‘Wil je kleren en haar belangrijke spullen in een tas stoppen. Ik wacht hier wel.'
Tien minuten later komt hij terug met een kleine vakantie koffer. 'Hier zitten kleren voor een week in, ondergoed, wat boeken en haar zeep en tandenborstel.'
Lia glimlacht dankbaar en legt haar hand op zijn arm.' Bedankt Abel. Neem deze week ook voor jezelf.'
Ze loopt naar de gang en pakt zelf haar jas. Abel loopt naar buiten en zet de koffer bij de auto.
Lia opent het portier en zet de koffer en haar tas op de achterbank. 'Ik kom haar over een weekje terug brengen, Abel.'
Ze drukt een kus op zijn wang en knijpt hem even.' Sterkte. En denk er aan, alles komt goed.'
Lia stapt in, start de auto, zwaait één keer en rijdt weg. Abel kijkt haar na tot ze uit het zicht is verdwenen.

Anne komt niet opdagen voor de repetitie. Verder is iedereen er. Niemand schijnt te weten waar ze is en of ze nog komt. Abel wrijft over zijn kin. Ín de zaal weerkaatst hol het gelach en gejoel van de tieners die uit verveling met elkaar gaan stoeien of achter elkaar aan rennen. Abel loopt het podium op en probeert de aandacht te trekken. Als Anne niet komt is hij gedwongen het schema om te gooien. ' Vanmiddag was ze wel op school, dominee ,'roept Sophia. Ze springt op en zwaait met haar tekst.' Ik kan de rol van Maria wel spelen. Ik heb geoefend want ik denk dat Anne niet meer komt. Vorige week deed ze al zo raar.'
Haar enthousiasme is zo aanstekelijk dat Abel knikt.' Prima, Sophia. Jij speelt vanaf nu de rol van Maria.'
Van alle kanten komen ze nu aansloffen en sommigen komen omhoog van hun stoel alsof het ze de grootste moeite kost.
'Jongens, jongens, 'roept Abel geërgerd.' Is Sophia nu echt de enigste die hier enthousiast over is.
Over zes weken is de uitvoering. Als jullie er geen zin in hebben, zeg het dan. Ik kan mijn tijd beter besteden.'
'Door achter..' roept iemand. Herman kijkt hem snel waarschuwend aan en gelijk klapt de jongen zijn mond dicht.
Opeens valt er een doodse stilte in de zaal. Iedereen staart naar de jongen op de stoel die niet begrijpend om zich heen kijkt.
Abel probeert zich de naam te herinneren die bij het gezicht hoort. 'Gerard, toch?'
De jongen die opeens een rood gezicht krijgt staart naar de punt van zijn schoenen. Abel kijkt hem doordringend aan en loopt langzaam naar hem toe. 'Ik wilde zeggen dat Sophia de hele dag achter Anne aanliep om te zeuren voor de rol van Maria. , 'zegt hij met trillende stem.'Eerlijk,dominee. We werden er allemaal gek van. Ik denk dat Anne er daarom niet is.'
'Is dat waar, Sophia.'
Het meisje kijkt Gerard boos aan.' Helemaal niet. Maar ik vind het niet erg om de rol van Maria te spelen. Anne wilde het toch al niet.'
Abel verkeert in tweestrijd. Het verhaal van Gerard klinkt aannemelijk maar wat wilde hij werkelijk zeggen voordat Herman hem de mond snoerde. Hij wil een uitleg van hem maar Abel besluit er op terug te komen als de repetities achter de rug zijn.
Een uur later klapt hij tevreden in zijn handen. 'Bedankt allemaal. Als jullie op de generale repetitie over vier weken ook zo spelen kan er niets verkeerd gaan.'
Iedereen klapt in zijn handen en geeft elkaar high fives . Ook Sophia heeft genoten van haar hoofdrol en bedankt hem nog als ze naar buiten loopt. Snel loopt Abel achter Gerard aan die naar de stoel loopt waar zijn jas over heen hangt. 'Ga je me nog vertellen wat je een uur geleden tegen me wilde zeggen, Gerard?'
