Ze kuste me innig. “Dat maakt jou zo’n bijzondere meester, Bart,” zei ze met een zachte glimlach. “Je bekommert je soms te veel om je onderdanige.” Ze keek me nu diep in mijn ogen, een zachte maar vaste blik: “Soms vergeet je dat zij niet zomaar een Serva is. Dat is háár keuze. De Orde is streng en van ons wordt alleen gehoorzaamheid verwacht. Maar één ding staat vast: niemand hier is tegen haar wil ondergeschikt. De Orde waakt strenger over die vrijwilligheid dan over welke discipline ook.”
Ondanks haar voorkeur voor vrouwen was ook zij ritueel ontmaagd door een Servus. “Mijn moeder is dominant en keek toe hoe ik werd ontmaagd,” vertelde ze rustig. “Het was onwerkelijk, Bart. Er lag een man vastgebonden op het bed, zijn geslacht hard omhoog, klaar om mij te doorboren. Ik was nog nooit zo opgewonden geweest. Niet om de penetratie zelf, maar om het offer. Dit was hét moment waarop ik openlijk toegaf dat mijn lichaam niet van mij was, maar van mijn meesters. Het voelde heerlijk bevrijdend. Dat orgasme was niet alleen seksueel… het was de complete overgave van mijn lichaam. Ik zal het nooit vergeten.”
Terwijl ze sprak, gleed haar hand naar mijn kruis. Ze streelde mijn penis, langzaam en aandachtig, alsof de herinnering zelf haar vingers bewoog. “Toen hij mij anaal nam…,” fluisterde ze, “het heet niet voor niets de poort van nederigheid. Eerst was er alleen pijn. Geen lust. Niets. Alleen dat brandende gevoel dat ik open werd gereten op een plek die daar niet voor gemaakt leek. Maar dat was precies de bedoeling. Totale overgave. Geen genot voor mij, alleen mijn lichaam in dienst van de ander. Ik moest mijn lichaam laten gebruiken, mij laten vullen, hem melken tot hij klaarkwam. Niets was van mij. Alles was van hem. Nederig. Schaamtevol. Vernederend… en precies daarom zo diep.”
Terwijl ze dit zei, tilde ze één been over mijn heup, zocht met haar natte spleet de eikel en liet zich langzaam op me zakken. Haar warme, strakke schede omhulde me centimeter voor centimeter tot ze volledig was neergedaald. Ze bewoog nauwelijks; alleen kleine, trage schommelingen, alsof ze nog steeds vertelde met haar lichaam. Haar relaas eindigde met een kus. Diep, langzaam, zonder haast. Haar heupen begonnen soepeler te draaien, mijn handen vonden haar billen. De kus werd hongeriger, onze ademhaling korter. Samen spanden we ons. Haar binnenste klemde zich om me heen, mijn lul klopte diep in haar. We kwamen bijna stil, alleen de trillingen van onze lichamen en de natte klank van onze kussende monden.
De volgende ochtend werd ik toegewezen aan Mechteld. Ik liep achter haar tot aan de deur naar de kloostertuin. Daar zonk ik op mijn knieën. Mechteld klikte een ketting aan mijn halsband en trok me mee de tuin in. Ze liep stevig door. Op handen en knieën kon ik haar nauwelijks bijhouden; de scherpe kiezels schuurden mijn knieën open.
Aan de overzijde van de binnentuin betraden we weer het gebouw. Mechteld leidde me naar de verblijfsruimte van de zusters. Het was er opvallend stil. De meeste zusters waren blijkbaar bezig met de opvoeding van de Servi. Ergens achterin doorbrak kirrend gehijg de stilte. Nog steeds kruipend keek ik die kant op. Op de lange eettafel lag een volledig naakte, jonge zuster wijdbeens achterover. Tussen haar gespreide dijen zat een andere zuster, duidelijk zichtbaar bezig haar te likken.
“Meekomen,” gromde Mechteld en gaf een pijnlijke ruk aan de ketting. “Niet voor jouw ogen bestemd.” We bogen af een smalle gang in met diverse kleine kamertjes. Bij één van de zware houten deuren klopte Mechteld aan en duwde me naar binnen. Zoals geleerd ging ik meteen op mijn knieën zitten: benen licht gespreid, borst naar voren, handen in mijn nek. Toen keek ik voorzichtig op.
Tegenover mij zaten twee vrouwen aan een bureautje. Naast Mira een andere dame die ik vaag herkende. Beiden waren duur gekleed in strakke mantelpakjes. Het contrast met mij, naakt op mijn knieën, slechts gehuld in een dunne lendendoek, was vernederend groot.
