Geil glimlachend trok ze haar vingers terug uit de kletsnatte, zojuist klaargekomen dikke kut van haar dochter, keek haar aan en fluisterde: "wijs hem eens aan voor me, Roos"...

Hij heette Thomas. Amper zeventien jaar, mager als een lat, één meter vijfenzeventig en amper vijfenzestig kilo. Een bleke huid die bijna doorschijnend leek in het licht dat tussen de boekenkasten scheen, smalle schouders, een dunne borstkas en lange, magere benen.

Hij kwam uit een streng gelovig gezin waar geld altijd een tekort was. Vader was vaak weken weg voor werk, moeder bad veel, en de eindjes werden aan elkaar geknoopt met goedkope kleren en nog goedkopere maaltijden.

’s Zomers liep hij vrijwel altijd in hetzelfde vale grijze T-shirt en een dunne, versleten korte broek van een of andere rommelmarkt. Onder dat goedkope stofje zat een nog nooit aangeraakte, bleke, verlegen jongen die tot voor kort geen flauw idee had gehad van wat erotiek werkelijk inhield.

Tot die middag in de bibliotheek.

Tussen de rekken met stichtelijke lectuur had hij per ongeluk een boekenbundel gevonden. Verhalen. Romantisch. Erotisch. Rijpe, dominante vrouwen. Jongere mannen die hen op verschillende manieren moesten gehoorzamen. Hij had zitten lezen met rode oren en een groeiende stijve lul in zijn dunne broek, die hij tijdens het lezen uit zijn broek had gehaald, tot de bibliothecaresse langs kwam en hij alles snel wegklikte. Maar het was al te laat zonder dat hij dat wist.

Ze had hem stiekem gefilmd, en dat thuis tegen haar moeder verteld. Ze wist dat mama en haar vriendinnen altijd wel op zoek waren naar jonge, maagdelijke jongens om als huisslaafje te gebruiken en hun grote, voluptueuze lijven te voorzien van wat ze nodig hadden, want net als zij zelf waren haar moeder en haar vriendinnen allemaal een paar maten groter.

Ze had van haar eigen moeder geleerd van haar dikke lijf te houden, en haar rondingen te gebruiken waar ze voor bedoeld waren. Ze hadden haar allemaal laten zien hoe je je kutje laat klaarkomen op de meest intense manieren, en tijdens een vriendinnenavond was ze erachter gekomen dat haar moeder en haar vriendinnen graag van en met elkaar genoten, zonder schaamte werd er gevingerd en gebeft, en toen ze per ongeluk was binnen komen lopen had ze binnen een paar minuten met gespreide benen op de bank gelegen en werd ze door haar eigen moeder uitgebreid gebeft en gevingerd.

Diezelfde avond hadden ze haar verteld over de jongens die ze konden chanteren met foto's en filmpjes, en haar geleerd hoe ze daar gebruik van kon maken. Ondertussen deed ze alweer een paar jaar met hen mee, en genoot ze intens van haar moeder, de grote voluptueuze vriendinnenclub, en de jongens die ze misbruikten...

- Mevrouw Van Doren

De oudste van de vijf heette Mevrouw Van Doren. Zevenenveertig jaar, één meter tweeëntachtig, een volle, zware honderd-en-acht kilo, die ze met een bijna arrogante gratie droeg. Voluptueus in de meest letterlijke zin van het woord. Grote, zware borsten die in haar degelijke blouses een behoorlijk aanwezige H-cup vulden, brede heupen, dikke, stevige dijen en een grote, ronde kont die in elke rok spannend en uitdagend was. Haar haar was een wilde, volle bos dieprood golvend haar dat over haar schouders viel. Ze droeg vaak een streng, dun brilletje dat laag op haar neus zat terwijl ze iemand aankeek, alsof ze al wist dat diegene minder was. Minder in alles. Minder in waarde, minder als mens. Steenrijk, verveeld en gewend om te krijgen wat ze wilde, wanneer ze dat wilde.

