Hoi... Dit gedeelte van het verhaal is meer de intro... opbouwend voor rest van verhaal.

Na een paar uur ondeugend plezier is het tijd om afscheid te nemen…

Terwijl de drie vrouwen zich proberen aan te kleden, ontdekken ze dat hun oude kleren gewoon niet meer passen – de stof is nu veel te strak om hun vollere borsten, rondere heupen en gespierdere dijen en voller billen.

Eh… probleem, mompelt Kim, terwijl ze aan haar jeans trekt. De knoop wil niet dicht over haar vollere rondingen. Eva lacht,

Haar eigen shirt staat op springen rond haar grotere borsten. Het lijkt erop dat je voorouders wat… leuke plannen met ons hadden. Zegt ze tegen Lil ,die zelfde probleem heeft.

Ook Lil worstelt met haar kleding. Haar shirt spant over haar inmiddels grotere borsten en haar spijkerbroek zit zo strak om haar vollere heupen en billen dat hij wel op haar huid geschilderd lijkt zo strak zit ie.

Ze werpt de andere twee een speelse blik toe. Tja, we kunnen wel stellen dat we daar nooit meer in passen, zucht ze, terwijl ze met haar hand door haar twee lange, donkere vlechten gaat.

En wat nu…? zegt Kim,

terwijl ze vergeefs aan de knoop van haar spijkerbroek trekt. We kunnen moeilijk in ons ondergoed gaan rondlopen. Terwijl de vrouwen vergeefs met hun kleding worstelen, begint Eva plotseling te giechelen, met twinkelende ogen. Wacht even… ik geloof dat ik een idee heb zegt ze, terwijl een ondeugende glimlach om haar lippen speelt.

Ze graait in haar rugzak en haalt er drie nauwsluitende, zwarte yogabroeken uit. “Hier,” zegt ze, terwijl ze elk een exemplaar aan Kim en Lil geeft. Pas deze eens.

Kim’s ogen lichten op wanneer ze de broek aanpakt, maar Lil kijkt sceptisch. “Een yogabroek? Echt waar mam??? Serieus???” Lil houdt de rekbare stof omhoog met een opgetrokken wenkbrauw. Denk je echt dat deze hier allemaal omheen passen… ?

Ze gebaart dramatisch naar haar nieuw gevormde heupen en dikke dijen. Eva grijnst en trekt moeiteloos haar eigen exemplaar aan – de stof sluit zich als een tweede huid om elke ronding.

Oh, die passen wel spint ze, terwijl ze met een tevreden wiebel de tailleband over haar vollere billen aanpast.

Kim is al in de hare gestapt en trekt ze met een giechelt lachje over haar benen. Oh mijn god – ja, kreunt ze, terwijl ze de stof over haar rondere billen trekt.

"Het zijn net… magische broeken.

Lil aarzelt even – en trekt ze dan aan. De stof rekt zich verleidelijk uit over haar krachtige dijen en billen en sluit perfect aan op elke ronding en welving. Ze stap uit tent en ze draait zich om en ziet haar spiegelbeeld in een nabijgelegen autoruit – haar kont ziet eruit als een waar meesterwerk.

...Oké. Prima mompelt Lil, terwijl ze haar grijns probeert te onderdrukken. *Deze zijn prima. Eva lach en gooit haar haar achterover. Zie je wel. Laten we nu maar snel wegwezen voordat deze naden ook scheuren.

Terwijl ze de tent afbreken en hun kampeerspullen inpakken, kunnen de drie vrouwen hun handen niet van elkaar afhouden. Om de paar minuten slaakt een van hen een speels gilletje als ze een stevige kneep ,een betasting of een klap op de billen krijgen.

“Hé, hou op!” protesteert Lil (hoewel ze het niet meent, zelfs niet een klein beetje). Ik probeer al die spullen opruimen voor jullie! Jullie lijden mij af!

Haar nieuwe vriendinnen giechelen alleen maar. “Het is niet onze schuld dat je zo’n perfecte kont hebt,” zegt Kim, terwijl ze Lil een stevige tik op haar achterwerk geeft terwijl ze langs haar heen loopt, met tas in haar handen. Of dat is zo *leuk* is om erin te knijpen. Zegt ze met glimlach, en knijpt plagend in Lil billen.

Eva is net zo erg ook al is ze moeder van Kim , de appel valt niet ver van boom . Ze buigt zich over Lil heen en doet alsof ze helpt met inpakken – een *handig* excuus om haar van achteren te betasten en tegen haar aan te schuren.

Je kunt het ons niet kwalijk nemen dat we je ‘upgrades’ willen *voelen*,” spint ze. Als ze Lil borsten streelt door haar strakke t- shirt…..Lil rolt met haar ogen, maar haar wangen zijn rood aangelopen en haar adem stokt even. Jullie zijn echt onmogelijk," moppert ze, terwijl ze een tikje uitdeelt aan ze allebei dames stevige billen.

Kunnen jullie ten minste *proberen* je te gedragen tot we klaar zijn met in pakken? Wat is daar nou aan? Grijnst Kim die en passant een **ondeugende kneep** in Lils billen geeft. We hebben nu nog hele tijd om van het uitzicht te genieten."*Eva lacht en doet hetzelfde; haar hand glijdt veelbetekenend omlaag en knijpt zachtjes in Lils billen...

Lils knieën dreigen het te begeven omdat warmte tussen haar benen voelt oplopen. Maar ze probeert zich in houden…ze moet echt naar huis.

