Het grind was nog warm van de dag. Het was nog licht, zo'n eindeloze zomeravond waarin de lucht roze wordt en niet donker. Ik bleef even op de stoep staan en keek links en rechts, naar de ramen van de andere huisjes, naar het pad, of er iemand aankwam. Er kwam niemand. Nog niet. Ik kreeg kippenvel over mijn hele lijf, en het was niet van de kou; het was gewoon warm. Het was van het idee. Mijn tepels werden zo hard dat het pijn deed, en ik voelde hoe ik nog natter werd. Bang en geil tegelijk, Sophie. Ik wist niet dat die twee zo dicht bij elkaar konden liggen.

Ik liep over het pad naar nummer 32 en voelde de lucht overal. Langs mijn tepels, die nog pijn deden van Mike's vingers. Langs mijn billen, die gloeiden van jouw handen. Tussen mijn benen, waar ik nat was van mezelf en van hen. Bij elke stap voelde ik mijn kontje, waar Bas een uur eerder nog in had gezeten. Ergens ging een gordijn opzij, of ik verbeeldde het me, en ik kromp even in elkaar. Mijn handen schoten omhoog om mezelf te bedekken. Toen liet ik ze weer zakken. Langzaam. Iedereen die nu naar buiten kijkt, dacht ik, ziet een blote vrouw. En ik liep gewoon door, met knikkende knieën en een kutje dat klopte bij elke stap.

Ik voelde me zo naakt als ik me nog nooit had gevoeld, en tegelijk was het alsof ik eindelijk iets had uitgetrokken wat ik mijn hele leven had gedragen.

Ze zaten op het terras achter hun huisje. Vier man, rond een wegwerpbarbecue, met een krat Hertog Jan tussen hun voeten. De rook van de worstjes hing laag tussen de struiken, ergens uit een telefoontje klonk "Viva Hollandia", en een van hen zat met een oranje petje achterstevoren te lachen om iets wat ik niet hoorde. Gewone jongens. Slippers, korte broeken, verbrande schouders. Jongens die je op een camping ziet en meteen weer vergeet.

Ik bleef staan achter de heg, nog net uit het zicht. En toen schoot het pas echt door me heen: ik ben naakt. Ik sta hier spiernaakt, en zo meteen loop ik naar vier vreemde mannen toe en ga ik ze aanspreken.

Mijn knieën werden slap. Ik wist niet eens precies wat jij wilde, Sophie. Wilde jij ze zelf neuken? Of gaf je je slaaf aan hen, zoals je mij aan Bas had gegeven? Ik wist het niet. En nog erger: ik wist niet wat ík wilde. Wil ik dit wel? Durf ik zo ver te gaan? Ik stond daar met mijn hart in mijn keel en mijn kutje kloppend, en ik voelde hoe nat ik was, zo nat dat het langs de binnenkant van mijn dijen liep. Ik schaamde me kapot en ik was nog nooit zo geil geweest.

Ik pakte het oranje sjaaltje om mijn hals vast. Oranje. Ons woord. Ik hoefde alleen maar terug te lopen en ermee te zwaaien, en alles zou stoppen. Een witte vlag, maar dan oranje. Midden in het WK nog wel. Ik moest bijna lachen, daar achter die heg, en misschien was het dat lachje dat me over de streep trok. Ik liet het sjaaltje los.

Ik stapte naar voren. Ze zagen me toen ik al bij het hekje stond. Het werd doodstil. Een van hen liet bijna zijn worstje vallen.

Ik weet hun namen nu, dus ik geef ze je nog eens, want jij was die avond vooral bezig met indelen. Thijs, met die rode krullen en dat brede Brabantse accent; hij was degene die op de oprit had gefloten. Ruben, de stille, met zijn bril en zijn PSV-shirt. Sander, de grote met de baard, die op een bouwbedrijf werkt en handen heeft als kolenschoppen. En Milan, met zijn donkere huid en zijn lachende ogen, die het meest praatte en het minst verlegen was. Ze komen uit de buurt van Eindhoven, alle vier eind twintig, een weekje aan zee omdat Sander jarig was. Gewone jongens. Het soort jongens waar ik vroeger op een verjaardag beleefd mee had gepraat over het weer.

"Goedenavond," zei ik. Mijn stem trilde. "Mijn… mijn meesteres vraagt of jullie zin hebben om langs te komen. Bij nummer 28."

Thijs keek naar zijn vrienden en toen weer naar mij. "Meen je dat nou?"

"Ja," zei ik. En toen, omdat ik voelde dat ze het moesten horen: "Mijn man is erbij. Hij vindt het goed."

