Ik sta voor de spiegel in mijn slaapkamer en kijk mezelf aan. Vanavond date ik voor het eerst met Alex. We hebben elkaar een paar weken geleden ontmoet via een gezamenlijke vriend, een kort gesprek op een terras, en daarna wat berichten heen en weer. Nu is het zover. Eerste date. Echte date.

De stad buiten mijn raam is al in de schemering gedompeld. Warme oranje lichten van de straatlantaarns, het zachte geruis van verkeer op de boulevard beneden, stemmen van mensen die naar restaurants en bars lopen. Ik heb me speciaal gemaakt. Grote, volle krullen die zacht over mijn schouders vallen. Make-up die mijn ogen dieper maakt en mijn lippen een zachte glans geeft. De jurk is strak, de stof volgt elke curve van mijn lichaam, het decolleté diep genoeg om te laten zien wat eronder zit. En daaronder… een kanten lingeriesetje. De beha die mijn borsten stevig maar zacht omvat, de dunne bandjes die licht in mijn schouders snijden. De string die bij elke beweging tussen mijn billen glijdt, een stille, intieme herinnering dat ik vanavond iets stouts draag. De hoge hakken doen de rest: ze geven me die houding, die lichte spanning in mijn kuiten.

Ik voel me al een beetje stout. Alsof ik een geheim met mezelf deel.

Een halfuur later zit ik tegenover hem in het restaurant. Het is een intiem plekje, halfverborgen tussen hoge gebouwen in het centrum. Gedempt licht van hangende lampen, donker houten tafels, zachte jazz op de achtergrond. De geur van versgebakken brood en kruiden hangt in de lucht. Buiten zie ik door de ramen de stad nog zwak oplichten, mensen die voorbijlopen, auto’s die voorbijglippen.

Alex is precies zoals ik me herinnerde, maar nu van dichtbij nog indrukwekkender. Groot. Gespierd. De manier waarop zijn overhemd over zijn schouders en borstkas valt, laat genoeg zien om te vermoeden wat eronder zit. Hij is knap, op een manier die bijna te zelfverzekerd is. Die lichte arrogantie in zijn blik, de manier waarop hij de ruimte inneemt alsof hij er gewoon recht op heeft. Niet helemaal mijn type. Meestal val ik voor mannen die iets zachter zijn, iets meer open. Maar vanavond… vanavond werkt het. Hij is een alfaman, dat voel je. En ergens diep vanbinnen reageert iets in mij daarop.

We babbelen. Hij praat goed. Makkelijk. Verhalen die net genoeg humor en zelfspot hebben om zijn arrogantie te verzachten, maar niet genoeg om die alfa-uitstraling te verliezen. Ik lach, en elke keer als ik dat doe voel ik hoe de string een beetje verschuift. Hoe de kant van de beha mijn tepels net raakt als ik ademhaal. Het maakt me bewust van mijn lichaam op een manier die ik normaal niet ben op een eerste date.

En dan zijn blik.
Hij denkt dat ik het niet merk. Of misschien wil hij juist dat ik het merk. Regelmatig glijdt zijn blik naar beneden. Naar mijn decolleté. Naar de plek waar de jurk mijn borsten omvat. Even blijft hij hangen, alsof hij de vorm onder de stof wil vastleggen, en dan weer omhoog, alsof er niets gebeurd is. Maar ik voel het. Elke keer. Een warme, tintelende sensatie die van mijn borstkas naar beneden glijdt, recht naar de plek tussen mijn benen waar de string al de hele avond tegen mijn huid aanschurkt.

Ik kruis mijn benen, voel de hoge hakken tegen de stoelpoten, voel hoe de stof van de jurk iets hoger over mijn dijen schuift. Mijn hartslag is net iets sneller dan normaal. Niet omdat ik nerveus ben. Omdat er spanning hangt. Erotische spanning. Dik, warm, bijna tastbaar tussen ons in.

“Je ziet er fantastisch uit vanavond,” zegt hij op een gegeven moment, en zijn stem is lager dan daarvoor. Zijn ogen blijven iets te lang op mijn mond hangen voordat ze weer omhoog gaan.
Ik glimlach, neem een slok van mijn wijn, voel de koude vloeistof over mijn tong glijden. “Dank je. Ik heb me een beetje speciaal gemaakt.”
Hij glimlacht scheef. “Dat merk ik.”

De woorden blijven hangen. Ik voel hoe mijn wangen licht opwarmen, hoe mijn tepels strakker worden tegen de kant van de beha. De string voelt ineens nog meer aanwezig. Alsof mijn lichaam al besloten heeft dat het vanavond niet bij praten wil blijven.

We bestellen het hoofdgerecht. Het eten is goed, maar ik proef het half. Mijn aandacht is verdeeld tussen zijn verhalen, zijn handen (groot, sterke handen, de manier waarop hij zijn mes en vork vasthoudt), en die blik die steeds weer terugkeert. Naar mijn borsten. Naar de plek waar mijn jurk eindigt op mijn dijen. Ik schuif een krul achter mijn oor, voel hoe de beweging mijn decolleté iets meer blootlegt, en zie hoe zijn ogen even donkerder worden.

Het is gezellig. Echt. Maar onder die gezelligheid brandt iets anders. Iets dat ik voel in de manier waarop mijn ademhaling dieper wordt, in de warme vochtigheid die zich langzaam verzamelt tussen mijn benen, in de manier waarop de string nu al een beetje vochtig aanvoelt tegen mijn huid.

Dan, net na het hoofdgerecht, terwijl de ober net de borden heeft weggenomen en we op het punt staan dessert te bestellen

Het licht valt uit.
Compleet.
Eerst een korte flikkering, dan totale duisternis. Een collectieve oh van de andere gasten. Iemand lacht nerveus. Een glas rinkelt ergens.

Ik zit stil. Mijn hartslag is ineens veel harder. In het donker voel ik alles scherper. De kant tegen mijn huid. De string. De warmte van mijn eigen lichaam onder de jurk. En hem. Ik hoor zijn ademhaling, dichterbij dan ik dacht. Voel de warmte van zijn aanwezigheid aan de andere kant van de tafel.

“Nou,” zegt hij na een paar seconden, zijn stem kalm, bijna amusant. “Dat is timing.”
Ik lach zacht, een beetje te hoog. “Ja… dit had ik niet verwacht.”

Er gaan telefoonlampjes aan. Zwakke, witte lichtjes die gezichten half belichten. Ik zie zijn gezicht even, de schaduw van zijn kaaklijn, de glans in zijn ogen. Hij kijkt naar me. In het halfdonker voelt die blik nog intenser.

De stroompanne wordt niet meteen opgelost. Na een paar minuten wordt duidelijk dat het langer gaat duren. Mensen beginnen te morren, te lachen, te overleggen. Alex leunt dichterbij. Ik ruik zijn aftershave weer, sterker nu, warm en mannelijk.

“Zullen we maar gaan?” vraagt hij. “Dit gaat toch niks meer worden vanavond. En ik kan contant betalen.”

Hij trekt zijn portemonnee tevoorschijn. In het donker, bij het licht van zijn telefoon, haalt hij een paar biljetten tevoorschijn. Cash. Reserve. Natuurlijk heeft hij reserve. Zo’n man is altijd voorbereid. Hij legt het geld op tafel, netjes, alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

“Kom,” zegt hij, en zijn stem is lager nu. “Ik breng je naar huis.”

Ik sta op. In het donker voel ik hoe de jurk over mijn heupen glijdt, hoe de string weer even strakker tussen mijn billen trekt. Mijn benen zijn een beetje wankel op de hoge hakken. Niet van de wijn. Van de spanning die de hele avond al is opgebouwd en nu, in deze plotselinge duisternis, nóg sterker voelt.

Hij legt een hand in mijn zij, stevig, geleidend. Zijn vingers zijn warm door de stof van mijn jurk. Even, heel even, glijdt zijn duim over de curve van mijn heup. Alsof hij per ongeluk iets te veel voelt. Of juist expres.

We lopen naar de uitgang, tussen de andere gasten door die nog in het halfdonker zitten. Buiten is het… anders.

De stad is donker.
Niet een beetje. Compleet.
Geen enkele straatlantaarn brandt. Geen etalages, geen reclameborden, geen lichten in de ramen van de appartementen boven ons. Alleen de zwakke gloed van telefoonschermen en de verre, oranje weerschijn van ergens ver weg. De boulevard die eerder nog zo levendig was, is nu een lange, zwarte tunnel van schaduwen en stemmen. Mensen staan in groepjes, kijken omhoog, proberen te bellen. Iemand roept dat de metro stilstaat. Geen treinen. Geen trams. Niets.

De stroompanne geldt voor de hele stad.

Alex staat naast me in de complete duisternis. Zijn stem is kalm, zakelijk bijna, maar ik voel de warmte van zijn lichaam vlak naast het mijne. De koele nachtlucht strijkt over mijn blote armen en glijdt in mijn decolleté, waar de kant van mijn beha mijn tepels al strak houdt. De string tussen mijn billen voelt ineens nog nadrukkelijker. Alsof mijn lichaam zelf al weet dat deze avond niet gewoon eindigt.

“Dit… dit had ik niet zien aankomen,” zeg ik zacht. Mijn stem klinkt kleiner dan ik wil.
Hij kijkt om zich heen, dan naar mij. In het zwakke licht van een telefoon ergens verderop zie ik die arrogante, zelfverzekerde glimlach weer. Maar er zit iets anders onder. Iets hongerigs. En iets beschermends.

“Geen metro. Geen taxi’s die nog rijden, waarschijnlijk. Alles ligt plat.”

