De taxi reed de nacht in

“Waar moeten jullie heen?” vroeg de chauffeur, via de spiegel naar de volle achterbank.

“Leuvehaven,” zei Sander. “Hotel Wilhelmina.”

De chauffeur sloeg de meter aan. “Vijf, hooguit tien minuten. Als jullie nog niet willen slapen: het hotel heeft een gezellige bar.”

“De bar lijkt me een goed idee,” zei ik.

“De bar,” zei de chauffeur. “Een drankje, een beetje licht. Jullie hoeven niet meteen naar bed.”

“Dat was ook niet de bedoeling.” Ik keek eerst naar James, daarna naar de anderen. “We gaan naar de bar. Niet naar een kamer.”

Sander draaide zich half om. “Dat zei hij toch?”

“Ik wil het even duidelijk hebben. Een drankje is iets anders dan met z’n allen naar boven.”

James keek me rustig aan. “De bar,” zei hij. “Niet de kamer.”

Geen spot, geen teleurstelling. Juist daardoor ontspande ik. Hij rekte mijn woorden niet op.

“Mooi,” zei ik. “Dan weten we dat.”

De chauffeur keek opnieuw in zijn spiegel, nu zonder grap. Bij het hotel haalde hij een kaartje uit het vak en hield het tussen de stoelen door omhoog.

“Voor straks,” zei hij. “Als de bar dichtgaat en je toch naar huis wilt. Geen meter die doorloopt, vaste prijs.”

Ik nam het aan. Een naam, een nummer, niks meer. James keek ernaar en zei niks. Ik stopte het in mijn tas, naast mijn bh.

“Dank je,” zei ik. “Misschien bel ik.”

“Misschien,” zei de chauffeur. “Dan sta ik snel beneden.”

Oliver lachte. “Dat wordt nog een uitdaging.”

“Vooral voor jou,” zei Ryan.

“Ik heb niks gezegd.”

“Precies,” zei ik. “Dat is voorlopig het verstandigste.”

De chauffeur grinnikte en keek weer naar de weg. Buiten gleden de verlichte gevels van Rotterdam langs. In de taxi was het warm, maar de afspraak was helder: de hotelbar, nog een drankje. Wat daarna kwam, hoefde ik nu nog niet te beslissen.

Ryan zei: “Eerst de Slippery Nipple. Daarna laten we je gewoon alsnog een taxi naar huis nemen. Naar je man. Wij zijn geen ontvoerders. Alleen dorstig.”

“Dorstig is een ruim begrip vanavond,” zei ik.

De stad gleed voorbij. Erasmusbrug. Licht op water. Ik lag op mijn rug over hun schoot en voelde mijn billen op hun benen, warm door de stof van hun broeken heen. Mijn rokje zat zo hoog dat ik wist dat ze mijn string zagen. Een klein zwart touwtje, nauwelijks iets, dat tussen mijn billen verdween en van voren mijn spleet niet goed bedekte. Als de taxi schokte, glipte het opzij. Dan lag de piercing bloot, een klein glimmen tussen mijn lippen, en ik dacht: ze kunnen mijn kutje zien. Nu. Zo.

Mijn borsten bewogen bij iedere hobbel onder het dunne kant. Tepels hard, de piercing een puntje door de stof, buik bloot waar het topje was opgekropen. Ik voelde dat ze soms keken. Niet de hele tijd. Een blik omlaag, een stilte, James die daarna weer voor zich uit keek. Ik vond het niet erg. Het idee wond me op, erger dan een hand had gedaan. Ik bleef liggen, benen over hun schoot, en liet ze zien wat het rokje en het kant allang niet meer verborgen.

Ik schrok ervan hoe geil ik daarvan werd. Van het idee dat ze mijn lichaam zo goed konden zien, en dat ik bleef liggen.

James keek voor zich uit. Zijn hand lag op zijn eigen knie, niet op de mijne. Dat was netjes. Netter dan ik op dat moment wilde.

Voor het hotel stapten we uit. De lobby was stiller dan die van de borrel: design, glas, en na die volle terminal ineens te veel ruimte. Mijn hakken tikten op de vloer. Een receptionist keek naar onze groep en daarna naar mij, naar het randje kant dat boven mijn rokje uitstak.

De bar was open en bijna leeg. Dat had ik kunnen verwachten. In een hoek zaten een paar mensen. We namen plaats op een ronde bank bij het raam.

De barman kwam naar ons toe en wachtte, pen in de lucht.

Ryan leunde voorover alsof hij een geheim deelde. “Twee Slippery Nipple. Eén Slow Comfortable Screw. Een gewone whisky. En…” Hij keek naar mij.

“Een Screaming Orgasm,” zei ik. “Als jullie het durven uit te spreken, durf ik het ook.”

De barman schreef het op zonder te blozen. Dat maakte het erger. Alsof de naam ineens gewoon een drankje was. Sander bestelde er verstandig water bij.

De glazen kwamen. Likeur. Room. Iets dat te zoet leek tot je het proefde. Ik nam een slok en voelde de alcohol warmer dan in de zaal. James zat schuin tegenover me. Zijn blik ging naar mijn mond, naar mijn glas, naar de kant.

“Een afzakkertje,” zei ik. “Jullie hebben een interessante definitie van afzakken.”

Oliver tilde zijn glas. “Op beleid.”

“Op taxi’s die je niet neemt,” zei Ryan.

Ik wist dat het licht hier gevaarlijker was dan ik wilde.

Sander stond op, alsof hij een vergadering verplaatste. Hij deed zijn colbert uit, hing het over de leuning en keek me aan terwijl hij zijn mouwen losser schudde.

“Het is best warm hier,” zei hij. Toen, droger: “Maar die cocktail doet zijn naam geen eer aan.”

Ik lachte. Het glas was koud tegen mijn vingers, mijn huid niet.

“Ja. Hij smaakt lekker. En je hebt gelijk. Het is best warm.”

Ik voelde hoe mijn tepels reageerden op de lucht. Niet omdat ik het wilde laten zien. Omdat mijn lijf sneller was dan mijn mond.

“Eén cocktail,” zei ik. “Daarna kijk ik opnieuw. En als iemand nu ‘nog eentje boven’ zegt, heet mijn volgende bestelling Taxi naar Huis.”

James glimlachte. “Niemand zegt dat.”

Ik dronk, lachte, en bleef zitten. Alsof de hotelbar het logische einde was van een borrel. Alsof mijn tas niet mijn bh bevatte. Alsof Maarten niet thuis lag. Alsof een Screaming Orgasm alleen een naam was.

Ryan leunde achterover en keek naar mijn glas, daarna naar mijn top.

“Orgasm valt tot nu toe tegen,” zei hij. “Zonder dansen is het gewoon zoete likeur. De naam belooft meer dan deze bar waarmaakt.”

