Vrijdagnamiddag is het meestal boodschappen doen. Maar zo nu en dan gun ik mezelf een snipperdag. Geen verplichtingen, geen lijstjes, geen haast. Gewoon een dagje helemaal me time.

Die vrijdag was zo’n dag.

Ik trok de stad in en kuierde wat rond al windowshoppend.

De grote winkelketens interesseren mij zo niet, maar vooral de kleine boetiekjes in de zijstraatjes zijn mijn ding.

Ik sloeg een rustig zijstraatje in en liep langs een klein lingeriewinkeltje.

In de etalage hing een prachtig zwart kanten setje met een halve cup bh en een kleine string.

Delicaat, verleidelijk en uitdagend trok het mijn aandacht.

Ik stapte het winkeltje binnen en een jonge dame begroette mij met een glimlach vanachter een ouderwetse toonbank.

“Kijkt U maar even rond” zei de dame “ik ben zo klaar en dan kom ik U dan helpen”.

“Geen probleem” antwoordde ik “ik heb tijd zat”.

Ik keek wat rond in het winkeltje, maar mijn aandacht werd toch getrokken naar de frisse verschijning van de jonge dame achter de balie.

Het was een aantrekkelijke vrouw, enkele jaartjes jonger dan mij. Met haar ongeveer 1,75 meter was ze zo te zien even groot dan ik. Haar slanke figuur, niet al te grote borsten en lange, glanzend zwarte haar gaven haar een bijna exotische uitstraling. Ze had iets Zuidelijks over zich.

Ik droomde even weg, ik weet zelfs niet hoe of waarom, maar plots schrok ik van een lieve stem die achter mijn rug vroeg: “zo mevrouw, wat kan ik voor U betekenen?”

“Oh euh” stamelde ik wanneer ik mij omdraaide en in een paar mooie donkere ogen keek.

“Excuseer mij” stamelde ik “ik was even afgeleid”.

“Geen probleem” antwoordde de jonge dame “zegt U het maar”.

“Awel, dat mooie zwarte setje in de etalage hebt U dat nog in mijn maat denkt U?” vroeg ik.

“Ik denk het wel want ik heb het setje gisteren pas binnen gekregen en vanmorgen pas in de etalage uitgestald. En wat is Uw maatje?” vroeg de dame.

“Gewoonlijk heb ik 75B van cupmaat” antwoordde ik.

“Prima, een zeer courant maatje. Ik ga even kijken voor U”.

Ze draaide zich om en liep naar een deur achteraan de winkel.

Na een poosje kwam ze terug, haar armen gevuld met enkele setjes.

“Zo” zei ze, “voorraad genoeg.”

Ze legde de setjes voorzichtig op een glazen kastje midden in het winkeltje. Haar vingers gleden nog even over de fijne stoffen, alsof ze zich ervan wilde vergewissen dat alles perfect lag. Daarna wees ze naar het zwarte setje.

“Dit is het setje uit de etalage. Mooi, hè? Mevrouw heeft een goeie smaak”.

Ze gaf mij het zwarte setje en zei “zo, mevrouw. Gaat u maar even passen. Volg mij maar.”

Ik volgde haar naar de pashokjes. Terwijl we liepen zei ik “zeg maar Lore hoor. Mevrouw klinkt zo stijf, hè.”

“Ge hebt gelijk” antwoordde de jonge vrouw. “Mijn naam is Annabel. Maar zeg maar Anna. Dat doet iedereen die mij kent.”

Quasi boos reageerde ik “ha nee. Uw naam is Annabel. Dat is de naam die uw ouders bij uw geboorte hebben gekozen omdat zij het allebei een mooie naam vonden. Wie weet hoe lang ze naar die naam gezocht hebben. En trouwens… Annabel is een bijzonder mooie naam.”

Ze zweeg een ogenblik.

Ik zag hoe ze lichte bloosde terwijl ze antwoordde “ge hebt gelijk, Lore. Zo heb ik er eigenlijk nog nooit over nagedacht.”

Bij het pashokje schoof ze het gordijntje opzij. Ze nam het setje nog even van me over en gaf het daarna langzaam terug. Haar vingers raakten mijn hand heel even.

Eigenaardig, maar ik wist niet wat er mij allemaal overkwam.

“Zo” zei ze pas het maar even. Ik blijf hier in de buurt. En als ge mij nodig hebt, geef dan maar een seintje”.

“Prima” antwoordde ik.

Ik stapte het pashokje binnen en trok het gordijntje dicht.

In de kleine ruimte hing een fris reukje.

Ik kleedde me langzaam uit, nam het bh’tje voorzichtig in mijn handen en trok het aan. Het was een prachtig exemplaar, verfijnd en elegant, sexy ook.

Ik draaide me naar de grote spiegel en bekeek mezelf aandachtig. Toch merkte ik al snel dat er iets niet helemaal klopte. De cups sloten niet mooi aan en lieten hier en daar wat ruimte.

Een lichte paniek maakte zich van me meester. Net nu ik zo blij was met deze mooie bh.

Ik schoof het gordijntje een stukje open en wenkte Annabel.

Ze kwam enkele stappen dichterbij, trok het gordijn helemaal open en keek me met een glimlach aan.

“Wauw… wat mooi.”

Ik glimlachte even en zei “ja, ik vind hem ook prachtig. Maar vind je niet dat de cups niet helemaal goed rond mijn borsten aansluiten?”

“Misschien een beetje” antwoordde Annabel “maar daar kunnen we wel iets aan doen.”

Ze kwam dichterbij en bleef even voor me staan. Haar blik gleed aandachtig over de bh, alsof ze precies wilde inschatten wat er veranderd moest worden.

“Mag ik?” vroeg ze.

“Zeker” antwoordde ik “doe gerust.”

Annabel knikte en zei “kijk, we kunnen de omtrek van de bh nog wat aanpassen. Maar de meeste dames maken eigenlijk al een fout bij het aantrekken ervan.”

Ze glimlachte en vroeg “als het je niet stoort, zou ik je willen vragen de bh even uit te doen. Dan kan ik je laten zien hoe je hem het beste aantrekt.”

Ik draaide me met mijn rug naar haar toe en vroeg “kunt ge de sluiting voor me openen?”

Annabel kwam dichterbij en ik voelde hoe Annabel de haakjes losmaakte. De bh kwam voorzichtig los en gleed langzaam van mijn schouders.

“Zo, ik zal het je even tonen” zei ze terwijl ze de bh in haar handen hield.

Ik draaide me naar haar toe en ik merkte dat haar blik net iets langer dan verwacht op mijn borsten rustten.

Annabel voelde zich betrapt en glimlachte even.

“Kom” zei ze uiteindelijk zacht “Ik zal je laten zien hoe het moet.”

Annabel gaf mij de bh en zei “neem de bh vast met de cups en hou ze ter hoogte van Uw buik.”

Ik nam de bh over, nam de cups vast en hield de bh ter hoogte van mijn buik.

Ik de spiegel zag ik hoe mijn borsten ietsje naar beneden hingen en mijn tepels stijf stonden.

“Mooi zo” zei Annabel “nu trek je de bh omhoog totdat Uw borsten in de cups hangen. Dan breng je je bovenlichaam recht, duwt Uw borsten stevig in de cups en maak de sluiting dicht”.

Ik deed wat Annabel zei en merkte dat de cups inderdaad beter pasten.

“Amai” zei ik opgelucht “dat is een goede truc. Bedankt voor de tip”.

