De zon staat hoog en meedogenloos boven de Veluwe, de hitte trilt boven de paarse heidevelden die zich uitstrekken als een oneindige zee van kleinbloemige dopheide. Tina ligt op haar rug in het hoge gras, de stengels buigen om haar heen als een groen nest dat haar deels verbergt voor de wereld. Haar blonde krullen waaieren uit over het gras, geel als gedroogd korenstro, met hier en daar een verdwaald paars heidebloempje dat zich verstrikt raakt in de lokken. Ze is achttien jaar, slank gebouwd, met kleine ronde borstjes die zich onder haar dunne witte topje aftekenen als twee zachte heuveltjes. Een grasstengel draait tussen haar vingers, de zaadpluizen eraf strippend met een geduldige, doelbewuste beweging die nergens heen hoeft. Boven haar cirkelt een buizerd op de thermiek, zijn vleugels nauwelijks bewegend, en een zwerm kleine blauwe vlinders — icarusblauwtjes, herkent ze aan de oranje vlekjes langs de vleugelrand — fladdert van bloem tot bloem op zoek naar nectar. De lucht ruikt naar warm gras, droge aarde en de honingzoete geur van bloeiende heide. Tina's ogen volgen de vlinders met een dromerige, halfgesloten blik, haar lippen iets van elkaar, haar ademhaling traag en gelijkmatig. Ze hoort het tsjilpen van een veldleeuwerik ergens in de verte, het ruisen van de wind door de berkengroepjes aan de rand van de vlakte. Het is het soort dag waarop de wereld stillijkt, waarop het nietsdoen zelf een vorm van vervulling is.

Ongeveer vijftig meter verderop, voorbij een lichte verhoging in het terrein waar het gras overgaat in kortere heideplanten, ligt een rood-wit geruit picknickkleed uitgespreid op het afgeplatte gras. Ernaast staat een gevulde picknickmand — de houten handgreep glinstert in de zon, de dubbele klep gesloten met een koperen sluitinkje dat het licht vangt. Binnenin liggen, onaangeroerd, een fles gekoelde witte wijn met condensdruppels op de groene fles, een pakje kaas in waspapier, een stokbrood in een linnen doek, druiven in een plastic zakje, en twee glazen die zachtjes tegen elkaar tikken wanneer er beweging op het kleed is. Maar er is geen aandacht voor de mand. Er is alleen aandacht voor elkaar.

Sandra ligt op haar rug op het kleed, haar rode haar in een losse staart die onder haar hoofd uitwaaiert als een donkere koperen waaier over de rode en witte ruiten. Ze is negentien, slank, met sproeten die als fijne zandkorrels over haar schouders en de bovenkant van haar borsten verspreid zijn. Haar T-shirt is over haar hoofd getrokken en ligt als een verfrommelde wit hoopje naast de mand, haar short en slipje ergens halverwege haar enkels gestroopt. Haar benen zijn gespreid, haar knieën gebogen, haar voeten plat op het kleed. Patrick ligt bovenop haar, tussen haar benen, zijn blonde haar kort en bezweet, plakkerig op zijn voorhoofd. Hij is negentien, slank, zijn rugspieren spannen en ontspannen zich met elke stoot die hij maakt. Zijn T-shirt is uit, zijn short omlaaggeschoven tot op zijn dijen. Zijn pik is diep in haar begraven, helemaal tot aan zijn ballen, die zachtjes tegen haar billen tikken bij elke neerwaartse beweging. De geluiden die ze maken zijn gedempt door de hitte en de afstand, maar ze zijn er — het ritmische, natte slaan van huid op huid, van vlees dat vlees ontmoet, en het zachte kreunen dat Sandra laat ontsnappen bij elke stoot die Patrick in haar maakt.

"Ah... ah..." kreunt Sandra zachtjes, haar stem dun en hees, bij elke stoot van Patrick die diep in haar kutje glijdt. "Je pik is zo hard... ja, net zo... neuk me, neuk me zo..."