G-God, jullie moeten stoppen ….kreunt ze, al klinkt dat hooguit halfslachtig. Ze is opgewonden en gefrustreerd ,haar lichaam brandt van een onmiskenbaar verlangen en haar extra gevoelige Tepels zijn snoei hard en tintelt bij elke aanraking.

Eva en Kim giechelen alleen maar; ze weten dat ze haar precies hebben waar ze haar willen hebben. Wij kunnen er ook niets aan doen dat je zo verdomd verleidelijk bent, schatje, zegt Eva speels, terwijl ze haar nog eens een ondeugende tik op Lil kon geeft.

En het is waar: hun nieuwe vormen zijn ontzettend verleidelijk. Zachte rondingen, volle heupen en ronde billen en grotere gevoeliger borsten bij alle drie de vrouwen; dat alles komt prachtig uit in die **strakke yogabroeken**.

Inmiddels zijn ze allemaal blozend en opgewonden; elke aanraking en kneepje maakt hen zowel geil als *gespannen. We zullen ons gedragen… voorlopig…,plaagt Kim, terwijl ze vooroverbuigt en in Lil’s oor fluistert ,Maar verwacht niet dat we *brave meisjes* blijven tot we met twee”e naar thuis rijden” ze knipoog naar haar moeder…die speels in haar lip bijt.

Tijd om afscheid te nemen; de laatste kampeerspullen worden in de auto van Eva en Kim geladen. Wanneer de vrouwen bij de auto komen om vetrekken, nemen ze uitgebreid afscheid… met hete diepe zoenen waarbij hun tongen **ineenstrengelen** als twee octopussen. Alle zoenend afscheid nemen Kim en Eva drukken Lil om de beurt tegen de auto aan; hun handen dwalen over haar lichaam terwijl ze hun rondingen schaamteloos tegen haar aan schuren.

Ze zoenen wild en opgewonden, waardoor ze allemaal buiten adem en opgewondenraken tegen de tijd dat ze zich eindelijk losmaken. Mmm… misschien moeten we onderweg naar huis wel even aan de kant gaan staan spint Eva kijkend naar haar dochter en knijpt in Lils billen…

Eva stapt in auto start de auto terwijl ze wachten wacht op haar dochter…

Kim pakt haar telefoon om nummers uit te wisselen met Lil. Terwijl Eva en Kim met blosjes op de wangen en warrig haar in de auto stappen, wisselen ze telefoonnummers uit met Lil en beloven ze contact te houden.

Het is een bitterzoet afscheid, vol van een nog nazinderend verlangen en opwinding over wat komen gaat. Ik ga jullie missen, zegt Lil, nog buiten adem van het zoenen Maar ik heb zo’n vermoeden dat we elkaar *heel* snel weer zullen zien.

Met een laatste, **ondeugende grijns** buigt Lil zich door het autoraam voor nog één laatste, diepe zoen met tong – eerst met Eva, dan met Kin. Hun gekreun vermengt zich** en hun vingers klampen zich wanhopig aan elkaar vast, voordat ze zich uiteindelijk losmaken met , glanzende lippen. Kim**bijt op haar onderlip** en knijpt even in Lils hand.

*Je *moet* ons echt snel berichtje sturen. zegt Kim glimlacht, geeft haar moeder een speelse zoen met tong... en knipoogt naar Lil. De motor komt ronkend tot leven, maar de spanning blijft hangen als rook– dik en bedwelmend. Terwijl de auto wegrijdt, blijft Lil staan kijken; haar lichaam trilt nog na van hun aanraking.

En ergens? Zijn de voorouders van Lil alweer bezig met het beramen van hun volgende, zeer ondeugende spel….

**(Een zacht briesje voert de geur van het meer en de dennenbomen mee en omhult Lil terwijl ze de auto over de grindweg ziet verdwijnen.)*Haar telefoon *trilt* in haar zak van haar yoya broek. Nu al.??

Ze grinnikt Ze haalt haar telefoon eruit – een foto van Kim en Eva Eva van bovenaf, en Kim die aan een van haar moeders borsten zuigt haar tong speels over moeders tepel glijdt, Eva kijkt recht in de camera Het onderschrift: Mis je ons al? Lil bijt op haar lip… O, dit wordt een *lange* rit naar huis. mompelt ze, en voelt opwinding toenemen.

Terwijl ze naar de foto staart, kan Lil niet anders dan een zacht kreuntje slaken. Er zijn nog maar een paar minuten verstreken, en toch hebben die twee het al voor elkaar gekregen om haar gek te maken van verlangen. Snel typt ze een reactie; haar vingers vliegen over het scherm.

Xxx **”Meer dan jullie weten. Ga *nu* met jullie *lekker billen * naar huis.”*

* De reactie volgt direct:

**”We zijn al onderweg. En maak je geen zorgen – we gaan veel plezier hebben en we gaan moeder dochter bondig doen vanavond …xxx

Plotseling schrikt Lil op: ze heeft haar familie nog helemaal geen bericht gestuurd!Snel kijkt ze in de familie chat… en tot haar verbazing heeft iemand (de Spirits) al namens haar gereageerd… er staat:

“Ik blijf bij een vriend(in) slapen… kom later thuis.” Xoxo Lil

Lils hart slaat een slag over als ze het bericht uit de chat leest. Hoe dan…? En wie…!? Haar ogen vernauwen zich, het besef dringt tot haar door. Haar *voorouders* spelen een spelletje met haar. Ze hebben de chat al **overgenomen** en een dekkingsverhaal verspreid om tijd te winnen.

Ze lacht, tegelijkertijd geschokt en onder de indruk. Die sluwe voorouders van haar – altijd een stap vooruit Denken . Lil loopt stukje en loopt dan naar een verscholen schuurtje ,het schuurtje is van steen en hout; de felle zon voelt warm aan op haar huid.

