Het was een van die zondagen in augustus waarop de lucht boven Brabant eruitzag alsof iemand hem had opgepoetst met een doekje. Helder, bijna pijnlijk blauw, met hier en daar een wattenbolletje dat te lui was om verder te drijven. In de auto zat het gezin Van der Meer: Mark, zesendertig, net genoeg grijze haren bij de slapen om er betrouwbaar uit te zien; zijn vrouw Saskia, twee jaar jonger, met die lichte zomerjurk die ze altijd aanhad als ze dacht dat het “een leuke dag” ging worden; en de kinderen, Emma van acht en Tom van zes, die op de achterbank om de beurt “ik moet plassen” riepen alsof het een wedstrijd was.

Hemelrijk lag ergens tussen Volkel en Uden, een van die recreatiegebieden die in folders altijd “ideaal voor het hele gezin” werden genoemd. Er was een meer, een speeltuin, een kiosk met friet en ijs, en – volgens de website die Mark de avond ervoor half had gelezen – “diverse stranden, waarvan één naturistenstrand.” Hij had eroverheen gelezen. Naturisten. Nudisten. Mensen zonder kleren. Hij had er niet verder over nagedacht. Wie denkt er verder over na, op een zondagochtend terwijl je koffie zet en de kinderen hun tanden poetsen met te veel tandpasta?

Ze parkeerden. De auto klikte open, de hitte sloeg naar binnen. Mark tilde de koelbox uit de kofferbak, Saskia de strandtas met handdoeken, zonnebrand, een boek dat ze toch niet zou lezen. De kinderen renden al vooruit, in de richting van het water dat glinsterde tussen de bomen.

“Welke kant op?” vroeg Saskia, terwijl ze de plattegrond op haar telefoon opende.

Mark keek om zich heen. Bordjes. Pijlen. “Strand A – familie”, “Strand B – sport”, en dan, iets verder, half verstopt achter een struik: “Strand C – naturisten. Toegang vanaf 18 jaar.” Hij had het bord gezien. Hij had het gelezen. Maar de kinderen renden al, en Saskia liep achter hen aan, en hij dacht: we houden gewoon links, of rechts, of wat dan ook. Het zou wel goed komen.

Het kwam niet goed.

Ze volgden een pad dat smal werd, met hoge begroeiing aan weerszijden. Het geluid van stemmen werd zachter, intiemer. Geen gillende kinderen meer, geen balspellen. Alleen het zachte geruis van water en hier en daar een lach die te volwassen klonk. Toen het pad opeens openbrak, stonden ze er.

Het strand was niet groot. Een bocht van fijn zand, het meer dat hier stiller lag, en overal – overal – naakte lichamen. Mannen, vrouwen, alleen of in groepjes. Sommigen lagen op handdoeken, anderen stonden in het ondiepe water. Een vrouw van middelbare leeftijd wreef olie over haar borsten. Een man met een buikje stond met de handen in de zij, zijn geslacht half hangend, half geïnteresseerd in de zon. Verderop, bij een groepje jonge mensen, gebeurde er iets wat Mark eerst niet goed kon plaatsen. Twee vrouwen lagen tegen elkaar, een man knielde ertussen. Handen gleden. Monden open. Het geluid dat over het water kwam was onmiskenbaar.

Emma bleef staan. Tom ook. Saskia’s hand vond Mark’s arm.

“Dit is… dit is niet het familiegedeelte,” zei ze zacht.

Mark voelde de hitte in zijn nek. Niet van de zon. Hij keek, en keek weg, en keek weer. Zijn ogen bleven hangen bij een jonge vrouw die op haar rug lag, benen licht gespreid, terwijl een man met zijn tong tussen haar dijen werkte. Haar hand lag in zijn haar. Haar mond was open. Verderop zag hij een ander stel: de man stond, de vrouw zat op haar knieën voor hem, haar hoofd bewoog in een ritme dat Mark meteen herkende. Speeksel glinsterde. De man hield haar hoofd vast, niet hard, maar stevig genoeg.

“We moeten terug,” zei Saskia.

Maar Mark bewoog niet meteen. Hij voelde het al. De druk in zijn zwembroek. Die plotselinge, ongewenste stijfheid die begon bij de basis en omhoogkroop alsof iemand eraan trok. Hij schoof de koelbox voor zich, deed alsof hij iets zocht. De kinderen keken nog steeds, verwonderd, niet begrijpend.

“Papa, die mensen hebben geen kleren aan,” zei Emma.