Dat zei ik. Hardop. Tegen vier vreemde mannen bij een barbecue.

En pas toen het eruit was, drong het tot me door wat ik eigenlijk aan het doen was. Ik stond daar niet om ze uit te nodigen voor een biertje of een potje klaverjassen. Ik nodigde ze uit om te komen neuken. Gewoon. Om seks. En zij wisten het ook, ik zag het aan hun gezichten, aan hoe hun blikken van mijn ogen naar mijn borsten gleden en weer terug, alsof ze niet wisten welke van de twee ze moesten geloven.

En weet je wat het gekste was, Sophie? Ik hoopte stiekem dat ze niet alleen voor jou zouden komen. Ik hoopte dat ze ook voor mij kwamen. Tot vrijdag had ik in mijn hele leven maar één man gehad. Mike. Alleen Mike. Een uur eerder was Bas erbij gekomen, en ik had nog niet eens bevat wat dat betekende. En nu stond ik daar, naakt bij een hekje, en wilde ik dat er nog vier bij kwamen. Ik schrok van mezelf, maar ik kon het niet ontkennen: ik wilde het.

Het was Milan die als eerste opstond. "Nou, ik ga," zei hij, en de anderen lachten. "Zeg maar ja, jongens, voordat ze zich bedenkt." Thijs zei ja, Sander zei "nou en of", en Ruben vroeg nog, heel lief eigenlijk, of het echt oké was. Ik heb hem recht aangekeken en ja gezegd. Ik moest het hem twee keer zeggen. Toen knikte hij en zei: "Dan graag." Ik vond dat zo mooi, Sophie. 

Ik liep voor ze uit terug over het pad. Vier mannen achter mijn blote kont. Ik heb me geen moment omgedraaid. Mijn kutje was zo nat dat het langs mijn dij liep. Ik wist dat ze het konden zien, en ik wilde dat ze het zagen.

Jij stond in de deuropening op ons te wachten, met je glas in je hand, en je keek ze een voor een aan alsof je ze kwam keuren. "Welkom, heren," zei je. "Dit is mijn slaafje. Jullie mogen haar gebruiken. Maar eerst gaat ze iedereen laten zien hoe beleefd ze is."

En toen deelde je in. Je sprak, en ik deed.

---

Ik ga het je nu gewoon vertellen zoals het was. Geen omschrijvingen meer. Ik heb er de hele dag over nagedacht en ik wil het opschrijven met de woorden die erbij horen.

Ik ging op mijn knieën midden in die woonkamer en maakte een voor een hun broeken open. Thijs eerst. Zijn pik sprong eruit, keihard, met een druppeltje op de punt, en ik heb hem in mijn mond genomen zonder dat iemand het me hoefde te zeggen. Hij smaakte naar zout en barbecuerook. Toen Ruben, die zijn hand op mijn hoofd legde alsof hij bang was me te breken, en ik zoog hem tot hij kreunde en die lieve hand ineens in mijn haar greep. Toen Sander. Dik. Zo dik dat mijn lippen strak om hem heen stonden. En toen Milan. Toen ik zijn short naar beneden trok, sloeg zijn pik tegen mijn wang en ik moest hardop lachen. Sophie, ik had nog nooit zo'n pik gezien. Lang en dik en zwaar, met een glanzende donkere eikel, en ik kreeg hem nog niet voor de helft in mijn mond. Ik heb het geprobeerd. Ik heb gekokhalsd en het nog een keer geprobeerd, en hij lachte en streelde mijn haar en zei: "Rustig aan, schat. Hij loopt niet weg."

Ik zat daar op mijn knieën, met vier pikken voor mijn gezicht, en Mike en Bas erachter die hun eigen pik vasthielden en keken. Zes stijve pikken. Voor mij. En ik dacht niet: wat doe ik hier. Ik dacht: welke eerst.

Daarna werd het één grote warme kluwen. Mike kwam achter me zitten en schoof zijn pik in mijn kut terwijl ik Thijs pijpte, en hij fluisterde in mijn oor dat hij van me hield. Midden in die chaos, met zijn pik diep in me en een andere pik in mijn mond. Ik moest bijna huilen. Ik zag jou op de bank liggen met Sander tussen je benen, die je met lange, zware stoten neukte, en Ruben in je mond, en je keek naar mij en knipoogde. Bas tilde me op de salontafel en neukte me op mijn rug terwijl Milan met zijn pik over mijn tieten wreef en ik hem aftrok met allebei mijn handen. Ik kwam. Ik kwam op die salontafel met Bas in me en Milans pik in mijn handen, en ik schreeuwde het uit, en niemand hield op.

