Dominee Abel Laarman wordt gevraagd als dominee in een kleine gemeente. Dankbaar neemt hij het aan en al snel maakt hij kennis met de leden van zijn gemeente. En dan komt hij ook Anne tegen...Verwacht niet gelijk stomende seks maar lees hoe Anne...nou...lees het maar gewoon. Veel plezier.

' Heren, ik heb goed nieuws.'
De ouderling schraapt zijn keel en kijkt nog eens de kring rond om er zeker van te zijn dat hij ieders aandacht heeft. Het is zo stil in de zaal dat je een speld kan horen vallen.
'Na lang zoeken is de kerkenraad er in geslaagd een nieuwe predikant te vinden voor onze gemeente. Zijn naam is Abel Laarman , 28 jaar oud en al drie jaar getrouwd met Julia. Ze hebben nog geen kinderen, maar...'
Even trekt er een glimlach over zijn gerimpelde gezicht.' Hij heeft mij ervan verzekerd dat het wel in de planning zit. We waren als kerkenraad al aan het kijken naar een woning. Dan kan het gezin Laarman gaan verhuizen uit Veendorp. '
Hij onderbreekt even om een blik te werpen op zijn aantekeningen.' Als het goed is zal dat over ongeveer zes weken al het geval zijn. De kerkenraad had al een woning op het oog, dus nu de benoeming ook rond is kunnen we overgaan tot de aankoop van het pand.'
Alle mannen klappen in hun handen. Het geluid weerkaatst hard in de zaal. De koffie wordt binnen gebracht en iedereen haast zich er naar toe.
' Het heeft wel even geduurd,' merkt een van de diakenen op. Hij warmt zijn handen aan de mok koffie.
De ouderling haalt zijn schouders op.' De kerkenraad had een heel duidelijke omschrijving van de predikant die we op het oog hadden. Hij moest jong zijn en een frisse kijk op onze gemeente hebben. We denken dat we die in de persoon van Abel Laarman hebben gevonden. Als je zulke specifieke eisen stelt kan het even duren, maar...'
Hij neemt een slok van de koffie en kijkt de diaken tevreden aan.' Het is gelukt. Ik kan bijna niet wachten hem officieel welkom te heten in onze gemeente.'

Honderdtwintig kilometer verderop kijk ik naar buiten door het keukenraam en zie de eerste sneeuw van het jaar vallen. In de gang liggen een stapel verhuisdozen klaar om ingepakt te worden. Na vijf jaar in Veendorp te hebben gewoond ligt mijn toekomst nu in een gemeente met tweeduizend inwoners. Na jaren lang te hebben gewerkt als inval predikant heb ik nu eindelijk een eigen gemeente. Ik moet bekennen dat ik wel nerveus ben. We zijn vijf jaar gelukkig geweest in Veendorp en dat wordt nu in geruild voor een onzekere nieuwe toekomst. In al die jaren is het ons niet gelukt te zorgen voor nageslacht. Vroeger had Julia precies de ovulatie uitgerekend op basis van haar ongesteldheid en urine testen maar dat heeft niet tot het gewenste resultaat geleid. Ook een bezoek aan de specialist heeft helaas niets opgeleverd. Een laatste optie is een in vitro behandeling maar zelfs dat is geen garantie voor succes. We hebben nu afgesproken dat we spontaan met elkaar naar bed gaan als het moment zich aandient zonder druk. Achter mij slaat de deur dicht en Julia komt binnen. Ze schudt de sneeuw van haar jas en uit haar bruine haar en kijkt me stralend aan.'Dominee Laarman,’zegt ze zacht.’ Gefeliciteerd met je benoeming.'
Ze drukt zich met haar warme lichaam tegen me aan en ik kus haar op haar voorhoofd.
'Is dit geen reden voor een klein feestje,' fluistert ze in mijn oor. Julia is knap en intelligent. Nog steeds vraag ik me af waarom ze op mij is gevallen.
' Is dat een uitnodiging om vroeg naar bed te gaan vanavond?'
' Mijn hormonen draaien overuren ,'antwoord Julia.' Ik heb het gevoel dat het ons vanavond gaat lukken.'
Lachend til ik haar op.' Dan moeten we geen tijd verliezen. Kom mee.'
'Abel Laarman,' roept ze schril.' Laat me eerst mijn jas uittrekken.'