“Ge moet mij niet bedanken Lore” antwoordde Annabel “ik wil wel dat mijn klanten tevreden zijn”.

“Dat begrijp ik” zei ik.

“Nu past die bh perfect hé?” vroeg Annabel.

“Ja, ik neem het setje” antwoordde ik.

“Prima” antwoordde Annabel “en… zal ik de sluiting weer openen of…”.

Ik liet haar niet uitspreken, nam met beide handen de cups van de bh vast, draaide mij met de rug naar haar en zei “doe maar, met veel plezier”.

Annabel opende de sluiting en ik liet de bh zakken.

Ik merkte dat ze in de spiegel weer naar mijn borsten keek en ditmaal keek ik via de spiegel recht in haar ogen en vroeg “vind je ze mooi?”.

Annabel bloosde even maar antwoordde dan “ja Lore je hebt werkelijk een paar mooie borsten en wees maar zeker dat ik het weet want ik zie er hier dagelijks passeren”.

“Oh ja, bedankt” antwoordde ik en overhandigde de bh aan Annabel.

“Neem je het slipje ook?” vroeg ze.

“Ja ja, het volledig setje” zei ik.

“Prima” zei Annabel “ik ga al naar de kassa, kleed je maar rustig aan”.

Nadat ik weer aangekleed was begaf ik mij ook naar de kassa.

En terwijl Annabel mijn aankoop inpakte vroeg ik haar of zij ook bh’tjes of lingerie setjes had voor opgroeiende meisjes want de borstjes van onze dochter begonnen zich al te ontwikkelen en zij schaamde zich een beetje omdat veel van haar klasgenootjes al een bh droegen.

“Ja” antwoordde Annabel mij “maar daar is niet zo veel keuze in”.

“Dat snap ik wel” zei ik “maar het mag best iets simpel zijn, niet te opvallend”.

“Ik heb zo wel wat in voorraad, maar dat is van de vorige collectie” antwoordde Annabel “maar volgende week verwacht ik wel een nieuwe lading, misschien zit daar wel iets tussen, maar het is toch best dat uw dochtertje meekomt om te passen”.

“Prima, geef mij maar een seintje wanneer de nieuwe collectie binnen is” zei ik.

Ik schreef ons telefoonnummer op een papiertje, betaalde mijn aankoop en verliet het winkeltje.

Eenmaal terug thuis liet ik mijn aankoop aan Stijn en onze dochter zien. Beiden vonden het heel mooi, maar onze dochter reageerde meteen “En wanneer krijg ik eindelijk mijn bh?”

“Awel” antwoordde ik “ik heb goed nieuws voor u. Annabel, de dame van het winkeltje, krijgt volgende week een nieuwe collectie binnen. Daar zullen waarschijnlijk ook stukken tussen zitten voor jonge meisjes. Ze gaat mij verwittigen zodra de nieuwe collectie binnen is, en dan gaan we samen een bh voor jou kopen. Wat denk je daarvan?”

Ze sprong bijna een gat in de lucht en riep uit volle borst “Joepieee!!!”

Na het douchen en vlak voor het slapengaan trok ik nog snel mijn nieuwe setje aan om het te tonen aan Stijn, die al in bed lag.

Toen ik sensueel de slaapkamer binnenkwam, reageerde hij meteen enthousiast “Amai Lore, you sexy thing! Wat een verschijning! Wat een lijf!”

“Zeg Stijn” zei ik lachend “niet overdrijven hé, ventje.”

“Nee nee, Lore” antwoordde hij “ik meen het echt. En nog meer: wat ben ik een gelukzak met zo’n mooie vrouw én zo’n lieve dochter.”

Terwijl ik me uitkleedde antwoordde ik “Ja Stijn, ik ben dan ook een gelukkige vrouw, een gelukkige echtgenote en moeder.”

Ik gleed tussen de lakens naast hem en nestelde me in zijn armen. Ik voelde me een beetje opgewonden en geil, want ik zou ongesteld worden en de dagen daarvoor ben ik altijd supergeil, mijn borsten voelen ietsjes harder, mijn tepels worden nog gevoeliger en vlugger dik en stijf en ik masturbeer minstens een maal per dag, soms meerdere keren. Kortom mijn hele lijf is dan veel gevoeliger. Maar ook emotioneel ondervind ik dan stemmingswisselingen.

En nu even tussendoor wat “ladies talk”: zijn er onder de lezeressen vrouwen die ook geiler zijn in de dagen vlak voor hun ongesteldheid?

Ik lag met mijn rechterbeen over de benen van Stijn en terwijl ik wat met zijn lul speelde vertelde ik over mijn ervaring in het lingeriewinkeltje en over Annabel.

“Zeg, weet ge, Stijn…” zo begon ik “die kennismaking deze namiddag met die jonge dame van het lingeriewinkeltje, Annabel, laat mij eigenlijk niet echt los.”

“Hoezo?” vroeg Stijn “vertel, schat.”

“Awel Stijn, ik weet het niet goed, Annabel is een mooie verschijning, vrij jong, ik schat haar zo een jaar of dertig, mooi zwart haar, mooi figuur, professioneel en enthousiast, maar toch komt ze mij melancholisch over, heeft ze een tristesse in haar ogen, alsof ze iets mist in haar jonge leven. En zoals ze naar mijn lichaam keek bij het passen. Ik weet niet goed wat ik er moet over denken”.

“Wat bedoel je met haar blik” vroeg Stijn.

“Ze keek niet zomaar” ging ik verder “het was alsof haar ogen net iets langer bleven hangen dan nodig was. Eerst professioneel, bijna afstandelijk… en dan plots heel aandachtig”.

“Misschien vond ze gewoon wat ze zag mooi” zei Stijn met een ondeugende glimlach.

“Dat weet ik dus niet.”

“Of misschien is ze wel lesbisch.”

“Zou kunnen” antwoordde ik “maar zelfs dan verklaart dat haar blik niet helemaal.”

“Er zit iets achter”.

Stijn keek mij even beteuterd aan en vroeg dan “Wat bedoelt ge?”

“Een soort melancholie. Iets wat ge niet meteen kunt plaatsen. Alsof ze, ondanks haar glimlach en haar enthousiasme, ergens iets mist… of op iets wacht. Het was vooral haar blik” zei ik.

“Welke blik?” vroeg Stijn.

Ik glimlachte even.

“Die van haar toen ze me hielp met passen”.

“Oei…” zei Stijn “dan krijg ik er dus concurrentie bij van het andere geslacht. Amai, dan zal ik toch eens serieus uit mijn schelp moeten komen.”

Ik keek hem uitdagend aan en zei “zeveraar ge weet goed genoeg dat ik tijdens fotoshoots en modeshows voortdurend omringd ben door vrouwelijk schoon. En trouwens, ook door mannelijk schoon.”

“Dat weet ik maar al te goed” zei hij “maar die Annabel lijkt toch iets anders met u te doen”.

Ik antwoordde niet meteen.

Misschien omdat hij gelijk had, want hoe langer ik erover nadacht, hoe duidelijker ik me haar ogen weer voor de geest haalde.

En die blik… die had ik blijkbaar nog niet van me af kunnen zetten.

“Maar kom” zei ik “genoeg over Annabel, ik heb goesting in een portie eiwitten”.

Ik liet zijn ondertussen stijf geworden lul los, nam zijn ballen vast en kneep erin en zei “Nè, nu weet ge het hé”.

