Het was de volgende ochtend.

Timo had hen om half vier wakker gemaakt. Anna had hem gevoed en weer in slaap gewiegd, maar zelf was ze daarna klaarwakker gebleven. Ze had in het halfdonker naar het plafond gestaard terwijl Marks ademhaling naast haar stevig en regelmatig klonk.

Haar lichaam voelde nog naloop van de vorige avond. Tussen haar benen was ze nog gevoelig. Elke keer als ze haar dijen tegen elkaar drukte, schoot er een kleine, ongewenste tinteling door haar heen. Ze schaamde zich ervoor.

Om kwart over zeven stond ze alweer in de keuken, dezelfde lange donkerblauwe rok, dezelfde strakke knot.

De geur van koffie mengde zich met de zoete lucht van Timo’s fles.

Mark kwam beneden met zware stappen. Hij had slecht geslapen. De deadline voor de grote verbouwing drukte als een steen op zijn borst. Als zzp’er kon hij zich geen vertraging permitteren, maar de opdrachtgever mailde steeds vaker en de onderaannemers leverden te laat.

De stress vrat aan hem. En daaronder, constant, zat de lust. Die was sinds de vorige avond alleen maar scherper geworden.

Tijdens het ontbijt was hij kortaf. Anna probeerde nog iets te zeggen over boodschappen doen maar hij gaf alleen korte antwoorden. Zijn blik bleef hangen op de halslijn van haar blouse, op de manier waarop haar borsten bewogen als ze vooroverboog om Timo de speen aan te reiken. Hij voelde zijn pik al licht zwellen en raakte geïrriteerd over zichzelf.

’s Middags, toen Timo eindelijk zijn middagdutje deed, probeerde Mark het opnieuw. Hij vond Anna in de woonkamer, bezig met de was. Schone rompertjes, sokjes, zijn eigen werkkleding. Hij kwam achter haar staan en drukte zijn kruis stevig tegen haar billen. Zijn handen gleden over haar heupen en knepen door de stof van de rok in het stevige vlees.

“Even snel,” fluisterde hij in haar oor, hees. “Ik heb het nodig vandaag. De stress vreet me op.”

Anna draaide zich half om. Ze zag de spanning in zijn kaak, de donkere, bijna boze blik in zijn ogen. Even voelde ze haar eigen lichaam reageren: een warme golf tussen haar benen. Ze duwde die weg.

“Mark, ik ben kapot. Ik heb vannacht amper drie uur geslapen. Vanavond misschien, als Timo eerder slaapt.

Dat was het verkeerde antwoord.

Zijn handen vielen van haar af.

Boosheid schoot als een steekvlam door hem heen.

Hij deed een stap achteruit.

“Je bent altijd moe, Anna.

Altijd.

Weet je hoe lang het geleden is dat je zelf eens initiatief nam?

Dat je me eens écht wilde in plaats van dat ik elke keer moet bedelen?

Zijn stem was harder dan hij wilde. Anna kromp een beetje ineen, maar bleef uiterlijk rustig. Binnenin bonsde haar hart.

Het is niet bedelen. We zijn getrouwd. Maar ik ben geen machine. Ik heb een kind van drie maanden dat me elke nacht nodig heeft.

Mijn lichaam is nog niet eens bijgekomen. En we hebben het goed zo. Beter dan veel anderen.

Mark lachte kort, bitter.

Goed zo. Ja. Braaf. Netjes. En ik word intussen gek.

Hij keek haar aan en voelde de liefde nog steeds, ergens onder de frustratie. Ze was een goede moeder, een trouwe vrouw, de vrouw met wie hij getrouwd was. Maar de lust was sterker dan ooit.

Hij draaide zich om en liep naar zijn werkkamer zonder nog iets te zeggen. De rest van de middag werkte hij chagrijnig door. Tussen de offertes en de planning door dwaalden zijn gedachten af. Anna’s billen in die rok. Hoe nat ze was geweest. Hoe ze haar kont naar achteren had geduwd. Hoe ze zou kunnen klinken als ze zich echt liet gaan. Hij werd opnieuw hard als hij er aan dacht.

Om half zes kwam hij weer beneden. Anna had Timo gevoed en zat met hem op schoot op de bank. Ze zag er zo rein uit. Zo netjes. Mark voelde de frustratie en de geilheid zich opnieuw vermengen tot iets zwaars en dwingends in zijn onderbuik.

De avond sleepte zich voort. Ze aten zwijgend. Anna ruimde af. Mark keek toe hoe haar rok zich om haar kont spande elke keer als ze zich bukte. Hij zei bijna niets, maar zijn blik volgde haar constant. Anna voelde het. Elke keer als zijn ogen over haar heen gingen, schoot er een mengeling van schaamte en warmte door haar heen. Ze begreep niet waarom haar lichaam de laatste dagen zo snel reageerde. Alsof het iets had geproefd wat het niet meer wilde vergeten.

Toen Timo eindelijk sliep, was de spanning in huis bijna tastbaar.