En toen zei je: "Milan. Haar kut. Langzaam."

Hij ging op de bank zitten en ik liet me op hem zakken, en het duurde lang. Hij rekte me zo ver op dat ik dacht dat ik zou scheuren. Het brandde, het deed pijn, en ik wilde meer. Ik ging alleen maar verder open, en verder, tot ik helemaal op zijn schoot zat en zijn hele pik in me zat en ik niet meer kon praten. Ik voelde hem tot in mijn buik. Ik heb nooit zo vol gezeten. Toen begon ik te bewegen, op en neer op die enorme pik, en na een minuut of twee kwam ik al, schokkend, met mijn nagels in zijn schouders, en ik spoot over zijn ballen.

Toen gebeurde het, Sophie. Waar ik vrijdag, toen ik dat kaartje van je las, nog niet eens over durfde te denken. Thijs ging achter me staan, spuugde in zijn hand en wreef het tussen mijn billen. "Ja. Neuk mijn kont." kreunde ik. En hij duwde zijn pik in mijn kont, terwijl Milan nog in mijn kut zat. En toen kwam Sander naast de bank staan en draaide mijn hoofd naar zich toe, en ik deed mijn mond open.

Drie pikken. Tegelijk. Eén in mijn kut, één in mijn kont, één in mijn mond. Ik werd van alle kanten geneukt door drie mannen die ik twee uur daarvoor nog nooit had gesproken, terwijl mijn man ernaast stond met zijn pik in zijn hand. En Sophie, het was heerlijk. Ik ga niet doen alsof het anders was. Het was het heerlijkste wat ik ooit heb gevoeld. Ik was helemaal vol. Er was geen plek meer in mij die niet gevuld was, en geen gedachte meer in mijn hoofd. Ze bewogen alle drie in een ander ritme, en ik werd heen en weer geschoven tussen die pikken, en ik voelde Milan en Thijs elkaar bijna raken door dat dunne wandje in mij heen. Ik kwam. En toen kwam ik nog een keer, en ik spoot, en ik hield op met tellen. Ik weet nog dat ik dacht: dit ben ik. Dit ben ik ook. Ik ben een vrouw die het heerlijk vindt om door drie mannen tegelijk geneukt te worden. En ik schaam me er niet voor.

Jij lag vlakbij op de grond, op handen en knieën, met Bas achter je en Ruben voor je. Ik zag je gezicht. Je genoot. En ik vond het zo mooi om te zien dat jij niet alleen gaf maar ook nam.

Ze wisselden. Iedereen heeft in iedereen gezeten die avond. Mike en Thijs spoten tegelijk over mijn gezicht en ik lag met mijn ogen dicht te lachen. Te lachen, Sophie. Met zaad in mijn haar en op mijn wimpers. Ik heb nooit gedacht dat ik daarbij zou lachen.

Hoe vaak ik ben gekomen weet ik echt niet meer. Acht keer? Tien? Na een tijdje liep het in elkaar over. Ik weet alleen dat ik op het laatst niet eens meer kon staan.

Toen het voorbij was, lagen we met z'n achten verspreid over die arme vakantiewoning, zwetend en plakkerig en kapot. De koelkast was leeg. "Het bier staat nog bij ons in de tuin," zei Sander, zonder zijn ogen open te doen. Niemand bewoog. Dus stond ik op.

Ik dacht er niet eens bij na. Pas toen ik buiten op het pad stond, met nog steeds alleen dat sjaaltje om, besefte ik wat ik deed. Het was inmiddels nacht, de lantaarntjes langs het pad waren aan. Ik liep naar nummer 32, langzamer dan de eerste keer, met benen die nog trilden en zaad dat langs mijn dijen liep. Ik rook naar seks. Ik voelde me een totaal ander mens dan de vrouw die een paar uur eerder achter die heg had staan twijfelen.

In hun tuin stond het krat Hertog Jan nog naast de afgekoelde barbecue, meeg dan half vol. Ik bukte, tilde het op, en het was zwaarder dan ik dacht, dus moest ik het tegen mijn buik houden, met mijn borsten er bovenop.

Op dat moment ging bij nummer 30 de deur open. Het stel. Hij met een vuilniszak, zij met een vest om haar schouders. Ze bleven allebei stokstijf staan.

"Goedenavond," zei ik. Ik weet niet waar het vandaan kwam.