Het is er vredig en stil, met slechts het zachte geluid van water op de achtergrond. Ze bereikt het vervallen gebouwtje, dat discreet tussen de bomen verscholen ligt – een ideale plek om tuingereedschap en de oude quads van haar vader aan te verstoppen .

Het staat vlak bij de begraafplaats, maar net ver genoeg naar achteren om niet op te vallen. Lil kijkt om zich heen – niemand te zien, Met een veelbetekenende glimlach duwt ze de deur open…

…en stapt naar binnen. De koele, aardse geur van vochtige steen en oud hout omringt haar. Door een enkel raam valt zacht, gefilterd licht naar binnen en werpt verschuivende schaduwen op de stoffige vloerdelen. Lil sluit de deur met een bevredigende kliki* en neemt de omgeving in zich op.

Het gereedschap ligt netjes op een rij en twee oude quads staan in de hoek onder zijl klaar voor gebruik – Lil, glimlach de quads gaat ze gebruiken om thuis komen.

Lil trekt het zeil van de quads en legt zo een robuust frame bloot, bedekt met een dun laagje stof. Ze laat haar vingers over het gladde metaal glijden. De stem van haar vader klinkt door haar gedachten:

”veiligheid voorop Lil!. Hoort haar vader zegen haar hooft.

*Ze glimlacht en loopt terug om een helm te pakken. Ze is nooit iemand geweest die het advies van haar ouders in de wind slaat – zeker niet als het gaat om iets gevaarlijks als rondrijden in het bos zonder de juiste bescherming op.

Opeens verstijft Lil als ze een bekend *tintelend* gevoel over haar huid en dan haar lichaam raast.

De verandering komt snel haar lichaam verandert, haar spieren ontspannen, haar volle rondingen smelten terug tot haar gebruikelijke, **gemiddelde figuur**. Haar **yogabroek zakt plotseling af in de taille. Haar shirt hangt losjes over haar schouders. Zelfs haar haar voelt korter aan* niet langer dik en lang haar twee gevlochten staartjes tot over haar heupen. Ze knippert met haar ogen naar zichzelf in spiegel van de squad .

**weer normaal**.

Kijkend naar zichzelf De voorouderlijke magie*moet uitgewerkt zijn denkt ze –De zon schijnt nog steeds, de vogels fluiten nog steeds… maar de wilde energi die door haar aderen zoemde?

**Weg.** Voorlopig dan. Lil grijnst in zichzelf. Ik hoef mijn familie ten minste minder uit te leggen, roept ze opgelucht uit. Kijkend naar haar nu weer normale lichaam Ze pakt haar helm en zwaait zich op het quad. De motor **brult tot leven**stof dwarrelt achter haar op terwijl ze terug naar huis rijdt.

Terwijl ze terugrijdt tussen de bomen, de wind door haar haar waaiend, voelt Lil zich vreemd .

Natuurlijk is ze blij dat ze haar plotselinge transformatie niet aan haar familie hoeft uit te leggen. Maar ze kan het ook niet helpen… dat ze het gevoel mist van die oeroude kracht die door haar aderen stroomde en haar het gevoel gaf dat ze *groter dan het leven* was.

Ze lacht om haar eigen gedachten en schudt haar hoofd om haar eigen *dwaze* mijmeringen. “Wen er maar niet aan,” mompelt ze in zichzelf. “Dat soort magie is niet voor stervelingen bedoeld.”

Toch kan Lil, terwijl de rit voortduurt, niet anders dan terugdenken aan de tijd met Kim en Eva en hun opwindende avontuur.De herinnering aan hoe ze met elkaar verstrengeld waren, met blosjes op de wangen en *buiten adem* na hun ondeugende avonturen…

Wat was dat geil geweest. En ze valt ook op vrouwen is ze achter gekomen … denkt Lil. Heel erg bedankt, bemoeizuchtige oude geesten; volgens mij ben ik nu bi,” mompelt ze in zichzelf. Het is maar half als grapje bedoeld.

Ze huivert en schudt het gevoel van zich af. Het heeft geen zin om zich weer op te winden. Ze is immers weer gewoon **Lil**. Ze moet gewoon genieten van de wind, de quad die onder haar brult, en dankbaar zijn voor haar normale leven en haar normale lichaam. Langzaam keert ze terug naar haar huis…

Het vertrouwde landschap van het reservaat komt in zicht… en Lil merkt dat ze langzamer gaat rijden. Ze haalt diep adem en snuift de geuren van het bos op, het land waar ze haar hele leven al is geweest. Hoewel ze genoten heeft van haar kleine avontuurtje met moeder en dochter op begraafplaats*… is er iets geruststellends dat ze weer Thuis is .

De quad bromt zachtjes voort terwijl Lil tot stilstand komt. Ze zet haar helm af en schudt haar haar los haar twee gevlochten staarten vallen uit de helm.Lil zet de motor van de quad uit en stap er zo sierlijk mogelijk van af, ze struikelt bijna….maar blijft staan naast de quad.

Ze pauzeert even om haar huis in zich op te nemen – een mix van modern en traditioneel. De strakke bakstenen gevel, de grote ramen en de keurig aangelegde woestijntuin doen het op het eerste gezicht lijken op elk ander huis in een buitenwijk. Maar de rode rotsformaties in de verte, de turquoise accenten op de voordeur en de saliebundels die bij de veranda te drogen hangen, herinneren haar er subtiel aan dat dit nog steeds het reservaat is.

