Carolien was vijftig, blond, tenger en één meter zeventig. Ze had voor haar postuur grote borsten. Een C-cup die ze altijd zo goed mogelijk verborg onder haar kleren. Verder had ze blauwe ogen, een klein, maar stevig kontje en geen gram te veel, ondanks vier kinderen die al jaren de deur uit waren. Ze kleedde zich nooit bloot. Eigenlijk droeg ze ook nooit een bikini of zo. Ze was trots op haar buik waarin vier kinderen hadden gezeten. Maar ondanks haar platte buik, baalde ze ook van de plooien, de rimpels, de schade van haar zwangerschappen. Ze was jong getrouwd, heel jong, en had eigenlijk nooit iets anders gekend. Geen wilde jaren, geen andere mannen, geen echte ontdekkingstocht. Haar opvoeding was benauwend en beperkt geweest. Dat besefte ze nu pas echt. Netjes, braaf, doen wat er van je verwacht werd. Dat keurslijf had ze ook meegenomen in haar huwelijk.

Ze was gek op haar man, echt. Maar het ging al een tijd niet goed. De overgang speelde haar parten. De lichamelijke veranderingen, de stemmingswisselingen, het gevoel dat haar lichaam niet meer helemaal van haar was. Tegelijkertijd was het gezin uitgewaaid. Geen school meer, geen sportclubs, geen constante drukte die hen vanzelf samen hield. De stilte thuis was ondraaglijk geworden. Ze probeerden het allebei en zaten daarom ook al een tijd in gesprek bij een therapeut. Die gesprekken hielpen echt, soms dagenlang. Dan lachten ze weer samen. Raakten ze elkaar weer aan, vreeën ze weer en voelde ze zich even gezien. Maar het greep haar altijd weer aan. Miscommunicatie. Ruzies over niks. Het gevoel dat ze niet gewaardeerd werd. En vooral het gevoel dat ze geen vrijheid had. Iedereen, haar man, haar kinderen, haar omgeving, haar eigen hoofd, bleef van alles van haar verwachten.

Ze zat al heel lang met zichzelf en haar huwelijk in de knoop. Ze hunkerede naar vrijheid, naar zelf dingen ondernemen, naar het gevoel dat ze nog bestond buiten de rollen die ze al die jaren had vervuld. Moeder. Echtgenote. De sterke, redelijke, altijd beschikbare vrouw. En nu ook nog een vrouw in de overgang die zichzelf soms niet meer herkende.

Het was niet de eerste keer. Maar ook nu was ze daarom weer vertrokken met hun caravan. Niet om permanent weg te blijven en niet om haar man te verlaten, maar om te ontdekken wat ze miste en hoe dat moest. In de caravan voelde ze zich heerlijk. Vrij. Vertrouwd. Alsof de benauwde banden van thuis en van haar eigen lichaam hier even niet golden.

Drie nachten was ze nu alleen op deze kleine stille camping aan de rand van het bos. Niet te ver van huis, maar ver genoeg om weg te zijn. Overdag wandelde ze uren. ’s Avonds zat ze buiten met een glas wijn en voelde ze de leegte én de ruimte tegelijk. Ze wist dat ze iets zocht, iets dat ze nog niet goed onder woorden kon brengen. Iets dat te maken had met haar lichaam, met verlangen, met het gevoel dat ze al die jaren netjes had opgeborgen.

De man twee plaatsen verderop heette Thomas. Hij was vijfenveertig. Breed in de schouders, met donker haar dat grijs werd bij de slapen en kalme, zelfverzekerde ogen. Hij was sinds twee jaar gescheiden. Zijn huwelijk was op dezelfde stilte kapotgegaan. Hij was hier om te ontsnappen aan de lege weekenden. Hij zocht geen nieuwe relatie. Hij zocht iemand die, net als hij, iets miste en dat durfde te voelen zonder daar meteen een toekomst aan vast te plakken. Iemand die even uit haar keurslijf wilde stappen, al was het maar voor één nacht.

Ze zagen elkaar voor het eerst bij de sanitairgebouwen. Carolien kwam naar buiten met een handdoek om haar natte blonde haar en met een blouse waardoor je duidelijk kon zien dat ze geen bh droeg. Tijdens het aankleden had ze bedacht dat ze die uitliet. Dat je soms buiten je comfortzone dingen moest doen. Thomas stond buiten tegen de muur te wachten tot er een douche vrij zou komen. Hun blikken kruisten. Hij keek niet weg. Zij wel, blozend, zoals ze dat haar hele leven al deed.