“Ik woon hier op tien minuten wandelen,” zegt hij. “Jij?”
“Andere kant van de stad.” Mijn stem klinkt kleiner dan ik wil.

Het meest logische zou zijn om met hem mee te gaan. Naar zijn appartement. Tien minuten. Warmte. Licht van kaarsen of een zaklamp, misschien. Maar het is de eerste date. Ik doe dit nooit op een eerste date. Nooit. Ik wil niet de verkeerde indruk wekken, niet te gemakkelijk overkomen. Niet alsof ik al half besloten heb wat er gaat gebeuren alleen omdat de stroom is uitgevallen en hij er zo verdomd goed uitziet.

Ik aarzel. Hij merkt het meteen. Natuurlijk merkt hij het. Die alfaman-blik ziet alles.

“Ik breng je wel naar huis,” zegt hij rustig. “Het is te ver en te donker om alleen te lopen.”

Normaal zou ik nu afscheid nemen. Bedanken, een kus op de wang, en alleen teruglopen of een taxi zoeken. Maar er is geen metro. Geen taxi te bespeuren. De hele stad is een zwart gat. En ergens diep vanbinnen voel ik dat zijn gezelschap me veiliger maakt. Veiliger dan ik wil toegeven.

“Oké,” fluister ik. “Graag.”

We beginnen te lopen. De straten die eerder zo vertrouwd waren, voelen nu vreemd. Geen straatlantaarns. Geen etalages. Alleen schaduwen die langer en donkerder zijn dan ze horen te zijn. Mijn hakken klinken hard op de stoep, te luid in de stilte. Elke voetstap echoot een beetje. Ik voel me minder veilig. Angstiger. Alsof de duisternis zelf ademt.

Gelukkig loopt Alex naast me. Groot. Solide. Zijn schouder raakt af en toe de mijne. We babbelen. Over het restaurant, over de gekke timing van de stroompanne, over hoe stil de stad ineens is. Zijn stem is laag en rustig, en elke keer als hij lacht voel ik die warme trilling ergens laag in mijn buik. De string is al een beetje vochtig. Mijn lichaam reageert op hem, zelfs nu, terwijl mijn hoofd nog probeert rationeel te blijven.

Dan komen we in een van de guurdere wijken van Brussel. Ik herken de straten, maar in het complete donker zien ze er nog onheilspellender uit. Mannen staan in groepjes bij een portiek. Ik zie de snelle handbewegingen, het gedempte gefluister, de manier waarop ze ons aankijken als we voorbijlopen. Drugs. In het daglicht zou ik al sneller doorlopen. Nu, in deze zwarte stilte, voelt het nog onveiliger. Mijn hartslag versnelt. Onbewust schuif ik dichter tegen Alex aan. Mijn schouder raakt zijn arm. Mijn heup bijna zijn dij.

Hij merkt het meteen. Zonder een woord te zeggen slaat hij een beschermende arm om me heen. Zijn hand landt stevig op mijn middel, vingers die even de stof van mijn jurk indrukken. Warm. Groot. Ik voel de spieren in zijn onderarm tegen mijn rug. De geur van zijn aftershave mengt zich met de koele nachtlucht en iets scherps uit de straat.

“Maak je geen zorgen,” zegt hij zacht, dicht bij mijn oor. “Ik doe al jaren jiu-jitsu. Als er iets gebeurt, weet ik hoe ik ermee om moet gaan.”

Het klinkt een beetje arrogant. Natuurlijk doet hij dat. Natuurlijk is hij de man die vechtsport beoefent en er zo nonchalant over praat. Maar toch… toch voel ik me er veiliger door. Zijn arm om me heen, de zekerheid in zijn stem, de manier waarop hij de straat scant zonder zijn tempo te verliezen. Mijn lichaam ontspant een fractie, terwijl tegelijkertijd iets anders zich aanspant. Dieper.

We babbelen verder. Over zijn hobby. Ik vraag wat hij precies zo interessant vindt aan jiu-jitsu.

Hij denkt even na, of doet alsof. “Het gevoel van controle,” zegt hij dan. Zijn stem is lager nu, intiemer in de duisternis. “Iemand kunnen bewegen in precies de positie die jij wilt. Hem of haar vastzetten. Plat op de grond krijgen. Dat machtige gevoel… dat je de ander volledig in handen hebt.”

Terwijl hij het zegt, overvalt me een plotselinge, opwindende gedachte. Heeft hij het enkel over de sport of ook over seks?

De gedachte alleen al jaagt een rilling over mijn ruggengraat. Kippenvel op mijn armen, op mijn dijen, rond mijn tepels die nu hard tegen de kant van de beha drukken. De string voelt ineens veel natter. Ik slik, voel hoe mijn ademhaling iets onregelmatiger wordt. Zijn arm om mijn middel lijkt zwaarder, warmer, alsof hij precies voelt wat zijn woorden met me doen.

Ik kijk schuin omhoog naar hem in het donker. Zijn profiel is scherp, zelfverzekerd. Die lichte arrogantie weer. En ergens diep vanbinnen, tussen de angst voor de donkere straat en de groeiende spanning in mijn lichaam, weet ik dat ik me al begin af te vragen hoe het zou voelen als hij die controle op míj zou uitoefenen.

We praten verder over jiu-jitsu terwijl we dieper de donkere straten in lopen. Zijn arm ligt nog steeds om mijn middel, stevig en warm, alsof hij me al half in bezit heeft genomen zonder dat ik het doorhad.

“Controle is makkelijk voor iemand van jouw grootte,” zeg ik, en ik hoor zelf hoe mijn stem een beetje hees klinkt. “Als je kleiner bent, zoals ik, kun je veel moeilijker tegenwerken. Je hebt gewoon minder kracht.”

Alex lacht zacht, een lage, zelfverzekerde klank die recht door mijn lichaam trilt. “Dat is precies waar mensen het mis hebben. Jiu-jitsu draait niet om kracht. Het draait om techniek. Je hoeft niet tegen te werken. Je werkt een beetje mee… en dan stuur je de ander precies de richting uit die jij wilt. Een klein beetje meebewegen, en ineens ligt iemand precies waar jij hem hebben wilt.”

Zijn woorden hangen in de koude nachtlucht. Ik voel hoe ze ergens diep in mijn buik landen, ze raken meer dan ze horen te doen.

Dan zien we haar.
Een vrouw staat onder een kapotte luifel, half in de schaduw. Ze is sexy gekleed: een kort rokje dat nauwelijks haar billen bedekt, een topje dat diep openvalt, hoge laarzen. Ze beweegt heupen en schouders op een manier die duidelijk maakt wat ze zoekt. Klanten. Ze roept iets naar een voorbijganger verderop, lacht te hard, te fel.

Ik zie hoe Alex even kijkt.
Niet lang. Maar lang genoeg.
Zijn blik glijdt over haar lichaam, over de ontblote dijen, haar decolleté, de manier waarop ze haar heupen wiegt. En ergens in mijn borst trekt er iets samen. Jaloezie. Scherp en onverwacht. Terwijl ik mezelf de hele avond al heb voorgehouden dat hij niet mijn type is. Dat die arrogantie me eigenlijk stoort. Dat ik dit nooit op een eerste date doe.

Mijn hoofd en mijn lichaam spreken elkaar tegen.
Mijn hoofd zegt: te makkelijk, te alfa, te gevaarlijk.
Mijn lichaam zegt iets heel anders.

Op precies dat moment voel ik zijn hand afdalen.
Van mijn zij, langzaam, doelbewust, naar beneden. Over de curve van mijn heup. En dan landt hij op mijn kontje. Warm. Groot. Zijn vingers spreiden zich een beetje, alsof hij de vorm wil voelen door de stof van mijn jurk heen.

Het is een vreemde mengeling die me overvalt.
Aan de ene kant voelt het ongepast. Te snel. Te vertrouwelijk voor een eerste date.
Aan de andere kant durf ik niets te zeggen. Omdat ik wil dat hij bij me blijft. Omdat zijn arm me veiliger laat voelen in deze donkere, guurde straten. En ergens, diep en stil, ben ik bang dat hij me anders zou laten staan… voor háár. Voor dat hoertje dat daar zo openlijk staat te lonken.

Mijn kont wiegelt bij elke stap op de hoge hakken. De beweging is onvermijdelijk: de hakken dwingen mijn heupen in een zacht, ritmisch zwaaien. De string glijdt heen en weer tussen mijn billen, dunne, natte stof die me constant herinnert aan hoe stout ik me al de hele avond voel. En zijn hand… zijn hand maakt alles nog heter. Elke stap laat mijn bilspieren aanspannen onder zijn vingers. Ik voel hoe ik langzaam natter word. Geiler. Van deze man die me half vasthoudt alsof ik al van hem ben.

“Wat denk je,” vraagt hij opeens, zijn stem nog steeds kalm, “hoe komt iemand ertoe om dat te doen? Op straat staan, ’s nachts, in het donker?”

Ik slik. Zijn hand beweegt niet weg. Blijft gewoon liggen, warm en stevig op mijn kont terwijl we verder lopen.
“Geld, waarschijnlijk,” zeg ik. “Of… geen andere keuze. Soms glijd je erin zonder dat je het doorhebt.”

Hij humt instemmend. “Misschien. Of misschien vinden sommige mensen het fijn. De aandacht. De macht die je even hebt over een man die betaalt om je aan te raken. Of juist het tegenovergestelde: helemaal geen controle meer hebben en dat lekker vinden.”

Het gesprek glijdt langzaam, bijna onmerkbaar, richting seks. Niet direct. Hij blijft eromheen cirkelen. Genoeg om beelden op te roepen in mijn hoofd. Genoeg om me voor te stellen hoe het zou voelen als hij mij zo zou vasthouden, me zou sturen, me precies daar zou leggen waar hij me hebben wil. Te weinig om er iets van te zeggen. Om hem te beschuldigen van iets.