Hij verkrampte en we begonnen te rollebollen in bed.

Stijn draaide mij op mijn rug, nam mijn beide polsen vast en drukte deze achter mijn hoofd terwijl hij bovenop mijn benen ging zitten.

Zijn stijve lul stond als een vlaggenmast rechtop in volle ornaat.

“Mmmm” zei Stijn “zo kun je niets meer uitvreten hé geile Lore”.

“Dat klopt” antwoordde ik “maar ge doet mij pijn aan mijn polsen”.

“Oei, sorry” zei Stijn en hij loste zijn greep wat waarop ik van de gelegenheid gebruik maakte, mijn polsen lostrok en hem met een stevige duw van mij afduwde.

Hij viel op zijn rug naast mij waarop ik op zijn benen ging zitten en zijn lul stevig beet nam en hem traag begon af te trekken.

Ik trok zijn voorhuid over zijn dikke natte eikel en duwde met duim en wijsvinger het voorvocht uit zijn lul.

Ik boog mijn naakte lichaam naar voren waarop mijn borsten op zijn onderbuik duwden en likte over zijn eikel, nam zijn eikel in mijn mond en slurpte het voorvocht uit zijn plasbuis.

“Mmmm wat is dat lekker” zei ik “maar omdat ik dra ongesteld zal worden heb ik nood aan een portie eiwitten hé Stijntje”.

“Awel geil sletje” antwoordde Stijn “die kan ik je geven maar ge zult ze zelf moeten opkloppen”.

Ik lachte, nam zijn dikke lul met twee handen vast en begon hem traag af te trekken.

“Ja, zo zal het niet lang meer duren voordat ge Uw portie eiwitten zult hebben” zei Stijn “maar ik zou ze niet verspillen en rechtstreeks van de bron tot mij nemen, zei meneer pastoor destijds”.

“En die wist het wel hé” antwoordde ik waarop ik mijn mond over zijn eikel schoof en hem begon te pijpen.

Zijn lul was glibberig en ik omcirkelde langzaam zijn natte eikel met mijn tong en likte zijn heerlijk voorvocht naar binnen.

Ik hapte zijn dikke leuter naar binnen en neukte hem met mijn mond.

Hij kreunde zacht, nam mijn hoofd beet en duwde het omlaag zodat zijn dikke lul diep in mijn mond gleed tot tegen mijn keel.

Ik kokhalsde maar neukte zijn dikke stamper verder met mijn mond.

Vervolgens liet ik zijn lul tussen mijn lippen uit mijn mond glijden, nam de dikke schacht vast en trok hem traag af.

Ik likte zijn geaderde schacht van boven naar beneden over zijn opgezwollen ballen tot tussen zijn anus en zijn ballen en zoog zijn ballen een voor een in mijn mond en knabbelde er zachtjes op.

Stijn wiechelde met zijn kont en kreunde van geilheid “ooohhh Lore, wat pijp je lekker!!!”.

“Ja Stijntje” antwoordde ik geil “maar er komt nog meer, wacht maar even” waarop ik met mijn tong langs zijn bilnaad likte en met het puntje van mijn tong rondjes begon te draaien rond zijn kontgaatje.

Ik voelde hoe hij zijn billen opspande telkens ik mijn tong dieper in zijn kontje duwde.

Zelf was ik ondertussen bloedgeil en mijn kutsappen liepen in stromen langs mijn dijen en druppelden het laken kletsnat.

Plots zei Stijn “ik ga komen Lore!!!”.

Ik richtte mij bovenlichaam op, nam zijn lul beet en zei “goed zo grote jongen, kom maar goed klaar en schiet je lekkere eiwitten maar in mijn mondje” waarop ik zijn eikel met mijn mond omsloot en hem begon te pijpen.

Plots voelde ik zijn lichaam schudden en beven en onder een harde kreun “ooohhh Lore, ik kooom, grrr” voelde ik hoe zijn lul begon te kloppen en hij zijn eerste klodders sperma in mijn mond spoot.

Ik hield zijn lul in mijn mond voelde de ene na de andere straal sperma in mijn mondje geloosd worden.

Hoe zeer ik ook mijn best deed om alles door te slikken kon ik niet alles in mijn mond houden en voelde hoe zijn lekkere, warme sperma langs mijn mondhoeken naar buiten druppelden.

Ik zoog de laatste druppels uit zijn lul waarop ik mij oprichtte en mijn volgespoten mond aan Stijn aanbood waarop ik mijn mond op zijn mond plaatste en we begonnen te tongen waarbij ik zijn sperma in zijn eigen mond liet druppelen.

Ik rolde op mijn zij, nam zijn slappe lul beet en zei “amai Stijntje, uw bron staat nog niet droog hoor”.

“Neen Lore” antwoordde Stijn “en de productie smaakt nog lekker ook, niet?”

“Mmmm ja” antwoordde ik waarop ik zijn had nam en deze tussen mijn kletsnatte dijen naar mijn geile kut bracht.

“Amai Lore, wat ben je nat” zei Stijn waarop hij mijn dikke opgezwollen klit begon te vingeren en wanneer hij zijn half slappe lul tegen mijn billen duwde kwam ik gillend en grollend klaar.

Na een lekkere douche en het verversen van de lakens konden we eindelijk naar bed om te slapen.

Verschillende dagen gingen voorbij zonder dat we iets van Annabel hoorden. Maar voor Louise leken die dagen eindeloos te duren. Iedere dag opnieuw vroeg ze wanneer ze nu eindelijk haar bh zou krijgen. Ze zeurde ons werkelijk de oren van het hoofd en haar geduld leek met de dag kleiner te worden.

Telkens wanneer de telefoon rinkelde, schoot ze overeind en haastte ze zich naar de telefoon, in de hoop dat het Annabel zou zijn.

En uitgerekend op het moment dat Annabel eindelijk belde, was Louise te laat. Ik nam de hoorn op.

Toch leek het wel alsof Louise op de een of andere manier wist wie er aan de andere kant van de lijn was, want amper had ik “Hallo?” gezegd of daar stond ze al naast mij, met een nieuwsgierige blik op haar gezicht.

Omdat het ondertussen al half vijf was, stelde ik voor om de volgende dag naar de winkel te gaan.

Maar Louise was het daar duidelijk niet mee eens. Ze begon hevig te gesticuleren en riep “Neen mama! Als we ons haasten, kunnen we nu nog gaan!”

Ik moest even lachen om haar enthousiasme.

“Ik denk niet dat dat nog gaat lukken” antwoordde ik, maar toch vroeg ik aan Annabel “tot hoe laat is de winkel eigenlijk open?”

“Ik sluit om zes uur” antwoordde Annabel “maar kom gerust nog langs.”

Oké, alvast bedankt, hé Annabel. We zullen ons haasten,” zei ik.

“Jullie moeten zich echt niet haasten,” lachte Annabel. “Ik ben toch nog een tijdje in de winkel.”

Ik hing op, draaide me naar Louise en zei “Kom op dan. We mogen nog tot bij Annabel gaan. Even opfrissen en weg”.

“Yeeeh!!!” klonk het enthousiast door de kamer “Ik zal mij haasten!”

En nog voor ik goed en wel uitgesproken was, rende ze de trappen op richting badkamer. Haar teleurstelling van de voorbije dagen was in één klap verdwenen.

Toen we uiteindelijk bij de winkel aankwamen, was de winkel al gesloten, maar achter de kassa zagen we Annabel nog bezig.