Het begon met zijn bijbaantje. Thomas verdiende een paar euro bij met het helpen van oudere mensen met hun computer. Mevrouw Van Doren had hem “per ongeluk” gevonden via een briefje in de supermarkt, maar eigenlijk had ze zijn informatie al van Roos gekregen, met de mededeling dat hij mensen hielp met die computers, en dat dit wel eens een perfect slachtoffer voor hun spelletjes zou kunnen zijn...

Mevrouw Van Doren droeg een strakke, beige omslagrok en een blouse die veel te strak rond haar borsten gespannen stond. Ze liet hem in haar werkkamer plaatsnemen, een zware, donkere stoel met brede armleuningen tegenover haar bureau.

“Trek je schoenen uit,” zei ze, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. “Het is warm en ik wil geen vieze zolen op mijn vloerkleed.”

Hij aarzelde. Zij keek hem alleen maar aan over de rand van haar brilletje.

“Of moet ik je moeder bellen dat je hier lastig doet terwijl je betaald wordt?”

Het was geen echte dreigement. Het was erger. Het was de toon van iemand die gewend was altijd zonder tegenwoord gehoorzaamd te worden. Thomas slikte, boog zich voorover en deed zijn goedkope gympen uit. Blootvoets op het dikke, zachte vloerkleed.

Ze keek hem streng aan, en terwijl ze naar zijn shirt wees: “Het is hier benauwd. Doe dat lelijke T-shirt ook maar uit. Je zweet erdoorheen.”

Hij werd vuurrood. Zij wachtte gewoon, ze lachte hem hier gewoon uit. Ze wist natuurlijk dat hij haar niks kon weigeren omdat ze het filmpje van Roos op haar telefoon had staan, en daar ging ze gebruik van maken...

Uiteindelijk trok hij het vale shirt over zijn hoofd. Zijn magere, bleke bovenlijf lag bloot en zij keek er openlijk naar, liet haar blik langzaam over zijn dunne borstkas en platte buik glijden en glimlachte gemeen naar hem.

“Zo. Dat is al beter. Nu de broek. Die stof is goedkoop en je zit te schuiven. Doe hem uit.”

“Mevrouw…”

“Thomas.” Haar stem was geduldig en ijzig tegelijk. “Je wilt toch dat ik tevreden ben? En je wilt toch niet dat ik je moeder vertel wat voor boeken jij in de bibliotheek bekijkt?”

Hij verstijfde.

Ze wist het.

Natuurlijk wist ze het.

Hij had geen keuze.

Met trillende vingers deed hij de dunne korte broek open, en liet hem zakken. Daaronder zat alleen een grijze onderbroek. Ze wees met haar pen naar zijn kruis.

“Die ook, ik wil je helemaal kunnen zien.”

Een minuut later zat hij naakt op de zware stoel, zijn ogen op haar gericht en zijn handen op de armleuningen zoals ze hem had bevolen, zijn voeten wat uit elkaar. Zijn jonge, halfstijve lul tegen zijn dij. Mevrouw Van Doren kwam om het bureau heen, leunde ertegen met haar zware kont, en tilde één been op. Haar omslagrok viel open aan de voorkant, en liet een dikke, blanke dij zien tot hoog tegen haar lies. Ze droeg geen slipje. Mevrouw Van Doren was geil, nat, en ze zette haar voet op zijn stoel, tussen zijn benen. Haar netjes gelakte teennagels raakten zijn balzak, net. Er kwam meteen beweging in.

Toen pakte ze het schrijfblok, zuchtte alsof ze iets belangrijks moest noteren, en begon te vragen.

“Vertel eens,” zei ze kalm terwijl haar eerste voet langzaam, millimetertje voor millimetertje, dichter tegen zijn ballen schoof. “Hoe vaak trek je jezelf af na die verhaaltjes in de bibliotheek?”

