Aan plezier hangt helaas ook altijd een prijskaartje. Hoewel ik onmiskenbaar van elk moment van onze ontmoeting met Adam en Eva had genoten en een heerlijk nieuw niveau van puur fysiek genot had ontdekt, was de mate waarin het me daarna van streek maakte veel groter dan ik had verwacht. Inmiddels wist ik hoe makkelijk ik slechte beslissingen kon nemen als ik erg opgewonden was, dus mijn eigen acties en gedrag die avond kwamen niet als een verrassing. Daphne Bakker had zich gedragen als de geile slet die ze was en had ervan genoten. Nee. Het probleem, voor zover je het zo kunt noemen, lag bij Tim. Mijn man had niet alleen toegekeken hoe ik op de meest vernederende manier door een andere man werd geneukt, hij had zelf ook een fantastische prestatie in bed geleverd, iets wat we al tientallen jaren niet meer hadden meegemaakt. Hij had een jongere, veel aantrekkelijkere vrouw tot een enorm, overduidelijk echt orgasme gebracht, en dat veel effectiever dan hij ooit met mij had gedaan.

Hoe zou mijn man zich nu over mij voelen, nadat hij net met veel succes seks had gehad met zo'n vrouw? Alsof dat nog niet genoeg zorgen waren, had hij, voor zover ik wist, mijn beste vriendin Julie eerder al een even indrukwekkende nacht van genot in al haar lichaamsopeningen bezorgd. Hoewel die ene nacht met haar me nog steeds van streek kon maken, hadden de details zich grotendeels in mijn verbeelding afgespeeld. Eva was anders; ik was dichtbij genoeg geweest om hen beiden in actie te zien, te horen en zelfs te ruiken. Eva’s orgasmes waren echt; de geur die uit hun bed kwam was onmiskenbaar. En als Tim zo'n grondige klus kon klaren door eerst Julie en daarna Eva te neuken, waarom was ons seksleven dan zo saai en levenloos geworden? En Tim en Julie hadden sindsdien minstens één gesprek gevoerd zonder dat ik erbij was. Waarom maakte me dat zo ongerust?

En waarom kon ik in vredesnaam de herinneringen aan mijn eerste ontrouw niet uit mijn bewustzijn bannen? Waarom verschenen de levendige beelden van Svens knappe, maar volkomen amorele gezicht dag en nacht in mijn dromen? Waarom bleef dat ongelooflijke gevoel van zijn dikke, gedrongen penis die herhaaldelijk in en uit mijn vagina werd gestoten, steeds terugkeren, waardoor ik enorm opgewonden raakte en regelmatig een schone slip nodig had? Als Tim al wist welke innerlijke onrust er in mij woedde, dan heeft hij er niets over gezegd. Sterker nog, hij toonde geen enkel teken van onvrede over ons huwelijk, ons seksleven. Ik wist dat ik geen recht had om me slecht behandeld te voelen. Na het afgelopen jaar was dit niets meer dan gerechtigheid, maar er was geen manier waarop ik zulke destructieve gedachten uit mijn hoofd kon zetten.

Ga naar huis, Daphne! Ga naar huis, jij stomme vrouw, voordat je iets doet waar je spijt van krijgt. Mijn SUV stond in de tegenoverliggende hoek van de parkeerplaats, waarschijnlijk daarom had ik Svens opvallende nummerplaat niet opgemerkt toen ik aankwam. Ik verzamelde moed, pakte mijn tassen en draaide me om richting het pad om weg te lopen. "Daphne? Ik dacht al dat jij het was!" De stem die mijn hart onmiddellijk deed stilstaan, was helder, dichtbij en angstaanjagend vertrouwd. Ik verstijfde als een hert in het lamplicht en draaide me er vervolgens naartoe. Mijn knieën werden meteen slap en mijn maag trok samen van... was het angst? "Sven! Oh mijn God!" gilde ik gespeeld vol verbazing en afschuw. Mijn voormalige minnaar; de man die me eerst had verleid, met me had geslapen, een zo’n intense affaire met me had gehad dat het mijn huwelijk bijna had verwoest en me vervolgens volledig in de steek had gelaten, stond slechts een paar meter bij me vandaan. Zijn gezichtsuitdrukking was er een van oprecht plezier en verbazing. Ik kan alleen maar gissen wat mijn gezichtsuitdrukking geweest moet zijn.

