Mijn hoofd doet pijn en ik heb moeite met mijn gedachten. Ik ga rechtop zitten. Deze herinneringen zijn niet goed. Ik wil hier niet aan denken. Maar het is niet alsof ik daar een keus in heb. Hoe harder je probeert om niet aan iets te denken hoe harder je brein tegenwerkt.

Mijn mond is kurkdroog en ik stap opnieuw uit bed. Ik glip in stilte naar de badkamer. Terwijl ik de kraan aan zet merk ik dat mijn handen beven.

Verdomme… na al die jaren nog steeds.

Ik laat het water over mijn handen stromen. Wanneer het trillen afneemt, drink ik een paar slokken. Met mijn arm veeg ik mijn mond af en kijk in de spiegel. Ik zie mezelf terug kijken, diezelfde ogen van toen. Ik wend mijn blik af.

Wanneer ik de badkamer uit loop merk ik dat ik smacht naar een sigaret. Mezelf én Rolf vervloekend loop ik naar de woonkamer. Rolf is naar bed, maar zijn sigaretten liggen op tafel.

Ik aarzel, maar schenk mezelf dan een glas wijn in, neem het glas en het pakje sigaretten mee naar buiten.

Het is koud, erg koud en ik zie ijsvorming op mijn auto. Maar ik voel er weinig van door de hitte die in mijn lijf zit.

Ik pak een sigaret uit Rolfs pakje en draai hem heen en weer tussen mijn vingers. Aarzelend, wetend dat ik voor de bijl ga. Godverdomme…

Maar dan neem ik de sigaret tussen mijn lippen en steek hem aan. De keus was al gemaakt, allen de uitvoering ontbrak nog. Ik neem een slokje van de wijn. Het is een goedkoop bocht, maar misschien is dat wel precies wat ik nodig heb vannacht.

Ik sluit mijn ogen, terwijl ik opnieuw een hijs neem van de sigaret.

Papa…

Ik schud mijn hoofd. Ik wil dit niet. Maar eigenlijk weet ik beter.

Misschien is het tijd.

Nee, niet misschien.

Het is tijd.

Tijd om mijn demonen onder ogen te komen.

Ik bleef doodstil zitten. Mijn lul nog vastgeklemd in mijn hand. Ik durfde niet op te kijken. Mijn gedachten raasden door mijn hoofd.

Blijven zitten, misschien gaat hij weg.

Maar zijn schaduw bleef over ons heen hangen. Ik hoorde zijn ademhaling. Schokkend. En ik kon zijn boosheid voelen als een zinderende energie in de kamer.

Ik keek op naar Lynn. Maar haar ogen keken langs mij heen. Vol schaamte gericht op een punt ergens in de ruimte.

Ik hoorde zijn arm bewegen, zijn vingertoppen schraapten over mijn hoofdhuid terwijl pap mijn haren beet pakte en me omhoog trok. Ik keek doodsbang naar hem op, naar zijn gezicht. Het was een ijskoud van woede vertrokken masker.

Hij duwde me met kracht tegen de muur. Ik had mijn vader nog nooit zo kwaad gezien. Hij had me nog nooit geslagen, me nooit met één vinger aangeraakt. Maar ik wist dat dit nu ging veranderen. Zijn hand zwiepte en sloeg in mijn gezicht. Hard. Ik kromp ineen, mijn wang gloeide, maar voor ik mijn hand omhoog kon brengen, kreeg ik een zelfde klap tegen mijn andere wang.

Ik keek naar mijn vaders gezicht en zag tranen in zijn ogen. Teleurstelling en woede. Ik wilde iets zeggen, opende mijn mond.

“Houd je mond,” snauwde pap. “Ik wil het niet horen! Je kan niets zeggen wat dit goed maakt, Jack! Heb je… hebben júllie enig idee. Beseffen jullie wat jullie gedaan hebben?”

Ik keek naar Lynn, die er nog steeds zo bij zat als eerst. Ze had zich nauwelijks bewogen. Haar benen nog steeds uit elkaar. Haar vingers nog steeds bij haar kutje, mijn zaad wat nog op haar lipjes glansde. Alleen haar blik was naar de vloer gegaan. We beseften heel goed wat we gedaan hadden. Geloof me pap, heel goed.

