Hi ik ben laura en dit is het vervolg van deel 1.

Daar heb ik een baantje gekregen op een superjacht. Alleen kwam ik er later achter dat dit niet als stuwadess zou zijn maar voor intiem vermaak.

Hoe ik me daar voor heb laten overhalen kun je in deel 1 lezen. Nu ben ik al onderweg (deze verhalen zijn een van de fantasieën waar mee ik mijzelf snachts wakker houd)

Veel leesplezier

Kusjes laura♡♡

Ik landde op het vliegveld van Monaco met een hart dat veel te hard klopte. Buiten de aankomsthal stond een man met een bordje waarop keurig “Laura” stond. Hij glimlachte vriendelijk, maar sprak geen woord Nederlands of Engels. Ik knikte maar, greep mijn koffer steviger vast en stapte met bonkend hart in zijn taxi. Even flitste de gedachte door me heen dat ik hier ontvoerd zou kunnen worden. Gelukkig reed hij netjes richting de haven.

Langs de kade gleden de ene na de andere prachtige jachten voorbij. Toen stopte de taxi naast een enorm wit schip. Later zou ik horen dat ze tachtig meter lang was. Ik zette mijn bagage en enkellaarsjes bij de loopplank neer, trok mijn schoenen uit en zette mijn blote voeten op het warme teak. Het hout voelde glad en zonverwarmd onder mijn voetzolen. Ik liep langzaam naar voren, overweldigd. Dit was echt. Ik mocht hier lopen.

De stuurhut lag voorin. Ik klopte zachtjes en stapte naar binnen. Mooie stoelen, schermen, knopjes, een interieur dat eruitzag alsof het uit een glossy magazine kwam. Ik keek met open mond om me heen.

“Good afternoon, Laura.”

De stem met een duidelijk Australisch accent kwam schuin van achteren. Ik schrok me rot en sprong bijna een gat in het plafond.

Op een ruime, luie bank zat een man van rond de zestig. Grijs haar, grijze baard, een vriendelijk opa-achtig gezicht waardoor je je meteen op je gemak voelde. Hij stond op, liep naar me toe en gaf me geen hand, maar een warme, stevige knuffel.

“Captain Lynden,” stelde hij zich voor terwijl hij me uitnodigde op de bank. “Goede reis gehad?”

Ik knikte, nog een beetje buiten adem van de schrik, en begon te praten. Over de vlucht, over hoe groot alles was. Hij vertelde uitgebreid over zijn carrière, hoe hij hier kapitein was geworden, en stelde vragen over mij. Echte vragen. Ik hoorde mezelf vrolijk kletsen over thuis wonen bij mijn ouders, over de relatie die een maand geleden was geëindigd, over de studie interieurontwerp die ik wilde gaan doen. En dat ik dit stiekem toch wel heel spannend vond.

Hij knikte bedachtzaam. “Normaal krijg ik een ander type meisje aan boord als we deze service aanbieden. Ik heb gehoord dat je in eerste instantie niet wist wat er van je verwacht werd. En dat dit je eerste keer is.”

Hij luisterde echt. Stelde leuke vragen. Leek oprecht geïnteresseerd in mijn leven. Toen werd zijn toon serieuzer.

“Zo, Laura. Nu het belangrijke deel. Jij bent hier je eigen afdeling en valt dus direct onder mij. Als er gasten aan boord zijn en zij willen dat je erbij bent, mag je van alle luxe genieten waar zij ook gebruik van maken. Je mag voorstellen ergens heen te gaan als zij dat willen, maar niet in je eentje. Net als de rest van de crew bedien je ze in wat zij willen… alleen doe jij dat terwijl je meedoet. Zijn er geen gasten, of willen ze je even niet, dan verlies je die privileges. Voor de momenten dat je je gewoon wilt terugtrekken heb je een gewone crew-hut. Angela, de hoofdstewardess, geeft je straks je uniform en laat je je hut zien.”

Hij pakte een portofoon. “Jij krijgt er ook een, met oortje. Die hoort aan te staan en bij je te zijn. Behalve als je bij de gasten zit.”

Toen keek hij me recht aan. “Alles wat je voor je werk nodig hebt, ligt al in je hut. Ondanks dat dit je eerste keer is, verwacht ik professionaliteit, een goede werkhouding en vijf-sterren service.”

Hij pauzeerde even. “En dan nog iets speciaal voor jou. Jij bent aangenomen om intiem contact te hebben met onze gasten. Als zij om je vragen, verleen je die service. Onze gasten. Niet de crew. Als jij en iemand van de crew iets met elkaar willen, zijn jullie volwassen genoeg om dat zelf te beslissen. Maar je hoeft niets seksueels met de crew te doen als je daar geen zin in hebt. Mocht iemand van hen vervelend, opdringerig of beledigend naar je zijn vanwege wat je hier doet, dan kom je meteen naar mij. Dat accepteer ik niet. Jij bent net zo goed crew als zij. En net zo belangrijk. Mochten de gasten over jouw grenzen heen gaan — en je mag grenzen stellen — dan wil ik dat ook horen.”

Mijn wangen gloeiden. Ik knikte alleen maar.

“Goed. Ga maar lekker naar je hut en verken de boot.”

Ik liep met rood hoofd de trap af naar de saloon. Angela was daar al druk in de weer met kussens. Toen ik mezelf voorstelde, keek ze me van top tot teen aan en zuchtte zacht: “Ze worden steeds jonger…”

Ze legde kort uit wat er op welk deck te vinden was, gaf me een tasje met mijn uniform en vroeg of ik mijn naam aan de binnenkant wilde schrijven zodat het niet kwijtraakte in de was. Toen wees ze me mijn hut en liet me met rust.

