5 Januari 1985. Gerenommeerd advocate Julia Capulet werkte als bedrijfsadvocate en junior partner bij het advocatenkantoor Benvolio & Tybalt, in de Italiaanse stad Milaan. Hoewel zij inmiddels al 38 was, was Julia nog steeds ongehuwd. Een langdurige relatie had ze nog nooit gehad en dat, terwijl ze, volgens veel mannen en vrouwen, een echte sensuele bombshell was, die elke man kon krijgen die ze maar wilde. Zelf vond ze zich weliswaar een mooie vrouw, maar niet echt sensueel.

Enige hoop op een langdurige en betekenisvolle relatie had ze allang verworpen, totdat ze hém had gezien tijdens de nieuwjaarsborrel van haar advocatenkantoor. Hij was een bijna onaards knappe jongeman,17 á 18 jaar oud schatte ze hem. Lang en slank, met bruin, krullend haar en diepbruine ogen, die haar met een intense blik hadden aangekeken, terwijl hij ondeugend glimlachte. Iets in zijn blik had haar opgewonden, ja, ze had er zelfs vlinders van in haar buik gekregen.

Zij was zeer geïnteresseerd in de jongeman en wilde meer over hem te weten komen, maar het enige dat haar collega’s over hem konden vertellen was zijn naam, Romeo Montague, en dat hij voor het cateringbedrijf werkte dat voor de hapjes en drankjes zorgde. Zijn aanwezigheid verontrustte haar op een manier, zoals ze nog nooit had meegemaakt. “Hoe is het mogelijk dat ik zo geobsedeerd ben door iemand die ik niet eens ken en die qua leeftijd mijn zoon had kunnen zijn,” dacht ze. Gedurende het hele feest bleef ze de jongen met haar ogen volgen, erop hopend dat haar collega’s haar fascinatie voor de jonge ober niet zouden opmerken. Rond tien uur was Romeo ineens nergens meer te bespeuren… De rest van de avond ging als een roes aan haar voorbij.

Gedurende de dagen en weken die volgden op het feest, bleef het beeld van de mooie Romeo maar door haar hoofd spoken. Zijn intense blik, zijn ondeugende glimlach, het liet haar niet meer los, het maakte haar gek van verlangen. Ze had zich nog nooit zo aangetrokken gevoeld tot een man als tot Romeo. Elke nacht weer droomde ze van hem, hij werd zo langzamerhand een obsessie voor haar. Maar ondanks hun grote leeftijdsverschil, was Julia ervan overtuigd dat dit de man was waar zij haar hele leven naar op zoek was geweest. Hij was de man van haar dromen, wist ze, haar ridder op het witte paard, die haar zou meevoeren naar een sprookjesachtige toekomst.

Romeo was al net zo onder de indruk van Julia, als zij van hem en wilde niets liever dan haar in zijn armen nemen om haar te liefkozen. Hij kende haar naam en wist dat zij een vooraanstaand advocate was, maar omdat hijzelf slechts student economie was, wist hij dat hij volgens de maatstaven van de maatschappij niet eens in de buurt kwam van haar maatschappelijke en sociale status. Door zijn uiterlijk had hij niet te klagen over vrouwelijke aandacht, maar Romeo vond meiden van zijn eigen leeftijd niet interessant. Nee, zijn voorkeur ging uit naar de wat rijpere vrouwen, vrouwen van de leeftijd van Julia. Dat zijn interesse uitging naar oudere vrouwen was niet helemaal verwonderlijk, op 16 jarige leeftijd was hij immers ontmaagd door zijn 19 jaar oudere tante Min. Zij was degene die hem had ingewijd in de wereld van seks en hem laten voelen hoe lekker neuken was met een ervaren vrouw. Sindsdien had hij alleen maar oog voor rijpere vrouwen en neukte met hen, wanneer hij de kans ertoe kreeg. Er waren voldoende oudere vrouwen die op zijn avances ingingen, mede door zijn aantrekkelijk uiterlijk en uitstraling. Maar hij maakte zich geen illusies, vrouwen met de klasse en sociale status van Julia waren, in zijn ogen, voor hem duidelijk te hoog gegrepen.

Daarentegen was Julia’s wereldbeeld heel anders dan veel van haar confrères, die heilig geloofden in hiërarchie. In haar ogen was het niet belangrijk wat voor werk iemand deed, of hoe hoog hij of zij op de maatschappelijke ladder stond. Het enige dat er voor haar toe deed was eerlijkheid, eerlijkheid in alles. Door haar werk in de advocatuur had zij veel mensen leren kennen die zich voordeden als zijnde heel erg belangrijk, maar onderwijl wel de katjes in het donker knepen. Daar stond tegenover dat zij mensen had ontmoet die een eerlijke boterham verdienden met fysiek zwaar werk en met beide benen op de grond stonden, zich totaal niet bewust van het belang van hun werk. Julia was zich er echter wel bewust van, want zij wist dat de maatschappij tot stilstand zou komen als deze mensen er niet waren om alle klusjes te doen waar haar confrères zich te goed voor voelden. Al vanaf haar eerste stappen in de advocatuur besefte ze waar het in de wereld om draaide, mensen, en dan met name mensen die zich niet voordeden als zijnde belangrijker dan anderen, maar mensen die zich niet schaamden voor hun plaats op de maatschappelijke ladder.

Julia’s eerste ervaring met echte seks was, net als Romeo, geweest met een familielid, te weten haar één jaar oudere broer Mercutio. Hij was het geweest die haar op 16 jarige leeftijd had ontmaagd, toen zij met hun ouders op vakantie waren in Spanje. Die eerste keer ging het nogal stuntelig, want haar broer was op dat moment ook nog maagd en erg bevredigend was het dan ook niet geweest voor hen beiden. Door de jaren heen hadden broer en zus het liefdesspel onder de knie gekregen, veelal door zo vaak mogelijk met elkaar te neuken. Hun ouders waren op de hoogte van de seksuele escapades van hun kinderen en vonden het heel normaal dat broer en zus met elkaar neukten, ze gaven hen zelfs tips om hun seksleven te verbeteren. Zo had haar moeder Julia geleerd hoe ze een man moest pijpen en had haar vader haar broer geleerd hoe hij een vrouw moest beffen. Dat Julia’s ouders er geen probleem mee hadden dat hun kinderen elkaar neukten had een reden, haar ouders waren namelijk ook broer en zus, al deden ze het naar buiten toe voorkomen dat ze een gewoon getrouwd stel waren. En nu, 22 jaar na de eerste keer, liet Julia zich nog steeds regelmatig door haar broer neuken. Vandaar dat zij nooit echt serieus op zoek was geweest naar een man in haar leven, mannen in haar omgeving konden gewoonweg niet tippen aan haar broer.

Maar nu was er dus Romeo, een jongeman met dezelfde charme en uitstraling als haar broer, een jongeman die haar hart sneller deed kloppen. En dat verwarde haar, zozeer zelfs dat zij zich maar heel moeilijk kon concentreren op haar werk. Het ging zelfs zover dat ze vaak zo afgeleid was tijdens gesprekken met cliënten, dat zij moeite had haar aandacht bij het gesprek te houden, en hen menigmaal moest vragen te herhalen wat zij gezegd hadden. Ze wist dat ze hem weer moest zien, al was het alleen maar om zichzelf ervan te overtuigen dat haar gevoelens voor Romeo niet uitsluitend van seksuele aard waren. Voor de doorsnee persoon was het hoogstwaarschijnlijk onmogelijk om, enkel gewapend met de informatie die Julia over Romeo had, meer gegevens over hem te achterhalen. Julia echter als een doorsnee persoon te bestempelen zou een zeer grote fout zijn, want als zij ergens haar zinnen op had gezet, deed ze er alles aan om het resultaat te behalen dat zij voor ogen had. Daarbij had Julia ook nog eens de beschikking over diverse personen die dingen voor haar konden uitzoeken.

Tijdens haar werk als advocate maakte zij met enige regelmaat gebruik van privédetectives, om informatie in te winnen die belangrijk was voor de zaken waaraan zij werkte. Met één van die detectives, de 39 jarige Lorenzo Paris, die voor het advocatenkantoor werkte, had Julia een aantal jaren geleden een kortstondige seksuele relatie gehad, maar tegenwoordig waren ze echter alleen nog maar “Friends Without Benefits”. Julia belde hem met de mededeling dat ze hem graag zou willen spreken, waarbij ze vertelde dat ze een klus voor hem had. Zonder verder naar de details van de opdracht te vragen, maakte hij een afspraak met haar om de volgende dag naar haar kantoor te komen. Hij wist uit ervaring dat bij veel opdrachten die hij voor het advocatenkantoor van Julia deed, discretie een vereiste was, en niet iets was om zomaar over de telefoon te bespreken.