Haar warme voetzool wreef nu over zijn balzak. Ze wreef er zachtjes overheen, bijna onderzoekend. Thomas trilde over zijn hele lichaam, sidderend. Hij was nog nooit door een ander aangeraakt, en zonder het echt te willen trok zijn lul meteen stevig overeind, bleek en jong en overgevoelig.

“Ik… ik…”

“Antwoord me.” Haar teen gleed traag omhoog langs zijn schacht. “En kijk me aan terwijl je tegen me praat.”

Hij stamelde zenuwachtig iets over bijna elke avond. Mevrouw Van Doren lachte zacht, arrogant, en liet haar voet nu vol op zijn stijve lul rusten, de warme voetzool die hem plat tegen zijn buik drukte. Met kleine, trage bewegingen begon ze te wrijven. Met haar tenen trok ze zijn voorhuid naar achteren, tot zijn eikel helemaal ontbloot was. Ondertussen deed ze alsof ze aantekeningen maakte.

“Goed zo, je pik reageert zoals ik wil. Blijf stil zitten zoals je nu zit. Als je klaarkomt zonder mijn toestemming, zal je de rest van de middag naakt doen wat ik je vraag.”

Hij keek naar de vloer, zijn ogen teneer geslagen. Hij wist niet hoe te reageren, had zoiets nog nooit meegemaakt en wilde niet dat zijn ouders te weten kwamen dat hij met zichzelf speelde.

Ze speelde nog zeker twintig minuten met hem. Haar voet over zijn balzak, over zijn eikel, af en toe een stevige knijp met haar tenen die hem deed samentrekken en kreunen. Dan weer zacht, bijna liefkozend, tot hij trilde als een rietje. Toen ze eindelijk haar voet terugtrok, stond zijn lul donkerrood, kloppend en nat van vocht aan de top, kaarsrecht overeind.

“Haal koffie voor me,” beval ze. “En mors niet.”

Hij liep op blote voeten naar de goed uitgeruste keuken, strak marmer en gouden accenten waren overal aanwezig. Hij keek om zich heen, zijn harde stijve lul voor zich uit bungelend, terwijl zij van achteren zijn billen bekeek met die kleine, tevreden glimlach van haar.

Het personeel had vandaag een vrije dag van haar gekregen, dus hij moest alles zelf uitzoeken. Toen hij terugkwam met een dienblad waar haar koffie op stond, hing zijn lul alweer levenloos tussen zijn benen. Dat beviel mevrouw Van Doren voor geen meter, en terwijl ze het kopje koffie van het dienblad nam gebood ze hem weer te gaan zitten. "Voeten uit elkaar", zei ze een beetje snauwerig, en voor hij het in de gaten had wreef ze alweer met haar voet over zijn ballen om zijn pik omhoog te krijgen.

Hij draaide wat met zijn heupen, terwijl ze met haar tenen zijn ballen masseerde, toen achter hem de deur openging. Verschrikt wilde hij opstaan, maar mevrouw Van Doren duwde haar voet nogal stevig op zijn balzak ten teken te blijven zitten, en snauwde hees: "zei ik dat je op mocht staan?"...

- Mevrouw De Vries

Mevrouw De Vries kwam binnen, vierenveertig, één meter eenentachtig, een volle honderd kilo, Arubaanse roots, donkere goudbruine huid, grote, zware borsten en een strenge zwarte paardenstaart. Ook zij droeg een degelijke blouse die te ver openstond, en een rok die bij het over elkaar slaan van haar benen hoge, dikke dijen liet zien. Haar echtgenoot runde een aantal beursgenoteerde bedrijven, en ze kwam zelf ook uit een fortuinlijke familie. Het woord "nee" kwam in haar vocabulaire niet voor, mevrouw De Vries kreeg net als haar vriendinnen, wat ze wilde, waar ze het wilde, en wanneer ze het wilde...

De dames namen hem in zijn blote kont mee naar buiten, hij had de schaamte nu wel een beetje laten varen en deed maar gewoon wat hem opgedragen werd. Beide vrouwen hadden zich ondertussen omgekleed, en droegen allebei een bikinibroekje met bijpassend topje waar hun grote borsten en brede dijen bijna uitpuilden.

