelijk uit de berichtjes die ze stuurde en de paar lange telefoongesprekken die we hadden gevoerd.

Een geluksmoment was er ook: ze was naar de kapsalon geweest en Dani, de eigenaresse, had Carola na het eerste gesprek meteen een proefperiode aangeboden. Twee maanden, elke woensdagmiddag van vier tot half zes helpen. Eerst zonder echt haarwerk, maar dat vond Carola geen probleem.

Na dat gesprek was ze eerst bij mij aan de deur geweest om het succes te melden voordat haar ouders het te horen kregen. Jammer genoeg had ze geen tijd om even binnen te komen voor meer, want het eten stond thuis al op tafel.

De week ging gewoon voorbij, maar de uren buiten het werk waren soms wel lastig, vooral als Carola met een paar vriendinnen op stap was. Ze stuurde dan wel berichtjes als het kon, en foto's van zichzelf, maar dat zat er niet altijd in, omdat ze lastige vragen wilde vermijden.

De grote verrassing kwam op zaterdag. In de middag stond Bastiaan, Carola's vader, aan de deur en hij vroeg of hij even binnen mocht komen voor een serieus gesprek. Uiteraard liet ik hem binnen, maar ik kreeg toch wel een heel erg slecht voorgevoel.

Het was niet verwonderlijk dat hij begon met: "Het gaat over Carola."

Ik was overtuigd dat zij hier niets van wist, anders had ze me daar beslist iets over laten weten. "Nou, brand los," zei ik dus maar, mezelf van binnen voorbereidend op zoveel mogelijk slecht nieuws.

Bastiaan keek me een tijdje in stilte aan, wat me al helemaal niet lekker zat. "Weet je, buurman, Nellie en ik hebben gemerkt dat Carola best wel dol op je is."

Tja, dat wist ik al, en doller dan hij waarschijnlijk wist.

"Ze heeft het best vaak over je." Bastiaans uitdrukking was nog neutraal. Was dat positief? "En ze heeft een paar keer met Nellie gepraat. Moeder-dochter praat, weet je wel, waar wij mannen niet bij mogen zijn omdat wij daar toch niks van snappen." Zijn knipoog deed me bijna schrikken. Waar ging dit heen?

"Ik geloof je meteen, Bastiaan. Ik heb wel een vrouw gehad maar nooit een dochter."

Hij knikte. "Ja. Herinner ik me. Dat was niet leuk, dat met Heleen."

Niet leuk was erg zacht uitgedrukt. Het was een vechtscheiding geworden nadat zij met verschillende mannen affaires had gehad en weigerde daarmee te stoppen.

"Nellie vertelde me na zo'n gesprek dat Carola…" Nu keek hij moeilijk. "Verliefd op je is." Weer keek hij me in stilte aan. Nu was ik dus aan de beurt. Jezus, hoe reageer je op zo'n mededeling?

"Dat is… ehm…" Terwijl ik nog naar woorden zocht, knikte hij.

"Ja. Dat dacht ik dus ook. Dat is wel een beetje heftig. Ze is ten slotte nog maar zestien, hè?"

Ik moest op mijn tong bijten om niet 'bijna zeventien' te zeggen. "Klopt. Maar volgens mij is ze mentaal al een stuk verder. Dat is me afgelopen weekend wel opgevallen."

Bastiaan knikte. "Ja, het is een gisse meid, en daar zijn we trots op."

"Met reden, Bastiaan." En dat zei ik met volle overtuiging.

Zijn glimlach was die van een trotse vader. "Dank je. Nellie en ik hebben over haar bevlieging gepraat. Dat was wel moeilijk, snap je? Maar we willen dat ons kind gelukkig is, en omdat zij zo dol op je is… Daarom ben ik dus hier. We willen geen inbreuk maken op jouw privacy en je privéleven, buurman."

Ik was nu wel erg benieuwd en hoopte dat hij ter zake zou komen. Het woord 'bevlieging' kwam wel even aan. Hij vond het blijkbaar niet serieus.

"Omdat het vorige weekend zo goed ging…" Weer viel hij stil. Ik snapte wat hij wilde vragen, en daar had hij het moeilijk mee. "En omdat jij het blijkbaar ook leuk vond om haar hier te hebben… willen Nellie en ik graag weten of ze nog eens kan komen logeren."

Er viel een steen van mijn hart. "Natuurlijk. Zoals je al zei, afgelopen weekend ging heel goed toen ze hier was. En die keer met het onweer ook. Wat was ze bang."