'Is dat nou een manier om een oude vriend te begroeten?' vroeg hij met een brede grijns op zijn gezicht. "Het spijt me..." stamelde ik. "Je hebt me overvallen." Een paar seconden staarden we elkaar aan. De magere, schuldgevoelige wetenschapster in haar jurk staarde naar de succesvolle zakenman in zijn keurig gestreken pak, overhemd en stropdas. Zijn haar was onberispelijk, zijn gezicht gebruind, zijn ogen even verleidelijk op de mijne gericht als op die eerste dag, nog geen jaar geleden. Wees sterk, Daphne Bakker. Wees sterk. "Ik heb je al zo lang niet gezien," glimlachte hij. "Ik heb je gemist." De brutaliteit van die man was ongelooflijk. Was het niet Sven die onze relatie had verbroken op het moment dat hij besefte dat ik mijn man voor hem wilde verlaten? Was het niet Sven die een reeks affaires met getrouwde vrouwen achter de rug had en met zijn ex midden in een scheiding zat? En toch stond hij daar, alsof het afgelopen jaar niet had plaatsgevonden; alsof we nog steeds de hechte familievrienden waren die we waren geweest tot het moment dat zijn korte, dikke penis voor het eerst mijn lichaam binnendrong terwijl ik met wijd gespreide benen op de vloer van onze woonkamer lag.

"Wat... wat doe je hier?" vroeg ik, terwijl ik wanhopig probeerde mijn kalmte te bewaren. 'Ik ga naar huis,' glimlachte hij. 'Ik ben naar een vergadering in Amsterdam geweest, net als jij, vermoed ik. Hoe gaat het met je?' Hoe moet ik daar in hemelsnaam op antwoorden? Prima, geen dank? Nog steeds getrouwd ondanks al je pogingen? Ik wilde vluchten; tijd en afstand creëren tussen mij en de man die de buitengewone gebeurtenissen van het afgelopen jaar had veroorzaakt, maar ontsnappen zonder ongewenste aandacht te trekken was onmogelijk. Er was maar één verdedigingslinie: de aanval. 'Laat mij maar zitten,' zei ik met een glimlach en een nonchalance die minstens een Oscarnominatie waard waren. 'Hoe gaat het met jou? Ik hoorde dat jij en Julie eindelijk gaan scheiden. Wat erg voor jullie allebei.' Hij haalde zijn schouders op en zuchtte. "Het is niet wat ik wilde, maar dat wist je al." Dat wist ik inderdaad. Wat Sven wilde, was de vrijheid om met zoveel mogelijk getrouwde vrouwen naar bed te gaan en toch nog een mooie, sexy vrouw over te houden om naar huis te gaan.

'Heb je op dit moment iemand... speciaals?' vroeg ik sarcastisch. "Niemand... heel bijzonders," antwoordde hij. Zijn aarzeling vertelde me dat hij wel degelijk seks had met iemand, maar geen kans wilde laten liggen om dit aan een potentiële verovering te vertellen, hoe onwaarschijnlijk ik ook was. De man was onverbeterlijk, maar zelfs na alles wat hij me had aangedaan, kon ik niet anders dan zijn aanzienlijke aantrekkingskracht blijven voelen.

"We moeten weer eens afspreken," opperde Sven uiteindelijk "zoals ik al zei, ik heb je echt gemist." Het idee was ronduit belachelijk. Ik heb hardop gelachen. "De vrouw, haar man en ex-minnaar die het allemaal gezellig met elkaar hebben?" Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Dat denk ik niet, Sven." 'Ik bedoelde alleen jij en ik,' zei hij zachtjes 'voor... die goede oude tijd.' Dacht hij nou echt dat ik zo naïef was? Zo dom? Ik kon wel raden welke 'oude tijden' hij wilde herbeleven. "Ik mis je echt, Daphne," hield hij vol, het klonk in ieder geval oprecht. "Weet je nog hoe bijzonder het tussen ons was? Ik was zo verliefd op je." 'Je had een rare manier om dat te laten zien,' snauwde ik. "Ik weet het. Het spijt me, maar..." 'Je hebt me pijn gedaan, Sven,' zei ik hem koud. 'Je hebt me vaak gebruikt, je hebt me gekwetst en vernederd. Ik was bereid Tim en mijn familie te verlaten om bij jou te zijn. Dat wist je, maar toch heb je het uitgemaakt.' 'Je hebt alle reden om me te haten, dat geef ik toe. Maar probeer het alsjeblieft te begrijpen,' zei hij, terwijl hij me bij mijn arm greep. 'Dat was de reden waarom ik het moest uitmaken. Ik was ook verliefd op jou geworden en kon er gewoon niet mee omgaan! Ik was nog nooit zo verliefd geweest.' O jee! Dat was niet wat ik wilde horen, zelfs als het niet waar was. Nee, juist niet als het waar was. "Je hebt me echt geraakt, Daphne. Je gezicht, je glimlach, je ondeugende lach. En wat betreft de seks... Jeetje, ik heb nog nooit iemand zoals jij in bed meegemaakt!" Op absurde wijze voelde ik een golf van trots opkomen bij deze woorden, hoe onwaarschijnlijk ze ook klonken.