De achtertuin van de familie Van Doren begon waar de enorme schuifpuien van de villa ophielden. Die puien, van vloer tot plafond, gleden geruisloos open en gaven direct toegang tot een wereld die meer leek op het privé-eiland van een miljardair, dan op een gewone Nederlandse tuin.

De overgang van binnen naar buiten was naadloos: de marmeren vloeren van de villa liepen in precies dezelfde, hoogglanzende Calacatta-platen door tot ver het terras op. Geen drempel, geen overgang. Alleen koel, wit-grijs marmer dat in de zon warmte vasthield, en ’s avonds nog lang de hitte van de dag bleef afgeven.

Tussen de grote schuifpuien en het eigenlijke terras, precies daar waar de marmeren platen het breedst en het gaafst lagen, lieten mevrouw Van Doren en mevrouw De Vries hem op handen en knieën zakken.

“Er zit onkruid tussen de voegen,” zei mevrouw Van Doren kalm, terwijl ze met haar blote voet tegen zijn magere heup tikte. “Haal het weg. Met je handen. Ik wil geen vies steeltje meer zien.”

Er groeide natuurlijk helemaal niets tussen het perfecte Calacatta-marmer. Elke voeg was spotloos. Toch boog Thomas zich gehoorzaam voorover, naakt, zijn bleke kont omhoog, zijn balzak zwaar naar beneden hangend tussen zijn magere dijen. Hij begon met zijn vingers langs de voegen te wrijven, net alsof er echt iets zat, terwijl de twee vrouwen achter hem bleven staan.

- Doorwerken

Mevrouw Van Doren stond met de armen over elkaar, haar zware H-cup borsten hoog en strak in het kleine bikini-topje, en keek openlijk naar beneden. Haar blik gleed langzaam over zijn smalle rug, de lichte holte van zijn wervelkolom, de strakke, bleke billen die bij elke beweging een beetje openden, en het hangende zakje daaronder. Mevrouw De Vries stond vlak naast haar, donkere huid glanzend in de zon, strenge zwarte paardenstaart strak naar achteren, en liet haar tong kort over haar onderlip gaan.

“Kijk die lekkere kont eens,” murmelde ze met lage stem. “Zo mager en toch zo lekker stevig. En die ballen… die hangen er gewoon bij alsof ze erom vragen.”

Af en toe boog een van de twee zich voorover. Mevrouw Van Doren streek met haar warme, zachte handpalm langzaam over zijn rechterbil, knijpend, wrijvend, alsof ze de stevigheid testte. Haar roodgelakte nagels lieten lichte strepen achter op zijn bleke huid. Dan trok ze haar hand weer terug en liet hem gewoon doorwerken.

Mevrouw De Vries hield het minder lang droog. Ze ging op haar hurken achter hem zitten, haar dikke dijen wijd, en keek van dichtbij toe hoe zijn kont bewoog terwijl hij deed alsof hij onkruid weghaalde. Haar adem werd zwaarder. Zonder iets te zeggen liet ze haar hand tussen zijn benen door glijden, van achteren, en pakte zijn warme balzak stevig maar speels in haar palm. Ze kneedde de twee ballen langzaam, rolde ze tussen haar vingers, tilde ze een beetje op en liet ze weer zachtjes terugvallen.

Thomas verstijfde en liet een klein geluidje horen.

“Gewoon doorwerken,” zei mevrouw De Vries hees, terwijl ze zijn ballen nog eens stevig doorkneedde. “Ik wil die voegen schoon hebben. En houd die kont lekker zo omhoog.”

Ze bleef zijn balzak vasthouden en masseren terwijl hij met trillende handen over het perfecte marmer bleef wrijven. Mevrouw Van Doren keek toe met een kleine, tevreden glimlach en aaide nog een keer langzaam over zijn andere bil, dit keer lager, zodat haar vingers bijna zijn strakke kontgaatje raakten.