Samen stommelen we lachend de trap op en terwijl Veendorp langzaam maar zeker wordt bedekt door een witte deken ben ik honderdtwintig kilometer verderop onderwerp van gesprek.

Anne trilt van genot als Gerard in één keer bij haar naar binnen dringt en langzaam begint te neuken. Ze sluit haar ogen en geeft zich over aan het verrukkelijke gevoel dat zich meester van haar begint te maken. Opeens voelt ze dat hij krampachtig samentrekt en zijn pik dieper in haar duwt. ‘Nog niet stoppen hufter,' roept ze boos.' Ik ben nog niet klaargekomen.'
' Het… het spijt me,' schreeuwt de jongen en spuit zijn hele lading in Anne.
'Ga van me af,' roept ze boos. Ze komt overeind en duwt hem van haar af. 'Je denkt alleen maar aan jezelf.'
Gerard loopt naar de wastafel, draait de kraan open en begint zich te wassen.' Ik heb een nieuwtje voor je.'
Hij bekijkt zichzelf in de spiegel boven de wastafel en bemerkt een klein puistje op zijn voorhoofd.
Anne trekt het dekbed over zich heen en begint zichzelf kreunend te vingeren. 'Wat dan?'
'Mijn vader heeft gehoord dat we eindelijk een nieuwe dominee krijgen.'
Hij pakt een handdoek van het haakje en droogt zichzelf af. 'Wat doe jij daar?'
Met een ruk trekt hij het dekbed naar achteren en ziet dat Anne zichzelf met glanzende ogen bevredigt.
' Jezus, jij bent ook niet snel tevreden.'
Er ligt een wellustige trek op het knappe gezicht van Anne als ze schokkend en jammerend klaarkomt. Nadat de gevolgen van het orgasme zijn afgenomen opent ze haar intens blauwe ogen en kijkt hem schuin aan. 'Wat heb ik te maken met een nieuwe dominee. Ik ben blij dat die ouwe klootzak weg is. Hij zat altijd te zeiken tegen mij en predikte dood en verderf.'
Ze brengt haar hand naar haar mond en likt langzaam haar vingers schoon.
'En wanneer komt die nieuwe dominee?'
Gerard geeft geen antwoord maar loopt naar het raam en trekt de lamellen iets opzij.'Shit, het sneeuwt. En ik heb geen jas bij me.'
Hij loopt naar de stoel waar zijn kleren op een slordige hoop liggen en gaat zich aankleden.
'Over zes weken. Ze hebben al een huis voor hem alleen moet het nog worden gekocht, of zo...'
Anne steunt haar kin op haar handen en rolt met haar ogen. 'Of zo...waarom denk je dat het mij zou interesseren dat er een nieuwe dominee komt.'
Gerard trekt de trui over zijn hoofd.' Jij wilt toch altijd alles weten. Nou dan.'
Hij gaat op de stoel zitten en trekt zijn schoenen aan. 'Zie ik je morgenavond weer?'
'Weet ik nog niet. Morgenavond gaan pa en ma weg en moet ik op Cindy passen.' Gerard lacht met zijn hand op de deurknop. 'Gaan we lekker met zijn drieën. Borsten op borsten en kutje op...'
Anne heeft haar kussen gegrepen en naar zijn hoofd gegooid. 'Maak dat je weg komt, viezerik. Voorlopig wil ik je niet meer zien. En neuken kan je ook al niet.'
Gerard is weg en enkele seconden later hoort ze beneden de deur dicht slaan.
Zuchtend komt ze uit bed en gaat voor de spiegel staan. Mams zal de geilvlekken op het laken wel zien maar ze zegt er niets van. Zal wel denken dat het er bij hoort. Ze trekt een strak hemdje aan en vind dat daarin haar borsten goed uit komen. Ze kijkt op haar horloge en ziet dat het al tien over elf is. Te laat om nog iets te ondernemen. Op dat moment hoort ze beneden de voordeur open en dicht slaan. Haar vader komt binnen. Moeder roept hem vanuit de kamer iets onverstaanbaars toe.
Anne loopt naar de wastafel en wast de sperma van haar bovenbenen en buik af en trekt een nachthemd aan.
Ze gooit haar lange blonde krullen los en borstelt haar haar met lange krachtige slagen.
