Tussen Utrecht en Zwolle: strelen en vingeren

Ik was samen met Julia net ingestapt in Utrecht in de sneltrein naar Groningen met alleen stops in Amersfoort, Zwolle en Assen. Julia, 18 jaar kende ik uit de trein maar was ook de dochter van een christelijk gezin uit Goes, uit de kerk waar ik stage had gedaan. Ze was onderweg naar Groningen naar haar zus Tamara van 22 jaar. Haar ouders en haar jongste zusje Debora waren tegelijk met de auto onderweg naar Tamara. Julia was gekleed in een donkerblauw spijkerrokje tot net boven haar knieën, een roze t-shirt dat ze bij haar rokje had ingestopt en aan haar voeten een paar bruine sandalen en een paar roze gestreepte sokken.

We zaten in een afgesloten coupé met totaal 6 zitplaatsen helemaal voor in de trein, er zaten geen andere mensen in dan wij tweeën. Julia en ik zaten naast elkaar en ik streelde haar over haar benen en onder haar rokje op het moment dat ik hoorde dat er iemand aankwam. Ik trok vliegensvlug mijn hand terug en was net op tijd. Degene die eraan kwam bleek de conducteur te zijn. In allerhaast deed Julia haar benen uit elkaar toen de conducteur tegenover ons stond en toen Julia het in de gaten had, gaf ze een gilletje en deed haar benen weer bij elkaar. Ik zag de ogen van de conducteur richting haar rokje en ik was zeker dat hij haar onderbroek gezien had. Vervolgens controleerde de conducteur onze kaartjes en ging verder met zijn werk in de rest van de trein.

Julia zei “Dat was schrikken, ik weet zeker dat hij heeft gezien wat voor broekje ik aan heb. Maar dat terzijde. Wij stoppen zo heel snel in Amersfoort, loop jij naar de ingang en geef instappende passagiers aan dat deze coupé bezet is.”

Zo deed ik in Amersfoort en we bleven alleen in onze coupé. Ik ging weer naast Julia zitten en toen de trein weer reed, zei Julia “Eerste fase tot Zwolle, nu nog kleren aanhouden. Ga weer over mijn benen strelen en naar mijn kruis.”

Zo deed ik. Ik streelde over haar blote benen, wat heerlijk aanvoelde. Julia antwoorde “Lekker dit en verder naar boven over mijn broekje.” Ik voelde de zachte geribbelde katoen van haar onderbroek, ik wist al dat ze een witte aanhad, die had ik net gekocht in Utrecht wegens een plasongelukje.

Julia maakte de knoopjes van haar rokje die zich aan de voorkant bevonden open en ik kon nu zien wat ik streelde: een hagelwit onderbroekje, dat verder naar boven bedekt was door haar roze t-shirt. Ik probeerde haar schaamhaaar onder haar broekje te herkennen, maar daar was geen sprake van. Ik was in die tijd nog niet op de hoogte van het afscheren van schaamhaar. Ik vroeg “Jij hebt toch schaamhaar?” “Ja ik had. Maar ik heb het gisteren afgeknipt en met het scheerapparaat van mijn vader glad geschoren. Ik vind het prettiger zonder, maar als mijn moeder erachter komt dat ik het heb afgeschoren, wordt zij woedend. Maar de tijd is voorbij dat ze dat controleert. Met mijn 18 jaar kijkt ze niet meer in mijn broekje.” “Doet ze dat bij je zusje van 14 nog wel?” “Ja bij Debora kijkt ze nog regelmatig in haar broekje, zij heeft nog maar net schaamhaar trouwens.”

Ik vroeg vervolgens “Met mijn andere hand naar je borsten? Ik wil je ook graag weer in beha zien en in blote borsten.”

“Straks na Zwolle, nu eerst naar mijn broekje en wat daaronder zit.”

Ik streelde verder in haar kruis, het geribte katoen van haar nog nieuwe broekje voelde heerlijk zacht aan en ik voelde haar venusheuvel daardoorheen.

