Ik weet dat het verhaal lang is, maar als ik het ga splitsen dan wordt het eerste deel zonder sex.

De eerste keer dat ik Evi Hanssen ontmoette was bij een feestavond/presentatie of weet ik veel. Ik weet alleen dat ik er echt niet onderuit kon komen en aanwezig moest zijn. Zij presenteerde de boel. Eerlijk toegeven, ze deed het prima en won de zaal al snel voor zich. Ergens ongeveer halverwege de avond is er even een pauze in het programma. Ik sta er blijkbaar een beetje verloren bij want net op het moment dat ik op mijn horloge kijk komt, tot mijn verbazing, Evi bij me staan. “Hallo, ik ben Evi,” stelt ze zich netjes voor en steekt haar hand uit. Netjes schudt ik de uitgestoken hand. “Floris van Gelderland,” stel ik me voor. “Zo te zien heb je het niet heel erg naar je zin,” zegt ze. “Dat klopt,” bevestig ik. “Hopelijk toch niet omdat ik het niet goed doe?” vraagt ze met een gemaakte pruillip. Ik lach even, voor het eerst deze avond. Nee, dat is niet waar; de eerste keer was toen de CEO van het bedrijf zijn Audi Q8 vol in de flank reed van de Tesla Model X van de CFO. Gelukkig hoorde noch zag één van beiden mijn plezier. Niet dat zij veel invloed op mij of mijn bedrijf hebben, maar ze zouden vervelend kunnen worden. “Nee,” zeg ik, “je doet het prima; dankzij jou is het slechts ‘niet naar mijn zin’ en niet ‘heel erg niet naar mijn zin’, dus dat subtiele verschil maak je.”

Ze lacht even, “Dat mag ik hopen, daar betalen ze me goed voor,” zegt ze en zegt met lichtjes in haar ogen vraagt ze, “Is er iets dat ik zou kunnen doen waardoor je het wel naar jouw zin zou kunnen hebben?” vraagt ze. Ik kijk haar lang aan. In deze tijden van #MeToo en diverse onthullingen van sexuele intimidatie is het verstandig om op mijn woorden te passen. Maar zelfs als ik er aan denk… ik glimlach. “Ik vrees dat er niets is dat jij zou kunnen doen waardoor ik het naar mijn zin zou kunnen hebben. Niet omdat ik denk dat jij niet tot grootse dingen in staat bent maar omdat ik echt een gigantische hekel heb aan dit soort bijeenkomsten.” Ze trekt haar wenkbrauwen even op maar glimlacht wel. “Is het zo erg?” vraagt ze. Ik knik. “Maar waarom, als het niet aan de presentatie ligt?” vraagt ze door. Ik gebaar om me heen. “Te druk,” zeg ik, “teveel mensen, teveel geluid.” Ze geeft een klein duwtje tegen mijn elleboog en wijst op een gangpad. We lopen erheen en daar blijkt het inderdaad rustiger te zijn. Of minder druk.

“Beter?” vraagt ze. Ik knik. “Ja, dank je.” “Een beetje teveel prikkels,” zegt ze, “ik snap het. Maar als ik vragen mag, wat doe je voor werk? En heb je ooit wel eens iemand nodig voor een presentatie of iets dergelijks?” Ik kijk haar aan. “Bij mij moet er ook brood op de plank komen, dus ik als ik dan toch een beetje kan netwerken dat zal ik het doen,” zegt ze en haalt een visitekaartje tevoorschijn. Ik glimlach. “Gelijk heb je,” zeg ik. “Je weet immers nooit hoe een koe een haas vangt, dat is toch het Nederlandse spreekwoord?” zegt ze. Ik geeft haar mijn kaartje. Ze kijkt even kort alvorens ze het in een zakje van haar mantelpakje steekt. “Wil je iets drinken?” vraagt ze. Ik hef mijn glas en toon zo dat het nog grotendeels vol is “Ah, ok,” zegt ze, “je bent uitgever zag ik, wat geef je zoals uit?” Op ongeveer dat moment begint haar smartwatch te bliepen. Ze kijkt even. “Oh,” constateert ze, “de pauze is bijna voorbij. Blijf je nog even?” Ik schud mijn hoofd. “Je hebt me net een mooie exit-strategy gegeven, dus ik denk dat ik er vandoor ga. Maar we hebben elkaars kaartjes dus als jij een uitgever zoekt of ik iemand om een presentatie te houden, dan weten we elkaar te vinden,” zeg ik. Ze glimlacht. “Dan wens ik je nog een prettige avond,” zegt ze. “Ik wens jou niets minder,” sluit ik en we gaan elk ons weg.

De tweede keer dat ik Evi Hanssen ontmoette was de volgende dag al. Na het ontbijt had ik me op de sportfaciliteiten gegooid. Dat doe ik normaal thuis of bij de sportschool maar aangezien de bijeenkomst van gister dermate ver bij mij vandaan was, had ik besloten om in het hotel te verblijven. De sessie deed me goed, even mijn systeem leegmaken, ook al had ik bij de helft van de apparaten het idee dat als ik echt volgas zou geven ze het zouden begeven. Na het douchen en aankleden en het beantwoorden van wat e-mails besluit ik te gaan lunchen.

Na de ochtend flink calorieën verbranden vind ik dat ik mezelf wat meer mag toestaan en met een groot glas melk en een uitsmijter op mijn dienblad ga ik op zoek naar een tafeltje. Ik vind er één bij het raam en kan genieten van het uitzicht op het natuurgebied. In de verte zie ik een paar herten kijken terwijl ze snoepen van wat blaadjes. Zouden zij ook naar mij kijken? Plotseling draaien ze zich om en vluchten weg. Vanuit een ooghoek zie ik de reden. Een groepje van zes wilde zwijnen is op doortocht en hun onverwachte verschijning heeft de herten doen schrikken.