Een nieuwe dominee, wel, wel. Eindelijk gebeurt er iets in dit gat. Snel onderwerpt ze zich nog even aan een snelle controle en gaat dan naar beneden.

Haar moeder staat in de keuken gebogen over een pannetje en hoort haar langs lopen.' Het is wel zo beleefd als je visite even goedenavond zegt als hij weggaat.'
Moeder is 54 jaar oud en dikker geworden sinds ze wegens een reorganisatie niet meer werkt. Ze roert in het pannetje eten.'En wat doen jullie boven eigenlijk?'
' Huiswerk ,'roept Anne terug. Ze buigt zich naar haar vader en kust hem op zijn wang.
Ze pakt de afstandsbediening en zet de televisie aan.
' Ik heb een nieuwtje ,'zegt vader als moeder met het eten binnenkomt.
Aan de spanning in zijn stem is te horen dat hij al de hele avond zit te wachten om het eruit te gooien.
' We krijgen een nieuwe dominee,' zegt Anne met haar ogen gericht op de televisie.
Vader kijkt haar verwijtend aan.' Bedankt Anne. Dat wilde ik inderdaad zeggen.'
' Oh, 'zegt moeder en gaat op haar stoel zitten. 'En wanneer komt ie.'
Vader kijkt waarschuwend naar Anne.' Over zes weken. Hebben we eindelijk na anderhalf jaar een nieuwe dominee.'
Hij blaast in zijn eten en neemt voorzichtig een hapje.' En ik heb gehoord dat het een jonge vent is en dat zijn vrouw heel knap is.'
' Ik ben benieuwd,' mompelt moeder. Ze pakt haar breiwerk van de grond en zet een steek op.
' Het sneeuwt flink buiten,' zegt vader tussen twee happen door .'Wordt morgen weer een hels karwei om op het werk te komen.'
'Dan kunnen we ook weer onze jaarlijkse toneel opvoering doen. Vorig jaar kon dat niet omdat Dominee Derksen al weg was.'
Anne zit met haar benen onder zich gevouwen in de grote stoel en zegt het op een toon alsof ze het niet erg vond dat het niet door ging.
Vader staat op en loopt naar de keuken om het pannetje in het water te zetten.
'Ik hoop dat ie jullie een beetje in het gareel kan houden,' roept hij uit de keuken.' Het wordt tijd dat er weer eens iemand een stichtelijk woord spreekt met jou.'
'Bedankt, Pap. Maar ik red me wel.'
Anne staat op, pakt haar laptop van tafel en klapt die open. Ze drukt hem aan en het opstartscherm verschijnt. Met een glimlach op haar lippen klikt ze haar site aan en leunt tevreden achterover in de stoel. Het kon wel eens een spannende winter worden.

Naar Overdijkse begrippen wonen we in het meest luxe gedeelte van het dorp. Een grote tuin rondom een huis van twee verdiepingen met een leien dak. Het huis is opgetrokken van witte baksteen met rode luiken voor de ramen. Op de eerste verdieping is een klein balkonnetje voor het slaapkamer raam. Er is veel hout gebruikt bij de afwerking en het pad naar de voordeur is bestraat met wit grint. Naast het huis een carport waar onze Volvo staat met nog drie dozen op de imperiaal. Julia wandelt door de tuin en ziet dat het onkruid alles heeft overwoekerd. Al die jaren is er niet naar om gekeken. Het is een ijskoude dag en ze heeft haar met bont gevoerde parka hoog dichtgeknoopt. De lucht is strakblauw. Voor de deur staat een grote verhuiswagen en vier mannen zijn bezig op mijn aanwijzingen de meubels binnen te zetten.

