DAG 3 – NOG NIET KLAARGEKOMEN

De volgende dagen hoorde ze niets. De stilte was erger dan zijn berichten. Toen kwam er een sms:

“Morgen rond 10.00 uur bij jou. Fris gedoucht. Kut kaal. Deur op een kier. Naakt. Knielend in de huiskamer. Blinddoek om.”

Noa las de woorden steeds opnieuw. Hij kwam naar háár huis. Haar eigen ruimte. Haar eigen bed. Haar eigen leven.

Die nacht sliep ze nauwelijks. ’s Ochtends douchte ze, scheerde ze zich opnieuw en legde de blinddoek klaar.

Ze was zenuwachtig. Laat hem alleen komen aub. Ze ging nog even door de regels die hij had opgesteld:

- je doet alles wat ik wil, wanneer ik wil en met wie ik wil. (help). Je doet het meteen en met 100% overgave. Zo niet dan volgt er straf. Ook het commando STA kende ze nog. Kutje een beetje aanbieden en handen in de nek.

- kruipen met mijn billen omhoog en ze laten draaien.

- onder geen beding klaarkomen zonder toestemming.

- als ik iets wil vragen voor hem staan met een vinger in de lucht.

Vijf minuten voor tienen zette ze de voordeur op een kier, trok haar laatste kleding uit en knielde naakt in de huiskamer met de blinddoek voor. Haar hart bonsde zo hard dat ze het in haar oren hoorde.

Ze hoorde de deur. Voetstappen. Iemand liep door haar huis. Naar boven. Weer naar beneden. Gordijnen die even openschoven. Deed hij de gordijen open? Ze wist ook niet of hij alleen was. De onzekerheid was een extra vernedering.

“Blinddoek af.”

Noa deed hem af. John zat op haar bank. Alleen. De gordijnen waren dicht. Ze voelde een korte golf van opluchting die meteen weer wegebde.

“STA.”

Ze ging in de houding staan. Haar knieën deden pijn van het lange knielen. John controleerde haar kut grondig.

“Nog een keer zo’n haartje en je krijgt straf. Breng koffie.”

Terwijl hij dronk, gaf hij het volgende bevel.

“Je gaat jezelf bijna klaarmaken. Stoppen net voordat je komt. Dan wachten. Opnieuw. Net zo lang tot ik stop zeg.”

Noa begon. Haar vingers gleden naar haar al vochtige kut. Ze streelde, duwde, wreef. Haar tepels stonden stijf. De soppende geluiden klonken luid in de stille kamer. Elke keer als ze dichtbij kwam, stopte ze, ademde diep, en begon opnieuw. Na de vierde keer trilde ze over haar hele lichaam. John keek toe zonder iets te zeggen.

“STOP. STA.”

Hij liet haar zo staan terwijl hij rustig verder dronk. Toen legde hij de nieuwe regel uit.

“Elke avond om half elf ga je naar bed. Je ligt op je rug. Je mag jezelf bijna klaarmaken. Twee keer. Vijf minuten ertussen. Daarna slaap je. Je mag hulpmiddelen gebruiken. Maar je komt niet. Nooit. Zonder mijn toestemming. Herhaal het.”

Noa herhaalde de woorden gehoorzaam. Haar stem klonk hees.

John stond op. “Je hoort nog van me.”

Hij liep naar de deur en vertrok alsof hij net een kop koffie had gedronken bij een kennis. Noa bleef achter in haar eigen huiskamer, naakt, nat tussen haar benen, met het besef dat hij camera’s had opgehangen en dat haar eigen huis niet meer van haar was.

Ze zakte op de bank en staarde voor zich uit. Haar lichaam klopte nog van de bijna-orgasmes. De vernedering zat dieper dan de fysieke aanraking. Hij had haar in haar eigen huis laten knielen, blinddoeken, edgen en regels laten herhalen. En ze had alles gedaan.

Omdat ze geen keuze had.

Omdat de foto’s nog steeds bestonden.

Omdat ze inmiddels begon te begrijpen dat haar lichaam steeds sneller gehoorzaamde dan haar wil.

────────────────────────────────────────

DAG 4 – DE EERSTE KEER PIJPEN

John zat diezelfde avond al vroeg achter zijn schermen. De camera’s in Noa’s huis leverden scherp beeld. Hij twijfelde of ze zich aan de nieuwe avondroutine zou houden. Om half elf zag hij haar de badkamer in gaan, tanden poetsen, haar kammen. Precies op tijd lag ze naakt op bed. Haar handen gleden naar haar kut. Ze bewoog langzaam, geconcentreerd. Haar ademhaling werd zwaarder. Net toen haar lichaam begon te spannen, stopte ze. Ze keek naar de wekker, wachtte precies vijf minuten, en begon opnieuw. Weer bracht ze zichzelf tot de rand. Weer stopte ze. Het licht ging uit.

De volgende avonden herhaalde het ritueel zich. Op de vierde avond pakte ze er een trillende dildo bij. Het ging sneller. Haar heupen hieven van het matras. Toch stopte ze weer op het laatste moment. John glimlachte. Ze gehoorzaamde. Voorlopig.