Die avond liep hij langs haar caravan met een fles wijn, twee plastic bekers en een aangebroken zak nootjes.

“Mag ik?” vroeg hij.

Carolien had direct “nee” moeten zeggen. Maar in plaats daarvan klapte ze een campingstoel open en schoof ze de stoel bij. De wijn voelde warm in haar keel. De stilte van het bos lag om hen heen. De citronella kaarsjes flikkerden gezellig onder de luifel van de caravan.

Voorzichtig praatten ze eerst over de camping, over alleen reizen. Maar daarna over hoe stil het thuis was geworden. Na het tweede glas zei ze het.

“Ik ben gek op hem. Echt. Maar ik voel me gevangen. Alsof ik al jaren in een te strak jasje loop. De overgang maakt het er niet makkelijker op. We zijn in therapie. Het helpt… tot het weer niet helpt. En dan zit ik hier, in mijn caravan. Omdat ik hier eindelijk kan ademen.”

Thomas keek haar rustig aan. Hij oordeelde niet en veroordeelde ook niks van wat ze vertelde. “Ik zoek niet naar iemand die blijft. Ik zoek iemand die, al is het maar één avond, durft te vergeten dat ze netjes moet zijn. Iemand die wil voelen wat ze al die jaren heeft weggestopt.”

Carolien slikte. Haar blauwe ogen waren onzeker, maar er brandde iets achter. Angst, nieuwsgierigheid en een hunkering die ze meteen probeerde weg te drukken.

Toen de fles wijn leeg was en hij laat die avond opstond, vroeg hij of hij binnen mocht komen. Uit het niks hoorde ze zichzelf “ja” zeggen. Zacht, bijna fluisterend.

Hij kwam binnen. De deur viel dicht en Thomas draaide hem in het slot. Carolien stond midden in de kleine ruimte. Haar hart bonkte in haar keel. Ze was nog volledig gekleed en keek Thomas verlegen en aarzelend aan. Thomas deed geen haastige bewegingen. Hij bleef even naar haar staan kijken. Hij zag de spanning in haar schouders, de manier waarop haar handen zich half tot vuisten balden.

Voorzichtig stapte hij dichterbij, legde een hand in haar nek en kuste haar. Eerst voorzichtig, daarna dieper. Onhandig en verbaasd over zichzelf kuste Carolien terug. Haar handen bleven stijf langs haar lichaam. Wat doe ik? Ik ben getrouwd. Bram wacht thuis. Dit mag niet.

Thomas schoof haar blouse omhoog en over haar hoofd. Ze hielp niet, maar verzette zich ook niet. Haar bh volgde daarna. Haar grote, voor iedereen altijd verborgen, C-cups lagen bloot. Haar tepels stonden al hard van de spanning. Thomas keek verbaast naar borsten. Ze zijn veel groter dan ik had verwacht. Lekker hoor…. Hij boog zich voorover en nam een tepel in zijn mond. Hij zoog stevig en liet zijn tanden er licht over glijden. Carolien hapte naar adem. Haar hand lag nu half op zijn schouder, alsof ze hem wilde tegenhouden en dichterbij trekken tegelijk.

“Dit gaat te snel,” fluisterde ze. “Ik weet niet of ik dit wil.”

Hij luisterde niet. Hij maakte de knoop van haar broek los en schoof hem samen met haar onderbroek naar beneden. Carolien stond met onzeker op één been, terwijl hij de kleding van haar enkels trok. Ze was nu naakt. De koele lucht in de caravan trok over haar huid. Kort daarna was hij dat ook. Zijn lul was al hard, dik en groot, en drukte tegen haar buik toen hij haar achteruit naar het smalle bed duwde.

Carolien ging zitten en toen liggen. Met grote, blauwe ogen keek ze hem aan. “Wacht… ik kan dit niet… ik ben niet zo… mijn man…”

Thomas knielde tussen haar benen. Hij duwde haar dijen langzaam uit elkaar en legde de warme, vochtige eikel precies tegen haar al natte spleet. Instinctief trok Carolien haar knieën een stukje dicht. Met zijn stevige handen drukte hij ze weer wijd open en hield haar benen stevig uiteen.

“Adem uit,” zei hij alleen.