God wat hield ik van haar en van haar heerlijke lichaam, van haar kutje.

Ik kon het niet helpen. Terwijl ik naar haar keek, naar die schuldbewuste blik. Die blik die alles zei: Sorry pap. Maar eigenlijk nog harder schreeuwde: Ik ben stout, zo stout. Reageerde mijn lichaam onwillekeurig. Ik sloot mijn ogen in afschuw, want ik wist dat papa het zag.

Hij liet mij los, liet zijn handen zakken.

“God, ik weet niet wat ik fout heb gegaan.”

Die woorden deden meer pijn dan alles wat hij had kunnen zeggen.

Hij draaide zich om naar Lynn.

“Ga je wassen en dan naar je kamer. Ik kom zo met jou praten.”

Lynn verspilde geen moment en vluchtte de kamer uit. Ik zag mijn zaad langs haar benen lopen en beet op mijn lip. Mijn zaad wat ze eerder nog in haar kutje wreef en nu van papa weg moest wassen.

Pas toen we de douche hoorden wendde pap zich weer tot mij.

“Waarom Jack?”

Ik staarde hem aan en keek toen weg.

Omdat het kon?

Omdat ze beschikbaar was?

Omdat ze een verschrikkelijke aantrekkingskracht op mij heeft?

Omdat ze een mega strak en geil kutje heeft waar mijn pik perfect in past?

Dat was vast niet wat pap wilde horen. Dus ik zweeg en keek naar de vloer. Wachtend op het oordeel.

Pap zuchtte diep, “jullie krijgen straf.”

En met die woorden verliet hij mijn kamer.

Ik drink het glas wijn leeg en steek een nieuwe sigaret aan. Het is stil hierbuiten. Ik voel de kou inmiddels een beetje, maar het doet me niet veel. Ik zal zo de wijnfles halen en mijn glas nog een keer vullen. Ik ben altijd bang geweest voor deze herinneringen. Maar nu ik ze terug haal en er bewust naar kijk. Besef ik dat het enige waar ik bang voor ben, mijn eigen oordeel is. Mijn oordeel over mijzelf. Ik klem mijn kaken op elkaar en mik de peuk van me af, de gloeiende punt tikt op de straat en sist. Bruusk sta ik op en haal de wijnfles. Wanneer ik weer buiten sta schenk ik mijn glas vol en drink het meteen leeg. Ik weet wat er komt en ik walg ervan dat ik er moed voor nodig heb, om daar aan terug te denken.

We zaten stil aan de eettafel. Niemand die iets zei. Mam keek Lynn en mij aan. Maar haar blik verraste mij. Geen woede, geen teleurstelling alleen maar een vraag.

“Wat is er Jack, Lynn, jullie zijn zo stil vanavond.”

Ik voelde Lynn naast me verstijven. Ze dacht hetzelfde als ik: Mama weet het niet?

Ik durfde niet naar pap te kijken. Liet de regie volledig bij hem. Ik haalde mijn schouders op.

“Niets, ik ben gewoon een beetje moe.”

Lynn zweeg ook en trok een gezicht wat ongeveer hetzelfde zei.

Maar toen schraapte papa zijn keel. Lynn’s hand kneep onder de tafel in mijn been. En nu was ik het die verstijfde.

“Jack, ik heb antwoord van oom Rolf. Je kan vanaf morgen naar hem toe. Hij heeft ruimte voor je. Je kunt bij hem blijven tot je van de zomer naar je studentenkamer verhuisd.”

Het was alsof ik een stomp in mijn maag had gekregen. Ik moest weg? Pap gooide me de deur uit?

Ik keek langzaam op naar mijn vader. Hij keek me aan, zijn ogen priemden in de mijne. Hoewel hij het niet zei, wist ik dat dit de straf was waar hij eerder vanmiddag over gesproken had. Lynn en ik werden uit elkaar gehaald.

“Hé?” mam schudde verward haar hoofd. “Wat? Wanneer is dit afgesproken?” Haar blik ging naar pap. Maar die keek haar niet aan, zijn blik bleef gericht op mij.

Ondertussen voelde ik de vingers van Lynn hard in mijn bovenbeen knijpen.