Oliver maakte een klein geluid, bijna een lach. “Hij zoekt een excuus.”

“Ik zoek muziek,” zei Ryan. “Er is een verschil.”

Ik zette mijn glas neer. “Vraag dan iets waar je wel op kunt dansen. Niet die loungehum. Iets dat uitnodigt. Als jij de naam van een cocktail gaat beoordelen, mag de bar ook meedoen.”

James keek naar de barman, daarna naar zijn telefoon, en een minuut later veranderde het nummer. Geen harde clubplaat. Iets langzaams met een lage beat, warm, te dicht op de huid. Precies het soort nummer waarbij je niet hoeft te besluiten of je danst. Je staat gewoon op.

We stonden met z’n vijven naast de bank. Te weinig mensen in de bar om er een dansvloer van te maken, te veel ruimte om het onzichtbaar te houden. James kwam als eerste naast me. Zijn hand op mijn heup, hoog, bekend. Ik bewoog mee. De kant schuurde. Elke ademhaling deed de stof verschuiven.

Het begon onschuldig. Schouders. Heupen. Een lach als Ryan te vrolijk naar voren stapte en Sander hem een centimeter terugsleept. Toen ik mijn armen optilde, gebeurde het vanzelf. De crop top kroop mee. Niet van mijn borsten af, wel genoeg. De kant spannend over huid die niks meer tegenhield. Mijn tepels stonden hard tegen de stof. Als ik naar voren leunde, tekende de vorm zich af. Als ik draaide, gleed een randje kant en was er een seconde niks dan huid, zichtbaar.

James zag het. Hij zei niks. Zijn blik zakte en kwam terug, netjes, en zijn hand bleef op mijn taille. Ryan floot zacht, alleen voor ons.

“Daar is de naam,” murmelde hij.

“Dat is kant,” zei ik. “Geen cocktail.”

“Het is allebei glad.”

Ik stootte hem met mijn schouder. Niet hard. Hij nam de stoot als toestemming om dichterbij te blijven. Oliver danste achter me, niet tegen me aan, wel zo dicht dat ik zijn warmte voelde. Sander bewoog stijver, maar zijn ogen waren dat niet. Toen ik mijn rug holde op de beat, schoof de top opnieuw. Hij keek, slikte, en zette zijn hand in mijn zij zoals je een leuning pakt.

Ze werden speels. Niet ordinair. Een vinger onder de rand van mijn top, aan de zijkant, alsof iemand de stof recht wilde trekken. Een hand die van mijn heup een centimeter lager zakte en bleef wachten. James’ borst tegen mijn schouderblad. Ryans mond bij mijn oor, te dicht voor een grap over beleid. Ik weerde het niet af. Ik lachte. Ik zette een hand op James’ borst, niet om hem weg te duwen, alleen om zelf ook iets vast te houden.

De beat ging dieper. Mijn tepels schuurden nu bij elke beweging. Soms verborg de kant ze. Soms niet. Toen ik me naar Oliver omdraaide, zag hij het. Hij keek naar mijn gezicht alsof hij vroeg of dit mocht. Ik knipperde. Dat was geen nee.

James’ duim streek over de blote strook boven mijn rokje. Ryans vingers raakten de onderrand van de kant, kort, alsof hij testte hoe warm mijn huid was. Sander zei iets over de barman, en kwam een stap dichter. We waren vijf mensen die deden alsof dit nog dansen was.

Ik voelde alles. De drank. De aandacht. De stof die niet meer deed wat een blouse hoort te doen. Ik dacht aan taxi. Ik dacht aan Maarten. Ik dacht: nog dit nummer.

James boog zich naar mijn oor, zo dichtbij dat zijn adem als een warme belofte langs mijn huid gleed.

“Ze kijken nog steeds naar je,” fluisterde hij.

Ik liet mijn blik langzaam over de zaal gaan en glimlachte. “Natuurlijk kijken ze nog. Ik heb ze de hele avond iets gegeven om naar te kijken.”

“En jij geniet daarvan?”

“Van het kijken wel.” Ik draaide mijn gezicht naar hem toe. “Maar vergis je niet: iemand laten kijken is iets heel anders dan hem toestemming geven om dichterbij te komen.”

“Nee,” zei hij rustig. “Dat begrijp ik.”

Zijn hand bleef op mijn heup liggen, maar schoof daarna langzaam iets lager. Niet plotseling en niet dwingend; hij gaf me alle tijd om te beslissen of ik hem zou tegenhouden. Zijn vingers bleven stil, alsof hij me een vraag stelde zonder die hardop uit te spreken.

Ik keek naar zijn hand en vervolgens weer naar hem. Hij was zo ontspannen. Geen haast, geen grijpen. Ik was geil, en ik vroeg me af of hij in bed net zo rustig was. Of hij me zou meenemen zonder dat ik het hoefde te vragen. Ik hoopte het. Ik zei het niet.

“Je bent wel erg geduldig voor iemand die zo nieuwsgierig kijkt,” zei ik.

“Misschien wacht ik gewoon tot jij me vertelt wat ik mag.”

“Dat klinkt verstandig.” Ik liet mijn vingers over zijn pols glijden, zonder zijn hand weg te duwen. “Maar je moet niet denken dat mijn stilte een uitnodiging is. Soms laat ik je gewoon even raden.”

“En hoe gaat dat tot nu toe?”

“Je doet het niet slecht.” Ik kwam iets dichter bij hem staan, zodat mijn lichaam het zijne bijna raakte. “Maar je hebt nog steeds geen idee hoeveel moeite ik doe om je niet meteen te vertellen wat ik werkelijk denk.”

Zijn glimlach werd breder. “En wat denk je dan?”

“Dat je hand daar best prettig ligt,” fluisterde ik. “En dat ik het interessant vind hoe gehoorzaam je kunt zijn wanneer ik je niet alles geef waar je om vraagt.”

Zijn duim bewoog nauwelijks merkbaar over mijn huid. Ik voelde de aanraking sterker juist omdat hij verder niets deed. Als hij nu zei: kom mee, was ik gegaan. Dat wist ik. Ik vroeg het niet.

“Dit,” zei ik, terwijl ik zijn hand even vasthield, “mag je blijven doen. Maar maak er geen groter ja van dan ik je geef.”

“Dat zal ik niet doen.”

“Mooi.” Ik liet zijn pols los en trok hem een fractie dichter tegen me aan. “Dan mag je blijven dansen. Heel dicht bij me zelfs. Alleen moet je me niet dwingen om te beslissen voordat ik daar zin in heb.”

“En als je wel zin krijgt?”

Ik glimlachte tegen zijn mond, zonder hem te kussen. “Dan merk je dat vanzelf. Ik kan heel duidelijk zijn wanneer ik dat wil.”

