Pijn is fijn

Maartje ziet af en toe zijdelings hoe haar vriendinnetje liggend in een grote plas urine volledig platgeneukt wordt, maar heel erg veel aandacht kan ze er niet aan besteden. Ook bij haar was wat op haar schaamheuvel geschreven en het is inmiddels duidelijk wat. PIJNSLET staat er met dikke zwarte letters. Voornamelijk de vrouwen staan om haar heen en hebben haar weer voorzien van de nodige klemmetjes op haar tepels, clitoris en schaamlippen.

Op haar tepels en clitoris zijn gemeen scherpe klemmetjes met tandjes geplaatst die diep in vlees prikken. Aan haar klemmetjes zitten elastiekjes die haar tepels en clitoriskap naar elkaar toe trekken. Maartje verbijt de pijn en weigert een kik te geven, maar weet niet hoelang ze dit nog kan volhouden.

En nu komt een vrouw van rond de 30 met vier lange touwen met aan ieder touw een twaalftal houten wasknijpers. De vrouw plooit een stukje van de rechterborst en maakt de eerste wasknijper vast. De tweede en derde worden ook op de borst bevestigd. De vierde tot de tiende komen net onder haar borst tot onder haar buik en de laatste twee worden vastgezet op haar lies. Maartje kan de pijn maar net hebben en voelt iedere knijper zitten.

De vrouw verder met haar linker borst, buik en lies. De laatste knijper zit blijkbaar niet helemaal goed en schiet er af en Maartje laat per ongeluk toch een “au” horen. “Tss, een pijnslet die haar pijn uit… dat kan niet kloppen en wil ik niet weer horen.”, “Steek je tong uit sub”, gebied de vrouw. Maartje steekt haar tong uit en krijgt twee wasknijpers op haar tong, waardoor ze die noodgedwongen moet blijven uitsteken.

De vrouw gaat verder met het plaatsen van de wasknijpers van het derde en het vierde touw. Ze plaatst de volgende wasknijpers, twee op haar oksel en de volgende tien op haar boven- en onderarm. De vrouw plaats nu ook de wasknijpers van het vierde touw op eenzelfde manier op haar andere wang, oksel en arm.

We gaan je nu klaar laten komen, geile pijnslet! En iedere keer als je klaarkomt dan trekt een van de dames vol aan een touw en schieten alle wasknijpers aan dat touw van je lichaam. Daarna zal je door een van de mannen geneukt worden en begint het proces opnieuw totdat alle wasknijpers van je lichaam zijn. Je zal de combinatie van pijn en genot ervaren zoals je het nog nooit hebt gevoeld en daarna zo waarderen dat je niet anders meer wil.

Maartje laat niets merken, maar weet dat dit voor een enorm genot vs pijn contrast gaat zorgen. Ze zal gaan gillen, dat weet ze. Gillen van de pijn en lust die ze zal ondergaan als een echte pijnslet. Maar smeken om te stoppen zal ze niet doen. Smeken om meer misschien wel. Om Maartje heen staan nu twee meiden van haar leeftijd en twee vrouwen die zowel qua leeftijd als uiterlijk hun moeders zouden kunnen zijn.

Twee hebben zelfs een soortgelijke tattoo met een hartje met initialen er in. Waarschijnlijk die van elkaar. Iedere dame heeft een van de touwen in haar handen met een nummer 1 tot en met 4 aan het einde. Maartje ziet de touwen wel, maar de nummertjes niet en weet dus niet welke ze als eerste kan verwachten. De vrouw die de wasknijpers heeft nu een Satisfyer in haar hand en zet het apparaat aan.

Maartje heeft nog maar weinig ervaring met de Satisfyer. Om precies te zijn alleen deze avond, maar weet nu al dat ze 100% zeker gaat klaarkomen. De vrouw zet het zuigende apparaat op de ontblootte clitoris van Maartje en waarschuwt haar met een vuile glimlach nogmaals voor de gevolgen. De Satisfyer gaat aan op standje 3 van de 11 en Maartje begint al snel diep te zuchten en weet dat ze het niet lang gaat volhouden.

Met de wasknijpers op haar tong begint Maartje nu heftig te kreunen en te bewegen. De vrouw kan de Satisfyer nog maar net op haar clitoris houden. Dan komt ze voor de eerste keer klaar en terwijl haar kutje samentrekt steekt de vrouw 2 vingers op en trekt het meisje met touw nummer 2 vol aan het touw.

De 12 wasknijpers schieten binnen een seconde van haar borst tot aan haar lies en gilt het uit van pijn, genot, de combinatie… Maartje kan het niet beschrijven, maar de endorfine knalt door haar lichaam. Nog voordat ze haar derde teug adem kan nemen voelt ze dat een man zijn penis in haar kontje duwt en haar begint te neuken.