Patrick's heupen bewegen met een gestaag, krachtig ritme, zijn pik glijdt bijna helemaal uit haar glibberige kutje totdat alleen de eikel nog tussen haar schaamlippen zit, en dan stoot hij weer naar binnen, diep, tot zijn schaambeen tegen het hare klapt. Het geluid van hun neuken — dat natte, soppende, obscene geluid van een kut die gevuld en geleegd wordt — vermengt zich met de zomerse stilte van de heide. Zijn handen liggen aan weerszijden van haar hoofd, zijn vingers grijpen het kleed vast, de spieren in zijn onderarmen spannen zich bol. Zweetdruppels lopen langs zijn slapen, langs zijn borst, en vallen op Sandra's huid waar ze glinsterend blijven liggen als dauw. De zon brandt op zijn rug, op hun verstrengelde lichamen, en de hitte maakt alles intenser, dikker, drukkender — de lucht die ze inademen is warm en ruikt naar seks, naar het zout van hun zweet en de muskusachtige geur van Sandra's opwinding.

Sandra's handen grijpen Patrick's billen vast, haar vingers graven in het vlees, en ze trekt hem dieper naar binnen, haar heupen omhoog duwend om hem tegemoet te komen. "Ja, ja, daar, precies daar..." kreunt ze, haar stem breekt halverwege de zin. Haar binnenste spieren spannen zich om zijn pik, knijpen, melken, en ze voelt het ergens diep in haar onderbuik beginnen — dat bekende, zwellende gevoel dat zich als een golf opbouwt, drukkend, kloppend, vragend om losgelaten te worden. Haar ademhaling versnelt, haar borst rijst en daalt snel, haar tepels zijn hard en donkerroze en wijzen naar de hemel. "Je voelt zo goed in mijn kutje... je pik is zo dik... ah, ah, ik ga... ik ga..."

En dan komt het. De climax raast door haar lichaam als een bosbrand door droog gras — onvermijdelijk, allesverslindend. Haar rug kromt zich, haar hoofd gaat achterover in het gras, en ze kreunt, luid, veel luider dan de bedoeling was, haar stem een scherpe kreet die over de heide snijdt: "Ah! Ah! Ik kom! Ik kooom!" Haar lichaam schokt onder Patrick, haar benen klampen zich om zijn heupen, haar nagels krassen over zijn rug en laten rode lijnen achter. Haar kut trekt samen rond zijn pik, pulserend, knijpend, en ze is zich nergens meer van bewust — niet van de zon, niet van het kleed onder haar, niet van de vlinders en de vogels en de lege heidevlakte om hen heen. Alleen van de golven van genot die door haar heen slaan, de ene na de andere, tot ze langzaam wegebben en ze slap en hijgend achterover valt.

Vijftig meter verderop, in het hoge gras, is Tina's hand stil blijven hangen boven de grasstengel die ze vasthield. Haar hoofd komt iets omhoog van de grond. Ze heeft iets gehoord — een geluid dat niet thuishoort tussen de vogels en de wind. Een kreet, scherp en hoog, gedempt door afstand maar onmiskenbaar. Ze luistert, haar ogen gericht op de richting waar het vandaan kwam, de lichte verhoging in het terrein waarachter het gras korter wordt. Ze hoort niets meer, maar de stilte die volgt is anders dan de stilte daarvoor — geladen, zwaar, alsof de lucht zelf trilt van iets dat zojuist is gebeurd.

Tina gaat zitten, het gras reikt tot boven haar schouders, en ze tuurt over de heide. Ze ziet niets — alleen de paarse bloemen, de groene stengels, de blauwe lucht erboven. Ze draait haar hoofd, speurt de horizon af, maar het hoge gras verbergt alles wat zich achter die lichte verhoging bevindt. Ze twijfelt, bijt op haar onderlip, en dan laat ze zich op haar buik zakken en begint te kruipen. Het gras schuurt langs haar armen, langs haar benen, de aarde is warm en droog onder haar handpalmen. Ze kruipt langzaam, geluidloos, als een diertje dat op iets afsluipt zonder te weten wat het zal vinden. De heidebloemen raken haar gezicht, hun zoete geur dringt haar neus binnen, en ze schuift centimeter voor centimeter omhoog langs de lichte helling tot ze over de rand kan kijken.