Om 10 uur de volgende ochtend zat Julia achter haar bureau in haar kantoor toen er op de deur werd geklopt. ‘Binnen,’ riep Julia. De deur ging open en de detective stapte het kantoor binnen, liep op Julia af en begroette haar met een zoen op haar wang. ‘Hallo Lorenzo,’ zei Julia, ‘wat fijn dat je bent gekomen, ga zitten.’ Lorenzo nam plaats op één van de twee stoelen die voor het bureau stonden. ‘Vertel op,’ vroeg hij, ‘wat kan ik voor je betekenen?’ ‘Allereerst Lorenzo,’ begon Julia, ‘is de opdracht die ik voor je heb van persoonlijke aard. Dit heeft niets met het advocatenkantoor te maken, maar is voor mij persoonlijk. Het is van de allergrootste importantie dat alles wat ik je vertel tussen deze vier muren blijft, ik wil namelijk niet dat er geroddel van komt. Maar, alhoewel het niets te maken heeft met mijn werk als advocate, wil ik je verzoeken deze zaak met dezelfde discretie als welke andere opdracht van mij dan ook te benaderen. Kun jij je hierin vinden Lorenzo?’ Hij keek Julia aan met een glimlach rond zijn lippen en zei: ‘Zolang het niet iets is dat bij wet verboden is, kun je op mijn discretie rekenen, liefje. Wat voor opdracht heb je voor me? Je weet dat ik voor je door het vuur ga, als het erom gaat jou gelukkig te zien.’

Julia haalde diep adem, alvorens aan Lorenzo uit te leggen wat de opdracht behelsde: ‘De opdracht die ik voor je heb is het vinden van een jongeman, genaamd Romeo Montague. Het enige dat ik van hem afweet is dat hij voor een cateringbedrijf werkt. Ik denk dat hij ongeveer 17 á 18 jaar oud is. Waarschijnlijk studeert hij nog en werkt bij het cateringbedrijf als bijbaantje. Hier is het visitekaartje van het cateringbedrijf in kwestie. Wat ik over hem wil weten is dit; Hoe oud hij is, waar hij woont en of hij vrijgezel is?’ Bij dat laatste voelde Julia dat ze begon te blozen, wat Lorenzo natuurlijk meteen opviel. ‘Aha, ik zie het al,’ zei hij lachend, ‘love is in the air.’ Het gezicht van de 38 jarige advocate kleurde nu helemaal rood en ze wist zich geen houding te geven. Hij had midden in de roos geschoten. Al wilde Julia het voor haarzelf nog ontkennen, hij had volkomen gelijk, ze was verliefd. Ze bedacht zich even of Lorenzo wel de aangewezen persoon was om de opdracht uit te voeren, gezien hun verleden. En juist dat verleden had haar ertoe gebracht hem te vragen haar te helpen. Maar nu twijfelde ze aan haar keuze voor hem, dus vroeg ze hem: ‘Maken de beweegredenen van mijn verzoek aan jou wat uit? Dan kan ik altijd op zoek gaan naar een andere detective, die hier geen probleem mee heeft, dat je het maar weet. Dus, wat wordt het, wil je en kun je mij helpen Lorenzo?’

‘Hoho liefje,’ zei Lorenzo, ‘niet meteen op de barricade klimmen. Ik heb je toch al verteld dat ik voor je door het vuur ga, als het om jouw geluk gaat. Wat jouw beweegredenen ook mogen zijn voor de opdracht, laat me je dit zeggen, voor mij maken ze niets uit. Als ik jou, op welke manier dan ook kan helpen, doe ik het met alle plezier. Het is echt niet nodig om in de verdediging te schieten, bewaar dat maar voor als je voor de rechter staat te pleiten.’ Na dit betoog ging hij achterover zitten, kruiste demonstratief zijn armen over elkaar heen en wierp Julia een tevreden en triomfantelijke blik toe. Deze houding van Lorenzo kende Julia maar al te goed. Dit was de houding die aangaf dat hij de discussie gewonnen had en het onderwerp voor hem had afgedaan. Nu was zij het die moest lachen: ‘Oké, oké, sorry Lorenzo, mijn verontschuldigingen, het was niet mijn bedoeling om je aan te vallen, maar deze kwestie is zeer belangrijk voor me. Voor het eerst in mijn leven heb ik het gevoel dat het bepalend is voor mijn toekomst dat ik deze persoon leer kennen. Ik weet zelf ook niet hoe het komt, maar vanaf het moment dat ik hem zag beheerst hij mijn gedachten. Hij beheerst zelfs mijn dromen. En het klinkt misschien gek uit mijn mond, maar ik heb het gevoel dat hij de man is waar ik mijn hele leven al op gewacht heb.’

‘Nou, zo te horen heb je het flink te pakken,’ zei Lorenzo, ‘ik had nooit gedacht jou ooit zo over een man te horen praten. Maar goed, ik moet dus uitzoeken hoe oud hij is, waar hij woont en of hij nog vrij is? Verder nog iets?’ Hij keek Julia aan, die met haar hoofd schudde. Lorenzo stond op om weg te gaan en toen hij bij de deur van het kantoor stond, draaide hij zich nog even om en zei: ‘Ik zal je zo snel mogelijk laten weten wat ik over deze Romeo te weten ben gekomen.’ Hierbij knipoogde hij naar Julia en verliet haar kantoor.

Twee weken volgden, waarin Julia taal noch teken kreeg van Lorenzo. Het waren slechts twee weken, maar voor haar voelden ze aan als twee maanden. Iedere keer dat de telefoon ging schrok ze op, maar helaas voor haar was het niet Lorenzo die belde. Julia begon zich af te vragen of Lorenzo wel de aangewezen persoon was om op zoek te gaan naar informatie over Romeo, gelet op hun verleden. Want ondanks dat zij jaren geleden gezamenlijk besloten hadden hun seksuele relatie te beëindigen, was zij er nooit helemaal van overtuigd geweest dat hij geen enkele seksuele gevoelens meer voor haar had. Wat als Lorenzo zijn echte gevoelens voor haar verborgen hield en hoopte dat hij en Julia ooit weer samen zouden kunnen komen, al was het dan alleen maar voor de seks? En juist dat verontrustte haar. Zou hij dan wel écht zijn best doen om informatie in te winnen over Romeo, of zou hij dan zijn ware gevoelens een rol laten spelen en wachtten tot haar verlangen naar Romeo doodgebloed was?

Grote twijfel overspoelde haar bij die gedachte, twijfel over de oprechtheid van Lorenzo. De opluchting was dan ook heel groot toen ze op een ochtend een telefoontje van Lorenzo kreeg, waarin hij vroeg of hij die ochtend bij haar langs kon komen. Hij had, zo meldde hij, informatie over Romeo, waarvan hij vermoedde dat Julia deze zeker wel interessant zou vinden. Vlinders maakten een vreugdedans in haar buik, Lorenzo had haar niet teleurgesteld, en zo snel als ze kon zei ze dat zij hem die ochtend wel kon ontvangen. Bij de gedachte aan de mooie Romeo ging er een tinteling door haar onderlijf en voelde ze dat ze vochtig werd tussen haar benen. ‘Oh, mijn hemel, ik heb nog nooit zo naar iemand verlangd als nu. Als hij mij nou maar niet afwijst, dat zou verschrikkelijk zijn,’ fluisterde ze tegen zichzelf.