"Ik ken je beter dan je jezelf kent’ ging hij door ‘ik wist al die eerste dag dat je met me wilde vrijen, lang voordat je de waarheid besefte. En ik had gelijk, toch? En nu weet ik dat je het opnieuw wilt, hoe vaak je ook probeert te doen alsof het niet waar is." 'Ik ga nu weg,' zei ik wanhopig, terwijl ik me van hem afkeerde en naar de hoek van de parkeerplaats liep waar mijn auto stond. Hij stak zijn hand uit en greep mijn arm. Ondanks mezelf bezorgde de aanraking van zijn hand, zelfs op deze onromantische manier, me een rilling door mijn lijf. "Maak jezelf niets wijs, Daphne; ik ken je maar al te goed. Niemand kan zo gepassioneerd in bed zijn als jij en het daarna zomaar laten vallen. Na alles wat we samen hebben gedaan, kan niemand, en al helemaal geen hete, echt seksuele vrouw zoals jij, gelukkig zijn met alleen haar man."

Ik staarde hem vol afschuw aan, maar hij was nog lang niet klaar. "Eens een bedriegster, altijd een bedriegster, Daphne. En ik kan het weten. Je stortte je net zo enthousiast in onze affaire als ik. Je bent echt niet zomaar weer Tims trouwe vrouw geworden. Echt niet. Ik denk dat je hem sinds onze breuk al heel wat keer hebt bedrogen, en door heel wat mannen ook." Ik heb hard mijn best gedaan om de waarheid niet aan mijn gezicht te laten zien. Sven had gelijk, maar ik mocht het niet laten merken.

Ik voelde me misselijk en begon te wankelen. "Wat... wat wil je?" vroeg ik verbijsterd. "Zoals ik al zei, ik wil graag weer vrienden met je worden, Daphne. Ik wil elkaar weer zien." "Wat voor soort vrienden heb je, Sven? Er bestaan veel soorten vriendschap." 'Oké,' zei hij, en hij pauzeerde even. ‘Vrienden... met extraatjes misschien?", voegde ik er plagend aan toe. Oh mijn God! Waarom heb ik dat gezegd? "Goed idee, Daphne!" glimlachte Sven "vriendschap met voordelen. Het kan ons geheim blijven, net als vroeger. Niemand anders hoeft het ooit te weten. Tim hoeft het nooit te weten als je dat niet wilt. "Sven, alsjeblieft..." "Mijn appartement biedt veel privacy," vervolgde hij. "De buren zijn ook het grootste deel van de dag weg. Hij kwam steeds beter op gang. "Het zou weer net als vroeger zijn, maar deze keer zouden we vanaf het begin weten waar we aan toe waren. Geen misverstanden. Geen emotionele relaties. Geen verliefdheid. Deze keer zou ik niet voor Tim weglopen." Ik staarde hem met open mond aan. Hoe kon ik in vredesnaam naar deze onzin luisteren, laat staan me aangetrokken voelen tot dit afschuwelijke idee? "We kunnen gewoon seksmaatjes zijn, als je wilt. Goede vrienden die elkaar ontmoeten voor het pure fysieke, seksuele genot dat ze elkaar kunnen geven. Geef het toe, Daphne. Jouw kut heeft nog nooit zoiets als mijn lul erin gehad, niet ervoor en niet erna! Jouw lichaam heeft het mijne net zo hard nodig als het mijne de jouwe….." Ik kon het niet meer aanhoren en sleurde mezelf weg van het gesprek.

Men zegt dat aan alle goede dingen een einde komt. Dat is misschien waar, maar helaas geldt dat niet voor alle slechte dingen. Hoewel de uitkomst achteraf gezien voorspelbaar was, kwam het begin ervan uit een volkomen onverwachte hoek en op een moment dat alles in mijn leven weer beter leek te lopen. Ik had moeten weten dat het slechts de stilte voor de storm was. Ik had kunnen vermoeden dat het, toen de storm eenmaal was aangebroken, allemaal mijn schuld zou zijn. Alweer.

