De stad voelde anders die avond, misschien kwam het door de wijn. Misschien door het feit dat ze voor het eerst in jaren weer alleen was. Marieke, negenendertig en sinds enkele maanden officieel gescheiden, liep naast haar vriendin Sophie door de drukke straten. Haar zwarte jurk was iets gewaagder dan ze normaal zou dragen en ze merkte dat ze daar opvallend weinig spijt van had. "Vanavond hoef je nergens over na te denken," zei Sophie terwijl ze haar glas hief. Marieke glimlachte. "Dat klinkt gevaarlijk." "Precies." Later op de avond stonden ze aan de bar van een kleine, donkere club. De muziek dreunde door de ruimte en Marieke voelde de alcohol inmiddels warm door haar lichaam trekken. Toen ze zich omdraaide, zag ze twee jonge mannen aan de andere kant van de bar. Ze waren duidelijk jonger dan zij. Begin twintig, schatte ze. Een van hen ving haar blik en glimlachte. Marieke keek weg en toch keek ze weer. Hij lachte.

"Volgens mij heb je een probleem," fluisterde Sophie. "Welke?" "Je kijkt terug." Marieke schudde haar hoofd, maar ze kon haar glimlach niet verbergen. Even later stonden de twee mannen naast hen. Er ontstond een luchtig gesprek, eerst over muziek, daarna over de stad, en uiteindelijk over niets belangrijks. Toch voelde Marieke de spanning steeds duidelijker. Toen Sophie aankondigde dat ze naar huis ging, keek ze haar vriendin veelbetekenend aan. "Ga je mee?" Marieke keek naar de twee mannen. Toen naar Sophie. "Ik denk dat ik nog even blijf." Sophie trok een wenkbrauw op, gaf haar een kus op de wang en verdween. Een uur later liep Marieke samen met de twee mannen door de stille straten. Ze wist dat ze te veel had gedronken. Ze wist ook dat ze een keuze maakte waar haar nuchtere versie misschien vragen over zou stellen. Maar vannacht wilde ze niet de nuchtere versie van zichzelf zijn.

Bij de voordeur van een appartement bleef ze staan. De jongste van de twee keek haar aan. "Weet je het zeker?" Marieke voelde een rilling over haar rug lopen. Ze glimlachte langzaam. "Ik ben al veel te lang zeker geweest van alles." Daarna ging de deur achter hen dicht. Het appartement was precies zoals Marieke zich had voorgesteld: klein, rommelig en duidelijk ingericht door iemand die alleen woonde. Een paar jassen over een stoel, lege pizzadozen op het aanrecht en muziek die zacht uit een luidspreker kwam. Mark zette een glas voor haar neer. "Nog eentje?" Marieke keek naar het glas. Eigenlijk wist ze dat ze nee moest zeggen. Haar hoofd voelde al licht en haar gedachten bewogen net iets trager dan normaal. Maar ze haalde haar schouders op. "Ach… wat maakt één drankje nou uit?" Niet veel later zat ze op de bank, met Mark aan haar ene kant en Dennis aan de andere. Ze voelde de warmte van hun lichamen naast zich en merkte dat haar hoofd steeds verder begon te tollen. Ze lachte om iets wat Dennis zei, maar halverwege vergat ze eigenlijk waarom het grappig was.

De sfeer was veranderd, de gesprekken waren zachter geworden en de blikken langer. Marieke voelde hoe alle aandacht die ze kreeg haar onzekerheid langzaam verving door iets wat ze al jaren niet meer had gevoeld: het gevoel begeerd te worden. Ze was lang getrouwd geweest. Daarna was er maandenlang vooral stilte geweest. Geen onverwachte blikken, geen spanning, geen vlinders in haar buik. Nu zat ze daar tussen twee jonge mannen en voelde ze zich plotseling weer vrouw. Marieke sloot even haar ogen. "Alles goed?" vroeg Mark zacht. Ze opende haar ogen en keek hem aan. "Ja," fluisterde ze. Dennis glimlachte vanaf de andere kant. Er viel een korte stilte en Marieke voelde haar hart sneller slaan. Ze wist dat deze avond inmiddels ver verwijderd was geraakt van het onschuldige stappen met Sophie waarmee hij was begonnen. En toch stond ze niet op. Integendeel. Ze bleef zitten, gevangen tussen nieuwsgierigheid, de roes van de drank en een verlangen dat ze lange tijd had weggestopt. Buiten begon de stad langzaam stiller te worden. Binnen leek de nacht pas net begonnen.