Zoals beloofd maakte Lorenzo zijn opwachting later die ochtend. Meteen toen hij haar kantoor binnenstapte vroeg Julia hem de kleren van het lijf. Lorenzo keek haar aan en zei met een grote glimlach op zijn gezicht: ‘Rustig, rustig, laten we eerst een kop koffie nemen en er bij gaan zitten, dan vertel ik je alles wat je wilt weten.’ Aan de spanning op haar gezicht kon hij zien dat zijn voorstel niet in goede aarde landde, maar toch bestelde ze twee koppen koffie bij haar secretaresse. Nadat de koffie gebracht was en ze plaatsgenomen hadden op de bank die in het kantoor van Julia stond, begon Lorenzo, na een slok van zijn koffie genomen te hebben, zijn relaas. ‘Goed,’ zei hij, ‘allereerst wil ik je mijn excuses aanbieden dat het zolang duurde, voordat ik iets van me heb laten horen, doch de klus was ingewikkelder dan ik verwacht had, maar ik heb alle informatie waar je naar vroeg.’ Hij nam weer even een slok van zijn koffie, alvorens verder te gaan. ‘Met de informatie die jij mij gaf over Romeo kon ik niet veel, want toen ik bij het cateringbedrijf navraag deed, vertelden zij mij dat Romeo daar niet meer werkzaam was. En toen ik vroeg of zij mij zijn adres konden geven, kreeg ik te horen dat zij dit soort gegevens normaal gesproken niet zomaar verstrekten. Na enig aandringen en flirten kreeg ik toch zijn adres. Helaas ving ik hier ook bot, want hij blijkt verhuist te zijn en niemand van de andere bewoners van het desbetreffende studentenhuis wist waarheen.’

Met een gespannen blik op haar gezicht keek Julia hem aan en vroeg: ‘Maar… maar, je zei toch dat je alles wat ik wilde weten achterhaald hebt?’ Na de laatste slok van zijn koffie genomen te hebben antwoordde Lorenzo: ‘Dat zei ik, ja, ik was ook nog niet klaar. Een van de studenten in het studentenhuis wist mij te vertellen wat voor opleiding Romeo deed en aan welke universiteit hij dit deed. En met die informatie op zak, kon ik dus verder met mijn onderzoek naar hem.’ Hij keek naar Julia, tilde zijn kopje op en vroeg: ‘Zeg Juul, zou ik nog een kop koffie kunnen krijgen, of is de koffie soms op de bon?’ Julia’s ogen schoten vuur, als blikken konden doden zou Lorenzo op dat moment al niet meer onder de levenden zijn geweest. Toch stond Julia op en liep naar de deur van haar kantoor, om de secretaresse te vragen twee nieuwe koppen koffie te brengen. Lorenzo nam eerst nog even een slok van zijn nieuwe kop koffie, alvorens verder te gaan met zijn relaas. ‘Nou, zoals ik al zei had ik nu dus het adres van zijn universiteit. Ik dacht dat ik op het goede spoor zat, doch bij die universiteit kwam ik erachter dat Romeo van universiteit was gewisseld. De directrice van de universiteit, een vrouw van achter in de 50, wilde mij allereerst niet zomaar verdere informatie verstrekken. Pas nadat ik erin had toegestemd haar in haar kantoor te beffen en te neuken, gaf ze mij de informatie die ik wilde hebben.’ Julia had met open mond zitten luisteren naar Lorenzo’s verslag.

Nu wist zij ook wel dat Lorenzo heel ver ging om zijn doel te bereiken, alleen had zij nooit verwacht dat hij zich zou laten verleidden tot seks om resultaat te boeken. Eerlijk gezegd had zij er ook nooit bij stilgestaan hoever hij ging voor het verkrijgen van de juiste informatie. Er schoot een gedachte door haar heen: “Heeft hij dit soort dingen ook gedaan toen wij een relatie hadden? En zo ja, hoe vaak dan?” Die gedachte schokte haar zozeer, dat ze even niet wist wat ze moest zeggen. Ze schraapte haar keel en vroeg: ‘Zeg Lorenzo, vindt jij het normaal om seksuele gunsten te verlenen om aan informatie te komen?’ Hij kleurde een beetje rood, toen hij zei: ‘Nou ja, soms hebben personen een bepaalde stimulans nodig om je te vertellen wat je weten wilt.’ ‘Deed je dit ook, terwijl wij een relatie hadden?’ vroeg Julia. Lorenzo schudde zijn hoofd. ‘Nee, ik zweer je met mijn hand op mijn hart dat ik in die periode met geen andere vrouw dan met jou seks heb gehad. Zelfs niet als de vrouwen zich op een presenteerblaadje aan mij aanboden.’ ‘Oké, ik geloof je. Maar als ik er op een of ander moment achter kom dat je niet eerlijk bent geweest tegen mij, ben je nog niet jarig. Dat beloof ik je!’ zei Julia. ‘Nou, vertel op, wat ben je te weten gekomen tijdens je “diepgravende” onderzoek?’

Lorenzo grinnikte even om haar woordgrapje, nam nog een slok van zijn koffie en begon weer te vertellen. ‘Goed dan, tijdens mijn, zoals jij het noemt, “diepgravende” onderzoek ben ik aan de weet gekomen waar Romeo nu woont en aan welke universiteit hij studeert. Romeo woont momenteel in Rome, is student economie aan de universiteit aldaar, is 19 jaar oud en vrijgezel, ten minste dat was hij op het moment dat hij naar Rome verhuisde. Om er zeker van te zijn dat zijn status op dat gebied niet verandert was, ben ik afgereisd naar Rome voor verder onderzoek en na mijn ervaring bij de universiteit hier in Milaan, besloot ik het op een andere manier aan te pakken. Van de directrice van de universiteit hier had ik een kopie van zijn dossier gekregen, met daarin een foto van hem. Ik ging niet naar de universiteit voor verdere informatie, maar bij zijn woning posten, om hem van daaruit te kunnen volgen en zijn doen en laten te observeren. Dit heb ik een paar dagen gedaan en afgezien van enkele losse contacten met vrouwen, heb ik hem nooit tweemaal met dezelfde vrouw gezien. Daarom ga ik ervan uit dat hij nog steeds vrijgezel is.’

Hij leunde voorover, pakte zijn kopje en dronk de laatste koffie op, Julia in spanning houdend, waarna hij zijn verhaal vervolgde. ‘Wat mij vooral opviel tijdens de observatie was, dat de vrouwen die hij mee naar huis nam allemaal ongeveer van jouw leeftijd waren.’ Bij het horen hiervan sloeg het hart van Julia even een slag over en er ontsnapte een zacht onderdrukt kreuntje aan haar mond. Als Lorenzo hier al iets van opgevangen had, liet hij het niet merken, maar ging gewoon weer verder met zijn bevindingen. ‘Na Romeo zo een paar dagen geobserveerd te hebben, kreeg ik een goed beeld van zijn dagelijkse bezigheden. Buiten zijn studie om, werkt hij in het weekend bij een klein restaurant in het hart van Rome als kelner, waar hij met enige regelmaat één van de voornoemde vrouwen oppikt. Ik heb alle gegevens die je nodig hebt om hem te vinden voor je opgeschreven,’ besloot hij zijn relaas, waarna hij haar een vel papier overhandigde. Nadat Julia hem bedankt had, vertrok Lorenzo weer.

Er vormde zich een plan in haar hoofd, een plan om Romeo weer te zien, erop hopend dat ook hij blij zou zijn haar te zien. De gedachte aan het weerzien met de mooie jongen maakte haar geil, zo geil als ze in jaren al niet meer geweest was. Zelfs tijdens de relatie met Lorenzo was ze niet zo geil geweest als nu. Dit gevoel maakte haar nog meer vastberaden de jongeman tot de hare te maken, welke offers zij hier ook voor moest brengen. Voor hem zou ze zelfs haar baan opzeggen en naar Rome verhuizen, zolang ze maar in zijn buurt kon zijn. Ze wilde niet al te lang wachten met het uitvoeren van haar plan en boekte daarom meteen een vlucht van Malpensa, het vliegveld van Milaan, naar vliegveld Roma Leonardo da Vinci International (Fiumicino) Airport, voor vrijdagavond. Op die manier kon zij er als de kippen bij zijn wanneer het restaurant, waar Romeo werkzaam was, op zaterdag opende. Gedurende de rest van de week zat Julia op hete kolen en moest ze zich ertoe aanzetten haar hoofd bij haar werk te houden, hoe moeilijk dat soms ook voor haar was. En eindelijk was het dan vrijdag, één dag voordat zij Romeo hopelijk weer zou zien. Verschillende vragen schoten door haar hoofd: “ Herinnerd hij zich mij nog, na al die maanden? Wat als hij mij afwijst? Zal hij mij niet te oud vinden om een relatie mee te beginnen? Doe ik er wel goed aan mij in een avontuur te storten, zonder te weten waar het toe zal leiden?” Julia wist van zichzelf dat zij een zelfverzekerde vrouw was, maar al die vragen maakten dat ze zich onzeker begon te voelen over haar voornemen. Het voelde aan alsof ze een rechtszaal binnen zou stappen, zonder ook maar enig benul te hebben waar het zich in de desbetreffende rechtszaak om draaide.