“Mooi hè, de natuur,” hoor ik een zachte stem met Vlaams accent naast me zeggen. Ik schrik een beetje en draai me om. Daar staat Evi, dienblad in haar handen en een vragende blik in haar ogen. Ze wijst op de lege stoel tegenover me. “Goedemorgen,” zeg ik, “ga zitten.” Evi neemt plaats en tikt, na het neerzetten van het dienblad, op haar horloge. “Goedemiddag,” corrigeert ze me, “het is al twaalf uur geweest. Ik glimlach. “Ik had eigenlijk niet op de tijd gelet, ik kreeg gewoon honger.” Ze glimlacht ook. “Dat het u mag smaken,” zegt ze. Ik knik. “Eet smakelijk,” wens ik haar terug. “Je was gisteravond inderdaad weg,” zegt ze. Ik knik, “Dat had ik gezegd,” zeg ik. “We hebben ons gesprek niet voort kunnen zetten. Maar goed,” zegt ze, “je bent dus een uitgever. Wat geef je zoal uit?” Ik grijns. “Boeken,” zeg ik. Evi glimlacht terug. “Maar wat voor boeken?” vraagt ze. “Een aantal reisboeken, al wordt de belangstelling minder door vliegschaamte,” zeg ik, “kookboeken. Dieetboeken doen het goed. Managementboeken en zelf-hulpboeken verkopen ook prima. We hebben net een schrijfster gecontracteerde die kinderboeken schrijft en haar eerste verkoopt meer dan uitstekend.” “En dat is het dan?” vraag ze. Ik schud mijn hoofd. “Nee,” zeg ik, “eigenlijk heb ik de uitgeverij voor mezelf overgenomen, om mijn eigen boeken uit te geven.” Ze trekt even een wenkbrauw op. “Niet alleen een uitgever maar ook een schrijver dus,” zegt ze, “van vele markten thuis.” Ik glimlach, “Dat wil ik ook weer niet beweren, maar ik doe mijn best,” zeg ik, “maar het is meer om mijn boeken gepubliceerd te krijgen dan dat ik denk dat ik er echt veel van zal gaan verkopen.” “Wat voor boeken schrijf jij dan?” stelt ze de logische volgende vraag. “Ehm,” twijfel ik en word een beetje rood. Evi ziet het en glimlacht. “Laat ik zeggen dat je er minimaal achttien jaar voor moet zijn, zeg ik dan genoeg?” ga ik verder. Ik zie haar ogen oplichten. “Is het iets dat ik gelezen zou kunnen hebben?” vraagt ze. “Dat lijkt me sterk,” zeg ik. “Oh,” zegt ze met een ondeugende blik, “maar jij weet niet wat ik lees.” “Dat klopt,” zeg ik, “maar aangezien we mijn verhalenbundel net een week geleden gelanceerd hebben en hij pas sinds twee dagen in de boekhandels en online handelaren ligt of te downloaden is, lijkt me de kans klein.” Ze lacht even. “Ok,” zegt ze, “dan heb je gelijk en heb ik jouw bundel vast nog niet gelezen. Maar ik zou er graag aan beginnen.” Ik grijns even, “Ik kan er ééntje naar je sturen, als je dat zou willen. Met handtekening van de auteur,” zeg ik. “Dat zou fijn zijn,” zegt ze. “Dan ga ik dat regelen,” zeg ik. Ze kijkt me even aan en pakt haar tas. Na enige gerommel vindt ze wat ze zoekt: een stukje papier en een pen. Met een sierlijk handschrift schrijft ze wat op en geeft het papiertje aan mij. “Hier,” zegt ze, “mijn adres, daar kun je de bundel naar toe sturen maar doe er voorzichtig mee.” Ik grinnik. “Ik beloof je dat ik het boek goed zal verpakken,” zeg ik. Ze kijkt me even aan. “Nee,” zegt ze, “ik bedoel dat je het adres…” “Niet moet laten slingeren,” vul ik haar aan, “I get it. Je wilt als Bekende Vlaming natuurlijk ook nog een beetje rust en privacy hebben.” Ze knikt en begint te eten. Tussen de happen en slokken door praten we.

“Hoe is het dat je begonnen bent deze verhalen te schrijven?” vraagt ze. “Nou,” zeg ik, “als tiener begon ik ze te lezen, wat ik op internet kon vinden. Daar zaten goede verhalen tussen, soms echt hele goede maar ook minder goede en gewoon slechte. De verhouding tussen goede en slechte verhalen begon steeds meer richting slecht te gaan en ik besloot dat ik het zelf beter zou kunnen doen. Ik ben ze gaan schrijven en plaatste ze op erotischeverhalen.com. De eerste in 2002.” “Dat is al even geleden,” zegt ze. Ik knik en vertel verder. “Die verhalen kregen en krijgen een goede waardering en daarom durfde ik door te gaan met schrijven. Daar wilde ik al een tijdje meer mee doen, maar dat viel tegen. Verkopen was een optie, maar een koper vinden lastig. Of laten verfilmen. Maar het enige dat ik kon vinden was een bedrijf dat films maakt, maar als ‘uitvoering van een fantasie’. Dus als een stel voor zichzelf een pornofilm wil maken, voor eigen plezier en gebruik.”

Ik ga door. “Ongeveer een jaar geleden won ik een aardig bedrag in de loterij. Genoeg om te rentenieren of om een uitgeverij te kopen. De voormalig directeur/eigenaar wilde stoppen en ik wilde wel overnemen. Alleen bleek ik toch meer te moeten doen dan verwacht. De inkomsten uit de uitgeverij zijn aardig maar ik kan er niet van leven. Dus vandaar dat ik part-time consultant ben bij dit bedrijf waar je een weergaloze presentatie hebt gedaan.” Ze buigt even kort. “Dank je,” zegt ze, “hoewel je maar de helft hebt meegekregen. En privé?” Ik haal even mijn schouders op. “Just me,” wel wat relaties gehad, maar niets dat langer dan zeven maanden duurde,” zeg ik, “en je snapt dat de tegenvraag hetzelfde is. Hoe zit dat bij jou?” Ze houdt een hand omhoog en laat haar trouwring zien. “Jammer,” zeg ik. “Vind ik niet,” zegt ze, “en Kurt kan het maar beter met me eens zijn,” voegt ze met een grijns toe. Ik glimlach. “Anders moet hij op de bank slapen?” “Zoiets,” grinnikt ze. We zwijgen even, eten verder.

“Heb je nooit de neiging gehad om, als je toch in een hotel verblijft om via Tinder, of zoiets, een dame te scoren en mee te nemen?” vraagt ze. Ik denk even na. “Nee,” zeg ik, “eigenlijk niet. Het is niet dat ik niet een dame met me mee wil nemen de hotelkamer in, maar Tinder… Ik weet het niet. Ik heb dan toch liever het ouderwetse ‘ontmoeten’ in levende lijve. Op Tinder; internet in het algemeen, kunnen de foto’s mooier gemaakt zijn, of 15 jaar oud… of beiden. Bovendien merk je op Tinder niet wat voor persoon er achter de foto’s steekt. Heel aardig of juist een bitch? Heel open en uitbundig of juist introvert en verlegen. En daarbij kan de dag van die persoon het humeur ook beïnvloeden zodat je die persoon op een slechte dag niet durft te benaderen en op een goede dag zij juist op jou af komt.” Evi knikt. “Is dat belangrijk voor je?” vraagt ze, “ik bedoel… Tinder is een ontmoetingsapp voor sex. Veel meer dan ‘hallo’ en een bevestiging dat de ander de persoon is waarmee de Tindermatch was is niet nodig. Een rustig plekje, een toilethokje of een hotelkamer, zo bloot als nodig, erin en neuken maar. En als er dan voldoende orgasmes geweest zijn ‘doei en…’, nou, afhankelijk van de ervaring een ‘tot ziens’ of alleen de ‘doei’. En uiteraard met condoom.” Ik knik. “Je hebt een punt,” zeg ik, “Maar om één of andere reden trekt het me toch niet. Bovendien kan een minder goede persoonlijkheid de zin om die persoon te… neuken… verminderen en andersom zou je een leuke meid de verkeerde kant op kunnen swipen.” Evi knikt. “Goed punt,” zegt ze en neemt een slok. “En jij?” vraag ik, “als we dan toch persoonlijk worden, heb jij de neiging nooit gehad om bij zo’n gelegenheid als hier een kerel op te pikken en mee te nemen naar jouw hotelkamer?” Ze glimlacht, draait haar trouwring met haar duim en wacht verdacht lang voor ze antwoord. “Ja,” zegt ze ten slotte, “de neiging wel, maar je weet… Bekende Vlaming enzo, dus ik kan niet op Tinder; binnen de kortste keren staat het op internet en komt ook Kurt er achter.” Ik knik, neem de laatste hap en leg mijn bestek op mijn bord. “Moet je weer gaan?” vraagt ze. Ik knik weer. “Eigenlijk wel,” zeg ik, “uitchecken en terug naar huis.” “Je hebt mijn kaartje nog?” vraagt ze, “mocht je iemand nodig hebben voor een presentatie?” Ik glimlach. “Ja, mevrouw de zakenvrouw,” zeg ik, “die heb ik nog. En misschien heb ik je inderdaad nog een keer nodig… eh, jouw diensten. Oh, dank klinkt net zo erg.” Evi lacht schaterend. “A dirty mind is a joy forever,” lacht ze, “maar niet alles is dubbelzinnig. Ik zal ook moeten uitchecken en terugrijden naar het Vlaamse land.” Ik sta op en steek mijn hand uit. “Welnu, mevrouw Evi Hanssen, ik wens u een prettige dag en goede reis terug.” Ze glimlacht, staat ook op en schudt mijn hand. “Meneer Van Gelderland, ik wens u hetzelfde.” Onze handen blijven iets te lang in elkaar voor we loslaten. Ik blijf haar een tijdje aankijken terwijl ik wegloop, voor ik de zaal verlaat kijk ik nog even om. Ik zie dat Evi mij nakijkt en glimlacht als ze ziet dat ik me heb omgedraaid.