“Henry?” Drong mijn moeder aan.

Pap wreef over zijn gezicht.

“Vanmiddag. En dit is iets tussen Jack en mij. Als hij wil mag hij het jou zelf vertellen. Maar dit is wat er gaat gebeuren. Oom Rolf komt hem morgen halen.” Paps blik bleef op mij rusten. “Van het weekend kom ik je spullen brengen. Je zet geen voet meer in dit huis totdat wij zeggen dat je weer welkom bent.”

De discussie die mijn moeder probeerde aan te gaan leidde natuurlijk nergens toe. Ik zou het haar niet vertellen, nooit. Ik was dankbaar dat papa zijn mond had gehouden. Dat was mijn egoïstische schaamte natuurlijk. Nu hoefde ik mama niet aan te kijken. Hoefde ik haar teleurstelling niet te verdragen. Ze hoefde het nooit te weten. Dit was het beste voor iedereen zo. Of in elk geval, het makkelijkste voor mij.

Ik lag stilletjes op bed die avond. Mijn laatste avond in dat huis, mijn thuis. Mama was uiteindelijk in huilen uitgebarsten. Maar papa was onverbiddelijk geweest. Ik had het hem niet eens kwalijk genomen. Direct na het eten was ik naar boven gegaan. Lynn had niet achter me aan durven komen. Ik had haar niet meer gezien. Nadat ik een tijdje had liggen draaien was ik in slaap gevallen.

Maar midden in de nacht was ik wakker geworden, iets had me gewekt. Langzaam rekte ik me uit en keek op mijn wekker, iets over enen. Ik luisterde, het klonk stil in huis.

Ik dacht aan Lynn, in de kamer naast me. Aan alles wat er gisteren en vandaag gebeurt was. Ik dacht niet eens aan papa die was binnengekomen. Maar aan de opwinding. Haar aantrekkingskracht. Haar kutje, haar heerlijke gezwollen lipjes om het kopje van mijn lul.

Ik voelde hoe hard ik werd van die gedachte. Hoe zeer ik nog steeds verlangde naar de rest van haar.

Ik vroeg me af of ze al zou slapen. Of ik naar haar toe moest gaan. Al was het maar om even te praten. We hadden niets meer gezegd tegen elkaar. Geen moment meer samen gehad. De gedachte dat ze nu alleen in haar kamer lag, misschien wachtend op mij, denkend aan mij, verlangend naar mij… het maakte me gek. Ik was ervan overtuigd dat ze wakker zou zijn. Pap en mam sliepen op zolder, dus de kans dat zij ons zouden horen zou nihil zijn.

Ik moest gewoon naar haar toe. En misschien, heel misschien, zou ze me toch nog die kans geven.

Ik liet me uit bed glijden en sloop geruisloos naar mijn kamerdeur die ik stilletjes opende. Ik sloop de overloop op met de adem in mijn keel. Het was doodstil boven en ik haalde opgelucht adem.

Toen hoorde ik een zacht geluidje. Ik kon het niet thuis brengen. Ik luisterde opnieuw. Het kwam uit Lynn’s kamer. Zacht gekraak, ruisen van stof, een plof van een deken die op de grond viel.

Ik deed mijn ogen even dicht. Stel dat ze daar lag. Haar dekbed van zich afgetrapt. Haar benen wijd opengesperd. Terwijl ze met haar vingers zichzelf aan het neuken was, aan het fantaseren over mij, over ons. Mijn lul begon te kloppen en te pulseren.

Ik legde mijn hand op haar deurklink.

En toen hoorde ik een ander geluid, gesmoord. Lynn. Maar niet alleen Lynn.

Ik bleef doodstil staan en duwde toen zachtjes de klink naar beneden.

De deur opende op een kiertje en ik gluurde naar binnen.

De kamer was pikdonker, maar de gordijnen waren open en door het maanlicht kon ik zien wat er in haar bed gebeurde.

Het had niets met mijn fantasieën te maken. En tegelijkertijd werd ik er volledig door gebiologeerd.

Lynn lag op haar buik, spiernaakt. Haar hoofd in het kussen gedrukt. Haar prachtige billen stonden omhoog.