Het lijkt alsof hij me heel langzaam manipuleert. Precies zoals hij net over jiu-jitsu vertelde. Een beetje meebewegen. En dan jouw richting uit.

Zijn hand knijpt even zacht in mijn bil. Niet hard. Net genoeg.
Ik voel hoe de string nog natter wordt. Hoe mijn ademhaling onregelmatiger raakt. Hoe mijn lichaam steeds meer zijn kant op leunt, terwijl mijn hoofd nog steeds probeert te fluisteren dat dit te snel gaat, te gevaarlijk, te veel.

Maar in de complete duisternis van de stad, met zijn hand op mijn kont en de echo van zijn woorden over controle en meebewegen, voel ik dat ik al langzaam, onvermijdelijk, zijn richting uit beweeg.

We lopen verder door de donkere straten, maar mijn hoofd is allang niet meer bij de route. Bij elke stap die we dichter bij mijn appartement komen, begint de twijfel harder te kloppen dan mijn hart.

Wat moet ik straks doen?

Stuur ik hem alleen terug de stad in? Terug door diezelfde guurde straten, diezelfde schaduwen, diezelfde mannen bij de portieken? Dat is duidelijk niet wat hij verwacht. Niet waar hij op uit is. Zijn hand rust nog steeds op mijn kont, warm en bezitterig, alsof hij al half heeft besloten dat deze avond niet eindigt bij mijn voordeur. Als ik hem nu wegstuur, voelt dat als een afwijzing. Als een deur dichtdoen terwijl hij de hele weg mijn beschermer is geweest.

Of nodig ik hem uit naar binnen?

Dan weet ik precies wat er gaat gebeuren.
Geen thee. Geen “nog even napraten”. Hij zal me nemen. Hard, of juist gecontroleerd, precies zoals hij net over jiu-jitsu praatte. Me bewegen in de positie die híj wil. Me domineren. En mijn lichaam… mijn lichaam wil dat al. De string tussen mijn billen is nat, de kant van de beha knelt om mijn harde tepels, elke wiegende stap op mijn hakken stuurt een zachte, geile golf omhoog door mijn buik. Ik voel me open. Klaar. Hongerig.

Maar mijn verstand schreeuwt.

Niet op een eerste date.
Te vroeg.
Te makkelijk.
Je doet dit nooit.

En eronder, stiller maar scherper: wat als je hem afwijst?
Hij is tot nu toe vriendelijk geweest. Galant. Beschermend. Zijn arm om me heen voelde veilig. Maar diezelfde arm is ook sterk genoeg om me vast te houden als ik nee zeg. Wat als hij agressief wordt? Wat als die lichte arrogantie omslaat in iets anders zodra hij niet krijgt wat hij wil? Wat als hij vindt dat hij het verdiend heeft, na de hele tocht door de donkere stad, na het betalen van het restaurant, na het beschermen van me tegen die mannen in de guurde wijk?

Verdient hij het niet?
Een klein, gemeen stemmetje in mijn hoofd fluistert het. Hij heeft me veilig hierheen gebracht. Hij had me alleen kunnen laten. Hij had kunnen zeggen: zoek het zelf maar uit. Maar hij is gebleven. En nu staat hij op het punt om te krijgen… of niet.

Mijn brein draait overuren. Gedachten botsen tegen elkaar, rationeel tegen dierlijk, angst tegen lust. Mijn lichaam weet precies wat het wil: deze man ontvangen. Zijn handen op mijn huid, zijn gewicht op me, die gecontroleerde kracht die hij net beschreef. Mijn hoofd blijft maar draaien in cirkels van “te snel”, “gevaarlijk”, “wat als”.

We bereiken mijn straat. Mijn appartementengebouw doemt op als een donkere silhouet. Geen licht in de portiek. Geen lift die werkt, waarschijnlijk. Alleen de trap en de complete stilte van de stad zonder stroom.

Ik blijf staan voor de deur. Mijn sleutels voelen koud en zwaar in mijn hand. Ik weet niet wat te zeggen. Mijn mond is droog.

“Ik… bedankt,” stammel ik. “Voor… voor het begeleiden. Echt. Het was… fijn dat je er was.”

Alex kijkt me aan.
In het zwakke schijnsel van een verre telefoon ergens verderop zie ik zijn ogen. Doorgrondelijk. Alsof hij precies leest wat er in mijn hoofd gebeurt. Alsof hij de hele strijd al heeft gezien. Hij grijnst. Langzaam. Zelfverzekerd.

“Je weet hoe je me echt kunt bedanken,” zegt hij.

De toon is licht geamuseerd. Bijna speels. Maar eronder ligt iets anders. Serieus. Vastberaden. Er straalt een soort gevaarlijkheid van hem uit, subtiel maar onmiskenbaar. De glimlach van een man die al weet dat hij gaat krijgen wat hij wil. Of die in ieder geval van plan is het te proberen.

Ik weet precies wat hij bedoelt.
Hij wil dat ik met hem neuk als bedankje.
Dat ik me laat nemen.
Dat ik de deur open, hem binnenlaat, en me overgeef aan die controle waar hij het net over had.

Mijn hoofd zoekt angstvallig naar een gevat antwoord. Iets slims. Iets dat de spanning breekt zonder hem af te wijzen. Iets dat me de controle teruggeeft. Maar er komt niets. Alleen stilte. En de kloppende, natte hitte tussen mijn benen. De string die zich tegen me aandrukt. De manier waarop mijn ademhaling al sneller gaat.

Mijn lichaam heeft al besloten.
Ik hoor mezelf zachtjes “oké” zeggen.
En ik knik.

Alex grinnikt. Diepe, tevreden klank.
“Kom,” zegt hij, en zijn stem is lager, donkerder. “Ik begeleid je mee naar binnen.”

Zijn hand glijdt van mijn kont naar de onderkant van mijn rug, duwt me zacht maar onontkoombaar in de richting van de deur.

In het complete donker van het trappenhuis zoeken we onze weg in het schaarse licht van mijn gsm. Ik ga voorop, een hand langs de koude muur, de andere stevig om de leuning. Elke trede voelt hoger dan normaal. Mijn hakken klinken hard en eenzaam op het steen. Direct achter me loopt Alex. Zo dicht dat ik zijn adem hoor, zwaar, gecontroleerd, warm tegen mijn nek elke keer als hij uitademt. Ik voel zijn aanwezigheid als een vaste, gespierde muur vlak achter mijn rug. De geur van zijn aftershave mengt zich met de muffe lucht van het oude gebouw.

Mijn hart bonst zo hard dat ik bang ben dat hij het hoort. De string tussen mijn billen is klam. Elke stap omhoog laat mijn kont licht wiegen en ik weet dat hij kijkt.

Op de overloop van mijn verdieping stop ik. Mijn vingers zoeken blindelings naar het slot. Koud metaal. Sleutel. Ik probeer hem erin te steken, maar mijn handen trillen een beetje.

Dan botst Alex tegen me aan.
Niet hard. Doelbewust.
Zijn hele lichaam drukt even tegen mijn rug, en ik voel het meteen: de harde, dikke druk van zijn erectie precies tegen mijn kont. Warm, zelfs door de stof van zijn broek en mijn jurk heen. Een duidelijke, onmiskenbare belofte van wat er gaat komen. Mijn adem stokt. Een hete golf schiet rechtstreeks naar beneden, tussen mijn benen, waar ik al zo nat ben.

Zijn handen glijden naar mijn schouders. Groot. Warm. Ze strelen langzaam over de blote huid, duimen die kleine cirkels maken net onder de bandjes van mijn beha. Alsof hij me al aan het claimen is.

Terwijl ik de sleutel eindelijk in het slot steek en omdraai, voel ik hoe zijn vingers de rits van mijn jurk vinden. Traag. Onvermijdelijk. Hij trekt hem naar beneden. Centimeter voor centimeter. De stof opent zich over mijn rug. Koude lucht kust de blootgelegde huid. De rits stopt net boven mijn kont. De string is nog net niet zichtbaar, maar ik voel hoe dichtbij hij is. Hoe weinig er nog tussen ons in staat.

Ik durf niets te zeggen.
Hij heeft de controle.
Hij is veel te sterk, veel te knap, en ik ben veel te zwak, veel te geil, en mijn lichaam is veel te gewillig. Elke spier in me wil meebewegen, precies zoals hij eerder over jiu-jitsu vertelde. Een beetje meewerken… en dan zijn richting uit.

Ik druk de klink naar beneden. De deur zwaait open met een zacht, krakend geluid.

Op dat moment voel ik hoe de jurk over mijn schouders glijdt. De stof is zwaar van de spanning, van het zweet, van de geilheid. Hij glijdt verder naar beneden, over mijn armen, over mijn taille. Als ik naar binnen wiebel, een onhandige, verleidelijke beweging op mijn hoge hakken, glijdt de jurk helemaal omlaag. Hij valt in een zachte hoop rond mijn enkels.

De maan schijnt door de open ramen naar binnen. Zilverachtig, koel licht dat dwars door de donkere kamer snijdt. Het verlicht mijn silhouet: alleen nog de kanten beha die mijn borsten stevig omvat, de dunne bandjes over mijn schouders en de string die strak tussen mijn billen verdwijnt, al doorweekt. Mijn grote krullen vallen wild over mijn rug. Mijn huid glimt licht van de spanning.

Ik sta daar.
In enkel mijn lingerie.
Voor een gespierde, grote alfaman die net de deur achter zich dichtdoet met een zachte, definitieve klik.