Nee, ik ga het niet als derde keer tellen als ik haar op de parkeerplaats weer tegenkom. Haar auto blijkt drie vakken van mijn Kia EV6 te staan. “We have to stop meeting like this,” lacht ze. Ik glimlach. “Dag Evi Hanssen,” zeg ik en stap in. “Dag Floris van Gelderland,” zeg Evi en stapt ook in. Ze rijdt achter me aan de parkeerplaats af en waar ik rechts ga, gaat zij links. In de spiegel zie ik haar nog even zwaaien en ik zwaai terug, al weet ik niet of ze het kan zien.

De weken gaan voorbij. Ik kom helaas nauwelijks toe aan het schrijven van mijn eigen verhalen en ik moet toegeven dat ik ook af en toe aan Evi denk. Via LinkedIn lukt het me om haar te vinden en een vriendenverzoek te doen. Aan het einde van de middag heeft ze me geaccepteerd. Via Evi neemt een schrijfster van Vlaamse origine contact met me op. Nee, niet Evi zelf maar een andere. Ze stuurt wat voorbeelden van haar schrijfstijl en het bevalt me wel. Ik laat het door nog twee collega’s lezen en zij zijn het met me eens. Ik neem contact op met de schrijfster en ze blijkt al zo’n vijf boeken klaar te hebben liggen, maar nooit de moed te hebben gehad om er iets mee te doen. Na enkele onderhandelingen sluiten we een deal en besluiten we de boeken allemaal in één keer uit te gaan geven met een mooie lancering erbij. Met een presentatie. Uiteraard. En dat brengt ons naar:

De derde keer dat ik Evi Hanssen ontmoet is in een congreszaal om de hoek van mijn uitgeverij. Tot dan toe is het contact via mail en telefoon geweest en zijn we beiden erg professioneel te werk gegaan. De gage die Evi vraagt is schappelijk, misschien omdat ze de schrijfster als vriend heeft en graag wil helpen. Ik regel persoonlijk een hotelkamer voor haar in het hotel boven het congrescentrum. De baliemedewerkster van het hotel heeft me net de sleutel… keycard gegeven van de kamer als ik zie hoe Evi, met twee koffers bij zich, de lobby binnenwandelt. Ik loop op haar af. “Hallo Evi,” zeg ik vriendelijk. “Hallo Floris,” zegt ze met haar heerlijke Vlaamse tongval en ze verrast me door me op mijn wangen te zoenen. Ik grijp de mogelijkheid en zoen haar terug. Ik houd de kaart omhoog, “Ik heb de sleutel al, zal ik een koffer dragen?” vraag ik. “Graag,” zegt ze, “de wieltjes van de ene koffer hebben het begeven en elke keer als ik de koffer inpak of gebruik denk ik eraan dat ik het moet repareren of een nieuwe moet kopen.” We lopen naar de lift toe. Wachtende op de stalen box om ons naar de juiste verdieping te brengen vraag ik aan Evi, “Heb je het schema gekregen? Alles in orde?” vraag ik. Ze knikt. “Ja,” zegt ze, “Prima geregeld.” We zwijgen. De *ping* en het openen van de liftdeuren verbreekt de stilte tussen ons.

Als we in de lift staan vraagt Evi, “En hoe gaat het nu met je?” Ik kijk haar even aan. “Goed,” zeg ik, “Druk. Drukker dan verwacht. Ik ben er niets eens aan toegekomen om zelf iets te schrijven.” Ze geeft me een duwtje met haar elleboog. “Je moet ook inspiratie hebben,” zegt ze. Ik knik. “Ik heb nog een boekje vol met verhaalideeën, dus ik kan voorlopig nog vooruit.” “Je krijgt geen nieuwe ideeën?” vraagt ze. “Oh, jawel,” zeg ik, “genoeg. Alleen uit het dagelijks leven. Of als ik soms iets verkeerd hoor. Genoeg voor dat vonkje in mijn hoofd.” “Heb je recent nog nieuwe ideeën gekregen?” vraagt ze nonchalant. “Eh, nee,” zeg ik. “Doet het overnachten in een hotel dan niets voor de intellectuele sappen?” vraagt ze. “Soms,” zeg ik, “maar dat hangt ook een beetje af van de reden van het hotelverblijf.” “Aha,” zegt ze, “verblijf je zelf ook in dit hotel?” “Ja,” zeg ik, “ik woon op ongeveer een kwartiertje rijden van hier, maar voor het gemak heb ik een kamer genomen.” “Maar zou je vanavond met mij willen dineren? Anders moet ik alleen eten en daar heb ik eigenlijk geen zin in,” vraagt ze. “Maar uiteraard,” zeg ik, “Dat zou ik jou niet aan willen doen.” Een nieuwe *ping* meldt ons dat we op de juiste verdieping zijn aangekomen. We stappen de lift uit en lopen de gang in. “Welke kamer hebben we? Heb ik?” vraagt Evi en herstelt haar uitspraak. “Net als in de Donald Duck,” zeg ik, “313.” “Ah, de auto van Donald,” zegt ze met een lach. Even later staan we voor de kamerdeur. Ik houd de card tegen het slot en met een klik ontsluit de deur zich en kunnen we naar binnen. Ik ga voor, neem de ene koffer mee, de tweede koffer volgt en Evi sluit de rij.

“Zooo…” brengt ze bewonderend uit, “je hebt echt jouw best gedaan om mij in een mooie kamer te krijgen.” Hotelkamers zijn, zoals zoveel dingen in het leven, smaakgevoelig. “Ik ben blij dat het bevalt,” zeg ik en zet de koffers naast de bureaustoel. Met een zucht laat Evi zich achterover op het zachte bed vallen. Ze tikt even met haar hand op het dekbed naast zich. Ik ga zitten. “Gaat het?” vraag ik terwijl ze met gesloten ogen naast me ligt. “Moe,” zegt ze alleen. “Neem een lekker warm bad,” stel ik voor, “als je wil kan ik het alvast voor je laten vollopen.” “Wat een service,” zegt ze, “ga je ook nog mijn rug wassen?” voegt ze er grinnikend aan toe. Ik glimlach even. “Dat zou ik best wel willen doen,” zeg ik, “maar lijkt me niet zo’n verstandig idee. Iets met #MeToo en jij bent getrouwd. In willekeurige volgorde.” Ze glimlacht, maar houdt haar ogen gesloten. “Dat bad, dat lijkt me niet zo’n slecht idee,” zegt ze. Ik leg mijn hand even op haar been en knijp en zachtjes in. “Dan regel ik dat toch voor je,” zeg ik, “ik moet er toch voor zorgen dat jij in topvorm bent.” Ze glimlacht weer, haar ogen blijven gesloten.