Julia loopt naar de schuur en ziet dat er een thermometer aan de muur hangt die -8 aangeeft. Voor haar gevoel is het veel kouder. Ze heeft dikke bont gevoerde laarzen aan maar de kou trekt door de dikke zolen heen. Rillend loopt ze verder. Aan de straatkant fietst een grote groep kinderen met schooltassen op de rug voorbij die allemaal zwaaien. Lachend zwaait Julia terug. Ze blijft even staan om ze na te kijken totdat ze een hoek om gaan. Het huis is vrijstaand en ze ziet dat de dichtstbijzijnde buren ongeveer twintig meter verderop wonen. Ze loopt achterom en komt door de keukendeur het huis binnen. De overgang van de kou naar de warmte is zo groot dat ze een doffe hoofdpijn krijgt. Snel trekt ze haar dikke jas en laarzen uit en schiet haar pantoffels aan. De dure dubbele koelkast slaat aan met een geruststellend gebrom en verderop in huis hoort ze Abel praten met de verhuizers. Julia slaat haar armen om haar heen en loopt door de fraai betegelde gang naar de grote huiskamer waar de ochtendzon door de grote ramen naar binnen schijnt. De meubels staan al op hun plaats en ze ziet dat zelfs de stereo installatie al is geplaatst en aangesloten. Ze gaat op de bank zitten en geniet van de zon op haar gezicht. Morgen gaan ze kennismaken met de kerkenraad en dan overmorgen is de eerste dienst geleid door Abel met aansluitend een groot kennismakingsfeest met de gemeente. Julia verheugt zich er alle gemeenteleden te zien. Als domineesvrouw is haar inbreng veel kleiner dan die van Abel ,maar toch wil ze proberen de gemeente van dienst te zijn.
Opeens voelt ze mijn aanwezigheid achter haar. Lachend kijkt ze om en strekt haar armen naar me uit. Ik buig me over haar heen, neem haar hoofd tussen mijn handen en kus haar langdurig op haar mond.
'Abel Laarman,'zegt ze buiten adem als hij haar loslaat.' Heb je gezien dat dit huis groot genoeg is voor minstens vier kinderen erbij.'
Ik lach hard en aanstekelijk.'Eerlijk gezegd ben ik al heel blij als het ons lukt er eentje te krijgen.'
Ik loop om de bank heen en valt naast haar neer. Leg een arm om haar schouder en druk haar tegen me aan. Teder woel ik mijn handen door haar krullen en druk een kus op haar voorhoofd.'Honger?'
'Mijn maag rammelt.'
'Wat denk je van tosti's ?'
'Heerlijk. Hoe gaat het met de verhuizers.'
'De vrachtwagen is leeg. Het is enkel nog de grote spullen neerzetten en dan moeten wij de dozen leeghalen.'
Julia trekt haar schouders op.' Lukt toch niet allemaal op één dag.'
Ze trekt zijn arm verder om haar heen.' Staat ons bed er al?'
Ik houd mijn hoofd schuin en tuit mijn lippen.' Vergis ik mij nu of zie je opeens wild uit.'
Ze glimlacht en strijkt met een hand over mijn bovenbeen. 'In bed zal je er achter komen hoe wild ik ben.'
Ik sta op. God, wat houd ik van deze vrouw, denk ik en druk een lange kus op haar mond.
‘Als jij aan de slag gaat met de tosti's ga ik de laatste zaken regelen met de verhuizers, en dan hebben we dit hele grote huis voor ons alleen.'
Ik knipoog en geef een kneepje in haar schouder. Met een zucht komt Julia overeind en loopt terug naar de keuken waar ze na tien minuten zoeken het tosti apparaat vindt en na nog eens vijf minuten het brood en de kaas. Borden. Verslagen laat ze de armen langs haar lichaam vallen. Waar had ze die ook al weer in gestopt. Na twintig minuten zoeken tussen de dozen en alle spullen heeft ze de borden gevonden en gelijk een plaats in de keukenkast gegeven. Buiten hoort ze de verhuiswagen starten en langzaam wegrijden. Getoeter sterft langzaam weg als de grote wagen de hoek omdraait en Abel en Julia alleen achter laat.

'Bent u er klaar voor, dominee?'
De ouderling en de diakenen staan in het gangpad terwijl vanuit de kerkzaal het geroezemoes toeneemt en het orgelspel aanzwelt. Ik duw nerveus de deur iets open en zie dat er zelfs stoelen achter de banken zijn neergezet om alle mensen plaats te kunnen bieden. De grote deuren zijn open en nog steeds druppelen er mensen binnen die de vuurdoop van Abel Laarman niet willen missen.
Julia strijkt mijn toga glad en kust me snel op de wang. 'Succes, lieverd.'
Ze gaat de zaal binnen en kijkt nog even snel glimlachend om. Mijn maag trekt krampachtig samen en ik heb het gevoel dat mijn keel wordt dichtgeknepen.
Kijk op mijn horloge. Twee minuten voor tien. Zo meteen gaat de deur open en dan gaat eerst de ouderling naar binnen, gevolgd door de diakenen waarna ik de rij sluit. Bij de kansel krijg ik een hand van de ouderling en dan is het aan mij de dienst tot een goed eind te brengen.