“Ja,” zei Mark, en zijn stem klonk alsof hij een vreemde was. “Dat is… dat is hier zo.”

Saskia trok de kinderen mee, terug het pad op. Mark volgde, de koelbox voor zijn kruis, elke stap een kleine marteling. De stof van zijn zwembroek wreef. Hij zag nog één keer over zijn schouder: de vrouw op haar knieën slikte. De man trok zich terug en spoot over haar borsten, dikke stralen die glommen in de zon. Iemand lachte zacht.

Ze vonden het familiegedeelte. Speeltuin. IJs. Kinderen die riepen. Mark ging liggen op zijn buik, alsof hij de zon op zijn rug wilde voelen. Saskia keek hem aan, maar zei niets. De middag verliep zoals zondagen verlopen: ijsjes, zand in de schoenen, een ruzie over wie de bal mocht hebben. Mark speelde mee, lachte op de juiste momenten, maar onder de lach zat iets anders. Het beeld bleef. De tong tussen de dijen. De mond die opende en sloot. Het spuiten.

Die avond, thuis, in hun rijtjeshuis aan de rand van Uden, was het stil. De kinderen lagen op bed. Saskia zat op de bank met haar boek. Mark stond in de keuken, dronk water, en voelde nog steeds de druk. Hij ging naar boven, naar de badkamer, deed de deur op slot. Hij trok zijn broek naar beneden. Zijn lul stond hard, dikker dan hij hem in weken had gezien. Hij greep hem, streek langzaam op en neer, en dacht aan de vrouw op haar knieën. Hoe haar lippen om de eikel sloten. Hoe haar keel bewoog toen ze slikte. Hij kwam hard, met een gesmoorde kreet, tegen de wasbak. Het sperma droop langzaam naar beneden.

Hij spoelde het weg. Wastte zijn handen. Keek in de spiegel. Een man met een gezin. Een man die zojuist had afgetrokken op het beeld van vreemde mensen die neukten in de open lucht.

De dagen erna werkte hij. Vergaderingen. Mails. Maar ’s nachts lag hij wakker naast Saskia, die zacht ademde, en hij zag het weer. Op woensdag zei hij dat hij laat moest werken. Op donderdag dat hij even naar de sportschool ging. Hij reed niet naar de sportschool. Hij reed naar Hemelrijk.

Het was laat in de middag. De zon stond lager. Hij parkeerde verder weg, liep het pad op alsof hij er hoorde. Het naturistenstrand was rustiger dan op zondag, maar niet leeg. Een paar stellen. Een groepje mannen. En daar, bij de waterkant, een vrouw van misschien dertig, alleen, met lang donker haar. Ze lag op een handdoek, naakt, één been opgetrokken. Haar schaamlippen waren zichtbaar, licht geopend door de houding. Mark voelde zijn hart in zijn keel.

Hij deed zijn kleren uit. Het voelde raar, de lucht op zijn huid, zijn lul die al half hard was. Hij liep naar het water, ging erin tot aan zijn heupen. De vrouw keek op. Ze glimlachte, niet verlegen. Mark glimlachte terug. Hij zwom een stukje, kwam dichterbij. Zij ging rechtop zitten. Haar borsten waren stevig, tepels hard van de koelte of van iets anders.

“Eerste keer?” vroeg ze.

Haar stem was laag, een beetje hees.

“Iets in die richting,” zei Mark.

Ze lachte. “Kom eruit. Het water is koud.”

Hij kwam. Zijn lul stond nu volledig. Zij keek ernaar, zonder schaamte. “Mooi,” zei ze gewoon. Alsof ze een auto bekeek.

Ze stonden dicht bij elkaar. Haar hand raakte zijn heup. Toen lager. Haar vingers sloten om hem heen, strelend, langzaam. Mark keek om zich heen. Niemand lette op. Of iedereen. Het maakte niet uit. Zij knielde. Haar mond was warm, nat. Ze nam hem diep, zo diep dat hij haar keel voelde. Haar hand speelde met zijn balzak. Hij legde zijn handen in haar haar, niet dwingend, maar omdat hij iets vast moest houden.

Ze zoog hem tot hij bijna kwam, toen stopte ze. Ging liggen op de handdoek, benen wijd. “Kom,” zei ze.

