Het was vroeg in de ochtend. Het huis van Elise lag stil. De gordijnen waren dicht, de verwarming stond aangenaam hoog. Op het grote bed lagen alleen een Bijbel, een Boek van Mormon, een notitieblok met de definitieve regels van de Eden-beweging, en twee naakte vrouwen.

Elise lag op haar rug, benen licht gespreid. Rebecca lag half over haar heen, een dij tussen de dijen van Elise, borsten tegen borsten. Hun huid was nog warm van de slaap en van de zachte aanrakingen waarmee ze wakker waren geworden. Rebecca’s vingers streelden langzaam over Elise’s buik, daalden af, en bleven rusten op de zachte, al vochtige spleet.

“We moeten alles overlopen,” fluisterde Elise. Haar stem was nog hees van de slaap. “Elke vraag die ze kunnen stellen. Elke theologische rem. Elke tegenwerping van de bisschop, van de zendingpresident, van gewone leden. We moeten de antwoorden zo scherp hebben dat we ze kunnen uitspreken terwijl we naakt staan, of terwijl iemand ons aanraakt.”

Rebecca knikte, kuste Elise’s tepel en zoog er zachtjes aan. “Dan beginnen we. Jij stelt de moeilijke vragen. Ik antwoord. En daarna wisselen we. En ondertussen… verkennen we. Zodat ons lichaam de leer onthoudt.”

Ze schoven dichter tegen elkaar. Rebecca’s middelvinger gleed tussen Elise’s schaamlippen en bleef daar stil liggen, alleen de druk voelbaar. Elise opende de Schriften.

**Vraag 1**

Elise: “Hoe durven jullie de wet van kuisheid zo openlijk te overtreden? De profeet heeft gezegd dat seksuele relaties alleen horen binnen het huwelijk tussen man en vrouw.”

Rebecca (terwijl ze langzaam begon te wrijven): “Omdat de wet van kuisheid, zoals die nu geleerd wordt, een hedendaagse interpretatie is, geen eeuwige wet die de oorspronkelijke staat weerspiegelt. Genesis 2:25 zegt: ‘En zij waren beiden naakt, de mens en zijn vrouw, en zij schaamden zich niet.’ Schaamte kwam pas ná de val. Wij proberen terug te keren naar de staat vóór de schaamte. Bovendien zegt 2 Nephi 2:25 dat de mensen bestaan opdat zij vreugde zouden hebben. Lichamelijke vereniging, ook buiten de traditionele kaders, kan die vreugde zijn wanneer zij met God verbonden wordt.”

Elise zuchtte toen Rebecca’s vinger dieper ging. “Goed. Volgende.”

**Vraag 2**

Elise: “1 Korintiërs 6:18-20 zegt dat hoererij zonde is tegen het eigen lichaam, dat een tempel is van de Heilige Geest. Hoe kunnen jullie dan met meerdere partners, mannen én vrouwen, het lichaam zo gebruiken?”

Rebecca trok haar vinger terug, bracht die naar Elise’s mond en liet haar proeven. Daarna ging ze lager en verving de vinger door haar tong. Tussen de likken door antwoordde ze:

“Precies omdat het een tempel is. Een tempel is niet bedoeld om leeg en gesloten te blijven. Hij is bedoeld om in te gaan, om te aanbidden, om offers te brengen. Romeinen 12:1 spreekt over ons lichaam als een levend, heilig offer. Wanneer wij elkaar nemen – tong in kut, lul in kont, vrouw op vrouw – en tegelijk Zijn naam uitspreken, wordt de handeling een offer. De zonde zit niet in de daad zelf, maar in de afwezigheid van God bij die daad. Wij brengen Hem er juist middenin.”

Elise boog haar rug en duwde haar natte spleet harder tegen Rebecca’s mond. “Dieper. Zowel theologisch als… zo.”

Rebecca stak twee vingers in haar en zoog op de clitoris terwijl ze verder ging: “Bovendien heeft Christus de wet vervuld, niet afgeschaft (Mattheüs 5:17). Hij raakte onreinen aan. Hij liet zich zalven door een vrouw op een manier die in die cultuur seksueel geladen was. Hij koos nabijheid boven afstand.”

**Vraag 3**

Elise, ademloos: “En de teksten over mannen die bij mannen liggen? Leviticus 18:22, Romeinen 1?”

Rebecca stopte even, kuste de binnenkant van Elise’s dijen en keek haar aan. “Leviticus hoort bij de Mosaïsche wet die voor een specifiek volk in een specifieke tijd gold. Christus heeft ons onder een hoger verbond gebracht. Romeinen 1 wordt vaak gebruikt als wapen, maar het gaat daar over afgoderij en uitbuiting, niet over liefdevolle, toestemmende vereniging tussen volwassenen die God zoeken. Bovendien hebben we 1 Samuël 18 en 2 Samuël 1: de liefde tussen David en Jonathan die ‘wonderlijker was dan de liefde van vrouwen’. En de discipel dien Jezus liefhad, die tegen Zijn borst lag. Schrift laat ruimte. Wij vullen die ruimte met eerbied in plaats van met angst.”

Ze draaide zich om, ging op handen en knieën boven Elise en liet haar eigen natte spleet op Elise’s mond zakken. “Jouw beurt om te likken terwijl je de volgende vraag stelt.”

**Vraag 4**

Elise, stem gedempt door Rebecca’s huid: “Hoe kunnen jullie het Boek van Mormon gebruiken om dit te rechtvaardigen? Het spreekt toch duidelijk tegen ontucht?”