Toen stootte hij in haar. Hard en diep. In één stevige beweging stootte hij zijn lul tot aan zijn ballen in haar. Er ontsnapte een scherpe kreet uit Carolien haar mond. Haar niet voorbereide kut was dan wel nat, maar de plotselinge volheid schokte haar enorm. Hij vulde haar compleet. Ze voelde hoe de eikel diep tegen haar baarmoedermond drukte. Haar handen duwden zwak tegen zijn borst.

“Wacht… dit mag niet… ik doe dit niet…” Zo ben ik niet. Dit is vies. Wat zou Bram denken als hij me nu zo zag, nat en met m’n benen wijd voor een vreemde?

Thomas negeerde haar. Hij begon meteen hard te neuken. Diepe, stevige stoten lieten haar tengere lichaam schokken op het matras. De caravan kraakte en piepte zachtjes mee. Het natte, klappende geluid van huid op huid, samen met de warme geur van seks, vulde de kleine ruimte.

“Te hard… dit is te hard. Alsjeblieft… ik voel te veel…”, snikte ze. Waarom stopt mijn lichaam niet? Waarom word ik natter en natter terwijl ik dit niet wil?

Hij hield haar dijen stevig uit elkaar met zijn armen terwijl zijn handen in haar liezen en over haar kutje heen lagen. Zijn vingers speelden met haar lichte, gekrulde schaamhaar en trokken er af en toe aan als hij in haar stootte. Thomas legde zijn duim op haar clitoris. Hij wreef zonder genade in stevig rondjes precies op het gevoelige kapje. Carolien’s blauwe ogen werden groot. Ze boog haar rug.

“Wat doe je…? Stop… dat voelt echt vreemd…. Het voelt te sterk… ik ken dit niet….”

Haar eerste echte orgasme overviel haar als een complete ineenstorting.

Het begon diep onder in haar buik, een zware, trekkende warmte die steeds dichter bij haar clitoris kroop. Alsof er iets vanbinnen opengedraaid werd dat haar hele leven dicht had gezeten. De druk werd ondraaglijk, heet, kloppend. Carolien’s ogen vlogen wijd open. Haar mond viel open, maar er kwam eerst alleen een hese, verbijsterde hijg uit.

Toen barstte het.

Haar tengere lichaam trok met een gewelddadige kramp samen. Haar rug boog steil van het matras. Haar schouders kwamen los van het bed en haar tenen kromden zich zo hard dat het pijn deed. Haar kut kneep met een kracht die ze niet kende om zijn lul. Ritmisch, heftig, alsof ze alles uit hem wilde melken. Tegelijk stroomde er een enorme, warme, natte vloed uit haar. Ze was veel natter dan ze ooit was geweest. Het liep langs haar billen en maakte de lakens nat. Haar vocht kleefde warm tussen haar dijen.

Een schelle, gebroken kreet ontsnapte uit haar mond. Half in haar hand, half eruit. Ze trilde zo hevig dat haar borsten schokten en haar blonde haar over haar gezicht viel. Tranen sprongen in haar blauwe ogen. Niet van verdriet, maar van de pure overrompeling.

Al die jaren had ze gedacht dat ze klaarkwam. Al die keren met haar man, als het warm en aangenaam werd en er een zacht golfje door haar heen ging, had ze oprecht geloofd dat dát het was. Een fijn gevoel, iets om tevreden over te zijn. Maar dit… dit was geen golfje. Dit was een storm die haar van binnenuit openscheurde. Dit was zo veel sterker, zo veel dieper, zo veel beangstigender en tegelijk zo onvoorstelbaar lekker. Ze begreep nu pas dat ze haar hele leven iets had gemist waarvan ze niet eens wist dat het bestond.

Wat is dit…?

Wat gebeurt er met me?

Dit ken ik niet. Dit heb ik nog nooit gevoeld. De heftigheid die je vaak leest, maar waarvan ik altijd vond dat dat overdreven was… die bestaat dus echt…. En ik heb het mijn hele volwassen leven gemist.

De golven bleven komen. Elke samentrekking van haar kut was sterker dan de vorige. Ze voelde precies hoe haar binnenste om zijn harde lul spande, hoe de eikel diep tegen die overgevoelige plek drukte. Hoe haar clitoris onder zijn duim bleef kloppen alsof die een eigen hartslag had gekregen. Haar buikspieren trokken samen, haar dijen trilden ongecontroleerd en haar adem kwam in korte, paniekerige stoten.