Ik doe de gordijnen dicht en steek de kaarsen aan die ik altijd op de lage tafel bij de bank heb staan. Het zachte, flikkerende licht vult de kamer langzaam. De kaarsen geven een warme, gouden gloed die over de muren danst. Mijn handen trillen een beetje terwijl ik de lucifer uitblaas. Ik loop naar de keuken, open een fles wijn en schenk twee glazen in. Rood. Donker. De geur van de wijn mengt zich met de wasem van de kaarsen.

Ik draai me om en loop terug, de glazen in mijn handen. Alleen mijn kanten lingerieset en de hoge hakken. De string slijt zacht tussen mijn billen bij elke stap, al klam en nat. De beha drukt tegen mijn harde tepels. Mijn krullen vallen zwaar over mijn schouders. Ik voel me als een prooi die vrijwillig op het roofdier aflopen. Gewillig. Onderworpen. Elke centimeter dichterbij maakt de spanning dikker.

Alex zit in de zetel.
Niet meer aangekleed.
Hij heeft zijn kleren uitgetrokken en zit in enkel zijn boxershort. Donker, strak materiaal dat over zijn gespierde dijen spant. Mijn ogen dalen vanzelf. Eerst zijn gezicht, die zelfverzekerde, bijna geamuseerde blik. Dan naar beneden. Over zijn gespierde borstkas, de harde lijnen van zijn buikspieren, de lichte beharing die naar beneden loopt. Het water komt in mijn mond. Ik moet slikken van pure geilheid. Verder omlaag. Zijn erectie tekent zich duidelijk af in de boxershort. Lang. Dik. Hard. Naar wat ik kan zien is hij groot geschapen. De stof spant eromheen, een natte plek al zichtbaar bij de top.

Een gedachte schiet door mijn hoofd, helder en onontkoombaar:
Het gaat hier gebeuren.
Ik ga gewillig mijn benen voor deze man openen. Me laten nemen. Me laten neuken. Als bedankje omdat hij me veilig door de donkere stad heeft gebracht. Mijn lichaam is er al klaar voor. Mijn kutje klopt, nat, open.

Zijn blik glijdt over mij heen. Hongerig. Begerig. Geamuseerd. Wanneer ik eindelijk in zijn ogen kijk, zie ik hoe geil hij is. Hoe opgewonden. En ik besef dat hij hetzelfde aan mij ziet. Mijn lichaam verraadt me volledig. Mijn tepels staan hard tegen het kant, zichtbaar door de dunne stof. Mijn kutje is kletsnat, ik voel hoe de string ertegenaan plakt. Mijn wangen hebben een lichte blos. Mijn ogen staren, glazig, geil.

Ik overhandig hem het glas. Onze vingers raken elkaar even. Warm. Elektrisch. Dan ga ik naast hem zitten op de bank, dichtbij genoeg om de hitte van zijn lichaam te voelen. De kaarsen flikkeren.

Alex neemt een slok wijn, leunt achterover en kijkt me aan alsof hij al precies weet wat er in mijn hoofd omgaat.

“Vertel eens,” begint hij rustig, “wat vind jij aantrekkelijk in een man?”

De vraag komt onverwacht. Ik draai het glas tussen mijn vingers, voel de koude van het glas tegen mijn huid terwijl de rest van mijn lichaam brandt.
“Iemand die… lief is,” zeg ik uiteindelijk. “Bescheiden. Zacht. Iemand die luistert, die niet meteen de ruimte inneemt. Die een beetje bescheiden blijft, ook als hij alles zou kunnen hebben.”

Ik zeg het eerlijk. Of misschien om hem te plagen. Want hij is precies het tegenovergestelde van alles wat ik net noemde. Groot, gespierd, arrogant, dominant. Alles behalve zacht of bescheiden. Toch blijft mijn blik even te lang op zijn borstkas hangen, op de manier waarop zijn ademhaling zijn spieren doet bewegen.

Hij knikt alleen. Geen commentaar. Geen verdediging.
“En uiterlijk? Doet dat ertoe?”

“Vooral het innerlijk is belangrijk,” antwoord ik snel. Te snel. “Hoe iemand is, hoe hij met je omgaat. Dat weegt zwaarder.”

“Is dat zo?” Zijn stem is mysterieus, bijna fluisterend. Hij leunt iets dichterbij. “Dus een gespierd uiterlijk vind je niet aantrekkelijk?”

Ik voel me gevangen. Hij weet het. Natuurlijk weet hij het. Mijn lichaam verraadt me al de hele avond: de harde tepels achter het kant, de natte string tussen mijn benen, de blos op mijn wangen, de manier waarop mijn ademhaling sneller gaat als hij dichterbij komt. Ontkennen heeft geen zin. Hij ziet het. Hij ruikt het bijna.

Ik probeer de vraag te pareren, zoek naar lucht.
“En jij dan?” vraag ik, mijn stem iets te hees. “Wat vind jij aantrekkelijk in een vrouw?”

Alex glimlacht langzaam. Hij neemt de tijd. Laat de stilte even hangen terwijl zijn blik over mijn lichaam glijdt.
“Iemand die eerlijk is. Die weet wat ze wil, of in ieder geval durft te voelen wat ze wil. Die niet speelt alsof ze iets anders is.” Hij pauzeert, zijn ogen blijven op mij rusten. “Maar ook… een vrouw die zich sexy durft te kleden. Die sexy lingerie aandurft, ook als ze weet dat iemand het misschien gaat zien. En die goed is in bed. Die niet alleen maar ligt te wachten, maar meewerkt. Verleidt en laat verleiden, weet hoe ze een man moet plezieren maar zich ook laat sturen.”

Zijn blik blijft op mij hangen. Uitdagend. Alsof hij precies weet dat ik hier zit in precies die lingerie waar hij het over heeft. Alsof hij wacht tot ik iets zeg, of juist niets zeg. Alsof hij al de volgende zet plant.

De spanning tussen ons is plotseling zo dik dat ik hem bijna kan aanraken.

Hij merkt het meteen. Natuurlijk merkt hij het. Die blik van hem ziet alles.

“Je twijfelt,” zegt hij rustig. Geen vraag, gewoon een vaststelling. “Waarom?”

Ik stammel even, zoek naar woorden die niet te veel weggeven. Maar uiteindelijk besluit ik eerlijk te zijn. Althans, voor een deel.
“Ik… wil het graag,” fluister ik. Mijn stem klinkt hees. “Ik voel me aangetrokken tot je. Echt. Maar ik ga normaal nooit op een eerste date met iemand naar bed. Nooit. Het voelt… te snel.”

Ik zeg niets over het feit dat hij niet echt mijn type is. Dat durf ik niet. Die arrogantie, die dominantie, die harde kanten… dat is precies wat mijn verstand blijft afwijzen, terwijl mijn lichaam er al de hele avond naar smacht.

Alex kijkt me aan alsof hij er dwars doorheen kijkt.
“Je denkt ook dat we niet bij elkaar passen,” zegt hij kalm. Geen boosheid, alleen diezelfde zelfverzekerde zekerheid. “Daar zit het probleem. Je denkt te veel. Terwijl je gevoel al duidelijk aangeeft dat het iets kan worden.”

Hij leunt iets dichterbij. Ik ruik zijn huid, warm en mannelijk.
“Wat ga je doen? Twee, drie dates wachten en je verstand nog meer de tijd geven om redenen te verzinnen waarom het niet zou werken? Kijk naar jezelf.” Zijn blik daalt bewust naar mijn borsten, naar de harde tepels die duidelijk zichtbaar zijn door het kant. “Je lichaam liegt niet. Je tepels zijn hard. Je kutje is kletsnat, ik ruik het tot hier. Die string van je is doorweekt. Laten we het gewoon vandaag proberen. Dan weten we direct of het werkt of niet. Bespaart ons een hoop tijd, niet?”

Ik wil iets terugzeggen. Een argument. Een reden. Maar er komt niets. Zijn redenering is zo logisch, zo bot, dat ik er geen gat in kan schieten. Mijn hoofd draait in het rond, maar mijn lichaam knikt al half mee.

Dan voegt hij er nog iets aan toe, zachter, maar met een ondertoon die niet te missen is:
“Verdien ik bovendien geen bedankje na vanavond? Na mijn bescherming door die donkere stad?”

Ik kan niet meer helder denken. Geen tegenargument meer bedenken. De geilheid, de angst, de dankbaarheid, de spanning, alles mengt zich tot één warme, verwarrende brij. Schoorvoetend geef ik toe. Een klein knikje. Een zacht “misschien… ja.”

Uiteindelijk leunt hij achterover, spreidt zijn benen iets, en kijkt me recht aan. De geamuseerde glimlach is weg. Zijn stem klinkt ineens harder. Killer.

“Ga je me nog bedanken?”

De sfeer is omgeslagen. De speelsheid is verdwenen. Er blijft alleen de verwachting over. De eis. Ik besef dat hij het meent. Dat het moment gekomen is om me over te geven. Angst mengt zich met de geilheid, eeAlex staat naast me in de complete duisternis. Zijn stem is kalm, zakelijk bijna, maar ik voel de warmte van zijn lichaam vlak naast het mijne. De koele nachtlucht strijkt over mijn blote armen en glijdt in mijn decolleté, waar de kant van mijn beha mijn tepels al strak houdt. De string tussen mijn billen voelt ineens nog nadrukkelijker. Alsof mijn lichaam zelf al weet dat deze avond niet gewoon eindigt.n koude, scherpe rand. Wat als ik hem niet tevreden houd? Wat als hij kwaad wordt? Wat als die beschermende man van daarnet omslaat in iets anders?