Tim zuchtte, ook zijn lichaamstaal verraadde emoties die ik zelden eerder had gezien. "Het is nog niet voorbij, Daphne. En de dingen zijn al een hele tijd niet normaal." "Ik weet het, maar nu hebben we de kans om het allemaal achter ons te laten en..." 'Ik kan het niet allemaal achter me laten,' onderbrak hij me, de emotie in zijn stem nam toe. 'Je hebt jarenlang tegen me gelogen. En ook over dit alles heb je jarenlang gelogen...' Hij gebaarde met zijn hand in de richting van mijn laptop waarop hij mijn verhalen had gevonden. 'Al deze... dingen, lang voordat je me voor het eerst bedroog. Hoe kan ik je ooit nog vertrouwen?' "Het spijt me zo," smeekte ik. "Ik weet dat het fout was. Ik wilde gewoon..." Mijn woorden stokten. ‘Ik erken’ ging Tim verder ‘dat ik een rol heb gespeeld in wat er is gebeurd. Ik heb je verteld dat ik wilde dat je met andere mannen zou slapen, dus toen het daadwerkelijk gebeurde, heb ik het geaccepteerd - ondanks dat je het hebt gedaan zonder eerst met mij te overleggen en met een van onze beste vrienden." Ik keek hem vol schaamte aan.

"Het was een van de moeilijkste en meest vernederende dingen in mijn leven om je geheime verhalen op je laptop te lezen. Eerst dacht ik dat het verhalen van anderen waren maar toen las ik ook de communicatie die je met lezers en andere schrijvers had. Waarom heb je nooit iets hierover tegen me verteld Daph?’ Ik zweeg beschaamd. Hij had gelijk maar daar ging het allang niet meer om. Waarom begreep ik mezelf zo slecht. "Het lezen van al die verhalen en berichten die je hebt uitgewisseld met al die mannen; wetende wat je tegen hen hebt gezegd, alle gedetailleerde, intieme dingen waar je van hebt genoten en wat zij tegen jou, over jou en over ons zeiden..." 'Er waren ook vrouwen...' begon ik, maar ik wist dat het hopeloos was. Tim was op dreef en moest het afmaken. "Het is net alsof ik erachter kom dat je me weer bedrogen hebt, Daphne. Het voelt net zo als toen je me vertelde dat je met Sven naar bed bent geweest, maar dit keer met veel meer mannen en veel, veel langer." "Je brengt ons allemaal in gevaar. Als dit allemaal uitlekt, weet ik niet hoe we in deze stad kunnen blijven wonen, laat staan samen. En alleen God weet wat de kinderen ervan zullen denken." Ik schaamde me dood. Maar Tim was nog steeds niet klaar. "Ik was ook geschokt door wat je schreef. Ik had geen idee dat je in zulke dingen geïnteresseerd was."

"Sommige delen waren gewoon geschreven voor een specifieke doelgroep...", begon ik uit te leggen. "Maar veel ervan was niet zo, Daphne. Veel ervan kwam van binnenuit. Niemand had zoveel gevoel in die verhalen kunnen leggen als ze zelf niet in dat soort werelden had gezeten. Ik ga niet eens vragen hoe je in sommige van die dingen terecht bent gekomen en met wie." Ik dankte God; ik zou niet van die tijd hebben genoten als die was aangebroken.

"En hoe zit het met onze vrienden? Je hebt de namen veranderd, maar sommige personages zijn onmiskenbaar. Hoeveel is er waar? Is al die seks al jaren om me heen aan de gang zonder dat ik er ook maar iets van merkte? Ik dacht dat wij het enige stel hier in de buurt waren met problemen. Blijkbaar had ik het mis." Ik wist niet meer wat ik moest zeggen en wachtte gewoon tot de bijl zou vallen. "Het spijt me, Daphne, echt waar, maar dit is meer dan ik nu aankan." "Tim, alsjeblieft..."

"Ik denk niet dat ik hier kan blijven," zei hij langzaam en met veel emotie. Ik keek hem verbijsterd aan. "Je bent deze keer te ver gegaan. Ik heb wat tijd en ruimte nodig om erover na te denken." "Tim..." "Ik heb even wat ruimte nodig om dit in perspectief te plaatsen. Ik weet niet wanneer ik terug ben. Probeer me alsjeblieft niet te bellen." Hij draaide zich om in de deuropening. "Het voelt alsof ik al heel lang met een vreemde samenwoon. Soms is het alsof ik je helemaal nooit echt gekend heb." En daarmee ging hij naar boven. Een paar minuten later kwam hij terug naar beneden met een koffer en, voor de tweede keer in ons huwelijk, liep hij de deur uit. Maar deze keer wist ik dat het anders was.