Hij knikte. "Ja. Onweer is vreselijk voor haar." Weer die stilte. "Mag ik vragen wat jij voelt voor Carola?"

Oef. Die kwam aan. "Ik vind haar een lieverd. Echt, Bastiaan. Een leuke meid met haar hersens op orde. Ik mag haar heel erg, en ik heb haar ook gezegd dat ik haar wil helpen met dingen als dat nodig is."

Hij knikte. "Zoals met die kapsalon. Daar loopt ze ook zo over te jubelen. Dat wil ze al zo lang." Nu fronste hij. "Volgens Nellie houdt Carola van je, buurman. Niet enkel verliefd, maar… echt. Weet je wat ik bedoel?"

"Ik denk het wel." Ik hield me wat op de vlakte.

"We willen haar beschermen, snap je? Carola ondergaat die dingen heel intens, en als dat niet werkt, of fout gaat, dan kan ze daar een enorme klap van krijgen."

Ik verzekerde hem dat ik Carola nooit iets aan zou doen. "Daar is ze te lief voor. Daar ben ik ondertussen wel achter."

Hij knikte weer. "Misschien moeten we het nog eens proberen."

"Prima, Bastiaan. Als zij dat wil dan zou ze vandaag nog kunnen komen." Ik voelde dat ik me nu op dun ijs begaf, maar dat bleek mee te vallen.

"Meen je dat?" Bastiaan keek verrast.

"Helemaal."

Hij knikte. "Dan zal ik haar dat gaan vertellen. Niet schrikken als ze over een half uur al aan de bel hangt, buurman." Hij moest daar zelf om grijnzen; hij kende Carola.

Mijn hart ging een versnelling hoger. Carola weer hier? Met goedkeuring van haar ouders? Hoe was dat in hemelsnaam mogelijk?

Aan de deur keek hij me nog eens ernstig aan. "Wees voorzichtig met onze dochter, buurman."

"Zij mag de grenzen aangeven, Bastiaan. Altijd."

"Oké. Dank je. Dan, ehm, ga ik het haar vertellen. En Nellie." Hij knikte nog eens en liep weg.

Ik maakte de voordeur dicht en kon niet bevatten wat hier zojuist gebeurd was.

*

Het duurde geen half uur voor dat Carola aanbelde. Ik had amper de deur opengemaakt toen ze al om mijn nek hing en me bleef zoenen.

"Ik ben er weer!"

Ik duwde de deur met een voet dicht en omhelsde haar. "Ik merk het! Fijn dat je weer hier bent."

We hielden elkaar zo even vast, tot ze vroeg of ik haar toch weer neer wilde zetten. "Het hangt niet zo prettig." Ze greep de tas die ze op de grond had laten vallen, en zei dat ze die naar boven zou brengen.

"Thee?" riep ik haar na. Ik had al gemerkt dat ze niet zo van de koffie was.

"Jaaa!" riep ze terug. "Ik ben er zo!"

Ik had net de thee klaar toen Carola de kamer inkwam. Ze had een rood lint in haar haar gedaan. "Ik heb iets voor je meegebracht," zei ze.

"Is dat echt?"

"Ja." Ze grinnikte. "Mij. Ik ben je cadeautje. Pak maar uit."

Dat had ik niet verwacht. Carola zat vol verrassingen.

Ik ging voor haar staan en bekeek haar van top tot teen. Waar zou ik beginnen? Ik besloot eerst het lint los te maken. Toen ik dat in de hand had, zei ze: "Kus." Dus kreeg ze een kus.

Daarna maakte ik de paar knoopjes van haar rode blouse los. Terwijl die van haar schouders gleed, zei ze: "Kus." En die kreeg ze. Onder de blouse droeg ze een rode beha.

"Wat ben je mooi verpakt, Carola."

"Voor jou gedaan."

Ik maakte de knoop en de rits van haar spijkerbroek los, knielde neer, en trok de broek omlaag toen ik haar uit haar schoenen had geholpen. Haar slipje paste precies bij de beha. Ik keek omhoog naar haar. "Je verwent me."

"Kus."

Die kreeg ze op haar buik. Toen stond ik op en bekeek haar weer. "Echt mooi verpakt."

"En je bent nog niet klaar." Daar was die glinstering in haar ogen weer.

Ik reikte achter haar en maakte de haakjes van de rode beha los, die ik daarna langzaam over haar armen omlaag liet glijden. Haar tepels waren hard. Ze was opgewonden, en ik ook. Ik boog voorover en kuste elke tepel, waarna ik er ook even aan likte. Haar adem stokte telkens even.