Ik tikte even tegen het raam.

Annabel keek op, herkende ons en kwam meteen naar de deur en liet ons binnen.

“Jullie hebben zich blijkbaar wél gehaast” zei ze met een brede glimlach terwijl ze ons hartelijk begroette.

“Ja” antwoordde ik lachend “gij hebt heel de dag al in de winkel gestaan en ge zult waarschijnlijk wel blij zijn wanneer ge om zes uur eindelijk kunt afsluiten. En dan laat ge ook nog ambetante klanten binnen na sluitingstijd”.

“Ach Lore” zei Annabel met een lach “ik doe dat niet voor alle klanten hoor. Ik doe dat alleen maar voor mijn sympathieke klanten”.

Ze keek even naar Louise, die ondertussen al nieuwsgierig om zich heen stond te kijken.

“En dat is dus uw dochtertje Louise?” vroeg Annabel.

“Klopt” antwoordde ik en legde mijn hand op haar schouder.

“Dat is al een flinke dochter en zo te zien heeft ze alles van haar moeder” antwoordde Annabel.

“Blijkbaar” antwoordde ik “iedereen zegt dat, maar wij als ouders zien dat natuurlijk niet”.

“Maar kom” ging Annabel verder “ik heb het een en ander binnengekregen. Jullie hebben nu alle tijd om rustig te kijken, te kiezen en te passen. We hoeven ons helemaal niet te haasten”.

Dat was precies wat Louise wilde horen.

Ze stond midden in het winkeltje en keek haar ogen uit. Haar blik ging van het ene rek naar het andere. Al die verschillende kleuren, al die modellen en al die mooie lingerie… je kon aan haar gezicht zien hoe bijzonder ze het allemaal vond.

“Vind je het mooi?” vroeg ik haar.

“Ja, mama” antwoordde ze enthousiast “al die mooie lingerie in alle kleurtjes… en dan zoveel verschillende modellen. Het is inderdaad heel mooi”.

Ze bleef nog even verwonderd rondkijken, alsof ze bang was dat ze iets moois zou missen.

Annabel leidde Louise naar een klein pashokje en bracht verschillende setjes voor haar mee. Ze trok het gordijntje open en zei “kies maar wat je mooi vindt en trek het even aan, ik wacht hier”.

Louise pakte een setje op, haar vingers licht trillend van spanning en ging naar binnen. Ze liet het gordijntje een stukje open zodat Annabel nog net kon zien wat ze deed. Voorzichtig trok ze haar T-shirt over haar hoofd waarna zij bijna zonder aarzeling de bh over haar blote lijfje liet glijden. Ietwat onwennig, maar toch zelfverzekerd.

“Net haar moeder” zei Annabel met een glimlach “zo spontaan, zo natuurlijk. Alsof ze zo op een modeshow had kunnen staan”.

Louise kwam het pashokje uit en keek in de spiegel. Ze draaide langzaam rond, haar oogopslag nieuwsgierig en een beetje trots.

“Maar mijn mama is echt een model, mevrouw,” zei ze met een ondeugende twinkeling.

Annabel keek naar mij en vroeg met een lichte glimlach “is dat zo, Lore?”.

Ik knikte en antwoordde “ja, maar niet professioneel, meer uit passie en als amateur”.

Annabel knikte begrijpend “dat zag ik meteen toen u de eerste dag hier kwam, zo natuurlijk en vol vertrouwen”.

Louise paste al de setjes. Ze kon maar niet kiezen “ik vind ze allemaal zo mooi” zuchtte ze.

“Dat kan ik begrijpen” zei ik “maar er moet toch een keuze komen”.

Annabel knielde iets naar haar toe. “Als je ze allemaal mooi vindt, dan zou ik deze twee nemen. Ze zijn zacht en rekbaar, ze vormen zich naar je lichaam en blijven toch comfortabel zitten”.

Louise glimlachte tevreden, haar ogen straalden van genoegen en zei “dat zijn ook mijn favorieten”.

“Dat is dan beslist” zei ik “kleed je maar weer aan, dan betaal ik ondertussen”.

Net toen ik wilde gaan, riep Annabel me nog na “Lore, wacht even. Van de nieuwe collectie heb ik een paar prachtige setjes. Ik wil ze je graag laten zien, zonder druk natuurlijk”.

Nieuwsgierig volgde ik haar naar de toonbank, waar ze trots een selectie neerlegde.

“Kijk eens” zei ze “vind je ze niet prachtig?”.

Ik nam een setje in mijn handen, voelde het zachte materiaal en kon de verleiding nauwelijks weerstaan.

“Wil je ze passen? Dan kan ik zien hoe ze echt zitten” stelde ze voor terwijl ze me uitnodigend aankeek.

Ik ging tot aan het pashokje en wanneer ik binnen stapte zei Annabel “doe het gordijntje maar dicht, ik blijf vlakbij”.

Toen ik in het pashokje stond voelde ik eigenaardig genoeg mijn hart iets sneller kloppen.

Terwijl ik me uitkleedde zei ik met een lichte lach “het hoeft niet dicht, er kijkt toch niemand”.

“En mocht dat zo zijn” antwoordde Annabel “dan mag jouw lichaam gezien worden Lore”.

Ik merkte dat haar blik in de spiegel bleef hangen. Eerst volgde ze de contouren van mijn borsten, daarna dwaalde haar blik langzaam lager af. Ik draaide me om en ontmoette haar ogen, waarin ik een zweem van verlegenheid zag. Ze bloosde lichtjes, terwijl ik haar glimlachend aankeek en haar beide handen even vastnam.

Na lang passen koos ik uiteindelijk twee setjes voor mezelf.

Op weg naar huis zat Louise trots naast me. Plotseling zei ze zacht “Annabel is echt lief, hè mama?”.

Ik knikte en zei “ja, dat voel ik ook zo. Ze is oprecht, zonder maskers. Maar toch lijkt ze niet helemaal gelukkig, ik weet niet waarom”.

“Misschien is ze gewoon moe” zei Louise. Ik kon alleen maar hopen dat dat zo was.

Thuis kon Louise niet wachten om haar nieuwe setjes aan Stijn te laten zien.

“Mmm, ons Louiseke wordt stilaan Louise” mompelde hij vol bewondering voor zijn opgroeiende dochter.

“Ja, papa” zei ik met een glimlach “ons meisje wordt groot”.

Verschillende weken gingen voorbij. Het dagelijkse leven hernam zijn gewone ritme, business as usual.

Toch moest ik regelmatig nog aan Annabel denken. Ik vroeg me dan af hoe het met haar zou gaan.

Normaal bracht ik Louise op woensdag naar de muziekschool en ging ik daarna nog enkele uurtjes naar huis. Maar die bewuste middag besloot ik nog even de stad in te gaan.

Als door een onverklaarbare ingeving liep ik richting het winkeltje van Annabel.

Gedachteloos bekeek ik de etalages toen plots de deur openging en Annabel naar buiten kwam.

“ Hoi Lore, wat een verrassing!” begroette ze me enthousiast. Ze gaf me een kus op de wang en voegde er meteen aan toe “Wil je binnenkomen?”.

“Oh nee Annabel” antwoordde ik “ge gaat toch sluiten?”.

“Ja” zei Annabel “ik was net van plan om hier wat verderop een broodje te gaan eten, in het Snackje. Heb je geen zin om mee te gaan?”.

“Oh, dat is spijtig. Ik heb al geluncht” antwoordde ik.