Tim was de volgende avond thuisgekomen na slechts één nacht weg te zijn geweest. Ik vroeg niet waar hij was geweest, en hij gaf geen uitleg. We voerden lange, betekenisvolle gesprekken tot diep in de nacht, waarbij we tranen met tuiten huilden, vooral ik, voordat hij me harder en wreder neukte dan hij ooit eerder had gedaan. "Rot op! Rot op!" Tims penis drong met een ongekende kracht mijn wijd opengesperde anus binnen, zo hevig als een penis ooit in een vrouwenlichaam was gedrongen. Hij dwong me op mijn knieën het bed op, totdat mijn gezicht tegen het hoofdeinde werd gedrukt en ik niet verder kon. "Pak het! Pak het, jij bedrieglijke kut!" Tims aanval ging door, zijn sterke handen op mijn heupen, zijn vingers drongen diep in mijn vlees terwijl hij me steeds weer terugtrok op zijn stang. Mijn schaamlippen waren nog vuurrood van onze eerste, buitensporig hartstochtelijke vrijpartij die nacht, en hij had er wijselijk voor gekozen om zijn aanzienlijke woede en frustratie in mijn rectum te ontladen. Mijn sluitspier, die inmiddels gewend was aan penetratie van achteren, bood slechts minimale weerstand voordat hij zich volledig overgaf aan de binnendringende penis en zich wijd opende, zowel om de doorgang van mijn man te vergemakkelijken als uit pure zelfverdediging.

De kamer, die al stonk naar onze gezamenlijke lichaamsvloeistoffen, kreeg nu de diepere, aardse geur die de heftige plundering van mijn darmen altijd met zich meebracht. "Oh God! Oh God! Verdomme! Doe me pijn! Doe me pijn, Tim!" Mijn woorden, samen met de nieuwe, sterke geur in zijn neusgaten, leken Tim aan te sporen tot nog grotere inspanningen. Hij stootte zich steeds harder tegen me aan, keer op keer, totdat ik schaafwonden op mijn gezicht voelde ontstaan door de ruwe bekleding van het hoofdeinde, en een bekende gevoelloosheid zich langs mijn binnenkant van mijn dijen verspreidde. Ik werd genaaid. Nee, niet zomaar genaaid, ik werd genaaid met haat. Er zat geen liefde in; er werd geen rekening gehouden met mijn plezier. Maar ik verwachtte niets. Ik wilde niets.

Na de enorme schade die ik onze relatie had toegebracht, verdiende ik niets. Ik had elk wreed woord, elke blauwe plek op mijn heupen, elk klein, pijnlijk scheurtje in mijn anus dat na zo'n gewelddadige aanval de volgende ochtend onmiskenbaar zichtbaar zou worden, verdiend. Maar zelfs dat is misschien niet genoeg om de schade aan mijn huwelijk te herstellen. 'Neuk me, Tim! Neuk me gewoon! Doe me pijn!' 'SLAP!' Tim gaf me een harde klap met zijn rechterhand op mijn rechterbil. Ik had het niet verwacht; een pijnscheut schoot door mijn lichaam. 'SLAP!' Hij deed het nog een keer hard, en herhaalde het vervolgens aan de linkerkant, nog harder. 'Owww!' jammerde ik. SLAP-SLAP-SLAPPP! De schok van deze klappen was minder, maar de pijn veel groter.

Toen stopten Tims stoten even. Zijn penis zat nog steeds diep in me toen hij over mijn rug leunde en eerst mijn rechterarm, daarna mijn linkerarm vastpakte, ze allebei achter mijn rug trok en ze stevig bij de polsen vasthield. Omdat ik plotseling geen steun meer had en volkomen hulpeloos was, zakte mijn gezicht onmiddellijk in het kussen, waardoor mijn billen op een obscene manier omhoog staken, nog steeds vastgeklemd aan de penis van mijn man. Toen begon zijn aanval in alle hevigheid opnieuw, Tims lichaam beukte genadeloos tegen het mijne aan. Mijn schouders deden pijn toen hij mijn armen naar achteren trok en mijn lichaam bij elke krachtige stoot stevig tegen zijn penis drukte. "Oh jeee!" jammerde ik in het matras. De pijn was mild vergeleken met de vernedering, maar ik moest beide voelen. "Valsspelende trut! Valsspelende kutwijf!" SLAP! SLAP!

Mijn arme sluitspier was al gevoelloos, maar ik wist dat hij niet veel meer van Tims woede kon verdragen zonder blijvende schade op te lopen. Ik voelde zijn tempo toenemen en bad in stilte dat hij snel een orgasme zou bereiken. "Verdomme Daphne! Verdomme! Verdomme! Verdomme!" SLAP-SLAP! "Alsjeblieft Tim. Kom nu klaar!" De tranen stroomden over mijn wangen toen mijn man mijn vastgebonden armen voor de laatste keer optilde en eraan trok. "OoowwwWWW!" jammerde ik opnieuw. "Verdomme Daphne, ik kom eraan!" En daarmee kwam eindelijk de verlichting. Tim liet mijn polsen los, greep mijn heupen met beide handen vast en begon met een laatste reeks heftige stoten in mijn rectum te ejaculeren. Ondanks de gevoelloosheid die zijn seks in mijn sluitspier had veroorzaakt, voelde ik nog steeds het kloppen en pulseren van zijn stijve penis in me, terwijl hij zijn vochtige, verse lading zaadloos sperma in me loosde. Er was nog steeds volop lust tussen ons; het orgasme dat hij bereikte was krachtig en oprecht. Tot mijn verbazing werd mijn eigen geveinsde orgasme al snel overtroffen door een echt orgasme, waardoor ik wild begon te trillen terwijl de diepste krochten van mijn lichaam werden verkend, zo hard en zo diep als ik me kon herinneren.