Ik sta op en loop de badkamer in. Ik open de kranen en roep om over het geluid van het stromende water uit te komen, “Hoe warm wil je het water hebben en wat voor badolie wil je?” Ik schrik als ik haar stem dichterbij hoor dan ik verwacht. “Liever aan de warme kant en maakt me niet uit,” zegt ze, leunend tegen de deurpost met haar ogen dicht en haar hoofd met de slaap rustend op het koude met koude metaal. “Ben je alleen maar moe of is er meer?” vraag ik bezorgd terwijl ik de inhoud van een flesje olie in het bad mik. “Hoofdpijn,” zegt ze, “maar dat komt waarschijnlijk doordat ik moe ben.” “Wil je een aspirine?” vraag ik, “of paracetamol of ibuprofen?” Ze schudt haar hoofd en vraagt met een kleine glimlach, “Een massage geven hoort zeker niet tot jouw talentenpakket?” “Toevallig, mevrouw Hanssen,” zeg ik, “heb ik er ooit een probeercursus in gedaan. Niet dat ik een volwaardig masseur ben, maar ik kon bij mijn toenmalige vriendin wel wat knopen gladstrijken. Niet dat dit het haar ervan weerhield om er met die cursusleider vandoor te gaan,” voeg ik er een beetje mistroostig aan toe.

“Sorry,” zegt Evi, “maar voor wat het waard is, ik denk dat ze de beste heeft laten lopen.” Ik knik. “Dat mag ik graag denken, ze zijn getrouwd, hebben drie kinder en doen niet zoveel meer. Werken, huishouden en voor de kinder zorgen en meer niet,” zeg ik, “maar als je die massage nog wil?” Ze knikt, langzaam. Ik kijk even naar het bad dat rustig aan volgelopen is. “Ga maar op het bed zitten,” zeg ik, draai de kranen dicht en loop de kamer in, “misschien kun jij jouw trui uitdoen? Ik weet niet wat je eronder draagt maar…” In een langzame maar soepele beweging trekt ze haar trui over haar hoofd en laat het op de stoel vallen. Het antwoord op ‘wat draagt ze eronder’ luidt ‘een crèmekleurige bh’ en het is duidelijk dat ze er geen probleem mee heeft om zich voor mij deels bloot te geven. Ik doen mijn schoenen uit, stroop mijn mouwen op en kruip op het bed. Evi laat haar rode hoge hakken van haar voeten glijden en mikt ze met haar tenen van zich af. Ik neem op mijn knieën achter haar plaats, wrijf mijn handen tegen elkaar om ze op te warmen en leg ze dan op haar nek. Ze lijkt wel in brand te staan of mijn handen zijn nog zo koud. Ze zucht zacht. “Hmm,” verzucht ze, “je hebt lekker koele handen.” Zachtjes begin ik met mijn duimen te voelen. De spieren in haar nek staan gespannen. “Hmm,” zeg ik om te vragen, “heb je last van stress?” Ze zucht even. “Een beetje wel,” zegt ze, “de agenda is vrij vol en reizen per auto in Nederland…” Ik knik. “Van file naar vertraging,” erken ik het verkeersprobleem. Ik zet zachtjes een klein beetje kracht en druk langs haar nek spieren. Ik begin haar nek te masseren. “Evi,” zeg ik, “probeer eens rustig door jouw neus in te ademen naar jouw buik, dan even vasthouden en weer uitademen door jouw mond.” Ik hoor haar de oefening doen en merk hoe ze begint te ontspannen. Ik kneed zachtjes verder en voel hoe ze rustiger wordt. “En?” vraag ik, “begin je het te merken?” “Ja,” zegt ze, “dank je.” “Is jouw hoofdpijn nu weg?” vraag ik. “Nee,” zegt en schudt ze, “maar wel minder.” Naar mate ze ontspant begin ik wat meer kracht uit te oefenen. Mijn rustige bewegingen over haar nekspieren doen haar zuchten en ik merk hoe ze haar schouders laat zakken. “Beter dan mijn fysio,” zegt ze zacht. Ik grinnik even. “Maar die zijn ook allemaal sadisten,” zeg ik, “je komt bij ze met pijn, zij gaan daar kneden waar het pijn doet en dan moet je ook nog ontspannen…” Ze grinnikt ook even. “Dit is fijn,” zegt ze, “als je nu ook nog weet hoe je voeten moet masseren trouw ik hier ter plekke met je.” “Sorry,” zeg ik, “dat dan weer niet. Misschien moet ik daar eens een dagje in volgen.” Evi leunt wat achterover. Doordat ik boven haar uit steek kijk ik naar beneden en kijk ik haar BH in. De bovenkant van haar borsten zijn voor mij nu duidelijk te zien en, samen met de rest van de situatie, zorgt ervoor dat er zich in mijn broek wat begint te roeren. Het is niet dat ik meteen een stijve krijg, maar ik merk groei. “Ik zou het doen, als ik jou was,” zegt Evi, “het is iets dat vrouwen in hun partners waarderen, als ze kunnen masseren en je weet waar dat weer toe kan leiden.”

“Hoe is het met jouw hoofdpijn?” vraag ik in een poging het gesprek een andere kant op de leiden, maar terwijl ik de woorden uitspreek besef ik dat ik het juist erger maak. Evi grinnikt even. “Die heb je al goed weg weten te masseren, dank je,” zegt ze. Ik laat haar los. “Dan kun je gaan genieten van jouw warme bad,” zeg ik. “Je mag ook even verder gaan met masseren, hoor,” zegt Evi, pakt achter zich mijn handen en legt ze weer op haar nek. Ik kneed weer door. “Het water in het bad blijft natuurlijk niet eeuwig warm,” probeer ik haar naar het water te krijgen zodat deze situatie breekt. Ze zucht en leunt met haar hoofd naar achteren. Weer heb ik de inkijk en is de groei in mijn broek echt een erectie geworden. “Je hebt gelijk,” zucht ze. Ze grijpt achter haar rug en klikt haar BH los. Ze staat op, glijdt uit mijn handen en loopt naar de badkamer. Het bad is vanuit de (slaap)kamer niet te zien, maar ik zie hoe ze haar BH op de grond laat vallen. Ze is nu topless, ergens aan de andere kant van de deur. Ik hoor een rits, een zachte plof en kan alleen maar raden hoe ze haar slipje uit doet. Mijn hemel, wat moet ik nu.

Ik hoor hoe ze zich in het bad laat zakken, het geluid van het water en de zachte kreun als de warmte haar huid raakt. Ze heeft niets gezegd. Ik heb niets gezegd. Wat moet ik doen? Is dit een uitnodiging? Is ze ‘gewoon’ zo op haar gemak bij mij dat ze zich uit durft te kleden, wetende dat… juist wetende dat ik haar niets zal doen of met haar wil? Of wil ze dat ik weer naar haar ga, daar in de badkamer? “Verdomme,” vloek ik zachtjes bij mezelf, “dit is precies zo’n scenario als in een pornofilm. Maar daar staat in het script wat moet gebeuren, dit is het echte leven.”