Mira nam me taxerend op. “Dit is de laatste dag hier, Bart,” begon ze. Verbaasd realiseerde ik me dat het inderdaad de zevende dag was. “Ik begrijp van zuster Mechteld dat je opvoeding goed verloopt. Dat je begrijpt wat je onderdanige rol is tegenover de vrouwen die jou gebieden.” Ik knikte gedwee. “Maar ook dat je dominante gevoelens hebt, en die steeds beter inzet bij de vrouwen die jou worden toegewezen.” Weer knikte ik. “Dat laatste had ik niet verwacht,” ging Mira verder. “En vind ik erg interessant.” Ik kom daar later op terug.”
Ze knikte naar Mechteld, die naar voren stapte. Bijna klinisch deed Mechteld verslag van de afgelopen week. Ik schaamde me diep terwijl ze uitgebreid en gedetailleerd beschreef hoe ik pijn had ondergaan, hoe ik met vernederingen omging en hoe ik mijn onderdanigheid diverse keren had bewezen. Ze ging in op hoe de monniken mij hadden genomen, hoe de zusters de Gouden Standaard en de Extremus hadden gebruikt om mij aan het vrouwelijke geslacht te onderwerpen. Ik zag Mira bijna bewonderend kijken toen Mechteld de Extremus noemde. Een lichte rilling trok door mijn lichaam bij de herinnering aan die enorme penetratie.
“De Servus luistert goed, reageert snel en overwint weerstand bij nieuwe of grensverleggende opdrachten relatief vlot,” vatte Mechteld haar relaas samen. “De heropvoeding geeft de Orde het vertrouwen dat deze Servus zich zal wijden aan zijn meesteressen. De vraag om hem dienstbaar te maken aan vrouwen is daarmee ingevuld. Er is echter één ‘maar’…”
Ik schrok van die laatste woorden. Was het toch niet voldoende geweest? Mira knikte slechts als teken dat Mechteld door moest gaan. “Zoals u al memoreerde, zuster Mira, heeft deze Servus ook een dominante kant. Met uw toestemming heeft de Orde deze kant getest. We hebben vastgesteld dat de Servus van nature dienstbaar is, maar een zorgzame vorm van dominantie kent, waarbij hij zijn verantwoordelijkheden richting een Serva zeer serieus neemt. Soms overwint het zorgzame de dominantie. Zoals u weet, zuster Mira, is dat beter dan andersom. Maar indien u voorstelt deze Servus tot Novitius te benoemen, raadt de Orde een aanvullende training aan om de balans beter in evenwicht te brengen.”
Mira knikte bedachtzaam, dankte Mechteld en vroeg haar naar de score. “We hebben deze Servus op slechts zeven fouten kunnen betrappen,” zei Mechteld met een stem die lichte waardering verraadde. Mira herhaalde het getal terwijl ze Mechteld een zweepje overhandigde. Verschrikt realiseerde ik me wat er ging gebeuren. Mechteld gebood me overeind te komen. Schaamtevol liet ik de lendendoek zakken. Naakt boog ik me over het bureau, mijn gezicht naar de twee vrouwen die nu letterlijk op me neerkeken. Ik beet op mijn tanden en rilde licht, in afwachting.
De eerste slag kwam zonder enige opwarming. Een harde, felle knal op mijn gespannen billen. Het leer sneed in mijn huid en reet de zachte huid licht open. Nooit eerder was ik zo hard met een zweepje geslagen. Ik gromde luid. De tweede slag landde vlak naast de eerste. De pijn sneed diep door mijn billen; mijn hersenen registreerden het als gevaar, als dreigende verwonding. Alles in me schreeuwde om te stoppen. Maar niet helemaal alles.
Bij de derde slag kromp ik ineen. Tranen prikten in mijn ogen. De brandende pijn was bijna onhoudbaar, maar drong nu dieper door. Met grote verbazing voelde ik hoe de prikkels mijn schaamstreek bereikten. Diep vanbinnen reageerden de zenuwen… opgewonden. Tot in het puntje van mijn eikel gloeide iets anders dan pijn. De vierde slag, nog harder, registreerde ik al anders. Ik merkte vooral een toename van elektrische spanning rond mijn penis. Ik voelde hoe hij zich vulde. Mijn kreunen klonk nu niet meer alleen van pijn.