Achter haar, zat papa, zijn lichaam over haar heen gebogen. Zijn lul diep begraven in haar. Hij had zijn hand over haar mond geslagen. Hij stootte. Hard. Diep. Krachtig.

Lynn kreunde bij elke stoot, maar papa’s hand drukte elk geluid van haar lippen.

Ik keek verstijfd toe. Ik hoorde Lynn opnieuw geluid maken, het klonk alsof ze huilde. Ik zag hoe haar tietjes heen en weer bewogen, platgedrukt tegen het matras. Ik volgde Papa’s hand die van haar mond ging en haar heupen beet pakte om zichzelf dieper in haar te trekken.

Ik kreeg bijna geen adem meer.

Ze kreunde weer en papa’s hand sloeg snel opnieuw op haar mond. Hij legde zijn hoofd op haar rug.

“Stil maar…” Zijn stem klonk schor. “Het is maar voor één keertje. Het is zo voorbij.”

Ik zag zijn hand strelen over haar rug haar schouders.

“Weet je nog wat we vanmiddag hebben afgesproken?”

Ik zag Lynn schokkend knikken.

“Zeg het, wat hebben we afgesproken. Want het lijkt erop dat je het vergeten bent.” Papa’s stem klonk streng. Ik snapte niet dat Lynn zo lang durfde te wachten met antwoord geven, totdat ik haar stem hoorde. Ze had zich moeten herpakken, ze had pijn.

“J-jij, in mijn… kontje… mama…”

Papa reageerde meteen en stootte diep in haar, ik zag Lynn weer met haar hoofd in het kussen drukken.

“Papa één keer in jouw kontje en tegen mama? ...Houden we ons mondje.”

“J-ja…” Lynn’s stem werd gedempt door haar kussen, maar ik kon het goed verstaan.

Geschokt keek ik de kamer in.

Papa was Lynn in haar kontje aan het neuken? En Lynn had er zelf voor gekozen?

Ik voelde hoe er een woede in mij kroop en bittere jaloezie. Lynn was van mij. Ik had haar als eerst gezien. Ik had godverdomme tussen haar lipjes gespoten. Ik zou haar kutje krijgen. En nu lag ze hier als een eerste klas snol terwijl ze papa in haar kontje ontving.

Ik zag hoe Papa zich opnieuw over haar heen boog.

“Ik wil niet de hele tijd een hand over je mond moeten houden, ik wil je kunnen vasthouden terwijl ik me in je trek. Ik wil je laten voelen hoe het is. Zoals we hebben afgesproken. Maar dan moet je wel stil zijn. Kan je dat? Kan je een braaf meisje zijn? Kan je papa daarbij helpen, Lynn?"

Ik hoorde Lynn’s gesmoorde stem opnieuw bevestigend antwoorden.

Papa had opnieuw haar heupen gepakt en Lynn had haar rug gekromd waardoor haar tietjes niet meer op het matras lagen.

"Oh dat is een braaf meisje... Goed zo... Help papa maar... Bijt maar in je kussen als het moet."

Ik zag dat papa opnieuw begon, eerst zachtjes, maar bij elke stoot kromp Lynn in elkaar. En toch zag ze er geweldig uit. Haar rug gebogen haar volmaakte tietjes naar beneden. Haar billen hoog omhoog gestoken. Ondanks de pijn die ze had, zag ik dat ze papa alles probeerde te geven wat hij van haar vroeg.

Ik stond met tranen in mijn ogen toe te kijken. Kon me nauwelijks bewegen. En voelde ondertussen hoe mijn lul opnieuw hard werd. Ik hoorde papa kreunen. “Fuck, Lynn... meisje van me...”

Fuck, míjn meisje!

Ik kon mijn blik niet afwenden van het tafereel. Papa nam haar nu snoeihard. Ik hoorde Lynn opnieuw zachtjes snikken in haar kussen.

“Een. Keer. Maar. Lynn.”

Papa stootte diep in haar bij elk woord.

Elke stoot onttrok een kreun van pijn uit Lynn’s keel. Ik zag haar handen machteloos grijpen in het beddengoed. Het was teveel.