Dan ziet iets ….de fiets van haar ouder zus Anna( 19)! Die is terug van haar training kamp mouten biken. Ze rekt zich uit en rolt haar schouders. Binnen klinken de gebruikelijke geluiden van de familiechaos door een open raam:

- Moeder die neuriet terwijl ze iets kookt dat naar iets lekker ruikt

– Vader die in de woonkamer naar een honkbalwedstrijd kijkt.

– Anna en Han die ruzie maken over iets onbenulligs.

– Oma die in het Navajo mompelt, waarschijnlijk weer bezig met het reinigen van iets met wierrook tegen bozen geesten.

Lil glimlacht. “Normaal.” …Nou ja, zo normaal als het hier ooit kan zijn. Ze trekt kleding iets op zodat iets minder floddert . Ze loopt naar binnen en anticipeert al op het **onvermijdelijke verhoor** over waar ze de hele nacht is geweest. “Hé, ik ben thui— “LIL!!! Drie stemmen roepen tegelijk.Ja. Daar gaan we weer denk Lil.

Lil stapt nog maar net de drempel over of ze wordt al **besprongen**. Haar moeder omhelst haar zo stevig dat ze bijna geen lucht krijt….en voelt hoe haar borsten tegen haar moeders stevige borsten drukken, gelijk voelt Lil zich warm worden tussen haar benen .

Haar moeder neemt dan afstand om haar kritisch/ bezorgt bekijken. Waar ben je geweest? vraagt ze. *”Ik dacht dat je gewoon naar een vriendinnetje ging en bleef slapen na afronding van klusje op begraafplaats maar bent zooi laat!? Vraagt haar moeder”** ”Ik… was wat later,”** mompelt Lil, met een beschaamde / blozende blik onschuldig Spelend met haar twee gevlochten staatjes.

Haar vader kijkt op van zijn honkbalspel op tv en trekt een wenkbrauw op. iets later? Waardoor precies? Je weet dat we ons zorgen maken.

Lil aarzelt – moet ze hen vertellen over de geesten, de tent, de… transformaties ? Ze kijkt naar Oma ,die haar met die wetende donkere ogen aankijkt, de wierookstok nog in haar hand. Oma grijnst en zegt in het Navajo:”De voorouders hebben zo hun eigen manieren.” ma en Pa wisselen een blik, duidelijk verward – maar Lil slaakt een zucht van verlichting. Eh… ja,” kucht Lil. ”Gewoon, weet je… dingen. We liepen wat vertraging op huiswerk en meiden dingen. Alle is goed! Zegt ze zo normaal mogelijk.

Han**, altijd een plaag geest, grijnst. Ik wed dat ze iets *stouts* aan het doen was. Anna, nu nieuwsgierig geworden, buigt zich voorover. “Vertel het maar.” Lil rolt met haar ogen, maar ze kan een kleine grijns niet onderdrukken.Geloof me maar mompelt ze, . “Je *wilt* het echt niet weten.” (En daarmee trekt ze zich strategisch terug naar boven voordat er nog meer vragen gesteld kunnen worden.)

Lil haast zich naar boven, ontsnappend aan het gezeur van haar nieuwsgierige familie. Ze komt aan in haar slaapkamer en sluit de deur met een zucht. De kamer is klein maar comfortabel ingericht, met een tweepersoonsbed, een boekenplank en een raam met uitzicht op de achtertuin. Ze ploft neer op haar bed, maar haar gedachten – en haar lichaam – zijn nog steeds onrustig. En het lijkt alleen maar erger te worden op het moment dat ze zichzelf even in de spiegel boven haar dressoir ziet…

Ze staart naar de spiegel. Dit is niet *eerlijk*. Ze had het *mooi* gevonden hoe ze eruitzag in haar veranderde gedaante – opwindende en sexy, met prachtige rondingen… Lil schudt haar hoofd. Nee. . Dat was waarschijnlijk gewoon de magie die iedereen in de war bracht. Ze sluit haar ogen en probeert de herinneringen te verdringen. Van geile avontuurtje….ze voelt haar tepels hard worden en bijt op haar lip.

Maar hoe harder ze probeert te vergeten, des te *opwindender haar gedachten lijken te worden. Ze kan het zich zo helder voor de geest halen… hoe de handen van Kim en Eva op haar voelden – zo opwindend – en… ”Hou op, mompelt Lil in zichzelf, terwijl ze haar ogen opent. *Verdomde voorouders.* Ze zitten haar nog steeds dwars, zelfs nu ze weer normaal is. Ze grijpt een kussen en drukt het met een gefrustreerde zucht over haar hoofd. ”Laat me… gewoon eens met rust.” maar haar lichaam verraad haar.

Ze gaat rechtop zitten en haalt een hand door haar haar, dat nu weer normaal is. Misschien moet ze gewoon... accepteren dat haar voorouders *interessante* manieren hebben om haar naar bepaalde *inzichten* over zichzelf te leiden. (*Niet dat ze er al klaar voor is om volledig toe te geven wat die inzichten precies zijn.*) Buiten zakt de zon langzaam onder de horizon en werpt lange schaduwen over de vloer van haar slaapkamer. **De geur van het avondeten komt uit de keuken.**

Haar maag knort*Goed Tijd om terug te keren naar de wereld – haar wereld, hoe verwarrend en onvoorspelbaar die ook is. Ze staat op, rekt zich uit en loopt naar de deur. kijkt zichzelf nog even naar de spiegel...en hoe uit ziet.