En dan ziet ze hen. Op het rood-witte kleed, vijftig meter van haar vandaan, twee lichamen. Eén op de rug, benen gespreid, een staart rood haar onder een hoofd dat achterover ligt. Eén erbovenop, het hoofd naar beneden gebogen, het blonde haar kort en bezweet, billen die telkens omhoogkomen tot boven de grasrand en dan weer omlaag gaan, in een ritme dat onmiskenbaar is. Twee mensen die neuken. Tina's mond valt open, haar ogen worden groot, en ze verstijft midden in haar kruiphouding, haar ellebogen in de grond, haar kin op haar handen. Ze zou wegkijken, wegkruipen, wegrennen — maar ze doet het niet. Haar blik blijft hangen aan het ritme van die billen die omhoog en omlaag gaan, aan de manier waarop de heupen van de vrouw op het kleed meebewegen, aan de geluiden die nu, dichterbij, duidelijker hoorbaar zijn — het gekreun, het geklap van huid op huid, het natte soppen van seks.

Iets verschuift in Tina's onderbuik. Een warmte die zich verspreidt, die haar huid doet prikkelen onder haar kleren. Ze ziet hoe de vrouw op het kleed haar benen om de man heen slaat, hoe haar handen zijn rug grijpen, en ze hoort — vaag, gedragen door de wind — een nieuw geluid, zachter dan het eerste, een mannelijk gegrom dat diep uit een borstkas komt. De billen blijven bewegen, dat gestage, ritmische pompen dat tegelijkertijd dierlijk en intiem is. Tina's hand, die de grasstengel nog steeds vasthoudt, laat los. De stengel valt. Haar hand glijdt naar beneden, langs haar zij, naar de band van haar short. Ze aarzelt, haar vingers op de stof, haar ademhaling oppervlakkig en snel. Dan schuift haar hand onder de band, onder de stof van haar slipje, en haar vingers vinden het — haar klitje, klein en warm en al half opgezet onder haar vingertop. Ze begint te wrijven, langzaam eerst, bijna aarzelend, met kleine cirkelbewegingen die ze niet bewust kiest maar die haar lichaam zelf maakt.

Op het kleed neukt Patrick Sandra met diepe, ritmische stoten, zijn pik glijdt telkens tot aan de wortel naar binnen en dan bijna helemaal eruit, de eikel nog net tussen haar schaamlippen, voordat hij weer naar binnen stoot. Sandra kreunt bij elke stoot, een zacht, gebroken geluid dat uit haar keel ontsnapt als lucht uit een blaasbalg. "Ah... je bent zo... je pik is zo hard... ja, neuk mijn kutje, neuk het, neuk het..." Haar stem is dun en schor, haar woorden breken op elke stoot alsof de lucht uit haar longen wordt geperst. Het zweet loopt over hun lichamen, de zon brandt genadeloos op hun rug en borst en de hitte tussen hen is verstikkend, nat, zwaar. Hun huid glinstert, plakt waar ze elkaar raken, en de geur van seks hangt om hen heen als een muskusachtige wolk die de zoete heidelucht overstemt.