Gerard reageert niet en slaat zijn ogen neer als hij langs Abel heen het podium af loopt. 'Gerard. Ik vraag je iets.'
Zijn antwoord komt te snel.' Het is niets, dominee. Vergeet u het maar.'
Abel zijn stem klinkt scherp.' Ik stel het erg op prijs als je eerlijk tegen mij bent, Gerard.'
Gerard blijft een ogenblik staan en lijkt te twijfelen. Dan draait zich hij om en Abel ziet dat zijn ogen onrustig staan. 'Ik wil u voor haar waarschuwen, dominee. Ik vind dat ze te ver gaat.'
In de schaduw staat Herman te wachten op zijn vriend. 'Fijne avond, dominee,' roept hij.' We moeten weg, Gerard.'
Gerard knikt en aarzelt een ogenblik alsof hij nog iets wil zeggen maar dan trekt hij zijn jas dicht en loopt samen met Herman de zaal uit. Abel in verbijstering achterlatend.
Na een paar minuten waarin hij onbeweeglijk voor zich uit staart draait hij het licht uit en verlaat de zaal. Voor Abel is het nu duidelijk dat er maar één is die zijn vragen kan beantwoorden en dat is Anne.
Op weg naar huis passeert Abel de slagerij. Hij stopt en parkeert met draaiende motor aan de andere kant van de weg. Boven de zaak brandt licht. Voor drie ramen zijn de lamellen dicht. Bij het grote raam is te zien dat de televisie aanstaat. Soms wordt de lichtbaan onderbroken als er iemand langs loopt. Op het autoklokje ziet Abel dat het tien over acht is. Morgenavond is Anne alleen, heeft ze gezegd. Abel heeft het opgezocht en gezien dat de kaartavond van acht tot tien is. Als hij antwoorden wil is morgenavond de enigste mogelijkheid. De gedachte om alleen met Anne te zijn laat alle alarmbellen bij hem rinkelen maar hij beseft dat hij geen keuze heeft. Zij is de spil waar alles om draait. De scene in de kerkzaal als ze wordt gekust door Herman. De kus in de slagerij en tot slot de zorgvuldig geplande actie van Anne waarbij ze hem zo ver krijgt dat ze hem kan afzuigen in de auto en klaar laat komen. Abel is er van overtuigd dat ze alles heeft zo heeft geregisseerd. Minuten tikken voorbij voor hij zich weet los te rukken uit zijn overpeinzingen en een laatste blik werpt op de verlichte ramen. Op het moment dat Abel zijn handen om het stuur klemt en weg wil rijden schuift voor één van de ramen de lamellen opzij. Anne staat voor het raam. Haar lange haar is samengebonden in een paardenstaart en ze heeft een kleurige trui aan. Ze buigt zich voorover en drukt een kus op het raam. Duidelijk ziet Abel de lippenstift die achterblijft. Zijn gedachten slaan weer op hol als hij wegrijdt. Abel voelt zich een berghelling afrollen recht in de armen van Anne.


Hij heeft de Volvo twee straten verderop geparkeerd om niet onnodig de aandacht te trekken. Gehuld in de schaduw van een balkon honderd meter verderop ziet hij hoe Arie samen met zijn vrouw wegrijdt in de bedrijfsauto. Precies tien voor acht. Twee fietsers rijden langs en een busje passeert Abel voordat hij zich losmaakt van de muur en de afstand in een enkele minuut overbrugt.
Wat zal ze zeggen als hij voor de deur staat. Wat gaat er gebeuren. Abel heeft zich voorgenomen rustig te praten en haar de kans te geven haar verhaal te doen. Hij zal zeggen dat ze moet ophouden zichzelf te verlagen als hoer zodat wat er gebeurt is kan worden afgedaan als een reeks incidenten.