Hij bleef wachten. Dat maakte de spanning alleen maar intenser. Ik wist precies wat er gebeurde: ik gaf hem geen toestemming voor meer, maar koos er bewust voor hem dichtbij te houden. Voorlopig was juist dat ondeugende verschil wat ik wilde. Ergens hoopte ik dat hij me zou vragen of ik verder wilde gaan — al wilde ik dat zelf niet te zeggen.

Het volgende nummer haalde eruit wat het vorige had opgebouwd. Iemand in de bar zong mee, vals, en de beat die ons tegen elkaar had gehouden was ineens weg. We bleven een paar seconden staan zoals mensen blijven staan die niet weten of ze nog mogen bewegen. Toen lachte Ryan te hard, Sander liet mijn zij los en James deed een stap terug alsof de vloer weer gewone vloer was.

We gingen zitten.

De bank voelde groter dan daarnet. Mijn kanten top plakte nog. Ik trok hem recht, voor zover kant zich laat rechten, en pakte mijn glas. De likeur was te zoet geworden. De warmte zat nog in mijn huid, maar de zaal was weer een hotelbar. Leeg. Netjes. Een plek waar je een rekening vraagt.

Sander keek naar de barman, die alweer in zijn telefoon zat. “De sfeer is weg. Alsof iemand een raam openzet.”

Ik knikte. “Ja. Jammer. Het was even… lekker.”

James keek me aan. Niet naar mijn borst. Naar mijn gezicht. “Lekker is een ruim woord vanavond.”

“Lekker is ook gewoon lekker,” zei ik. “En nu is het weg. Ik ga zo een taxi bestellen.”

Niemand protesteerde. Dat maakte het makkelijker. In mijn hoofd was het al rond. James maakte geen aanstalten om me alleen te nemen. Ze bleven met z’n vieren. Dit werd niks meer dan uitdagen en spelen. Dan kon ik net zo goed naar huis.

Ik opende de app. Het scherm lichtte op in mijn schoot.

Toen zei Sander, bijna terloops, terwijl hij zijn colbert van de leuning pakte en het niet aantrok.

“Ik heb boven de dakterrassuite. We kunnen daar over Rotterdam kijken. Met bubbels. Echte. Niet die zoete dingen.”

Ryan keek op. “Sander. Dat zeg je nu?”

“Ik zeg het nu omdat deze bar dood is,” zei Sander. “Niet omdat ik een toespraak had voorbereid.”

James zei niks. Hij keek naar mij. De vraag zat in die blik, niet in een zin.

Ik keek naar mijn telefoon. Naar de ring. Naar de vier van hen. James hapte niet. Hij nam me niet apart. Het verstandige antwoord was taxi. Vier mannen, met mij op een dakterras, mijn bh in mijn tas, kijkend naar de skyline van Rotterdam. Was dat nog een drankje doen? Ik voelde kriebels in mijn maag. Het andere antwoord zat al in mijn lijf, in de plek waar de muziek was blijven plakken.

“We kunnen nog wel even naar het uitzicht kijken,” zei ik. “Een glas bubbels drinken. En als het tegenvalt, ben ik zo beneden.”

Sander glimlachte even, alsof mijn antwoord hem meer vertrouwen had gegeven dan hij wilde laten merken.

“Het uitzicht zal je niet tegenvallen.”

“Dat moet nog blijken,” zei ik. “Voorlopig heb je alleen een drankje met me verdiend.”

De lift was stil. Ik stond tussen James en Oliver met mijn jas over mijn arm. De kant deed weer wat kant doet onder tl-licht. Niemand zat eraan. Dat was erger dan wel. Alsof we allemaal wisten dat de bar voorbij was en iets anders nog geen naam had.

De suite rook naar schoon linnen en koude lucht. Sander schoof de pui open en de stad viel naar binnen. Wind, hoogte, Rotterdam onder ons: bruggen, haven, strepen licht. Ik liep naar voren zonder iets te zeggen.

Het terras was groter dan ik had verwacht. Een glazen balustrade, ligstoelen, en links, half in het donker gezet alsof iemand dat expres had gedaan, een jacuzzi. Groot, vierkant, dicht. Door het deksel heen zag ik het water, stil en zwart, met een paar lampjes eronder.

We stonden met z’n vijven rond de lage tafel op het terras. Achter het glas lag de skyline in het donker. Tussen ons in stond de koeler, beslagen van het ijs.

Sander boog zich voorover, haalde de fles tevoorschijn en hield zijn duim op de kurk. Een zachte plop. Schuim over de hals. Hij schonk vijf glazen in, zonder te vragen wie wat wilde.

James kwam naast me staan. Hij keek eerst naar de stad, toen naar het kant over mijn borsten, waar de stof strak trok en mijn tepels zichtbaar waren, en daarna naar mijn mond. Langzaam genoeg om het niet toevallig te laten lijken. De warmte van zijn arm raakte de mijne. Hij reikte me een glas aan. Het was koud tegen mijn vingers.

“Op het uitzicht,” zei Ryan.

Ik hief mijn glas en keek hen een voor een aan. Het kant lag strak over mijn borst. In mijn ooghoek glansde de jacuzzi. Ik noemde hem niet. Nog niet.

“Op uitzichten die beter worden als je blijft kijken,” zei ik. “En op drank die koud blijft, als de rest van de avond dat niet doet.”

Ze lachten en tikten hun glazen tegen het mijne. De champagne was koud in mijn hand. Ik was dat allang niet meer.

James boog zich iets naar me toe. “Eerst dit glas.”

“Eerst dit glas,” zei ik. Ik nam een slok en liet mijn blik even naar de jacuzzi glijden. “Die loopt niet weg.”

Ik keek hem weer aan. “Nog niet.”

Zijn mondhoek bewoog. Hij deed niks, en begreep het toch.

“En daarna?” vroeg hij zacht.

“Daarna kijk ik of jullie je nog kunnen gedragen.” Ik tikte met mijn glas tegen het zijne. “Of niet.”

Ik nam een slok en voelde de wind onder mijn rokje. Beneden lag de stad te doen alsof het gewoon vrijdagavond was. Boven stond ik met vier mannen, zonder bh, met een jacuzzi die niks zei en toch alles vroeg.

Ik zette mijn glas op de rand van de balustrade en liep naar de jacuzzi. De deksel was zwaarder dan hij eruitzag. Stoom kwam omhoog, met een beetje chloor. Onder het water brandden de kleine lampjes.

“Ik wilde even weten of hij warm is,” zei ik onschuldig.

Niemand antwoordde. Dat was goed. Als Ryan nu een grap had gemaakt, was ik niet gaan zitten en onderweg om alsnog een taxi te laten komen.

Nu ging ik op de rand zitten en deed eerst mijn sandalen uit. Ik hoorde iemand gespannen ademhalen alsof die ene beweging al te veel was. Ik stond op en boog me naar voren om mijn tweede sandaal naast de eerste te zetten en voelde hoe mijn rokje omhoog schoof. Koude lucht tegen mijn onderbillen. Ik was me er scherp van bewust, en ik bleef een seconde lang zo staan.