In het hoge gras, vijftig meter verderop, wrijft Tina's vinger sneller over haar klitje. Het gloeit onder haar aanraking, warm en kloppend, en de warmte in haar onderbuik groeit, zwelt aan, drukt tegen iets dat op barsten staat. Ze houdt haar adem in, haar tanden op elkaar geklemd, en haar heupen bewegen onwillekeurig mee met het ritme van haar vinger, kleine schokjes die het gras om haar heen laten ritselen. Ze kijkt naar het kleed, naar de twee lichamen die daar neuken in de zon, en het beeld brandt zich op haar netvlies — de billen die omhoog en omlaag gaan, de benen die om heupen geslagen zijn, het hoofd met de rode staart dat heen en weer schudt. Haar vinger versnelt, drukker, harder, en het gloeiende gevoel in haar klitje verspreidt zich door haar onderbuik, door haar dijen, langs haar ruggengraat omhoog. Ze voelt het komen — dat onontkoombare, zwellende, drukkende dat aanzwelt als een golf die op het punt staat te breken — en ze zou kunnen stoppen, zou moeten stoppen, maar ze doet het niet. Ze wil komen. Ze wil dit afmaken.

Ze komt. Het orgasme spoelt door haar heen als een stortvloed, en ze kan het niet inhouden — een kreun, hoog en scherp, ontsnapt aan haar lippen en snijdt door de zomerse stilte. "Ah! Ah!" haar lichaam schokt, haar heupen stuiteren tegen de grond, haar vinger drukt hard op haar klitje en de golven rollen door haar heen, de ene na de andere, terwijl haar ogen dichtknijpen en haar mond open gaat en het geluid uit haar stroomt als iets dat ze niet kan tegenhouden. Ze kreunt, luid, en het geluid draagt over de heide als een pijl die door de lucht snijdt.

Op het kleed stopt Patrick's heupbeweging. Zijn hoofd komt omhoog, zijn ogen knipperen tegen de zon, en hij kijkt in de richting waar het geluid vandaan kwam. Over de heide, door het hoge gras, vangt hij een glimp op — een gezichtje, klein en bleek, omringd door blonde krullen, vijftig meter verderop. Een meisje, dat daar in het gras ligt, met wangen die rood gloeien en lippen die nog natrillen van een kreun. Hij houdt volledig stil, zijn pik nog steeds diep in Sandra begraven, en hij kijkt. Tina, die net uit haar climax komt, haar lichaam naschokkend, haar ademhaling hijgend, opent haar ogen en ziet dat hij naar haar kijkt. Hun blikken kruisen elkaar over die vijftig meter van paarse heide en groen gras, en Tina's wangen worden donkerrood, een kleur die van haar hals tot haar haarwortels reikt.

Patrick buigt zijn hoofd naar Sandra's oor. Zijn lippen raken haar oorschelp, zijn adem warm en snel. "Ssst," fluistert hij, "verderop is nog iemand. Een meisje. En ze kwam net klaar — ze heeft naar ons gekeken." Sandra's ogen gaan wijd open, haar mond vormt een O, en ze draait haar hoofd in de richting die Patrick aanwijst. Ze kan het gezichtje net zien — een bleek vlekje tussen het gras, omringd door krullen. "Is ze alleen?" fluistert Sandra terug, haar stem schor en nieuwsgierig. Patrick tuurt over de heide, speurt de omgeving af, en ziet niemand anders — geen fiets, geen rugzak, geen tweede persoon. "Ja, volgens mij is ze alleen." Sandra grijnst, een trage, luie grijns die haar mondhoeken omhoog trekt. "Kijk of ze alleen is. En anders — vraag haar of ze meedoet met onze picknick."

Patrick trekt zijn pik uit Sandra's kutje — het glibberige, zuigende geluid van de onttrekking is luid in de plotselinge stilte — en staat op. Hij is naakt, helemaal, zijn lichaam mager en gebruind, zijn pik stijf en druipend van Sandra's vocht dat als een glanzend laagje over de schacht ligt. De zon brandt op zijn blote huid terwijl hij over de heide loopt, zijn voeten stappen op het zachte gras en de heideplanten die onder zijn gewicht platdrukken. Hij loopt recht op Tina af, vijftig meter, en met elke stap wordt hij groter in haar gezichtsveld — eerst een silhouet tegen de blauwe lucht, dan een naakte man met blond haar en een stijve pik die voor zijn buik hangt en met elke stap licht heen en weer beweegt.