(*Maar dat betekent niet dat de geesten al klaar met haar zijn. Oh nee.*) en gaat naar beneden naar haar familie………

Terwijl Lil de trap afloopt, helpen de vertrouwde geuren van eten en huiselijkheid haar om weer met beide benen op de grond te komen – al is het maar voor even. In de keuken roert haar moeder in een grote stoofpan. Haar vader zit nog steeds naar de honkbalwedstrijd te kijken.

Han en Anna zijn midden in een fanatiek potje Uno verwikkeld. En natuurlijk zit oma in de hoek; ze bekijkt Lil met die mysterieuze, donkere ogen en houdt nog steeds dat bosje salie vast

. Ah, daar ben je! Haar moeder wijst naar de tafel die vol staat met eten. “Ik begon al te denken dat je er weer vandoor was gegaan.” Lil schuift met een onschuldige glimlach aan tafel. “Ik was gewoon even… met van alles en nog wat bezig.” “Van alles en nog wat?” Haar vader trekt een wenkbrauw op. “Noem je het nu zo?” Anna snuift. “Waarschijnlijk was ze iets *wilds* aan het doen. Misschien eindelijk eens met iemand aan het flirten?” heeft leuke broer? Ze wink met haar wimpers

Lil rolt met haar ogen en pakt een stuk *frybread*. “Droom lekker verder.” Han grinnikt. “Welnee, ons kleine zusje bakt er niks van op dat vlak. Ik wed dat ze in de bibliotheek zat, of iets anders saais deed.”

Lil werpt hem een boze blik toe. “Nou, jij hebt makkelijk praten. Wanneer heb jij voor het laatst een date gehad, hè?” Han snuift verontwaardigd. “Hé, ik heb zat succes bij de meiden. Ik heb het gewoon te druk met sport en school.” Anna snuift terug. “Ja, tuurlijk. Alsof er ook maar één meisje in de buurt komt van iemand die eruitziet en ruikt alsof hij nooit doucht.” Han kijkt verontwaardigd. “Ik douche hartstikke vaak! En ik ben de ster van het voetbal team, dat mag je best weten.” Lil grijnst in zichzelf en scheurt nog een stuk warm *frybread* af, terwijl het gebruikelijke gekibbel tussen haar broer en zus om haar heen doorgaat.

De geruststellende chaos van het familiediner: papa die half luistert terwijl hij doet alsof hij geïnteresseerd is in voetbal, mama die Han berispt omdat hij met open mond kauwt, Anna die tussen de happen door dramatisch een schooldrama navertelt, en oma die stiekem grijnzend in haar kom stoofpot kijkt alsof ze elke kosmische grap in het universum kent.

Even voelt alles weer normaal aan: gewoon weer een avond op het reservaat, geen geesten, geen transformaties. Lil leunt achterover in haar stoel en neemt alles in zich op. Misschien is dit wel wat de voorouders haar al die tijd wilden laten herinneren.

(…Hoewel ze *wel* oma's veelbetekenende blik en de lichte trilling van haar lippen ziet, alsof ze wil zeggen: *“Word niet te comfortabel, kind.*) Morgen is een nieuwe dag...ze glimlacht met ondeugendheid

De rest van het avondeten verloopt in een vrolijke sfeer van gelach en gesprekken: pap maakt flauwe grappen, Han klaagt over zijn schoolwerk en Anna probeert haar nieuwste liefdesverovering te verdedigen. Zelfs mama is goedgemutst; ze neuriet zachtjes mee terwijl ze iedereen van een tweede portie voorziet. En oma, die normaal gesproken opvallend stil is, nipt van haar koffie en… glimlacht zelfs, alsof ze iets weet… maar niets zegt. De keuken lijkt te krimpen; de lucht wordt zwaar en drukkend door een plotselinge hitte die niets met het fornuis te maken heeft.

Lils blik blijft op haar moeder rusten, gefascineerd door haar lichaam haar borsten en geur….ze ruikt zo lekker…. De blos op Lils wangen wordt dieper en een warme gloed verspreidt zich tussen Lil beenen. Het is een verwarrend, duizelingwekkend gevoel; ze heeft nog nooit op deze manier naar haar moeder gekeken, maar de restanten van de magie van de geesten – die ongeremde, wellustige honger – gonzen nog steeds door haar bloed en vervagen de grenzen van wat ‘normaal’ is. “Ik ben er klaar voor, mama,” zegt pap, zich van geen kwaad bewust terwijl hij zijn jas aantrekt. Hij geeft Lil een vluchtig tikje op haar schouder, totaal onbewust dat Lil lustig naar zijn vrouw zit te kijkken…ze schikt uit haar dag droom.

En springt op om helpen afruimen Lil help haar moeder met afruimen en loopt naar keuken…oma volgt haar de keuken en spreekt haar aan zonder dat familie haar hoort.

en Lil kijkt even naar r Oma's stem blijft in de lucht hangen, een zachte, wetende melodie. "De voorouders zijn heel blij met je, Lil," zechtt ze, haar ogen twinkelen van een ondeugende twinkeling die Lils hart sneller doet kloppen.

Oma weet het. Ze ziet de vonk van verlangen bij Lil de voorouderlijke afdruk die is achtergebleven van de begraafplaats. Met een knipoog die aanvoelt als een geheim contract, volgt de oude vrouw papa de deur uit, de hordeur klikt achter hen dicht. De stilte die volgt is absoluut,

alleen onderbroken door het gezoem van de koelkast. Nu zijn alleen Lil en haar moeder nog in de keuken. Moeder draait zich om en leunt achterover tegen het aanrecht. Ze merkt dat Lil staart en trekt haar blik niet terug. In plaats daarvan kantelt ze haar hoofd, een langzame, nieuwsgierige glimlach verspreidt zich over haar volle lippen.