Ryan floot zacht.

“Sophie, als je nog een keer zo bukt. We zien je string. We zien je kont. En we doen alsof we naar Rotterdam kijken.”

Ik richtte me op en keek hem aan. “Dan kijk je maar niet naar Rotterdam. Mijn sandalen zaten in de weg. De rest heb je in de taxi al gezien.”

“Dat is niet alles,” zei Oliver. “Dat touwtje bedekt weinig.”

“Dat hoeft ook niet,” zei ik. “Jullie kijken toch al. Doe maar niet alsof het nieuw is.”

James zei niets. Hij stond iets verderop met zijn glas in zijn hand. Zijn blik bleef bij mijn gezicht, niet bij mijn billen. De anderen keken daar wel naar, en naar mijn borsten. Dat voelde erger. Zij lieten merken wat ze zagen. James hield het voor zich. Voor later misschien. Of hij durfde niet, met de andere drie erbij. Fuck it, dacht ik. We zien wel.

Ik draaide me om en liet mijn voeten in het water zakken. Warm. Heerlijk warm. Ik ging op de rand zitten. Mijn rokje was binnen een minuut donker aan de zoom, mijn kont tegen de rand, de string een donkere lijn tussen mijn billen. Ik bewoog mijn tenen en lachte zacht, meer tegen het water dan tegen hen.

Sander schonk bij, alsof dat zijn taak was. “Je zit daar alsof je nog nadenkt. Ondertussen kijken wij naar iets anders dan de Erasmusbrug.”

“Ik zit hier omdat het water lekker is,” zei ik. “Niet omdat ik een voorstelling geef.” Ik trok mijn knieën niet dicht. “Maar ik stuur jullie ook niet weg.”

“Je geeft er toch een,” zei Ryan. “Die string verdwijnt tussen je billen en jij doet alsof je alleen je voeten aan het afkoelen bent.”

“Dan kijk je maar,” zei ik. “Ik heb niet gezegd dat het verboden is.”

James kwam naast me zitten, andersom. Ik had mijn benen in het water, tot mijn kuiten, het rokje nat aan de zoom. Hij zat met zijn voeten op de stenen, broek droog, glas in zijn hand. Hij raakte me niet aan.

“Je kunt nog steeds opstaan,” zei hij alleen.

Ik kon. Mijn tas lag binnen. Mijn telefoon. De app. Maarten. In plaats daarvan schoof ik een stukje naar hem toe en liet mijn hoofd tegen zijn schouder zakken. Geen hand onder mijn rokje. Geen grap. Alleen mijn haar tegen zijn overhemd. De anderen kregen mijn kont en mijn string. Hij kreeg dit. Zijn schouder werd even stijver en nam toen mijn gewicht aan.

Ik bleef tegen hem aan liggen, keek naar mijn knieën en zei het tegen zijn mouw.

“Dit is belachelijk. Als ik hierin ga, moet dit rokje uit. Anders heb ik straks een waterig verhaal en een doorzichtige zoom.”

Hij zei niks. Hij liet mijn hoofd liggen. Dat was antwoord genoeg.

Ik stond op en stapte kort uit het water. Deed de rits naar beneden en liet het rokje op de stenen vallen, naast mijn sandalen. Zwarte string. Blote buik. Kant nog aan. Wind op mijn huid.

Ryan leunde tegen de schuifpui. “Sophie, je mist het uitzicht. De skyline is achter je. Jij staat nu naar ons te kijken.”

Ik keek over mijn schouder naar de brug, naar de lichten, naar het water van de Maas, en toen weer naar hen.

“Jullie kijken allemaal naar mij. Ook niet naar de skyline. Doe niet alsof jullie hier voor Rotterdam staan.”

Oliver glimlachte scheef. “Het is wel een mooi uitzicht. En het wordt vast nog mooier. Die blouse doet alsof hij nog iets verbergt. Dat doet hij niet. We zien je tepels. We zien die piercing. Doe hem uit, dan klopt het plaatje.”

De geilheid die ik nu voelde, was niet pas net ontstaan. Die zat er al toen ik in de woonkamer een modeshow liep voor Maarten en Nadine, toen de bewegingen in de metro mijn string verder tussen mijn billen trokken, en toen de borrel uitgroeide tot een lange opbouw van blikken die niet durfden en handen die later wel durfden.

Deze vier mannen maakten het sterker. James, die wachtte en niets nam. Ryan, die alles hardop zei. Sander, die netjes bleef tot zijn hand op mijn blote zij lag. Oliver, die nauwelijks danste en keek alsof hij me al had. Alsof ik in zijn blik al van hem was, zonder dat hij me aanraakte.

De alcohol lag warm achter mijn ogen en in mijn kruis. Zwaar genoeg dat het me weinig kon schelen dat ik me aan hen aanbood. Als hun speeltje. Hun playboy bunny op een dakterras. Het enige wat hun skyline nog interessant maakte. Nat, open, en nog steeds met die string aan alsof die iets kon tegenhouden.

In mijn buik trok het, laag, nat, alsof iemand daar al vingers had zonder dat iemand me aanraakte. Mijn tepels stonden zo hard tegen de kant dat elke ademhaling schuurde. Tussen mijn benen klopte het in mijn natte string, open, bereid, belachelijk bereid voor vier mannen die nog kleren aan hadden. Mijn huid leek te dun. De wind op mijn buik was al te veel. Als ik nu niks deed, ging ik trillen van het laten zitten.

Ik lachte. Niet lief. Een korte, vuile lach, een fuck you naar mijn eigen nette plannen, naar de taxi, naar het meisje dat wijn zou drinken voor haar vriendinnen.

Ik trok de top over mijn hoofd. Niet snel. De mouwen bleven even aan mijn polsen hangen, toen viel de stof op het rokje. Koude lucht sloeg over mijn borsten. Ik sidderde, zichtbaar, van mijn nek tot in mijn kut, alsof iemand een ijsblokje over mijn huid haalde. Mijn tepels trokken nog strakker. De piercing glansde. De ring aan mijn vinger. De skyline in mijn rug. Ik stapte weer in de jacuzzi. Naakt op een string na, water tot mijn knieën, gezicht warm, en keek niet weg.

James zat vlakbij, nog droog op de stenen, mijn hoofd had eerder op zijn schouder gelegen. Ik boog naar hem toe, en zakte door mijn knieën.

Het warme water sloot in één keer om mijn heupen, om die al natte string, om mijn kut, alsof iemand me van onderen vastpakte. De stof plakte, verdween bijna, en het water likte tussen mijn schaamlippen waar de string niks meer tegenhield. Boven het oppervlak bleven alleen mijn hoofd, mijn schouders, mijn borsten, en James.