Nog steeds niet helemaal gerustgesteld reed ze die avond naar het vliegveld, parkeerde haar auto in de parkeergarage aldaar en overdacht alles nog even, voordat ze uitstapte. “Wat bezielt mij? Dit ben ik niet, ik ben niet iemand die dit soort impulsieve dingen doet,” dacht ze, “het is het soort impulsiviteit die bij een tiener past, niet bij een vrouw van mijn leeftijd. Maar waarom voelt het dan zo goed? Waarom heb ik het gevoel, dat wat er in de komende dagen gebeurt een kantelpunt in mijn leven zou kunnen zijn? Een kantelpunt in mijn leven waarop ik, onbewust, al mijn hele leven naar op zoek ben.” Julia schudde haar hoofd, alsof ze hiermee alle twijfels die ze had over haar voornemen van zich af wilde schudden. Ze pakte haar weekendtas, stapte uit en liep naar de trap, die van de parkeergarage naar de vertrekhal van het vliegveld leidde.

Nadat Julia ingecheckt en in het vliegtuig haar zitplaats in de business class ingenomen had, duurde het nog ongeveer een kwartier, alvorens het vliegtuig het luchtruim koos, op weg naar Rome. De vlucht duurde ongeveer 60 minuten, minuten waarin Julia’s emoties alle kanten opvlogen. Het ene moment voelde ze zich euforisch, bij de gedachte Romeo na zoveel maanden weer te zullen zien en op het andere moment bekroop de angst haar, bij het idee dat hij haar zou kunnen afwijzen. Nerveus keek ze zowat elke 5 minuten op haar horloge, de minuten aftellend tot de landing.

Haar vliegtuig landde precies op tijd op Fiumicino en na de luchthaven verlaten te hebben, stapte Julia in een taxi, die haar naar haar hotel zou brengen. In haar hotelkamer pakte zij het briefje dat Lorenzo haar gegeven had, waarop alle gegevens stonden die ze nodig had om met Romeo in contact te komen. Alleen de openingstijd van het restaurant waar hij werkte stond er niet op, en juist die had zij nodig voor haar plan. Omdat het restaurant dichtbij het hotel in de buurt was, besloot ze erheen te wandelen en aldaar te kijken wat de openingstijden van het restaurant waren. Nog geen vijf minuten later stond ze voor het restaurant, maar hier liep ze tegen een teleurstelling aan, want nergens waren de openingstijden aangegeven.

Nogmaals pakte ze het briefje van Lorenzo, alsof ze hoopte dat daarop iets stond dat haar verder kon helpen. En toen viel haar oog op een zin die Lorenzo er bij de informatie over het restaurant in de kantlijn bijgeschreven had. Daar stond het, de informatie die ze nodig had; Romeo werkte alleen in het weekend in het restaurant. Met een gerust hart stapte ze het restaurant binnen, erop vertrouwend dat de informatie van Lorenzo juist was. Want hoewel ze Romeo weer dolgraag wilde zien, voelde ze zich nu nog te onzeker om hem al te ontmoeten. In het restaurant keek ze angstvallig de eetzaal rond, verdacht op Romeo’s verschijning. Na zich ervan vergewist te hebben dat hij er echt niet was, liep ze naar de katheder, waarachter de direttore (bedrijfsleider) van het restaurant stond. ‘Neemt u mij niet kwalijk meneer, maar kunt u mij vertellen hoe laat dit restaurant morgen opent?’ vroeg Julia aan de man. De man keek haar vriendelijk aan en antwoordde: ‘Natuurlijk mevrouw, in het weekend zijn wij vanaf 11 uur geopend.’ ‘Bedankt,’ zei Julia, ‘dan ziet u mij morgen verschijnen, tot ziens meneer.’ ‘Tot morgen dan mevrouw, nog een prettige avond gewenst,’ zei de vriendelijke direttore.

Weer terug in haar hotelkamer lag Julia op haar bed, al starend naar het plafond, terwijl ze in haar hoofd de volgende stappen van haar plan nog even naliep. Als alles zo verliep als ze hoopte, zou de volgende dag wel eens een van de mooiste dagen van haar leven kunnen worden. Maar dan zou wel alles zo moeten verlopen als ze zich had voorgesteld. En weer bekroop haar de angst voor Romeo’s mogelijke afwijzing. Ze dwong zich die gedachte uit haar hoofd te bannen en zich alleen maar te richten op hoe mooi het zou zijn als hij hetzelfde voor haar zou voelen, als zij voor hem voelde. Om haar gedachten een beetje te verzetten besloot ze de tv aan te zetten, maar haar hoofd was er niet bij. Steeds weer flitste het beeld van Romeo door haar hoofd. Daarom zette zij de tv weer uit, stond op en liep naar de badkamer om zich klaar te maken voor de nacht. Na in bed gekropen te zijn duurde het behoorlijk lang voordat de slaap vat op haar kreeg. Eenmaal in slaap droomde ze weer over Romeo, over hoe hij haar liefdevol in zijn armen nam en haar meevoerde naar het paradijs, waar hij de liefde met haar bedreef.

Zeven uur, de volgende ochtend, schrok Julia wakker van het geluid van de wekker. Even wist ze niet waar ze zich bevond. Verbaasd keek ze om zich heen, alvorens zich weer te herinneren waar ze was. Haar gedachten schoten meteen weer naar Romeo en het vooruitzicht hem weer te zien, na zoveel maanden. Julia kon zich niet herinneren ooit zo geil te zijn geweest. Ze voelde dat ze vochtig werd tussen haar benen en ging met één hand naar haar kruis, waar ze haar opgezwollen kutlipjes en klitje vond, de hitte die haar kutje uitstraalde verraste haar. Tegelijkertijd nam ze met twee vingers van haar andere hand de tepel van één van haar borsten vast en kneep er lichtjes in. Julia’s hart ging tekeer, haar ademhaling werd onregelmatiger en in haar buik maakten vlinders een vreugdedansje. Zwoele kreunen ontsnapten aan haar lippen toen ze over haar klitje wreef, aan haar tepel draaide en een vinger in haar kutje stak. In haar fantasie was het Romeo die dit bij haar deed, dat hij het was die haar vingerde. Volledig in trance vingerde ze zich naar een groots hoogtepunt, waarbij ze op haar tanden moest bijten om het niet uit te gillen van genot.

Langzaam ebde het orgasme weg, de trance brak en Julia bleef nog even liggen om na te genieten van dit gigantische climax. Een paar minuten later besloot ze op te staan en zich voor te bereiden op wat, hopelijk, een hele mooie dag zou worden. Met nog natrillende benen liep ze naar de badkamer, zette de douche aan en begon zich te wassen. Toen ze met haar hand over haar schaamstreek streek voelde ze wat stoppeltjes. “Hum,” dacht ze, “toch maar even scheren, je weet per slot van rekening niet wat de dag nog zal brengen.” Julia draaide de kraan weer dicht en pakte de scheerspullen uit haar toilettasje. Behalve haar schaamstreek scheerde ze ook nog even haar oksels en benen helemaal glad. Het scheren en de gedachte dat Romeo haar haarloze en zachte huid zou strelen maakte haar weer bloedgeil, maar ze hield zich in. Ze stapte nog even onder de douche om de zeepresten en de losse haartjes weg te spoelen, waarna ze zich afdroogde en aankleedde in een kort jurkje.

Even voor halfnegen betrad Julia het restaurant van het hotel, dat op dat moment ongeveer half bezet was met andere gasten van het hotel, voor het ontbijt. Voor Italiaanse begrippen was zij eigenlijk te laat, daar Italianen gewoonlijk tussen zeven en acht uur ontbijten. Maar omdat er ook internationale gasten in het hotel verbleven, serveerden zij het ontbijt tot negen uur. Julia bestelde een brioche met jam, yoghurt met granola en daarbij een cappuccino. De normaalgesproken zo zelfverzekerde Julia kreeg, door de zenuwen die door haar lijf gierden, met moeite de brioche en yoghurt naar binnen.