Ik kom… ik kom echt… dit is geen gewoon gevoel… dit is iets dat me uit elkaar trekt… en het is zo goed dat ik er bang van word….

Thomas voelde haar kut hard om hem heen knijpen. Hij voelde hoe haar warme natte vloed over zijn ballen liep. Hij zag haar gezicht vertrekken, hoorde de gebroken kreet en voelde hoe haar hele lichaam onder hem trilde. Een tevreden, bijna arrogante glimlach trok om zijn mond.

“Kijk jezelf eens,” mompelde hij half voor zichzelf, half hardop. “Helemaal kapot van één keer goed neuken.”

Hij dacht niet na over wat dit voor haar betekende. Hij kende haar niet. Hij zag alleen dat hij haar hard had laten komen en dat gaf hem een gevoel van diepe, zelfingenomen trots.

Hij bleef stevig tegen haar clitoris drukken, liet haar heel even bijkomen, en genoot van zijn eigen prestatie terwijl zij nog in pure verbazing lag te trillen.

Hij gaf haar geen tijd om helemaal bij te komen. Hij zakte naar beneden, ging tussen haar benen liggen en duwde zijn mond tegen haar natte, openstaande kut. Zijn tong vond meteen haar clitoris. Hij likte haar met lange halen en zoog haar kutje hard en diep in zijn mond. Hij duwde zijn tong diep tussen haar schaamlippen en haalde het nat eruit alsof hij haar wilde leegdrinken.

Carolien schrok op en probeerde haar heupen weg te draaien. “Nee… nee joh! Niet met je mond… dat is vies… niemand heeft dat ooit… stop….” Dit is te intiem. Te smerig. Een vreemde man likt me daar terwijl Bram thuis denkt dat ik alleen aan het nadenken ben. En hij heeft dit zelfs nog nooit gedaan….

Thomas trok zich er niets van aan. Hij befte haar hard en intens. Hij duwde twee vingers in haar en boog ze omhoog tegen haar gevoelige plekje terwijl hij haar bleef likken. Haar tweede orgasme kwam sneller, zwaar beladen van schaamte en lichamelijke overgave. Haar heupen schokten omhoog tegen zijn mond. Haar borsten trilden en haar blonde haar kleefde nu nat aan haar zweterige, natte gezicht. Half snikkend, half genietend kermde ze luid door de caravan terwijl haar vocht over zijn kin en mond liep. Ik schaam me diep… een vrouw van mijn leeftijd, getrouwd, die zo openligt en nat wordt van een man die ze nauwelijks kent…. Maar mijn lichaam geeft zich toch over.

Nog voordat ze kon bijkomen, duwde hij drie vingers in haar en meteen daarna de vierde. Carolien’s ogen werden nu paniekerig groot. Haar handen grepen naar zijn pols.

“Te veel… vier is veel te veel… je rekt me uit… het doet pijn… haal ze eruit….”

Hij negeerde haar gejammer en vingerde haar hard en diep met vier vingers, terwijl zijn duim meedogenloos draaide, wreef en duwde op haar clitoris. Het natte, soppende geluid was luid en vies. Haar derde orgasme was pure paniek en controleverlies. Ze kwam echt hees schreeuwend klaar. Haar kut spoot een krachtige straal vocht over zijn hand, over zijn pols en over zijn onderarmen terwijl ze ongecontroleerd trilde. Het is te veel… ik kan dit niet aan… mijn lichaam doet dingen die ik niet ken en niet wil… ik plas bijna… nee, dit is iets anders… ik verlies alles.…

Thomas keek naar de natte strepen op zijn arm en glimlachte kort en kil.

“Je lichaam liegt niet,” zei hij alleen.

Hij draaide haar om op handen en knieën, duwde haar bovenlichaam omlaag tot haar wang tegen het kussen lag, en stootte meteen weer hard in haar kut. Hij neukte haar bruut en diep, met lange, krachtige stoten die minutenlang aanhielden. Zijn handen knepen in haar smalle heupen. Carolien’s gezicht lag in het kussen, haar blonde haar was wild en haar blauwe ogen stonden vol tranen.