Papa zag het ook en hield stil. Zachtjes wreef hij over haar rug. Alsof hij haar spanning probeerde weg te strelen. Hij kuste haar op haar rug, boog voorover, zijn stem een tedere fluistering. “Ik weet dat het pijn doet. Maar het is écht maar voor één keertje. En je doet het goed, je doet het zo ontzettend goed. Jij kan dit. Dat weet je toch wel?"

Lynn begroef haar gezicht in het kussen terwijl ze heftig knikte.

Papa gaf haar nog een een zacht kusje op haar rug, voordat hij haar opnieuw hard begon te neuken.

"Goed zo meisje..."

Het geluid van zijn huid tegen de hare vulde de kamer.

"Braaf meisje..."

Ik zag hoe hij telkens zijn hele lul uit haar trok, om hem vervolgens weer zo diep mogelijk in haar te steken.

Ik zag hoe Lynn’s lichaam ineens schokte. Ik hoorde haar kreten in haar kussen.

Papa’s rug kromde zich naar achteren.

“Fuck… Lynn… fuck..”

Fuck… Ik wil ook.

Het verlangen om te voelen wat hij voelde raasde door mij heen. Mijn lul werd keihard in mijn boxer.

Papa ging zijn sperma in Lynn’s kontje spuiten.

Ik greep mijn lul stevig vast en begon mezelf daar op de overloop af te trekken terwijl ik toekeek.

Papa stootte nog een keer hard in Lynn’s kontje. Met beide handen greep hij haar heupen, trok haar nog iets hoger nog iets dichter naar zich toe. Hard en diep stootte hij door. Lynn had haar hoofd zo diep als ze kon in het kussen gedrukt terwijl een aanhoudend dierlijk geluid uit haar keel ontsnapte.

Papa’s hoofd ging achterover en ik zag hem verkrampen tegen Lynn. Een kreun ontsnapte uit zijn geopende mond. Hij schokte tegen Lynn’s kontje terwijl hij zijn sperma diep bij haar naar binnen spoot. Ineens zag ik Lynn’s lichaam hard samentrekken en er schoot een straaltje vocht uit haar kutje, het maakte een zacht geluid terwijl het op het matras drupte.

Lag ze daar godverdomme nou gewoon te squirten terwijl papa zijn sperma in haar kontje pompte?

Mijn lul ontplofte in mijn hand. Ik kwam hard. Het zaad spoot in mijn boxer over mijn hand. Ik moest steun zoeken tegen de deurpost. Even was ik helemaal weg, begraven in mijn eigen wereld van genot.

Toen ik mijn ogen weer opende zag ik hoe papa zich zachtjes van Lynn af trok.

Lynn’s lichaam trilde en ze bleef voorover liggen. Papa ging zitten met zijn rug tegen de muur en trok haar voorzichtig naar zich toe. “Kom maar.”

Zachtjes trok hij haar tegen zich aan. Ze moest huilen. Maar papa streelde haar over haar haren.

“Kom maar lieverd. Rustig maar. Stil maar."

Hij legde zijn kin op haar hoofd terwijl hij haar in zijn armen nam en haar omsloot als een veilige cocon.

"Ik ben bij je en ik ben zo ontzettend trots op jou. Je wilde eerst niet, maar kijk toch eens wat je gedaan hebt. Je hebt het zo goed gedaan. Ik heb altijd al geweten dat je uiteindelijk alles zal doen wat nodig is. Je hebt zoveel meer moed dan Jack. Jij bent mijn meisje.”

Hij nam haar gezicht in zijn handen en kuste haar teder, zachtjes boven haar wenkbrauw.

Lynn kroop tegen hem aan en duwde zichzelf in zijn armen. De tranen stroomden over haar wangen.

Papa sloeg zijn armen om haar heen.

“Dat is mijn meisje. Kom maar, stil maar. Zie je wel. Alles is goed nu.”

Zachtjes wiegde hij haar in zijn armen, totdat het schokken van haar snikken langzaam minder werd en haar lichaam tegen het zijne tot rust kwam.

“Shhht,” suste hij haar zacht.

Na een tijdje liet papa haar langzaam los.

“Het is goed meisje, kom maar, leg je hoofd maar neer, het is tijd om te gaan slapen.”