Dus ik doe wat ik denk dat hij wil.
Ik zet mijn glas neer.
Zak langzaam voor hem neer op mijn knieën, tussen zijn gespreide benen. De hoge hakken maken het onhandig, maar ik negeer het. Mijn handen glijden over zijn dijen, voelen de harde spieren onder de huid. Dan pak ik de rand van zijn boxershort. Trek hem naar beneden.

Zijn lul springt vrij.
Dik. Lang. Hard. Aders die zich aftekenen. De kop is al glanzend van vocht. Hij is nog groter dan ik dacht. De geur van hem, warm, muskusachtig, puur mannelijk, vult mijn neus. Mijn mond watert. Mijn kutje trekt samen van pure begeerte.

Ik kijk omhoog.
Hij kijkt naar beneden, diezelfde doorgrondelijke blik, en wacht.

Ik leun naar voren. Mijn handen rusten op zijn dijen. Mijn tong glijdt eerst voorzichtig over de kop, proeft het zoute vocht dat er al glinstert. Dan open ik mijn mond en neem hem in. Langzaam. Centimeter voor centimeter. Ik kijk hem strak aan terwijl ik dat doe, mijn ogen omhoog, zijn lul die mijn lippen vult. De hitte van hem, de hardheid, de manier waarop hij mijn mond vult… het stuurt een nieuwe golf van geilheid rechtstreeks naar mijn kutje.

Ik beweeg langzaam. Omhoog, omlaag. Tong die tegen de onderkant glijdt. Lippen die strak om hem heen sluiten. Elke keer een beetje dieper. Ik voel hoe mijn speeksel hem nat maakt, hoe de kop steeds verder naar achteren in mijn keel glijdt. Mijn ogen blijven op de zijne gericht. Ik wil zien hoe hij reageert. Wil zien dat ik hem bevalt.

Op een gegeven moment voel ik zijn hand achter op mijn hoofd. Vingers die zich in mijn krullen graven. Niet hard. Maar stevig.

“Je vindt het toch niet erg, hoop ik,” zegt hij zacht. Bijna beleefd. Maar de toon liegt niet.

Dan duwt hij.
Zachtjes, maar vastberaden. Zijn hand duwt mijn hoofd dieper over zijn lul. Ik hap naar adem, voel hoe hij mijn keel raakt, hoe mijn ogen even vochtig worden. Maar ik laat het toe. Gewillig. Mijn handen blijven op zijn dijen, mijn mond opent verder, en ik neem hem dieper dan ik zelf had gedaan.

Hij geeft korte, rustige instructies.
“Langzamer… ja. Tong erbij. Zuig harder als je omhoog komt.”
“Dieper. Ontspan je keel een beetje.”
“Kijk me aan terwijl je het doet.”

Elke keer als ik zijn aanwijzingen opvolg, voel ik hoe zijn hand even zachter wordt, hoe zijn ademhaling zwaarder gaat.
“Goed zo,” prevelt hij. “Je leert snel.”

De complimenten raken me harder dan ik wil toegeven. Mijn kutje klopt, nat en open, terwijl ik op mijn knieën voor hem zit en hem pijp precies zoals hij het wil. Zijn hand blijft in mijn haar, geleidend, controlerend, terwijl ik me steeds meer overgeef aan de smaak van hem, de hardheid van hem, en de manier waarop hij me precies daar houdt waar hij me hebben wilt.

Het blijft die rare, irritant opwindende mix. Aan de ene kant geeft hij aanwijzingen alsof ik het net niet goed genoeg doe, “langzamer”, “meer tong”, “dieper”, en elke correctie laat een klein steekje van onzekerheid door me heen gaan. Alsof ik moet bewijzen dat ik het kan. Alsof ik moet verdienen dat hij tevreden is. Aan de andere kant komen er die korte, lage complimenten: “Goed zo.” “Je leert snel.” “Precies zo.” En precies die combinatie maakt me nóg geiler. Onzeker en tegelijk bevestigd. Alsof hij me precies daar houdt waar hij me hebben wil: een beetje wankel, een beetje hongerig, volledig gericht op hem.

Ik zuig hem diep, zo diep dat mijn keel zich om hem heen spant en mijn ogen vochtig worden. Mijn speeksel druipt al langs zijn schacht, over mijn kin. Mijn handen knijpen in zijn dijen. Mijn kutje klopt zo hard dat ik het voel tot in mijn buik.

Dan trekt hij me zachtjes van zijn lul af. Zijn hand in mijn haar tilt mijn hoofd omhoog. Een dunne draad speeksel blijft even tussen mijn lippen en zijn glanzende kop hangen voordat die breekt. Ik hijg. Mijn mond voelt leeg, gebruikt, warm.

“Sta op,” zegt hij rustig.

Ik gehoorzaam. Mijn benen zijn een beetje stijf van het knielen, de hoge hakken maken het wankel, maar ik kom overeind. Hij draait me om, stevig maar zonder haast, en gaat achter me staan. Meteen voel ik het: zijn kloppende erectie, nat van mijn speeksel, drukt hard tegen mijn billen. Tegen de dunne stof van de string. Tegen de spleet tussen mijn billen. Hij is zo hard dat ik elke hartslag in hem voel.

Zijn handen glijden over mijn schouders, naar mijn rug. Vingers zoeken behendig de sluiting van mijn beha. Eén klik. Dan nog een. De bandjes vallen los. Een tel later glijdt de beha van mijn schouders, over mijn armen, en valt ergens op de grond. Koude lucht kust mijn blote borsten… en meteen daarna omvatten zijn grote, warme handen ze volledig. Zonder belemmering. Zonder stof. Alleen huid op huid.

Hij masseert ze. Voelt ze. Duimen die over mijn harde tepels strijken, ze rondjes draaien, er zacht in knijpen. Elke aanraking stuurt een nieuwe golf van geilheid door mijn lichaam. Van mijn borsten recht naar beneden, naar mijn al doorweekte string. Mijn rug holt vanzelf. Een zacht kreuntje ontsnapt aan mijn lippen voordat ik het kan tegenhouden.

“Je hebt lekkere borsten,” fluistert hij in mijn oor. Zijn warme adem strijkt over mijn huid. “Zacht. Zwaar. Precies goed om in te knijpen terwijl ik je neuk.”

Zijn rechterhand zakt langzaam af. Over mijn borst, over mijn ribben, over mijn buik. Vingers die een brandend spoor achterlaten. Hij bereikt de rand van mijn string. Zonder aarzeling glijdt hij eronder, diep tussen mijn benen. Zijn vingers vinden meteen mijn kletsnatte spleet, glijden tussen mijn schaamlippen… en vinden zonder moeite mijn klit.

De eerste aanraking is elektrisch.
Golven van genot schieten door mijn hele lijf. Mijn rug kromt zich heftig, mijn hoofd valt achterover tegen zijn schouder. Ik hang zwaar, hijgend, in zijn armen terwijl zijn vingers kleine, precieze cirkels over mijn klit maken. Nat. Glad. Onverbiddelijk. Mijn benen trillen. Mijn ademhaling is gebroken. Elke beweging van zijn vingers trekt een nieuwe kreun uit mijn keel.

Hij kust mijn nek.
Open mond. Tong. Tanden die zacht in mijn huid drukken. De combinatie van zijn mond in mijn nek, zijn hand die mijn borst blijft kneden, en die vingers die me meesterlijk bespelen, maakt me compleet zot van opwinding. Mijn heupen bewegen vanzelf tegen zijn hand aan. Tegen zijn harde lul die nog steeds tussen mijn billen drukt. Ik ben kletsnat, open, trillend, en alles in me schreeuwt om meer.

Hij draait me om. Zijn handen nemen mijn hoofd vast, groot en stevig, vingers die zich in mijn krullen graven. Dan komt hij naar me toe. Zijn mond vindt de mijne. De kus is precies zoals hij de hele avond al met me omgaat: dominant, zelfverzekerd, nemend. Geen aarzeling. Geen vraag. Hij opent mijn lippen met zijn tong, kust diep, eist toegang, en ik geef die. Gewillig. Mijn tong ontmoet de zijne, mijn lichaam leunt tegen hem aan, mijn blote borsten drukken tegen zijn harde borstkas. Ik zoen terug, hongerig, nat, terwijl zijn erectie nog steeds tegen mijn buik klopt.

Dan, midden in de kus, besef ik het.
Dit is onze eerste zoen.

Een beschaamd gevoel spoelt door me heen, heet en plotseling. Wat moet ik zeggen als mijn vriendinnen later vragen wanneer de eerste zoen was? De waarheid is dat ik hem eerst heb gepijpt. Dat ik op mijn knieën voor hem heb gezeten, zijn lul diep in mijn keel heb genomen, en pas daarna zijn mond heb gevoeld. Ik voel me beschaamd. Als een slet. En precies die gedachte, die vuile, schaamtevolle gedachte, windt me nog meer op. Mijn kutje trekt samen. Een nieuwe golf nattigheid glijdt langs mijn binnenkant.

Hij verbreekt de kus, alsof hij precies voelt dat mijn gedachten afdwalen. Zijn voorhoofd rust even tegen het mijne. Zijn adem is zwaar.
“Ben je klaar voor het vervolg?” vraagt hij zacht, maar met diezelfde ondertoon van zekerheid.

Ik knik.
Als ik toch al de slet heb uitgehangen, kan ik net zo goed all the way gaan. Trouwens… mijn lichaam is bloedgeil. Kletsnat. Zo opgewonden dat ik er niet meer tegenin kan gaan, zelfs als ik het zou willen. Mijn tepels tintelen nog van zijn handen, mijn klit klopt van de herinnering aan zijn vingers, en tussen mijn benen voelt alles open en klaar.