Zeven slagen. Zeven diepe, rode, licht bloedende striemen. Na afloop bood ik mijn kont nog steeds aan. Bijna vroeg ik om de volgende slag. Mijn lichaam was uitgeput van de pijnprikkels, maar mijn geest was ergens anders. Ik begreep het nog steeds niet, maar deze helse pijn liet me verlangen naar meer. Mechteld hielp me overeind. De plotselinge beweging haalde me abrupt uit die vreemde ruimte waarin ik was gezakt. De pijn nam meteen weer de overhand.
Mira keek me aan, vol ongeloof en iets dat op waardering leek. Beschaamd merkte ik dat haar blik naar mijn kruis gleed. Mijn pik stond omhoog. Het overduidelijke bewijs dat de zweep me meer had gebracht dan alleen pijn. “Je fouten zijn je hiermee vergeven,” sprak Mira over het bureautje. “Ik wil je onderworpenheid zien.”
Mechteld legde haar hand tussen mijn schouders en duwde licht. Ik begreep de bedoeling en zonk op mijn knieën. Onder de tafel schoof Mira langzaam, bijna sensueel, haar ene voet achter de hiel van haar andere schoen. Met een subtiele beweging wipte ze de elegante pump los. Ze liet de schoen voorzichtig opzij glijden en schoof haar voet, gehuld in een dunne zijden kous, een stukje in mijn richting. Even twijfelde ik. Ik wilde niet te snel conclusies trekken en het verkeerde doen. De voet draaide een licht cirkeltje, daagde me uit. Ik boog voorover, wetend wat me te doen stond.
Altijd had ik gedacht dat voeten vies waren, dat ze stonken en zeker niet aantrekkelijk konden zijn. Maar nu ik dichterbij kwam, stroomden haar lichaamsgeuren mijn neus binnen. Ze kietelden mijn reukzintuig en schoten hard en snel door naar mijn hersenen, die ze registreerden als iets allesverslindends. Ik snoof dieper. Het voelde onverwacht heerlijk. Langzaam plaatste ik mijn lippen op haar voet en kuste mijn meesteres.
Ik kuste haar voet langzaam en eerbiedig, eerst de tenen, daarna de wreef. Mira gaf een klein, bijna onmerkbaar teken met haar andere voet. Ik begreep het. Voorzichtig greep ik de rand van haar kous en rolde die centimeter voor centimeter naar beneden, waarna mijn lippen de vrijgekomen huid langzaam omhoog volgde.
Haar blote onderbeen was warm en zacht. Ik proefde de lichte zoutigheid van haar huid, kuste verder omhoog, langs haar kuit, naar de holte achter haar knie. Mira verzette zich niet. Integendeel: ze spreidde haar benen iets verder, zodat ik hoger kon. Mijn kussen gleden over de binnenkant van haar dijen. Hoe dichter ik bij haar kruis kwam, hoe zwaarder haar geur werd. Toen ik bijna bij de zoom van haar rok was, spreidde ze haar dijen wijd.
Tussen haar benen zag ik hem: een stevige, donkere voorbinddildo, strak tegen haar lichaam bevestigd, glanzend en onontkoombaar. Ik hield abrupt stil. Mira gaf me een kort, ongeduldig schopje tegen mijn schouder. Een duidelijke aansporing. Met kloppend hart boog ik me verder voorover. Mijn lippen raakten eerst de basis van de dildo. Ik aarzelde één seconde langer… en opende toen mijn mond. Langzaam nam ik de kunstmatige eikel tussen mijn lippen en begon haar te pijpen.
Mira keek vanboven neer, een dunne glimlach om haar mond. “Kijk eens aan,” zei ze zacht, maar met een stevige ondertoon van vernedering. “De man die een week geleden nog vol praatjes zat… hier op zijn knieën, met een neppik in zijn mond.” De woorden raakten me, ze gaven precies aan wat er afgelopen week met me was gebeurd. Haar stem werd iets warmer, bijna waarderend. “Je doet het goed. Je onderwerpt je netjes. Blijf zuigen. Dieper.”
Ik gehoorzaamde, nam de dildo verder in mijn mond en liet mijn tong erover glijden, terwijl de smaak van silicone en haar geur zich mengden. Naast de vernedering voelde ik iets anders. Knielend onder dit bureau, met haar voorbinddildo tussen mijn lippen, viel opeens alles op zijn plek. Dit was wat ik de afgelopen week had gevoeld. Bij elke vernedering, bij elke straf, bij elke overgave. Die vreemde, diepe trek naar onderdanigheid die ik niet had kunnen plaatsen. Hier, met mijn mond vol in opdracht van haar, begreep ik het pas echt. Ik had niet alleen gehoorzaamd. Ik had iets in mezelf ontdekt dat altijd al had gewacht. En die ontdekking vulde me met een zware, bijna gelukzalige opwinding. Hoe verder ik me overgaf, hoe sterker die warme, zoete geilheid door mijn lichaam trok.