“Misschien dan een tas koffie?” stelde Annabel voor.

“Awel ja, dat gaat er altijd in” antwoordde ik lachend.

En zo zaten we even later rustig te kletsen in het Snackje.

Op een bepaald ogenblik nam ons gesprek, bijna ongemerkt, een serieuzere wending. De levensloop van Annabel kwam ter sprake.

Om een lang verhaal kort te maken: haar vader was vertegenwoordiger en haar moeder had het lingeriewinkeltje van haar eigen moeder verdergezet. Na haar humaniora begon Annabel aan haar hogere studies voor binnenhuisarchitect aan Sint-Lucas. Maar midden in haar tweede jaar sloeg het noodlot toe: haar vader verongelukte.

Het verdriet was ondraaglijk voor haar moeder en niet veel later werd ze ernstig ziek. Annabel besloot haar studies tijdelijk te onderbreken om voor haar moeder te zorgen en ondertussen de winkel voor een poosje verder te zetten.

Alleen… dat poosje duurt nu nog altijd voort.

Ondertussen was ook haar relatie met haar vriend op de klippen gelopen, waardoor ze nog steeds single was. Van haar vroegere vriendenkring was bovendien niet veel meer over. Velen waren intussen getrouwd, hadden kinderen of waren volledig opgegaan in hun carrière.

En toen zei ze dat ze zich eenzaam voelde.

Ze probeerde die eenzaamheid te verdrijven door steeds maar harder en langer te werken.

Op een bepaald moment vertelde ze dat het al heel lang geleden was dat ze nog op reis was geweest.

Zelfs een weekendje weg zat er niet meer in. Ik merkte hoe moeilijk ze het kreeg en hoe ze haar tranen probeerde te bedwingen.

“En weet ge wat ook weer zo’n zware tijd is, Lore?” zei Annabel op een bepaald ogenblik “ik ben zo vermoeid dat ik mezelf verplicht heb om veertien dagen jaarlijks verlof te nemen en mijn winkeltje te sluiten, gewoon om wat tot rust te komen. Maar zelfs dat heeft een negatieve kant, want na enkele dagen slaat de verveling toe”.

Op dat moment voelde ik hoe groot haar gebrek aan levensvreugde was. Plots begreep ik de tristesse die ik zo vaak in haar ogen had gezien.

Ja, dacht ik, die Annabel heeft een zware rugzak te dragen.

“Maar waarom gaat ge niet eens op vakantie? Of een weekendje weg?” vroeg ik haar.

“Dat heb ik in het verleden al eens geprobeerd” antwoordde ze “maar alleen op vakantie of een weekendje weg gaan, is voor mij geen oplossing. Dan pieker ik me suf”.

Ik zweeg even en dacht na. Ondertussen schoot er iets door mijn hoofd. Ik nam mijn agenda erbij en keek erin.

“Ik heb een idee” zei ik.

Annabel keek me vragend aan.

“Het tweede weekend van jouw jaarlijks verlof heb ik mijn agenda vrijgehouden. Stijn heeft dan een weekendtrip met zijn motorvrienden en Louise is op kamp met de jeugdbeweging. Ik had gedacht om dan zelf wat me-time te nemen. En eigenlijk komt dat nu perfect uit”.

Ik glimlachte en vroeg haar “wat zou je ervan denken om samen, wij tweetjes, een weekendje Brussel te doen? Ik organiseer en regel alles. Het enige wat gij moet doen, is uw koffer pakken. Wat denk je?”

“Goh, Lore…” zei ze zacht. Er zat een snik in haar stem “kan ik dat wel aanvaarden?”.

“Oké, dat is dan geregeld,” zei ik lachend, nog voor ze verder kon nadenken “ik weet een prima hotel midden in de stad, vlak bij de Nieuwstraat. Het is wel kort dag om nog een kamer te kunnen boeken, maar tijdens het verlof is het daar meestal wat rustiger. Het is eigenlijk een businesshotel waar wij meestal verblijven wanneer we een beurs of congres hebben”.

Ik stond op en zei “zodra ik thuis ben, informeer ik en laat ik het u weten”.

“Maar Lore…” zei Annabel nog “dat is ontzettend lief van u, maar gaat uw man dat wel goedvinden?”

“Die is daar onmiddellijk mee akkoord. En nu moet ik gaan, want ondertussen is de muziekles van Louise bijna gedaan”.

Ik gaf haar nog een glimlach en zei “ik bel u deze namiddag. En kop op, hé. Alles komt goed!”.

In de namiddag belde ik naar het hotel om twee single kamers te reserveren. Al snel bleek echter dat er voor dat weekend geen afzonderlijke kamers meer beschikbaar waren.

Na wat heen en weer gepraat stelde de receptionist een junior suite voor. Een ruime kamer met een groot bed dat uit twee afzonderlijke bedden bestond. Ze konden, indien gewenst, van elkaar worden geschoven.

“Dat kunnen jullie ter plaatse nog beslissen” zei hij.

Zodra de reservatie rond was, belde ik Annabel “Goed nieuws” zei ik zodra ze opnam “we hebben een kamer”.

Aan de manier waarop ze antwoordde, hoorde ik onmiddellijk dat ze opgelucht was “echt? Dat is fijn, Lore”.

Er viel een korte stilte.

Toen zei ze zacht “ik moet u iets bekennen Lore… ik kijk er echt waar naar uit”.

Haar stem had iets bijzonders, bijna verlegen. Ik voelde hoe die woorden iets met me deden.

“Alvast heel erg bedankt” voegde ze eraan toe.

“Ge moet mij niet bedanken Annabel” zei ik.

Die avond vertelde ik Stijn over mijn ontmoeting met Annabel, over alles wat ze me had toevertrouwd en over mijn plannen voor het weekend. Hij vond het een uitstekend idee.

En zo vertrokken wij dat weekend samen naar Brussel.

Toen we de hotelkamer binnenkwamen bleef Annabel even staan en liet haar blik langzaam door de kamer gaan.

“Bevalt de kamer u Annabel?” vroeg ik.

Ze keek me aan en glimlachte “en of, Lore” zei ze “maar dat is toch wel een dure kamer, niet?”.

“Daar moet gij u geen zorgen over maken. Ik trakteer u dit weekend” zei ik.

“Maar Lore…” reageerde Annabel.

“Tuut, tuut” zei ik en legde lachend mijn vinger tegen mijn lippen “ik wil er niets meer over horen”.

Ze lachte, maar haar ogen bleven even op de mijne rusten.

Daarna keek ze naar het bed, ik merkte het en kon het niet laten haar een beetje te plagen en zei lachend “ja, Annabel, het is een tweepersoonsbed”.

Ze keek me aan alsof ze mijn volgende woorden al verwachtte.

“Maar het zijn eigenlijk twee eenpersoonsbedden. Als gij liever hebt dat we apart slapen, kunnen we ze gewoon uit elkaar laten schuiven”.

Annabel antwoordde niet meteen maar ze keek naar het bed en vervolgens weer naar mij en zei “voor mij is het geen probleem om samen in dat grote bed te slapen hoor, in zo’n groot bed kunnen we best ver genoeg van mekaar liggen, maar als gij het liever splitst, is dat voor mij ook geen probleem”.

“Oké dan,” antwoordde ik “dan slapen we gewoon samen in hetzelfde bed”.

Even bleef het stil, maar uiteindelijk draaide Annabel zich om en begon haar koffer uit te pakken waarna ik hetzelfde deed.