“Te hard… je neukt me kapot… ik kan echt niet meer…”

Haar stem was hees. Even dacht ze serieus dat ze nu echt moest stoppen, dat haar lichaam het niet meer aankon. Maar hij stopte niet. Hij bleef haar keihard nemen. Haar vierde orgasme overviel haar terwijl ze dacht dat ze leeg was. Ze voelde hoe haar kontje spande. Hoe haar kut hem ritmisch kneep. Uitgeput, half berustend, half gebroken kermde ze hees in het kussen. Ik kan niet meer… ik wil dat het stopt… maar mijn lichaam blijft komen… alsof het niet meer van mij is.…

Toen trok hij zijn lul uit haar. Hij legde de natte eikel tegen haar strakke, nooit aangeraakte kontgaatje, spuugde er op en drukte aan. Carolien verstijfde volledig. Haar spieren spanden.

“Neeehh.… Daar niet… daar is nog nooit iemand geweest… het kan niet… stop… alsjeblieft…”

Maar hij duwde door. Langzaam, onvermijdelijk. Ze voelde hoe zijn eikel drukte tegen de strakke ring van haar anus. Carolien gilde toen hij toch naar binnen glipte. Ze voelde hoe het brandde. Hoe hij haar oprekte. Het voelde alsof ze doorbrak. Paniek schoot door haar heen. Haar nagels groeven in de lakens.

“Het doet pijn… het brandt te erg… haal hem eruit… ik kan dit niet…”

Thomas bleef gewoon door drukken tot hij diep in haar strakke kont zat. Hij gaf haar een paar seconden rust en genoot van hoe haar lichaam om hem heen trilde, en begon toen te neuken. Korte, diepe, brute stoten. Haar kontje schokte met elke beweging. Het brandende gevoel vermengde zich met een overweldigende volheid. Hij boog zich over haar heen en wreef weer hard over haar clitoris.

Haar vijfde orgasme was de heftigste. Carolien schreeuwde nu echt ongecontroleerd hard. Ze was zichzelf compleet kwijt. Haar hele lichaam verkrampte. Haar kont kneep krampachtig om zijn lul terwijl ze maar bleef komen. Haar orgasme golfde achter elkaar, tot ze bijna geen adem meer kreeg. De lakens van haar bed waren nu echt doorweekt. Ik ben kwijt… ik weet niet meer wie ik ben… ik ben vies en ik kom harder dan ooit.…

Pas toen trok hij eruit. Hij draaide haar op haar rug, ging over haar heen zitten en duwde zijn glimmende, lul tussen haar lippen.

“Open. Nu.”

Nog hevig trillend en nog helemaal van de wereld, opende Carolien haar mond. Direct neukte hij haar mond hard en diep, tot de eikel haar keel raakte en ze weer bij haar positieven kwam omdat ze half stikte. Ze proefde zichzelf en zijn lul. Het speeksel liep over haar kin. Toen trok hij eruit en hield zijn lul boven haar gezicht terwijl hij zichzelf langzaam maar stevig aftrok. “Mond open en kijk me aan!” Toen kwam hij.

Dikke, warme stralen sperma spoten over haar lippen en haar wangen. Direct kneep ze haar ogen dicht en voelde hoe zijn warme zaad over haar gesloten ogen en haar blonde haren werd gespoten. Hij richtte lager en besmeurde haar borsten, haar tepels en de spleet tussen haar borsten. Het zaad voelde heet op haar huid. Een druppel gleed in haar halfopen mond en ze proefde het voor het eerst, zout, bitter, dik.

Hij wreef de eikel over haar lippen en haar gezicht en smeerde zo het zaad in haar mond.

Carolien lag stil. Haar blauwe ogen waren half dicht van uitputting en van iets dat leek op pure, geschokte overgave. Haar tengere, vijftigjarige lichaam lag open, nat, besmeurd, en doorbroken. Ze voelde hoe ze lichtjes bleef trillen en schokken. Het sperma op haar gezicht en haar borsten begon langzaam af te koelen. Het kleefde in haar haren. In de stilte van de caravan hoorde ze alleen haar eigen ademhaling en het verre geluid van het geruis van de wind door de bomen van het bos.

De gedachte aan haar man Bram kwam onontkoombaar terug. Wat heb ik gedaan? Hoe kijk ik hem weer aan?

Ze fluisterde, bijna onhoorbaar:

“Ik wist het niet… ik wist het niet. Ik wist niet dat het zo kon voelen… en nu kan ik niet meer terug.”

