Gisteren vroeg je me hoe mijn fantasie zijn werk doet, wanneer ik vanop een terras de mensen en de wereld bekijk.

Wel, dit is iets wat me vanochtend overkwam.

Op weg naar de bakker, om mezelf op deze zondagochtend te verwennen met enkele pistolets, passeer ik een piepklein, doodlopend straatje, hier wat verderop. Het was me nog nooit eerder opgevallen, maar er staat een wegwijzertje. 'Theehuisje' kan ik er in het voorbijrijden nog net op lezen. En ik denk: 'Wie gaat er nu in godsnaam naar dit godvergeten gat komen om thee te drinken? Dat is weer dicht voor het een klant gezien heeft.'

Ik ben nog geen honderd meter verder of ik zit er in mijn hoofd met jou al koffie te drinken in dat theehuisje, thee lust ik nu eenmaal niet. We zijn er alleen, want, zoals al geweten, er komt nooit iemand. Slechts het theevrouwtje houdt ons gezelschap, wat onwennig achter haar kleine toog.

We kijken naar elkaar, spreken doen we niet. Mijn blik heeft je je woorden ontnomen.

Ik sta recht, zet aan het tafeltje achter je twee stoelen aan de kant en kom weer zitten. Vanuit mijn ooghoeken, zie ik hoe theevrouwtje met vra-gende blik mijn actie gadeslaat. Eén oogopslag van mij in haar richting volstaat om ze weer te doen wegkijken.

"Draai je om, meisje, en buig je over de tafel hier achter zodat ik naar je billen kan kijken."

Ik kijk, 1 minuut, 2 minuten. Dan staat ze schuin achter me, het theevrouwtje, een beetje bedremmeld.

"Meneer, moet dit? Ik heb liever dat u dit niet doet in mijn zaak. Er kunnen klanten komen."

"Klanten? Verwacht je die echt in de volgende uren en dagen? Hoe lang zijn je vorige klanten al buiten?"

Stilte.

"Kijk, ik kijk graag naar haar billen, terwijl ik mijn koffie drink. Altijd en overal, ook hier. En zij vindt dat prettig. Ze voelt zich dan ...gewild, ...begeerd."

Duidelijk niet het antwoord dat ze verwacht had...

Vanuit mijn ooghoeken zie ik nog een vaag gebaar, alsof ze nog iets wil zeggen. Waarna ze, met een even lichte als hulpeloze zucht, weer naar haar toog gaat. Het theehuisje heeft tijdelijk een nieuwe eigenaar.

Ik draai me vanop mijn stoel naar haar en haar toog.

"Weet je, ga gewoon naast haar staan. Dan zal je beter begrijpen wat het is: je bekeken en begeerd voelen. Dan weet je wat het met je doet." Ze be-gint op haar handen te kijken terwijl ik het zeg, en ik zie haar wangen verkleuren.

Ik draai me weer terug en laat ze nog wat onbestemd dralen achter haar toog.

En dan, terwijl mijn hand boven mijn schouder even de juiste plaats aanduidt: "Kom, kom nu maar, voor mijn koffie koud is."

Dertig tellen later staat ze naast jou, aarzelend, half over haar schouder naar mij kijkend.

Haar handen tekenen onzekere gebaren in de lucht en het lijkt of haar mond nog iets wil zeggen.

Ik gun haar een blik, een zelfverzekerde.

"Buig je gewoon voorover en sluit je ogen, net zoals zij dat doet."

Ik geniet nu van twee paar billen. Van twee vrouwen die achter hun gesloten ogen elk in hun eigen wereld zitten. Voor jou, een vertrouwde maar tege-lijk ook nieuwe, want je staat hier niet alleen, voor theevrouwtje een nog geheel ongekende.

Het geluid van mijn kop die ik weer op zijn ondertasje zet, breekt de stilte.

"De smaak van koffie wordt zoveel intenser, als je tegelijk van billen geniet. Wetend dat jullie op dit moment elke vierkante centimeter van jullie billen kunnen voelen. Wetend hoe de stof van jullie slip en de rand van hun pijpjes voor jullie bijna tastbaar aanwezig zijn, hoe je de stof van je rok je huid voelt aanraken. Hoe je mijn blik door de stof voelt dringen en op je huid voelt branden..."

Jou hoor ik even zuchten. Aan haar ontsnapt geen geluid. Slechts het onderwerp van gesprek, haar billen, knijpen zich, nauwelijks merkbaar, even samen.

Mijn stoel schuift achteruit, gevolg door het geluid van mijn stappen. Ik sta achter jullie, meer bepaald achter jou. De spanning in jullie twee lijven zindert in de lucht. Je zucht bij mijn eerste aanraking en een tweede keer wanneer ik je rok over je billen omhoog schuif.

"Hmm, je koos goed vanochtend, meisje, je slip doet je billen alle eer aan."