Hij ging tussen haar dijen. Zijn tong vond haar kloof, de smaak van zout en vrouw. Hij likte haar clitoris, langzaam, dan sneller, terwijl zij zacht kreunde. Haar handen in zijn haar. Toen trok ze hem omhoog. Hij schoof in haar. Nat, warm, strak. Hij neukte haar daar, op het strand, met de zon op zijn rug en het water dat zacht klokte. Haar benen om zijn middel. Haar nagels in zijn rug. Hij kwam met een diepe stoot, diep in haar, terwijl zij om zijn lul heen knijpte en zelf ook klaarkwam, met een lange, trillende zucht.

Daarna lagen ze. Zij streek over zijn borst. “Je bent getrouwd,” zei ze. Het was geen vraag.

“Ja.”

“En je komt terug.”

Hij zei niets. Maar hij wist het al.

Die avond thuis at hij met Saskia en de kinderen. Hij lachte om Toms mop. Hij hielp Emma met haar huiswerk. Later, in bed, zoende hij Saskia, en toen zij hem aanraakte was hij weer hard. Hij neukte haar alsof hij haar voor het eerst nam, hard, diep, met zijn gezicht in haar hals zodat zij zijn gezichtsuitdrukking niet kon zien. Toen hij kwam, dacht hij aan de vrouw op het strand. Aan haar mond. Aan hoe haar binnenste om hem heen had getrokken.

De weken daarna ging hij terug. Soms overdag, als hij zei dat hij een afspraak had. Soms ’s avonds, als de zon al onder was en er alleen nog de hardcore overbleven. Hij zag mannen die vrouwen van achteren namen terwijl anderen toekeken. Hij zag vrouwen die elkaar likten, lang en nat, tot ze trilden. Hij deed mee. Soms alleen kijkend, met zijn hand om zijn lul. Soms met een vreemde in zijn mond, of tussen iemands benen. Een keer liet hij zich pijpen door twee vrouwen tegelijk, terwijl een man toekeek en zich aftrok. Mark kwam over hun gezichten, dikke stralen die over wangen en lippen liepen. Zij likten het van elkaar af.

Thuis bleef alles hetzelfde. Of leek het zo. Saskia merkte dat hij vaker “laat” was. Dat hij ’s nachts soms wakker lag. Maar ze vroeg niet. Of misschien wel, op die manier waarop mensen vragen zonder de vraag hardop te stellen. Mark glimlachte, kuste haar, en dacht aan de geur van zonnebrandolie gemengd met seks, aan natte schaamlippen in de zon, aan de manier waarop een vreemde mond zijn eikel kon omvatten tot hij bijna niet meer kon ademen.

Op een zaterdag in september, toen de kinderen bij de grootouders waren, zei hij dat hij even ging hardlopen. Hij reed naar Hemelrijk. Het strand was bijna leeg. Alleen een man en een vrouw, die diep in elkaar verdwenen waren. Mark deed zijn kleren uit, ging zitten, en keek. De man neukte haar hard, handen om haar heupen, terwijl zij op handen en knieën stond. Haar borsten zwaaiden. Haar mond stond open. Mark streek over zijn eigen lul, langzaam, tot hij bijna kwam. Toen stond hij op, liep dichterbij. De vrouw keek op, zag hem, en knikte. De man trok zich terug. Mark ging voor haar knielen. Zij opende haar mond. Hij schoof erin. Zij zoog, terwijl de man haar van achteren weer pakte. Mark voelde de stoten door haar lichaam heen. Hij kwam in haar keel, diep, en zij slikte alles, terwijl de man in haar kont spoot.

Later, toen hij naar huis reed, met de smaak van haar nog op zijn tong, dacht Mark aan Saskia. Aan Emma en Tom. Aan het bordje dat hij die eerste zondag had genegeerd. Hij glimlachte in de achteruitkijkspiegel. Niet omdat het grappig was. Maar omdat het zo was gegaan. Omdat hij, ergens tussen Volkel en Uden, op een strand waar mensen naakt lagen en neukten en likten en zogen en spoten, iets had gevonden wat hij niet meer kon laten.

Thuis stond Saskia in de keuken. Zij glimlachte. Hij kuste haar. Haar mond smaakte naar koffie. Zijn mond smaakte naar iets anders. Zij merkte het niet. Of wel. Het maakte niet uit.

Die nacht neukte hij haar weer. Hard. Diep. En terwijl hij in haar kwam, zag hij het meer, het zand, de open monden, de glinsterende stralen sperma in de zon. En hij wist dat hij terug zou gaan. Morgen. Of overmorgen. Zo vaak als hij kon.

Want eenmaal gezien, is het niet meer weg te denken.

En eenmaal geproefd, is het niet meer kwijt te raken.