Terwijl er een soort rust over me heen viel en ik de dildo nóg intenser en dieper pijpte, zag Mira glimlachend de verandering. Langzaam trok ze de kunstpenis terug. Haar handen pakten mijn wangen en tilden mijn hoofd licht omhoog. Ze boog zich diep naar me toe, keek me intens aan, knikte goedkeurend… en kuste me vol op de mond.
Nog verbaasd over die onverwachte affectie en de intensiteit van de kus, trok ik me weer onder de tafel terug. Op mijn knieën keek ik afwachtend naar beide vrouwen. Mira stond op. Ik zag hoe de voorbinddildo hard vooruitstak onder haar strakke rok. Haar handen verdwenen achter haar rug; de sluiting ging open en het rokje gleed naar de grond. Met open mond keek ik naar haar. Haar gladde schaamheuvel lag prachtig tussen strakke, naakte dijen. Daartussen stak de zwarte, stevige dildo, nog glinsterend van mijn speeksel.
“Ik neem wat van mij is,” hijgde ze terwijl ze om het bureau heen liep. Als vanzelf legde ik me over het bureau, precies zoals ik zojuist gestraft was. Mijn gezicht was naar de andere vrouw gekeerd, die nog steeds zwijgend en zedig, bijna beschaamd, bleef zitten. Ik voelde Mira’s handen op mijn billen. Ik spreidde mijn benen; zij opende me verder. De natte eikel van de dildo drukte tegen mijn anus. Alleen speeksel, geen glijmiddel
Ik kneep mijn ogen dicht, probeerde me te ontspannen, en gromde diep van pijn toen de kop mijn kringspier forceerde en binnendrong. Mira duwde door. Centimeter voor centimeter drong de dikke dildo mijn anus binnen. De rek brandde, speeksel alleen was nauwelijks genoeg, maar ze gaf me geen tijd om eraan te wennen. Met één stevige stoot zat ze tot de basis in me.
Toen begon ze te neuken. Niet voorzichtig. Niet opbouwend. Ze nam me hard en ritmisch, haar heupen klapten tegen mijn billen, de dildo dreef diep bij elke stoot. De verdikte basis aan de achterkant van het harnas drukte en wreef telkens weer tegen haar clitoris. Elke keer dat ze zich in me boorde, streelde ze zichzelf mee. Haar ademhaling werd zwaarder, gretiger. Ze greep met één hand mijn haar, trok mijn hoofd hard naar achteren zodat mijn rug holde en mijn keel blootlag. “Jij bent van mij,” siste ze tussen haar tanden. “Je lichaam, je ziel, je lust. Allemaal van mij.”
Ze neukte me wilder, sneller, puur voor haar eigen lust. Ik lag over het bureau, volledig open, en ontving haar. Elke harde stoot vulde me, rekte me, herinnerde me eraan dat ik slechts het lichaam was waarin zij zich uitleefde. Maar dat voelde ongekend goed. Mijn eigen penis klopte hard en genegeerd onder me, terwijl zij zichzelf op mij bevredigde.
Haar bewegingen werden korter, heviger. Ze trok nog harder aan mijn haar, boog zich over mijn rug en stootte een laatste, diepe keer in. Met een lange, bevrijdende kreet kwam ze klaar. Haar heupen trilden tegen mijn billen, de dildo diep in me begraven, terwijl de golven van haar orgasme door haar lichaam trokken. Ze bleef nog even hangen, hijgend, haar gewicht op mijn rug, en genoot van de laatste samentrekkingen.
Pas toen de meest intense trillingen waren weggeëbd, trok ze zich langzaam terug. De dildo gleed met een nat geluid uit mijn open, kloppende anus. Ik bleef liggen, leeg en gebruikt, mijn pik hard en stijf onder me. Terwijl zij achter me op adem kwam, streelde ze mijn rug. Haar hand gleed sensueel over mijn huid: rug, billen, dij… Ik gromde toen haar vingers mijn ballen raakten en vervolgens mijn harde penis omsloten. Even trok ze eraan.
“Wil die stijve pik neuken?” fluisterde ze hees. Hees en rauw antwoordde ik bevestigend. Ze stond abrupt op, liet me overeind komen en wenkte Mechteld. Die opende een deur en leidde een naakte man binnen. Ik herkende hem niet. Hij was geen van de Servi met wie ik deze week had opgetrokken, al had hij iets vaag bekends.