Ik slik voor mijn droge keel en knik tegen de ambtsdragers.' We gaan, heren.'
De orgelmuziek begint weer op het moment dat de deur open gaat en alle mensen opstaan. In een klein rijtje lopen we naar binnen.
Ik wil het zweet van mijn voorhoofd wegvegen maar mijn arm weigert dienst. Ik sta stil bij de kansel en druk de hand van de ouderling. Hij knipoogt en legt nog een hand op mijn arm. ‘Succes, Dominee.'
De deuren worden gesloten en de laatste mensen zitten alweer. Ik kijk opzij en zie Julia aan de zijkant zitten. Ze werpt me een kushandje toe. Ik glimlach, open het deurtje en klim het trapje op naar het spreekgedeelte. Mijn ogen glijden over de mensen in de zaal die helemaal vol zit. Er zijn zelfs stoelen neergezet in het midden looppad. Er zitten zeker vierhonderd mensen. Terwijl de orgel klanken wegsterven valt er in de zaal een afwachtende stilte. Ik schraap mijn keel en buig me naar de microfoon.' Goedemorgen. Ik wil u bedanken dat u in grote getale de kou hebt getrotseerd om met zijn allen een mooie en fijne dienst te beleven.
Ik wil u hierin voorgaan in gebed. Laten wij ons hoofd buigen voor de grote en almachtige God en hem danken en eren.'

Anderhalf uur later neem ik in de consistorie de gelukwensen van de kerkenraad in ontvangst.
Er hangt een levendige sfeer in de kleine kerkzaal en de koster komt enthousiast binnen. 'De collectezakken zijn nooit meer zo vol geweest,' juicht hij bijna. Ik kijk om me heen of ik Julia zie.
Ik wil dit geluksmoment graag met haar delen.
De voorzitter van de kerkenraad komt naar me toe en drukt me stevig de hand.'Een mooie dienst, dominee. We zijn blij dat u er bent. Hoe vindt u het huis.'
Ik lach. 'Het huis is boven verwachting. We zijn er heel blij mee en we hopen ook dat we niet zullen teleurstellen in de verwachtingen.'
De man schudt zijn grijze hoofd.' Onze gemeente staat te popelen om kennis met u te maken.'
Ik trek mijn toga uit en hang die netjes op.' Nou, laten we ze dan maar niet langer laten wachten dan nodig is.'
Ik strek mijn rug en met ingehouden adem loop ik, gevolgd door de complete kerkenraad de grote zaal in. Julia is er opeens en drukt me tegen zich aan en kust me op mijn wang. Ik ben zo trots op je, 'fluistert ze in mijn oor.' Iedereen die ik hoor is vol lof over je.'
Ik pak haar hand en samen mengen we ons onder de de gemeente leden.

Ik zet mijn lege kopje neer op een blad tussen andere kopjes. In sommige ervan zit op de bodem nog een residu van de koffie. Ik heb Julia achtergelaten bij de breiclub van de bejaarden van de kerk. Er zijn al veel mensen weer weg maar toch zijn er nog een dertigtal die in groepjes bij elkaar staan en hevig discussiëren. Ik loop rustig door de zaal en zie dat Julia lachend en gebarend met haar handen tussen de oudere vrouwen van de kerk zit. Opeens zie ik een meisje staan die zich een beetje afzijdig houdt. Ze is ongeveer zeventien jaar, schat ik en ze bezit een natuurlijke gratie en een zelfbewuste houding. Ze kijkt om zich heen en ik word getroffen door haar intens blauwe ogen. Ze is ontegenzeggelijk knap en het verbaast me dat ik haar niet eerder heb gezien.
Ze draagt een eenvoudige ruimvallende jurk en daarover heen een lang spijkerjasje met grote koperen knopen. Op het moment dat ik naar haar toe loopt kijkt ze mijn kant op en onze ogen ontmoeten elkaar. Zedig slaat ze haar ogen neer en strijkt met een automatisch gebaar haar jurk glad.
'Hallo.’ zeg ik hartelijk.’ Wij hebben nog geen kennis gemaakt.'
Ik steek haar mijn hand toe en ze drukt hem terwijl ze me met haar ogen niet loslaat.
'Ik heet Anne.'
