Dit verhaal is een nieuwe serie... Het begint dit deel rustig maar vervolgdelen zullen harder worden
De gang was leeg. Alleen het zoemen van de tl-buizen en het zachte tikken van de klok vulden de stilte terwijl ze voor het lokaal van meneer Visser stond. Haar hart klopte zo hard dat ze het in haar keel voelde. Ze zat in 5 VWO, en haar cijfers waren een regelrechte ramp. wiskunde een vier. Economie een vijf-min. Geschiedenis een magere vijf. Ze dreigde te blijven zitten.
Ze duwde de deur open.
Haar mauve croptop zat strak om haar borsten en eindigde precies boven haar navel, zodat een stukje gladde, licht gesproete huid zichtbaar was. Haar zwarte broek zat als een tweede huid om haar heupen en billen, hoog in de taille, zodat de ronde lijn van haar lichaam onmiskenbaar was. Haar lichtbruine haar was nonchalant in een hoge, wat slordige paardenstaart gebonden. Losse lokken hingen langs haar gezicht. Over haar neusbrug en wangen lag een fijne waas van sproeten. Haar volle lippen waren zacht roze. Achter haar tanden glinsterden beugels wanneer ze nerveus haar onderlip beet.
Meneer Visser keek op. Zijn blik gleed langzaam over haar, van haar gezicht naar het blootliggende stukje buik, naar de strakke broek, en weer omhoog. Hij zei niets terwijl hij opstond en om het bureau heen liep.
“Kom hier.”
Luna liep naar hem toe. Hij greep haar kin tussen duim en wijsvinger en tilde haar gezicht omhoog, zodat ze hem moest aankijken. Zijn vingers waren warm en stevig.
“Je staat er belachelijk slecht voor,” zei hij rustig. “Echt belachelijk. Ik heb de cijfers hier. Wil je dat ik ze hardop voorlees terwijl je zo voor me staat?”
Ze slikte. “Ik… ik weet het al, meneer.”
“Niet hard genoeg.” Hij liet haar kin los, maar zijn hand gleed naar haar schouder en duwde haar zacht maar dwingend achteruit tot haar billen tegen de rand van zijn bureau kwamen. “Blijf staan.”
Hij pakte de stapel papieren van zijn bureau en begon voor te lezen, terwijl hij vlak voor haar stond.
“Wiskunde: vier. Economie: vijf-min. Geschiedenis: vijf. Engels: net een zes. En dat terwijl je best slim genoeg bent. Je bent gewoon lui. Of te druk met hoe je eruitziet.”
Zijn vrije hand ging naar haar middel. Zijn duim streek over de blote huid onder haar croptop, precies boven de rand van haar broek. Luna’s adem stokte. De aanraking was licht, maar het effect was enorm. Een rilling trok over haar rug.
“Kijk me aan terwijl ik dit zeg,” beval hij. Zijn duim bleef bewegen, langzaam heen en weer over haar warme huid. “Je komt hier binnen in dat korte topje en die strakke broek alsof je denkt dat niemand merkt hoe je jezelf tentoonstelt. Alsof je denkt dat dat iets goedmaakt aan die cijfers.”
Luna voelde de schaamte als een hete golf over haar gezicht en nek trekken. Haar wangen gloeiden. Tegelijkertijd trok er iets zwaars en nats samen tussen haar benen. Ze genoot ervan. Van hoe klein ze zich voelde. Van hoe hij haar lichaam noemde alsof het deel was van haar falen.
Hij liet de papieren op het bureau vallen en pakte met beide handen haar heupen vast. Zijn vingers digden in de stof van haar strakke broek. Hij draaide haar half om, zodat ze met haar rug tegen hem aan stond, en boog zich over haar schouder heen.
“Voel je dat?” fluisterde hij dicht bij haar oor. Eén hand gleed van haar heup naar voren, over haar buik, en stopte precies onder de rand van haar croptop. Zijn vingers spreidden zich uit over haar blote huid. “Dit lichaam… dit is wat je gebruikt in plaats van je hersens. Je denkt dat als je er zo uitziet, de cijfers vanzelf wel omhooggaan.”
Luna’s knieën werden zwak. Ze leunde achterover tegen hem. Haar billen drukten tegen zijn lichaam. Ze voelde hoe hard hij was.
“Antwoord,” beval hij. Zijn hand schoof iets hoger, tot zijn vingers de onderkant van haar borst raakten, nog net onder de stof van haar top.
“J-ja, meneer…” Haar stem was hees. De beugels flitsten zichtbaar toen ze haar lippen natmaakte.
Hij draaide haar weer naar zich toe en duwde haar met één hand op het bureau, zodat ze half zat, half hing. Zijn andere hand greep haar paardenstaart en trok haar hoofd licht achterover, zodat haar keel blootlag en haar gezicht omhoog wees.
“Je kunt dit nog rechtzetten,” zei hij, terwijl hij tussen haar gespreide benen ging staan. Zijn heupen drukten tegen de binnenkant van haar dijen. “Maar niet door harder te leren. Die kans heb je al gehad. Er zijn andere manieren waarop een meisje als jij haar cijfers kan opkrikken. Manieren waarbij je alleen maar hoeft te gehoorzamen. En te laten zien dat je snapt hoe slecht je er nu voor staat.”
Zijn hand liet haar paardenstaart los en ging naar de zoom van haar croptop. Langzaam trok hij de stof omhoog, tot haar borsten bijna blootlagen. De koele lucht van het lokaal raakte haar huid. Luna hijgde zacht. De schaamte brandde, maar de opwinding was sterker. Ze voelde hoe nat ze al was in haar strakke broek.
Meneer Visser boog zich over haar heen. Zijn mond was vlak bij de hare.
“Je gaat hier blijven tot ik tevreden ben. En elke keer dat je een cijfer omhoog wilt, ga je me laten zien hoe graag je dat wilt. Begrepen?”
Luna knikte zo goed als ze kon met haar hoofd nog iets achterover getrokken door de manier waarop hij haar vasthield. Haar sproeten staken scherp af tegen haar blosende huid. Haar ogen waren glanzend van schaamte en opwinding tegelijk.
“Hardop,” beval hij. Zijn hand gleed naar beneden, over haar buik, en drukte stevig tegen de voorkant van haar strakke broek, precies waar ze het het meest voelde.
“Ja, meneer,” fluisterde ze. Haar stem trilde. “Ik… ik begrijp het. Ik sta er slecht voor. En ik… ik wil het goedmaken.”
Hij glimlachte nauwelijks. Zijn vingers drukten harder, wreven langzaam heen en weer over de natte stof tussen haar benen terwijl hij haar bleef aankijken.
“Goed meisje. Dan beginnen we nu met hoe belachelijk slecht je er écht voor staat. En jij gaat precies doen wat ik zeg.”
Luna’s ademhaling was oppervlakkig en snel. Haar borsten rezen en daalden onder het half omhoog getrokken croptop. Ze zat half op zijn bureau, benen gespreid, handen steunend achter zich, terwijl zijn hand tussen haar benen bleef bewegen en zijn andere hand haar kin vasthield zodat ze hem moest blijven aankijken.
De vernedering zat dik in haar keel.
De opwinding zat nog dikker tussen haar benen.
En ze wilde allebei niet laten stoppen...
Dit verhaal is een verzoek van Luna, moet ze de rest bijverdienen en laten zien wat een onderdanig braaf sletje ze is? Laat het weten in de reacties