Toen ook de cappuccino op was keek ze op haar horloge en zag dat het net negen uur geweest was. Veel te vroeg dus om nu al naar het restaurant te gaan waar Romeo werkte en ze dacht na over wat ze in de resterende tijd kon doen. Alhoewel het pas eind april was, was het toch al lekker warm weer, en omdat ze nog niet zo vaak in Rome geweest was, besloot ze een wandeling te gaan maken om wat van de ambiance op te snuiven. Tegelijkertijd zou dit ook een mooie afleiding zijn voor haar, zodat haar nervositeit wat zou zakken. Dat lukte in eerste instantie goed, maar naarmate de tijd verstreek, nam de spanning in haar lichaam weer evenredig toe. Hoe dan ook, navenant de tijd vorderde en het tijd werd om naar het restaurant te gaan, werd Julia nerveuzer dan ze ooit geweest was. De angst die haar de afgelopen avond had overvallen kwam weer in alle hevigheid terug, angst dat Romeo haar avances niet zou beantwoorden. “Misschien zal hij mij zelfs uitlachen, wanneer ik hem vertel wat ik voor hem voel,” dacht Julia vertwijfeld. “Wat als hij zegt dat ik te oud voor hem ben?”

Gedachteloos liep ze verder en voordat ze het doorhad stond ze al voor het restaurant, het terras was nog leeg, wat ook niet zo verwonderlijk was, het was immers pas halftwaalf. Julia bleef besluiteloos voor het restaurant staan, niet goed wetend of haar idee Romeo op te zoeken in het restaurant waar hij werkzaam was, het juiste was om te doen. “Had ik niet beter gewoon naar zijn huisadres kunnen gaan. om hem in de privésfeer te vertellen over mijn gevoelens voor hem?” vroeg Julia zich af. De zenuwen gierden door haar lichaam, terwijl ze haar opties overdacht: “Ik kan natuurlijk gewoon weer terug naar huis gaan en doorgaan mijn leven te leven, zoals ik gewend ben. Maar wat, als ik nooit meer iemand als Romeo tegen het lijf zal lopen? Kan ik daar wel mee leven? Zal ik het mezelf kunnen vergeven, als ik deze kans op de liefde niet met beide handen aangrijp?” Ze schudde haar hoofd: “Nee, dat zou verraad zijn aan mezelf en alles waar ik voor sta. Ik moet nu doorzetten, wat het resultaat van mijn actie ook zal zijn.”

Vastberaden duwde ze de deur van het restaurant open en stapte naar binnen. Schichtig keek ze toch nog even de eetzaal in, er waren slechts een paar tafels bezet. Geen Romeo te zien. Ze liep verder, dezelfde direttore van de vorige dag stond weer aan zijn katheder. ‘Goedemorgen meneer, is het mogelijk een tafeltje te krijgen voor de lunch?’ vroeg Julia de man. De man keek haar aan, met een duidelijke blik van herkenning in zijn ogen. ‘Natuurlijk mevrouw, om hoeveel personen gaat het?’ vroeg hij. Julia antwoordde: ‘Eentje maar meneer, ikzelf.’ Hij knikte en pakte een menukaart. ‘Volgt u mij maar mevrouw, dan zal ik u naar uw tafel begeleiden,’ zei hij, en liep voor Julia uit naar een tafeltje. Nadat hij een stoel naar achteren getrokken had en Julia erop had laten plaatsnemen, overhandigde hij haar de menukaart. ‘Wilt u alvast iets drinken mevrouw?’ vroeg de man. ‘Doet u mij maar een glas water, alstublieft,’ antwoordde Julia. ‘Is goed mevrouw, ik zal het een van onze camerieri (kelners) laten brengen, dan kunt u gelijk uw bestelling aan hem doorgeven,’ zei de direttore, waarna hij de overige couverts van de tafel afhaalde en weer wegliep.

Slechts een paar minuten duurde het voordat Julia Romeo, met een dienblad in zijn hand waarop een glas water stond, haar richting op zag lopen. Julia voelde haar hart in haar keel bonzen bij zijn aanblik en in haar buik maakten de vlinders een vreugdedans. Een paar meter voordat hij bij haar tafel was aangekomen bleef hij even roerloos staan, Julia met grote ogen aanstarend. Zijn gezicht liep rood aan, terwijl hij weer verder liep. ‘Alstublieft mevrouw, uw bestelling,’ zei hij en zette het glas met water voor haar neer. ‘Hallo Romeo,’ zei Julia, ‘weet je wie ik ben?’ De jongeman schraapte zijn keel en antwoordde: ‘Natuurlijk mevrouw, u bent mevrouw Capulet, advocate in Milaan. Ik heb u een aantal maanden geleden gezien op de nieuwjaarsborrel van uw advocatenkantoor.’ ‘Dat klopt,’ zei Julia, ‘maar het is niet míjn advocatenkantoor, ik werk er alleen maar als bedrijfsadvocate. Je vraagt je misschien af waarom ik hier ben.’ Ze wachtte even, om hem de kans te geven te antwoorden. Toen hij dat niet deed vervolgde ze: ‘Ik ben hier omdat ik met je wilde praten en je iets heel belangrijks wilde vragen Romeo. Wanneer ben je klaar met werken?’ ‘Om zeven uur vanavond, mevrouw,’ antwoordde hij. ‘Goed, kom dan naar mijn hotel, dan kunnen we in de bar van het hotel met elkaar praten,’ zei Julia. Aan de blik in zijn ogen zag Julia dat Romeo twijfelde of hij wel zou ingaan op haar uitnodiging. ‘Alsjeblieft Romeo, ik moet met je praten, het is belangrijk voor mij en misschien ook voor jou,’ smeekte Julia. Romeo knikte: ‘Is goed mevrouw, ik zal er zijn.’

Na Romeo nog even een knipoog gegeven te hebben gaf Julia haar bestelling bij hem op, ze besloot voor een lichte lunch te gaan, een insalata (een salade met verse groenten, olijfolie, azijn, een vleugje kaas en noten), met daarbij een glas Pinot Grigio. De wijn zorgde ervoor dat de spanning die zich in haar lichaam had opgebouwd enigszins verminderde. Met veel meer smaak dan het ontbijt van die ochtend genoot Julia van de lunch. Ze was best wel trots op zichzelf, trots dat ze haar angst had overwonnen en de confrontatie met Romeo had aangedurfd. Haar gedachten gingen al naar de avond, hopend dat deze net zo bevredigend zou verlopen als ze zich voorgesteld had. Nadat ze was uitgegeten en had afgerekend maakte ze zich op om het restaurant te verlaten, maar niet voordat ze Romeo nog even een knipoog had toegeworpen. Hij werd rood tot achter zijn oren, wat hem in Julia’s ogen nog aantrekkelijker maakte.

Buiten, op straat, keek ze om zich heen en bedacht zich hoe de uren te vullen tot zeven uur, die avond. Het was bijna halfeen, ze had dus nog ruim zes-en-een-half uur te gaan voor haar afspraak met Romeo. Julia besloot de toerist uit te hangen en enkele historische gebouwen te bezichtigen om de tijd te doden. Onder andere het Pantheon, het gebouw met als opvallend kenmerk de “oculus” of het “grote oog”, een ronde opening in het koepelvormige plafond waardoor het daglicht naar binnen valt. Ook de Piramide van Cestius (een opvallend wit mausoleum dat werd opgericht in de 1e eeuw voor Christus) deed ze aan, alsmede de Chiesa del Santissimo Nome di Gesù (Kerk van de Allerheiligste Naam van Jezus). Normaal gesproken zouden deze imposante architectonische hoogstandjes veel indruk op Julia gemaakt hebben, maar nu dwaalden haar gedachten steeds weer af naar Romeo, waardoor ze weliswaar veel zag, maar niets van al dat moois in zich opnam.