We bleven lange tijd in die positie liggen, ik op mijn buik, mijn billen omhoog, Tims handen nog steeds op mijn heupen terwijl hij in mij ontspande. We hijgden allebei, we zweetten allebei, ik in ieder geval verbluft door de heftigheid van wat er zojuist was gebeurd. Nadat zijn slappe penis onhandig uit mijn rectum was gegleden, stond Tim op en ging zonder een woord te zeggen naar de aangrenzende badkamer. Even later hoorde ik het toilet doorspoelen en de douche aangaan. Ik draaide me op mijn rug en begon te huilen. Toen besefte ik het pas goed, de liefde was verdwenen, het vertrouwen achterna.

***

Het besluit om uit elkaar te gaan was in onderling overleg genomen. Nou ja, ik heb er niet echt over gediscussieerd. Ik stond bij het raam en keek naar Tims auto die voor de laatste keer de oprit afreed, met twee grote koffers op de achterbank. De automatische poorten gingen open, hij reed erdoorheen en ze sloten zich achter hem, waardoor ik me zo alleen voelde als ik me maar kon herinneren. Met mijn zelfrespect zo laag als het ooit was geweest, liep ik op blote voeten naar de keuken, waar een open fles wijn in de koelkast stond. Ondanks het vroege uur schonk ik mezelf een glas van de koude drank in, dronk het in twee slokken leeg, vulde het weer bij en wandelde naar de woonkamer. De plek waar het allemaal nog geen twee jaar geleden begon.

Nog geen twee jaar geleden was Daphne Bakker een ogenschijnlijk normale, respectabele vrouw. Een moeder en wetenschapper met een geheime, maar onschuldige bijbaan als schrijfster van relatief onschuldige erotische verhalen, en een echtgenoot met een fantasie over een 'Hotwife'. Toen, geheel onverwacht, in diezelfde kamer en op diezelfde bank, was ik voor het eerst verleid. Een man die niet haar echtgenoot was, had me verleid om mijn trouw opzij te zetten, en had me vervolgens genadeloos geneukt en me op het pad gezet dat nu tot mijn ondergang had geleid. Ik liet me tegen de armleuning van de bank zakken en draaide het kussen om. Het was er nog steeds; de kleine donkere vlek waar mijn gelofte van trouw zo gemakkelijk was verbroken; de lichte verkleuring van de stof die de plek markeerde waar Svens sperma en mijn eigen overvloedige vocht zich hadden vermengd en vervolgens voor het eerst uit mijn bevuilde lichaam waren gesijpeld.

Hoe vaak was ik mijn man sindsdien ontrouw geweest, met of zonder zijn medeweten? Het waren zoveel van zulke gelegenheden met mijn minnaars dat het onmogelijk was ze te tellen. Als Daphne Bakker iets deed, deed ze het grondig; ontrouw was daar geen uitzondering op. Als dit de plek was waar de waanzin begon, zou het dan ook de plek zijn waar het allemaal eindigde? Terwijl ik daar zat te wachten op het onvermijdelijke, was het plezier en de opwinding van het zijn van een 'Hotwife' verdwenen. Diep van binnen wist ik dat Tim nooit meer terug zou keren naar de vrouw die hem zo slecht had behandeld en zoveel vernedering had bezorgd. Zelfs aan zijn geduld zat een grens. Ik moest de feiten onder ogen zien, en hoogstwaarschijnlijk een toekomst zonder hem. Het zou niet makkelijk worden. Met een gevoel van angst zag ik mezelf zoals de wereld me binnenkort zou zien: als ontrouwe echtgenote die talloze keren vreemdging met verschillende mannen, totdat haar man haar verliet.

Paar jaar later

Mijn huwelijk met Tim was nu wettelijk en emotioneel voorbij. Zowel hij als ik waren vrij om verder te gaan en een andere partner te zoeken als we dat wilden. Met de voorspelbaarheid van een soapserie was Tims kant van ons echtelijke bed nog maar nauwelijks afgekoeld of hij had de plek ingenomen die hij nu bezette: naast Julie in het bed dat ze vroeger deelde met haar eigen ex-man. Tim was rechtstreeks van ons huis naar het hare gegaan, waar ze met z'n tweeën twaalf uur lang in bed hadden doorgebracht en seks hadden gehad. Als ik minder met mijn eigen seksuele escapades, zowel online als offline, bezig was geweest, had ik dit misschien wel vermoed, maar dat deed ik niet, zelfs niet toen Sven zijn eigen, weinig subtiele hint gaf. De permanente uitdrukking van zelfvoldane, uitgeputte, seksueel bevredigde lust die jaren later nog steeds op het gezicht van mijn ex-man te lezen was, voelde als een klap in mijn gezicht. Zelfs nu nog roept de gedachte aan zijn vertrouwde, atletische lichaam dat zich in haar tengere gestalte stort, sterke gevoelens van jaloezie op.