Nadat we onze koffers hadden uitgepakt en ons wat hadden opgefrist, begaven we ons naar de bar.

Terwijl we van ons drankje genoten, legde ik mijn plannen voor het weekend uit.

Die eerste dag zouden we de buurt verkennen en enkele bezienswaardigheden bezoeken. De dag nadien, zaterdag, wilde ik volledig aan shoppen wijden.

Annabel kon bijna niet wachten om de stad in te trekken.

We dronken onze drankjes op en gingen op pad.

Ik loodste haar langs enkele bekende Brusselse trekpleisters: de Beurs, de Grote Markt en natuurlijk het obligate Manneken Pis. We slenterden door de Marollen en wandelden vervolgens door de prachtige Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen.

Ook de Rue des Bouchers lieten we niet links liggen. Toen ik daar een gezellig Italiaans restaurant ontdekte, reserveerde ik spontaan een tafeltje voor twee voor zaterdagavond.

“Zaterdagavond” zei ik met een veelbetekenende glimlach “gaan we het er eens goed van pakken”.

Annabel lachte en zei “dat begint hier precies een heel bijzonder weekend te worden, Lore”.

“Dat is eigenlijk de bedoeling” antwoordde ik “ik wil mijn nieuwe lieve vriendin in de watten leggen”.

We wandelden nog een tijdje door de stad voordat we, een beetje vermoeid terugkeerden naar het hotel. Aan de bar dronken we nog vlug iets voordat we naar onze kamer gingen.

Op de kamer fristen we ons op en kleedden we ons wat comfortabeler om later die avond in het restaurant van het hotel te dineren.

Daarna maakten we nog een wandelingetje in de omgeving

Toen we uiteindelijk weer voor onze kamerdeur stonden, keken we elkaar even aan.

“Volgens mij zijn wij allebei dood op” zei Annabel.

“Dat denk ik ook” antwoordde ik en eenmaal binnen lieten we ons bijna gelijktijdig op het grote bed vallen.

Ik draaide mijn hoofd naar haar toe en vroeg “en Annabel… valt het voorlopig mee?”.

Ze keek naar me.

Waarop ik verder vroeg “geen spijt dat ge meegekomen zijt?”.

Haar gezicht ontspande en ze zei “oh neen, Lore, absoluut niet” waarbij ze glimlachte.

“Ik ben overgelukkig. Het is jaren geleden dat ik nog zo genoten heb”.

Daarna werd ze wat stiller en zei ze “maar ik voel mij wel schuldig want ik kan u nooit echt bedanken voor wat ge allemaal voor mij doet”.

Ik keek haar een tijdje aan en antwoordde dan “dat moet toch ook niet, hé Annabel, ik heb dit gedaan omdat ik u gelukkig wil zien”.

Annabel bleef me aankijken zonder iets te zeggen.

Om de stilte wat te doorbreken, kwam ik overeind en stelde voor "zullen we ons klaarmaken om te gaan slapen?".

"Prima idee" antwoordde Annabel "ik ben echt moe".

"Wie het eerst bij de badkamer is, mag ook als eerste douchen" grapte ik terwijl ik richting badkamer liep.

"Die regel geldt thuis niet" lachte Annabel "ik kan thuis douchen wanneer ik wil".

"Oh ja” zei ik vlug "sorry Annabel, wil je misschien eerst?".

"Neen” antwoordde Annabel “geen probleem, ga gerust, maar vind je het erg als ik me alvast zal ontschminken in de badkamer?".

Terwijl ik me uitkleedde, antwoordde ik “helemaal niet, maar ik hoop dat het je niet stoort dat ik hier naakt rondloop".

"Hey Lore" glimlachte Annabel "zo’n prachtig lichaam, dat kan mij echt niet storen. Je zou eens moeten weten wat ik allemaal zie in mijn winkeltje".

Na het douchen sloeg ik de badjas van het hotel om me heen en wikkelde een handdoek om mijn natte haar.

Ik liep terug naar de kamer en zei "de douche is weer vrij, maar morgen mag jij als eerste".

Annabel bekeek me van top tot teen met een ondeugende blik in haar ogen en zei "Amai, Lore, wat een verschijning. Je lijkt wel een nimf en zo sexy".

"Ja ja" lachte ik "je laat me blozen. Ga nu maar snel douchen".

Annabel stapte onder de douche, en ik begon me ook te ontschminken.

Daarna ging ik in een zetel zitten.

Na een poosje kwam ze weer binnen, de badjas lichtjes openvallend en met haar natte haar los over de schouders ging ze ook in een zetel zitten.

"Ja Lore" zei ze "ik laat mijn haar altijd zo drogen, dat is schijnbaar beter dan föhnen, maar het duurt wel langer" .

"Dat is helemaal geen probleem" antwoordde ik "we hebben alle tijd" en vroeg haar dan of ze zin had in een kopje koffie.

Ze knikte, en ik zette koffie voor ons beiden.

Terwijl we van onze koffie nipten en wachtten tot ons haar droog was, hadden we een goed gesprek en leerden we elkaar beter kennen.

Ongeveer een uur later kwam ik overeind en vroeg "Wat denk je, Annabel, zullen we gaan slapen?".

"OK" zei ze.

Ik trok een transparant negligé aan. Transparante kleding is een van mijn geheime fascinaties, naast leder en latex.

Annabel verscheen in haar satijnen pyjama met een kort broekje en een shirtje met spaghettibandjes.

Verwondert keek ik naar Annabel en zei “hola Annabel. Wat een metamorfose. En gij zegt dat ik sexy ben. Dat setje staat je verrukkelijk, het omsluit je mooie lichaam en onthult uw mooie benen”.

Nu was het de beurt aan Annabel om te blozen en ze zei zachtjes “dat is lief van u Lore, het is lang geleden dat iemand mij nog mooi en sexy vond”.

Ik wist niet wat antwoorden en zei dan maar “dat komt wel weer, ge zult de ware nog wel ontmoeten”.

Ik glimlachte, trok de lakens wat open en zei “kom, we kruipen onder de lakens”.

Het was wel een beetje een vreemde situatie, gisteren waren we nog vrijwel vreemden voor elkaar en nu lagen we samen in hetzelfde bed.

Al was het een beetje onwennig om naast een vrij onbekende en bijna naakte in een bed te slapen, maar toch voelde het niet verkeerd.

Integendeel, ik sliep de nacht door en ’s ochtends zei Annabel dat zij ook heerlijk had geslapen.

Na het ontbijt trokken we de stad in.

De dag verliep heel leuk, winkel in en winkel uit, we bekeken kleding en lachten om dingen die we nooit zouden dragen.

Ik merkte dat Annabel meer en meer lachte.

In de namiddag stelde ik voor om langs te gaan bij de lederboetiek van Asya en Mo. Ik wilde zien of ze een nieuwe collectie hadden binnengekregen. (lees 08 - Homejacking)

Bij het binnenkomen werden we begroet door een verkoopster.

Ik vroeg of Asya en Mo er waren waarop zij antwoordde “Jawel, ze zitten in hun bureau. Wie mag ik aanmelden?”.

“Zeg maar dat Lore er is” antwoordde ik.

Even later verschenen Asya en Mo. Hun gezichten klaarden meteen op toen ze me zagen.

“Lore!”

De begroeting was hartelijk.

Ik stelde Annabel voor en merkte meteen hoe ze zich aanvankelijk wat terughoudend opstelde.