“Zei je wat?” vraagt Evi vanuit de badkamer. Blijkbaar was mijn ‘zachtjes bij mezelf’ niet zachtjes genoeg. “Ja,” zeg ik, “ik zat me af te vragen wat ik nu moet doen.” Een slimme opmerking, zo vind ik zelf. Laat ruimte aan alle kanten. Naar Evi toe én in mijn hoedanigheid als organisatie. En zo leg ik de bal bij haar. Ze kan mij uitnodigen, wat ik best zou willen, maar me ook net zo makkelijk bedanken voor mijn goede zorgen, de massage en me een prettige dag wensen. Ze lacht even. “Dat ga ik aan jou overlaten,” zegt ze. Shit. Plan mislukt en mijn situatie is weer ongewijzigd.

Ze schatert het nu echt uit. “Ik zal je niet langer plagen,” zegt ze lachend, “kom maar hier heen, het liefst naakt.” Het duurt even voordat haar woorden echt doordringen. Dan begin ik me uit te kleden. “Moest je me echt zo gek maken?” brom ik. Ze grinnikt. “Sorry,” zegt ze, “maar het was zo leuk om jou te zien kronkelen tussen meer willen en #MeToo, al was ik op een gegeven moment bang dat ik het er net te dik opgelegd had.” Mijn pik is lang en hard en ik loop naar de badkamer toe. Voor ik daar ben hoor ik Evi zeggen, “En voor het geval je op de Zweedse toer wil gaan, open de app maar en je krijgt jouw toestemming.” Ik stap de badkamer binnen. Evi bekijkt me van top tot teen en trekt haar wenkbrauwen op. Ze fluit zelfs even. “Goed idee dus, van mezelf,” zegt ze, heft haar hand uit het warme water en wenkt me. “En jouw man?” vraag ik. Ze tut even. “Geen onderwerp voor gesprek,” zegt ze. Ik sta naast haar, naast het bad. Mijn stijve lul boven haar gezicht, zo kan ze naar de onderkant kijken. “Grappig,” zegt ze, “eigenlijk zie je een lul nooit van onderen.” “Ik niet in ieder geval,” zeg ik en ze lacht weer.

Ze richt zich op en neemt mijn eikel langzaam in haar mond. Verder en verder tot ik voel hoe mijn eikel tegen haar keel komt. Even kijkt ze omhoog, knipoogt naar me en slikt. Dan voel ik haar neus tegen mijn buik en zie ik hoe ze me zonder enige moeite deep throat. Mijn eikel wordt in haar keel een beetje afgeklemd, maar na een seconde of tien haalt ze haar hoofd weer van mijn paal. “Zo,” zegt ze, “dan weet je dat ook.” Ik ben niet echt klein geschapen maar het kostte Evi geen enkele moeite. “Wow,” zeg ik. Ze glimlacht.

“Nu heb ik alleen een dilemma,” zegt ze, “wil ik die jongen in mijn poes of ga ik je pijpen?” “Dat is een dilemma waar ik je niet mee kan helpen,” zeg ik, “hooguit een voorkeur uitspreken, maar het is uiteraard helemaal aan jou om te beslissen.” Ik grinnik even, “allebei mag natuurlijk ook.” Ook Evi grinnikt en reikt me haar hand. “Kom,” zegt ze, “ik ga niet in bad neuken. Ooit één keer gedaan en niet aan te raden.” “Niet lekker?” vraag ik, onbekend met deze ervaring. “Mwa,” zegt Evi terwijl ze opstaat, “onhandig, golfslag, water overal, alles nat. Het orgasme woog niet op tegen het uur van opruimen en alles weer droogmaken.” Ze stapt uit het bad en met mijn andere hand pak ik een handdoek. Ze reikt met haar vrije hand naar het stuk textiel, maar ik trek het weer weg. “Mag ik?” vraag ik aan de uitdruppelende vrouw voor me en maak een gebaar met de handdoek. Evi kijkt verbaasd maar knikt. Ik leid haar naar een op de grond liggende handdoek en begin haar zacht te deppen. Al snel heb ik de slag te pakken en droog ik haar af. Eerst haar armen, om de genoemde slag te vinden, daarna over haar borsten waarbij ik haar tepels extra aandacht geef. Maar aangezien ze zo stijf naar voren priemen, vragen ze er ook om. Dan haar rug en haar billen en verder naar beneden. Been voor been, onderaan bij haar voet beginnen en dan langzaam omhoog. Evi leunt met een arm op mijn schouder en kreunt zachtjes. Ik wrijf omhoog, maar net niet helemaal hoog genoeg. Haar kutje laat ik nog onberoerd.

Plagerig langzaam droog ik haar benen, alvorens op een slakkentempo mijn hand naar boven te bewegen, naar haar poesje toe. Evi reageert met een zucht en ze zet haar benen wat verder uit elkaar, zodat ik alle ruimte heb. Ik haar geil glimmen op haar prachtige schaamlippen; afgewerkt met een streepje schaamhaar. Ik laat de handdoek voor wat die is en ga met een hand omhoog.

Met mijn wijs- en middelvinger glijd ik soepel in haar kutje, mijn duim opgestoken zodat die tussen haar billetjes kan komen. Evi kreunt en legt een hand op mijn hoofd om evenwicht te vinden. Zachtjes duw ik mijn vingers dieper in haar flamoes waardoor mijn duim haar kontgaatje raakt. Even speel ik er mee wat Evi doet huiveren. Een fractie van een seconde zet ik wat meer kracht met mijn duim. “Ooohhh,” kreunt Evi en zet grote ogen op. Dan draai ik mijn hand om, duw nog wat verder en leg mijn duim nu op haar klit. Even kriebel ik dit knopje. Evi wankelt op haar benen. Om haar in evenwicht te houden zet in mijn andere hand op haar billen. Als ik zeg ‘op’, dan bedoel ik dat vier van mijn vingers op haar billen rusten en mijn duim haar aarsje weer weet te vinden, alleen nu van mijn andere hand. Zachtjes druk ik tegen haar sterretje en voel enige weerstand. Ik begin een patroon. Het ene moment duwt mijn duim op haar poepgaatje, het andere moment gaat de duim van mijn andere hand om haar klitje heen. Het beoogde effect bereik ik. Niet alleen wordt ze nu langzaam nat; het genot dat ze via haar kittelaar krijgt verminderd kort de spanning op haar ster. Daarbij gebeurt ook wat ik hoop; via haar schaamlippen glijdt er geil naar beneden. Met snelle bewegingen van mijn duim kan ik het opvangen en gebruiken om haar poepert te smeren. Hoe meer ik smeer, hoe meer ze kreunt en hoe meer geil haar kutje produceert. Het duurt dan ook niet lang voordat mijn duim in haar sterretje glijdt wat een verbaasde kreun van Evi ontlokt. Ik wiebel met die duim wat nieuwe kreuntjes ontlokt en Evi wankel op haar benen maakt.