De hut was klein. Een rond raampje net boven het water. Een stapelbed, twee krappe kasten, een minibadkamer waar je letterlijk over de wc moest klimmen om bij de piepkleine douche te komen. Ik stond nog om me heen te kijken toen de deur openging.

Er kwam een meisje binnen met een prachtige bruine huid en lang, grillig zwart haar. Zandloperfiguur, minstens een cup meer dan ik, en een sexy, exotisch accent. Ze heette Lara. Junior stewardess, voor de tweede keer mee. Ze was dolblij met de “ruime” hut — op haar vorige boot was het nóg kleiner geweest.

We kletsten meteen alsof we elkaar al kenden. Dezelfde humor, dezelfde dingen die we leuk vonden. We versierden de hut met knuffels en spulletjes uit onze tassen. Toen vroeg ze welke rang ik had.

Ik lachte zenuwachtig en maakte aanhalingstekens in de lucht. “Geen idee. Ik ben ook geen stewardess. Ik ben hier voor… intiem vermaak.”

Haar mond viel open. “Serieus? Durf je dat?”

Ik bekende dat het mijn eerste keer was, dat ik nauwelijks ervaring had met jongens, laat staan met mannen, en dat ik net uit een relatie met een meisje kwam. Lara zag de spanning in mijn ogen, stapte dichterbij en gaf me een warme knuffel. Ze voelde zacht en warm. Ze rook lekker. Mijn tepels werden stijf tegen haar borsten aan. Toen we elkaar loslieten, glimlachte ze scheef.

“Nou, als je die mannen zat bent, mag je altijd bij mij komen liggen hoor.”

We lachten allebei. Een beetje te hard. We kleedden ons om in de stewardess-rokjes en polo’s met de bootnaam erop. Stiekem keek ik naar haar lichaam terwijl ze bukte. En ik was er vrij zeker van dat zij ook een klein beetje bloosde toen onze billen elkaar raakten.

Lara verdween snel om te helpen met de was. Alleen achtergebleven opende ik de koffers die speciaal voor mij klaarstonden.

Elegante, sexy avondjurken met splits die schandalig hoog liepen. Topjes en rokjes die best bloot waren, maar nét niet ordinair. In een zijvak lag lingerie: zacht, doorzichtig, zonder enige vulling in de bh’s. Ik zou dus niet kunnen smokkelen. Jarretels. Zijdezachte kousen. Ik had zoiets nog nooit gedragen.

Er stond een complete beautycase vol make-up, oorbellen, kettingetjes. Ik was nog nooit zo van de make-up geweest. Van de helft wist ik niet eens waarvoor het diende.

Toen opende ik de laatste koffer.

Ik klapte hem meteen weer dicht. Mijn hart bonsde. Na een lange minuut deed ik hem voorzichtig opnieuw open.

Sexspeeltjes. Vibrerende eitjes die met een app werkten. Buttplugs in verschillende maten, sommige vibrerend. Allerlei vibrators. Zelfs een voorbindharnas. Ik staarde ernaar. Ergens laag in mijn buik begon het te kriebelen. Dit werd echt. Mijn vingers streelden over het gladde, stevige materiaal. Misschien… heel misschien… zou ik dit wel leuk gaan vinden.

Ik zette alles netjes op de opladers, probeerde wat make-up (met matig succes) en ging de boot verkennen. Hottubs. Een zwembad met glazen bodem. Mooie ligbedden. Spannende hoekjes overal. In de gastenhutten waren de andere stewardessen aan het schoonmaken, dus daar bleef ik uit de buurt.

Toen ik Angela tegenkwam, vertelde ik dat ik klaar was met mijn spullen en vroeg of ze ergens hulp nodig had. Ze keek me aan alsof ik een zeldzaam dier was. “Dat heeft nog nooit iemand van een andere afdeling gevraagd,” mompelde ze. “Als je wilt, mag je Lara helpen in de wasruimte.”

Dat deed ik. En we hadden de grootste lol.

Niet veel later klonk er een oproep over de portofoon: alle afdelingshoofden naar de stuurhut voor de preference meeting. Lara keek me aan. “Hé… moet jij daar niet bij zijn?”

Twijfelend liep ik naar de stuurhut. Toen ik aanklopte en binnenstapte, keek Captain Lynden op.

“Ah, Laura. Fijn dat je er bent. Volgende keer ben jij ook op tijd.”

Ik ging op de bank zitten terwijl de rest van de hoofden aanwezig was. De eigenaar kwam zelf met drie zakenpartners en hun aanhang. Er werd gepraat over een glijbaan, een picknick op het strand… en toen viel mijn naam.

“Laura. De eigenaar wil graag dat je overdag een van de zomerjurkjes aantrekt. Je mag ze verrassen. Vanaf het diner draag je de zwarte jurk zonder rug, met maar één schouderbandje en de hoge split. Zorg dat je daarbij geen ondergoed draagt… en de vibrerende buttplug in hebt die hij met zijn telefoon kan bedienen.”

Iedereen keek naar me. Ik zat op die bank en voelde me rood worden als een tomaat. Mijn oren gloeiden. Tussen mijn benen trok er iets samen van pure zenuwen en iets anders dat ik liever niet benoemde.

Captain Lynden klapte zijn map dicht. “Goed. Iedereen naar bed. Morgen is het vroeg dag.”

Ik liep terug naar de hut met wankele knieën en een hoofd vol gedachten die alle kanten op schoten.

Dit was het begin.

En er was geen weg meer terug.

Wel trusten en slaap lekker

Kusjes laura♡♡