Hij was volledig naakt, zijn penis opgesloten in een piepkleine inversiekooi. Een bal gag zat stevig tussen zijn lippen, vastgesnoerd met leren riemen. Behalve het haar op zijn hoofd was zijn hele lichaam kaal en glad, de huid glanzend. Ik keek bijna geschokt toe hoe de man zich over het bureau legde, precies zoals ik zojuist zelf had gelegen. Langzaam drong het tot me door. Nee! Mira ging achter me staan. Haar warme lichaam drukte tegen mijn rug, de dildo tegen mijn billen. Haar handen gleden over mijn borst, streelden de haren, speelden met mijn tepels. “Door hem neuk je mij,” fluisterde ze vlak bij mijn oor. “Ik bied me via hem aan. Dat mag je niet weigeren, Servus…”
Ze begeleidde me naar de man terwijl haar handen zakten en mijn penis opnieuw stevig en hard maakten. Ik keek naar de getrainde, slanke billen die voor me lagen. Ik had een man gepijpt. Ik was door een man geneukt. Maar dit… dit had ik nog nooit gedaan. “Hij is nog maagd,” fluisterde Mira hees. “Vaak door mij geneukt, maar nog nooit genomen door een echte man.”
Achter zijn knevel jammerde de man zacht toen Mira me tegen hem aandrukte. Ik moest mezelf overwinnen. Maar ik was heet, opgewonden, en mijn harde lul verraadde me. “Toe maar,” fluisterde ze. Ik knikte. Mijn handen grepen zijn gladde, kale billen en openden ze. Zijn anus glom van glijmiddel, kloppend en uitnodigend. Tussen zijn benen zag ik zijn zak bungelen. Een man: ik ging een man neuken. Geilheid overwon. Met één hand zette ik mijn eikel ertegenaan. Grommend duwde ik mezelf in de man.
De weerstand was stevig. Zijn anus spande zich hard tegen mijn eikel. Nooit eerder had ik een man genomen. Maar ook nooit eerder had hij een echte penis in zich gehad. De schaamte brandde bij ons allebei. Ik voelde het aan zijn trillende lichaam, het schudden van zijn hoofd, het onafgebroken jammeren achter zijn knevel. Zelf voelde ik het in mijn borst: dit overschreed opnieuw een grens. Toch duwde ik door.
Millimeter voor millimeter gleed ik dieper, tot mijn schaambeen tegen zijn billen drukte. Hij was nauw, heet en kloppend om me heen. Ik bleef even stil zitten, zwaar ademend, overweldigd door het gevoel én door wat ik deed. Toen begon ik te bewegen. Eerst langzaam, bijna voorzichtig. Maar de lust won steeds meer en mijn stoten werden harder, dieper. De man onder me jammerde bij elke keer dat ik me in hem boorde. Schaamte en opwinding mengden zich tot iets zwaars en onontkoombaars. Ik neukte hem stevig, mijn handen op zijn heupen, terwijl ik me realiseerde dat ik voor de eerste keer in mijn leven een man klaar stootte.
De druk bouwde zich snel op. Te snel. Met een rauwe, laatste stoot, spoot ik hard in hem. Golf na golf pompte ik mijn zaad diep zijn kont in, terwijl mijn hele lichaam trilde van de ontlading. Hijgend trok ik me terug. Zijn anus bleef even openstaan. Dik, wit zaad droop er meteen uit, over zijn ballen en langs de kleine inversiekooi. Het gezicht van de man was diep rood van schaamte. Mijn eigen wangen brandden net zo hard. De vrouw achter het bureautje had tranen in haar ogen…
Mira stapte naar me toe. Zonder een woord pakte ze mijn gezicht tussen haar handen en kuste me stevig op de mond. Warm, bezitterig, bijna troostend. Toen liet ze me los, wenkte de andere vrouw met een klein gebaar, en verliet samen met haar de kamer. De deur viel in het slot. Ik bleef achter, naakt, met de nog openliggende man over het bureau, mijn zaad uit hem lekkend, en de smaak van Mira’s kus nog op mijn lippen.
In het weekend was er geen Communie van de Borst. Daardoor hadden we iets meer tijd bij de lunch. Stil fluisterend vertelde ieder van ons over de ochtend. We hadden allemaal onze meester of meesteres ontmoet. Lillian was het meest opgetogen. Ook zij bleef slechts een week en haar meester was zeer tevreden over de voortgang die ze had gemaakt. Blozend vertelde ze dat ze voor het eerst sinds lange tijd weer door hem was genomen.
