Lisa ligt op de bank. Ze is een avond alleen thuis, daar kijkt ze al een week naar uit. Maar nu het zo ver is, ligt ze toch verveeld op haar telefoon te scrollen. Ze had zich allemaal dingen voorgenomen toen ze hoorde dat haar man Mark een avond weg zou zijn voor het werk, maar het komt er niet van. Dan krijgt ze opeens een bericht van een onbekend nummer. "Je krijgt binnen 5 minuten een pakketje. Laat me binnen 10 minuten weten dat je het hebt ontvangen." Lisa krijgt een brok in haar keel. Dit voelt als het begin van een horrorfilm, haar hartslag schiet omhoog. "Wie ben je? Wat voor een pakketje?" stuurt ze terug. Geen reactie. Een paar minuten later staat inderdaad een bezorger voor de deur. Verbaasd neemt ze het pakketje aan, de bezorger kan haar ook niets over de inhoud of afzender vertellen.

Lisa woont nu 2 jaar in dit huis met Mark. Ze is nu 35, ze zijn al 15 jaar samen waarvan de laatste 5 jaar getrouwd. Het voelt heel vertrouwd samen, ook in dit nieuwe huis. Vertrouwd, maar niet echt spannend meer. Het is nooit echt spannend geweest samen, maar de laatste tijd is het allemaal nog wat minder geworden. Alles voelt als routine, ze doen weinig nieuws, hun seksleven is de afgelopen paar jaar langzaam steeds minder geworden. Ze hebben nu nog 2 of 3 keer per maand seks, en het is altijd voorspelbaar. Lisa wil wel meer maar vindt het lastig om daar over te praten. En Mark lijkt weinig interesse te hebben in meer. Ze voelt nog steeds veel vertrouwen en genegenheid bij Mark, maar de speelsheid is weg en langzaam is er wat afstand ontstaan.

Ze bekijkt het pakket in haar hand. Het is een klein pakketje, geen duidelijke afzender op de doos. Lisa neemt even adem en denkt na wat ze nu doet. Pakketje weggooien, toch even kijken, wel of geen bericht sturen. Ze is toch nieuwsgierig wat er in zit. Ze besluit nog even mee te spelen met de onbekende afzender, ze kan hem altijd blokkeren. "Ik heb het pakketje" stuurt ze. Gelijk ziet ze dat de afzender begint te typen: "Fijn, je mag het nu openmaken en stuur me dan wat er in zit." Ze legt haar telefoon weg en maakt de doos open. Daarin een iets kleiner doosje, met een roze ball gag erin. Ze haalt het eruit en ze herkent het wel, ze heeft wel wat BDSM porno gezien, maar nog nooit vastgehouden. Ze maakt het doosje open en haalt de gag eruit. Bekijkt hem, voelt aan het materiaal. Haar telefoon trilt "Zo Lisa, wat vind je ervan?"

Lisa zit met de gag in haar hand. Op haar telefoon komt een bericht binnen "Zo Lisa, wat vind je ervan?" Ze schrikt, dit berichtje voelt anders maar waarom? Is het omdat ze nu de gag in haar handen heeft? ze voelt zich opgelaten, nog steeds een beetje bang, maar het windt haar op. Ze heeft altijd al nagedacht hoe het zou zijn als ze volledig onderdanig zou zijn. Mark is niet echt dominant, ze heeft de hoop opgegeven, maar stiekem vindt ze het wel spannend. Niet alleen haar grenzen verkennen, maar het grenzen verkennen uit handen geven, zich helemaal aan iemand overgeven. Ze wordt er opgewonden van, zo met die gag in haar hand en een vreemde die haar bericht. Dan gaan haar ogen wijdopen, nu realiseert ze zich dat het vorige bericht met haar naam begon. 'Zo Lisa...', godverdomme hoe weet hij haar naam? Wie is dit? Ze zucht, angstig en geil.

Ze overweegt de telefoon weg te leggen en het pakketje in de prullenbak te gooien. Maar toch, iets in haar wil zien waar dit naartoe gaat. Tussen haar en Mark gaat het niet goed. Geen ruzie of zo, maar als het zo gezapig blijft dan gaan ze of uit elkaar of ze worden een zuur oud stel. Ze pakt haar telefoon er weer bij: "Wel spannend. Maar het bevalt me niet dat ik niet weet van wie ik dit heb, wie ben je?" stuurt ze.

"Volgens mij vind je dat ook wel spannend, Lisa. Kom, trek je stoute schoenen aan en doe hem in. App me als je het gedaan hebt." Haar hart maakt een sprongetje, fuck hij weet beter dan ik dat ik dat wel spannend vind, denkt ze. Ze zit te trillen op de bank, wat moet ik nu denkt Lisa.

Ze zit voor zich uit te staren. Maakt het doosje open en voelt aan de gag. Dan pakt ze de telefoon weer en appt "Oké, ik speel mee. Hij zit in" stuurt ze, de ball gag ligt nog op haar schoot.

"Houd me niet voor de gek. Je mag altijd Nee zeggen, maar aan liegen heb ik een hekel. Doe de gag in je mond. Nu echt, en app me dan. Je hebt vijf minuten."