De man deed zijn mond open en weer dicht. De vrouw keek van mijn gezicht naar het krat, naar mijn dijen, en weer naar mijn gezicht. "Gaat… gaat alles wel goed?" vroeg ze uiteindelijk.

"Heel goed," zei ik. "Beter dan ooit, eigenlijk." En toen, omdat ik niet wist wat ik anders moest zeggen: "Het bier was op."

Ik draaide me om en liep terug, met dat krat tegen mijn buik en mijn blote billen naar hen toe, en ik voelde hun blikken in mijn rug branden. Halverwege hoorde ik haar zeggen: "Dat was toch die vrouw van de oprit?" En hij, zacht: "Ja. Godallemachtig." Ik had een rood hoofd tot in mijn hals, Sophie. En ik liep te glimlachen als een gek.

Binnen juichten ze toen ik binnenkwam. Iedereen pakte een flesje. Milan legde zijn hoofd op mijn buik. En om een uur of twaalf stonden ze op, trokken hun shorts weer aan, en Thijs gaf me bij de deur een kus op mijn wang.

"Bedankt voor de gastvrijheid, dames," zei hij. "Misschien zien we jullie zo op het strand."

"Misschien," zei jij. Ik zei niks. Ik stond in de deuropening, bloot, met zaad dat uit mijn kut en mijn kont langs mijn dijen liep, en zwaaide.

Ik heb die nacht niet geslapen van geluk. Ik lag tussen jou en Mike in en luisterde naar jullie ademhaling en dacht: ik heb vier vreemde mannen gehad, plus mijn man en zijn beste vriend, in mijn kut, mijn kont en mijn mond, en ik schaam me niet. Het was alsof er een steen van mijn borst was gerold die er al zat zolang ik me kan herinneren.

En dan zondag. Ik wil je over zondag vertellen, want dat was misschien wel de mooiste dag.

Het was zo heet. Al om tien uur 's ochtends was het vijfentwintig graden. Jij werd wakker, rekte je uit en zei: "Vandaag geen regels." Gewoon zo. Geen meesteres, geen slaaf. Ik was eerst bijna teleurgesteld, en toen nieuwsgierig wie ik zou zijn zonder dat iemand zei wat ik moest doen.

We liepen met z'n vieren over de duinen naar het strand van Hoek van Holland. Jij in dat korte vintage jurkje, ik in het gele, allebei niks eronder, Mike en Bas met een koelbox tussen zich in. Mijn kut was nog gezwollen van de avond ervoor en mijn kont deed pijn bij elke stap door het mulle zand, en ik genoot van elke steek, omdat ik precies wist waar hij vandaan kwam. Bij de strandopgang was dat winkeltje met opblaasbanden en emmertjes en zonnebrand, weet je nog? Met dat rek met badkleding achterin. Jij hield een string omhoog die eigenlijk alleen uit touwtjes bestond, met een driehoekje stof ter grootte van een postzegel, en je zei: "Deze. Voor ons allebei." De jongen achter de kassa werd zo rood als een kreeft. Ik nam de zwarte, jij de witte. Er zaten bijpassende topjes bij. Die hebben we nooit aangetrokken.

Op het strand spreidden we onze handdoeken uit. Ik pakte de zoom van mijn jurkje vast en aarzelde. Toen trok ik het in één beweging over mijn hoofd. Geen bikini eronder, Sophie. Niets. Ik had dat touwtje nog in mijn tas zitten. Heel bewust. Ik wilde het voelen, al was het maar een minuut: helemaal bloot op een gewoon strand, op een gewone zondag, tussen gewone mensen.

Een groepje Duitsers met een windscherm. Een man met een metaaldetector. Twee mannen verderop met een frisbee, en een oudere man op een klapstoeltje met een krant. Eerst keek niemand. En toen keek de frisbee-man. Hij liet zijn arm zakken, en de frisbee vloog langs hem heen. De man met de krant liet hem een stukje zakken. Een van de Duitsers stootte zijn vriend aan.

Ik voelde het meteen. Een scheut, recht door mijn buik naar mijn kutje, zo fel dat ik even mijn adem inhield. Mijn tepels trokken samen in de warme wind. Ik dacht: ze zien alles. Mijn tieten, mijn kutje, de rode plekken op mijn billen van gisteren. Dat alleen al maakte me nat. Vrijdag zou ik me doodgeschaamd hebben. Nu stond ik daar en liet het gebeuren, en ik genoot ervan dat ze keken.