Ik draai me om en loop voor hem uit naar de slaapkamer. Mijn blote billen wiegen bij elke stap op de hoge hakken, de doorweekte string plakt tegen mijn natte schaamlippen. Ik voel zijn blik op me branden, hoor zijn voetstappen achter me.

In de slaapkamer is het stikdonker. Alleen de zwakke maanlichtstrepen door de half open gordijnen.
“Kun je licht maken?” vraagt hij. Zijn stem is dichterbij dan ik dacht. “Ik wil je lichaam kunnen zien terwijl we neuken.”

We lopen terug naar de woonkamer, pakken de brandende kaarsen, voorzichtig, de was druipt al een beetje, en brengen ze mee. In de slaapkamer zetten we ze veilig op de grond, op een afstand van het bed, zodat de vlammen niet bij de lakens kunnen komen. Het flikkerende kaarslicht vult de kamer met een warme, gouden gloed. Schaduwen dansen over de muren, over het bed, over mijn naakte huid. Het creëert een erotische, bijna romantische sfeer.

Al ben ik niet zeker of er van romantiek veel sprake zal zijn.
Het zal eerder rauwe, lustvolle seks worden.
De manier waarop hij naar me kijkt in het kaarslicht, hongerig, bezitterig, zonder enige twijfel, belooft precies dat.

Ik besef het met een heldere, bijna nuchtere schok die door mijn hele lijf trekt:
Het gaat nu gebeuren.
Ik ga me laten nemen door hem.
We gaan neuken.
Er is geen weg meer terug.

Alex kijkt me aan met die arrogante, lustvolle blik. In het warme, dansende kaarslicht glinsteren zijn ogen donker en hongerig. Alsof hij al de hele avond precies wist dat we hier zouden eindigen. Alsof mijn twijfels, mijn schaamte, mijn “ik doe dit nooit op een eerste date” slechts speelgoed voor hem waren. Zijn blik glijdt traag over mijn blote lichaam, over de zware curve van mijn borsten, de harde tepels die in de koele lucht stijf blijven staan, over mijn buik die licht trilt van spanning, tot aan de doorweekte string die nog strak tussen mijn benen zit en al donker is van mijn natheid.

Ik draai me om, met mijn rug naar hem toe. De lakens voelen koel onder mijn blote voeten. Mijn handen glijden naar mijn heupen. Langzaam, sensueel, haak ik mijn duimen onder de dunne bandjes van de string. Ik stroop hem naar beneden. De natte, klamme stof plakt even koppig aan mijn gezwollen schaamlippen voordat hij met een zacht, vochtig geluid loskomt. Een dunne draad van mijn eigen natheid blijft even hangen. Ik buig diep voorover terwijl ik de string over mijn dijen, over mijn knieën, over mijn enkels stroop. De beweging is expres traag. Koude lucht kust mijn open, kletsnatte kutje. Ik geef hem een perfect, schaamteloos uitzicht: roze, gezwollen, glanzend van verlangen, de opening die al licht samentrekt van pure anticipatie.

Voordat ik helemaal rechtop kan komen, is hij al bij me.
Ik voel eerst de hitte van zijn lichaam tegen mijn rug, dan een zacht maar dwingend duwtje van zijn platte hand precies tussen mijn schouderbladen.
Ik val voorover op het bed. Mijn handpalmen en knieën zinken in de zachte, koele lakens. Mijn borsten drukken plat tegen de matras, tepels die overgevoelig prikken tegen de stof. Mijn kont blijft hoog in de lucht. Ik ruik de warme, muskusachtige geur van zijn huid en de zware geur van mijn eigen opwinding die zich mengt met de zoete waslucht van de kaarsen. Het is duidelijk: hij heeft de controle. Ik moet gewoon gewillig ondergaan.

En of ik gewillig ben.
De combo van angst die koud in mijn buik ligt, zijn pure dominantie, de brandende geilheid, de opwinding die mijn clitoris doet kloppen, en die rare, warme dankbaarheid omdat hij me door de donkere stad heeft beschermd… het maakt dat ik niet anders kán dan me volledig ter beschikking stellen. Mijn lichaam is allang overgegeven. Mijn verstand is opgegeven.

Ik draai me om. Op mijn rug. De lakens zijn koel tegen mijn hete huid. En ik open mijn benen voor hem.
Niet aarzelend.
Wijd.
Mijn knieën vallen naar buiten, mijn voeten zetten zich plat op het bed, tenen die zich even krullen in de stof. Mijn natte, open kutje ligt volledig aan hem aangeboden, gezwollen, glanzend, een dunne draad natheid die al naar mijn billen glijdt. Als een duidelijk, woordeloos teken: je bent welkom. Het is goed. Je mag me binnendringen. Je mag me nemen.

“Gebruik je de pil?” vraagt hij. Zijn stem is hees, laag, gecontroleerd. Ik hoor de rauwe rand van lust erin.

Ik knik. Mijn keel is te droog om te spreken.
Hij gromt goedkeurend, een diep, tevreden geluid dat door mijn botten trilt. Alsof hij niet anders had verwacht. Alsof het vanzelfsprekend was dat ik hem zonder condoom zou nemen.

Hij klimt op het bed. Het matras veert onder zijn gewicht. Tussen mijn gespreide benen. Groot. Gespierd. In het flikkerende kaarslicht zie ik elke lijn van zijn buikspieren, de dikke aders op zijn onderarmen, de zware, harde lul die voor zich uit hangt, nog glanzend en nat van mijn speeksel, de kop dik en donkerrood, een druppel vocht die al aan de spleet hangt. Hij positioneert de dikke, brandend warme tip van zijn eikel precies tegen mijn opening. Ik voel de hitte van hem meteen. De fluweelzachte, stevige druk. Hoe mijn natte schaamlippen zich al een beetje om hem heen willen sluiten, hoe mijn spiertjes samentrekken van pure verwachting. Mijn adem stokt. Mijn hart bonst zo hard dat ik het in mijn keel voel.

Hij kijkt me aan.
Zelfzeker. Triomfantelijk. Geil-doorlopen.
In het gouden, dansende kaarslicht glinsteren zijn ogen bijna zwart. Alsof hij precies ziet wat er in mij omgaat, de angst, de schaamte, de totale overgave.

De erotische spanning is om te snijden.
Dik. Zwaar. Bijna tastbaar tussen ons in.
Ik ruik hem. Ik voel de warmte die van zijn lichaam afslaat. Ik hoor zijn zware ademhaling en het zachte knetteren van de kaarsen.

Ik sta op het punt om veroverd te worden.
Verorberd door het roofdier.
En ik lig hier als prooi.
Gewillig.
Open.
Kletsnat.
Klaar.

Hij duwt.

Langzaam.
Vastberaden.
Onvermijdelijk.

De dikke, hete tip van zijn eikel drukt tegen mijn opening en glijdt naar binnen. Mijn natte, gezwollen schaamlippen spreiden zich om hem heen. Ik voel elke millimeter: de fluweelzachte huid van zijn kop, de harde rand eronder, de manier waarop hij mijn spiertjes dwingt om zich te openen. Het is overweldigend. Zo dik. Zo hard. Mijn adem stokt in mijn keel. Mijn handen grijpen in de lakens, vingers die zich krampen in de stof.

Hij blijft duwen.
Centimeter voor centimeter.
Zijn grote, geaderde, lange penis dringt steeds dieper mijn hete, druipnatte kutje binnen. Ik voel hoe mijn wanden zich om hem heen spannen, hoe ze trillen en samentrekken van pure overgave. Elke ader op zijn schacht voel ik. Elke lichte bobbel. De brandende hitte van hem vult me, rekt me, eist ruimte. Het doet een beetje pijn, een zoete, diepe, heerlijke pijn van te vol zijn, maar ik verwelkom hem. Gewillig. Hongerig. Mijn heupen tillen zich een fractie op, alsof mijn lichaam zelf om meer smeekt.

“Fuck…” ontsnapt er aan mijn lippen, half kreun, half snik.

Alex kijkt me aan terwijl hij dieper glijdt. Die triomfantelijke, geil-doorlopen blik. Zijn kaken zijn aangespannen. Een druppel zweet loopt over zijn slapen in het kaarslicht. Ik ruik hem sterker nu: warme huid, pure mannelijke geur, vermengd met de zware geur van mijn eigen natheid die om ons heen hangt.

Hij zakt nog dieper.
Ik voel hoe de dikke basis van zijn lul mijn opening bereikt, hoe mijn schaamlippen zich strak om hem heen sluiten. Hij is er bijna helemaal in. Mijn buik voelt zwaar, vol, alsof hij tot in mijn kern reikt. Mijn clitoris klopt wild tegen de harde basis van hem. Elke hartslag van hem voel ik vanbinnen, diep in mijn natte, trekkende wanden.

Dan geeft hij een laatste, stevige duw.
Helemaal.
Tot zijn ballen tegen mijn billen drukken.
Tot er niets meer tussen ons in zit.
Hij kreunt laag en grommend, een diep, dierlijk geluid dat recht door mijn lichaam trekt.Een hete, erotische schok jaagt van mijn nek tot diep tussen mijn benen. Het voelt beangstigend geil, alsof ik niet door een man, maar door een beest word genomen.

Ik hijg. Luid. Mijn rug holt van de matras. Mijn tenen krullen zich in de lakens. Het gevoel is zo overweldigend dat mijn ogen even dichtknijpen. Vol. Zo ontzettend vol. Zijn lul klopt diep in me, hard en levend, en mijn kutje antwoordt door ritmisch om hem heen te knijpen, alsof het hem wil vasthouden, wil melken, wil houden.