Maar zodra hij haar los liet kroop Lynn opnieuw tegen hem aan. Haar vingers grepen zich vast aan zijn armen.

Papa glimlachte naar haar, “oké, nog eventjes dan.”

Hij hield haar nog een tijdje vast terwijl hij langzaam over haar rug streek. Toen haar ademhaling rustig geworden was, maakte hij haar voorzichtig van zich los en hielp haar op het matras.

“Ga maar op je zij liggen lieverd.”

Ik hoorde Lynn zacht kreunen.

“Ik weet het, ga maar liggen meisje.”

Papa hielp haar om op haar zij te gaan liggen, haar bovenste been een stukje opgetrokken. Toen raapte hij het dekbed op van de grond en legde het liefdevol over haar heen.

Ik zag haar lichaam opnieuw schokken.

Maar papa ging naast haar liggen en streelde zachtjes een lok haar uit haar gezicht.

“Niet meer huilen liefje. Het is voorbij. Je hebt het zo ontzettend goed gedaan en precies zoals we hadden afgesproken.”

Hij trok haar voorzichtig tegen zich aan en Lynn drukte zacht snikkend haar gezicht tegen zijn borst.

Ik hield mijn adem in terwijl ik naar ze keek.

Ze hadden het dus echt afgesproken. Lynn had dit zelf gewild.

“Wil je dat papa nog even bij je blijft?”

Ik zag Lynn knikken haar hoofd nog steeds tegen papa's borst gedrukt.

Papa legde zijn hand op haar haar achterhoofd.

“Natuurlijk lieverd, dan blijft papa nog even, alles is goed nu.”

Op dat moment keek papa op, recht in mijn gezicht. Een tijdlang keken we elkaar alleen maar aan.

“Alles is goed.” Fluisterde hij opnieuw. Maar deze keer waren de woorden voor mij bedoeld. Ik liet geschokt de deurpost los en wankelde terug naar mijn kamer.

Ik hoefde niet lang te wachten. Papa kwam mijn kamer in en ik verschool mij als een kleine jongen onder mijn deken.

“Heb je ervan genoten, Jack?”

Ik zweeg.

“Ik weet dat je hebt staan rukken, ik zag je vanaf het eerste moment al toen je de deur open deed. Heb je ervan genoten?”

Ik was vastbesloten om niets te zeggen.

“Wat denk je dat Lynn zegt, wanneer ik haar vertel, dat jij je eigen hebt staan rukken, terwijl je toe keek hoe ik haar kontje neukte. Dat je haar had kunnen helpen, maar het niet gedaan hebt.”

Ik dacht aan de woorden die ik gehoord had: Precies zoals we hadden afgesproken. Het is maar voor één keertje.

“Denk je dat ik Lynn ook maar één moment heb laten genieten? Dat het écht een keuze was voor haar?”

Mijn keel voelde droog, alsof papa mijn gedachten geraden had.

“Ik heb haar gezegd dat ik het niet aan mama zou vertellen. Dat niemand het ooit hoeft te weten. Op voorwaarde dat ik één keer haar kontje mocht neuken. Ze was bang, Jack. Ze was bang dat het pijn zou doen. Ik heb haar gezegd dat het heel veel pijn zou doen. Dat ik niet zachtjes met haar zou zijn. Maar weet je waar ze nog banger voor was? Zo bang, dat ze zich liever in haar kontje liet neuken? Dat mama zou weten dat jij, Jack, haar kutje bezoedeld had. Dat jij je sperma tussen haar lipjes gespoten had. Dat mama zou weten hoe ze in haar opwinding jouw sperma in haar kutje wreef. Dat mama zou weten dat ze op het punt had gestaan om haar bloedeigen broer in haar te ontvangen. Lynn kon kiezen uit de wetenschap dat mama het voor altijd zou weten en er misschien wel elke dag aan dacht. Of één keer een ervaring die ze écht niet wilde. Dat is géén keuze, Jack, dat is een ultimatum.”

Ik voelde gal omhoog komen.

“Dáár heb jij nou naar staan kijken en dáár heb jij je op klaar gerukt.” Het klonk als een oordeel.