Daarom nam ze al na twee uur sightseeing een taxi terug naar haar hotel, waar ze meteen naar haar kamer ging. Nu ze hem weer gezien had, wist ze het zeker; ze was verliefd op Romeo. De 38 jarige advocate was tot over haar oren verliefd op de 19 jarige student, een jongen die haar zoon had kunnen zijn. Op haar bed liggend dacht ze aan alle dingen die ze wilde dat hij met haar zou doen. In haar fantasie zag ze het al voor zich; dat hij haar zou zoenen, haar borsten in zijn handen zou nemen, aan haar tepels zou zuigen tot ze keihard waren, haar zou beffen tot ze gierend klaarkwam, haar zou neuken. Alleen al de gedachte hieraan dreef Julia’s geilheid tot ongekende hoogte. Alsof ze een eigen willetje hadden gleden haar handen over haar lichaam, kneedden haar borsten door de stof van haar jurkje heen, dwaalden verder af naar beneden, totdat ze de zoom van haar jurkje bereikt hadden. Maar haar handen stopten daar niet, ze verdwenen onder het jurkje en gingen op zoek naar haar vochtige stringetje. Een van haar handen ging in het stringetje en vond daar Julia’s opgezwollen klitje, terwijl een vinger van haar andere hand in haar kutje verdween en haar een kreun van genot deed slaken. Het duurde niet lang voordat Julia voelde hoe haar orgasme zich vanaf haar tenen verspreidde door haar hele lichaam. Julia lag kronkelend op het bed, terwijl haar orgasme nog zeker twee minuten aanhield.

Nagenietend van haar orgasme, was Julia al met haar gedachten bij Romeo. Ze zag het al helemaal voor zich; hoe zij hem zou verleiden, hem meenemen naar haar kamer, hoe ze van elkaars lichaam zouden genieten in haar bed, elkaar liefkozen om daarna samen de nacht door te brengen. Ja, zo zóú het gaan, wist ze, zo móést het gaan. Julia twijfelde niet aan zichzelf, ze wist dat als ze het spel goed zou spelen, Romeo niet anders kon dan voor haar charmes te bezwijken.

Kwart over zes stond Julia op van het bed en liep naar de badkamer om zich klaar te maken voor de ontmoeting met Romeo. In de badkamer trok ze haar kleren en lingerie uit en stapte onder de douche. Terwijl het warme water over haar lichaam naar beneden kletterde kon ze het niet laten om haar borsten te kneden. Haar tepels werden keihard, toen ze erin kneep en ze voelde hoe haar kutje natter en natter werd, niet van het douchewater, maar van geilheid, ze kon zich niet herinneren ooit zó geil geweest te zijn als nu. Julia gleed met haar rechterhand over haar lichaam naar beneden, totdat ze bij haar gloeiendhete kutje aankwam en begon zich zachtjes, maar intens te vingeren. Met haar duim over haar klitje strelend gleed eerst één en daarna een tweede vinger haar zeiknatte kutje in. Even later voelde ze hoe zich een orgasme aan het opbouwen was in haar lichaam en hijgend en kreunend kwam ze tot een overweldigend hoogtepunt, waardoor ze door haar knieën zakte. Ze zat op haar hurken onder de kletterende waterstralen uit te hijgen, terwijl haar orgasme langzaam wegebde.

Weer een beetje bekomen van haar orgasme stond ze op en liet het water nog even over haar lichaam stromen. Toen draaide ze de kranen dicht, stapte uit de douche en droogde zich af. Met een handdoek om haar lichaam gewikkeld liep ze de badkamer uit. Ze pakte de föhn uit haar weekendtas en begon haar haren droog te föhnen. En na nog even wat lichte make-up te hebben aangebracht, trok ze een bijpassend lingeriesetje aan. Deze was rood, afgezet met kant, bestaande uit een kwart-cup bh en een piepkleine string. Hierover trok ze een fluweelrode jurk aan die haar contouren goed liet uitkomen. De jurk had een verleidelijke decolleté, waardoor de aanzet van haar borsten goed zichtbaar was. Hold-up netkousen en rode pumps maakten het geheel compleet.

Daarna was het tijd om naar de bar van het hotel te gaan. In de spiegel van de lift bekeek Julia zich nog even en vroeg zich af of haar outfit toch niet een beetje té was. Maar ja, er was ook geen tijd meer om nu nog andere kleren uit te zoeken en aan te trekken, want dan zou ze te laat zijn voor haar rendez-vous met Romeo. Beneden aangekomen liep ze direct door naar de bar en nam plaats aan een tafeltje in een hoek van de bar. Van hieruit had ze goed zicht op de ingang. Het was nu net na zevenen en Julia verwachtte dat het niet meer lang zou duren voordat Romeo de bar binnen zou stappen. En terwijl ze nog een slok nam van haar glas witte wijn, zag ze hem aan komen lopen.

Een golf van opwinding trok door Julia’s lichaam bij het zien van de knappe jongeman en haar hart sloeg een slag over, de vlinders in haar buik maakten weer een vreugdedansje. Romeo’s ogen lichtten op toen hij Julia ontwaarde. Hij liep naar haar tafeltje en stak zenuwachtig zijn hand naar haar uit. Julia stond op, keek hem aan en stak ook haar hand uit. Op het moment dat hun handen elkaar raakten sprong er een vonk over. Zowel Julia, alsook Romeo voelden het, de onweerstaanbare aantrekkingskracht. Er gingen een paar minuten voorbij, voordat ze uiteindelijk beseften dat ze elkaars hand nog steeds vasthielden. Ze lieten elkaars hand los en gingen tegenover elkaar zitten. Julia vroeg aan Romeo of hij iets wilde drinken en wenkte toen naar een camerieri. De jongeman bestelde een frisdrank en nadat deze gebracht was, stak Julia van wal. ‘Romeo, je zult het misschien wel vreemd hebben gevonden dat ik vandaag ineens in het restaurant zat waar jij werkt,’ zei ze. ‘Maar daar had ik een hele goede reden voor.’ Julia slikte even en nam nog een slokje van haar wijn, alvorens te vervolgen. ‘Sinds ik je gezien heb tijdens die bewuste nieuwjaarsborrel van het advocatenkantoor waarvoor ik werk, ben je constant aanwezig in mijn gedachten,’ zei Julia zachtjes, terwijl ze de jongeman indringend aankeek. ‘Ik weet niet wat het is, op de een of andere manier voel ik me tot je aangetrokken. Is het verliefdheid? Geen idee. Dat wilde ik graag uitzoeken en daarom wilde ik je vragen of je mij de komende uren en misschien ook morgen gezelschap kunt houden, zodat we elkaar een beetje beter leren kennen. Wat vindt je daarvan?’

Aanvankelijk was Romeo overdonderd door Julia’s bekentenis en vraag, hier zat de vrouw van zijn dromen, evenals hij onzeker over haar gevoelens, die hem vroeg een tijdje met haar door te brengen. Hij moest even in zijn eigen arm knijpen om zichzelf ervan te overtuigen dat hij hetgeen er gebeurde niet droomde. Nee, hij zat hier echt met zijn droomvrouw tegenover zich, de vrouw die hij niet meer uit zijn gedachten kon verbannen vanaf het moment dat hij haar voor het eerst zag. ‘Euh, sorry mevrouw… euh,’ stamelde hij. ‘Capulet,’ zei ze, ‘maar jij mag wel Julia tegen me zeggen.’ Romeo slikte even en begon weer te praten: ‘Mevr… euh Julia, wat bedoel je precies met “gezelschap houden”?’ Julia glimlachte en antwoordde: ‘Wat ik bedoel is dit; eerst even wat eten hier in het hotel, gewoon gezellig een heerlijke maaltijd nuttigen en met elkaar praten. Ik bedoel niet over koetjes en kalfjes praten, maar over onszelf. En wat er daarna gebeurd zien we wel. We zouden ergens in de stad iets kunnen gaan drinken, of, als je je niet wilt vertonen met een oude vrouw aan je zijde, hier in de bar nog wat drinken en verder praten.’ ‘Oude vrouw?’ zei Romeo, ‘Jij bent toch geen oude vrouw, Julia, ik zou mij juist vereerd voelen om met een vrouw als jij gezien te worden.’ ‘Dank je,’ zei Julia blozend, ‘zullen we dan maar naar het restaurant gaan?’ ‘Heel graag,’ antwoordde Romeo met een grote grijns op zijn gezicht.