Ik bukte langzaam naar mijn tas. Langzamer dan nodig was, met mijn billen naar de zee en naar wie er maar keek. Ik viste het stringetje eruit, en stapte er met één been in, en toen met het andere. Ik trok het heel langzaam omhoog langs mijn dijen. Toen het touwtje tussen mijn billen gleed en het lapje stof tegen mijn kutje kwam, kreeg ik weer zo'n scheut, en ik moest echt even blijven staan. Het lapje was zo klein dat het mijn lipjes niet eens helemaal bedekte. Eigenlijk was ik met dat ding aan nog blotere dan zonder.

Topless. Ik. Met mensen om me heen die keken. En ik dacht: zie je wel. Het is gewoon een lichaam. Het is gewoon zomer. Maar het was meer dan dat, Sophie, en dat weet jij ook. Het was míjn lichaam, en voor het eerst in mijn leven vond ik het niet erg dat anderen het zagen. Ik vond het heerlijk.

Ik weet niet hoeveel uur we daar hebben gelegen. We praatten. Over alles en niks. Over jouw studie, en dat je eigenlijk geschiedenis wilt gaan geven, en dat je dat met escortwerk betaalt en er geen spijt van hebt. Over het WK, en of Van Persie nog zou scoren. Over Mike en mij, dat we elkaar al kennen sinds hij de buurjongen was en we pas veel later, als volwassenen, verliefd werden, en dat ik dacht dat ik hem helemaal kende en dat dit weekend bewees dat dat niet zo was. Hij gaf me een kus toen ik dat zei, op mijn schouder, die warm was van de zon.

Ik heb die middag uren zo goed als naakt gelegen. Zo'n stringetje telt niet, dat weet je. Dat touwtje zat tussen mijn billen en dat lapje bedekte nog niet eens mijn hele kut; als ik met mijn benen uit elkaar lag, kon iedereen mijn lipjes zien. Ik deed geen moeite om ze dicht te houden. Ik liep zo naar de zee, tieten bloot, en dook de golven in, en toen ik eruit kwam plakte het natte touwtje tussen mijn kutlippen en kon ik net zo goed niks aanhebben. Ik liep zo terug, langzaam, langs die Duitsers. Een van hen hief zijn bierblikje naar me op. Ik zwaaide terug. De oude Jess zou op slag dood zijn neergevallen.

En weet je, het was niet geil op een gespannen manier. Het was geil op een rustige, warme manier. Alsof mijn hele lichaam een beetje zoemde. Als ik naast Mike lag, liet ik soms mijn hand in zijn zwembroek glijden en hield ik zijn pik gewoon even vast. Ik voelde hem hard worden in mijn hand, en dan liet ik hem weer los. Niet eens om iets te doen. Alleen omdat het kon. Omdat hij van mij is en ik het lekker vind. Een keer lag Bas op zijn rug naast me een krant te lezen, en ik schoof mijn hand onder zijn heup en pakte zijn pik vast en trok hem even af, een paar keer, zomaar, terwijl ik met jou praatte over welke ijsjes het lekkerst waren. Hij keek op, met een rooie kop, en ik keek alleen maar onschuldig terug. Jij lag in een deuk. Zo ben ik nu dus, Sophie. Een vrouw die op een vol strand de pik van de beste vriend van haar man vastpakt omdat ze er zin in heeft.

Halverwege de middag kwamen ze inderdaad langs. Thijs, Ruben, Sander en Milan, met een voetbal en een tas vol blikjes. Ze kwamen bij ons zitten alsof we oude vrienden waren. Ruben smeerde mijn rug in, en zijn handen trilden een beetje toen hij bij mijn billen kwam. Ik fluisterde dat hij gisteren wel in mijn kut had gezeten, dus dat hij daar echt niet meer verlegen voor hoefde te zijn. Hij werd vuurrood en smeerde verder. Er gebeurde verder niks. We voetbalden een beetje op het natte zand, jij en ik topless tussen zes mannen die ons allemaal al hadden geneukt, en het voelde volkomen normaal. Tegen vijven namen ze afscheid. Milan gaf me een zoen in mijn nek en zei: "Blijf zo, Jess." Ik weet niet of hij wist hoeveel dat voor me betekende.

Op de terugweg door de duinen liep ik met mijn jurkje in mijn hand. Gewoon. Pas bij het park trok ik het weer aan.

Bas ging zondagavond naar huis. Hij moest maandag vroeg werken. Het afscheid was raar en lief tegelijk. Hij omhelsde Mike lang, zo'n echte mannenomhelzing met klappen op de rug, en toen omhelsde hij mij en fluisterde: "Dank je dat ik dit mocht meemaken." Ik heb hem gezoend. Op zijn mond, met tong, met mijn hand op zijn pik door zijn broek heen. Mike stond ernaast en vond het goed. En toen hield hij jou heel lang vast, en jullie zeiden iets tegen elkaar wat ik niet hoorde.