Ook Annabelle zou dit weekend het klooster, na twee weken heropvoeding, verlaten. Haar meester had haar complimenten gemaakt. Ze keek Lillian aan en knikte glimlachend. “Ja, ook mijn meester heeft me genomen. Ik mocht heerlijk klaarkomen en liet zijn zaad zalig door een andere Serva uit me likken.” Sophia had veel opdrachten moeten uitvoeren voor haar meester en was met vlag en wimpel geslaagd, glunderde ze. Voor haar laatste opdracht had ze zichzelf voor hem moeten bevredigen, wat haar meer dan gelukt was, vertelde ze met een lichtende blos.
Alleen Alexander keek sip. Zijn vrouw had geen vertrouwen gehad in de resultaten. Hij bleef nog een extra week. “Ik vind het moeilijk,” sprak hij terneergeslagen. “Ze heeft me heel duidelijk gezegd dat ik maar moest wennen aan… dit.” Terwijl hij sprak, sloeg hij zijn lendendoek open. Een zilveren peniskooi hing tussen zijn benen. “Hij is op maat gemaakt. Ze wil dat ik hem vierentwintig uur per dag draag. Ook straks thuis.” Even was het stil.
“Ik ben al jaren bezit van mijn meesteres,” sprak Sebastian met zijn kenmerkende diepe stem. Hij schoof zijn lendendoek opzij en toonde een glanzend zwarte peniskooi. “Ik heb hem altijd om, behalve als zij anders beschikt.” Ik keek geschokt. Altijd je penis opgesloten? Hij glimlachte en keek naar Alexander. “Het maakt de beleving voor mij juist veel intenser. Ik ben veel meer van haar dan zonder. En als zij mijn penis bevrijdt, voelt het diep en intens… alsof mijn ziel wordt bevrijd.”
Na de rustperiode werd ik weer gekoppeld aan Mechteld. Op mijn knieën liepen we door de kloostertuin naar hetzelfde kamertje als die ochtend. Ze klopte zacht aan, trad met mij naar binnen en zette me voor het bureautje waar opnieuw de twee dames zaten.
Een pijnlijke kreun trok mijn aandacht naar links. Aan de muur hing de naakte man aan het houten kruis. Hij hing meer dan dat hij stond; alleen de puntjes van zijn tenen gaven hem nog wat steun. Zijn geslacht zat opgesloten in het kleine inversiekooitje. In zijn mond zat nog steeds de knevel, waardoor dikke slierten kwijl over zijn kin en borst liepen. Alles aan zijn houding straalde langdurig, uitzichtloos ongemak uit.
Ik keek naar Mira, licht verbaasd dat we hier weer waren. Ze gebaarde kort naar de vrouw naast haar. Die stond meteen op. “Dit is Isabelle. Je had haar vast al herkend: onze secretaris van de voetbalclub.” Ja, daar kende ik haar van: mevrouw de Ridder! De stijve, strenge secretaris. Vrouw van de burgemeester. Even ontstond er kortsluiting in mijn hoofd. Toen schoot mijn blik weer naar links. Verdomd. De man aan het kruis leek wel heel erg op de burgemeester. Ik had vanmorgen de burgemeester geneukt…
“Haar man had ook wat autoriteitsproblemen,” sprak Mira kalm verder. “Dat heb ik voor haar opgelost. Hij behoort nu mij. En de prijs is dat Isabelle haar lichaam aan mij heeft afgestaan.” Ik was nog bezig die informatie te verwerken toen Mira een klein, demonstratief knikje naar Isabelle gaf. Isabelles wangen kleuren diep rood. Haar blik sloeg neer. Ze hing het jasje van haar mantelpakje over de stoel. Toen langzaam, knoopje voor knoopje, opende ze haar luxe blouse. Ze droeg geen bh. Haar middelgrote, stevige borsten kwamen vrij. Mijn pik drukte hard tegen de dunne stof van de lendendoek.
Isabelles handen zakten naar de zoom van haar strakke rok. Centimeter voor centimeter trok ze het kledingstuk naar beneden. Geen slipje. Haar kaalgeschoren, blozende schaamstreek kwam volledig vrij. Zodra de rok op de grond viel, spreidde ze licht haar benen, zodat haar spleet zich verleidelijk opende. Tussen haar schaamlippen glinsterden al druppels. Ze was nat. En dat wond me enorm op.
“Tot nu toe heb ik nog geen gebruik gemaakt van haar lichaam,” doorbrak Mira de hete stilte. “Ze moet vaak naakt toekijken als ik haar man gebruik, zoals vanochtend. Of ze moet hem neuken terwijl ik toekijk.” Isabelles wangen werden zo mogelijk nog roder. Ze leek wel door de grond te willen zakken van schaamte bij deze openbaringen. “Vernederend,” vervolgde Mira, “maar nog geen echte overgave.”