“Aangename kennismaking, Annabel” zei Asya.

“Wat een mooie verschijning” voegde Mo eraan toe “hoe komt het dat wij Annabel nog niet eerder hebben ontmoet?”.

“Wij kennen elkaar nog niet zo lang” antwoordde ik “we doen samen een weekendje Brussel. Annabel runt trouwens een lingeriewinkeltje”.

“Oh, leuk” zei Asya “dan zitten we eigenlijk in dezelfde branche”.

“Ja en neen” zei ik.

Annabel keek ondertussen om zich heen.

Ik zag hoe haar blik over de collectie gleed. Sommige stukken bekeek ze met nieuwsgierigheid, andere met een mengeling van verbazing en verlegenheid.

Mo merkte het eveneens op en zei “kom, ik toon jullie de nieuwe collectie”.

We liepen samen door de winkel.

Annabel stelde vragen, eerst voorzichtig, maar daarna steeds nieuwsgieriger.

Soms keek ze naar mij en glimlachte ik telkens wanneer onze blikken elkaar vonden.

Op weg terug naar het hotel vroeg ze hoe ik Asya en Mo eigenlijk kende.

Ik vertelde haar over de motorclub, de feestjes van Alexander en Laurens en de fotoshoots die ik voor hun speciale kleding had gedaan.

Ze luisterde aandachtig.

“Jij hebt precies een leven waar ik nog maar weinig van van weet en van begrijp” zei ze uiteindelijk.

“Dat komt wel” antwoordde ik “wanneer we wat meer tijd hebben, vertel ik u er wel meer over”.

Ze keek me even aan en vroeg “beloofd hé?”.

Ik glimlachte en zei “beloofd!!!”.

Daarna veranderde het gesprek van onderwerp, maar ik merkte dat Annabel niet langer alleen nieuwsgierig was naar mijn verhalen maar dat ze ook nieuwsgierig was naar mij.

Tijdens het diner dronken we een paar glaasjes wijn en naarmate de avond vorderde werden onze gesprekken losser.

We lachten harder en vertrouwden elkaar dingen toe die we eerder die dag nog niet hadden verteld.

Toen we uiteindelijk een beetje tipsy terug op onze kamer kwamen bleef Annabel even staan.

“Het was een heel fijne dag” zei ze.

“Ja” antwoordde ik “dat vond ik ook”.

Na ons avondritueel kropen we opnieuw onder de lakens.

Het verschil met de vorige avond was nauwelijks zichtbaar.

We legden ons op onze rug en Annabel fluisterde “welterusten Lore”.

Waarop ik antwoordde “welterusten Annabel”.

Onze blikken bleven elkaar even vasthouden waarna Annabel zich langzaam op haar zij draaide.

Ik bleef nog even op mijn rug liggen maar slapen ging niet meteen, ik overliep nog even de dag.

Ik wilde me net ook op mijn zij draaien toen ik plots een klein, ingehouden geluid naast me hoorde.

Ik bleef even stil liggen en luisterde. Toen hoorde ik een gebroken snik, nauwelijks hoorbaar in de stilte van de kamer.

Langzaam draaide ik me een beetje om. In het halfduister zag ik Annabels lichaam lichtjes beven. Ze huilde, maar probeerde haar tranen zo stil mogelijk te laten vloeien, alsof ze zich ervoor schaamde dat ik haar zou horen.

Mijn hart trok samen.

Zonder iets te zeggen knipte ik het nachtlampje aan. Ik schoof wat dichter naar haar toe en in het zachte, gedimde licht zag ik haar betraande gezicht.

Ik boog me voorzichtig over haar heen en legde mijn hand zachtjes op haar arm.

“Hé” fluisterde ik “kijk eens naar mij”.

Annabel draaide langzaam haar hoofd op het kussen naar me toe. Haar ogen glinsterden van de tranen en haar lippen stonden een beetje open. Ze probeerde haar emoties duidelijk nog steeds te verbergen.

“Wat scheelt er lieveling?” vroeg ik zacht “ik dacht dat we daarnet zo’n fijne tijd samen hadden. En nu lig je hier te wenen”.

“Ach Lore…” fluisterde Annabel met gebroken stem.

Ze wendde haar blik even af en ging verder “ik vond het echt enorm fijn. Echt waar. Maar ik ben bang voor wat hierna komt. Ik vrees dat onze vriendschap op deze manier niet kan blijven duren”.

Ze haalde moeizaam adem.

“Weet ge Lore… de dag dat gij mijn winkeltje binnenstapte, hebt gij mijn leven gered. Ik was toen echt ten einde raad”.

Die woorden kwamen hard bij me binnen. Mijn hart brak toen ik haar zo hoorde praten.

Ik streek voorzichtig een lok haar uit haar gezicht en drukte een zachte kus op haar betraande ogen. Ik proefde de zilte smaak van haar tranen.

“Maar lieve Annabel” zei ik zacht “waarom zou onze vriendschap niet kunnen blijven duren? Probeer die duistere gedachten nu maar even uit uw hoofdje te zetten. En voor het overige vinden we wel oplossingen. Samen.”

“Ach ja Lore…” snikte ze “ik voel mij gewoon zo ontzettend eenzaam”.

Ze keek me weer aan, met een blik die me diep raakte en fluisterde snikkend “neem mij alsjeblieft eens stevig vast, geef me gewoon een knuffel”.

Ik richtte mijn bovenlichaam op, trok haar voorzichtig overeind en sloeg mijn armen stevig om haar heen.

Annabel nestelde zich tegen me aan. Ik voelde haar warme, trillende lichaam tegen het mijne alsof ik haar daarmee even kon beschermen tegen alles wat haar bang maakte.

Een paar minuten bleven we zo zitten. Ik streelde langzaam en geruststellend over haar rug, zonder iets te zeggen.

Uiteindelijk liet ik mijn greep wat los en nam haar voorzichtig bij haar schouders vast. Ik keek haar aan en wachtte tot haar ogen de mijne opnieuw vonden.

Ik bracht mijn hand naar haar gezicht en veegde met mijn duim teder een traan van haar jukbeen. Mijn vingers bleven hangen in haar hals, waar ik haar hartslag snel en krachtig voelde kloppen.

Ik trok haar nog wat dichter tegen mijn lichaam en voelde haar borsten tegen de mijne drukken door de dunne stof van onze nachtkleding.

Ik voelde de rondingen van haar heupen en de ritmische deining van haar borstkas tegen de mijne.

"Lore..." fluisterde ze mijn naam waarop ik mijn wijsvinger op haar lippen drukte en zei ‘sssjjjt, zeg maar niets meer, laat me je troosten”.

Ik weet niet wat mij overkwam maar ik nam haar bij haar bij schouders en trok de bandjes van haar pyjama topje over haar schouders naar beneden, liet mijn handen traag over haar armen en de glooiing van haar zij glijden en deed haar topje helemaal naar beneden.

Ik keek vol bewondering naar haar mooie borstjes die versierd waren met een paar bruine dikke tepeltjes.

Ik keek Annabel recht in de ogen en zag een schittering die mij deed besluiten om niet te stoppen.

Ik boog mijn hoofd, kuste haar in de nek en fluisterde in haar oor “je bent mooi Annabel. Je hebt een paar mooie borsten en verdomd mooie tepeltjes”.

Omdat ik geen tegenreactie kreeg maar merkte dat haar tepeltjes dikker en stijver werden ging ik verder en duwde haar met de rug op bed.

