Anna bleef nog even liggen met Puks lul halfhard in haar kont, genietend van de natte warmte die langzaam naar buiten lekte. Haar vingers streken traag over zijn heup, toen over zijn bil, en ze glimlachte in het halfduister.

“Nog één ding, schat,” fluisterde ze. “Mama heeft iets speciaals. Iets wat ze nog nooit aan iemand heeft laten zien.”

Ze schoof voorzichtig van hem af. Zijn lul gleed eruit met een nat geluid. Anna rolde van het bed, liep op blote voeten naar beneden en riep iets.Al snel hoorde Puk iets te trap op trippelen: een klein hondje met kort haar, zwart-wit gevlekt vachtje, glanzende oogjes en een klein, stevig gouden tongetje dat licht trilde.Woefie.

Ze plaatste het kleine viervoetertje op het bed. Puk lag nog op zijn rug, ademhaling nog onregelmatig, lul glimmend en halfhard tegen zijn buik. Anna ging naast hem zitten, hield Woefie omhoog zodat hij het kon zien.

“Dit is Woefie,” fluisterde ze. “Mama’s geheime vriendje. Hij heeft een heel bijzonder tongetje. Warm. Nat. En hij stopt nooit.”

Puk keek, eerst verbaasd, toen met groeiende opwinding. “Mama… is dat…”

“Mijn kuttenbeffertje. En vanavond mag hij jou proeven.”

Ze duwde hem zacht om. “Op handen en knieën. Billen omhoog. Rug hol. Zoals mama het wil.”

Puk gehoorzaamde. Hij ging op handen en knieën in het midden van het bed, knieën wijd, rug diep hol, kont hoog in de lucht. Zijn ballen hingen zwaar tussen zijn benen, zijn lul halfhard naar beneden wijzend. Anna ging achter hem zitten, spreidde zijn billen met één hand en hield Woefie met de andere dicht bij zijn strakke, nog glimmende kontgat.

Ze hoefde Woefie geen instructies te geven. Het natte roze kleine tongetje begon zacht te trillen en te bewegen, warm en vochtig. Langzaam drukte ze het tegen zijn opening.

Puk rilde hard toen het kleine, warme tongetje zijn huid raakte. Het likte, cirkelde, duwde zacht tegen het centrum. Anna hield het precies op de juiste plek, liet het langzaam over zijn kontgat glijden, dan iets dieper, dan weer eromheen.

“Voel je dat, schat?” fluisterde ze. “Woefie likt je open. Hij vindt je lekker.”

Puk kreunde in de kussens, heupen die onwillekeurig naar achteren duwden. Het gouden tongetje bleef onvermoeibaar bewegen: korte, natte likjes, dan langere, drukkende streken die precies over de gevoelige rand gingen. Anna spreidde hem verder, gaf Woefie meer ruimte, en liet het hondje iets dieper drukken zodat het tongetje net in de opening kon glijden.

“Fuck… mama… het voelt… geweldig…”

“Dat is de bedoeling.”

Terwijl Woefie zijn kontgat bleef likken, kroop Anna langzaam naar voren. Ze ging op haar rug liggen, schoof tussen zijn wijd gespreide knieën naar achteren tot haar hoofd precies onder hem zat. Zijn zware, warme ballen hingen vlak boven haar gezicht, zijn halfharde lul tegen haar wang. Ze tilde haar hoofd, stak haar tong uit en likte langzaam over zijn balzak, van achteren naar voren, terwijl boven haar Woefie onvermoeibaar zijn kontgat bleef bewerken.

Puk gaf een diepe, gebroken kreun. Anna nam één bal in haar mond, zoog er zachtjes aan, rolde hem over haar tong, liet hem weer los en nam de andere. Haar hand greep zijn lul, trok de voorhuid naar achteren en likte de eikel schoon van de restjes glijmiddel en zaad. Toen nam ze de kop in haar mond en zoog, langzaam, diep, terwijl haar tong over de onderkant speelde.