Tina ligt nog in het gras, haar short open, haar wangen brandend, en ze ziet hem naderen. Ze zou wegkruipen, wegrennen, maar haar lichaam weigert te bewegen. Ze ligt stil en kijkt naar hem, naar die naakte man die op haar af loopt met een pik die glinstert van vocht, en haar hart bonst zo hard dat ze het in haar keel voelt. Dan staat hij voor haar, zijn schaduw valt over haar gezicht, en hij hurkt naast haar neer. Zijn ogen zijn blauw en vriendelijk, zijn mond glimlacht zachtjes. "Hé," zegt hij, zijn stem zacht en warm. "Als je wilt, mag je meedoen met onze picknick." Hij gebaart achter zich, naar het kleed waar Sandra nog ligt, op een elleboog geleund, haar rode haar waaierend over het rode-witte kleed, haar naakte lichaam glanzend van zweet in de zon.

Tina kijkt naar hem, dan naar beneden, naar zijn pik die voor haar gezicht hangt, stijf en dik en nat. Haar keel is droog, haar tong plakt aan haar gehemelte. Ze slikt, en dan vallen de woorden eruit, zacht en schor: "Wil je me dan neuken?" Patrick's glimlach verbreedt zich, een langzame, hongerige trek die zijn ogen doet oplichten. "Zekers. Dat wil ik wel." Hij steekt zijn hand uit — zijn rechterhand, de vingers lang en bruin en open — en Tina pakt hem vast. Haar hand is warm en droog, de zijne koud en klam van het gras en de opwinding. Hij trekt haar overeind in één vloeiende beweging, en ze valt tegen hem aan — haar borst tegen zijn borst, haar buik tegen zijn buik, en ze voelt het, zijn stijve pik die tegen haar blote buik drukt, warm en hard en glibberig van Sandra's vocht. De sensatie stuurt een schok door haar heen, een electrische rilling die van haar buik naar haar klitje gaat. Ze kijkt op, in zijn blauwe ogen, en hij kijkt neer, in haar grijze, en ze staan daar even, twee lijven in het hoge gras, de zon boven hen en de heide om hen heen.

Dan loopt hij, haar hand in de zijne, en ze loopt mee. Hand in hand, over de heide, door het gras, vijftig meter naar het picknickkleed. Tina's benen trillen licht, haar short hangt nog open, en ze voelt de warme lucht tussen haar benen. Sandra kijkt toe hoe ze naderen, haar ogen glijden over Tina's lichaam — de blonde krullen, de slanke taille, de kleine borstjes onder het witte topje, de heupen die in een korte short zitten. Ze glimlacht, langzaam en goedkeurend, en schuift opzij om ruimte te maken op het kleed. Patrick en Tina laten zich naast haar in het gras vallen, Tina tussen Patrick en Sandra in, en het gras is koel en zacht onder haar rug.

Sandra draait zich op haar zij, steunt op een elleboog, en kijkt Tina aan. Haar ogen zijn groen met gouden spikkeltjes, haar sproeten donker op haar bleke huid. "Hé," zegt ze, haar stem zacht en hees. "Ik ben Sandra." Tina slikt, haar blik schuift van Sandra's naakte borsten naar haar gezicht. "Tina." Sandra's glimlach wordt breder. "Je keek naar ons, hè?" Tina's wangen worden weer rood, en ze knikt, een kleine, bijna onzichtbare beweging. Sandra's hand — koele vingers, zachte handpalm — legt zich op Tina's knie. "Dat geeft niks. Het is opwindend om bekeken te worden." Haar vingers bewegen, cirkelen over Tina's knie, en Tina voelt de aanraking als een warmte die door haar been omhoog kruipt. Sandra's ogen gaan over Tina's lichaam, over de harde tepels die door het dunne topje priemen, over de short die nog open staat. "Wil je ook neuken?" vraagt Sandra, en haar stem is niet agressief, niet dwingend — gewoon nieuwsgierig, warm, uitnodigend.

