Diederick van Lanschot was zesenvijftig, maar de wereld kende hem als Rick, en dat mocht de wereld best weten. Zijn bedrijf in elektronica besloeg drie continenten, zijn pakken werden op maat gesneden in Milaan en zijn donkere haar zat zelfs om kwart voor negen 's ochtends nog in een perfecte scheiding. Hij was breed in de schouders, slank in de heupen, en hij liep door de gangen van zijn hoofdkantoor alsof de vloerbedekking voor hem was neergelegd. Zijn hobby was nooit stilletjes geweest: mooie vrouwen. Mooie, gewillige, duidelijke vrouwen. En de duurste van allemaal wachtte thuis op hem. Valentina, zevenenveertig, blonde bob, fotomodel van beroep, slank en statig maar met rondingen die in elke jurk ruzie maakten met de naden. Ze was een beetje arrogant, precies genoeg om hem te laten weten dat ze hem niet nodig had, en dat maakte haar nog lekkerder. En dan was er nog hun dochter Alexandra, blond, een vlecht die over haar schouder hing, slank, met een blik die altijd net iets te lang bleef hangen. Ze viel op oudere mannen. Rick wist dat. Hij was er niet trots op, maar hij was er ook niet rouwig om. Hij had drie vaste bedpartners. Zijn vrouw, Valentina. Zijn dochter, Alexandra. En op kantoor zijn secretaresse, Bella, zevenentwintig, gediplomeerd in steno en gespecialiseerd in pijpen. Roodharige krullenbol, ronde borsten, getrouwd met een man die ze John noemde maar die haar grootste bedpartner nooit zou zijn. Dat was Rick. Op zakenreizen ging Bella altijd mee, en dan verwende ze hem, en soms ook zijn zakenpartners, als dat de deal dichterbij bracht.

Het was een gewone doordeweekse dag. Rick zat achter zijn bureau en nam zijn e-mails door, het scherm helder, de koffie lauw, en onder het bureau zat Bella zoals gewoonlijk op haar knieën. Haar mond zat diep om zijn pik en haar tong werkte in een traag, nat ritme. Rick las een mail van de vestiging in Singapore en verschoof iets in zijn stoel, niet te veel, precies genoeg om haar te laten voelen dat hij haar had opgemerkt. Ze zoog gestaag door, haar adem rustig door haar neus, haar lippen strak om zijn schacht. Toen klopte er iemand op de deur. Rick keek niet op van zijn scherm. Hij riep gewoon, helder en vast: “Binnen.”

De deur ging open. Katherine, de HR-manager, stond in de deuropening, een map tegen haar borst, en naast haar een jonge donkere vrouw in een eenvoudig grijs jasje. Ze liepen de kamer in, Katherine voorop, het meisje een halve pas achter haar. Bella onder het bureau veranderde niets aan haar tempo. Haar hand lag plat op Ricks bovenbeen en haar mond gleed soepel op en neer.

Katherine zei: “Ik kon Bella niet bereiken, maar ik wil je onze nieuwe stagiaire voorstellen. Elena, achttien jaar. Ze komt oorspronkelijk uit Namibië, maar woont al zo'n tien jaar in Nederland.” Ze legde de map op de rand van het bureau, zonder naar beneden te kijken. “Ze zal eerst bij de postkamer komen te werken, en als het goed gaat wordt ze elk half jaar overgezet naar een andere afdeling, om zo het bedrijf te leren kennen.”

Rick keek op. Hij keek naar de mooie maar verlegen Elena en gebaarde met twee vingers dat ze dichterbij moest komen. Ze stapte naar voren, haar handen gevouwen voor haar buik. Hij keek haar aan, haar donkerbruine ogen groot, haar huid strak en egaal, haar mond een klein hartje dat even openging toen haar blik per ongeluk langs het bureau gleed. Daar zat Bella, op haar knieën, Ricks pik diep in haar mond, haar krullen die zachtjes meebewogen. Elena's mond viel open. Verder zei ze niets. Geen kik. Geen hapering in haar houding. Alleen die open mond en die ogen die het tafereel in zich opnamen als iemand die plotseling begrijpt op wat voor bedrijfsterrein ze is beland. Rick glimlachte. Hij stak zijn hand uit. “Welkom bij het bedrijf, Elena.” Ze legde haar smalle hand in de zijne. Hij schudde haar hand, kalm, één keer op en neer, en liet los. “Veel plezier op je werk.” Zijn stem was warm, volkomen toonvast. Onder het bureau ging Bella gewoon door, dieper nu, haar keel soepel. Elena slikte. Ze knikte, draaide zich om en liep terug naar Katherine, haar pas net iets stijver dan toen ze binnenkwam. Katherine pakte de map weer op, glimlachte professioneel naar Rick en trok de deur achter zich dicht. Het slot klikte. Elena's voetstappen verdwenen in de gang.