Mark boog zich onverwacht naar haar toe en kuste haar. Een fractie van een seconde bleef Marieke verstijfd zitten. Toen sloot ze haar ogen en liet ze zich meevoeren door het moment. Misschien kwam het door de drank, misschien door de spanning die al de hele avond tussen hen hing. Ze beantwoordde zijn kus. Maar terwijl ze nog dicht bij Mark zat, voelde ze plotseling een hand langs haar middel bewegen. Marieke opende haar ogen. Ze keek opzij en realiseerde zich dat Dennis vlak naast haar zat. De verwarring was onmiddellijk terug. Ze verbrak de kus met Mark en keek van de een naar de ander. Niemand zei iets. De muziek speelde zacht op de achtergrond terwijl Marieke probeerde haar gedachten te ordenen. Haar hoofd tolde nog steeds, maar nu was het niet alleen de alcohol die haar hart sneller liet slaan. "Ho, wacht even," zei ze zacht. Mark trok zich meteen iets terug.Dennis keek haar vragend aan. Marieke haalde diep adem en keek naar het glas op tafel. Voor het eerst die avond besefte ze hoe ver ze zich had laten meeslepen. Ze stond langzaam op. "Ik moet even nadenken." En terwijl ze naar het raam liep, voelde ze de koele nacht tegen het glas aan haar vingers. Achter haar bleef het stil. De avond was plotseling een stuk ingewikkelder geworden.

Marieke bleef bij het raam staan, maar zelfs haar eigen spiegelbeeld leek een beetje te bewegen. Ze knipperde een paar keer. Haar hoofd voelde zwaar en tegelijk vreemd licht. Alsof haar gedachten een halve seconde achterliepen op wat er om haar heen gebeurde. Ze had eigenlijk allang moeten stoppen met drinken. Ze wist het ergens wel, maar dat besef kwam steeds pas ná de volgende slok. Ze legde haar hand tegen haar voorhoofd. "Wat ben ik aan het doen?" mompelde ze. De woorden klonken zachter dan ze bedoeld had. Ze keek naar de bank. Mark zat daar nog steeds, ontspannen, terwijl Dennis haar nieuwsgierig aankeek. Toen Marieke probeerde rechtop te gaan staan, voelde ze even hoe de vloer onder haar voeten leek te deinen. Ze grinnikte onzeker. "Ik ben echt behoorlijk aangeschoten." Mark glimlachte. "Dat was al een beetje duidelijk."

Marieke moest lachen, maar haar lach eindigde in een zucht. Ze voelde haar wangen warm worden. Haar lichaam was loom en haar gedachten sprongen alle kanten op. Twee jongens. Mark, die haar zojuist had gekust. Dennis, wiens onverwachte nabijheid haar nog steeds bezighield. Ze wist dat ze misschien verstandiger moest zijn. Maar juist dat verstand leek vannacht ergens achter in haar hoofd te zitten, ver weg, nauwelijks bereikbaar. En onder die roes zat iets anders. Spanning. Ze was negenendertig. Gescheiden. En ineens zaten er twee jonge mannen tegenover haar die haar duidelijk aantrekkelijk vonden. Marieke glimlachte langzaam. Misschien was het de drank, misschien was het de aandacht. Waarschijnlijk allebei. Ze liep voorzichtig terug naar de bank en liet zich ertussen zakken. Even sloot ze haar ogen. "Ik zou eigenlijk naar huis moeten," fluisterde ze. Maar ze stond niet op.

Marieke draaide haar hoofd weer naar Mark. "Zoen me nog eens," fluisterde ze. Mark hoefde dat geen tweede keer te horen. Hij boog zich naar haar toe en hun lippen vonden elkaar opnieuw. Marieke voelde hoe de alcohol haar remmingen verder liet vervagen. Ze liet haar ogen dichtvallen en gaf zich over aan het moment. Haar hart bonsde en een warme rilling trok door haar heen. Mijn hemel, dacht ze. Wat was dit lang geleden. Ze trok zich heel even terug, keek Mark aan en glimlachte wat wazig. "Je maakt me helemaal duizelig." "Dat ligt misschien niet alleen aan mij," zei hij met een glimlach. Marieke moest zacht lachen. Ze wist dat hij gelijk had. Toen voelde ze opnieuw dat Dennis dicht naast haar zat. Zijn aanwezigheid alleen al zorgde voor een merkwaardige spanning. Ze keek hem aan en zag aan zijn blik dat ook hij begreep dat de sfeer tussen hen drieën inmiddels veranderd was. Zijn hand streelde haar arm. Marieke slikte, ze had geen idee waar deze avond zou eindigen. Maar één ding wist ze inmiddels zeker: ze zou deze nacht niet snel vergeten.