Pas toen mevrouw De Vries zijn ballen een laatste keer stevig had geknepen en losliet, mocht hij weer overeind komen. Zijn lul stond inmiddels steenhard omhoog, de eikel al glanzend, terwijl de twee volle vrouwen hem begerig bleven opmeten.

Het terras was kolossaal groot. Het strekte zich uit in een brede, lichte boog langs de hele achterkant van het huis en daalde daarna in drie brede, ondiepe treden af naar het zwembadniveau. Overal stonden meubels die meer kostten dan de meeste mensen in een jaar verdienden, diepe, witte buitenbanken, bekleed met dikke, waterafstotende kussens in crème en zachtgrijs. Daartussen lage tafels van massief teakhout met ingelegde marmeren bladen, waarop altijd wel een paar kristallen karaffen met ijswater, verse citroen en munt klaarstonden. Grote, witte parasols van meerdere meters doorsnede boden schaduw, hun zware voetstukken verankerd in het marmer zodat zelfs een stevige wind ze niet kon verplaatsen.

Het zwembad was het middelpunt. Geen gewoon rechthoekig bad, maar een uitgestrekte, organisch gevormde lagune van bijna vijfentwintig meter lang. Het water was van dat onwerkelijke, helder turquoise dat je alleen ziet op foto’s van de Malediven, ’s nachts verlicht door tientallen onderwater-LED’s die het langzaam van kleur lieten veranderen. Aan de ene kant liep het zwembad met een oneindige rand rechtstreeks over in een lagere waterpartij, zodat het leek alsof het water zachtjes wegvloeide naar de horizon. Aan de andere kant bevond zich een ondiep gedeelte met ligbedden die half in het water stonden, zodat je met je onderlichaam in het warme water kon liggen terwijl je bovenlichaam in de zon bleef. De randen van het bad waren afgewerkt met hetzelfde Calacatta-marmer als het terras, gladgeslepen en altijd schoon. Geen blaadje, geen insect, niets verstoorde de perfectie. Twee stille, bijna onhoorbare skimmers en een geavanceerd filtersysteem zorgden daarvoor.

- Palmbomen

Rondom het zwembad stonden volwassen palmbomen. Geen kleine, net aangeplante exemplaren, maar imposante Canarische dadelpalmen en koningspalmen van acht tot twaalf meter hoog, hun stammen dik en ruw, hun kronen breed en wuivend. Tussen de palmen door stonden nog meer exotische bomen: grote olijfbomen met grillige, eeuwenoude stammen die vanuit Italië waren overgebracht, bloeiende jacaranda’s die in het voorjaar de grond bedekten met paarsblauwe bloesem, en een paar enorme bananenplanten met bladeren zo groot als tafelbladen. Overal hing de geur van jasmijn, frangipani en natte aarde na een automatische beregeningsbeurt.

Aan de verre kant van de tuin, achter het zwembad, lag een tweede, verhoogd terras met een volledige buitenkeuken. Een lang kookeiland van roestvrij staal en marmer, met ingebouwde teppanyaki-plaat, pizzaoven, wijnkoeler en een bar met hoge krukken. Daarachter een overdekte lounge met diepe banken, een open haard van natuursteen die ook in de zomer brandde voor de sfeer, en een immense flatscreen die uit de muur kon schuiven. Alles werd aangestuurd via een onzichtbaar systeem, verlichting, muziek, temperatuur van het zwembad, zelfs de stand van de parasols.

De tuin werd omgeven door een hoge, strak geschoren buxus- en taxushaag, maar daarachter verhief zich nog een tweede, natuurlijke afscheiding van hoge bamboegroepen en mediterrane dennen, zodat nieuwsgierige blikken van buren of vanaf de weg volstrekt onmogelijk waren. Verlichting was overal aanwezig maar nooit opzichtig: kleine, warme spotjes in de stammen van de palmen, strijklicht langs de marmeren randen van het zwembad, en ’s avonds een zachte gloed die vanuit de borders omhoog kwam.