Alex blijft even stil. Diep in me begraven. Zijn handen rusten zwaar op mijn dijen, duimen die cirkels maken op mijn huid. Ik voel zijn ademhaling tegen mijn gezicht, warm en onregelmatig.
“Zo diep,” prevelt hij hees. “Je neemt me zo goed. Zo strak. Zo nat.”

Ik open mijn ogen weer. In het flikkerende kaarslicht zie ik zijn gezicht boven me: arrogant, bezitterig, pure lust. Mijn handen glijden naar zijn rug, voelen de gespannen spieren onder zijn huid. Mijn benen wikkelen zich om zijn heupen, enkels die zich kruisen op zijn onderrug, alsof ik hem nog dieper in me wil trekken.

De erotische spanning is explosief.
Elke zenuw in mijn lichaam staat strak.
Ik voel hem overal: de druk, de hitte, de volheid, de manier waarop mijn binnenste zich om hem heen heeft gevormd. Emoties stormen door me heen, schaamte dat ik dit op een eerste date doe, opwinding die me bijna doet huilen, dankbaarheid, overgave, en een diepe, dierlijke behoefte om door hem geneukt te worden.

Hij begint te bewegen.
Langzaam eerst.
Een diepe, sleepende terugtrek tot alleen de dikke eikel nog in me zit… en dan weer naar binnen, vastberaden, tot hij weer helemaal verdwijnt.
Elke stoot stuurt een golf van genot door mijn buik, door mijn borst, tot in mijn keel. Mijn natte geluiden vullen de kamer, smakkend, nat, obsceen, vermengd met mijn gebroken kreunen en zijn zware ademhaling.

Ik ben helemaal van hem.
In dit moment.
Op dit bed.
In het kaarslicht.
Volledig gepenetreerd, volledig ingenomen, volledig overgegeven.

Alex drijft het tempo op.

Eerst nog gecontroleerd, diep en sleepend, maar al snel harder. Sneller. Zijn heupen slaan tegen de mijne met een nat, vlezig geluid. Elke stoot is krachtig, vastberaden, alsof hij me wil openbreken. Zijn grote, dikke lul blijft diep gaan, tot de basis, tot ik hem voel botsen tegen iets dieps en gevoeligs vanbinnen. De soppende, smakkende geluiden van mijn kletsnatte kutje vullen de hele kamer. Obsceen. Nat. Onmiskenbaar. Elke keer als hij zich terugtrekt, hoor ik het natte soppen van mijn sappen die aan hem kleven, en elke keer als hij weer naar binnen ramt, klinkt er een diepe, natte klap.

Mijn lichaam schudt onder zijn gebeuk. De bedbodem kraakt. Mijn borsten stuiteren. Ik moet me vastklampen aan de lakens, vingers wit van de kracht, om niet met mijn hoofd tegen het uiteinde van het bed te stoten. Elke stoot duwt me een stukje omhoog. Mijn krullen plakken aan mijn zweetnatte voorhoofd. Mijn ademhaling is gebroken, hoge, hijgende geluidjes die ik niet kan tegenhouden.

Hij weet precies hoe hij zijn lichaam moet gebruiken. Door zijn lengte en dikte raakt hij plekken die ik zelf zelden vind. Een brandende, zoete druk bouwt zich op, laag in mijn buik. Ik voel het orgasme al opkomen, te vroeg, veel te vroeg, en ergens diep vanbinnen wil ik het hem niet gunnen. Niet zo snel. Niet zo makkelijk. Niet bij hem.

Hij is niet mijn type.
Die arrogante, zelfverzekerde alfaman.
Die man die de hele avond al de controle heeft genomen, die me heeft gemanipuleerd, die me op mijn knieën heeft laten gaan voordat we überhaupt hadden gezoend.

En toch…
Toch neukt hij me precies goed genoeg om me over de rand te duwen.

Ik probeer het tegen te houden. Bijt op mijn lip. Span mijn buikspieren. Maar het lukt niet. De spanning bouwt en bouwt, heet en onvermijdelijk. Mijn wanden beginnen al ritmisch om zijn lul heen te knijpen. Mijn clitoris klopt wild elke keer als zijn schaambeen ertegenaan botst.

Dan verandert hij iets in de hoek.
Tilt mijn heupen een fractie op, duwt mijn knieën nog wijder uit elkaar, en verhoogt het tempo opnieuw. Nu is het bijna meedogenloos. Korte, harde, diepe stoten die precies diezelfde gevoelige plek blijven raken, steeds sneller, steeds harder. De soppende geluiden worden luider, natter, smeriger. Mijn natheid spat bij elke stoot een beetje op mijn dijen en op zijn buik.

“Nee… wacht… te snel…” probeer ik nog, maar het is geen echte protest. Het is een snik van overgave.

Het besef komt, het is te laat.
Het orgasme overvalt me als een golf die alles meesleurt. Mijn rug holt heftig van de matras. Mijn binnenste trekt zich krampachtig samen om zijn dikke lul heen, golf na golf. Ik schok, trillend, terwijl zachte, gebroken kreunen uit mijn keel komen. Mijn tenen krullen, mijn nagels graven in de lakens, mijn gezicht vertrekt van pure, beschamende genot. Ik kom klaar terwijl hij diep in me zit, terwijl zijn lul elke samentrekking voelt, terwijl hij triomfantelijk naar beneden kijkt en precies ziet wat hij met me doet.

Schaamte brandt heet door de opwinding heen.
Zo snel.
Zo makkelijk.
Voor iemand die me irriteert met zijn arrogantie. Voor iemand die niet mijn type is. Voor iemand bij wie ik mezelf had beloofd dat ik het niet zou doen op een eerste date.

En toch lig ik hier, schokkend en nat en nog steeds vol van hem, terwijl mijn kutje blijft knijpen om zijn harde lul heen alsof het meer wil.

De erotische spanning is niet verdwenen.
Integendeel.
Nu hij me zo snel heeft laten komen, nu hij heeft gezien hoe makkelijk mijn lichaam zich overgeeft, voelt de lucht tussen ons nog dikker, nog gevaarlijker, nog gretiger.

Tijdens mijn orgasme kneedt Alex mijn borsten.

Zijn grote handen omvatten ze volledig, vingers die diep in het zachte vlees drukken, duimen die over mijn stijve, overgevoelige tepels heen en weer strijken. Hij geniet ervan, ik zie het in zijn gezicht, in die arrogante, tevreden trek om zijn mond. Hij neemt mijn volle mellen alsof ze van hem zijn, masseert ze hard terwijl mijn binnenste nog in krampen om zijn lul heen trekt. Elke kneep stuurt een extra schokje genot door mijn nog pulserende kutje. Mijn borsten voelen zwaar en heet in zijn handpalmen, de huid overgevoelig, de tepels zo hard dat het bijna pijn doet als hij erover wrijft.

En dan, nog voordat ik überhaupt bijgekomen ben van de eerste golf, neukt hij gewoon door.

Alsof het hem niets kan schelen dat ik nog trilde, nog hijgde, nog half buiten adem was. Hij blijft stoten. Diep. Hard. Ritmisch. Mijn overgevoelige wanden protesteert eerst, te intens, te veel, maar al snel verandert die protest in iets anders. Precies doordat hij geen pauze geeft, doordat hij mijn lichaam geen tijd gunt om te zakken, begint er alweer iets te bouwen. Dieper. Lager. Een tweede spanning die zich langzaam samentrekt in mijn onderbuik terwijl hij me blijft volrammen.

“Ik ben nog niet klaar met je,” gromt hij hees, en zijn handen blijven mijn borsten kneden terwijl zijn heupen onvermoeibaar doorgaan.

Ik kan alleen maar kreunen, half snikkend, terwijl mijn lichaam zich alweer openzet voor hem. Mijn natheid klinkt nog harder nu, nog natter, alsof mijn kutje zelf smeekt om meer. De schaamte van het snelle eerste orgasme mengt zich met een nieuwe, hetere golf van geilheid. Hij gebruikt me. Gewoon door. En mijn lichaam verraadt me opnieuw door al half klaar te zijn voor de volgende climax.

Na een tijdje trekt hij zich plotseling terug.
De lege, gapende sensatie is almost pijnlijk. Mijn opening samentrekt zich om niets, nat en open en beroofd.

Sterke handen grijpen mijn heupen. Hij draait me om, ruw maar efficiënt, tot ik op handen en knieën lig. De lakens kreuken onder mijn knieën en handpalmen. Mijn borsten hangen zwaar naar beneden, tepels die de koele lucht kussen. Hij trekt me aan mijn heupen naar achteren, kont omhoog, rug hol, precies zoals hij me hebben wilt. Ik voel de dikke, natte kop van zijn lul weer tegen mijn opening drukken, een seconde van pure spanning, en dan stoot hij opnieuw naar binnen.

Diep.
In één lange, harde beweging.
Tot zijn schaambeen hard tegen mijn billen slaat en ik een luide, gebroken kreet slaak in de kussens.

Hij voelt nog dikker in deze houding. Nog dieper. Hij vult me tot het bijna te veel is, rekt me open, en begint meteen weer te neuken. Harde, diepe stoten van achteren die mijn hele lichaam laten schudden. Mijn borsten zwaaien heen en weer. Mijn krullen vallen over mijn gezicht. Elke stoot klinkt nat en luid, en de erotische spanning is zo dik dat ik hem bijna kan proeven, de dominantie, de bezitterigheid, de manier waarop hij me precies daar heeft neergezet waar hij me wilde hebben: op handen en knieën, kont omhoog, volledig open voor hem.

Hij neukt me stevig van achteren.