“Lekker, lekker.” kreunde ze. Zij vervolgde: “En nu in mijn broekje. Mag ik bij jou op schoot zitten?”

Julia deed haar spijkerrokje uit en ging bij mij op schoot zitten. Zij schoof vervolgens haar roze t-shirt omhoog waardoor haar hagelwitte geribte broekje, dat bijna tot haar navel reikte in vol ornaat zichtbaar werd. Het nieuwe broekje stond haar ongelooflijk sexy. Ik kreeg prompt een stijve en bereikte zelfs bijna een hoogtepunt. Ik ging met mijn hand naar haar navel, ging naar beneden en bij haar broekje in naar beneden. Zo tussen het katoen en haar huid door ging ik naar beneden. Ik bereikte haar kruis en voelde aan haar clitoris. Julia riep “Dit vind ik heel lekker, maar wacht nu maar even, ik doe mijn rokje weer aan. Je moet zo weer op wacht op station Zwolle.

In Zwolle herhaalde zich het ritueel van Amersfoort en gelukkig lukte het mij daar ook om geen gezelschap te krijgen van ingestapte passagiers.

Tussen Zwolle en Groningen: alleen nog onderbroek aan

Julia zei “We hebben tot Assen, dat is 45 minuten en als we het een beetje slim spelen tot Groningen dus een uur. “ Ze deed meteen haar rok weer uit en stond in haar witte onderbroek, gedeeltelijk bedekt door haar t-shirt. Ze trok vervolgens haar t-shirt over haar hoofd en stond nu in beha en onderbroek. De beha dezelfde als die ik eerder gezien had. Wit met een kantje en maat 85C zoals zij zelf in Goes had gezegd tegen haar moeder. En een hagelwit geribt broekje erbij die van boven bijna op de navel kwam. Ik kon nu bewonderen wat ik voor haar gekocht had.

Julia vroeg “Wat heb jij het liefst, helemaal op mij gericht of dat ik mij ook op jou richt?”Ik wist het wel, ik wilde het liefst helemaal met haar bezig en mijzelf nog niet blootgeven. Gelukkig vervolgde Julia meteen “Ik wil zelf graag klaargemaakt worden, dus als jij er ook zo over denkt dan ga je mij bevredigen en niets meer.” “Dan ga ik niet uit de kleren.” “Helemaal accoord, ik wil alleen wel mijn onderbroekje aanhouden.”

Julia draaide zich met de rug naar mij en zei “Heb je wel eens een beha losgemaakt en uitgedaan bij een meisje?” “Nee nog nooit.” “Dan wordt dit je eerste keer. Ik geef je straks een cijfer hoe je dat doet.” Ik ging met mijn handen naar haar rug naar de sluiting. Ik zag toevallig het label met daarop onder andere een 85C. Ik wist dus meteen dat de maat klopte. De sluiting bleek uit drie haakjes te bestaan, de eerste twee kreeg ik moeiteloos los, de derde ging iets moeizamer. Toen die ook los was zei Julia “Je krijgt een negen. Maar nu de rest nog.”

Ik liet haar de beide armen door de beha trekken en hij was uit. Julia keerde zich weer maar mij toe en ik zag nu haar blote borsten. Ze leken behoorljk stevig en hadden de vorm van halve ballonnen. Het waren geen hangborsten. Ik kneep er langdurig in en haar tepels werden hard. Julia riep “Lekker, lekker.” Ik bleef doorgaan

met iedere hand behandelde ik één borst. Julia ging uiteindelijk bij mij op schoot zitte en ik bleef haar borsten strelen en kneden.

Uiteindelijk pakte Julia mijn rechterhand en leidde die naar haar navel “Over mijn broekje strelen en naar beneden naar mijn kruis.” Zo deed ik, eerst kietelen in haar navel, al vrij snel ging ik naar de bovenkant van haar onderbroek. Ik vroeg “Erover of erin?” “Nu erover, maar straks erin. En vooral voelen.” Ik ging naar beneden en kon ter hoogte van haar clitoris iets onregelmatigs voelen. Julia raakte duidelijk nog meer opgewonden en zei “Dit is superheerlijk. Straks ook nog erin.”