Zelfs de details verraadden onvoorstelbare rijkdom. Dure ligbedden, met verstelbare rugleuningen en bijpassende bijzettafeltjes. De handdoeken die altijd in perfecte stapels klaarlagen, waren van Egyptisch katoen, dik en zwaar, geborduurd met een klein, discreet monogram. In een verborgen nisha naast het zwembad stond een volautomatische espresso-machine en een voorraad gekoelde champagne. Op warme dagen dreef er soms een grote, ronde drijfplateau in het water met daarop een complete lunch, bereid door de huishoudster of de privékok.

Alles hier ademde geld. Oud geld en nieuw geld tegelijk. Geen enkele vierkante meter was toevallig of goedkoop. Zelfs de lucht leek er anders: warmer, zwaarder van de geur van bloemen en chloorvrij zwembadwater, stiller omdat de villa zo groot was dat verkeersgeluiden nooit doordrongen. Dit was geen tuin. Dit was een privédomein, een verlengstuk van de marmeren zalen binnen, ontworpen om te laten zien dat mevrouw Van Doren niet alleen rijk was, maar dat rijkdom voor haar de normaalste zaak van de wereld was...

- Voetmassage

Aan de rand van het zwembad, precies daar waar het turquoise water bijna geruisloos over de marmeren rand verdween, lieten de twee volle, rijpe vrouwen zich neerzinken op de lage, witte ligbedden. Hun blote voeten, nagels perfect rood en zwart gelakt, bungelden vlak boven het water.

“Masseren,” beval mevrouw Van Doren zonder omkijken. “Begin bij mij. En doe het goed, anders wordt het een vervelende thuiskomst straks., want dan vertel ik je moeder wat jij leest in de bibliotheek"...

Thomas zakte op zijn knieën op het warme marmer, nog steeds helemaal naakt, zijn stijve lul voor zich uitgestoken. Hij nam haar rechtervoet in zijn handen. De huid was zacht en warm, de voetzool glad, haar tenen lang en verzorgd. Hij begon te kneden, zijn duimen stevig over haar voetzool, vingers die tussen haar tenen door gleden. Mevrouw Van Doren zuchtte goedkeurend en liet zich dieper achterover zakken. Haar bikini-broekje sneed al diep tussen haar dikke billen, en elke keer als ze haar gewicht verplaatste gleed de stof nog iets verder opzij, zodat een steeds groter deel van haar volle, blanke kont zichtbaar werd.

Mevrouw De Vries strekte intussen haar eigen benen uit en wachtte haar beurt af. Ook zij verschoof af en toe, nonchalant, waardoor haar kleine bikini-broekje dieper tussen haar donkere, gevulde billen trok en de bovenkant van haar dikke dijen steeds verder bloot kwam. Haar topje zat al zo los dat bij elke ademhaling de zware onderkant van haar borsten duidelijk zichtbaar werd.

Na een kwartier wisselden ze. Thomas nam nu de donkere, warme voeten van mevrouw De Vries in zijn handen. Hij kneedde stevig, precies zoals ze wilde, terwijl zij met halfdichte ogen naar hem keek. Plotseling richtte ze zich op, stak haar handen in haar rug en maakte de strik van haar bikinitopje los. Het veel te kleine stofje viel voorover op de grond, naast zijn voeten. Haar volle, grote tieten bleven stevig ondanks hun omvang, met grote, donkerbruine tepelhoven en dikke, al halfharde tepels die in de zon glansden.

“Nu hier,” zei ze kalm, terwijl ze haar borsten een beetje optilde. “Masseer mijn tepels. Stevig. Ik wil het in mijn hele lijf voelen"...

Thomas slikte, zijn wangen werden vuurrood. Meende ze dit nou echt?Ze hield haar volle tieten uitdagend voor hem omhooggeduwd, ze meende het wel degelijk.