Drie minuten later komt hij klaar in haar bezwete lichaam. Hij trekt zijn lul uit haar kontje en de vrouw zet gelijk de Satisfyer terug op haar klitje, nu op standje 5. Maartje krijgt geen kans om de pijn die ze voelt van de wasknijpers en uitgewoonde kontje een plek te geven en moet zich alweer vol focussen op het genot.

Een paar minuten later komt ze voor de tweede keer klaar en nog voor het oergeluid uit haar keel verstomt gaan er 4 vingers omhoog en vliegen de wasknijpers van haar oksel tot aan haar onderarm van haar lichaam. “Whoehaaa!”, gilt Maartje en voelt wederom een penis haar lichaam penetreren. Ditmaal is het er een van haar docent bedrijfsrecht die haar kutje vult.

Dat het haar docent is krijgt ze nauwelijks mee. De pijn van het klemmetje op haar clitoriskapje die met iedere neukbeweging van haar docent dieper in haar huid lijkt te graven en ondertussen aan haar tepels trekt des te meer. Maartje begint te grommen van de pijn en haar docent vanwege zijn genot. Ze voelt hoe zijn sperma tegen haar baarmoeder spuit, zijn lul verslapt en haar lichaam verlaat.

De vrouw staat al klaar met de Satisfyer en haar pijn veranderd wederom naar genot. Weer komt ze klaar, 1 vinger gaat omhoog en de wasknijpers worden met een ruk van haar borst tot lies getrokken en weer wordt haar kontje gevuld. Nu door een jongen die misschien maar een paar jaar ouder is. “Waaa!!, Jaaa!!”, gilt Maartje die inmiddels in een non-stop rush zit.

Na de laatste keer klaarkomen, de wasknijpers die van haar lichaam vliegen en nadat ze weer geneukt werd in haar kutje verwijderd de vrouw de wasknijpers van haar tong. “Meer…”, kreunt Maartje vlak voordat ze even haar bewustzijn verliest. Fleur hoorde haar vriendin keer op keer gillen, maar kon net als Maartje niet bepalen of dit van pijn of genot was.

Zelf ligt ze roerloos in de plas urine en voelt hoe de sperma uit haar neukgaatjes loopt. Haar lichaam is kleddernat van het zweet, de urine en de sperma. Zonder dat ze er erg in heeft komt er met kleine beetjes urine uit haar plasgaatje. Net als Maartje is ze bekaf, maar voelt zich meer levend dan ze zich ooit heeft gevoeld.

Het is inmiddels vlak voor middernacht en Fleur en Maartje liggen bij te komen van alles wat hun overkomen is. Anna en Saskia maken hun los en helpen ze op hun benen. Het sperma druipt nog steeds uit hun kutjes en kontjes. En de druppels urine druppen vanuit de haren van Fleur over haar gezicht via de rest van haar net zo natte lichaam op de grond.

De aanwezige gasten geven een luid applaus terwijl Fleur en Maartje nog wankelend op hun benen staan en elkaar aankijken. Hun make-up is volledig doorgelopen en ze zien elkaars naakte en volgekalkte lichamen nu voor het eerst pas echt goed. De meiden beseffen dat wat ze op elkaars lichaam zien ook bij zichzelf het geval is en de tranen schieten in de ogen. Maartje stapt als eerst naar voren en geeft Fleur een knuffel.

Gatver, wat stink je. Oh, ik zie het al. “Je bent een pisslet”, zegt ze terwijl ze naar de schaamheuvel van Fleur wijst. Het komt er zo droog uit, dat beide meiden van de zenuwen in de lach schieten. “Denk dat ik dat liever ben dan een pijnslet”, zegt Fleur terwijl ze zachtjes over de linker tepel van Maartje aait, waar de tandafdrukken van de krokodillenbek klem nog in staan.

De pot verdubbelen

Anna en Saskia komen ieder met een grote metalen pot aan die tot de rand toe gevuld is met briefjes van 10, 20, 50 en zelfs 100 euro. Jullie zijn hier klaar voor vanavond, maar we hebben jullie een belofte gedaan. Jullie kunnen de inhoud van jullie fooienpot verdubbelen als jullie een laatste uitdaging aangaan. Bij uitdaging raken we jullie niet meer aan en hoeven jullie geen seksuele handelingen meer uit te voeren of te ondergaan, tenzij jullie dat zelf wensen.

Doen jullie dat niet dan tellen we het geld en zien we of jullie voldoende geld hebben om mij terug te betalen. Is het te weinig, dan verwacht ik binnen 24 uur alsnog het resterende bedrag. Fleur en Maartje kijken elkaar vragend aan. Zou iedere pot de 900 euro halen of moeten we toch nog bijbetalen na vanavond? Het lijkt aardig veel, maar vanavond was niets wat het leek.