Mira leunde achterover en keek me strak aan. “Ik kan er niets mee, Bart”, klonk het ernstig, ”Ik waardeer een vrouwenlichaam onvoldoende om het te bezitten. Ik geef haar daarom aan jou. Vanaf nu is zij van jou. Jij wordt haar Meester. En daarmee, Bart, draag ik jou bij de Orde voor als Novitius. Een titel die, zoals je deze week hebt laten zien, bij je past. Naast je ondergeschiktheid aan vrouwen, ben je ook een goede en zorgzame dominant. Ik schenk je dus vol vertrouwen deze onderdanige vrouw.”
Isabelle slikte hoorbaar. Haar ogen stonden vochtig. Ik was volkomen verrast, besefte me langzaam maar zeker dat Isabelle mijn persoonlijke Serva zou worden. Een vrouw, ondergeschikt aan mijn wensen. Mira gaf Isabelle een korte, onontkoombare blik. Met trillende, bijna gebroken stem begon ze te spreken. “Mag ik… mag ik mij volledig aan u overgeven, Meester Bart?” Een grote traan van schaamte glinsterde in haar oog. “Mijn lichaam, mijn gehoorzaamheid, mijn lust… alles wat ik ben. Mag ik u vragen of u mij als uw eigendom wilt aannemen?”
Ik keek haar aan, nog steeds volledig van slag. Dit was geen spel. Dit was definitief. Isabelle zag mijn aarzeling en leek te denken dat ik haar niet voldoende vond. De vernedering overspoelde haar. Met trillende handen streek ze langs haar flanken. “Alsjeblieft, Meester…,” smeekte ze zacht.
“Isabelle,” zei ik rustig, mijn stem vaster dan ik me voelde. “Ik wil je heersen. Ik wil je leiden, gebruiken en bezitten. Maar alleen als jij daar zelf, vanuit je diepste overtuiging, voor openstaat. Niet omdat Mira het beveelt. Niet uit schaamte of plicht, maar alleen als jij het werkelijk wilt. Als je diep vanbinnen voelt dat dit jouw bestemming is.”
Even was het stil. Isabelle keek me aan, vol schaamte en verlegen om de situatie. Toen knikte ze, langzaam maar duidelijk. “Ik wil het,” fluisterde ze. “Niet omdat het moet”, ze schudde zacht haar hoofd, “maar omdat ik het wil. Ik heb de onderdanigheid gezien. De schaamte beleefd. Ik wil meer, Meester Bart. Alstublieft… neem me.”
Aan de muur klonk een laag, wanhopig en woedend gegrom. De burgemeester trok nutteloos aan zijn boeien, machteloos toekijkend hoe zijn vrouw zich uit vrije wil voor altijd aan een andere man overgaf. Ik keek Isabelle nog één keer diep in de ogen, zoekend naar enige twijfel. Die vond ik niet. Alleen schaamte, spanning… en oprechte overgave. “Dan neem ik je,” zei ik rustig. Mijn stem klonk vaster dan ik voor mogelijk had gehouden.
Mira knikte tevreden. “Het is een feit. Isabelle de Ridder, je behoort vanaf heden aan Novitius Bart.” Blij en dankbaar keek ik Mira aan. “Om dit meteen te bevestigen, neem je haar”, sprak ze tegen me, waarna ze Isabelle op het bureau beval. Die gehoorzaamde meteen. Draaide zich een kwartslag, liet zich op het bureau zakken en spreidde haar dijen wijd. Haar natte spleet lag open en kwetsbaar.
Mechteld maakte dondertussen haar man los van het kruis en haalde de bal uit zijn mond. Een zucht van verlichting ontsnapte de gepijnigde burgermeester. Hij keek hij me aan met een mengeling van woede en afschuw. Ik had hem vanmorgen geneukt. Nu had ik zijn vrouw ingenomen. Hardhandig duwde Mechteld hem tussen de benen van zijn vrouw, “Maak haar nat. Met je tong.” De man aarzelde zichtbaar, beschaamd om zijn vrouw te beffen waar een andere man bij stond. Toch boog hij zich voorover, spreidde de schaamlippen van zijn vrouw en begon haar te likken. Zijn bewegingen waren stijf en doordrenkt van schaamte.