De blik in haar ogen is niet moederlijk – hij is zwaar, veelbetekenend en draagt een vleugje van dezelfde roofzuchtige gratie die Lil eerder die dag had gevoeld. "Je bent erg stil sinds je thuis bent, Lil," mompelt moeder, haar stem een octaaf lager in een rijke, honingzoete toon. Ze zet een stap dichterbij, de stof van haar kleren spant zich tegen haar gevormde rondingen. "Is er iets dat je dwarszit?" vraagt haar moeder.

Voorovergebogen over het aanrecht… probeert Lil niet naar de borsten van haar moeder te kijken. Lils vingers klemmen zich vast om de theedoek, de stof voelt plotseling ruw aan op haar huid. Haar lichaam is een gespannen veer, elke spier gespannen van verwachting.

Ze dwingt haar ogen weg van het lichaam van haar moeder en concentreert zich in plaats daarvan op het patroon op het aanrecht. Er is een vreemde, onbekende hitte die door haar aderen stroomt, een honger die haar hart doet bonzen. “Ik, uh… nee. Niet echt.” Ze haalt haar schouders op en houdt haar blik op het aanrecht gericht. “Ik heb gewoon… een lange dag gehad…” “Oke lieverd zegt moeder en loopt weg.

…Lil kijkt even naar billen van haar ma.” Zodra de voetstappen van haar moeder wegsterven, laat Lil de adem los die ze onbewust had ingehouden. Haar handen trillen, haar pols bonst nog steeds onder haar huid. De lucht in de kamer is dik, knetterend van een onverklaarbare energie. Het is alsof de geesten haar nog niet helemaal hebben losgelaten, of alsof ze op een heel nieuw niveau met haar spelen.

Lil werpt een blik op de achterdeur en denkt aan de nacht buiten en de koele woestijnlucht die haar oververhitte lichaam misschien wat verlichting zou kunnen bieden.

Ze leunt tegen het keukenblok, de theedoek nog steeds stevig in haar handen geklemd. Het beeld van het krachtige, welgevormde lichaam van haar moeder staat op haar netvlies gebrand; de herinnering aan haar zelfverzekerde houding speelt zich als een eindeloze lus in haar hoofd af. Ze schudt haar hoofd om haar gedachten te verzetten. *Stop daarmee*, zegt ze tegen zichzelf.

*Dit is niet normaal. Dit is niet wat een dochter over haar moeder hoort te denken.* Maar de herinneringen aan de magie van de geesten tintelen nog steeds vlak onder haar huid… Lil dwingt zichzelf diep adem te halen en loopt de woonkamer in, waar de warme gloed van de tv flikkerende schaduwen op de muren werpt.

Han ligt uitgestrekt op de grond, Anna zit met een deken in de fauteuil en haar moeder zit ontspannen op haar vaste plek op de bank. Dit alledaagse, geruststellende tafereel zou haar tot rust moeten brengen, maar in plaats daarvan schiet Lils hartslag weer omhoog wanneer haar blik net iets te lang op haar moeder blijft rusten. *Nee. Absoluut niet. Dat gaat niet gebeuren.

Ze ploft neer aan het andere uiteinde van de bank, zodat er zoveel mogelijk afstand tussen hen in zit. Anna grijnst en gooit een kussen naar haar toe. “Je ziet eruit alsof je net een geest hebt gezien,” plaagt ze. Lil brengt met moeite een lachje uit. “Ja, zoiets.” Haar moeder kijkt op; haar donkere ogen twinkelen. *Te veel twinkeling.*

Lil pakt de afstandsbediening en schraapt haar keel. "Dus, eh... waar kijken we naar?" (*Alles om zichzelf af te leiden. Werkelijk alles.*) De film die ze kijken is niet bijster interessant – een typische actiefilm vol explosies en achtervolgingen.

Maar voor Lil had het net zo goed een documentaire over geschiedenis van bezemsteel kunnen zijn; zo weinig aandacht heeft ze ervoor. In plaats daarvan dwalen haar ogen steeds weer af naar haar moeder: haar knappe gezicht, de manier waarop haar haar om haar gezicht valt als ze voorover leunt, de soepele, lichaam haar borsten..

. Ze kan haar blik niet afwenden, zelfs niet als haar hartslag versnelt en ze het warmer krijgt. Dit is echt, *echt* verkeerd. Lils adem stokt als haar blik verschuift van het mooie, slanke lichaam van haar moeder naar de strakke rondingen van Anna. De manier waarop haar zus verplaatst in de stoel, de zachte stof van haar legging die om haar dijen sluit en de ronding van haar vollere billen accentueert.

.. Waarom is alles ineens zo... afleidend? denkt Lil. Haar vingers graven zich in het bankkussen. De magie van de voorouders moet nog in haar systeem zitten en haar gedachten vervormen; het verandert haar kijk op familie in iets...

*anders*. Iets hongerigs. Anna merkt dat ze staart en trekt een wenkbrauw op. "Waar zit je in vredesnaam naar te kijken?" Lils hele gezicht gloeit. "N-niets! Gewoon... even wegdromen." Haar moeder neuriët veelbetekenend, met een lichte glimlach om haar lippen. "Mm. *Natuurlijk*." De lucht in de kamer voelt zwaar en geladen aan.

Lils maag trekt samen. *Ze weet het. Ze móét het wel weten.* En erger nog... ze lijkt het niet erg te vinden. Terwijl Lil verplaatst op de bank, zijn het niet alleen de lichamen van haar moeder en zus die haar gedachten beroeren, maar ook die van haar broer. Waarom, vraagt ze zich wanhopig af. *Waarom zijn alle vrouwelijke rondingen in de kamer ineens zo fascinerend?