Bella was nog steeds aan het pijpen. Haar tempo versnelde, haar hand greep de basis van zijn pik en haar lippen klemden zich eromheen. Rick kreunde, laag, zijn hoofd zakte iets achterover tegen de rugleuning. Hij voelde dat hij ging komen, die vertrouwde druk laag in zijn ballen, en hij zei niets. Geen waarschuwing, geen bevel, niets. Hij liet het gewoon gebeuren, alsof haar mond daar precies voor gemaakt was. Zijn lijf verstrakte, zijn heupen kwamen een paar centimeter omhoog, en toen spoot hij zijn zak plotseling leeg in haar mond, golf na golf, tegen haar gehemelte en diep in haar keel. Bella slikte wat ze kon, haar ogen dicht, haar wangen hol. De rest drupte terug langs zijn schacht en haar kin, en toen ze hem eindelijk losliet, veegde ze haar mond af met de rug van haar hand, een traag, bijna tevreden gebaar. Ze klom onder het bureau vandaan en bleef op haar hurken naast zijn stoel zitten, haar rok hoog over haar dijen.

Rick keek op haar neer. “Het was lekker, Bella.” Hij ritste zijn gulp dicht, langzaam, en streek een pluisje van zijn mouw. “Vanmiddag ga ik vroeger naar huis. Dan mag je van mij ook de rest van de dag vrijgeven. Dan kun je je man plezieren.” Zijn mondhoek krulde even. Bella knikte, nog steeds bezig haar mond leeg te maken, slikte een laatste keer en likte haar onderlip schoon. Ze zei niets. Dat hoefde ook niet.

De rest van de ochtend verliep als altijd: mails, telefoontjes, een videogesprek met Frankfurt, cijfers die klopten en mensen die knikten. Rond twaalf uur liet Rick een broodje komen, at het op aan zijn bureau en las intussen een rapport over de nieuwe assemblagelijn. Na de lunch vertrok hij. Zijn jas hing over zijn arm en hij liep niet via de lift maar via de binnengang, langs de postkamer. Daar stond Elena, stagiaire, achttien, donker haar in een strakke knot, bezig post te sorteren in metalen bakken. Haar vingers werkten snel en precies, maar haar blik was afwezig, alsof ze nog steeds ergens anders was. Rick bleef in de deuropening staan en zocht de chef. Die zat achter een hoog bureau met een scanner en keek op. Rick zei: “Vanmiddag neem ik de stagiaire mee. Ik wil haar iets laten zien, buiten het kantoor.” De chef knikte, zonder vragen. Zo ging dat. Rick wenkte Elena. “Elena, je mag vanmiddag met mij mee. Dan laat ik je wat zien, hoe het werkt binnen en buiten dit bedrijf.” Ze keek van de post naar hem, toen naar de chef, die alweer naar zijn beeldscherm keek. Ze knikte, pakte haar tas en haar jasje van de kapstok en liep met Rick mee, de lange gang door, langs de glazen wand van de showroom, de draaideur uit en de parkeergarage in.

Rick reed met een kleinere bedrijfswagen, een zwarte Duitse stationswagen die hij voor dit soort uitstapjes gebruikte. Hij hield het portier voor haar open, wachtte tot ze zat en liep om de auto heen naar de bestuurderskant. Ze reden de garage uit, de ring op, en pas toen ze bij het tweede stoplicht stonden, zei hij het. “Goed dat je niets hebt gezegd, toen je mijn secretaresse onder mijn bureau zag.” Hij zei het alsof hij haar complimenteerde met een goed beoordeeld rapport. Elena keek opzij, haar handen in haar schoot, haar vingers stijf om de riem van haar tas. Ze zei niets. Buiten gleed het bedrijventerrein voorbij, de kale bomen en de grijze loodsen, en Rick gaf gas, de auto soepel over de afrit. Wat er nu kwam, zei hij niet. Dat hoefde ook niet. Ze reden zwijgend verder, en Elena staarde naar het dashboard alsof ze er de rest van haar eerste werkdag in kon lezen. Het stoplicht sprong op groen. Rick schakelde en voelde dat de middag nog lang was.

Hij keek Elena aan en vroeg haar direct: “Elena, was je jaloers, had jij liever onder mijn bureau gezeten?”

Ze kijkt hem aan: “Meneer, u laat mij blozen.”

Rick’s hand gaat onder haar rock en hij voelt haar slipje, nat.

“Volgens mij heb ik gelijk, we kunnen even stoppen, bij mijn vaste kamer in Hotel Des Indes, dan kunnen we elkaar wat beter leren kennen onder een glaasje Champagne.” Elena, blozend knikt voorzichtig en Rick rijdt naar Hotel Des Indes.

Ze stappen uit en gaan het Hotel binnen, de receptie begroet hen: “Goedenmiddag, Meneer van Langschot, uw vaste kamer?”

“Ja, dat is goed en kunt u een fles Champagne en twee glazen brengen, we hebben iets te vieren.”