Ze likte breed, langzaam, van achteren naar voren, terwijl Rebecca zacht kreunde en antwoordde:

“Jacob 2 veroordeelt ontucht en het misbruiken van vrouwen om rijkdom en macht. Wij misbruiken niemand. Wij openen. Mosiah 18:8-9 vraagt of wij bereid zijn de lasten van elkaar te dragen en de treurenden te troosten. Wij dragen elkaars lichamen, elkaars verlangen, elkaars schaamte tot die schaamte verdwijnt. Alma 32 leert dat geloof als een zaad is dat gevoed moet worden. Wij voeden het zaad met aanraking, met openheid, met de vreugde die 2 Nephi belooft. Het Boek van Mormon is geen verbodsbord. Het is een uitnodiging om tot Christus te komen met heel ons wezen – inclusief ons lichaam.”

Rebecca begon harder tegen Elise’s mond te wrijven. Elise stak haar tong diep naar binnen en hield de heupen van de jongere vrouw stevig vast.

**Vraag 5**

Rebecca, hijgend: “Wat als mensen zeggen dat dit gewoon lust is die jullie met mooie woorden bedekken?”

Elise duwde haar even weg, draaide Rebecca op haar rug en ging tussen haar benen liggen. Twee vingers diep, tong op de clitoris, precies het ritme dat Rebecca het hardst deed trillen. Tussen de likken door:

“Lust zonder God is leeg. Lust mét God, mét Schrift, mét gebed en mét de intentie om de ander dichter bij Hem te brengen, wordt liturgie. De Kama Sutra wist al dat seksuele energie goddelijk kan zijn. Wij geven die energie een naam: de Heilige Geest die door het lichaam beweegt wanneer de tempel openstaat. Wij verbergen lust niet. Wij heiligen hem.”

Rebecca kwam hard, dijen trillend om Elise’s hoofd, handen in haar haar. Elise bleef doorlikken tot de golven zakten, kuste toen de natte huid en legde haar hoofd op Rebecca’s buik.

**Vraag 6**

Rebecca, nog hijgend: “En als de bisschop of de profeet dit officieel veroordeelt? Wat dan?”

Elise kroop omhoog, legde zich precies op Rebecca, borsten op borsten, spleet op spleet, en begon langzaam te wrijven – nat tegen nat, clitoris tegen clitoris. “Dan blijven wij gehoorzaam aan het licht dat wij ontvangen hebben. Handelingen 5:29 – ‘Men moet Gode meer gehoorzaam zijn dan de mensen.’ Wij hebben gebeden. Wij hebben de Schriften onderzocht. Wij hebben de vrucht geproefd: mensen die zich voor het eerst vrij voelden om tot Christus te komen. Als de officiële stem anders spreekt, blijven wij nederig, blijven wij rapporteren, maar wij verloochenen de open tempel niet. Want wij hebben Hem daarin ontmoet.”

Ze wreven harder, sneller. Hun adem mengde zich. Rebecca’s nagels groeven in Elise’s rug.

**Vraag 7**

Elise, tegen Rebecca’s mond: “Hoe leggen jullie uit dat jullie zowel traditioneel als radicaal prediken?”

Rebecca beet zacht in Elise’s onderlip. “Omdat Christus zelf zowel de wet eerde als haar vervulde door nabijheid. Wij prediken geloof, berouw, doop, de gave van de Heilige Geest – de eerste beginselen. En daarnaast prediken wij dat het lichaam mag openbloeien. De een hoeft de ander niet uit te sluiten. Eden en het evangelie kunnen samengaan.”

Ze kwamen bijna tegelijk, heupen die tegen elkaar sloegen, natte huid die klapte, kreten die in elkaar overvloeiden. Daarna bleven ze liggen, verstrengeld, zweterig, de Schriften nog open naast hen.

Elise streelde over Rebecca’s wang. “Nog één. De moeilijkste.”

**Vraag 8**

“Wat als dit toch gewoon een prachtige, uitgewerkte zelfbedrog is? Wat als wij Hem alleen maar horen omdat wij zo graag willen neuken?”

Rebecca was lang stil. Haar vingers vonden Elise’s hand en vingersden ze. “Dan is genade nog groter dan wij dachten. Want zelfs als wij ons vergissen, heeft Hij ons niet verlaten terwijl wij naakt en zoekend waren. Maar ik geloof het niet. Ik heb te vaak de stilte ná het orgasme gevoeld – die rare, heilige stilte waarin de Geest fluistert dat wij gezien zijn. Niet veroordeeld. Gezien.”

Elise knikte. Ze kuste Rebecca lang en diep. “Dan zijn we klaar. We kennen de vragen. We kennen de antwoorden. We kennen elkaars lichaam. Morgen beginnen we met uitnodigen. En wanneer ze vragen… antwoorden wij. Met Schrift in de ene hand en open huid in de andere.”

Rebecca glimlachte, rolde Elise weer op haar rug en ging tussen haar benen zitten. “Nog één keer. Voor de zekerheid. Zodat mijn tong de antwoorden onthoudt.”

Ze boog zich voorover. Elise opende de Schriften opnieuw en begon zacht Genesis 2 hardop te lezen terwijl Rebecca’s tong haar opnieuw vond – langzaam, toegewijd, alsof elke lik een vers was en elke zucht een amen.

Buiten werd het licht. Binnen bleven twee naakte zendelingen elkaar verkennen, theologisch en lichamelijk, tot de antwoorden en de orgasmes niet meer van elkaar te scheiden waren.

De voorbereiding was voltooid.

De Eden-beweging stond op het punt de deur open te doen.