“Jij mag meer dan kijken,” fluisterde ik.

Ik nam zijn hand en legde die op mijn borst, om mijn tepel, om het metaal. Hij sloot zijn vingers. Warm. Zeker. Een siddering ging door me heen, zo openlijk dat ik me er een seconde voor schaamde. Niet omdat zij keken. Omdat ik dit vroeg. Omdat ik zo onbeschaamd om meer vroeg, op een dakterras, met vier mannen en een skyline als publiek.

Ergens in mijn hoofd flitste het: als ik zo doorga, wordt dit een orgie. Niet per ongeluk. Omdat ik het hier, in dit water, voor hun ogen aan het openzetten ben. De geilheid had de nette regie uit mijn handen getrokken. Het enige wat ik nog had vastgehouden was de volgorde. James eerst. James voorrang. De rest mocht kijken tot ik anders zei.

“Zo,” zei ik, hees, tegen zijn mondhoek, terwijl het water mijn string nog natter zoog en zijn duim over mijn piercing ging. “Gentleman of niet. Ik ben nu van jou. Zij krijgen me als uitzicht.”

James keek naar mijn gezicht eerst. Toen lager. Zijn keel bewoog. Hij zei nog altijd niks grofs.

“Sophie. Weet je dit zeker?”

“Ik weet het zeker,” zei ik. “Ontspan en geniet.”

Achter hem, op het terras, tilde Ryan zijn telefoon op. Het scherm lichtte op, de lens vond ons in het water, James’ hand die nog op mijn borst lag. Hij schoof meteen beschermend voor me langs, zijn schouder en zijn hand als een scherm, zodat de foto hooguit mijn haar en zijn overhemd zou halen.

“Niet doen, Ryan,” zei hij. “Geen foto van haar maken terwijl zij daar niet om heeft gevraagd.”

Ik legde mijn vingers om zijn pols en haalde zijn hand een stukje bij mijn borst vandaan, niet helemaal, zodat hij me nog steeds half bedekte en de anderen zagen dat ik het zelf bepaalde.

“Laat maar, James. Het is goed.”

Ryan liet toch zijn telefoon zakken en verontschuldigde zich.

Ik lachte, te open, met een lach die veel te vrij voelde, en praatte hard genoeg voor alle vier.

“Ik weet dat te veel vertrouwen niet verstandig is. Foto’s van me, zo, in dit water. Toch mogen jullie ze nu maken. Ik vertrouw erop dat dit niet het hele internet over gaat. Zie het als een aandenken. Een aandenken aan mij, jullie jachttrofee van de avond.”

Terwijl ik dit zei, wist ik wat ik opengooide. Het was geen vergissing en ik was niet dronken. Ik koos ervoor de controle los te laten.

Tot nu had ik bepaald. Bh. Taxi. Nog niet. Daar wilde ik vanaf. Geen nette Sophie die het tempo bewaakte. Deze vier waren zo verschillend, en juist dat maakte me geil. Hun blikken, hun handen, de toon waarop ieder me had benaderd. Ik wilde niet langer voorschrijven wat ze met mijn kont, mijn borsten en mijn kut mochten doen. Ik gaf hun mijn lijf. Niet omdat het moest. Omdat ik het wilde.

Ik keek hen een voor een aan. Niemand zei iets. Die stilte was genoeg.

“Als ik stop zeg, is het klaar,” zei ik zacht. “Tot die tijd houd ik jullie niet meer tegen.”

Ik glimlachte. Opgelucht, niet onzeker.

“Maarten en ik hebben een afspraak. Als er iets gebeurt, vertellen we alles. Geen nette samenvatting. Hoe nat ik was. Wie me heeft aangeraakt. En meer.” Ik liet mijn blik langs hen gaan. “Vanavond krijgt hij geen gewoon verhaal. Hij krijgt foto’s. Niet omdat Ryan zijn telefoon optilde. Omdat ik het wil.”

Diep in mijn buik genoot ik van de spanning. Meer dan goed voor me was. Nu gaf ik de regie aan hen. Niet omdat ik haar kwijt was, maar omdat ik haar bewust losliet. Ik zou het laten gebeuren.

Ik wilde neuken. Ik was geil, dat was het. Ik wilde handen op mijn huid, strelingen die te langzaam gingen, lieve woorden vlak bij mijn oor. Tongen over mijn tepels na al dat schuren van de kant. Een mond op mijn mond. Vingers tussen mijn benen, over mijn kittelaar, tot ik trilde. Iemand die mijn haar vastpakte zonder grof te worden. Iemand die mijn kont vastpakte alsof die van hem was. Ja, ook genomen worden, diep, tot ik niks meer hoefde te bepalen. Niet met alle vier. Dat was mijn wens niet.

Dat er vier mannen om me heen stonden, was de avond. Door me over te geven wist ik dat het kon uitlopen op alle vier. Ik begreep hoe lastig het was om na een of twee te zeggen: niet meer. Als zij allemaal wilden, zou ik dat ondergaan. Niet omdat ik vier pikken wilde. Omdat ik ja had gezegd tegen het laten gebeuren, en in deze jacuzzi geen nette pauze meer past.

“Sander, mijn tas ligt op de bank. Wil jij mijn telefoon pakken en een paar foto’s van me maken? In de jacuzzi, met de skyline erachter. Als bewijs dat ik voor de charme van Rotterdam ben gevallen.”

Terwijl Sander in de kamer mijn mobiel uit mijn tas haalde, liet ik mijn blik langs de mannen gaan. Ik had ja gezegd. Niet alleen tegen het kijken. Ik vroeg me af of zij dat ook zo hadden begrepen.

James stond het dichtst bij me. In zijn ogen zag ik twee dingen tegelijk: de neiging om me nog steeds te beschermen — een schouder, een hand voor mijn borst, het laatste restje gentleman — en de lust die hij niet langer hoefde te verbergen. Hij wist wat mijn ja betekende.

Ryan keek alsof hij geen toestemming meer hoefde te vragen, en alleen nog hoefde te beslissen hoe hij zou beginnen. Oliver zei niets. Zijn blik bleef rusten op mijn mond en op de plek waar het water mijn string raakte. Hij begreep het, maar wachtte nog tot iemand anders de eerste stap zette.

Sander zou terugkomen met mijn telefoon. Waarschijnlijk zou hij netjes beginnen en het daarna niet netjes laten eindigen. Vier mannen die hetzelfde ja van me hadden gehoord. De gedachte alleen al maakte in mij een mengsel van spanning en lust los. In mijn buik werd mijn lust alleen maar intenser.

Maarten lag ondertussen naakt op de bank, zijn pik halfhard in zijn hand. Hij had even pauze genomen en zat alleen in de woonkamer. Boven in de slaapkamer hoorde hij gedempt gelach. Hij keek op toen zijn telefoon trilde. Sophies naam verscheen op het scherm.