Ach, zucht Fleur tegen Maartje, “na vanavond kunnen we toch alles aan?” Maartje kijkt Fleur aan. “Het zou wel erg zuur zijn als we nu ook nog bij moeten betalen, dan maar voor de zekerheid gaan en er een leuk bedrag aan overhouden, toch?” Nog even twijfelen de meiden en Fleur vraag voorzichtig of ze eerst het geld mogen tellen, maar zoals verwacht is dat niet toegestaan.

“Okay, doe die laatste opdracht maar”, ik ben moe en wil naar huis. Hans kijkt de meiden stuk voor stuk in de ogen. “Weten jullie het zeker?” De meiden knikken beiden voorzichtig en houden elkaars hand vast. “Dat komt dan goed uit, want dat is jullie opdracht. Jullie moeten naar huis lopen. Niet meer en niet minder. Maar eerst gaan we jullie geld tellen.

De fooienpotten worden omgekeerd en na een paar minuten zien de meiden dat ze samen maar liefst 2120 euro aan fooi hebben ontvangen. “Gebruik ieder briefje om je lichaam te drogen”, alleen geld dat nat is van lichaamsvocht gaat met jullie mee. Anna en Saskia komen inmiddels met eenzelfde bedrag aanlopen en gooien het bij de rest op de grond en Fleur en Maartje vegen briefje voor briefje over hun lichaam. De briefjes zijn al snel nat en plakkerig van het zweet, urine, sperma, speeksel en kutsappen.

Anna en Saskia gaan nu jullie kleding en andere spullen ophalen. Fleur en Saskia kijken elkaar verbaasd aan. Zo eenvoudig kan het toch niet zijn? Naar huis lopen en het geld gewoon zo mee? En wat een geld hebben ze verdient. Zonder die terugbetaling hadden ze er bijna het hele studiejaar van kunnen leven.

Anna en Saskia komen inmiddels weer aangekleed aanlopen met twee goed gevulde rugzakken. Hierin zitten jullie kleren, schoenen en tasjes en aangeschafte speeltjes. Terwijl de gasten nogmaals applaudisseren helpen Saskia en Anna de meiden met de rugzakjes op hun rug te doen. Voor ze het doorhebben worden de schouderbanden op hun borst vastgezet met een hangslot. Het hangslot hangt met de schouderbanden precies tussen hun borsten en duwt ze wat naar buiten. Het natte en plakkerig geld proppen ze ook in de rugzakken.

Enigszins beduusd kijken Fleur en Maartje naar Hans. “Maar…, we gaan toch niet zo naar buiten…?” Hans kijkt ze lachend aan. “Nee, zeker niet. Jullie krijgen beiden een mantel om.” Ik wil geen gezeur hier hebben als mensen jullie zo uit mijn winkel zien lopen. We hebben even gekeken waar jullie wonen en brengen jullie tot aan de rand van het park waar jullie huis aan staat. Fleur zetten we op de zuidoostelijke hoek van het park af en Maartje op de zuidwestelijk hoek. Jullie lopen vanuit daar naar jullie woning die aan de andere kant van het park staat.

De meiden zijn er niet echt blij mee dat ze alleen door het park moeten, maar zijn allang blij dat ze niet naakt de deur verlaten. Maar wat nou als mensen de teksten op hun gezicht zien? Ze vertrouwen het nog voor geen meter. Hans laat Fleur nu een metalen kokertje aan een koordje zien. In dit kokertje zitten de sleutels van de hangsloten van jullie rugzakken en jullie huissleutels. De koker zelf zit ook op slot en Maartje krijgt hiervan de sleutel.

Jullie kunnen dus pas het huis in zodra jullie beiden door het park zijn en elkaar hebben gevonden. Ik verwacht jullie morgen voor aan het einde van de dag hier terug om jullie ervaringen te delen. Op dat moment zullen we ook de filmpjes en foto’s die we vanavond van jullie hebben gemaakt met jullie delen. “Nog eenmaal applaus voor deze twee nieuwe subs!”, Het zijn echte natuurtalentjes en hopelijk zien we ze snel weer!”, roept Hans.

Terwijl de gasten nog een laatste applaus geven, krijgen Fleur en Maartje een simpel wit kleed omgeslagen. Op blote voeten lopen ze naar buiten en gelukkig is het inmiddels woensdagnacht rond 1 uur. Anna en Fleur lopen richting het zuidoosten van het park terwijl Maartje en Saskia richting het zuidwesten lopen. Het is gelukkig een korte wandeling naar het park en erg rustig op straat. Een enkeling kijkt half om, maar anders dan in het dorp waar ze vandaan komen lopen mensen er hier wel vaker vreemd bij.