Tina knikt. Sandra's hand glijdt van haar knie omhoog, langs haar dij, en haar vingers verdwijnen onder de band van Tina's short. Ze voelt het — Tina's kutje, nat en open, de schaamlippen gezwollen en glibberig. "Oh," zegt Sandra, en haar ogen worden groot, haar grijns hongerig. "Je bent drijfnat." Ze trekt haar hand terug, haar vingers glinsterend, en ze likt ze af — een langzame, weloverwogen lik met het puntje van haar tong. "Kom, Patrick," zegt ze, haar stem nu scherp van verlangen. "Ze wil geneukt worden."

Patrick ligt al naast hen, en zijn handen grijpen de onderkant van Tina's topje. Ze tilt haar armen op, gehoorzaam, en het topje glijdt over haar hoofd — haar borstjes komen vrij, klein en rond, de tepels hard en bleekroze, de huid eromheen licht opgetrokken van opwinding. Sandra trekt de short over Tina's heupen, over haar benen, en dan haar slipje — een wit katoenen exemplaar, doorweekt — glijdt langs haar dijen. Tina ligt naakt op het kleed, in de zon, tussen twee mensen die ze vijf minuten geleden niet kende. Haar lichaam is slank en bleek, de heupen smal, een donkere driehoek van schaamhaar tussen haar benen, en haar kutje is rood en opgezet en glinsterend van vocht. Sandra's hand gaat weer tussen haar benen, en deze keer blijven haar vingers daar, strelen, verkennen, en Tina's heupen komen omhoog om de aanraking te ontmoeten.

Patrick schuift dichterbij, knielt tussen Tina's benen, en zijn pik hangt voor haar, stijf en dik, de eikel donkerrood en glanzend. Hij pakt zijn pik in zijn hand, richt hem op Tina's kutje, en het topje raakt haar schaamlippen — een warm, nat contact dat een rilling door Tina's hele lichaam stuurt. Hij schuift naar binnen, langzaam, centimeter voor centimeter, en Tina voelt hoe ze zich opent, hoe haar kutje zich om hem heen sluit, hoe de druk opbouwt naarmate hij dieper gaat. "Oh," kreunt ze, een klein, hoog geluidje dat uit haar keel ontsnapt. "Oh god." Hij is helemaal binnen in haar, zijn ballen tegen haar billen, en hij houdt stil, laat haar wennen aan de vulling, aan de dikte, aan de warmte. Dan begint hij te bewegen — langzaam eerst, ritmisch, zijn heupen rollen in kleine cirkels die zijn pik in en uit haar laten glijden.

"Je pik is zo... je voelt zo goed in mijn kutje..." kreunt Tina, haar stem breekt op elke stoot. "Je bent zo hard... ja, neuk me, neuk me..." Haar handen grijpen het kleed, haar vingers klauwen in de rode en witte ruiten, en haar rug kromt zich. Patrick's tempo versnelt, zijn stoten worden dieper, harder, en het geluid van hun neuken — dat natte, soppende, obscene geluid — vult de lucht. Sandra ligt naast hen, kijkt toe, haar eigen hand tussen haar benen, haar vingers in haar eigen kutje, en ze kreunt zachtjes mee met het ritme.

"Ah! Ah! Je neukt me zo... je pik is zo diep... mijn kutje is zo... ah, ah!" Tina's stem gaat omhoog, wordt scheller, en haar ademhaling versnelt tot hijgend, oppervlakkig gehijg. Het gevoel bouwt zich op in haar onderbuik, dat bekende, zwellende, drukkende dat ze herkent van daarnet in het gras, maar dit is anders — dit is sterker, voller, overweldigender, omdat het niet haar eigen vinger is maar een pik, een echte, dikke, harde pik die haar kutje vult en rekt en neukt. Haar benen trillen, haar tenen krullen, en ze voelt het komen — die golf, die onontkoombare, brekende golf.