De eerste foto toonde haar tot haar heupen in het water, de Rotterdamse skyline achter zich, geen kantje meer, alleen een natte string.

Op de tweede hief ze haar armen boven haar hoofd. Zelfverzekerd, bijna uitdagend. Tepels hard. De piercing duidelijk in het zwakke licht.

De derde was van dichterbij en liet vooral haar kont zien, het zwarte touwtje tussen haar billen. Ze leek ontspannen, helder, zich precies bewust van wat ze deed.

Maarten bekeek de foto’s met een glimlach. Zijn hand sloot vaster om zichzelf. Vanuit de slaapkamer klonk opnieuw beweging. Hij typte met één hand:

Wow, Soof. Je hebt het naar je zin, zo te zien.

“Kom erbij,” zei ik. “Niet alleen ik. Jullie ook. Jullie gezichten mogen erop hoor. Maarten mag zien met wie ik hier sta — als jullie dat ten minste aandurven.”

Even bleef het stil. Toen maakte Ryan zijn overhemd los, knoop voor knoop, met een glimlach alsof hij precies op die uitnodiging had gewacht. Hij rolde zijn broekspijpen op en stapte het water in tot het hem tot de knieën stond.

Hij kwam naast me staan en sloeg zijn arm om mijn schouders. Zijn warme huid tegen mijn blote zij. Met zijn andere hand trok hij me dichter tegen zich aan tot mijn borst tegen zijn ribben lag, mijn tepel hard op zijn vel, en liet die hand daarna rustig over mijn buik naar boven glijden, over de onderkant van mijn borst, duim langs de piercing.

Ik keek hem kort aan. Hij was al hard tegen mijn heup, en ik ging niet opzij. Daarna richtte hij zijn blik op de telefoon. James hield het toestel nu omhoog en drukte af. Ryan keek recht in de lens, zijn arm om me heen, zijn hand op mijn borst, terwijl ik tegen hem aan bleef staan.

Sander en Oliver hadden geen verdere aanmoediging meer nodig en begonnen hun broekspijpen op te rollen. Sander kwam aan mijn linkerkant staan, bloot boven zijn riem, en boog zich naar mijn borst. Zijn mond sloot om mijn tepel, warm, nat, precies over de piercing. Ik sidderde. Een trek tot diep in mijn kut, zo hard dat mijn knieën even weken in het water. Ik hield mijn armen omhoog voor de foto en liet hem zuigen, kort, nadrukkelijk, terwijl mijn tepel strakker werd tussen zijn lippen.

Oliver ging achter me staan. Zijn borst tegen mijn blote rug. Zijn vingers vonden de rand van mijn string, bleven daar liggen.

Oliver trok me voorzichtig dichter tegen zich aan tot mijn billen in zijn kruis zaten. Ik voelde hoe hard zijn pik tegen mijn kont aandrukte. De skyline fonkelde achter ons, en alles stond ineens te wachten op de klik: hun lichamen, mijn houding, Sanders mond die mijn tepel nog vasthield, de string die nog niks prijsgaf.

James drukte af.

Pas daarna ging het verder.

Olivers vingers schoven van de band naar voren, over de natte stof tussen mijn benen, en vonden mijn poesje. Hij wreef langzaam, de string als dunne leugen. Ik ademde uit tegen Sanders haar. Mijn heupen gingen vanzelf mee. Hij haakte achter de band bij mijn heupen en begon de string naar beneden te trekken, over mijn billen, tot het lapje zich vastzoog en toen losliet.

James gaf de telefoon aan Ryan en kwam naast me staan. Overhemd uit, schouder tegen de mijne. Ik stond al naakt tegen hem aan, water tot mijn heupen, skyline in mijn rug. Zijn hand schoof tussen mijn benen, plat, twee vingers langs mijn spleet, duim op mijn kittelaar. Ik deed mijn knieën iets wijd voor de lens.

Ryan drukte af.

Een vrouw. Een jacuzzi. Dezelfde skyline. Drie foto’s, vier mannen. De laatste zonder stof. Twee piercings in het licht. Precies het beeld dat Maarten als laatste zou openen.

Bij het binnenkomen van die laatste foto trok Maartens lijf onwillekeurig samen, een korte, aangename schok. Zijn pik werd harder van de spanning. Boven klonk opnieuw gedempt gelach. Sophie volledig naakt, skyline, een hand laag tussen haar benen. Hij was volledig hard.

Hij glimlachte, en typte terug:

Gedraag je. Laat je nie naaj

Daarna een tweede regel, kleiner:

Of wel. Ik sie je lat.

Ik voelde mijn telefoon trillen in mijn hand. Maartens naam. Die twee zinnen. Ik moest lachen.

“Hij heeft ze,” zei ik. “Hij zegt dat ik me moet gedragen.”

James’ mondhoek ging omhoog. “En doe je dat?”

“Ik sta naakt met jullie in een jacuzzi. Wat denk je?”

Ik gaf Ryan de telefoon terug en zakte terug in de jacuzzi. Alle vier keken ze afwachtend naar me, maar niemand bewoog. Dat was het vreemde. Vier mannen, een naakte vrouw. Hun afwachtendheid maakte me natter dan een hand tussen mijn benen.

Ik keek hen aan. James. De enige van wie ik het echt wilde, zat met een verlegen glimlach op de rand, alsof hij nog steeds dacht dat hij moest wachten tot iemand anders begon. Ergens in mijn buik lag het andere ook. Dat de rest me straks ook kon nemen. Dat idee maakte me geil. Geen plan. Een mogelijkheid. Eerst hij.

“James.”

Hij keek op.

Ik kwam overeind en liep door het water naar hem toe. De wind streek over mijn tepels tot ze pijnlijk hard stonden. Het water liep in dunne lijnen van mijn borsten, over mijn buik, tussen mijn benen. Bij hem aangekomen bleef ik tussen zijn knieën staan. Hij deed ze wijd zonder iets te zeggen.

Ik legde mijn handen op zijn schouders en boog me naar hem toe. Onze monden vonden elkaar, zijn tong tegen de mijne. Terwijl we kusten, gleden mijn handen omlaag, over zijn borst, over zijn zij, over de bult in zijn broek. Ik omvatte hem door de stof en voelde hoe hij tegen mijn palm opsprong. Ik keek hem aan toen ik zijn riem losmaakte.

De rits ging open. Zijn pik kwam eruit in mijn hand, niet heel dik, wel lang, met een kromming naar boven. Ik werd er blij van. Die bocht zou mijn g-spot vinden zonder te zoeken. Ik streek mijn duim over de gleuf, voelde hoe hij pulste, en zakte door mijn knieën in het water. Hij tilde zijn heupen een fractie op en liet me zijn broek uitdoen.