Even wacht ik, zodat theevrouwtje meegezogen wordt, zodat ze achter haar ogen kan 'zien' wat zich voor mijn ogen afspeelt, zodat ze zich haar beeld kan vormen van haar eigen vlees, billen en stof, zodat haar spanning, haar twijfels, haar opwinding zich verder verspreiden door haar geest en over haar lichaam...

"Maar vandaag wil ik je billen, naakt, in al hun glorie."

Licht gekreun begeleidt mijn vingers die je slip van je billen stropen...

"Je krijgt kippenvel, wijfje..., 't is zo mooi om telkens weer te zien hoe je zonder woorden toch weet te spreken."

Heel even stilte. Enkele seconden, meer niet.

Voor theevrouwtje, om het te laten insijpelen.

Om het stilaan ondraaglijk te maken...

"Het doet een mens zich afvragen of dit de enige billen met kippenvel zijn."

Eén vinger...

over haar bil...

ik voel spieren zich spannen

dalend langs haar dij...

ik voel andere spieren zich samentrekken

tot de rand van haar rok...

voor het eerst het begin van een zucht.

Haar teerling is geworpen...

Andere kant, andere hand. Zelfde vinger, zelfde tocht over haar vlees. Mijn wijsvingers rusten nu tegen haar dijen, tussen duim en wijsvinger zit telkens een stukje zoom.

Ik schuif haar rok naar boven. Rustig, op mijn dooie gemak, er is geen reden om me te haasten.

Seconde na seconde verschijnt er vel dat tot nu verborgen bleef, centimeter na centimeter groeit haar ontbloting. Het trillende ruisen van haar ademhaling verraadt hoe haar hart als een razende tekeer gaat. Jezelf blootgeven voor vreemde ogen, het overkomt je niet elke dag. Of is er hier meer aan de hand? Komt er iets wat ik niet verwacht?

Ja dus. Er komt geen slipje, geen lapje stof dat als een lintje om een uit te pakken kadootje zit. Niets van dat alles bij deze dame…

Een alles bedekkend wit katoentje verschijnt, van het slag dat je in de Zeeman koopt.

Bijna zit de band van haar rok te laag om de stof voorbij de bovenrand van haar broek te krijgen.

"Hmm, jij koos vanochtend voor Vlaamse degelijkheid? Doe je dat elke dag, je billen en alles er tussen verbergen in een slip die zo groot dat een kat er haar jongen niet meer in vindt?"

Langs de bovenrand glijdend en in haar zij afzakkend over haar pijpje en verder tussen bil en dij tot de binnenzijde van haar bil, zo tekent mijn vinger de randen van haar schaamstof af.

Van opzij zie ik hoe haar wangen vurig glanzen. Betrapt als ze is op een foute keuze, en moet die vinger daar nu ook nog eens helemaal langs gaan?

Mijn twee wijsvingers glijden langs haar pijprandjes in de driehoek tussen haar dijen en billen. Onder hun rand gaand en langs haar bilspleet omhoog glijdend trekken ze de stof in haar spleet.

"Dat is al veel beter, zo. En kijk, daar zijn de bubbeltjes."

Mijn vingertoppen verkennen het vrijgekomen vlees.

"Bij jou gaat het niet volstaan om je billen tot hun recht te laten komen door je slip tot onder je billen te stropen. Hier helpt maar een ding en dat is: helemaal uit.”

Ik haak achter haar broekband en trek ze naar beneden. Ik hoef niet door mijn knieën te zakken om het werk af te maken. Al van halfweg haar dijen valt het ding op eigen kracht tot op haar enkels. Als om mijn werk helemaal af te maken, dwarrelt ze uit zichzelf even met haar twee voeten tot ze uit de slip zijn en schuifelt ze dan met een voet verder onder tafel. Alsof ze zelf wil dat het ding voorgoed onder mijn ogen uit is.

Zelf zet ik twee stappen achteruit en monster haar naaktheid. Miss Achterwerk 2022 zal ze nooit worden. Maar op zich zijn haar billen en benen zeker het aankijken waard.

Ik zak vlak achter haar door mijn knieën.

"Die slip was een belediging voor je billen. Ik zou er zo kunnen in bijten."

Uit de richting van waar mijn woorden komen, weet ze waar ik zit. Met mijn gezicht vlak voor haar billen, met mijn ogen vlak voor de driehoek, waar tussen een bos haar het begin van haar schaamlippen zich aftekent.

Mijn vingertop nadert het midden van haar driehoek. Met een "hoh..." , vol schrikken en spanning, beantwoordt ze mijn aanraking. Tussen dijen en billen schuift hij naar voren, tot hij net het topje van haar schaamlippen raakt. Haar billen trekken samen.

Dat volstaat voor nu. Overhaasting heeft in situaties als deze geen zin. Het genot zit ‘m in het uitstel.