"Bijna klaar," zei ik, en knielde weer neer. Ik haakte mijn wijsvingers in het elastiek van haar slipje en trok dat centimeter na centimeter omlaag. Telkens kuste ik haar huid, die net boven de rode rand vrij kwam.

Toen haar poes vrij was, trok ik het slipje helemaal omlaag en hield daarna haar heupen vast. Dit deel van het cadeau vereiste speciale en ook heel veel aandacht. Ik drukte mijn lippen op de lippen tussen haar benen en likte haar zachtjes.

Carola kreunde en hijgde af en toe. "Wat kun jij… lekker uitpakken…"

Mijn handen gleden naar haar billen en ik trok haar dichterbij. Mijn tong drong in het spleetje en ging diep. Ik wilde haar klit niet raken, dan zou dit te snel voorbij zijn. Ze was mijn cadeau en daar wilde ik uitgebreid van genieten.

Ze leunde voorover en leunde op mijn schouders, zwaar hijgend. "Wat doe je met me…" Het kwam er met horten en stoten uit. Ik kneep als antwoord in haar billen en bleef haar plagen, soms hard, soms zachtjes door een vacuüm op haar schaamlippen te zuigen. Dat voelde zo geil aan dat mijn pik zich een weg uit mijn broek probeerde te banen.

Toen ik haar benen voelde trillen, wist ik dat ze genoeg had gehad, dus tikte ik met het puntje van mijn tong heel even op haar klit. Dat was genoeg.

Met een gesmoorde kreet kwam ze keihard klaar. Ik hield haar vast, anders zou ze beslist omgevallen zijn. Het voelde heerlijk om mijn blote cadeau zo te voelen klaarkomen. Het was zo opwindend dat ik in mijn broek klaarkwam, iets dat ik nog nooit eerder voor elkaar had gekregen.

Carola zakte nu langzaam door haar knieën, nog steeds hijgend maar wel over haar hoogtepunt heen. Ze klemde zich aan me vast, zoende me en forceerde haar tong in mijn mond. We zoenden met overgave, terwijl haar orgasme nog even aanhield.

Uiteindelijk lag ze in mijn armen, haar hoofd op mijn schouder. "Ik weet niet of ik je nog eens zo'n cadeautje geef," zei ze. "Wat kun jij me uitpakken, zeg. Dat had ik niet verwacht."

Ik streelde haar haren en haar rug. "We zijn de afgelopen week heel wat tekort gekomen. Dit moest er gewoon uit. En Carola? Dank je voor het mooiste cadeau ooit."

Ze keek me aan. "Echt?"

"Anders zou ik het niet zeggen. Echt." En ik meende dat serieus.

Met wat handigheid tilde ik haar op en zette haar op de bank. De thee was koud geworden maar daar was wat aan te doen. Mijn broek was een natte kledder van binnen, maar ook daar was wat aan te doen. Ik trok gewoon alles uit, en toen ik verse thee ging zetten, liep Carola met me mee.

"Kom je helpen?" vroeg ik.

"Als je wilt. Ik blijf dicht bij je om te zorgen dat niemand je steelt, David. Ik ben gek op je. Mijn poes klopt er nog van."

Ik sloeg mijn armen om haar heen terwijl de waterkoker zijn best deed. "Maak je maar geen zorgen, schatje."

Meteen straalde ze weer zoals alleen zij dat kon. "Schatje? Ik?"

"Zie jij hier nog iemand anders?" Mijn handen gleden naar haar billen. Ze had een ontzettend lekkere kont om vast te houden. "Ja. Jij bent mijn schatje, Carola."

"Voor altijd," zei ze.

Toen had ik toch even mijn handen nodig om verse thee te zetten en snel daarna waren we weer in de huiskamer.

Carola zat op mijn schoot, een beker thee in een hand en een arm om mijn nek. "Ik ben gelukkig," zei ze.

"Dat is fijn. Zo voel ik me ook." Mijn pik drukte alweer tegen haar dijen aan.

"Dat voel ik," zei ze, en knipoogde. Ze vertelde over het bezoek aan de kapsalon en hoe blij ze daarmee was, en dat haar vriendinnen dat ook fijn vonden. "Een paar zijn wel jaloers, denk ik. Toen ze vroegen hoe ik dat geregeld had, zei ik bijna dat mijn vriendje dat gedaan had." Ze kreeg rode wangen. "Dat vond ik wel een beetje eng."