En toen waren we met z'n drieën. Jij, Mike en ik. Zoals het vrijdag begon.

Die nacht was anders dan alle andere. Langzaam. Geen bevelen, geen klemmen, geen zweep. We lagen op dat grote bed met de ramen open en de geur van de zee die naar binnen kwam, en we hadden alle tijd. Jij en ik zoenden heel lang, terwijl Mike ons streelde. Ik heb je gelikt, langzaam, mijn tong in je kut en dan omhoog naar je clit en dat ringetje, tot je met je handen in mijn haar klaarkwam en mijn naam zei. Niet "slaafje". Jess. Ik heb je sap van mijn kin gelikt en ik vond het het lekkerste wat er is. Toen ging je op Mike zitten en ik keek hoe zijn pik in je kut verdween, centimeter voor centimeter, en ik zat achter je met mijn armen om je heen en mijn handen op je tieten en speelde met je piercings terwijl je hem bereed. Ik voelde jullie allebei bewegen, tegen mijn borst en mijn buik. Ik zag mijn man in een andere vrouw, en het maakte me alleen maar verliefder op hem.

Daarna nam Mike mij. Heel diep en heel langzaam, met zijn ogen op de mijne, en jij lag naast ons en kuste ons om de beurt, en je vingers lagen op mijn clit. Ik kwam twee keer zo, met zijn pik diep in mijn kut en jouw vingers en jouw tong in mijn mond. Hij spoot in mij, en toen hij eruit gleed, ging jij tussen mijn benen liggen en likte je me schoon, zijn zaad uit mijn kut, en ik kwam nog een keer op je tong. We vielen in slaap als een kluwen, bezweet en plakkerig, zonder te weten waar het ene lichaam ophield en het andere begon.

En toen maandagochtend. Vanochtend nog maar, al voelt het nu, bijna middernacht, als een week geleden.

Om tien uur stond die zwarte Bentley ineens op het grind, zo stil dat we hem niet eens hadden horen aankomen. Vincent stapte uit in zijn pak, met die zonnebril, en leunde tegen de auto alsof hij daar elke maandag stond. Ik zag je gezicht veranderen toen je hem zag. Een beetje zacht. Je hoort bij een andere wereld, Sophie, dat snap ik. Maar je was dit weekend ook van ons.

Ik had me voorgenomen niet te huilen. Dat is mislukt. Jij hield me vast en ik drukte mijn gezicht in je haar, die ongelooflijke blonde krullen die naar zout en zonnebrand roken, en ik kon geen woord uitbrengen. Mike gaf je een kus en zei iets heel Mike-achtigs, iets als "dank je, voor alles, echt", en je lachte en zei dat hij de beste prijs had gewonnen die er was. Hij zei dat hij dat wist. En hij keek naar mij toen hij het zei, niet naar jou. Ik weet niet of je dat zag.

Toen je instapte, boog ik me nog door het open raampje naar binnen. Ik had het van tevoren bedacht, als grapje, om het luchtig te houden. "Als je ooit weer een slaafje nodig hebt," zei ik, "dan weet je me te vinden." En jij lachte en zei: "Pas maar op, ik hou je eraan." En ik lachte ook.

Maar Sophie. Ik zeg het je nu maar eerlijk, omdat ik het aan het raampje niet durfde. Het was geen grapje. Ik meen het. Ik wil het nog een keer. Ik wil weer op mijn knieën zitten met dat oranje sjaaltje om en jouw stem horen die zegt wat ik moet doen. Ik wil weer naakt over een pad lopen naar een groepje vreemden en zeggen dat ze me mogen neuken. Ik wil weer drie pikken tegelijk in me voelen, in mijn kut, mijn kont en mijn mond, en klaarkomen tot ik niet meer weet hoe ik heet. Ik wil dat jij me slaat als het niet lukt, en me daarna over mijn haar aait en me braaf noemt. Ik wil vol zaad in een deuropening staan en zwaaien. Mike weet het. Ik heb het hem gisteren gezegd, en hij zei: "Ik ook." Dus dat is dan geregeld, denk ik.

Kijk nou wat ik allemaal heb opgeschreven. Ik heb het net teruggelezen en ik zit met een rood hoofd op het bed, en tussen mijn benen ben ik zeiknat. Mike vraagt wat er is. Ik zeg dat hij moet wachten tot ik op "verzenden" heb gedrukt.