Ik haal mijn vinger weg en sta weer recht. Mijn handen glijden over haar billen naar de rand van haar rok.

"Mijn buik zegt me dat je borsten niet hoeven onder te doen voor je billen."

Ik haal doodgemoederd haar bloes uit haar rok.

"En ik weet dat ook zij verstopt zitten in een bh waarover jij op dit eigenste moment diep beschaamd bent. En dat je bidt dat je hem niet onder mijn ogen moet laten komen."

Schaamrood laait weer op, als mijn vingers onder haar doorglijden en de onderste knop van haar bloes losmaken. En zich zo naar boven werken, knop na knop, zonder dat mijn hand ook maar een seconde haar borsten raakt. Haar neerhangende panden houden alles aan mijn ogen onttrokken. Over haar rug-gengraat, de stof van haar bloes niet mee schuivend, gaan mijn handen op zoek naar haar sluiting. Vier haken moet ik losmaken. Dat op zich zegt al genoeg over mijn gelijk. Met mijn twee handen ga ik opzij, tot waar haar cups beginnen en schuif ze, hard en gebeugeld, van haar borsten. Waarna mijn handen terugkeren naar de rand van haar rok en haar vel verlaten.

"Maar nu is het tijd voor wat anders. Je bent hier per slot van rekening niet alleen."

Ik laat haar voor wat ze is. Met opgeschorte rok en blote billen, met vrij hangende borsten, afgedekt door haar bloespanden. Met al de spanning en opwinding in haar lijf.

In één stap ben ik bij jou. Al je rondingen zijn me zo vertrouwd, ik ken er ieder plekje van. Nooit raak ik er op uitgekeken. Ook nu weer doen je fraai opgespannen billen onberispelijk wat ze moe-ten doen: zenuwen in mijn buik laten woekeren, leven pompen in mijn zwellichamen, maar vooral me zin doen krijgen om de vrouw van wie deze billen zijn op te geilen tot de kleine dood van haar klaarkomen er op volgt.

Ik streel voluit je machtige dijen en billen en ga even door je bilspleet. Een zacht gekreunde zucht volgt. Niemand verklankt geilheid en opwinding zo sprekend als jij. Je bent perfect om theevrouwtje elke seconde te laten meebeleven van de groeiende extase op amper een armlengte afstand.

Het volstaat dat ik mijn vingers tussen je lippen begraaf en er op jouw geliefde wijze aan de slag ga met je kutgangetje en je klit. Al snel hoort theevrouwtje je 'oh my god'-kreetjes. Ze hoort hoe jij je in gang trekt, ze hoort hoe jij op het randje zit, ze hoort je uit elkaar knallen.

"Fuck me!" Altijd roep je het terwijl jij je door je orgasmestroom ploegt. Ik neuk je nooit, dat is de taak van je man. Jij weet dat, theevrouwtje weet dat niet. Die laat ik in de waan dat er op dit eigenste ogenblik in haar gelagzaal geneukt wordt, op amper een armlengte van haar eigen blote billen. Terwijl mijn linkerhand je kutje pompt om je orgasme gaande te houden, ruk ik mezelf af met mijn andere hand. Wanneer ik kom, spuit ik mijn zaad op de billen van theevrouwtje. Ze schrikt, maar beweegt verder niet. Ik stop met in je kut te pompen en laat je weer neerdalen op deze wereld. Ondertussen kijk ik hoe mijn sperma over de billen naast de jouwe zijn weg naar beneden zoekt. En hoe het spoor van het zaad ook een spoor van kippenvel achterlaat. Theevrouwtje beleeft de dag van haar leven. Haar zaak zal failliet zijn voor ze het beseft, maar nooit zal ze vergeten wat haar vandaag overkwam.

Ik trek haar recht, haal haar bloes en bh van haar lijf, gooi ze naast haar slip onder tafel en zeg: "Kom, we gaan afrekenen." Slechts gerokt staat ze topless tegenover me, onwennig en met een hoofd als een tomaat. Wanneer ze haar armen voor haar borsten wil kruisen, volstaat mijn "laat dat maar" om ze onbedekt te laten.

Ik leg drie stukken van twee euro op tafel, "voor onze drankjes", gevolgd door een briefje van tien, "voor je gehoorzaamheid en je dienstbaarheid, kleine zelfstandigen hebben het al moeilijk genoeg", gevolgd door een tweede briefje van tien. "Voor mijn volgende bezoek, volgende week, zelfde dag, zelfde uur. Tot dan loop je, dag en nacht, zonder slip. En op de dag zelf blijft ook je bh in je kast. Leg een lady-shave klaar op mijn tafeltje, naast mijn koffie, ik zal je kaal zetten…"

"En wat zal het voor meneer zijn?"

"Hallo, meneer?!"

"Oh sorry, ik was effe ergens anders met mijn gedachten. Drie kampioentjes en een waldkorn, graag."

Zo gaat dat dus met mijn fantasie.