“Morgen vertrek jij naar je oom. Als je moeilijk doet, vertel ik aan Lynn wat ik vannacht gezien heb, hoe je daar stond, in de deuropening, jezelf een afgrond in trekkend."

Papa bracht zijn gezicht vlak voor het mijne.

"En luister nu goed. Ik heb dit ook tegen Lynn gezegd: als ik er ooit achter kom, dat jullie het nog een keer met elkaar aanleggen, op wat voor manier dan ook. Dan blijft het niet bij deze ene keer en ik zal het met een stuk minder spijt doen dan vanavond.”

Ik sloeg vol schaamte mijn ogen neer.

“Ik zie dat mijn boodschap is aangekomen.”

Papa keek me niet eens meer aan terwijl hij mijn kamer uit liep.

Godverdomme!

De woede raast omhoog. De hitte knelt in mijn borst. Het wijnglas heb ik nog strak in mijn vingers en in een vlaag van verstandsverbijstering smijt ik het tegen een boom. Met genoegen kijk ik toe hoe het glas uit elkaar spat en de vloeistof rond spettert. Het geluid van het splinterende glas zindert nog in mijn oren. Het gevoel om iets kapot te maken laat me altijd beter voelen. Maar tegelijk heb ik spijt van mijn actie, het zo zinloos. Dat gevoel is altijd maar tijdelijk.

Ik zucht en zak langzaam weer terug in mijn stoel. Ik gris opnieuw naar het pakje sigaretten. En even voel ik de ironie van dit moment. Toen ik bij oom Rolf ging wonen, was het mijn neef Rolf die mij mijn eerste sigaret gaf. En nu zijn het weer de sigaretten van Rolf die me laten stoppen met stoppen.

Zachtjes blaas ik de rook uit.

Niemand hoefde het ooit te weten. Ik wist niet wat papa aan oom Rolf verteld had. Oom Rolf zei er niets over. Niemand zei iets, ik ook niet.

Ik zag mijn ouders en Lynn van tijd tot tijd. Lynn was altijd vrolijk als ik haar zag. Terughoudend naar mij, niet overdreven, maar we gingen nooit meer ergens samen heen. Ik had niet het idee dat ze wist wat ik gezien had. Daar was ik pap dankbaar voor.

Wanneer ik zag dat papa haar aanraakte was ze niet teruggetrokken of angstig. En ik geloofde oprecht dat papa haar nooit meer heeft aangeraakt. Volgens mij hield hij echt van haar. Ik geloof dat hij zelfs van mij hield, ook na die tijd.

Toen Lynn met Gerard trouwde was ik haar getuige, samen met pap.

Het was in juni nu drie jaar geleden. Toen Lynn net bevallen was van haar zoontje Odin. Ze lag daar in dat ziekenhuisbed, zo gelukkig, zo stralend, kleine Odin op haar borst. Gerard vlak bij haar.

En ik stond naast haar bed, nam haar hand in de mijne. Ik voelde hoe ze die wilde terugtrekken. Met de gedachte dat papa het misschien niet zou goedkeuren. Maar ik hield haar vingers stevig omklemd. Want ik was daar om haar het slechte nieuws te brengen.

Papa had die nacht een ernstig auto ongeluk gehad en lag twee verdiepingen lager te vechten voor zijn leven. Hij zou waarschijnlijk het eind van deze nacht niet halen.

Papa heeft het nog vijf dagen volgehouden voordat hij zijn laatste adem uit blies.

Bij de uitvaart stonden Lynn en ik hand in hand bij de kist om papa uit te zwaaien.

Voor het eerst in lange tijd voelden we ons veilig, ons geheim was weer terug waar het hoorde, bij ons.

Ik snuif de koele nachtlucht op. Heerlijk, koud, gronderig met een vleugje wijn. Lynn en ik hebben elkaar na die ene hete middag op mijn kamer nooit meer aangeraakt. Maar mijn verlangen naar haar is nooit verdwenen.

En ik kan het niet helpen...

Maar nu ze hier is...

Zo vlak bij me...

Zonder Gerard...

Alleen op een kamer...

En papa er niet meer is...

Vraag ik me af of er een kans is, dat we eindelijk kunnen afmaken wat we twintig jaar geleden begonnen zijn.