Boven haar bleef het wonder tongetje van Woefie zijn kontgat likken, natte, ritmische geluidjes die mengden met de natte klanken van haar mond om zijn lul. Anna zoog dieper, nam meer van hem, slikte rond de eikel terwijl haar hand zijn ballen masseerde. Puks ademhaling kwam in stoten. Zijn heupen trilden.

Na een tijdje trok ze haar mond weg, likte nog één keer over de hele lengte van zijn lul, en fluisterde omhoog: “Nu omdraaien. Mama wil het andersom.”

Ze schoof onder hem vandaan. Puk bleef op handen en knieën. Anna ging nu achter hem zitten, pakte Woefie en bracht het kleine hondje naar voren, tussen zijn benen. Ze drukte het warme, kleine snuitje tegen de onderkant van zijn balzak en liet het langzaam omhoog glijden, over de naad, tot aan de basis van zijn lul. Woefie likte, het natte tongetje bewoog onvermoeibaar over zijn gevoelige huid terwijl Anna zijn ballen met haar vrije hand optilde zodat Woefie overal bij kon.

Tegelijk boog ze zich voorover, spreidde zijn billen wijd en drukte haar eigen tong tegen zijn kontgat. Ze likte breed en nat, van onderaf omhoog, duwde haar tongpunt naar binnen, cirkelde, zoog zachtjes op de rand. Haar speeksel mengde zich met het glijmiddel. Ze stak haar tong zo diep mogelijk, neukte zijn opening ermee terwijl Woefie onderaan zijn lul en ballen bleef likken.

Puk schreeuwde bijna. “Mama—fuck—oh god—”

Anna bleef onverbiddelijk. Haar tong diep in zijn kont, likkend, zuigend, duwend. Haar hand hield Woefie precies op de plek waar zijn lul het meest gevoelig was: de onderkant van de eikel en de strakke huid eronder. Het gouden tongetje trilde en likte onophoudelijk. Haar andere hand greep zijn lul stevig en wreef in hetzelfde ritme.

Puks hele lichaam spande. Zijn rug holde nog dieper, zijn tenen kromden zich in de lakens. “Mama… ik kom… ik kan niet meer—”

“Kom dan,” snakte ze tegen zijn natte huid. “Spuit alles. Voor mama. Voor Woefie.”

Het orgasme trof hem als een explosie. Zijn kontgat kneep hard om haar tong, zijn lul spoot in krachtige, lange stoten over de lakens en over Woefie’s vachtje en snuitje. De eerste straal was zo hard dat hij hoorbaar klapte. De tweede en derde volgden net zo heftig. Zijn hele lichaam schokte, spieren die samentrokken, een rauwe, gebroken kreet die uit zijn keel kwam terwijl hij bleef spuiten.

Anna likte door, zoog zachtjes op zijn kontgat, hield Woefie's snuitje tegen zijn kloppende lul tot de laatste druppels eruit waren geknepen. Puk zakte voorover, armen trillend, adem in snelle, hijgende stoten. Zijn lul bleef nawerken, kleine spiertrekkingen die nog een paar druppels naar buiten persten.

Woefie likte alle druppels op.

Anna plaatste Woefie op de grond, en kroop over hem heen. Ze kuste zijn zweterige rug, zijn schouder, zijn nek. Haar hand gleed tussen zijn benen, voelde hoe nat en gevoelig hij nog was.

“Goed gedaan, schat,” fluisterde ze tegen zijn oor. “Zo mooi gekomen voor mama. En voor Woefie.”

Puk kon alleen nog hijgen. Anna glimlachte, trok de deken over hen heen en trok hem tegen zich aan, zijn nog kloppende lul tegen haar dij. Haar vingers speelden traag door zijn haar.

“Slaap even,” murmelde ze. “Mama blijft wakker. En als je weer hard wordt… dan mag Woefie opnieuw. Of mama. Of allebei tegelijk.”

Buiten begon de lucht al licht te worden. De nacht was voorbij, maar Anna was nog lang niet klaar met haar zoon.