“Jazeker, Meneer van Langschot.”

Op de kamer, een suite met een bank en stoelen voor de open haard, een groot strak opgemaakt, ‘kingsize’ bed en een bureau met spiegel in een hoek van de kamer.

Ze zitten of op de deur wordt geklopt: “Roomservice.”

“Binnen.” Roept Rick en een ober, brengt een karretje binnen met een fles Champagne in een koeler en twee champagne glazen met een bordje met aardbeien.

Rick staat op pakt een bankbiljet uit zijn zak en geeft de ober zijn tip.

De glazen zijn al ingeschonken door de ober en Rick pakt ze op en geeft een glas aan Elena en proost met haar.

Ze zitten op de bank en Rick slaat zijn arm om Elena heen en zoent haar, de jonge stagiaire kijkt met haar donkere ogen Rick aan , terwijl ze hun tongen laten werken.

Zijn hand zakt naar haar borsten en hij voelt de kleine maar mooie ronde borsten en ze kreunt licht.

Hij kijkt haar aan en zegt: “Zullen we de Champagne voor later bewaren en eerst elkaar leren kennen in bed.”

Ze knikt en Rick pakt haar hand en ze lopen naar het grote bed, Rick kleed zich uit en legt zijn kleren netjes op het bureau, Elena kleed zich ook uit, maar voorzichtig en niet te snel. Hij ziet haar mooie donkere lichaam tevoorschijn komen en pakt haar armen beet en trekt haar naar zich toe en ze vallen zachtjes op het bed.

Hij zoent haar weer intens en zijn hand gaat tussen haar benen, hij voelt haar strakke natte kutje en ze kreunt. Hij kijkt haar aan: “Je wilt dit ook, toch?”

“Ja, Meneer van Langschot.” “Zeg maar gewoon Rick, Elena, we kunnen niet formeel blijven doen als ik je straks ligt te neuken.” Ze knikt.

Een vinger gaat haar kutje in , dan een tweede en Rick beweegt zijn hand en Elena pakt Rick’s schouders vast en kreunt diep.

Ze voelt Rick’s grote lul stijf tegen haar zij drukken, haar hand pakt hem vast en ze probeert hem af te trekken, maar haar hand is te klein voor zijn grote dikke pik.

Rick haalt zijn hand terug en gaat tussen haar benen zitten, hij richt zijn eikel op haar zwarte kutje en duwt voorzichtig, ze kreunt en Rick duwt zijn pik, zachtjes, cm voor cm, haar kutje in en als hij helemaal in haar zit, zijn ballen tegen haar billen, kijken ze elkaar aan en Rick begint haar zachtjes te neuken, ze kreunt op elke stoot.

“Hij is groot en dik, en zo diep.”

En Rick versnelt langzaam, wil haar laten wennen aan hoe zijn pik haar neukt.

“Neuk me harder, Rick, ik wil het, ik wil je voelen, diep.”

Rick versneld, voelt de warmte en natheid van Elena’s kutje, en hij geniet van de strakheid van deze jonge maar mooie donkere vrouw, die hij nu neukt.

Ze neuken en Rick neukt steeds harder, dieper, wilder en voelt hoe Elena komt, haar orgasme dat haar lichaam overneemt en samentrekt om zijn pik, die nog steeds in en uit haar glijdt, ze kreunt en hij stoot nog vier a vijf keer en voelt hoe zijn pik in haar spuit.

Zijn hete sperma dat haar baarmoeder en vagina vult, golf na golf.

Ze kreunt kijkt hem aan, met een traan in haar ooghoek, ze trekt hem dichter tegen zich aan, alsof ze hem wiltvastbinden op haar mooie lichaam en ze trilt zachtjes.

Ze fluistert: “Oh, Rick, dit was hemels, zo lekker.”

Hij kijkt haar aan en antwoord: “Ik vond het ook heerlijk, ik wil je best vaker zo ontmoeten.”

Ze liggen op elkaar, Rick’s pik nog in haar volgespoten kutje, en ze zoenen, een diepe intense zoen, waarvan ze beiden genieten.

Dan douchen ze, samen, knuffelend zonder te neuken.

Ze kleden zich aan en gaan met de lift naar de receptie.

Rick vraagt de receptionist: “Kunt u een taxi bestellen, voor de jonge dame, op mijn rekening. Ik moet nog iets doen, voordat ik naar huis ga.”

Hij geeft Elena een zoen en ze glimlacht gelukkig en tevreden terug.

Rick rijdt naar een lingerie winkel, koopt twee setjes lingerie en rijdt naar huis.

De ober heeft samen met de kamermeisjes de tafel gedekt en zodra iedereen, Rick, Valentina en Alexandra, aan tafel zat werd het heerlijk bereidde eten binnengebracht, ze aten als vorsten en prinsessen, en vanavond zal hij kijken of zijn vrouw ook nog gewillig is.