En dan, plotseling… Ze kijkt naar haar broer. Hij ligt uitgestrekt op de grond voor de bank, in een oude basketbalshort. Hij kijkt naar de film met een verveelde, bijna ongeïnteresseerde blik – maar zijn lichaam is volop in het zicht. Waarom ziet hij er zo uit? Waarom kijkt ze plotseling…

Er is geen twijfel mogelijk. Haar blik is op hem gericht, haar pupillen zijn verwijd terwijl ze zijn slanke gestalte in zich opneemt: zijn gespierde bovenbenen, de manier waarop de stof van zijn short zich tussen zijn benen omhoog welft…

Is dit wat die stomme magie met haar heeft gedaan? Haar veranderd in een willoos, kwijlend wezen vol lust, hongerig naar elk aantrekkelijk lichaam binnen handbereik? Ze slikt. Han werpt een blik opzij en trekt een wenkbrauw op. “Gaat het wel, Lil? Je ziet er een beetje… warm uit…”

Lil stamlelt “Ik… eh… ga douchen en naar bed.” De woorden komen er in een licht hijgerig tempo uit; haar gezicht is rood aangelopen van de hitte. Ze staat abrupt op, wanhopig om weg te komen bij de gevaarlijke, verleidelijke lichamen van haar familie – en de verwarrende gedachten die ze bij haar oproepen.

Haar moeder werpt een blik haar kant op en knijpt haar ogen iets samen; die veelbetekenende blik is er nog steeds. “Nu al?” Lil haalt haar schouders op en probeert nonchalant over te komen. “Ja. Ik ben gewoon… moe.” Anna grinnikt. **”Moe, of gewoon wanhopig op zoek naar wat tijd voor jezelf?” Lil rolt met haar ogen en negeert de hitte die zich over haar huid verspreidt. “Hou je mond. Ik moet gewoon even douchen, meer niet.” “Tja.” Haar zus klinkt niet overtuigd. Lil rolt opnieuw met haar ogen en kijkt naar haar broer, die haar nieuwsgierig observeert. Hij kijkt veel te geamuseerd naar haar zin.

Ze draait zich om en loopt naar de trap; ze vlucht bijna de woonkamer uit. Boven loopt ze snel naar de badkamer en doet de deur achter zich op slot. Ze laat haar hoofd tegen het hout rusten, terwijl haar hart bonst. Wat is er in vredesnaam met me aan de hand…? Lils vingers trillen terwijl ze haar kleding uittrekt en op de tegelvloer laat vallen. De koele lucht streelt haar oververhitte huid, maar doet weinig om het vuur te blussen dat onder de oppervlakte brandt.

Haar spiegelbeeld bevestigt wat ze al weet: haar tepels zijn pijnlijk hard, haar borstkas gaat te snel op en neer. Lager is de vochtigheid tussen haar dijen onmiskenbaar. "Ik moet gewoon even douchen," zegt ze weer tegen zichzelf, terwijl ze zich van de spiegel afwendt.

Maar zelfs als ze onder de douche stapt, spoelt het hete water de gedachten die door haar hoofd spoken niet weg. Integendeel, de hitte versterkt alles alleen maar. Haar adem stokt als haar handen naar beneden glijden— (En buiten de deur… klinkt een zacht, spookachtig gegrinnik in de lucht.)

De voorouders zijn nog niet klaar met haar. Lil bijt hard op haar lip terwijl haar vingers zich eindelijk overgeven en over de gladde hitte van haar buik glijden.

Het water stroomt over haar lichaam, stoom krult om haar heen, maar het is niets vergeleken met het vuur in haar. Haar vingertoppen cirkelen eerst rond haar stijve tepels—knijpend, plagerig—een scherpe zucht ontsnapt haar terwijl het genot door haar heen stroomt. Maar het is niet genoeg. Nooit genoeg.

Eén hand zakt omlaag; haar vingers glijden door haar doorweekte kutje en vinden haar clitoris, die al gezwollen is en klopt van verlangen. Ze kreunt en smoort het geluid nauwelijks tegen haar eigen schouder. “Oooo fff…” Zonder aarzelen dringen haar vingers naar binnen; ze krommen zich precies goed en ze neukt zichzelf in een ritme dat haar heupen naar voren doet schokken. Het water valt tegen haar borsten en buik – sneller en sneller vingert ze zich

*De dijen van haar moeder.* *De heupen van haar zus.* *De bult in de zwembroek van haar broer…*

“Nngh…!” Haar rug kromt zich en keun hard terwijl het orgasme over haar heen spoelt; golf na golf van elektrische schokken doet haar knieën knikken. Ze weet zich ternauwernood staande te houden tegen de douchewand, hijgend en trillend.

Buiten rammelt de wind aan het badkamerraam. Of misschien is het wel gelach. (De voorouders zijn *zeer* tevreden.) Lil stopt niet met bewegen – ze kan niet anders, zelfs niet nu haar dijen trillen van de naschokken.

Zodra de eerste golf wegebt, glijden haar handen haar kutje alweer in; ze wrijft in ruwe, dwingende cirkels over haar clitoris, terwijl haar andere hand zo hard in haar borst knijpt dat er blauwe plekken van zouden kunnen ontstaan. “Hah… ah…! Feuk!” Kreunt ze

Ze hapt naar adem; het water is inmiddels bijna gloeiend heet en kleurt haar huid roze. Maar het kan haar niet schelen. Ze is er weer bijna; haar heupen schokken koortsachtig mee met haar eigen aanraking… “Nngh… n-nee,” hijgt ze, alsof ze überhaupt een keuze heeft.