Na een minuut trok Mira hem aan zijn haar omhoog. “Nu hem. Hard pijpen.” Het gezicht van de man vertrok in pure aversie. Tot vanmorgen had hij nooit eerder iets seksueels met een andere man gedaan. Vanmorgen was hij geneukt. En nu moest hij een andere man pijpen. De gedachte alleen al stuitte hem tegen de borst. Hij was geen homoseksueel. Niet biseksueel. Hij had een diepe, instinctieve weerzin tegen de penis van een andere man. Hij kon dit niet…
Een dreigend kuchje van Mira deed hem verstijven. Hij kende die toon. Weigeren zou hem alleen maar meer pijn en vernedering opleveren. Met zichtbare afkeer schoof hij dichterbij, opende kokhalzend zijn mond en nam mijn al steenharde penis tussen zijn lippen.
Deze week had ik al veel grenzen verzet. Ik had zelf een meester gepijpt, was door een monnik geneukt, had een man geneukt en nu zou een man míj pijpen. De afgelopen dagen hadden me echter geleerd om dingen te laten gebeuren. Om grenzen op te zoeken en eroverheen te stappen. Ik liet hem zijn lippen om mijn lul sluiten. Het voelde warm en nat, maar vooral vreemd. Schaamte brandde in mijn borst… en tegelijk was het intens lekker. Hij zoog onhandig, met duidelijke tegenzin, alsof elke beweging van zijn tong hem fysiek tegenstond. Toch klopte mijn eikel opgewonden tegen zijn gehemelte.
“Genoeg,” zei Mira. “Neem haar.” Ik trok mij harde penis terug en stapte tussen Isabelles gespreide benen. Kreunend aanschouwde ik haar kloppende natte schede, die verlangend openstond. Ik plaatste mijn eikel, die gemakkelijk tussen haar natte schaamlippen gleed. Met één lange, bezitterige stoot dreef ik me diep in haar. Ze was van mij!
Die gedachte alleen al joeg een hete golf door mijn lichaam. Ik neukte haar stevig en diep, mijn handen op haar heupen, terwijl ik keek hoe haar borsten meedeinden op het harde bureau. Isabelle kreunde, eerst nog terughoudend van schaamte, maar al snel gretiger. Haar natte binnenste klemde zich om me heen. Ik voelde elke samentrekking, elk druppeltje van haar opwinding. Dit was geen normale neukpartij. Dit was bezit. Ik nam wat nu van mij was.
Achter me hoorde ik de ademhaling van haar man veranderen. Hij stond vlakbij, naakt, en keek toe. De aversie in zijn ogen mengde zich met iets anders, iets wat hem zichtbaar overviel. Zijn penis begon zich te vullen, deed pijn in de kleine inversie-kooi. Hoe harder ik zijn vrouw nam, hoe duidelijker de vernedering zich vermengde met pure, ongewilde opwinding. Hij keek naar haar gezicht, naar mijn lul die in en uit haar natte spleet gleed, naar haar borsten die schokten bij elke stoot. En hij werd er geil van. Dieper en viezer dan hij ooit had meegemaakt.
Isabelle naderde haar hoogtepunt. Ik speelde met haar borsten, kneedde ze, masseerde de harde gevoelige tepels. Toen kwam ze klaar. Met een lange, trillende kreet, haar schede krampachtig om me heen trekkend. Ik volgde kort vlak daarna. Met een diepe, heersende, bezitterige stoot spoot ik mijn zaad in haar, golf na golf, terwijl ik haar innig vast hield. Ik boog over haar naakte lijf, zocht haar lippen en kuste mijn bezit innig en oprecht.
“Nu schoonmaken,” beval Mira koel terwijl ik me uit Isabelle terug trok. De burgemeester zakte opnieuw op zijn knieën. Zijn handen trilden toen hij de dijen van zijn vrouw verder open spreidde. Mijn dikke, witte zaad droop al uit haar open spleet. Hij boog zich voorover en begon te likken. Elke lik was vernederend. Hij proefde een andere man in zijn eigen vrouw. Toch bleef hij doorgaan. Sterker nog: hoe dieper hij zijn tong in haar stak om elk restje zaad te pakken, hoe harder zijn eigen penis klopte.
De schaamte brandde, de onderdanigheid voelde vies en verkeerd… en tegelijk was het de heftigste opwinding die hij ooit had gevoeld. Hij slikte mijn zaad door, likte haar schoon tot er niets meer over was, en bleef met zijn gezicht tussen haar benen hangen, hijgend van een lust die hij niet begreep maar ook niet kon tegenhouden. Isabelle lag nog steeds op het bureau, borsten licht schommelend, hijgend, schoon gelikt door haar man, die gebroken én zwaar opgewonden op zijn knieën tussen haar zat.
Tyni (29)
Romiks (29)
Lola34 (44)