Aanvankelijk zorgde de nieuwe relatie van Tim en Julie voor opschudding en speculatie onder al onze collega's en vrienden. Ze wonen nu al bijna drie jaar samen, maar er wordt nog steeds niet gesproken over een mogelijk huwelijk. Vreemd genoeg lijken al onze kinderen tevreden met de situatie. Ik bleef in ons ouderlijk huis wonen terwijl de details van de scheiding werden geregeld. Onze drie kinderen waren erg overstuur, maar we zorgden ervoor dat we hen niet vroegen partij te kiezen. Ik verhuisde toen het huis verkocht was.

Emotioneel gekwetst en vol schuldgevoel door mijn aandeel in de breuk, koesterde ik geen illusies over het vinden van een nieuwe, serieuze relatie. Dat ik in de vijftig was, was sowieso geen voordeel, ik was ronduit een slechte kandidaat. Maar diep van binnen wilde ik Tim en Julie laten zien dat ik nog steeds een aantrekkelijke vrouw was. Wat voor de één gold, gold ook voor de ander, Julie was niet de enige sexy vrouw, maar ook dat jaloezie een tweesnijdend zwaard was. De absurditeit hiervan had overduidelijk moeten zijn, maar voor een vrouw die zo geobsedeerd was als ik, was het onmogelijk om te zien.

Onverschrokken, en aangemoedigd door de kring van gescheiden vriendinnen die ik voorheen vermeed, maar waar ik me nu enthousiast bij had aangesloten, stortte ik me vol overgave op online dating. Nu de losbandige Daphne niemand meer had om mee vreemd te gaan en er nog maar weinig morele grenzen over waren om te doorbreken, ging ik in mijn eerste jaar als pas gescheiden vrouw veel vaker op dates en was ik daar veel enthousiaster over dan een braaf meisje zou moeten zijn. Maar al snel wist iedereen dat ik geen aardig meisje was. In eerste instantie vond ik het vleiend hoeveel interesse deze mannen toonden in mijn slanke, 53-jarige lichaam. En het waren niet alleen mannen van mijn leeftijd; de woorden MILF en zelfs GILF werden meer dan eens gebruikt. Maar al snel werd duidelijk dat, nadat ze me naar hartenlust hadden geneukt, hun interesse snel verdween. Soms duurde het een paar weken voordat ik gedumpt werd; andere keren was één nacht al genoeg. En er waren genoeg avonden dat ik alleen uitging. Uiteindelijk bereikte het een punt waarop zelfs mijn gescheiden vrienden me waarschuwden dat ik een bepaalde reputatie aan het opbouwen was, maar toch bleef ik daten.

Soms dacht ik wel eens dat als deze dingen tijdens mijn huwelijk waren gebeurd, de afgelopen vijf jaar er heel anders uit hadden kunnen zien. Als ons seksleven beter was geweest, had Tim misschien niet gewild dat ik met andere mannen sliep, was ik misschien niet zo vatbaar geweest voor Svens verleidingskunsten en had ik dat jaar of langer als 'Hotwife' misschien nooit meegemaakt. Maar dit waren zinloze gedachten; het was allemaal al gebeurd en kon niet meer ongedaan gemaakt worden. Met een nieuwe en opwindende wereld van seksueel genot die zich voor me opende, stortte ik me nog intensiever en helaas ook in het openbaar op het daten. Al snel werd de reputatie die ik dreigde te krijgen werkelijkheid. Daphne Bakker werd inderdaad veroordeeld als een slet.

Al snel werd de arme Tim als blij beschouwd dat hij van me af was, en geen enkele echtgenoot mocht nog binnen vijf meter bij me in de buurt komen zonder begeleiding. Zelfs mijn gescheiden vriendinnen leken me te mijden. Ik heb geen idee hoe lang deze waanzin nog had kunnen voortduren, maar voordat de schade te diep geworteld kon raken, gebeurden er twee dingen die me samen hebben gered voordat de schade permanent was.

