Het was een van die avonden in juni waarop de lucht boven ’s-Hertogenbosch nog net te helder bleef om echt zomer te heten, maar te warm om binnen te blijven. Het Engelermeer lag erbij alsof het zichzelf in de avondzon probeerde te verbergen: stil, een beetje vuil, met de geur van warm water en rottende waterplanten die tussen de rietkragen omhoogkroop.

Een groep van veertien, vijftien jongvolwassenen had zich op het smalle strandje genesteld, tussen de fietsen en de lege blikjes van eerdere bezoekers. Meiden en knullen van achttien tot tweeëntwintig. Studenten, of net begonnen met werken, of nog helemaal niets. Ze hadden koud bier meegenomen en twee flessen goedkope rosé die in het gras stonden te zweten.

In het begin was het nog bijna idyllisch. Iemand had een Bluetooth-speaker meegenomen die zachte, onschuldige muziek speelde. Ze lachten te hard om grappen die niet grappig waren. Een meisje met blonde lokken die in haar gezicht hingen, leunde achterover op haar ellebogen en liet haar bikini-topje een stukje omhoog schuiven terwijl ze praatte. Niemand zei er iets van. De jongens deden alsof ze naar de horizon keken, maar hun blikken bleven hangen bij de lijn waar stof overging in huid.

Het bier ging erin alsof het water was. De wijn verdween nog sneller. Na een uur begon de lucht te trillen van de alcohol. Stemmen werden luider, handen werden losser. Een knul met een baardje dat hij nog niet helemaal onder controle had, legde zijn hand op de dij van het meisje naast hem. Zij keek ernaar, lachte, en schoof haar been iets verder open. Alsof het een uitnodiging was die ze zelf nog niet helemaal begreep.

Toen gebeurde er iets wat altijd gebeurt wanneer genoeg mensen genoeg hebben gedronken op een plek waar niemand echt toezicht houdt. De grenzen werden dun.

Eerst was het nog speels. Twee meisjes begonnen elkaar te kussen, ‘voor de lol’, terwijl de rest toekeek en joelde. Hun lippen bleven langer op elkaar dan nodig was. Tongen werden zichtbaar. Een van hen greep de ander bij de heupen en trok haar dichterbij, tot hun borsten tegen elkaar drukten. De bikini’s waren inmiddels zo nat van het zweten en het water dat de stof zich als een tweede huid om hun tepels had gelegd.

Iemand riep dat ze verder moesten gaan. Er werd gelachen, maar het was niet meer het onschuldige lachen van eerder. Het was het lachen van mensen die weten dat ze iets gaan doen wat ze morgen misschien zullen ontkennen. Een van de knullen, breed in de schouders, met een tatoeage van een anker op zijn onderarm, stond op en trok zijn zwembroek naar beneden. Zijn lul kwam halfstijf tevoorschijn, dik en al een beetje glanzend van vocht. Hij zwaaide ermee in de richting van de twee meisjes.

‘Wie wil er eerst?’

Niemand protesteerde. Niet echt. Een meisje met donker haar en een mond die altijd een beetje openstond, alsof ze voortdurend op het punt stond iets te zeggen, kroop naar voren op handen en knieën. Ze nam hem in haar mond alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Haar wangen holde in. Speeksel droop langs haar kin op het zand. De anderen keken toe. Een paar begonnen zichzelf aan te raken, handen in zwembroeken, vingers onder bikini-broekjes.

Het ging sneller dan je zou verwachten. Binnen tien minuten lag er een meisje op haar rug in het zand, benen wijd, terwijl een knul tussen haar dijen knielde en haar natte kut openhield met twee vingers. Hij duwde zijn tong naar binnen, likte hard, alsof hij iets wilde vinden dat diep verborgen lag. Zij kreunde, niet zacht, maar hard, met haar hoofd achterover in het zand, haren vol gruis. Een andere jongen knielde bij haar hoofd en schoof zijn lul tussen haar lippen. Ze slikte hem in, gorgelde eromheen, terwijl speeksel en snot over haar wangen liepen.

Verderop zaten twee meisjes tegenover elkaar, benen over elkaar geslagen, en wreven hun kloten tegen elkaar aan. Hun clitorissen schuurden, nat en opgezwollen. Ze kusten met open monden, tongen die over elkaars tanden gleden, terwijl een knul achter een van hen knielde en zijn stijve lul tussen haar billen duwde. Hij spuugde op zijn hand, streek het over haar anus en drukte langzaam naar binnen. Zij gilde even, kort, en duwde toen achteruit, dieper op hem.