We zitten nu in een hotel vlak bij Schiphol. Morgenochtend vliegen we terug naar huis. Vanavond zaten we beneden in de lounge, Mike met een whisky en ik met een witte wijn, en we praatten over alles. Over jou, over het weekend, over mij. Hij zei dat hij het nog steeds niet kon geloven. Dat hij bang was dat ik morgen in het vliegtuig weer gewoon de oude Jess zou zijn, met een topje over mijn bikini en het licht uit. "En stiekem," zei hij, "hoop ik dat je zo blijft."

Toen knikte hij naar de bar. Daar zaten twee mannen, duidelijk zakenlui. Pak, das los, laptoptassen aan hun voeten, een jaar of veertig. "Zie je die twee?" zei hij. "Durf jij die aan te spreken? Ermee mee naar boven gaan? Dan kom ik later en doe ik mee."

Ik keek hem aan, Sophie. Een week geleden had ik hem een klap gegeven. Nu voelde ik weer die scheut, die je inmiddels wel kent.

"Niet vanavond," zei ik. "Vanavond moet ik eerst Sophie schrijven." Hij lachte, en ik dacht dat hij opgelucht was. Toen zei ik: "Maar ik neem je weddenschap aan. Volgend weekend. Een hotel, een paar honderd kilometer van huis, waar niemand ons kent. Jij kiest het hotel, ik kies de mannen."

Je had zijn gezicht moeten zien.

Dus ja, schat. Je hoort nog van me. Ik vertel je alles: welk hotel, welke mannen, hoeveel, en wat ze met me hebben gedaan. Zonder omschrijvingen, dat beloof ik.

Dank je, Sophie. Dat je me liet zien wie ik kon zijn. Dat je me eerst liet heersen en me daarna liet vallen, en me opving. Dat je nooit één keer hebt gelachen om hoe preuts ik was. Ik ben niet meer die Jess van vrijdag. Ik weet nog niet precies wie ik nu ben, maar ik vind haar leuk. En ze is een stuk geiler dan die oude.

Mijn MSN is hetzelfde als dit adres. Voeg me toe. Op mijn Hyves-foto heb ik wel een topje aan. Voorlopig nog.

Heel veel liefs, kusjes op al je mooie plekjes, en dan bedoel ik echt alle plekjes,

je Jess

(slaafje, als je wilt)

P.S. Ik heb het oranje sjaaltje gehouden. Het ligt in mijn tas. Ik ruik er af en toe aan.

Ik las het één keer. Toen nog een keer. Toen klapte ik de laptop half dicht en bleef ik naar het scherm staren, naar dat smalle streepje licht.

Mijn koffie was koud. Mijn wangen waren nat, en ik wist niet precies wanneer dat was gebeurd. En mijn kutje klopte.

Ik stond op, liep rondjes door de loft, zette nieuwe koffie, ruimde de vaatwasser uit, hing de handdoeken van gisteravond over het rek. Gewone dingen. Het hielp niets. Na een halfuur zat ik weer op de bank en las ik de mail voor de derde keer, langzaam, bij elke zin. Toen ik eindelijk op de klok keek, was het bijna één uur 's middags.

Ik liet me achterover in de kussens zakken, zette één voet op de salontafel en de andere op de rugleuning, en liet mijn hand over mijn buik naar beneden glijden. Ik was weer nat. Natter dan ik had gedacht. Mijn vingers vonden mijn clit, het kleine zilveren ringetje, en ik draaide er heel langzaam omheen. Ik dacht aan Jess' tong. Aan hoe ze me vrijdag nog het bevel had gegeven niet te komen, en hoe ze me zaterdag smeekte of ze me mocht laten komen.

De gordijnen stonden open. Dat doen ze altijd. Mijn loft heeft drie hoge ramen aan de grachtkant, en aan de overkant zit een studentenhuis met een dakterras, en daaronder een terrasje bij een café. Ik dacht er niet eens aan. Of misschien juist wel.

Ik schoof twee vingers in me en kreunde hardop. Mijn andere hand kneep in mijn tepel, draaide aan de piercing tot het pijn deed op de goede manier. Ik dacht aan Milan die Jess oprekte, aan vier vreemden die haar volgden over het pad. Ik duwde mijn vingers dieper en mijn heupen kwamen van de bank. Ik kwam snel en hard, met mijn hoofd achterover en mijn mond open, en mijn dijen trilden ervan na.

Toen ik mijn ogen opendeed, zag ik ze.