“Wil je me in mijn kont neuken?” vraagt ze met een onvaste stem. “Misschien straks,” zeg ik, “voor dat we over jouw kontje nadenken, wil ik in jouw kutje, maar pas nadat je een keer bent klaargekomen.” Evi antwoordt met een nieuwe kreun; al zou dit wellicht ook kunnen komen doordat ik mijn ene duim wat dieper in haar aars druk en de andere duim haar klitje wat actiever bewerkt. “Oooohhh,” zucht ze en wankelt weer. “Heb je het al eens anaal gedaan?” vraag ik en druk mijn duim twee kootjes diep in haar sterretje. “Nnnneeehhheee,” kermt ze en bijt op haar lip. Ik begin haar kontje te vingeren, druk mijn vingers dieper in haar glibberige kutje en duw mijn duim op haar klit.

“Zou je dat willen?” vraag ik, “een lul in jouw kontje? Een lading zaad in jouw darmen?” Evi hijgt en leunt nu op mijn hoofd. Ze trilt op haar benen en ik wiebel nog maar een keertje met mijn beide duimen. Ze slaakt een gilletje en ik voel de spieren in haar kont en kut samentrekken. Mijn hand wordt in korte tijd nat van een ontlading aan geil maar lang kan ik er niet van genieten omdat ze door haar benen zakt. Eerder dan ik zou willen trek ik snel mijn vingers uit haar en vang haar op. Ze leukt met haar achterhoofd op mijn schouder en ik til haar op. Opgepompt door geilheid en adrenaline til ik haar op, al weegt ze eigenlijk ook niet zo veel. Ik loop met haar de kamer in en passeer een spiegel. Ik kijk. Ik zie mezelf met Evi Hanssen in mijn armen, hangend als een slappe vaatdoek met onder haar mijn staalharde lul, klaar om diep, heel diep in één van haar gaatjes te verdwijnen.

Voorzichtig leg ik haar op bed, haar mooie borsten wiegen op haar ademhaling, haar mooie ogen gesloten. Snel loop ik naar mijn jas en pak er een busje glijmiddel uit. Dat heb ik er al een tijd in zitten en ik vergeet elke keer om het eruit te halen. Misschien komt het van pas. Misschien niet, die keus laat ik bij Evi. Het is ten slotte haar kontgat, daar heb ik geen enkele zeggenschap over. Als ik terug ben bij het bed heeft Evi zich omgedraaid en ligt ze op haar zij, haar benen opgetrokken en haar armen naast haar hoofd. Ik kijk op haar neer en zie mijn lul, de eikel ontbloot trillend van verlangen op het ritme van mijn hartslag.

Ik leg mijn hand op haar bil, ze kreunt zacht. Ik trek haar billetjes zachtjes uit elkaar en vind met mijn wijsvinger haar sterretje. Gelukkig bevindt het zich nog op dezelfde plek. Zachtjes wrijf ik erover en Evi kreunt weer, nu wat luider. Ze verplaatst haar benen een beetje, niet veel maar genoeg om haar poesje weer in mijn zicht te brengen. Het is niet dat ik daar nu met mijn mond bij kan, daarvoor is de hoek ongunstig, maar ik laat soepel twee vingers van mijn andere hand in haar glijden en ze kreunt opnieuw. ”Fucking hell, wat doe je met me?” steunt ze. Ik besluit de stap te nemen en draai de dop van het flesje met glijmiddel. Het lukt me op met één hand wat middel op de wijsvinger van díe hand te krijgen en ik smeer het gladde spul over haar sterretje. Haar adem stokt even, maar zet zich vervolgens in een diepe zucht. Mijn andere hand heeft zich dieper in haar vagina weten te glijden, de duim vervaarlijk dicht bij haar klitje.

Evi huivert als die duim zachtjes tegen het knopje aantikt. Kleine cirkels rond het genotsknobbeltje leidt tot de hernieuwde aanmaak van geil en al snel zijn mijn vingers gesmeerd met haar sappen. Zacht neuk ik haar, schuif ik een centimeter of twee in en uit haar schede. Ze kreunt, wat heftiger als ik met de wijsvinger van mijn andere hand rondjes over haar sterretje draai. Ik denk dat ik het ga doen; proberen in ieder geval. Ik duw wat met mijn vinger op haar poepgaatje. Eigenlijk is dat nog te heftig omschreven. Het is dat ik een beetje spanning erop zet, maar echt duwen is het niet.

Zo spelen mijn vingers met haar gaatjes en kreunt en kronkelt Evi onder mijn handen. Met een glimlach zie ik hoe ze geniet en hoe ik haar geil nu zelfs kan ruiken, nu de klieren in haar vagina voldoen van de vloeistof hebben geproduceerd. Plots schiet mijn vinger in haar, meteen tot het tweede kootje in haar kontje. Haar adem stokt weer even, maar ditmaal volgt er een diepe kreun van genot. “Fuck,” kermt ze, “zit jouw pik nu in mijn poep?” Ik kan het niet laten om weer te glimlachen. “Nee lieverd,” zeg ik, “dit is alleen mijn wijsvinger.” Ze kreunt en knijpt met haar handen in het kussen. Ik beweeg de vinger in haar kont langzaam heen en weer, nog minder dan de vingers in haar kutje doen, maar elke keer als ik ín haar ga drukt ik net een paar millimeter verder en schuif zo het tweede vingerkootje ook in haar.

Evi draait zich meer naar haar rug en zo begint er geil vanuit haar kut naar beneden te glijden, via haar perineum naar mijn wijsvinger. Inderdaad; de vinger in haar kont. Met mijn duim wrijf ik dit extra glijmiddel over mijn wijsvinger die hierdoor steeds soepeler door haar sterretje glijdt. Evi kreunt nog meer en grijpt het kussen nog steviger vast. Ik druk mijn vinger nu helemaal in haar kontje en bewerk haar klit in een behoorlijk tempo. Het lijkt zelfs of ze ademhalingsproblemen krijgt, zo onregelmatig zuigt ze de lucht naar binnen en laat ze het weer uit haar longen ontsnappen. Mijn vinger glijdt inmiddels soepel in en uit haar sterretje en ze blijft maar geil produceren. Mijn hand is inmiddels vrijwel volledig bedekt met het welriekende sap uit haar schede. Ik zou haar graag proeven, maar ik wil geen van mijn handen verplaatsen.

”Oooohhh, kuuut,” kermt ze vrij plotseling en ik voel zowel haar kut als haar kont samenknijpen. Ze schokt in korte spastische bewegingen en drukt haar gezicht in het kussen. Gedempt hoor ik haar brullen van genot. Het lijkt uit het diepste puntje van haar ziel te komen en als het laatste beetje lucht haar longen verlaten heeft wordt ze langzaam slap. En schrik ik maar al snel merk ik dat ze, gelukkig, nog gewoon ademhaalt. Ik weet niet goed of ze is flauwgevallen, maar ze reageert niet als ik zacht haar naam zeg. Voorzichtig trek ik eerst mijn vinger uit haar poepgaatje. Het blijft een fractie van een seconde open staan, maar sluit zich eigenlijk vrijwel meteen. Met elke millimeter wijsvinger dat haar sterretje verlaat kreunt ze heel zacht. Dat moet ook mijn andere hand weer in de vrije lucht komen en deze trek ik soepel uit haar kutje. Wederom met zacht gekreun als begeleiding en ik breng de vingers naar mijn neus. De zoete geur van vrouwennectar dwarrelt naar mijn receptoren. Ik lik mijn wijsvinger af en de smaak is eveneens heerlijk. Ik kijk naar Evi die nu onder me ligt; zich niet bewust van mijn rotsharde penis die zacht klopt op het ritme van mijn hart. Het liefst zou ik mijn eikel nu tegen één van haar gaatjes zetten en doorduwen tot mijn ballen haar billetjes raken. Maar ze slaapt. Of is in ieder geval even van de wereld. Het was al erg brutaal van mij om haar aarsje in dit spel te betrekken; maar om nu zelf verder te gaan zou té ver gaan. Ik besluit om het dekbed over haar heen te trekken en haar te laten… slapen? Ik kleed me weer aan en vertrek naar mijn eigen kamer, maar niet voordat ik een notitie met mijn kamernummer heb achtergelaten.