Ik likte eerst de kop langzaam, en nam hem daarna in mijn mond. De lengte schoof over mijn tong tot hij bijna mijn keel raakte. James’ hand vond mijn haar. Ik kwam omhoog, speeksel op mijn lip, en keek hem aan.

“Mooie pik,” zei ik hees. “Die kromming. Die gaat heerlijk in me voelen.”

Iets in zijn gezicht kantelde. De gentleman werd trots, en daaronder kwam iets wilds los dat hij de hele avond had weggehouden. Hij trok me omhoog, draaide me om en duwde me met mijn buik over de rand van de jacuzzi. Mijn borsten bungelden vrij naar voren, precies in het zicht van de mannen. Mijn kont stond naar hem. Ik greep de rand.

Ryan nam mijn toestel weer in zijn hand. James zette de kop van zijn pik tegen mijn spleet, wreef hem door mijn natheid, en schoof naar binnen. Een lange stoot. De kromming haakte meteen, hoog, precies tegen het punt vanbinnen. Ik kreunde. Hard. Eerlijk. Hij trok zijn pik bijna uit me en ging er weer diep in, tot zijn buik tegen mijn kont lag.

“Fuck. Daar. Blijf daar.”

Hij neukte me over de rand. Elke stoot duwde mijn borsten heen en weer voor hun ogen. Ik hijgde tegen de rand, speeksel op mijn lip, kut klem om hem heen. De lengte ging te ver om nog te doen alsof dit spelen was. Ik voelde hem tot in mijn buik. Water dat over de rand sloeg. Ryan filmde van opzij, mijn gezicht, mijn borsten, de plek waar James’ pik in me verdween en weer tevoorschijn kwam.

Ik keek in de lens alsof Maarten al keek.

James greep mijn heupen steviger vast. Ik hoefde niets meer uit te leggen. Zijn ritme werd dieper en regelmatiger, die lange, kromme pik telkens precies op mijn g-spot, tot mijn benen begonnen te trillen. Elke stoot klotsten mijn borsten terug tegen de rand. Ik voelde hoe glad ik om hem heen was, hoe hij zich in me terugtrok tot de kop en weer naar binnen stootte. Ik kreunde en liet mijn hoofd hangen terwijl de anderen toekeken, mijn kut open en vol, speeksel op mijn lip.

Om ons heen vielen riemen en broeken op de stenen. Ryan kwam als eerste het water in. Ik zag hem dichterbij komen, eerst slechts als een beweging in mijn ooghoek, daarna naast me in de jacuzzi, zijn pik groot en geaderd, hard tegen zijn buik. Het water kwam hoger te staan. Knieën raakten mijn heupen. Een hand in mijn haar. Een andere op mijn schouder, duim vlak bij mijn tepel.

“Niet stoppen,” hijgde ik. “Ik kom. James — nu.”

Hij hield me vast, stootte diep en bleef. De spanning brak. Ik schreeuwde het uit, klemde me om zijn pik heen, golf na golf, nat, oncontroleerbaar, en voelde hoe hij samen met me kwam. Warm in mijn kut, pulserend, terwijl ik nog om hem heen trok. We bleven nog enkele tellen tegen elkaar aan liggen, zaad dat al langs mijn dij begon te lopen, terwijl de stad beneden ons onverstoorbaar doorging.

Toen gleed hij uit me. Ik voelde leegte, even, en meteen de warme sliert van zijn zaad die uit mijn kut over mijn dijen het water in liep, dik, zichtbaar.

De anderen gaven me geen tijd om me te bedenken. Nog sidderend, kut kloppend, open van James, voelde ik een andere kop tegen mijn spleet drukken, dikker, harder. Nog voor ik iets kon zeggen, voor ik wist van wie hij was, schoof hij langzaam naar binnen door het zaad heen, rekte me wijd, vulde wat even leeg was. Ik hapte naar adem. Mijn binnenkant was al gevoelig. Elke centimeter schuurde.

Terwijl de pik bleef stoten, tilde Sander me licht omhoog en ging op de rand zitten. Toen hij me losliet viel mijn mond bijna vanzelf over zijn pik, de kop tegen mijn tong terwijl ik van achteren vol werd genomen. Links voelde ik strelende handen over mijn borsten, vingers die mijn tepels draaiden, de piercing knepen tot het pijn deed. Ik keek opzij. Oliver. Zijn blik op mijn mond om Sander, op mijn borsten in zijn handen. De onbekende pik moest die van Ryan zijn, die James’ plek had ingenomen en me vol neukte.

Ryan kwam kreunend in me, met een laag geluid, en bleef zachtjes bewegen tot hij leeg was. Dik, pulserend, zaad dat zich bij dat van James voegde. Hij was nog niet uit me of Oliver gleed soepel naar binnen, door die nattigheid heen, tot zijn buik tegen me lag.

De irritatie moest ik verbijten. Even kort. Te snel. Amper een seconde was mijn kut leeg. Toen sloeg het om. Het gevoel geen rust te krijgen was hemels. Mijn kut was overgevoelig en juist daardoor voelde het goed. Elke stoot van Oliver schuurde over wat Ryan had achtergelaten. Een tweede orgasme bouwde op, lager, natter, mijn tenen krom.

“Daar — niet stoppen —”

Ik had pech. Terwijl het in me opbouwde kwam Oliver schokkend klaar, te vroeg. Ik kreunde en vloekte.

“Ohh — fuck. Bijna weer.”

Vragend en verlangend keek ik naar Sander. Hij had niet veel tijd nodig. Hij tilde me uit de jacuzzi, water dat van mijn lijf droop, en droeg me naar binnen. Hij legde me neer in het grote hotelbed en duwde mijn enkels langs mijn oren, mijn kont open en zichtbaar, mijn kut rood en pijnlijk van drie mannen.

Langzaam, vol rust, voelde ik hem naar binnen gaan. Rek die pijn deed. Een traantje ontsnapte me. Ik kreunde te hard. Hij schrok en bleef hangen.

“Ga door. Ga door. Het is goed. Neuk me.”

Hij ging verder. Diep. Ik voelde alles: de stretch, de natheid, mijn eigen knijpen. James knielde achter Sander, spreidde met zijn vingers mijn billen en spuugde op mijn kontgat. Zijn duim wreef het speeksel rond. Toen een vinger. Ik kermde.

“James — ahh — dat — ja —”

Sander stootte. James’ vinger ging dieper. Pijn en genot door elkaar, niet meer uit elkaar te halen. Een tweede vinger. Mijn gat opende zich, brandde, zoog. Ik schreeuwde het uit zodat ze het hoorden.

“Twee. Ik voel twee. Blijf. Ik kom. Sander, diep.”

Hij klemde mijn enkels en kwam diep in me, stotend, terwijl ik mijn derde hoogtepunt beleefde. Ik trok om hem heen, om James’ vingers in mijn aars, tranen over mijn slapen, mond wijd. Geen tijd om na te denken.