De volgende ochtend stuurde hij een sms:

“Voor 12.00 uur een foto van jezelf op de wc. Kut en gezicht zichtbaar. Kijk sexy. Morgen 13.00 uur bij mij. Geen kledingvoorschrift.”

Noa probeerde tien keer de juiste foto te maken. Wijdbeens, kut open, gezicht zo onschuldig mogelijk. Pas de tiende stuurde ze op. Er kwam geen antwoord.

Om precies één uur belde ze aan. John deed open en keek toe terwijl ze zich uitkleedde in de gang. Toen ze naakt was, wees hij naar de grond.

“Kruip.”

Zekroop achter hem aan de huiskamer in, billen hoog, heupen draaiend. Voor de bank stopte ze.

“STA. Inspectie.”

Noa ging in de houding staan. John voelde haar kaalgeschoren kut na. Geen haar. Hij merkte meteen hoe nat ze al was.

“Heb je je avondopdrachten netjes uitgevoerd?”

“Ja, John.”

Hij keek haar strak aan.

“Voortaan spreek je me aan met meester of meneer. Nog een keer.”

“Ja, meester.”

Op de tafel lagen vijf buttplugs, netjes op grootte gerangschikt. John wees ernaar.

“Pak er een.”

Noa aarzelde tussen de kleinste en de op één na kleinste. Ze koos de tweede. John glimlachte droog.

“Maak hem nat met je kut. Draai je om. Buk. Stop hem erin.”

Noa wreef de plug langs haar natte schaamlippen en probeerde hem in haar anus te duwen. Het ging stroef. Ze duwde harder. De pijn was scherp. Langzaam gleed hij naar binnen. Toen ze weer rechtop stond, voelde ze zich vol en blootgesteld op een manier die erger was dan naakt zijn.

“Zit hij goed?”

“Ja, meester.”

“Ramen zemen. Binnen en buiten. Keuken en huiskamer. Je hebt één uur.”

Noa stokte. Buiten. Aan de straatkant. Naakt. Met een plug in haar kont. Ze stak haar vinger op.

“Meester… mag ik buiten een jas aan?”

“Nee. Het huis ligt ver genoeg van de weg. Misschien heb je geluk. Opschieten.”

Ze zette eerst de buitenkant. Terwijl ze de ramen zemen, zag ze John van binnenuit foto’s maken. Haar wangen brandden. Niemand leek haar te zien, maar het gevoel van absolute kwetsbaarheid zat diep. Toen ze klaar was, stond ze weer voor hem.

“Mag ik naar de wc, meester?”

“Wat moet je?”

“Plassen.”

“Deur open. Benen wijd. Plug blijft zitten.”

Noa deed wat hij vroeg. Toen ze terugkwam, liet John haar de foto zien die ze eerder had gestuurd: wijdbeens op de wc, kut zichtbaar, gezicht in de lens. Ze wilde door de grond zakken.

“Plakdildo op de salontafel. Ga erop zitten. Gezicht naar mij. Langzaam op en neer. De dildo mag er niet uit tot ik het zeg.”

Noa zakte op de dildo. Haar benen begonnen al snel te branden. De plug in haar kont maakte elke beweging intenser. Ze werd natter. De geluiden waren onmiskenbaar. Ze voelde het orgasme naderen en stak in paniek haar vinger op.

“Mag ik klaarkomen, meester? Ik doe alles…”

John keek haar koud aan.

“Stop. STA. Hoe durf je ‘je’ te zeggen? Ik ben je meester. Je spreekt me aan met ú. Terug op de dildo. Tien keer. En je komt niet.”

Noa gehoorzaamde. Het kostte haar alles om niet over de rand te gaan. Toen ze mocht stoppen, stuurde hij haar kruipend naar de douche. Daarna moest ze voor hem koken: biefstuk met gebakken aardappelen. Terwijl hij at, stond ze ernaast en vingerde zichzelf op zijn bevel. Niet klaarkomen. De geur van eten mengde zich met de geur van haar eigen natte kut.

Toen hij klaar was, volgde de straf.

“Omdat je me niet met ú aansprak. Omdat je om een orgasme durfde te vragen. En omdat je niet de grootste plug koos. Buk. Pak je enkels vast.”

John gaf haar een serie harde klappen op haar billen tot ze rood gloeiden. Daarna liet hij haar over zijn schoot liggen, kut naar beneden, en deelde nog meer slagen uit. Noa snikte, maar bleef liggen.

Aan het eind mocht ze de plug eruit halen, schoonmaken, hem een lange, gedwongen tongzoen geven en hem bedanken voor de dag. Toen pas mocht ze zich aankleden en naar huis.

In de auto huilde ze stil. Ramen zemen naakt aan de straat. Een plug in haar kont. Vragen of ze mocht klaarkomen en daarvoor gestraft worden. Haar lichaam dat steeds sneller gehoorzaamde. Ze begon te begrijpen dat de vernedering niet alleen in wat hij deed zat, maar in wat zij inmiddels zelf toeliet.

Kees26255