Eenmaal in het restaurant van het hotel, namen ze plaats aan een tafeltje achterin bij een raam, een beetje afzijdig van de andere gasten. Tijdens de maaltijd spraken ze over hun leven, wensen en dromen, waarbij bleek dat ze beiden ongeveer hetzelfde in het leven stonden. Hoe langer hun gesprek duurde, hoe meer Julia ervan overtuigd raakte dat haar gevoelens voor Romeo veel verder gingen dan ze had verwacht. Ook Romeo raakte meer en meer onder de indruk van de bijna 20 jaar oudere vrouw tegenover hem. Evenwel durfde geen van beide de volgende stap te zetten en hun liefde verklaren aan de ander, gewoon uit angst dat hun liefde door de ander niet beantwoord zou worden. Julia besefte dat, wanneer zij haar verdere leven niet zonder Romeo wilde doorbrengen, zij degene was die de eerste aanzet moest geven. Na de laatste hap van het eten genomen te hebben kon ze zich niet meer inhouden. Ze zuchtte diep en fluisterde bijna onhoorbaar: ‘Ik wil je intiem leren kennen, Romeo, ik ben botergeil en wil met je naar bed.’

Aan de gezichtsuitdrukking van de jongeman was te zien dat Julia precies hetgeen gezegd had dat al de hele dag, en zelfs al maanden, door zijn hoofd speelde. Alhoewel Romeo meerdere oudere bedpartners had gehad, was hij het meestal die de dames in kwestie verleidde tot seks, iets waar hij in principe niet veel moeite voor hoefde te doen. Dat een vrouw van het kaliber als Julia zichzelf zomaar aan hem zou aanbieden was nieuw voor hem, en het duurde dan ook even voordat hij reageerde op de openhartige woorden van Julia. ‘Oh, lieve Julia, je weet niet half hoe gelukkig je me nu maakt. Vanaf het moment dat ik je voor het allereerst zag op die borrel ben je ook niet meer uit mijn gedachten geweest. Ik had nooit durven dromen dat een prachtige vrouw als jij met een armzalige student zoals ik het bed zou willen delen,’ zei Romeo ontroert. Julia strekte haar hand uit naar haar disgenoot en vroeg: ‘Zullen we dan maar meteen naar mijn kamer gaan?’ ‘Heel graag,’ antwoordde Romeo, terwijl de opwinding van wat er stond te gebeuren al voelbaar was in zijn broek.

Het toetje sloegen ze over, ze waren veel te geil om nog een hap eten door hun keel te krijgen. Ze stonden op en zo snel als hun benen hen konden dragen, haastte het tweetal zich naar de lift, op weg naar Julia’s hotelkamer. In de lift vielen ze in elkaars armen en zoenden en streelden elkaar, waarbij hun handen onbeschaamd elk plekje van elkaars lichaam onderzochten. Romeo’s handen gleden over Julia’s borsten en billen, terwijl Julia door de stof van Romeo’s broek heen zijn inmiddels stijve pik kneedde. Beiden waren nu zo geil dat ze niet eens merkten dat de lift al op de gewenste verdieping was aangekomen. Pas toen de liftdeuren weer begonnen te sluiten kwamen ze los van elkaar en was Romeo nog net op tijd om op het knopje te drukken en de deuren weer open te laten gaan.

In Julia’s hotelkamer vlogen de kleren, zelfs nog voordat de deur goed en wel in het slot gevallen was, al door de lucht en niet veel later stonden ze dan ook geheel naakt tegenover elkaar. Julia keek vol bewondering naar Romeo’s volmaakte lichaam, hij zag eruit als een jonge god, vond ze, slank met een sixpack. Maar hetgeen haar aandacht het meest trok was zijn stijve pik, die fier overeind stond. Deze was groot en dik, zeker wel zo’n 19 centimeter lang, met een diameter van minstens 5 centimeter en doordat zijn gehele schaamstreek kaalgeschoren was, leken zijn pik en zijn ballen nog imposanter. ‘Oh, wat geil,’ zuchtte Julia verrukt, ‘wat heb je een mooie pik. Die wil ik wel eens van dichtbij bekijken.’ En met die woorden liet ze zich op haar knieën zakken, nam zijn pik in haar hand en geleidde hem naar haar mond. Ze stak haar tong uit en likte genietend over de eikel van zijn pik, daarmee een huivering van genot door het lichaam van Romeo sturend.

Hierna opende ze haar mond en legde de pik op haar tong, waarna ze haar mond weer sloot en de jongeman op een geile pijpbeurt trakteerde. Romeo zuchtte en kreunde genietend van wat Julia deed en legde zijn handen op haar hoofd, niet om haar te sturen, maar omdat hij naar ondersteuning zocht, ondersteuning die hij nodig had, want hij stond te trillen op zijn benen. Het was zeker niet de eerste keer dat een vrouw hem pijpte, maar wat Julia met haar mond en tong deed, was zo overweldigend lekker dat Romeo bijna door zijn knieën zakte. Vanuit zijn tenen voelde hij zijn orgasme opkomen en probeerde Julia te waarschuwen, die hier schijnbaar nog geiler door werd, want ze begon de jongen nog fanatieker af te zuigen. Dit deed de emmer bij Romeo overlopen, en met een luide kreun spoot hij zijn zaad in haar mond, waarbij Julia alles gretig doorslikte. Nadat ze de laatste druppel sperma uit zijn pik had gezogen, liet ze Romeo’s pik met een natte plop uit haar mond glijden en ging weer rechtstaan.

Vol bewondering keek Romeo naar de naakte vrouw en zuchtte: ‘Jeetje, Julia, dat was heerlijk. Ga op het bed liggen met je benen wijd, dan ga ik jou ook even lekker verwennen.’ Gewillig voldeed Julia aan het verzoek van haar jonge minnaar. Op haar rug op het bed gelegen spreidde ze haar benen zover mogelijk uit elkaar, waarna Romeo ook op het bed kroop. Haar kutje, met de dik opgezwollen schaamlippen die glinsterden van haar geil, was een lust voor het oog. Romeo’s ogen gleden van haar kutje over haar buik, naar haar borsten, waarvan de tepels keihard naar het plafond wezen. Zijn ogen gleden verder naar boven, naar haar gezicht, haar rode lippen haar kleine wipneusje, haar diepblauwe ogen. ‘Je ziet eruit als in een droom, Julia, een droom die mij de afgelopen maanden met regelmaat bezocht. Ik kan het nog steeds niet bevatten dat ik hier met jou ben, met de vrouw van mijn dromen,’ zei Romeo. Julia’s ogen schitterden toen ze zei: ‘Ja, ik kan het zelf ook nog niet geloven, maar toch is het echt zo. Vrij met me, Romeo, laat me klaarkomen op je pik. Woon me uit, totdat ik niet meer op mijn benen kan staan. Doe alles met me wat je wil, maar doe het nú, alsjeblieft.’

De jonge Romeo legde zijn handen op de borsten van Julia, nam haar tepels tussen zijn duimen en wijsvingers en draaide eraan alsof het de knoppen van een radio waren. Romeo boog zijn hoofd naar voren en zoog een van haar tepels in zijn mond. Er ontsnapte een kreun aan Julia’s lippen op het moment dat hij zachtjes op haar tepel beet. Julia legde haar handen op zijn hoofd en duwde hem verder naar beneden, ze was geil en wilde nog maar één ding, dat hij haar zou beffen tot ze klaarkwam, om haar daarna de hemel in te neuken. Met enige tegenzin liet Romeo haar tepel uit zijn mond glippen en gaf gehoor aan de dwingende handen van Julia. Zijn tong trok een nat spoor over haar lichaam, van haar borsten tot aan haar venusheuvel. Een muskusachtige, zwoele geur steeg op vanuit haar kutje, een geur die hem helemaal wild maakte, een geur die hij associeerde met de geur van een welriekende bloementuin. Hij legde haar benen over zijn schouders, zette zijn lippen op Julia’s kutje en begon haar vol overgave te beffen.

Dit zorgde ervoor dat Julia nog geiler werd dan ze al was en haar kutsappen rijkelijk begonnen te vloeien. Eigenlijk wilde ze zijn pik zo snel mogelijk in haar kutje hebben, maar Romeo’s gelik aan haar kutje en klitje was zo overweldigend lekker, dat ze wilde dat hij zou doorgaan totdat ze was klaargekomen. Dat was dan ook precies wat Romeo voor ogen had, hij vond het beffen van een vrouw een van de lekkerste dingen van seks. Op die manier zorgde hij er niet alleen voor dat een vrouw helemaal klaar was om hem te ontvangen, kutsap was voor de jonge knul ook nog eens als een afrodisiacum, hij kon er gewoon geen genoeg van krijgen. Hoe meer kutsap een vrouw uitscheidde, hoe lekkerder hij het vond en hoe geiler hij ervan werd. En Julia’s kutsap vloeide rijkelijk, het was zoveel dat Romeo’s hele gezicht eronder kwam te zitten. Zelfs zijn bruine krullen ontkwamen er niet aan en plakten op zijn hoofd, door het vele kutsap dat als een waterval uit haar kutje stroomde.