Het strand was niet meer het strand. Het was een openluchtpodium van lichamen die in elkaar grepen, zochten, namen. Een meisje werd op handen en knieën gezet terwijl twee jongens haar beurtelings namen: de een in haar mond, de ander in haar kut, dan omgewisseld.

Haar borsten bungelden heen en weer, tepels hard van de koelte die over het water kwam. Zand kleefde aan haar knieën, aan haar ellebogen, aan de binnenkant van haar dijen waar het vocht zich vermengde met het stof.

Iemand had een fles wijn gepakt en goot die over de borsten van een meisje dat op haar rug lag. De roze vloeistof liep tussen haar tepels door, over haar buik, in haar navel, verder naar beneden tot het haar schaamhaar bereikte.

Drie monden volgden de stroom: likten, zoogen, beten zacht. Haar clitoris werd tussen twee tanden genomen en voorzichtig getrokken terwijl vingers in haar holte verdwenen, drie, vier, tot haar opening zich wijd openstelde en een vuist half naar binnen gleed. Zij schreeuwde, maar het was geen schreeuw van protest. Het was de schreeuw van iemand die te ver is gegaan om nog terug te kunnen.

Een andere groep had zich om een knul heen verzameld die op zijn rug lag. Twee meisjes zaten op zijn gezicht, beurtelings, hun natte kloten tegen zijn mond en neus drukkend tot hij bijna stikte.

Tegelijkertijd reed een derde meisje op zijn lul, hard, met haar handen op zijn borstkas, nagels die rode strepen trokken. Haar anus was zichtbaar, open en samentrekkend, en een van de jongens die toekeek kon het niet laten. Hij knielde achter haar, spuugde, en duwde zijn lul erin terwijl zij nog steeds op de ander zat. Dubbel genomen, met de tong van de man onder haar nog steeds in haar kut. Haar ogen stonden glassy van de alcohol en de overprikkeling.

Het geluid was vies. Natte klappen van huid op huid. Het slobberen van monden om lullen. Het zware ademen, het kreunen dat niet meer probeerde stil te zijn. Iemand kwam klaar over het gezicht van een meisje dat op haar knieën zat te wachten. Sperma spoot in dikke stralen over haar wimpers, haar neus, in haar open mond. Zij slikte wat ze kon en streek de rest met twee vingers van haar wang in haar keelgat.

Een andere jongen volgde meteen, kwam diep in de keel van een ander meisje en hield haar hoofd vast tot ze slikte, tot haar keel bewoog om hem heen.

Een paar raakte zo ver dat ze niet meer opkeken toen er stemmen vanaf het fietspad klonken. Een gezin, ergens verderop, riep iets. Kinderstemmen. Maar hier, op dit stukje zand, was de wereld al te ver weggezakt in vlees en vocht.

Een meisje lag met haar benen over de schouders van een knul terwijl hij haar hard nam, diep, tot zijn ballen tegen haar anus klapten. Haar handen grepen in het zand, vingers krampachtig. Zij kwam met een lange, trillende kreun, haar binnenste samentrekkend om hem heen tot hij ook klaarkwam, warm en overvloedig, tot het eruit liep langs haar billen het zand in.

Nog verderop werd een meisje op haar buik geduwd, heupen omhoog. Twee jongens namen haar beurtelings in haar anus, hard, zonder veel voorbereiding. Haar schreeuw was hees. Haar handen krabden in het zand. Speeksel droop uit haar mond terwijl een derde zijn lul tussen haar lippen duwde om haar stil te houden. Zij slikte hem, slikte de klappen, slikte alles.

Tegen de tijd dat de zon helemaal onder was, lag het strand bezaaid met lichamen die nog steeds bewogen, trager nu, maar niet minder begerig. Een meisje zat wijdbeens op de rand van het water en streek met twee vingers door haar eigen slierten sperma en sappen, bracht het naar haar mond, likte, en liet een andere meisje hetzelfde doen. Hun tongen ontmoetten elkaar in het midden, delen wat er over was.

Niemand praatte meer over hoe het begonnen was. Niemand zei dat het te ver ging. De alcohol had de laatste restjes schaamte opgelost, en wat overbleef was alleen nog honger. Honger naar meer huid, meer openingen, meer van dat vieze, natte geluid van mensen die elkaar nemen alsof er geen ogen zijn die kunnen kijken.

En er waren ogen. Ergens in de verte. Maar hier, tussen het riet en het stilstaande water van het Engelermeer, was dat niet langer relevant. Hier was alleen nog het lichaam, en wat het lichaam wilde wanneer het te veel had gedronken en te weinig reden had om te stoppen.