Abel zijn vinger rust op de bel en om Cindy niet wakker te maken drukt hij er voorzichtig op.
Een lampje op de bel brandt en ergens binnen gaat een zoemer over. In de gang gaat licht aan en door het kleine raampje ziet hij iemand aankomen. De deur gaat op een kier en Anne werpt een snelle blik naar buiten.
'Dominee, komt u binnen.'
Ze klinkt niet verrast of geschrokken. Meer alsof ze hem verwacht.
Abel glipt naar binnen en kijkt om zich heen. Ze staan in een lange gang die uitkomt op een keuken. Twee deuren en een trap naar boven waar de slaapkamers zijn.
Anne drukt de deur zacht dicht en legt een vinger op haar lippen. 'We moeten zachtjes doen anders word Cindy wakker, ze slaapt erg licht,' fluistert ze.
Ze gaat Abel voor naar de huiskamer. 'Gaat u zitten. Mijn vader en moeder zijn net weg. ‘
Abel gaat op de bank zitten .'Ik kom voor jou, Anne. Je was gisteravond niet bij de repetities.'
Ze heeft nog steeds de kleurige trui aan en een strakke spijkerbroek. Haar lange blonde haar is ook nog steeds gebonden in een staart.
Ze slaat haar ogen neer.
' Ze zijn allemaal zo kinderachtig. Sinds vorige week heb ik eigenlijk niet meer zo'n zin om te gaan.'
'Sinds Herman je heeft gekust.'
Anne knikt en staat op. Haar glimlach is betoverend en de kamer is bezwangerd met haar parfum.
'Ik ben een slechte gastvrouw, dominee. Wat wilt u drinken?'
Abel slikt. 'Doe maar koffie, Anne. Daarna moeten we praten over wat er gebeurt is tussen ons.'
Anne is de kamer al uit en even later hoort Abel een koffieapparaat pruttelen en ruikt de geur van vers gezette koffie. Ze komt binnen met een trommel gevuld met koekjes. Abel zoekt er een uit en legt die op tafel neer. 'Wilt u suiker en melk in uw koffie.'
'Zwart graag, Anne.'
'Net als mijn vader,' zegt ze lachend.' Die drinkt ook altijd zwart.'
Abel kijkt om zich heen. De kamer wordt gedomineerd door een groot televisie scherm die met beugels aan de muur is bevestigt. Foto's aan de muur van een gezin op vakantie en wat portret foto's van de kinderen.
Anne komt binnen met koffie, zet het voor hem neer en gaat dan naast hem zitten.
'Ik heb liever dat je tegenover me gaat zitten, Anne, 'zegt Abel haar strak in de ogen kijkend.' Ik wil graag afstand tussen ons houden en met je praten. Ik heb een heleboel vragen.'
'Uw ogen zeggen heel iets anders, dominee, 'fluistert Anne. 'Ik zie dat u naar mijn borsten zit te kijken.'
Ze legt een vinger op Abel zijn lippen.' Waarom komt u hier eigenlijk, dominee. Mist u uw vrouw?
Gaat u naar bed met een stijve pik en mist u een lekker kutje om hem in te duwen.'
Ze kijkt naar Abel die vuurrood word. Zijn lippen voelen droog aan maar voordat hij kan reageren trekt Anne de trui over haar hoofd. Haar volle borsten staan recht vooruit. Ze neemt een tepel tussen haar vingers en drukt die tegen Abel zijn lippen.' Neem hem in uw mond,dominee.'
Abel voelt dat hij de slag gaat verliezen. Zijn aanvankelijke weerstand smelt weg als sneeuw voor de zon. Van zijn plannen om alleen met Anne te praten is nu al niets meer terecht gekomen. De seksuele spanning is zo groot dat de vonken er bijna vanaf vliegen. Abel voelt het verlangen naar dat soepele zachte lijf branden in zijn aderen. Het is bijna onverdraaglijk dat de tepel tegen zijn lippen aandrukt. De geur van Anne is nu zo overweldigend dat Abel zijn pik stijf in zijn broek staat.