Fuck, hoe weet hij dat? Lisa kijkt om haar heen terwijl ze weet dat ze alleen thuis is. Buiten misschien? Ze ziet niets, maar het is al schemerdonker. Ze legt de gag op de bank en doet snel de gordijnen dicht. Zal ik nog een keer appen dat ik het echt gedaan heb nu? Ze twijfelt. Dan wint de opwinding het van de zenuwen, ze pakt de gag en opent haar mond. Onhandig maakt ze het riempje vast achter haar hoofd. Met opengesperde mond appt ze weer: "oké, sorry van daarnet. Hij zit in, nu echt."

"Goed zo meisje, ik wist wel dat je zou luisteren. Wacht 2 minuten, app me dan hoe het voelt."

Daar zit ze dan. Op haar bank, alleen in huis. Met een roze ball gag in, haar mond wijdopen waarin wat speeksel begint te vormen dat lastiger wegslikt. Ze probeert op adem te komen, te wennen aan het gevoel van de gag, ze speelt met haar kaken en haar tong om beter te voelen hoe het zit.

De telefoon trilt weer "de tijd is om, denk even na en vertel hoe je je voelt. Wees eerlijk. Naar mij en naar jezelf."

Hoe voel ik me? Die vraag is moeilijker dan hij lijkt Ja fuck, hoe voel ik me? Als een idioot, alleen in huis met zo'n ding in mijn bek. Boos dat ik niet weet wie die eikel is. Geil, ik word er verdomme nat van. Weer boos, dat ik hier zo geil van word. Maar ja wat laat ik hem weten?

Lisa's hoofd draait volop. Ze doet haar ogen dicht. Dan besluit ze hem gewoon te zeggen wat ze denkt. Ze is nu toch al zo ver gegaan, waarom niet gewoon eerlijk zijn? Omdat het iemand is die ze kent? Wie is hij dan, een collega of misschien een van haar buurmannen? Of waarom denk ik dat het een hij is, misschien is het een van haar vriendinnen die haar een hak wil zetten? Aan wie ze ook denkt, bij iedereen voelt ze dat het stom is om verder te gaan. Toch begint ze te typen.

"Die vraag is lastiger dan je denkt. Laat ik eerlijk zijn: ik voel me stom dat ik hierin meega. Ik heb geen idee wie je bent en ik doe dit toch. Ik voel me ook stom omdat ik met een seksspeeltje in mijn mond zit terwijl ik alleen thuis ben. Ik voel ook boosheid, dat jij denkt dat je dit gewoon kan doen zonder jezelf te laten zien of te zeggen wie je bent. En eerlijk gezegd ook opgewonden, dat ik mezelf heb gekneveld voor een wildvreemde." Hop, verzonden.

"Goed zo, dat is een mooi en eerlijk antwoord. Fijn dat het je ook opwindt, word je al een beetje nat? En vertel me wat heb je aan? Noem ieder kledingstuk en de kleur"

Lisa zucht diep. Maar ze antwoordt meteen: "Ja, wel een beetje. En wat ik aan heb? Een gemakkelijke grijze sweater, zwarte legging, blote voeten. Daaronder een simpele witte bh en een kanten lichtblauwe string."

"Doe je legging uit. Maak dan een foto van je string, met gespreide benen. Laat me je natte plek zien. Ik zal je verder niks meer vragen te doen, vanavond. Je hebt vijf minuten."

Godver, vraagt hij dit echt? Weer schiet haar hartslag omhoog. Ze kijkt om zich heen terwijl ze weet dat ze alleen is en de gordijnen dicht zitten. Ga ik dit doen? Ik heb nog nooit een sexy foto gestuurd naar iemand, niet eens naar Mark. Ben ik zo'n sukkel waarvan de foto straks overal op internet staat, of de afdeling rondgaat? Ze staat op het punt om terug te sturen: echt niet, je gaat te ver. Bedankt voor het cadeau, dit was mijn laatste bericht. Maar dan trilt hij weer.

"Je twijfelt he? Heel goed, je het is niet verstandig om zomaar fotos naar vreemden te sturen. Maar hoeveel heeft 'verstandig' je gebracht tot nu toe? Je bent vast tevreden met je leven. Maar echt gelukkig? Echt het gevoel dat je leeft? Die kans bied ik je, maar dan moet je nu wel die foto sturen. Ik vraag je niet me nu al te vertrouwen, we beginnen pas net. Wat ik je vraag is om de sprong in het diepe te wagen. Misschien maak je een grote fout. Maar misschien is dit dé kans om echt te gaan leven, te genieten. Je hebt nog 2 minuten."

Die tekst komt binnen. Even schieten de afgelopen 20 jaar langs. Altijd gelukkig geweest, altijd comfortabel. Maar nooit op de voorgrond, nooit echt gezien, nooit gedurfde keuzes gemaakt. Niet met jongens die haar vroegen verder te gaan dan ze wilde. Nooit flashen of skinny dippen met haar vriendinnen die dat wel durfden. Nooit vreemdgegaan. Nooit iets echt spannends gedaan met Mark.

Dan doet ze haar broek uit. Een been op de bank, een op de salontafel, als ze haar telefoon probeert te richten. Klik. Ze kijkt, de natte plek is alleen maar groter geworden na zijn laatste bericht. Zenden. Ik kan niet meer terug...