Uitgeput lagen ze naast elkaar op het smalle caravanbed. “Ik kan zo niet gaan slapen. Je hebt me helemaal onder gespoten. Zullen we toch maar even gaan douchen, nu?”, stelde Carolien voor. Carolien trok haar badjas aan en gaf Thomas de badjas van haar man. Thomas grijnsde toen hij de zwierige gestikte letters ‘Bram’ op de badjas ontdekte. Carolien hoopte maar dat ze niemand zouden tegenkomen op de stille camping. Hand in hand liepen ze in het donker naar het douchegebouw. Onder de warme straal waste Thomas met zijn vingers het sperma van haar gezicht en van haar borsten. Ze waste haar haren wel twee keer en spoelde het grondiger dan anders uit, terwijl hij haar grijnzend bekeek. Zij waste hem en voelde hoe zijn lul al weer hard werd in haar handen. Ze zag aan zijn gezicht dat hij genoot van haar handen, maar ze had er geen zin meer in om hem te laten klaarkomen. Ze zeiden bijna niets.

Na het douchen liepen ze terug naar het laantje van hun plekken. Thomas liet haar los en wenste haar weltrusten en liep door naar zijn eigen camper. Carolien vond dat eigenlijk wel prima. Zonder verder afscheid te nemen gingen ze uit elkaar.

Toen Carolien de volgende ochtend wakker werd, lag ze op haar zij, naakt onder het laken. Haar lichaam voelde zwaar en heerlijk gebruikt. Tussen haar benen was ze nog gevoelig, haar kontje trok nog lichtjes. Haar mondhoeken prikten nog en waren gevoelig van de manier waarop hij haar mond had geneukt. Een warme, trage gloed trok door haar heen. Dit was een nagenieten dat ze nog nooit had gekend. Ze glimlachte even.

Toen stond ze op, trok een dunne jurk aan en stapte de caravan uit om naar het toilet- en douchegebouw te gaan. Onder de luifel, op een van de stoelen, lag de badjas van Bram. Netjes opgevouwen, met zijn gestikte naam leesbaar naar boven gevouwen.

Abrupt bleef Carolien staan.

Haar adem stokte.

Even keek ze alleen maar naar de lege plek verderop. Toen schoot het eruit, hardop, half fluisterend, half geschokt:

“Wat…?”

Ze begreep het meteen. Hij was gewoon weg. Zonder iets te zeggen. Zonder even langs te komen. Zonder ook maar een korte blik of een “goedemorgen”. Hij had de badjas teruggelegd alsof het een geleende handdoek was en was vertrokken.

Een scherpe, onaangename schok trok door haar borst. Haar keel trok dicht. Tegelijk met de warme gloed die nog tussen haar benen zat, kwam er een plotselinge, fysieke afkeer opzetten. Even werd ze misselijk. Alsof haar lichaam de herinnering aan hoe hard ze was gekomen liet botsten op de kilheid van deze ochtend.

Was dat alles?

Heeft hij me echt zo makkelijk achtergelaten?

Alsof er niets gebeurd is?

Ze voelde zich opeens naar en leeg. Tegelijkertijd was er iets anders. Iets dat botste met de gekwetstheid.

Ik wilde toch geen verplichtingen. Ik wilde vrijheid. Dit ís vrijheid, toch?

Maar waarom voelt het dan zo koud?

Hij heeft me genomen alsof ik van hem was en daarna ben ik weer niemand.

Precies wat ik zei te zoeken… en toch doet het pijn.

Een vrouw van vijftig, getrouwd, die zich zo heeft laten nemen… en nu sta ik hier en voel ik nog waar zijn zaad op mijn huid zat, en hij is al weg.

Haar handen trilden licht toen ze de badjas oppakte. De stof rook nog vaag naar hem en naar de zeep van de campingdouche.

Wat als ik dit nodig had? Wat als dit het enige was wat ik kon voelen na al die jaren?

En nu is hij weg en blijf ik achter met dit lichaam dat eindelijk weet wat het kan, en met de schaamte.

Bram.… Wat moet ik met dit gevoel als ik weer thuis ben?

Ze bleef nog even staan, de badjas tegen zich aan gedrukt, terwijl de ochtendlucht koel over haar blote armen streek. Binnenin vocht de trots met de leegte. De opluchting met de steek van afwijzing. De herinnering aan hoe hard ze was gekomen met de plotselinge stilte van deze ochtend.

Toen ademde ze diep in, legde de badjas over de leuning van de stoel en liep verder naar het sanitairgebouw.

De warme gloed in haar lichaam was er nog. Maar daaronder mengden zich nu schaamte, gekwetste trots, een vleug misselijkheid en een vreemde, harde helderheid.