Met trillende handen reikte hij omhoog. Zijn magere vingers sloten zich om de warme, zachte zware tieten en begonnen zacht knedend te bewegen. Hij begon voorzichtig over haar dikke tepels te wrijven, eerst te zacht, toen steviger toen ze hem streng aankeek. Ze werden harder onder zijn vingers, de punten staken duidelijk uit. Mevrouw De Vries zuchtte diep, en duwde haar borst naar voren in zijn masserende handen.

Op dat moment boog mevrouw Van Doren zich zijwaarts.

“Buk eens wat meer voorover Thomas,” beval ze. “Ik wil iets zien.”

Thomas gehoorzaamde instinctief, nog steeds met de zware borsten van mevrouw De Vries in zijn handen. Op hetzelfde moment voelde hij hoe de handen van mevrouw Van Doren zijn bleke blote billen vastpakten, en ze stevig uit elkaar trokken. Een warme, natte tong gleed zonder waarschuwing van onderen naar boven tussen zijn opengetrokken billen, over zijn strakke anus, en weer terug. Mevrouw Van Doren likte hem ongegeneerd van achteren, met platte tong, terwijl ze zijn billen wijd opengetrokken hield. Thomas verstijfde, en liet een gesmoord geluid horen tegen de dikke stijve tepel van mevrouw De Vries.

“Blijf mijn tepels masseren,” gromde mevrouw De Vries, terwijl ze zijn handen steviger tegen haar borsten drukte. “En blijf zo voorover gebukt staan"...

Mevrouw Van Doren bleef zijn kleine kontgaatje ongegeneerd vanachteren likken, draaide haar tong in kleine cirkeltjes eromheen, en duwde de punt van haar tong zelfs een stukje naar binnen, tot hij trilde op zijn knieën. Toen trok ze haar gezicht terug, greep van achteren tussen zijn benen door zijn keiharde, kloppende pik vast en begon hem traag af te trekken. Haar hand was warm en stevig, de beweging langzaam en genadeloos, vanaf zijn eikel helemaal naar beneden en weer terug omhoog. Ze kende precies het ritme dat hem gek maakte, maar elke keer als zijn ademhaling sneller werd en zijn ballen zich samentrokken, stopte ze, kneep even stevig onder zijn eikel en wachtte tot de naderende klaarkomst weer wegzakte.

“Niet klaarkomen,” zei ze gemeen lachend tegen zijn kont aan. “Daar heb je geen toestemming voor.”

Ze bleef hem zo plagen, beurten van langzaam aftrekken, afgewisseld met momenten waarop ze zijn eikel alleen maar vasthield, of met haar duim over zijn natte pisgaatje wreef. Zijn magere lichaam trilde over zijn hele lengte. Zijn voorvocht droop al in draden op het marmer tussen zijn knieën.

Na een hele tijd treiteren en plagen, lieten de vrouwen hem plotseling los.

Mevrouw Van Doren veegde haar mond af met de achterkant van haar hand, en leunde weer achterover. Mevrouw De Vries trok haar topje niet meer aan, haar zware borsten bleven bloot in de zon bakken.

“Terug naar onze voeten,” beval mevrouw Van Doren. “En dit keer steviger. We hebben nog de hele middag.”

Thomas gehoorzaamde, nog steeds zwaar hijgend, zijn pik donkerrood en pijnlijk hard, zijn eikel kloppend en glanzend van voorvocht. Hij kneedde opnieuw hun voeten, beurtelings, terwijl de twee vrouwen achterover lagen, bijna bloot en tevreden, af en toe een opmerking over hoe lekker hard hij nog steeds voor ze stond, of hoe mooi zijn trillende dijen eruitzagen.

Toen de zon al lager stond, en de schaduwen van de palmen lang over het marmer vielen, richtte mevrouw Van Doren zich op.

“Morgen kom je weer. Eind van de middag. En dan blijf je langer.”

Thomas knikte alleen maar, zijn stem kwijt, terwijl hij nog steeds haar voet in zijn handen hield.

De innerlijke strijd was allang opgegeven...