Ten eerste liep ik een seksueel overdraagbare aandoening op. Ik weet dat het walgelijk is, maar het is duidelijk dat een van mijn dates niet zo zorgvuldig was geweest in zijn keuze van eerdere partners of in zijn gebruik van condooms als zou moeten. De jeuk begon geleidelijk op een maandagochtend, maar tegen vrijdag was het niet meer te negeren en zat er niets anders op dan naar de kliniek te gaan. Ik kreeg antibiotica voorgeschreven en moest stoppen met mijn seksuele activiteiten, waarmee er abrupt een einde kwam aan mijn waanzin.

Het had slechts een tijdelijke onderbreking kunnen zijn als het tweede moment niet had plaatsgevonden, maar gelukkig gebeurde het wel. Ik kwam Sven toevallig tegen in de apotheek. Het is ironisch dat de man die me de afgelopen jaren op het pad van promiscuïteit had gebracht, me er uiteindelijk ook weer uit redde, maar dat is nu eenmaal wat er gebeurde. Sven vroeg me die avond met hem te gaan eten. Omdat ik niets meer te verliezen had, stemde ik toe. Die avond deed ik een halfslachtige poging om er op mijn best uit te zien en ging met hem mee naar het restaurant. Tot mijn verrassing vond ik het vanaf het begin leuk. Sven kende de meeste van mijn diepste geheimen en na een tweede groot glas wijn hoorde hij al snel de rest – inclusief de reden van mijn bezoek aan de apotheek. Ik had verwacht dat hij een blik van afschuw en walging zou zien en dat hij excuses zou verzinnen om te vertrekken, maar dat deed hij niet.

'Dat is echt pech,' was alles wat hij zei, met een geamuseerde glimlach. 'Hoe lang zal het duren?' Ik vertelde het hem en tot mijn verbazing ging het gesprek gewoon over op een ander onderwerp. Omdat seks zo duidelijk van de agenda was, konden we meer ontspannen in elkaars gezelschap. Al snel lachten we en raakten we elkaars handen aan, en de redenen waarom ik in eerste instantie voor hem gevallen was, kwamen weer boven. We kusten elkaar op de lippen toen hij me bij mijn appartement afzette. Zijn handen gleed naar mijn billen, net als die eerste middag, en hij drukte mijn lichaam tegen het zijne, maar daarna ging hij terug naar zijn eigen appartement. De volgende dag vroeg hij me mee uit lunchen en ik ging graag. Een week later nodigde hij me opnieuw uit voor een etentje. Deze keer belandden we wel in zijn bed. En het was gewoonweg fantastisch.

Ik lag daarna naast Sven, mijn borst ging op en neer, mijn huid tintelde, zweetdruppels parelden op mijn gezicht en borst, en ik voelde de vertrouwde leegte in mijn onderbuik die altijd volgde na een echt bevredigende vrijpartij. Mijn schaamlippen en anus waren al pijnlijk en zouden 's ochtends nog pijnlijker zijn, maar dat kon me niet schelen. Terwijl ik lusteloos naar het plafond staarde, drong een vreemd gevoel van tevredenheid zich op aan wat er nog over was van mijn bewustzijn. Een diepe tevredenheid die ik niet meer had gevoeld sinds de dag dat alles in elkaar stortte. Tegen alle verwachtingen in was ik eindelijk gelukkig.

Ik was gelukkig als single, gelukkig met mijn werk en gelukkig als seksspeeltje van een onbetrouwbare, gewetenloze man op wie ik, in ieder geval een beetje, weer verliefd was. Bovendien was Tim gelukkiger met Julie dan hij jarenlang met mij was geweest; je hoefde ze alleen maar samen te zien om dat te begrijpen. Onze kinderen waren ook gelukkig met hun partners en hadden in ieder geval weer contact met hun ouders. Zelfs Sven leek blij te zijn met een betrouwbare en altijd beschikbare bedpartner voor het toenemende aantal nachten dat zijn beoogde slachtoffer aan zijn verovering ontsnapte.

Het was niet hoe ik mijn leven had verwacht, en ik had veel verdriet veroorzaakt bij de mensen van wie ik hield. Deze tevredenheid was misschien meer dan ik verdiende, maar toen ik me voorstelde hoe Svens overvloedige sperma zich opnieuw een weg baande naar de diepten van mijn niet meer functionerende voortplantingssysteem, bestond er geen twijfel over de mogelijkheid dat mijn leven veel slechter had kunnen zijn. Misschien was Svens seksspeeltje wel precies wat ik vanaf het begin had moeten zijn. Misschien waren hij en ik altijd al voor elkaar bestemd op deze manier, maar hadden we dat niet gezien.

Einde

Het verhaal is teneinde, misschien waren sommige stukken wat onrealistisch maar niets in het leven is zeker en twijfel zorgt vaak voor verkeerde beslissingen. Bedankt voor al jullie reactie.