Met een klik ontgrendeld de kamerdeur en stap ik naar binnen. Ik zucht, klik het licht aan en leg de keycard op het kleine bureau. Mijn pik voelt nog een beetje stijf maar dat is op zijn retour. Ik kijk rond. Mijn kamer verschilt nauwelijks van die van Evi, alleen twee etages hoger (en dus een mooier uitzicht) en twee andere schilderijen. Ik zit te dubben wat ik zal gaan doen. Als mijn oog op de minibar valt weet ik één ding wel. Dat flesje Talisker zal ik me goed laten smaken. Maar eerst onder de douche.

Nadat ik me heb afgedroogd trek ik een badjas aan en bevrijd ik het arme flesje uit detentie in de minibar. Ik plof op een stoel neer en open het flesje. Ik geniet even van de geur van een echte kwaliteitswiskey en neem vol verwachting een slok. Oh ja, dit is het wel. Rustig genietend drink ik de rest op. Ik scroll wat op mijn telefoon en ben met mezelf aan het overleggen of ik aan een tweede flesje zal beginnen, als er schuchter op de deur geklopt wordt. Ik kijk op, maar pas als er een tweede keer geklopt wordt, ditmaal fermer, sta ik op en loop naar de deur toe. Door het spionnetje zie ik Evi staan. Uiteraard open ik meteen de deur en ze springt bijna naar binnen. Ze is gekleed in een gelijke badjas als ik; met de complimenten van het hotel. “Hey,” zeg ik, “goed geslapen?”

“Poeh,” zucht ze, “wat heb je me aangedaan? Ik weet niet eens of ik nu out ging of in slaap ben gevallen.” Ik grinnik even. “Ik had niet verwacht dat je er nog zou zijn wanneer ik weer wakker zou worden,” zegt ze, “maar het is wel lief van je dat je me hebt toegedekt en jouw kamernummer hebt achtergelaten.” Ik glimlach en bloos een beetje. “Ik had het gevoel dat ik het een beetje overdreven had,” zeg ik. Ze geeft me een zachte duw, “welnee,” zegt ze, “ik had dit alleen nog nooit eerder meegemaakt.” “Je hebt een prachtige kont,” zeg ik, “wil jouw man dan nooit…” Nu bloost Evi een beetje. “Ehm…” zegt ze en krabt met haar duim op haar achterhoofd.

“Hij wil wel…” begint ze, “maar… uiteindelijk durft hij niet. Ik denk dat hij vooral bang is dat hij mij pijn zal doen. ten minste, dat zegt hij.” Ze pauzeert even. “Of hij is bang hoe zijn lul er weer uit zal komen,” spreekt ze hardop haar vermoeden uit. Ik glimlach. “Dat maakt mij nooit uit,” zeg ik, “er is altijd een douche of desnoods een wasbak met zeep.” Evi giechelt.” Dat is de juiste instelling,” zegt ze. “Maar je bent vast niet naar mijn kamer gekomen om je door mij in jouw kont te laten neuken?” vraag ik. “Eh…” aarzelt ze, knoopt haar badjas los en laat deze op de grond vallen.

Ze staat naakt voor me. “Wow,” zeg ik, hoewel ik haar al naakt gezien heb. Ze giechelt weer. “Ik had de hele weg hier heen een rode kop en dacht dat iedereen kon zien dat ik naakt was,” zegt ze zacht. “Ben je iemand tegengekomen?” Ze schudt haar hoofd. “Niemand,” zegt ze, “maar ik had wel zo’n apart gevoel in mijn buik. Latente geilheid of zo.” “En nu?” vraag ik. “Voel maar,” zegt Evi en zet haar benen uiteen. Ik laat mijn hand over haar buik naar beneden glijden. Ik voel hoe ze huivert, hoe haar buikspieren trillen. Mijn hand glijdt over haar poesje. Met twee vingers spreid ik haar lipjes en mijn middelvinger glijdt moeiteloos in haar. “Ah,” kreunt ze als ze me in haar voelt. Ik laat ook mijn wijsvinger haar penetreren. Ze sluit haar ogen en zucht. Haar tepels zijn hard en kijken fier de wereld in. Vinger drie glijdt in haar lichaam. “Oeh,” zucht ze en wankelt een beetje. Met mijn vrije hand maak ik mijn ceintuur los en laat ik mijn badjas vallen. Ja, uiteraard blijft die aan mijn arm hangen. Ik trek Evi naar me toe met de vingers die in haar kut geklemd zitten. “Wil je me?” vraag ik haar. Haar ogen zijn nog steeds gesloten en ze knikt. Ik leg mijn vrije hand op haar billen, trek met mijn vingers de twee helften uit elkaar en laat de middelvinger ertussen glijden, maar niet zover dat ik haar sterretje raak.

“Ik wil jou ook,” fluister ik, “ik wil je, zonder condoom. Ik wil mijn zaad in jouw lichaam spuiten. Waar wil jij me hebben?” vraag ik en beweeg mijn ene hand. “In dat zalige kutje van jou?” Ze kreunt. “Of in dat andere gaatje?” vraag ik en duw mijn middelvinger tot tegen haar poepgaatje aan. Ze huivert. “Je bent groot,” zegt ze met trillende stem, “maar ik ben niet aan de pil of zo. Die valt bij mij elke keer zo slecht… mmm” kreunt ze, “maar ik ga zo dom zijn om te zeggen dat ik je in me wil.” “Dat vermoeden had ik al,” zeg ik duw mijn middelvinger een stukje in haar kont en beweeg de vingers in haar schede heen en weer. Ze wankelt. “Je bent gemeen,” steunt ze en leunt tegen me aan, haar hoofd op mijn schouder. “Ik weet het,” zeg ik.