De magie van de voorouders heeft zich om haar geest geweven en sleurt haar mee in een spiraal van rauw, overweldigend verlangen. Ze hebben haar gedachten gemanipuleerd en zullen haar dwingen te nemen wat zij denken dat ze nodig heeft. Haar vrije hand grijpt zich vast aan de rand van de douche, alsof ze zichzelf op de een of andere manier van een orgasme kan weghouden. Lils ademhaling is onregelmatig en schokkend terwijl haar vingers sneller en sneller in haar warme kutjes beweegen ; het douchewater doet nauwelijks iets om het vuur dat in haar brandt te blussen.

Elke aanraking stuurt een nieuwe schok van genot door haar heen, waarbij elke golf hoger oplaait dan de vorige.

Ze kan ze voelen – de voorouders – hun aanwezigheid die zich als een onzichtbare streling om haar heen sluit. Hun gelach klinkt zacht en plagerig in haar oren, alsof ze haar uitdagen om toe te geven. “Ik… ik kan niet…” jankt ze, maar haar heupen schokken toch naar voren en haar vingers dringen dieper naar binnen. Het genot is te veel, overweldigend, allesverslindend… En dan… KRAK. Het licht in de badkamer flikkert hevig en de spiegel beslaat in een oogwenk.

Het water wordt voor één hartverlamming moment ijskoud, om vervolgens weer gloeiend heet uit de douchekop te stromen. Lil kreunt het uit wanneer haar orgasme inslaat als een bliksemschicht; haar lichaam schokt hevig tegen de douchewand. Ze zakt op haar knieën, happend naar adem en trillend, terwijl de naschokken in eindeloze golven door haar heen trekken.

Wanneer ze eindelijk opkijkt, omringd door stoom, is de spiegel *helder* – en in de condensatie staan, in een elegant, vloeiend handschrift, twee woorden geschreven: **”Braaf meisje.”** (…De voorouders zijn *zeer* tevreden.)

Lil grijpt naar de dichtstbijzijnde handdoek als ze de douche uit komt nog beetje na trillend en slaat die om haar lichaam alsof die haar kan beschermen tegen de blik van de voorouders.

Ze hoopt dat haar familie beneden haar niet hebben gehoort De woorden op de spiegel blijven haar plagen – braaf meisje – alsof ze precies weten hoe goed ze haar lichaam als een viool bespelen. De handdoek doet weinig om de trillende energie die nog steeds onder haar huid voelt te kalmeren; haar hele lichaam is gevoelig voor elke streling. Ze schudt haar hoofd en probeert zichzelf te herpakken.

De tekst in spiegel verdwijnt weer Dit is belachelijk, denkt ze. Dit is haar lichaam, haar geest, haar leven. Ze laat zich niet door de stoute geesten – beïnvloeden. Ze haalt diep adem, loopt dichter naar de spiegel en kijkt zichzelf strak aan.

“Ik heb de controle,” zegt ze tegen haar spiegelbeeld. Maar in haar eigen oren klinkt het zwak. Het spiegeloppervlak is nu gelukkig vrij van alle voorouderlijke beïnvloeden, maar de herinnering aan die woorden – “braaf meisje” – galmt nog steeds in Lils hoofd.

Ze kan zich hun gelach en het gefluister van de wind, hun aanraking niet vergeten ze voelt in de manier waarop de handdoek langs haar lichaam strijkt haar lichaam in nog erg gevoelig .

Nee. Ze is *geen* marionet om mee te spelen

. Ze is een persoon, geen speeltje voor het vermaak van de voorouders. Maar terwijl haar ogen langs haar lichaam glijden en elke ronding volgen, kan ze niet anders dan denken: Ze ziet er goed uit. Lil fronst naar haar spiegelbeeld en trekt de handdoek met een scherpe ruk strakker om zich heen. “Ugh, hou op, geesten!”

mompelt ze, hoewel haar ademhaling nog steeds wat te snel is en haar huid nog tintelt van de nasleep. Ze prikt in een tepel en gaat schok van opwinding door haar heen– die nog steeds irritant hard zijn– ze kijkt boos. “Ja ja, echt grappig. Dat halfbloedje helemaal gek naken. Ha ha.”

Haar spiegelbeeld grijnst terug. Wacht even – haar spiegelbeeld wat? Lil knippert met haar ogen… en het is gewoon weer haar normale geïrriteerde gezicht. Waarschijnlijk. Misschien…..denk ze “Geweldig. Nu zie ik ook dingen,” moppert ze, terwijl ze stampend naar haar slaapkamer loopt voordat er nog meer… *afleidingen*… kunnen opduiken.

Die douche had ontspannend moeten zijn! (Ergens zitten haar voorouders zich een slag in de rondte te lachen.) Lil rukt de badkamerdeur met meer kracht open dan nodig, mopperend in zichzelf terwijl ze door de gang loopt— “Stomme sexy spookhanden… stomme hete magie… stomme voorouders die denken dat ze zomaar—nngh—“Ze struikelt bijna over haar eigen voeten terwijl een nieuwe golf van opwinding door haar heen trekt; ze bijt zachjes op haar lip om niet kreunen.

De slaapkamerdeur slaat achter haar dicht. Het wordt stil. En in de lege badkamer begint de oppervlak van de spiegel te rimpelen als water. Haar spiegelbeeld – dat er nog steeds is en nog steeds glimlachend met een grijnst zo breed dat haar witte tanden zichtbaar worden. Dan knipoogt het. En verdwijnt ze. De avond is nog niet voorbij