Terwijl Marieke nog dicht bij Mark zat, merkte ze dat Dennis over haar buik streelde. De aandacht van de twee mannen tegelijk maakte haar hoofd nog duizeliger dan de drank al deed. Ze voelde haar hart sneller slaan. De hand van Mark volgde en er gleden nu twee jonge handen over haar buik, langzaam steeds iets hoger. Het was een vreemde, bijna bedwelmende gewaarwording om na zo'n lange tijd ineens door twee jonge mannen begeerd te worden. Een deel van haar vond het spannend, een ander deel kon nauwelijks bevatten dat ze hier werkelijk zat. Ze verbrak even de kus met Mark en keek naar Dennis. Hun blikken kruisten elkaar. Een ondeugende glimlach verscheen op haar gezicht. Hij kwam alleen wat dichterbij. Marieke voelde de spanning tussen hen drieën groeien. Ze draaide haar hoofd naar hem toe en liet het moment even duren, alsof ze zichzelf nog één laatste kans gaf om terug te krabbelen. Dat deed ze niet, ze sloot haar ogen en kuste Dennis. Voor het eerst die avond voelde ze niet langer dat ze moest kiezen tussen de twee. Ze liet zich simpelweg meevoeren door de vreemde, spannende situatie waarin ze terecht was gekomen.

Marieke wist nauwelijks nog waar het ene moment eindigde en het volgende begon. Ze kuste Dennis, trok zich even terug en vond vrijwel meteen Marks blik weer. Gelach, muziek en warme adem vermengden zich tot één wazige roes. De aandacht van de twee mannen tegelijk maakte iets in haar wakker wat ze lange tijd had weggestopt. Ze voelde hoe de afstand tussen hen steeds kleiner werd. Haar gedachten probeerden haar nog bij te houden, maar dat werd moeilijker met iedere seconde. Ze wist dat ze een grens naderde die ze nooit had verwacht te zullen opzoeken. En toch glimlachte ze, ze voelde zich aantrekkelijk. Gewild. Vrij. Ze draaide haar hoofd naar Dennis en kuste hem opnieuw, intenser dan daarvoor. Daarna keek ze naar Mark, alsof ze hem wilde uitdagen haar blik vast te houden. "Wat gebeurt er met me?" fluisterde ze. Niemand antwoordde maar misschien hoefde dat ook niet. Marieke liet haar ogen even sluiten. Ze voelde de spanning, de warmte, de alcohol en de aandacht van beide mannen om zich heen. Was ze zichzelf aan het verliezen of had ze zichzelf juist teruggevonden? Voor het eerst in lange tijd wist ze het antwoord niet.

Marieke merkte dat de afstand tussen hen steeds kleiner werd. De wereld om haar heen leek inmiddels ver weg: de muziek, het gedempte licht, de alcohol die als een warme mist door haar hoofd trok. Ze wist dat de avond een grens was overgegaan. Toch bleef ze dicht bij Mark en liet ze zich meevoeren door de aandacht die ze van beide mannen kreeg. Het maakte haar nerveus, maar tegelijkertijd voelde ze een opwinding die ze sinds haar huwelijk bijna vergeten was. Ze sloot haar ogen en haalde diep adem. Dit was niet verstandig, maar verstandig was precies wat haar leven de afgelopen jaren voortdurend was geweest. Nu voelde ze zich alleen maar Marieke. Geen ex-vrouw. Geen moeder, geen partner, geen vrouw die voortdurend rekening moest houden met wat anderen van haar verwachtten. Gewoon een vrouw die merkte dat ze nog steeds begeerd kon worden. De drank maakte alles intenser. De muziek leek harder, de kamer warmer en iedere blik voelde geladen. Marieke opende haar ogen en keek eerst naar Mark en daarna naar Dennis. Een ondeugende glimlach verscheen op haar gezicht. Ze wist niet waar deze nacht zou eindigen. En misschien wilde ze dat op dit moment ook helemaal niet weten.