Julia stond weer op, ging weer voor mij staan met haar gezicht naar mij toe. Ze haalde het elastiek van haar onderbroek naar voren zodat ik erin kon kijken. Ik zag geen schaamhaar en kon nog net haar clitoris zien. Ze liet me niet tussen haar benen kijken.

Intussen stopte de trein in Assen. Ik ging weer naar de ingang en zag daar de conducteur weer. Hij wees instappende passagiers al de andere kant op naar achteren en zei “Die kant op, het voorste deel van de trein is niet beschikbaar.” Ai dacht ik, zou hij ons gezien hebben? Ik ging in ieder geval meteen terug naar Julia die weer bij mij op schoot ging zitten.

Julia zei “Nu met je hand in mijn broekje en streel wat je net gezien hebt.” Ik deed zo en ging naar haar clitoris en uiteindelijk met mijn vingers in haar broekje nog tussen haar benen. Julia begeleidde daarop mijn hand terug naar haar clitoris “Hier strelen graag, ik ben helemaal opgewonden en ik vind dit ontzettend lekker.” Ik ging haar intensief strelen daar, intussen zoende ik haar ook. “Doorgaan, doorgaan.” riep Julia. Uiteindelijk bereikte zij haar hoogtepunt.

Wij waren bijna in Groningen. Julia deed haar t-shirt en rokje weer aan en gelukkig had niemand ons gezien. Ze pakte uit haar tas één van de vier andere nieuwe onderbroeken en zei: “Ik doe toch maar een schone aan voor de zekerheid.” Zij wisselde de onderbroeken vanonder haar spijkerrokje en gaf de onderbroek waarin ik haar net had klaargemaakt aan mij en zei: “Die is voor jou als herinnering. Je eerste intieme actie bij een meisje.” Ik deed de onderbroek snel in mijn broekzak.

Aankomst in Groningen en het afscheid

We reden station Groningen binnen en gingen alvast naar de deur aan de rechterzijde. Julia riep: “Ik zie daar mijn moeder en mijn beide zussen.” Ik keek naar buiten en herkende haar moeder weer uit station Goes. Naast haar stond een meisje en een jonge vrouw. Dat zijn dus Debora van 14 jaar en Tamara van 22 jaar. Debora droeg een donkerblauw t-shirt en een dun lichtblauw rokje met donkerblauwe bloemen tot boven haar knieën, voor de rest blote benen. Tamara droeg gewoon een spijkerbroek. Ik zag mijn ouders niet.

Wat ik ook zag was dat er nog een spoor lag tussen de trein en het perron waar zij stonden. Dit betekende dat wij links gingen uitstappen en Julia’s moeder en haar zussen over een loopbrug naar het goede perron moesten. De trein stopte en onze deur was bij de trap die van de loopbrug kwam. Achter ons zagen wij de conducteur.

We zagen Debora de trap af rennen en riep “Julia” Julia riep terug “Debora.” De conducteur vroeg “Is dat je zusje? Ze springt nu van de trap af.” Julia bevestigde dat zij haar zusje was, maar we zagen ook dat tijdens de sprong het rokje van Debora omhoog kwam en haar onderbroek bloot kwam te liggen en helemaal zichtbaar werd. Net als Julia droeg Debora een hagelwitte. Ik zag intussen Tamara en Julia’s moeder ook van de trap komen en nu liepen mijn vader en moeder ernaast, ze waren met Julia’s moeder aan het praten. Debora deed intussen haar rok weer goed.

We stapten uit en Debora en Julia groetten elkaar. De conducteur die vlakbij ons stond zei “Nou meisjes, jullie hebben allebei een prachtige onderbroek aan.” Waarop Julia rood aanliep in haar gezicht. Hij vervolgde tegen Julia “Nog geen zwarte beha? Die draagt ieder meisje tegenwoordig, ook mijn dochters, die willen niet anders.” En tegen Debora “Kun je je moeder niet vragen of zij een onderbroek in een kleurtje koopt voor je?”