Elke stoot is hard, diep, onverbiddelijk. Mijn borsten zwaaien en schudden heftig onder het geweld van zijn heupen. Ik voel ze zwaar heen en weer slaan, tepels die over de lakens schuren. Het geluid van vlees tegen vlees vult de kamer, natte, ketsende klappen elke keer als zijn schaambeen hard tegen mijn billen botst. Soppende, smakkende geluiden van mijn kletsnatte kutje mengen zich ermee. Ik kan niet voorkomen dat ik hijg. Luid. Gebroken. Elke stevige stoot perst de lucht uit mijn longen en een nieuwe golf van pure, dierlijke opwinding door mijn lijf.

Het bed bonkt ritmisch tegen de muur.
Harde, doffe klappen.
Ineens schiet de gedachte door mijn hoofd:
Shit. De buren.

Ze zullen dit horen. Het gebonk. Mijn hijgen. De natte geluiden.

“Alex… rustiger…” hijg ik tussen twee stoten door. “Het bed… tegen de muur… de buren…”

Hij lacht spottend, een lage, arrogante klank terwijl hij me gewoon blijft neuken, even hard, even diep.
“Kan je het niet aan?” spot hij. Zijn handen knijpen harder in mijn heupen, trekt me nog steviger naar achteren op zijn lul. “Arme meid.”

Hij vertraagt geen seconde.
“Het kan me niets schelen,” gromt hij. “Ik geniet ervan om je hard te neuken. Laat ze maar genieten van de show. Jij zou dat ook beter doen.”

Zijn stem is hees van inspanning en lust.
“Geniet je niet van mijn lul? Van de seks?”

Ik slik. Mijn gezicht brandt.
“Jawel…” geef ik toe, terwijl ik bij mezelf denk: hij laat me dingen voelen die ik nog nooit gevoeld heb. Die diepte, die hardheid, die pure controle. En ondanks dat ik het misschien niet wil toegeven… is dit de beste seks die ik ooit heb gehad. Beter dan met mannen die wél mijn type waren. Beter dan de zachte, voorzichtige keren. Dit is rauw. Overweldigend. Verslavend.

“Waarom ben je dan zo stil?” vraagt hij. Zijn stem klinkt kalm, maar er zit een licht agressief randje onder. “Waarom laat je dan niet horen hoe je geniet?”

De angst overvalt me weer.
Diezelfde angst van eerder.
Wat als ik hem niet geef wat hij verlangt? Wat als hij stopt, of boos wordt, of me laat voelen dat ik tekortschiet?

Voor ik het goed en wel besef, laat ik bij de volgende harde stoot een kreuntje ontsnappen. Zacht eerst.

“Luider,” reageert Alex meteen.

Beschaamd, met een rood gloeiend gezicht, begin ik luider te kreunen. Het klinkt in mijn eigen oren overdreven. Sletterig. Alsof ik een pornofilm naspeel. Maar Alex lijkt het precies te appreciëren. Zijn stoten worden des te gretiger, zijn ademhaling zwaarder.

Hij begint dirty talk te gebruiken, laag en hees, precies in mijn oor terwijl hij me blijft neuken.
“Dat is het… laat ze horen wat een geile slet je bent. De buren kunnen nu niet alleen van het gebonk genieten, maar ook van je sletterige gekreun. Stel je voor dat ze dit horen. Hoe hard ik je neuk. Hoe lekker je het vindt.”

Met een rood, beschaamd hoofd merk ik dat precies die gedachten, de schaamte, de gedachte aan de buren die me horen kreunen als een slet, de manier waarop hij me gebruikt, de opwinding alleen maar vergroten. Mijn kutje knijpt ritmisch om zijn dikke lul heen. Die bekende, hete spanning bouwt zich weer op, laag in mijn buik, sneller dan ik wil toegeven.

Hij neukt me rechtstreeks terug richting een nieuw orgasme.
Harder. Dieper. En ik kan niets anders doen dan meebewegen, kreunen, en me opnieuw overgeven aan de man die me zo makkelijk uit elkaar haalt.

Alex geeft me speelse, stevige klapjes op mijn billen.

Het geluid is scherp in de kamer, vermengd met het natte gebeuk van zijn lul in mijn kutje. Verschrikt kijk ik over mijn schouder. Mijn krullen plakken aan mijn zweetnatte gezicht. Hij grinnikt breed, arrogant, ogen donker van lust.

“Je hebt me zo opgegeild,” gromt hij hees terwijl hij me blijft neuken. “Met dat sexy kontje van je. Eerst in die strakke jurk, hoe die lekkere billen wiegden op die hoge hakken. Toen met dat minuscule stringetje dat tussen je billen verdween. En nu… nu doordat ze zo lekker stuiteren onder mijn stoten.”

Hij geeft nog een klap, harder dit keer, zodat mijn bilvlees trilt.
“Je neukt zo lekker. Zo gewillig. Dat natte, hete, strakke kutje van je trekt me helemaal leeg. Fuck, wat zit je strak om me heen.”

Ik voel het meteen: hij verwacht ook complimenten terug. Die arrogante, zelfverzekerde man wil horen hoe goed hij is. Hoe hard hij me neukt. Hoe lekker ik hem vind.

Mijn gezicht brandt van schaamte, maar de woorden komen er toch uit, hees en gebroken tussen de stoten door:
“Je lul voelt zo dik… zo hard… je neukt me zo diep… ik voel je overal… mijn kutje is zo vol van je… je bent zo goed… neuk me harder… vul me… ik wil je voelen komen…”

Het windt me enorm op om zo te praten. Sletterig. Vuiler dan ik ooit durfde. Elke vieze zin die ik uitspreek laat mijn binnenste harder om hem heen knijpen. Tegelijk merk ik dat hij versnelt. Zijn ademhaling wordt onregelmatiger, zijn stoten korter en forceerder. Hij krijgt het moeilijker. Zijn handen knijpen bijna pijnlijk in mijn heupen.

Nog een paar harde, diepe stoten.
Een stevige klap op mijn bil die het vlees doet trillen en een scherpe, zoete pijn door me heen jaagt.
Een paar hese, dierlijke kreunen van hem.

Dan barst het los.

Mijn orgasme raast door me heen als een hete, oncontroleerbare golf.

Ik voel het eerst diep in mijn onderbuik, een strakke, brandende knoop die plotseling openspringt. Mijn binnenste trekt zich krampachtig samen om zijn dikke, harde lul heen, golf na golf, alsof mijn kutje hem wil melken, wil leegzuigen, wil vasthouden. Elke samentrekking is zo heftig dat mijn hele bekken trilt. Mijn clitoris klopt wild, overgevoelig, elke keer als zijn schaambeen ertegenaan drukt. Mijn tenen krullen zich pijnlijk in de lakens. Mijn vingers graven zich vast in de stof tot mijn knokkels wit worden. Een hoge, gebroken kreet ontsnapt aan mijn keel, half kreun, half snik, en ik hoor mezelf sletterig en luid klinken in de kamer.

Ik zie bijna niets meer. Mijn ogen zijn dichtgeknepen, maar achter mijn oogleden dansen witte vlekken. Het kaarslicht flikkert ergens ver weg. Ik ruik alleen nog de zware, natte geur van seks, zweet en zijn huid. Mijn gedachten zijn een warboel: schaamte dat ik zo hard en zo makkelijk kom, pure dierlijke genot, de gedachte dat de buren dit misschien horen, en ergens diep de wetenschap dat ik me volledig heb overgegeven aan een man die ik amper ken.

Op het hoogtepunt van mijn orgasme stoot hij nog één keer keihard naar binnen.
Tot aan zijn ballen.
Zo diep dat de dikke kop van zijn lul hard tegen mijn baarmoedermond botst, een scherpe, zoete pijn die meteen overgaat in nog meer genot.

Dan voel ik het.

Zijn zaadlozing.
Warm.
Dik.
Krachtig.

Golf na golf schiet zijn hete sperma diep in me. Ik voel elke puls van zijn lul, elke samentrekking van zijn ballen tegen mijn billen. Het is alsof hij me vanbinnen markeert. Het warme zaad spuit tegen mijn diepste punt, vult me, mengt zich met mijn eigen natheid tot een hete, smeuïge brij. Ik voel hoe het mijn wanden omspoelt, hoe het al bij de basis van zijn lul naar buiten begint te lekken en warm langs mijn schaamlippen en dijen druipt. Het gevoel van volgespoten worden is overweldigend, bezitterig, vies, heerlijk. Alsof hij me claimt tot in mijn kern.

Zijn gewicht zakt langzaam op me.
Zwaar.
Warm.
Onontkoombaar.

Hij drukt me plat op mijn buik in de matras. Mijn borsten worden platgedrukt, tepels die overgevoelig prikken tegen de lakens. Mijn heupen, mijn buik, mijn wangen, alles wordt samengedrukt onder zijn gespierde lichaam. Ik kan geen kant op. Mijn armen liggen slap naast me, mijn benen zijn nog gespreid, en er is geen ruimte meer om te bewegen. Ik voel zijn snelle hartslag tegen mijn rug, zijn zware ademhaling in mijn nek, de hitte van zijn zweetnatte huid op de mijne.

Zijn lul is nog steeds hard.
Half in me.
Nog kloppend.
Nog dik.

Ik voel hoe hij licht samentrekt bij de laatste restjes zaad die hij in me perst. Mijn overgevoelige wanden knijpen zwakjes om hem heen, nog naschokkend van mijn eigen orgasme. Zijn warme sperma blijft langzaam uit me lekken rondom zijn half begraven lul, klam en dik tussen mijn dijen.

Ik lig volledig plat, gevangen onder hem, gevuld met hem, en voor even is er alleen dit: zijn gewicht, zijn hitte, zijn zaad diep in me, en de wetenschap dat ik me volledig heb laten nemen.