Aan de overkant, op het dakterras van het studentenhuis, stonden drie jongens. Studenten, begin twintig, in shorts en met blote bovenlijven. Ze waren bezig met het terras: tuinstoelen uitklappen, een slinger oranje vlaggetjes tussen twee palen spannen, een stapel nieuwe kratten bier naast een grote koelbox. Over de reling hing een Nederlandse vlag, nog van de wedstrijd van vrijdag, en eronder een laken met in dikke oranje letters: VANAVOND URUGUAY. Ze waren gestopt met sjouwen. Ze keken. Ze keken allemaal, recht in mijn raam. En beneden, aan de rand van de gracht, stond een man met een fiets aan de hand stil, een jaar of dertig, overhemd met opgerolde mouwen, die niet eens deed alsof hij naar het water keek.

Een van de jongens op het dak hief langzaam een flesje bier naar me op.

Ik moest lachen. Echt hardop lachen.

Ik stond op, liep naakt naar het middelste raam, schoof het omhoog en leunde naar buiten in de warme middaglucht. Mijn borsten hingen boven de vensterbank, mijn haar viel over mijn schouders.

De jongen met het flesje was me voor. "Hé, buurvrouw!" riep hij. "Vanavond halve finale! Kom je bij ons kijken? Bier genoeg!"

Ik keek naar die kratten, naar die drie blote bovenlijven, en voelde mijn kutje nog nakloppen van mijn eigen vingers. Vanavond. Dat was nog zeven uur. Zo lang wilde ik niet wachten.

"Misschien," riep ik terug. "Maar waarom komen jullie niet eerst even hier? Dan kijken we wel of ik vanavond kom."

"Meen je dat?" Precies wat Thijs tegen Jess had gezegd. Ik knikte. "Nummer 14. Derde verdieping. Bel maar drie keer."

Ik keek naar beneden, naar de man met de fiets. "Jij ook, als je wilt."

Hij keek me even aan, zette toen zonder een woord zijn fiets op slot tegen de brug en liep naar mijn deur.

Ik ging terug naar binnen, pakte een flesje water uit de koelkast en trok de deur van de loft alvast op een kier. Op mijn telefoon lichtte een sms'je op van het bureau in Amsterdam: of ik donderdag om acht uur kon, in het Amstel Hotel. Ik typte "ja" terug.

Beneden ging de bel. Drie keer. Toen nog eens drie keer. Ik hoorde voetstappen op de trap, gelach, iemand die "doe normaal, man" fluisterde.

Ze stonden een beetje onhandig in de deuropening, de drie studenten met hun flesjes en de man met de fiets een stap erachter. Niemand wist waar hij moest kijken, dus ze keken overal tegelijk.

Ik keek naar ze en voelde het weer, dat kloppen tussen mijn benen. Ik had me net laten komen, maar het was niet genoeg. Lang niet. Na dat hele weekend, na die mail, wilde ik geen vingers meer. Ik wilde geneukt worden. Nu. Niet donderdag in het Amstel, niet over een paar dagen door een van mijn vrienden. Nu, hier, door deze vier vreemden die naar me stonden te staren.

"Kom binnen," zei ik. "Ik ben Sophie. Ik studeer hier, net als jullie." Ik nam een slok water. "En daarnaast ben ik escort."

Het werd heel even stil. Toen floot een van de jongens zachtjes. Ik zag ze naar elkaar kijken, ongeloof en opwinding door elkaar.

"Een avond met mij kost een paar duizend euro," zei ik. "En ik weet best dat jullie dat niet in je studentenhuis hebben liggen."

"Maar het is feest in het land," zei ik. "Vanavond halve finale. Dus vandaag vraag ik niks." Ik liet mijn hand langzaam over mijn buik naar beneden glijden. "Al ben ik natuurlijk ook maar een arme student, die best wat extra kan gebruiken. Als jullie straks vinden dat je waar voor je geld hebt gekregen, dan zie ik dat wel."

De jongen met het flesje grijnsde. "En vanavond?"

"Later hebben we het erover of ik bij jullie kom kijken," zei ik. "Het is maar net wat jullie verlangen. Zijn jullie dan nog steeds met z'n drieën, of wordt het groot feest op dat dak?"

Ze keken elkaar aan. "Er komen er wel een paar meer," zei de jongen met het flesje voorzichtig.

"Dat dacht ik al." Ik glimlachte. "Dat is voor later. Maar als jullie niet met z'n drieën zijn, spreken we vooraf de regels af. En een bedrag."

De man met de fiets duwde de deur achter zich dicht.