"Ah! Ah! Ik... ik kan niet... ik ga komen! Ik ga komen! Ah! Ah!" Haar lichaam schokt, haar kutje trekt samen rond Patrick's pik, knijpend, pulserend, en ze komt — luid, schreeuwend, haar rug gewelfd, haar handen grijpen naar het kleed, naar Sandra's arm, naar alles wat ze kan vastgrijpen. De golven slaan door haar heen, de ene na de andere, en Patrick houdt stil in haar, laat haar kut om zijn pik pulseren, laat haar komen tot ze slap achterover valt.

Hij trekt zich terug uit Tina en draait zich naar Sandra, die al op haar rug ligt, haar benen gespreid, haar kutje rood en open en uitnodigend. Hij schuift naar binnen, in één beweging, en Sandra kreunt — een diep, borstig geluid dat resoneert in haar borstkas. "Ja, neuk me, neuk me weer, je pik is zo... ah, ah, je neukt mijn kutje zo..." Patrick neukt haar hard en diep, zijn heupen slaan tegen de hare, het geluid van huid op huid luid en ritmisch, en Sandra's handen grijpen zijn billen vast, haar nagels erin. "Ja! Ja! Daar! Je pik is zo hard! Mijn kutje wordt zo... ah! Ah! Ik ga... ik ga komen!"

Sandra komt, haar lichaam kromt zich, haar hoofd gaat achterover, en haar kreun is een lang, schor geluid dat over de heide snijdt. Patrick stoot door, voelt zijn eigen climax opbouwen — die druk in zijn ballen, dat samentrekken in zijn onderbuik, dat onontkoombare dat aanzwelt en dringt. Hij trekt zijn lul uit Sandra's kutje — het zuigende geluid luid en nat — en grijpt hem vast, pompt, en dan komt hij. De eerste straal spuit over Sandra's gezicht — een dikke, witte lijn die van haar kin tot over haar neus loopt. De tweede straal treft Tina, die naast hen ligt, op haar wang, en druipt langs haar kaak. De derde, de vierde, de vijfde — hij spuit over beide gezichten, over hun monden, hun neuzen, hun gesloten ogen, en zijn kreun is een diep, dierlijk gegrom dat uit zijn borst komt. "Ah! Fuck! Ah!"

Ze liggen na. Drie naakte lichamen op een picknickkleed op de Veluwe, de zon boven hen, de heide om hen heen, de vogels en de vlinders die hun gang gaan alsof er niets is gebeurd. Patrick ligt in het midden, op zijn rug, zijn pik slap en nat op zijn buik. Rechts van hem ligt Sandra, op haar zij, haar hoofd op zijn schouder, het sperma op haar gezicht glinsterend in de zon als dauw. Links ligt Tina, ook op haar zij, haar hoofd op zijn andere schouder, haar blonde krullen verstrengeld met het gras en de heidebloemen, het sperma op haar wang droogend in de warme lucht. Haar hand ligt op Patrick's borst, over zijn hart, en ze voelt het kloppen — snel eerst, dan langzamer, rustiger. Sandra's hand ligt op zijn buik, haar vingers trekken kleine cirkels op zijn huid. De picknickmand staat onaangeroerd naast hen, de wijn condenserend in de fles, de kaas smeltend in het waspapier. De buizerd cirkelt nog steeds boven hen, hoog in de blauwe lucht, en een icarusblauwtje strijkt neer op het kleed, vlak bij Tina's blote voet, klapt zijn vleugels open en dicht, en vliegt weer op. Tina sluit haar ogen. De zon warmt haar huid, het gras kietelt haar benen, en ergens diep in haar borst is een gevoel dat ze niet benoemt maar dat er is — warm, zwaar, vol. Ze hebben genoten. Ze zijn zielsgelukkig. De heide geurt. De dag is lang. En de picknickmand staat nog steeds onaangeroerd.