Ze gaat schrijlings op hem zitten, pakt zijn hoofd en dwingt hem haar tepels afwisselend in zijn mond te nemen. Abel zuigt en likt eraan en geniet hoe Anne erop reageert. Dan drukken ze hun lippen op elkaar in een hartstochtelijke kus. Abel pakt haar hoofd en dringt met zijn tong haar mond binnen. Met trillende vingers knoopt hij zijn blouse los en gooit hem van zich af. Hij is nu verschrikkelijk opgewonden. Hij duwt het hoofd van Anne naar zijn tepels en wrijft haar lippen erover heen. 'Wacht even,' hijgt Anne. Ze trekt haar broek en slipje uit , trekt Abel van de bank af
en gaat zelf op de rand er van zitten. 'Lik me, dominee. Eet mijn kutje leeg.'
Abel is buiten zinnen als hij haar blonde krullende schaamhaar ziet. Met zijn vingers trekt hij haar open en stoot zijn tong diep naar binnen. Anne kreunt en stamelt onsamenhangende zinnetjes. Ze kronkelt op de bank en schudt zo heen en weer dat ze bijna van de bank afvalt.
Haar sappen stromen over Abel zijn gezicht dat hem nog begeriger maakt. Anne hijgt en kreunt en komt explosief klaar. Abel laat haar los ,trekt zijn broek uit en stroopt zijn onderbroek naar beneden.
Zijn pik steigert naar voren en hij streelt hem over Anne haar gezicht. Ze neemt hem in haar hand en begint hem te masseren. 'Kom mee naar boven, 'hijgt ze.' Ik wil met u neuken.'
De wereld om Abel heen bestaat niet meer. Het enigste wat hij wil is zijn pik tussen haar benen rammen en haar neuken tot ze het ene orgasme na het andere krijgt. Ze stommelen naar boven en Anne laat zich op haar bed vallen. Abel is gek van begeerte. Zijn pik glijdt zonder moeite bij haar naar binnen en grommend begint hij haar als een wild beest te neuken. Anne grijpt een mouw van haar nachthemd en smoort daarmee haar geschreeuw .'Ik.. ik kom.. schreeuwt ze .'Ga door...alsjeblieft...neuk me.. niet stoppen.'
Abel grijnst en aangemoedigd begint hij nog harder en sneller te stoten. Opeens voelt hij zijn zaad opborrelen en Anne merkt het ook. Ze klemt haar kut om hem heen en zet zich schrap.
Er spuit zoveel uit dat er geen einde aan lijkt te komen. Anne grijpt zijn heupen en klemt Abel met al haar kracht vast. Zwetend over zijn hele lichaam trekt Abel zich uit haar terug en valt naast haar op bed. Anne pakt met een wanhopige blik in haar ogen zijn pik vast en begint hem te masseren en tot Abel zijn grote verbazing begint die weer te groeien. Ze springt op, stelt zich op boven Abel en laat haar vochtige tunnel over zijn penis heen glijden. Haar lange haren zwieren om haar heen als ze hem berijd als een paard. Abel schreeuwt als hij weer een volle lading bij haar binnen spuit. Uitgeput valt ze boven op hem en hij slaat zijn armen om haar heen. Anne schuift haar haren voor haar gezicht weg en kust hem vol overgave. 'Bedankt, dominee,' hijgt ze. Ze kijkt op de klok aan de muur en ziet dat het tien over half tien is.' U moet zo weg.'
Abel knikt zwijgend en beseft dat hij nog geen antwoord heeft op zijn vragen. Het lijkt alsof Anne zijn gedachten leest want ze komt overeind en steunt op een ellenboog. Een vinger glijdt van zijn lippen omlaag naar zijn pik die nu slap tussen zijn benen hangt. 'De volgende keer, dominee. Dan zal alles u duidelijk worden. ‘