"Snap ik. Dan willen ze weten wie je vriendje is." Ik liet een hand over haar bovenbeen omhoog glijden, naar haar heup, haar zij en uiteindelijk naar haar borsten.

"Ja, en dat…" Ze keek me aan. "Ik schaam me niet voor je, hoor. Maar… O…"

Ik rolde een tepel door mijn vingers. "Begrijp ik. Het is nogal wat om uit te leggen en niet iedereen is zo vrij in opvattingen als je moeder."

"Precies dat dus. Zij zijn dat echt niet." Ze deed even haar ogen dicht toen ik met de andere tepel rolde. "Dat is zo lekker. Kon ik hier maar elk weekend zijn."

Ik wist niet of haar ouders dat zouden waarderen, maar ze kon het allicht eens voorstellen. Haar moeder zou dat eerder goed vinden dan haar vader, daar was ik van overtuigd.

Carola was daar ook van overtuigd. "En ik ben niet aan de andere kant van de stad," voegde ze daaraan toe. Dat klonk ook al positief. "Je cadeautje wil je neuken. Is dat erg?"

"Als het erg lekker is dan ben ik daar helemaal voor te vinden."

"Yes!"

De theebekers gingen op tafel en zij ging schrijlings op me zitten, haar gezicht naar me toe, en een paar tellen later zat ze op mijn pik.

"Ik ben hieraan verslaafd," zuchtte ze, en drukte een van haar borsten tegen mijn lippen zodat ik aan haar tepel kon sabbelen. Langzaam bereed ze me, en het tempo ging telkens iets omhoog. Het voelde heerlijk, zoals altijd.

Mijn handen hielden haar billen vast en zo hielp ik haar een beetje met de beweging. "Wat ben je een seksmonstertje," zei ik. "Ik geniet van jou."

"En ik van jou," zei ze, een paar keer extra hard neerkomend. "Lies en Jenny zouden eens moeten weten…" Dat waren vriendinnen van haar, wist ik.

"Liever niet. Ik heb aan jou genoeg, juffrouw." Ik hield haar even zo stevig vast, met mijn gezicht tussen haar kleine borsten, dat ze niet kon bewegen. "Ga je zo klaarkomen?" Ik had de kleine schokjes om mijn pik al gevoeld.

"Ja. Jij?"

"Ik ga met je mee."

Carola pompte weer, steeds harder, terwijl ze me strak in de ogen keek. "Ik… voel… je… zo… graag… in… meee!!!" Ze kwam klaar. Tien tellen kwam ik ook weer, doordat haar poes om mijn pik kneep en schokte.

Ik trok haar tegen me aan. Zij sloeg haar armen om me heen. Ik voelde hoe ze trilde en schokte, kreunend en hijgend, terwijl ik me leeg spoot in haar. Zoals vaker met haar, duizelde het me even hoe intens dit was. Ik vroeg me af of dat kwam door de wetenschap dat ze zo jong was, of omdat zij het echt zo intens maakte. Ik was redelijk overtuigd dat het door het laatste kwam.

We bleven een hele tijd zitten, ook nadat zij door haar hele orgasme heen was.

"Seksmonstertje," fluisterde ze, en likte aan mijn oor.

Daarna nam ik haar gezicht in mijn handen, kuste haar, en vroeg wat het seksmonstertje wilde eten vanavond.

"Hmm. Goeie vraag. Pizza? Ik weet dat dat niet erg gezond is, maar… Wel lekker."

"Oké. Deze keer. Volgende keer wel iets gezonders, hoor."

"Kook je dan zelf?" vroeg ze.

"Altijd." Ik vertelde haar wat ik eigenlijk gepland had. "Ik zou wel wat bij moeten halen, want ik had niet op dit plezier gerekend, maar dat is geen punt."

"Hmm. Ik heb dat nog nooit gehad. Volgende keer pizza dan? Ik wil graag eens iets eten dat jij gemaakt hebt."

Ik kuste haar nog een keer. "Goed. Maken we een rare deal. Ik ga wat boodschappen halen en jij doet wat aan je huiswerk." Ik had namelijk haar laptop gezien.

Even betrok haar gezicht, toen knikte ze. "Oké. Dat moet toch gebeuren. Voordat ik aan de kappersopleiding kan beginnen."

"Precies dat."

"Dan moet ik wel eerst even rennen om me te poetsen. Anders loopt alles uit me en maak ik er een troep van." Ze grinnikte, omhelsde me even, en stond toen op. Ze holde weg met een hand tussen haar benen.

Ik moest erom lachen. Wat een heerlijke meid was het toch. In meerdere opzichten.