Bij de rand van het park geeft Anna aan dat hier hun wegen voorlopig scheiden. “Tot vrijdag”, zegt ze en geeft Fleur het metalen kokertje met het koordje. Hang dit om je nek. Zonder dit kokertje kom je je huis niet in. En hier heb je nog een skimasker voor als je ook je hoofd wilt bedekken. Fleur is wat verrast door het ogenschijnlijk lieve aanbod en pakt het masker en de koker aan. Ze wurmt haar armen voorzichtig uit het kleed en houdt het een hand net boven haar borsten vast en heeft het kokertje en het masker in de andere hand. “Wil je me even helpen?”, vraagt ze Anna.

Ik krijg hem zo niet om mijn nek. Anna houdt behulpzaam het witte kleed vast zodat Fleur haar armen vrij heeft om het kokertje om haar nek te hangen. Fleur doet nu beide armen omhoog om het koordje om haar nek te hangen en worstelt nog wat met haar haren en het masker dat ze ook nog vast heeft. Met dat ze de lus over haar haren probeert te duwen fluistert ze: “Het was echt intens, maar ik denk niet dat ik dit had willen missen. Is dat raar?”. Anna kijkt Fleur diep in de ogen: “Nee, dat is helemaal niet raar.”, "Ik begrijp precies wat je bedoelt en ben geweest waar jij nu bent”

Even voelt Fleur zich veilig en begrepen. Anna ziet haar nu iets meer ontspannen het koord om haar nek doen en haar haren er doorheen te wurmen. Gelijk maakt ze van het moment gebruik door met een ruk het witte kleed van haar verder naakte lichaam te trekken en weg te lopen. Voordat Fleur het beseft ziet ze Anna weglopen en haar succes wensen. Verschrikt kijkt ze om zich heen. Ze staat hier onder een lantaarnpaal op een gelukkig verder rustig hoekje, maar weet niet hoe snel ze in de bosjes moet duiken.

Dit is toch een grapje?... Ze zal me hier toch niet?... Fleur denkt koortsachtig na en ziet Fleur nog net zonder om te kijken, de straat oversteken en de hoek om verdwijnen. Shit shit SHIT!!!

Ik kan toch niet zo naar huis lopen? Ik ben poedelnaakt en sta volgeschreven met de meest ranzige teksten en stink een uur in de wind naar urine. Het is zeker een kwartier lopen als ik het snel doe en hier blijven zitten kan ook niet. Maar onder geen beding mag iemand me betrappen.

De kortste weg is langs de vijver, maar het pad is daar verlicht. Zwemmen zou misschien nog sneller zijn, maar dan is er zeker geen optie om me te verbergen, denkt ze. De pislucht zou ik dan wel wat kwijtraken… Ze besluit dit toch maar niet te doen. Alternatief is buitenom, deels door de bosjes, door het speeltuintje en over een speelveldje van zo’n 25 meter. Dit is zeker 10 minuten langer lopen, maar geeft haar veel meer kans om zich te verbergen.

Even staat Fleur besluiteloos met alleen het masker nog in haar handen. Angstvallig houdt ze het even voor het kale kutje en bedekt met haar andere arm haar borsten, maar dit maakt de situatie niet veel beter. Als ik hem op doe, dan ben ik in ieder geval niet meer herkenbaar, maar dan kan iedereen wel mijn naakte lichaam zien. Andersom zien ze meer dan ik kan bedekken en ook nog eens mijn gezicht. Ze besluit toch maar het masker op te doen en voor de langere route te gaan, hoewel ze niets anders wil dan zo snel mogelijk thuis te zijn.

Het masker is gemaakt van een dun half transparant gaas met 3 gaten voor de ogen en de mond. Haar gezicht is onherkenbaar, maar de teksten zie je er nog wel deels doorheen. Ze sprint van struik naar struik en staat als snel in een hondendrol met haar blote voet. Gatver, dit kan er ook nog wel bij, denkt ze al kokhalzend van de geur en het idee en veegt haar voet zo goed mogelijk schoon en kijkt nog een keer naar haar tenen waarop “ik pijp graag” staat.

Ook de andere teksten leest ze en bedenkt dat ze gelukkig niet alles hebben gedaan wat er op haar geschreven is.Ze voelt de nattigheid tussen haar benen als ze terugdenkt aan wat ze wel allemaal met haar gedaan hebben. "Omg!" "Word ik hier nu serieus geil van?”, denkt ze terwijl ze zichzelf betrapt met een vinger op haar gladde spleetje. Ik moet gewoon even ontladen, denkt ze en gaat gesquat zitten om verder tussen haar benen te wrijven. “Ooh, wat voelt dit goed, ik moet…”, ineens hoort ze mensen aankomen. Het zijn twee jongeren van rond de twintig die niet van elkaar af kunnen blijven...