Marieke voelde hoe de sfeer in de kamer verder veranderde. Terwijl ze Mark bleef kussen, merkte ze dat de jongens voorzichtig aan de bandjes van haar jurkje kwamen. De stof schoof langzaam naar beneden. Ze registreerde het wel, maar de combinatie van de drank, de muziek en de spanning maakte dat haar gedachten nauwelijks nog helder waren. Ze deed niets om hen tegen te houden. Toen haar jurkje verder zakte en haar strapless bh zichtbaar werd, voelde ze een huivering door zich heen gaan. Dennis keek haar aan, alsof hij wilde weten of ze het echt wilde. Marieke antwoordde alleen met een kleine, onzekere glimlach. Even later maakte hij voorzichtig de sluiting los. Marieke haalde diep adem. Een ogenblik bleef ze volkomen stil. Ze voelde zich kwetsbaar en tegelijk vreemd zelfverzekerd. Alsof ze naar zichzelf keek vanuit een afstandje en nauwelijks kon geloven dat zij dit werkelijk was. Maar ze trok haar jurkje niet terug omhoog. Ze bleef waar ze was, gevangen in de roes van de avond en de aandacht van de jongens.

Marieke verloor steeds meer het gevoel voor tijd. De drank had haar gedachten wazig gemaakt en toch voelde ze alles intenser. Ze bewoog tussen de monden van Mark en Dennis heen en weer, alsof ze niet langer wilde nadenken over wat verstandig was. Ze kuste Mark, trok zich met een ondeugende glimlach terug en zocht vervolgens Dennis op. Daarna weer Mark. Ze voelde zich gretig, bijna alsof ze jarenlang had gewacht op precies dit gevoel: aandacht, spanning en het besef dat beide mannen haar aantrekkelijk vonden. Haar ademhaling versnelde. Hun handen grepen stevig en wat ruw in haar borsten, maar haar tepels verhardde en ze genoot van het moment. Was dit nog steeds de vrouw die eerder die avond voorzichtig met Sophie de stad in was gegaan? Marieke wist het niet meer. Ze wist alleen dat ze zich voor het eerst sinds haar scheiding volledig liet meeslepen door het moment. En ergens in die roes voelde ze een gedachte opkomen die haar tegelijkertijd verontrustte en fascineerde: Misschien hoef ik vannacht helemaal niet degene te zijn die altijd verstandig is.

Marieke wist nauwelijks nog wat er om haar heen gebeurde. De drank had haar gedachten zacht en wazig gemaakt, terwijl de spanning in de kamer juist steeds scherper leek te worden. Ze voelde zich alsof ze op de grens van een droom stond, een plek waar haar normale voorzichtigheid steeds verder naar de achtergrond verdween. Ze keek naar Mark en daarna naar Dennis. Hun aandacht maakte iets in haar wakker wat ze lange tijd had weggestopt. Ze voelde zich begeerd, zelfverzekerd en tegelijk verrassend kwetsbaar. Ze liet haar ogen even sluiten en ademde diep in. Wat ben ik toch aan het doen? Maar toen ze haar ogen weer opendeed, glimlachte ze. Voor één nacht wilde ze niet nadenken over haar scheiding, over wat anderen zouden vinden of over wat morgen zou brengen. Ze wilde alleen maar voelen. En terwijl de nacht buiten langzaam plaatsmaakte voor de vroege ochtend, liet Marieke zich steeds verder meevoeren door de roes van het moment.

Dennis kwam steeds dichter bij haar zitten. Marieke voelde zijn aanwezigheid en merkte hoe haar ademhaling veranderde. Ze wist dat de spanning tussen hen steeds verder opliep. Zijn hand bewoog langzaam langs haar been omhoog, waardoor ze even haar adem inhield. Ze keek hem aan, onzeker over wat er in zijn blik te lezen was. Een warme rilling trok door haar heen. Ze wist dat ze zich op een grens bevond. De alcohol maakte haar hoofd wazig, maar haar gevoelens waren allesbehalve vaag. Ze voelde zich begeerd, opgewonden en tegelijk overvallen door de snelheid waarmee deze avond was veranderd. Marieke keek naar Mark, daarna naar Dennis. Een klein, ondeugend glimlachje verscheen op haar gezicht. En hierop pakte de jongens allebei een been en trokken deze over hun schoot. Hierdoor kwam Marieke wijdbeens te zitten en voordat ze kon reageren gleden er van beide kanten een hand haar slipje in en verder ze duwde allebei een vinger in haar kutje en beginnen haar gezamenlijk te vingeren. Ze wist nu dat ze deze avond nog lang zou herinneren.