Diep vanuit haar binnenste voelde Julia hoe zich een gigantisch orgasme aan het opbouwen was. Een warme gloed trok door haar heen, beginnend bij haar kutje en zich snel uitbreidend, tot haar hele lijf in vuur en vlam leek te staan. Ze greep Romeo bij zijn haren en drukte zijn mond nog steviger op haar kutje, toen ze luid kreunend en hevig bokkend klaarkwam. Romeo wist echter van geen ophouden en likte gretig door over haar klitje, waardoor haar orgasme nog vele malen intenser was en zeker twee minuten aanhield. Nog steeds klauwden haar handen in zijn haren, hem op die manier belettend zijn mond van haar kutje te halen. Haar orgasme ebde langzaam weg, haar grip op het hoofd van Romeo verslapte, waardoor hij zich kon bevrijden uit haar greep. Hij tilde zijn hoofd op, zuchtte tevreden en likte zijn lippen af. Julia richtte zich op op haar ellenbogen en er verscheen een grote glimlach op haar gezicht.

Geil keek Romeo haar aan en ook op zijn gezicht verscheen er een glimlach. ‘Je smaakt heerlijk, Julia,’ zei hij smakkend, ‘zo zoet als honing.’ Julia’s glimlach werd nog breder toen ze enigszins verlegen zei: ‘Dank je. Mijn hemel schat, wat kun jij lekker beffen, zeg. Even leek het alsof je mijn kutje wilde opvreten.’ ‘Als dat toch eens zou kunnen lieverd,’ zei Romeo, ‘want jouw kutje smaakt gewoon naar meer, ik kon er geen genoeg van krijgen.’ ‘Neuk me, Romeo, diep en hard, neuk me alsjeblieft. Ik wil je hete paal in mijn kutje voelen stoten, dat je me gebruikt en me volspuit met je zaad,’ zei Julia, hem geil aankijkend. Romeo’s ogen lichtten op, hier had hij al maanden naar verlangd; de vrouw van zijn dromen neuken. Hij pakte een kussen dat hij onder haar billen legde, waardoor hij haar dieper zou kunnen neuken. Terwijl hij met zijn ene hand haar schaamlippen vaneen hield, leidde hij met zijn andere hand zijn pik naar de ingang van Julia’s neukgrotje. Toen zijn eikel naar binnen gleed, kreunde hij van genot. Als een warm mes dat door boter sneed, gleed hij steeds dieper in haar. Julia voelde hoe ze steeds verder gevuld werd en duwde haar heupen naar boven om hem nog dieper te ontvangen. En toen hij tot aan zijn ballen in haar zat, stopte hij even, hij wilde zolang mogelijk genieten van dit moment. Zijn eerste stoten in haar waren rustig en bedaard, alsof hij bang was haar te breken. Onder hem kreunde Julia dat hij haar harder moest nemen.

En Romeo voldeed maar wat graag aan haar verzoek, zijn stoten werden krachtiger en hij neukte haar alsof hij haar door het matras heen wilde neuken. Julia kreunde en hijgde bij iedere stoot, ze genoot intens van Romeo’s pik, die haar vulde zoals nog geen enkele pik haar had gevuld. De intensiteit waarmee hij haar neukte, zorgde ervoor dat Julia’s tweede orgasme zich in een razend tempo opbouwde. Op het moment dat haar orgasme losbarstte en door haar lichaam raasde, riep ze uit: ‘Romeo, oh Romeo, ik hou van jou, Romeo.’ Even dacht Julia dat ze een grote fout had gemaakt door dit te zeggen, omdat Romeo er niet meteen op reageerde, maar op het moment dat hij zijn ballen leegspoot in Julia’s kutje, riep ook hij: ‘Ik hou van jou, Julia.’ Hij zakte door zijn armen en wat volgde was een minutenlang durende hartstochtelijke tongzoen, waarbij hun tongen om en over elkaar heen walsten. Nadat ze de kus verbraken, rolde Romeo van Julia af en het verliefde stel viel niet veel later, terwijl ze lepeltje-lepeltje lagen, met een voldane glimlach op hun gezicht in slaap.

Zondagochtend. Met een rozig gevoel werd Julia al vroeg wakker, ze lag met haar rug tegen Romeo aan en voelde zijn ochtenderectie tegen haar billen drukken. Een van zijn handen lag op een van haar borsten, terwijl zijn andere hand op haar buik lag, dicht bij haar venusheuvel. Ze legde haar hand op de hand die op haar buik lag en duwde hem naar beneden, totdat hij op haar kutje lag en wreef met zijn vingers over haar schaamlippen. Haar kutje werd hierdoor al snel weer heel erg nat. Opeens bewoog Romeo’s hand zich vanzelf over haar kutje, hij was ook wakker geworden en lag Julia nu met veel gevoel te vingeren. Zijn stijve pik drukte nog steeds tegen haar billen, en met haar, nu vrijgekomen hand, reikte ze achter zich en duwde zijn pik omlaag, zodat zijn eikel tussen haar schaamlippen schoof. Romeo nam meteen het initiatief van haar over, bewoog zijn heupen naar voren en liet zijn pik in één lange haal Julia’s kutje binnendringen. Hij zuchtte tevreden toen hij helemaal in haar zat en fluisterde in haar oor: ‘Ik hou van je, Julia, en van je heerlijke geile kut.’ Julia’s hart sloeg een slag over bij het horen van die woorden, en de vlinders in haar buik maakten wederom een vreugdedansje. ‘En ik hou ook van jou, Romeo, en van je heerlijke dikke pik. Neuk me, lieverd, neuk me nu,’ kreunde ze.

Daar maakte Romeo geen enkel bezwaar tegen, deze woorden waren voor hem het startsein om Julia in de lepeltje-lepeltje-positie te neuken. Met langzame bewegingen begon hij zijn pik in en uit het kutje van Julia te schuiven en, terwijl hij met een vinger van zijn hand die nog steeds om haar heup heen lag cirkels rond haar klitje draaide, voerde hij het tempo van zijn stoten gestaag op. Het duurde dan ook niet lang voordat hij Julia’s kutspieren voelde samentrekken rondom zijn pik. Op dat moment kwam Julia hevig schokkend, een luide kreet slakend, klaar. Romeo trok haar stevig tegen zich aan, zijn harde pik nog steeds diep in haar. De contracties van haar kutspieren werden hem teveel en hij kon zijn eigen orgasme dan ook niet langer tegenhouden, haar kutje melkte hem als het ware, wat tot gevolg had dat Romeo met een diepe kreun een aanzienlijke lading sperma diep in haar spoot. Uitgeput, maar voldaan bleven ze nog een paar minuten zo liggen na te genieten, beiden verzonken in hun eigen gedachten. Een halfuur later kwamen ze uit bed, douchten gezamenlijk en kleedden zich daarna aan. Als twee verliefde tieners liepen ze even later hand in hand het restaurant van het hotel in.

Omdat Romeo die zondag om 11 uur weer moest gaan werken in het restaurant, namen ze, na het ontbijt, om 10 uur afscheid van elkaar, maar niet voordat Julia beloofd had het volgende weekend weer naar Rome te zullen komen. Nadat Romeo het hotel had verlaten en op weg ging naar zijn studentenkamer, om schone kleren aan te trekken voor de nieuwe werkdag, ging Julia naar haar kamer, pakte haar weekendtas in en verliet de kamer weer.

Bij de hotelbalie checkte ze uit en nam een taxi naar het vliegveld. In de taxi naar het vliegveld en tijdens de vlucht naar Milaan overdacht ze alles wat ze de afgelopen twee dagen had beleefd met Romeo. Julia dacht aan de heerlijke hete seks die ze hadden gehad, aan de vele orgasmes die hij haar bezorgd had, aan dat ze de liefde aan elkaar verklaard hadden. Vooral dat laatste maakte het voor Julia overduidelijk; Een leven zonder Romeo aan haar zijde was ondenkbaar voor haar.

Einde.

.