Ik likte in haar hals, over haar borsten en likte haar navel .

Ik gleed met mijn vingers achter het elastiekje van haar shortje en streelde zachtjes over haar venusheuvel.

Annabel kreunde zachtjes.

Ik vouwde de zijden stof van haar zijden slipje een beetje samen en duwde het over haar billen.

Annabel duwde haar kontje wat omhoog zodat ik haar shortje makkelijker kon uitdoen.

Dit was voor mij een teken om door te gaan temeer daar ikzelf ondertussen behoorlijk geil geworden was.

Ik zag een heerlijk bruin kaal geschoren kutje. Enkel een klein streepje getrimd schaamhaar stond op haar venusheuvel.

Ik streelde zachtjes over haar kutje en merkte dat ze al erg nat was geworden.

Ik keek haar even in de ogen en ze glimlachte.

Ik merkte dat ze al erg geil was want het geil glinsterde tussen haar al aardig gezwollen lipjes.

Ik gleed met m’n wijsvinger en middelvinger langs haar spleetje naar beneden en gleed zo haar kutje binnen.

Annabel kreunde lichtjes en bewoog haar kontje heen en weer.

Ik trok mijn vingers uit haar soppende kutje en bewoog mijn hand naar haar klitje dat dik en opgezwollen was.

Wanneer ik zachtjes in haar klitje kneep kreunde ze en fluisterde zachtjes “oh Lore, wat doe je allemaal. Doe aub verder, please…”.

Ik kuste zachtjes haar lippen terwijl ik haar begon te vingeren.

“Oh ja, doe verder, ik ga dadelijk komen” zei ze nu iets harder met een opgewonden stem.

“Geef je over lieve meid” fluisterde ik in haar oor “laat je helemaal gaan”.

Op dat ogenblik voelde ik haar ademhaling sneller gaan en begon ze grommen van geilheid waarop ze schuddend met heel haar lichaam met een harde “OOOHHH JAAA!!!” gillend klaarkwam.

Wanneer ze uitgeraasd was nam ze mijn hand, bracht die naar haar mond en likte haar eigen geil van mijn vingers waarop ze zei “bedankt Lore, dat was fantastisch”.

“Stop met mij te bedanken lieve Annabel. Alles was ik met je doe en geef komt recht uit mijn hart. Wanneer gij geniet en gelukkig bent voel ik mij ook gelukkig” zei ik een beetje boos.

Ik legde mij op mijn zij naast haar neer, kuste haar nogmaals op de mond en zei “en nu wil ik geen traantjes meer zien en gaan we lekker slapen”.

“Maar Lore, mag ik u ook niet laten genieten aub” vroeg ze.

“Nu even niet” antwoordde ik “dit was speciaal om u gelukkig te maken zonder u te dwingen daar iets tegenover te zetten”.

“Maar wat indien ik het wil Lore?” vroeg ze.

“Dat kan Annabel maar doe het dan aub op een onbewaakt moment”.

“Mmmm” zei ze “daar hou ik je aan” waarop ze mij een kus gaf en haar naakte lichaam in mijn armen nestelde en haar natte kutje tegen mij aandrukte.

De volgende ochtend bij het ontwaken bleef ik nog even stil liggen naast Annabel en keek naar haar mooie lichaam. Ze ademde zachtjes en haar borstjes deinden op en neer.

Ik overliep even het weekendje dat een eigenaardige wending had gekregen.

Alhoewel dit mijn eerste belevenis met een andere vrouw was beviel het mij wel alhoewel ik mij nooit aangetrokken voelde tot andere vrouwen en ik nooit enige lesbische gevoelens had bij fotoshoots en of modellenwerk.

Ik glipte stilletjes uit bed om Annabel niet te wekken en begaf mij naar de badkamer.

Toen ik op het toilet zat om te plassen merkte ik dat mijn schaamlippen plakten van het geil.

Nadat ik gedoucht had en bezig was mij te schminken aan de lavabo kwam Annabel naakt de badkamer binnen.

Ze nam mij vast, kuste mij in de nek en zei “dank u wel Lore voor dat lekkers dat ge mij gisterenavond hebt gegeven”.

“Annabel” zei ik terwijl ik haar in de spiegel aankeek “wat ik heb ik gezegd!”.

“Ach ja Lore” zei ze “ik weet het wel maar gij begrijpt niet wat dat voor mij betekent. En daarom, omdat ik je op die manier niet meer mag bedanken zal ik het op een andere manier doen”.

Ze keek in de spiegel recht in mijn ogen en terwijl ze glimlachte bracht ze haar handen voor mijn lichaam en trok mijn naakte lichaam tegen haar lichaam.

Haar borsten en stijve tepels duwden tegen mijn rug.

Ik voelde haar handen zachtjes over mijn lichaam glijden en terwijl ze mijn naakte borsten beetpakte duwde ze haar onderbuik tegen mijn billen waardoor mijn schaambeen tegen de wastafel werd gedrukt.

Ik voelde mijn geilheid toenemen en mijn kutje begon al nat te worden.

Annabel masseerde mijn borstjes en kneep hard in mijn tepels.

Oh God wat was ik geil!!!

Annabel kuste mij nogmaals in de nek en zakte traag door haar knieën mij kussend over mijn rug, mijn onderrug en mijn billen.

Hierop nam ze mijn billen beet, trok ze uit mekaar en kuste mijn bilspleet.

Ik wist niet wat mij overkwam, sloot mijn ogen en liet het gewoon gebeuren.

Ik was geil en hunkerde naar ontlading.

Annabel trok mijn billen verder uit mekaar en kuste mijn sterretje.

Ik kon een lichte kreun niet onderdrukken en zuchtte heel diep hetgeen Annabel alleen maar aanzette om verder te gaan.

Ik voelde de hete adem van Annabel tegen mijn poepgaatje en wanneer haar tong mijn aarsje beroerde duwde ik mijn kontje tegen haar gelaat.

Aangemoedigd door deze reactie voelde ik hoe Annabel mijn sterretje beroerde met het puntje van haar tong en zachtjes penetreerde.

Ik voelde mijn poesje druppen van geilheid.

Het geil gleed tussen mijn benen naar beneden.

Het was alsof Annabel mijn aarsje neukte met haar tong.

Ze likte nogmaals mijn kontgaatje en likte traag met haar tong naar beneden tot tegen mijn kletsnatte kutje en terwijl ze een duim in mijn aars stak likte ze de binnenkant van mijn dijen en mijn kutje.

Ze knabbelde op mijn schaamlippen en penetreerde mijn kutje met haar tong waarop ik een orgasme voelde opwellen.

Annabel nam mij bij mijn onderbuik en duwde zo hard ze kon haar tong in mijn kut en likte mijn geil op.

En plots ontplofte ik en kwam gillend klaar.

Ik schreeuwde het uit van genot en gromde “oh ja Annabel, dieper, dieper, lik mijn kutje, ja, lik me!!!”.

Ik kon mij niet meer houden, zakte door mijn benen en kwam minutenlang klaar.

Wanneer ik uitgeraasd was trok ik Annabel recht en kuste haar vol op de mond en zei “wat een verrassing op een onbewaakt moment”.

Waarop we lachend verder deden met ons ochtend ritueel.

En zo was ik weer een ervaring rijker…

Na het ontbijt was het tijd om uit te checken en terug huiswaarts te keren.

En het vervolg lezen jullie in deel II.