Godverdomme, ze moest dit niet doen, maar de twee jongens maakte haar alleen maar geiler met hun vingers. Zelf greep ze nu de twee in hun kruis en voelde gelijk hun hardheid en begon te kneden. Dat spoorde de jongens verder aan en de vingers gingen gelijk wilder in en uit haar inmiddels druipende kutje. Godverdomme kreunde ze, wat doen jullie met mij en ze begon alleen maar harder te knijpen. De vingers deden zoveel met Marieke dat ze uit het niets klaarkwam...en hijgend werd ze door Dennis aan haar nek opzij getrokken, recht naar zijn kruis. Ze aarzelde niet eens, ze ritste zijn broek los, knoop los en viste zijn harde jonge pik eruit. En hapte hem haar mond in en zoog. Mark trok ondertussen haar jurkje uit nu ze er zo makkelijk voor lag, en haar slip volgde. Ze was naakt en terwijl ze haar hoofd op en neer bewoog duwde Mark zijn harde pik zo bij haar naar binnen. Onbeschermd en begon te stoten en Marieke schrok en wilde omhoog komen maar de hand van Dennis in haar haren hield haar tegen en hij stootte zijn heupen omhoog, dieper haar mond binnen.

Ze voelde paniek, want de tederheid en rustige spanning de ze eerst voelde was verdwenen. Ze was drijfnat, de pik van Mark was gelijk geolied door haar sappen en gleed moeiteloos volledig naar binnen. Ze voelde schaamte dat ze het liet gebeuren maar het genot overheerste en met volle mond kreunde ze. Ze werd even later op de schoot van Mark gezet en wipte in een roes op en neer. Dennis kwam achter haar, greep haar beide borsten stevig vast en toen voelde ze zijn eikel tegen haar andere gaatje. Ohh niet daar kreunde ze maar het was al te laat en ze voelde hem pijnlijk binnendringen. En beide jongens begonnen te stoten in haar onderlichaam, hard, snel en alles draaide in haar hoofd. Ze zat gevangen tussen de twee jongens en voelde weer een orgasme opkomen, ze wilde er niet van genieten maar het gebeurde toch, veel meer dan zou moeten. De dwang en plotselinge ruwheid waarmee ze haar hiertoe dwongen bleek haar op te winden, en ze gilde het uit toen het orgasme door haar heen raasde.

Marieke hing uitgeput tussen de twee jongens in, haar hoofd nog zwaar van de drank en haar gedachten een chaotische wirwar. Langzaam drong tot haar door wat er zojuist was gebeurd. Ze sloeg haar ogen neer. Heb ik dit echt gedaan? De vrouw die gisteravond met Sophie de stad in was gegaan, leek ineens iemand anders. Toch was er geen ontkennen aan: ze had zich laten meeslepen, verder dan ze ooit had gedacht. Marieke haalde diep adem en keek naar het vroege ochtendlicht dat door de gordijnen naar binnen viel. Voor het eerst sinds haar scheiding wist ze niet wat ze moest voelen. Schaamte? Verbazing? Misschien zelfs een beetje trots? Ze glimlachte flauwtjes. "Wat een nacht," fluisterde ze. En terwijl de stad buiten langzaam wakker werd, vroeg ze zich af wat er zou gebeuren wanneer ze straks weer helemaal nuchter was.

Marieke keek naar Mark en Dennis. De gebeurtenissen van de afgelopen nacht kwamen langzaam terug, flarden van muziek, gelach, blikken en een roes waarin ze zichzelf nauwelijks had herkend. Ze voelde zich uitgeput, maar ergens onder die vermoeidheid zat nog steeds een glimlach. Schaamteloos was het geweest. Veel schaamtelozer dan ze ooit van zichzelf had verwacht. Ze verzamelde zwijgend haar kleding en trok haar jurk weer aan. Bij de deur bleef ze nog even staan en keek over haar schouder. "Dank jullie wel," fluisterde ze. Mark glimlachte en Dennis keek haar met een ondeugende blik aan. Marieke schudde lachend haar hoofd. Misschien kom ik nog wel eens terug." Ze trok haar jas aan en opende de deur. "En neem die mooie vriendin van je dan ook maar mee," riep Dennis haar achterna. "Als ze ten minste durft." Marieke draaide zich om, trok een wenkbrauw op en glimlachte. "Dat," zei ze, "moet je haar zelf maar vertellen." Met die woorden verdween ze de vroege ochtend in, terwijl ze zich afvroeg of ze Sophie ooit precies zou vertellen wat er vannacht was gebeurd.