“Niet in mijn kont,” zegt ze, “dat durf ik niet aan.” Ik trek mijn hand terug uit haar billen, ze kreunt weer. Ook mijn andere hand verlaat haar lichaam. Ze huivert, zucht en kreunt. Ik laat mijn badjas van mijn arm glijden en geruisloos valt het op onze voeten. Pas nu legt ze haar warme hand op mijn nog immer stijve lul. “Je bent zooo hard,” verzucht ze. “Dat komt door jou,” zeg ik. “Ik wil je in me,” fluistert Evi. Ik kus haar wang, leg mijn handen op haar heupen en draai haar om. Met een voet schuif ik haar benen een stukje uiteen; wat ze gewillig toelaat. Ik leg mijn hand op haar onderrug. Ze begrijpt onmiddellijk wat ik wil en bukt. Haar borsten bungelen nu vrij in de lucht. Ik stap naar haar toe, mijn eikel botst tegen haar schaamlippen. Evi kreunt. Met mijn hand pak ik mijn lul en plaag haar door mijn eikel tussen haar lipjes door te bewegen. Ik heb alleen buiten Evi gerekend. Als mijn kloppende eikel zich precies voor haar gaatjes bevindt duwt ze haar heupen naar achteren en schuift ze zichzelf over mijn lul. Ze gromt als haar gloeiende schede over mijn pik glijdt en ze zich tot mijn ballen in haar duwt. Ik grijp haar borsten en speel met de tepels. Meer gegrom. Ik duw mijn heupen naar voren en vindt nog een paar millimeter die ik extra in haar kan. Evi steunt. “Je vult me op,” gooit ze er een cliché uit, maar ik geloof dat ze geen interesse meer heeft in literaire hoogstandjes. Haar kut is als een gloeiende hand om mijn stijve lul. “Fucking hell wat ben je straks,” kreunt ik, “en heet!” Even grinnikt Evi. “Dat komt door jou,” zegt ze met haar Vlaamse tongval en dat maakt de woorden extra geil. “Gelukkig heb je goede smering,” zeg ik als ik haar geil langs mijn ballen voel glijden. Ze grinnikt opnieuw, “Dat komt door jou,” herhaalt ze. Ik duw mezelf dieper in haar. “Oempf,” steunt ze en ik begin haar zacht te neuken.” Oh, fuck man,” kreunt ze en ze duwt haar billen naar achteren om mij nog dieper in haar te voelen, al hebben we het over hooguit een halve centimeter.

“Oempf,” steunt Evi. Ik neuk haar nu op een kalm tempo maar ik krijg een idee. Ik haal een hand van een borst en ik sabbel op de duim. Met de andere hand trek ik die heerlijke billen uit elkaar en begin met de natte duim haar sterretje te masseren. Haar gekreun neemt toe, vooral als ik haar billen weer loslaat en ik die hand rondjes laat draaien daar waar ik vermoed dat haar klitje zich bevindt. Evi leunt voorover en laat haar hoofd hangen. “Oooohhh,” kreunt ze, “wat doe je toch met me?” Ik duw mezelf bij elke stoot dieper in haar, althans zo voelt het. Evi gromt en hijgt maar haar adem stokt als ik mijn duim, makkelijker dan verwacht, in haar poepgaatje druk. Haar benen trillen maar ze houdt haar adem in. “Nee toch,” kreunt ze en net als ik het gevoel krijg dat ik een fout heb gemaakt voel ik een grotere hoeveelheid geil over mijn vingers en lul glijden en merk ik hoe zo’n beetje elke spier in haar lichaam aantrekt.

Haar benen begeven het en ze stoot ongedefinieerde geluiden uit. Ik moet razendsnel mijn arm spannen om haar gewicht op te vangen en ze hangt zelfs een beetje aan mijn duim. Haar lichaam wordt slap, maar de klemmende spieren om mijn lul en duim duwen wat bloedvaten tegen mij aan en ik voel haar hartslag als het razende ritme van een Death Metal drummer. Ze hangt aan me en hoewel ik redelijk sterk ben, ze zeker niet zwaar is, is het ook niet zo dat ze niets weegt. Ik til haar op en schuifel naar het bed toe; de dynamiek van elke stap zorgt ervoor dat ik haar, al lopende, verder blijf neuken. Als we bij het bed aankomen vind ze wat kracht terug en kan ze zich weer, redelijk staande houden. Ze trekt mijn ene hand van haar klit, de andere uit haar kontje en plaatst haar handen op mijn billen. “Houd jouw hoofd naast de mijne,” fluistert ze. Ik doe het en Evi laat zich voorover op het bed vallen, waarbij ze mij meetrekt en ik dus op haar terecht kom. Mijn gewicht perst alle lucht uit haar longen, de impact drukt mijn lul weer dieper in haar en ik meen zelfs haar baarmoedermondje te raken. Haar opmerking was verstandig want mijn gezicht raakt fors het kussen en dat zou dus haar achterhoofd geweest zijn. Ze grijpt mijn handen, plaatst de hare tegen mijn handpalm en trekt mijn armen omhoog tot boven onze hoofden. Ze laat één hand los, pakt een kussen en zegt, “Kantelen!”. Ik leun met haar mee op haar zij, ze plaatst het kussen onder haar buik en we rollen terug. Ze grijpt mijn hand weer en fluistert, “Nu moet jij nog klaarkomen.” Geeft ze me nu toestemming om haar te nemen?

“Neuk me,” fluistert ze weer, “neem me en spuit mijn poes vol.” Ik begin met mijn heupen te stoten. Haar prachtige billen zorgen ervoor dat ik geen lange slagen kan maken, maar het gevoel is er niet minder om. Ik duw mezelf met alle kracht in mijn heupen en benen in deze mooie Vlaamse meid die zacht in het kussen kreunt. Ik begin te merken dat ik nu ook wel mijn kookpunt. Deze positie is beter dan ik had verwacht, ze klemt haar benen net voldoende vast om me te laten genieten van de strakheid van haar kutje. Het is mijn instinct om haar te vragen of ik mijn zaad in haar kutje mag spuiten, maar die vraag heeft ze al beantwoord. Mijn stoten worden ongecontroleerd en onregelmatig. Ik probeer mezelf steeds dieper in haar lichaam te duwen om mijn ontlading verder in haar schede te krijgen. Ik grom in haar hals, knijp in haar handen en duw mijn heupen met alle kracht in haar billen. Ik voel de stralen zaad met een rotgang door mijn pik schieten en in haar belanden. Evi kreunt zacht. “Ja,” zucht ze, “dat is het. Kom maar lekker in me klaar, kom maar.” Ik blijf drukken tot mijn kuiten beginnen te protesteren en ik met een zucht ontspan.

Als een slappe vaatdoek lig ik op de rug van Evi Hanssen. Na een paar minuten uithijgen van ons beiden, glijdt mijn lul uit haar lichaam. De korte beroering van haar schaamlippen doet haar nog even kreunen. Ik rol mezelf van haar en lig op mijn rug. Ik kijk naar haar, maar haar hoofd is de andere kant op gedraaid, dus ik zie alleen de haren op haar achterhoofd. “Ok,” zeg ik. Ze draait haar gezicht naar mij. Ik zie een mengeling van emoties. Het genot van een heerlijke vrijpartij, maar ook het conflict en de angst. Ik wil wat zeggen, maar weet niet wat, dus kruip ik het bed maar uit en begin ik me weer aan te kleden. Ze kijkt me aan, ziet hoe ik mijn kleren weer aantrek. Als ik mijn broek dichtknoop realiseer ik me ineens… “Eh, dit is mijn hotelkamer,” zeg ik, “uiteraard mag je blijven…” Evi zegt niets maar knikt alleen. Ze laat zich uit het bed glijden en pakt haar badjas. Even heb ik kort zicht op haar heerlijke en vooral naakte lichaam, dan knoopt ze de ceintuur dicht. Ze loopt naar de deur; als ze langs mij komt geeft ze me nog snel een vluchtige kus op mijn mond. Dan vertrekt ze, zonder nog een woord te zeggen.

En de presentatie de volgende dag? Die was een doorslaand succes en Evi was briljant. Maar ik heb haar daarna niet meer gesproken.