Mark wachtte tot ze uit de badkamer kwam. Hij zat al op het bed, alleen in zijn boxershort, zijn pik duidelijk hard tegen de stof.

Anna aarzelde in de deuropening.

Ze zag zijn vragende blik in de ogen en zijn knellende pik.

Ze zuchtte, maar sloot de deur en kwam dichterbij.

Goed dan… maar niet te lang. Ik val bijna om van vermoeidheid...

Hij trok haar naar zich toe zodra ze binnen handbereik was. Zijn mond vond de hare, hard en hongerig. Tong, tanden, adem. Hij trok haar nachthemd omhoog en over haar hoofd in één beweging.

Haar blote lichaam kwam tevoorschijn: zware, volle borsten, zachte buik, ronde heupen, die stevige billen.

Mark gromde zacht.

Hij duwde haar op het bed en ging over haar heen. Zijn mond zoog hard aan een tepel. Melk kwam vrij, warm en zoet. Hij slikte het door en zoog dieper terwijl zijn hand al tussen haar benen verdween.

Ze was vochtig. Hij wreef stevig over haar clitoris, stak twee vingers in haar en bewoog ze langzaam in en uit. Natte geluiden vulden de stilte.

Anna’s ademhaling werd zwaarder. Haar heupen begonnen ondanks haar moeheid licht mee te bewegen.

Je bent al nat, prevelde hij tegen haar borst.

Zelfs als je zegt dat je te moe bent.

Hij zakte lager, duwde haar dijen wijd uit elkaar en likte haar. Hongerig, plat met zijn tong, daarna gericht om haar clitoris, zuigend, tong diep in haar.

Anna beet op haar hand om stil te blijven, maar er ontsnapten toch lage, trillende geluiden. Haar vingers gleden in zijn haar.

Toen ze echt doorweekt was, kwam hij omhoog. Hij pakte haar polsen, duwde ze stevig boven haar hoofd en stootte zijn pik in één lange, diepe beweging in haar.
Warm, strak, nat.

Hij begon meteen stevig te stoten, diep en krachtig, met alle opgekropte spanning van de dag. Het bed kraakte. Haar borsten wiegden hard op en neer.

Mark keek haar aan. Haar ogen waren donker en glazig. Lust en verzet tegelijk.

Mark stootte steeds harder in haar, hield haar polsen vast, liet haar alles voelen. Het geluid van hun huid dat tegen elkaar klapte vulde de kamer.

Na een paar minuten trok hij zich terug, draaide haar om en trok haar op handen en knieën. Doggy. Zijn favoriet.
Hij greep haar heupen, spreidde haar billen en keek een moment naar hoe glanzend en open ze was. Toen stootte hij hard naar binnen.

Haar stevige billen klapten tegen zijn buik. Hij keek toe hoe ze trilden, hoe zijn pik steeds weer verdween tussen die volle wangen. Een hand greep in haar haar en trok haar hoofd licht achterover, de andere hand vond haar clitoris en wreef er stevig overheen in het ritme van zijn stoten.

Anna duwde haar gezicht half in het kussen, maar haar kont bewoog duidelijk mee. Steeds gewilliger. Haar kreunen werden lager, dieper. Mark voelde hoe ze om hem heen begon te knijpen.

Hij kwam klaar met een zware, bijna wanhopige grom, diep in haar spuitend. Anna volgde een paar stoten later, met een lange, trillende kreun die ze niet meer kon inhouden. Haar hele lichaam schokte terwijl haar binnenste ritmisch om hem heen trok.

Ze bleven even zo liggen. Hij zwaar tegen haar rug, nog half in haar, beiden hijgend. Zijn zaad liep al langzaam langs haar dijen.

Toen trok hij zich terug. Anna rolde op haar zij en trok het dekbed over zich heen. Ze zei niets. Mark lag op zijn rug en staarde naar het plafond. De lust was even verdwenen, maar de onvrede lag zwaarder dan ooit.

Hij hield van haar. Maar hij wilde méér.

Hij wilde een vrouw die zelf naar hem toekwam. Die hem aankeek met honger in plaats van plichtsbesef.

Die niet steeds hoefde te worden overgehaald.

Anna lag met haar rug naar hem toe. Tussen haar benen voelde ze zich gebruikt en tevreden en schuldig tegelijk.

Haar lichaam gloeide nog na. En ergens diep onder de vermoeidheid en de schaamte zat een kleine, angstige vraag: hoe lang kon ze dit verlangen van hem – en van zichzelf – nog blijven ontkennen?

Mark legde uiteindelijk een arm om haar heen. Zijn hand rustte op haar buik, bezitterig zelfs in zijn slaap.

Voordat hij weggleed, fantaseerde hij nog één keer. Niet over kleding dit keer, maar over Anna die hem zelf aankeek met donkere, hongerige ogen. Die haar eigen nachthemd uittrok. Die hem vroeg om haar te nemen zonder dat hij hoefde te vragen.

Hij wist niet hoe, maar hij wilde dat die vrouw verder naar boven kwam.

Langzaam.

Millimeter voor millimeter.