James nam zijn vingers weg, zette de kop van zijn pik tegen mijn gat en duwde.

Ik was bang. Het was groter dan vingers. Brand. Te veel. Omdat hij het was, stopte ik het niet.

Ik voelde hem langzaam centimeter na centimeter naar binnen gaan. Ik vloekte, kreunde, zei zijn naam, zei dat het zeer deed, zei dat hij moest doorgaan. Toen schoof de lengte voorbij de ring en lag hij in mijn kont, vol, anders dan alles daarvoor. Hij neukte mijn gat. Kort. Diep. Ik was open van twee kanten.

“Mond,” hijgde ik. “Nu.”

Oliver kwam naast mijn hoofd. Ik trok hem af tot hij weer hard was en nam hem in mijn mond. Ryan was ook alweer hard. Hij ging tussen mijn wijd gespreide benen in mijn kut terwijl James mijn kont nam. Dubbel vol. Rek overal.

Sander, die net heerlijk was klaargekomen in me, pakte mijn telefoon. Hij begon met een harder wordende pik ons te filmen.

Ryan in mijn kut. Oliver in mijn keel. James in mijn kont. Drie ritmes. Ik hapte, klemde, liet me gebruiken zoals de avond was gelopen, geil en te vol en nog steeds blij.

Hoe lang het duurde wist ik pas toen iemand het scherm omdraaide. Er zat meer dan een uur tussen de opname van James die me als eerste nam en dit weergaloze eind. Ik lag tussen hen in. Pikken waren uit me terwijl ik keek naar het laatste filmpje. Zaad droop uit mijn kut, uit mijn kont, en het zat op mijn kin.

Ik was kapot, totaal afgeneukt maar tevreden. Ik liep weer naar de jacuzzi en liet me erin glijden om te ontspannen. De laatste filmpjes zou ik bewaren voor Maarten tot ik thuis was.

James hield de handdoek open toen ik uit de jacuzzi stapte. Hij droogde mijn schouders, mijn borsten, de piercing en daarna langzaam mijn buik. Ik liet hem begaan. Het was het lief.

Mijn tas lag op de stoel. Ik haalde het kaartje eruit.

“Hotel Wilhelmina,” zei ik toen de chauffeur opnam. “De vrouw van vannacht. Ik wil naar huis.”

“Tien minuten,” zei hij. “Ik sta bij de ingang.”

Ik trok mijn rokje aan terwijl de anderen mijn telefoon doorgaven. Mijn bh bleef in de tas. Mijn string stopte ik erbij. Het kanten topje plakte aan mijn huid. Ryan zette zijn naam en nummer erin, met Chicago eronder. Oliver deed hetzelfde met Boston. Hij aarzelde bij het adres en liet dat achterwege. James typte zijn naam en nummer in, en daaronder: Londen.

Sander scheurde een blad uit het hotelblok. “Utrecht,” zei hij. “Ik ben commercieel directeur. Zij rapporteren aan mij. Maandag zitten zij weer op een vliegtuig. Ik niet.”

“Dus jij bent de baas,” zei ik.

“Op kantoor.” Hij gaf me het papiertje. “Niet hier.”

Ik kuste James het langst. Ryan floot. Ik stak mijn middelvinger op en drukte op de liftknop.

Beneden was de lobby leeg. Glas, nacht, mijn sandalen op de vloer. Ik stond bij de deur toen de chauffeur aan kwam lopen, sleutels in zijn hand.

Hij keek me aan toen ik instapte. Jas over mijn schouders, niet aan. Het kant was te dun voor het licht van het dashboard. Hij zei niets over hoe ik eruitzag. Dat was het fatsoenlijkste van de hele rit.

Rotterdam gleed aan me voorbij. De Erasmusbrug, het donkere water, de weg naar de tunnel. Ik zat rechtop, knieën tegen elkaar, telefoon in mijn hand. De filmpjes stonden erop. Ik opende ze niet. Thuis. Niet hier.

Hij zette me voor de deur af en rekende af zonder een praatje.

Het licht in de woonkamer brandde. Dat had ik verwacht. Maarten was wakker, vast met mijn foto’s in zijn hoofd. Ik stak de sleutel in het slot en hoorde vrouwenstemmen. Meer dan één.

Nadine. Ilse. Marloes.

Ik bleef even in de gang staan. Rokje te kort, bh in mijn tas, haar nog vochtig van de jacuzzi. Toen duwde ik de deur open.

Ze zaten op de bank alsof het hun huis was. Naakt. Ilse had een kussen op schoot. Marloes hield een plaid over zich heen die weinig bedekte. Nadine niets. Wijnglazen. Nadine grijnsde als iemand die een weddenschap had gewonnen.

Maarten stond naakt in de deuropening van de keuken. Halfhard, tot hij me zag. Toen werd hij langzaam stijver. Hij legde zijn hand er niet omheen. Hij keek naar me alsof hij wilde ruiken hoe ik was toen ik binnenkwam.

“Jullie had ik hier niet verwacht,” zei ik.

Marloes haalde haar schouders op. “Thomas bestaat niet. Dat was een smoes. Ilse was niet ziek. En ik ben niet doorgereisd naar Amersfoort.”

Ik keek naar Maarten. Hij knikte, zonder schuld. Onze afspraak gold twee kanten op.

“Jullie zijn weggegaan omdat ik zei dat ik niet op jacht was,” zei ik.

“Omdat je het hardop zei,” antwoordde Ilse. “En omdat wij geen man hebben. En omdat Maarten alleen thuis zat.”

Nadine wees met haar glas naar mijn rokje. “En jij bent niet meteen na de borrel naar huis gegaan. Zoals verwacht. Het is al ochtend, je bh niet aan, en je string vast ook niet meer.”

Ik zette mijn tas op de stoel. Het kaartje van de chauffeur viel eruit, naast mijn telefoon. Maarten zag het. Hij vroeg niet van wie het was. Nog niet.

“Ik heb foto’s,” zei ik. “En film. Vier mannen. Een jacuzzi.”

Maarten zette zijn glas weg en kwam achter me staan. Geen vraag. Zijn hand op mijn heup, waar het rokje niks meer bedekte. Zijn mond bij mijn oor.

“Eerst jij,” zei hij. “Zij hebben me al gehad. Nu wil ik voelen wat jouw vrienden hebben achtergelaten.”

Ik was er bang voor. Mijn kut deed zeer, gebruikt, open, alsof er niks meer tegen hem in zou houden. Ik lachte, kort, en zei het toch.

“Het gaat zeer doen.”

“Weet ik.”

Ik leunde achterover tegen zijn borst. Hij liet zijn hand zakken. De meiden keken. Niemand stond op.

Mijn kut trok, pijnlijk en nat tegelijk. Ik draaide me naar hem toe en liet het rokje vallen.