Ze wijst naar een groepje mannen die verderop om een tafeltje heen staan.' Mijn vader staat daar bij. Als hij uitgepraat is moet ik met hem naar huis.'
Ik kijk langs haar vinger en ziet het groepje mannen die om een tafeltje heen staan en het grootste plezier lijken te hebben. 'Nou. Dat geeft ons even de gelegenheid elkaar beter te leren kennen.'
Ik kijk haar met een mengeling van nieuwsgierigheid en bewondering en kan me niet onttrekken aan de indruk dat ze gewend is met mannen om te gaan.
'Ben je hier alleen met je vader,' vraag ik om de stilte tussen ons te verbreken.
Anne schud haar hoofd. 'Ik was samen met mijn vader, moeder en mijn zusje. Mijn moeder is alweer naar huis met mijn zusje, en ik...'
Ik onderbreekt haar lachend. 'Jij moet op je vader wachten. Wil je iets drinken?'
Ze lacht ook en onthult een rij glanzend witte tanden .'Een cola light, graag.'
Ik tik tegen mijn hoofd en komt even later terug met twee cola. 'Zullen we even gaan zitten?'
Anne trekt haar schouders op. 'Mij best. Ik heb geen haast.'
Samen lopen we naar een bankje in de hoek. Anne gaat zitten en strijkt haar jurk glad.
'Mag ik je vragen hoe oud je bent?'
'Ik ben zeventien, dominee.’
Ze neemt een slok van haar cola. Haar volle, rode lippen contrasteren met haar witte tanden.
'Ik wil gaan beginnen met een jeugdsoos en het lijkt me heel leuk als jij ook komt.'
Ze trekt een misprijzend gezicht. 'Dominee Derksen had niet zoveel op met ons.'
'Dat heb ik ook gehoord en wil ik gaan veranderen,' zeg ik op krachtige toon.' Onze jeugd heeft de toekomst en als ik daar iets aan kan bijdragen, graag.'
Ze kijkt naar de mannen om het tafeltje heen die elkaar nu uitbundig op de schouders slaan en afscheid van elkaar nemen. ' Mijn vader komt eraan.'
Abel kijkt naar de man die naar ze toe komt lopen. Hij is groot met een dik gezicht en een dubbele onderkin. Een paar spaarzame haren heeft hij over zijn kale schedel gekamd. Zijn pak draagt hij als een noodzakelijk iets en zijn stropdas is scheef geknoopt.
'Ah, dominee, mijn naam is Arie de Jong. Ik heb een slagerij hier in het dorp. Ik hoop u en uw vrouw snel te mogen begroeten in mijn winkel.'
Hij schudt me mijn hand lang en stevig en kijkt Anne aan.' U heeft al kennis gemaakt met mijn knappe dochter.'
'Knap is ze zeker,' antwoord ik. 'Ik hoorde dat u nog een dochter hebt.'
Hij haalt quasi onverschillig zijn brede schouders op.' We hoopten op een zoon en een dochter, dominee, maar ja. We hebben het niet voor het uitkiezen.'
Hij kijkt op zijn horloge en legt zijn hand op de pols van Anne.' We gaan meisje. Anders komen we te laat voor het eten.'
Arie werpt nog een snelle zijdelingse blik op mij.' Het was een mooie dienst, dominee. Volgende week zijn we er weer. En u weet het… slagerij de Jong aan de Langestraat.'
Snel drinkt Anne de cola op en zet het glas neer. 'Het was prettig kennis met u te maken, dominee.'
'Ik stuur je nog bericht over de jeugdsoos,' roep ik naar de brede rug van haar vader. Ik kijk ze na totdat de deuren achter ze dichtvallen. In gedachten neem ik een slok cola en merk Julia niet op totdat ze achter me opduikt en haar armen om mijn middel slaat.
'Wie is die knappe meid met wie je aan het praten was,' fluistert ze in mijn oor. Ik pak haar handen en strijk over haar ring. 'Anne de Vries. Haar vader heeft een slagerij in het dorp.'
Het lijkt alsof de temperatuur in de kerkzaal een paar graden daalt. 'Het lijkt op een meid die van wanten weet.'
Ik draai me om en kijk Julia diep in haar bruine ogen.'Als er hier iemand is die van wanten weet ben jij het, lieverd. Ik ben Anne de Vries nu al vergeten.'