Debora draaide zich om en liep richting mijn ouders en haar moeder en zus en op dat moment zag ik dat ze van achter haar rokje nog niet goed had gedaan, haar benen waren helemaal zichtbaar en daarboven haar billen bedekt door haar witte onderbroek. Julia herpakte zich en zei “Debora je moet je rokje van achter nog naar beneden doen.”

Julia en mijn ouders stelden zich aan elkaar voor. Tamara zei “Papa is samen met Marco de stad in, ze wilden naar een boekenzaak. Marco is mijn vriend trouwens.” Helaas had de moeder van Julia gehoord wat de conducteur zei en vroeg: “Hoezo prachtige onderbroek, die hoor je niet te zien. En een onderbroek in een kleurtje vind ik nergens voor nodig.” Julia liep meteen opnieuw rood aan en ik ook. Mijn moeder redde ons en zei meteen: “Als het goed is had uw dochter een plasongelukje en heeft mijn zoon een nieuwe onderbroek gekocht voor uw dochter.” Julia herpakte zich, gaf mij spontaan een zoen en zei: “Zelfs vier onderbroekjes, er was een actie. En deze zitten heel fijn dus ik ga er meer van kopen.”

Haar moeder gaf het nog niet op: “Wel wit toch hoop ik.” Waarop Julia mij weer een zoen gaf en zei: “Ja, vier witte. Hij heeft het perfect gedaan.” Ze pakte de drie onderbroeken uit de tas, gaf ze aan haar moeder en zei: “De vierde heb ik aan.”

Haar moeder hield een onderbroek omhoog en richtte zich naar mij: “Meer dan voortreffelijk. Goed gedaan. Voortaan mag zij deze zelf kopen.” Debora vroeg aan haar moeder “Hoe zit dat dan met kleurtje?” Waarop hun moeder antwoordde “Julia en Debora, vanochtend heb ik wat gezegd over wanneer je een broek mag dragen en wanneer een rok. Nu zeg ik wat je daaronder moet dragen van mij: je broekje is voor jullie allebei in ieder geval groot model en wit.” Debora protesteerde, maar moeder zei: “Wat dragen de andere meisjes op school en in de kerk?” “Dat is niet eerlijk, ik heb gym met alleen zwarte kousen kerk meisjes, die dragen niet anders dan van die hele grote witte.” “Dan kijk ik alleen naar onze kerk, ik was vorige week mee op het meidenweekend 15, 16 en 17 jaar en die droegen allemaal wit. Dus ik blijf bij mijn standpunt. Trouwens, Tamara, heb jij in Groningen intussen broekjes gekocht?” Tamara antwoordde “Ja en ik heb Marco meegenomen, zodat hij kon zien wat ik draag. Hij heeft geen inspraak en vond het prima wat ik kocht.” Zij trok uit haar spijkerbroek haar onderbroek omhoog en dat bleek ook een witte. Tamara vervolgde “Ook nog wit. En mama, goede keuze met dit standpunt em Julia en Jasper goed gedaan met deze broekjes.”

Moeder zei ook “Goede keuze.” En tegen mij “Nu heb je ook wat gehoord over kledingregels in onze kerk. Ik heb het er onderweg met mijn man over gehad, hij vertelde over jou en dat hij jou vanochtend het station in Goes heeft gezien Maar is het een idee dat je kleding ook in je verslag verwerkt? Als het goed is ben je nog met je verslag bezig?”

Ik verwerkte de kledingregels nog in het verslag, zowel de kwestie broek en rok als de ondergoed keuze. Mijn definitieve verslag, met het kleding beleid dus, werd uiteindelijk enorm gewaardeerd door mijn begeleiders. Wat betreft Julia heb ik alleen de herinnering en de witte onderbroek waarin ik haar heb klaargemaakt.