79.394 Gratis Sexverhalen
A+ - a-

Gevaarlijke Aantrekkingskracht - 56

Door: Aadje

Datum: 21-11-2026 | Cijfer: 0 | Gelezen: 44
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 68 minuten | Lezers Online: 13
Trefwoord(en): Cuckold, Exhibitionisme, Voyeurisme,

Vervolg op: Gevaarlijke Aantrekkingskracht - 55

“Kunnen we het over gisteravond hebben,” vroeg Dan vanaf de passagiersstoel van hun auto die stationair draaide op de parkeerplaats, terwijl Sarah zich klaarmaakte om naar huis te gaan, haar bagage was al ingeladen. “Ik wilde daar boven niet praten, niet met Lester erbij.”

“Denk je dat Lester onze gesprekken afluistert?” reageerde glimlachte en ze schudde haar hoofd terwijl ze naar haar man keek. “Zoals met een glas tegen de muur of zoiets?”

“Ik weet het niet. Ik weet alleen dat hij een beetje te, eh, goed geïnformeerd lijkt,” antwoordde Dan en hij haalde zijn schouders op. “Er zijn een paar dingen gebeurd die... nu niet belangrijk zijn. Ik kan maar niet stoppen met denken aan wat er gisteravond is gebeurd. Het speelt zich steeds opnieuw af in mijn hoofd, en ik denk dat ik gek word als je nu weggaat zonder dat we erover hebben gepraat.”

“Oké,” zei Sarah en ze beet op haar lip terwijl ze nadenkend uit de voorruit keek. Ze zette de auto uit, leunde achterover in haar stoel en keek haar man aan. “Gisteravond was... intens. Ik had niet verwacht dat het zo zou gaan. Ik ben het zelf ook nog steeds aan het verwerken. Vond jij het zo erg?”

“Nee...” begon Dan. “Ja. Ik weet het niet. Ik heb het gevoel dat ik het wel erg zou moeten vinden, maar een deel van mij genoot er gewoon van. Je weet hoe in de war ik ben met dit soort dingen. Sinds die bar in Minnesota was ik erg opgewonden en had ik een uitlaatklep nodig, maar toen gebeurde gisteravond, en weer had ik het gevoel dat ik mezelf niet in bedwang kon houden.”

“Ik ken dat gevoel,” zei Sarah. “De laatste tijd is het alsof er een schakelaar in mijn hoofd wordt omgezet en ik gewoon toegeef aan alles. Het is een beetje zoals gisteravond. Lester drong dingen op, en ik kon geen nee zeggen.”

“Is dat niet een probleem,” vroeg Dan.

“Ik weet het niet,” zei Sarah, terwijl ze haar ogen sloot. “Ik weet dat ik logischerwijs nee had kunnen zeggen. Maar op dat moment wilde ik het niet. Ik wil het doen. Het is niet alsof hij me dwingt dingen te doen die ik niet wil of die me op de één of andere manier niet opwinden. En ik wil dingen doen om hem op te winden. Om jullie allebei op te winden. De blik in je ogen gisteravond was intens en heeft me waarschijnlijk meer opgewonden dan wat dan ook.”

“Ik voelde me als een comateuze zombie...” zei Dan.

“Misschien hoort dat erbij? Je bent zo’n Type A-persoonlijkheid, die het opwindt iets te doen en te zien waarbij je die controle verliest. Om die controle kwijt te raken. Weten dat iets wat ik doe je zo opwindt en dat het je zo raakt. Dat is opwindend.”

“Geloof me, het voelt echt als een verlies van controle. Het voelt alsof mijn handen van het stuur glijden en Lester het gewoon overneemt. Jou zo te zien loslaten, ik weet niet, het maakt me gewoon gek. Wetende hoe keurig en netjes je normaal bent. Jou zo losbandig zien doen activeert een deel van mijn hersenen dat alles wil uitschakelen en gewoon wil kijken.”

“Hé,” zei Sarah, terwijl ze hem speels op zijn arm sloeg. “Ik ben geen slet. Misschien kan ik me soms een beetje losbandig gedragen, maar jij hebt ons op dit pad gebracht, meneer.”

“Jij geniet er net zoveel van als ik,” zei Dan.

“Misschien wel meer,” zei Sarah, terwijl ze haar aandacht richtte op een andere auto die wegreed. “Jij zit nog steeds vast in angst en schuldgevoel.”

“Ik weet het,” zei Dan en hij schudde zijn hoofd. “Ik weet dat wat we doen niet goed is. ten minste, niet volgens wat de maatschappij ons voorschrijft. Maar ik kan er niets aan doen. Ik bedoel, ik mag Lester niet. Helemaal niet. Hij is echt een waardeloze huisgenoot. En ik wil hem het liefst de nek omdraaien. Het idee dat je zo’n persoon jou opwindt...” Dan haalde diep adem en probeerde zich niet opnieuw op te winden.

“Ik besefte dat je midden in de nacht weer naar zijn kamer bent gegaan,” zei Dan. “De vorige keer kon ik het niet geloven, en ik wist dat ik je gewoon daar in de douche moest hebben. Maar gisteravond was het echt iets anders.”

“Met welk aspect daarvan heb jij je het meest moeite,” vroeg Sara.

“Eh, god, ik weet het niet. Met alles? Zelfs hoe het begon, hoe hij je tegen het aanrecht drukte, hoe jij zo gemakkelijk bezweek voor zijn avances,” zei Dan.

“Nou, wat wil je dan dat ik doe? De hele tijd tegenstribbelen als ik hem zijn gang laat gaan? Daar zou ik niet echt zin in hebben. Ik vind het goed mij te geven, om de controle aan iemand te geven en hem te laten doen wat hij wil. Vooral als ik weet dat jij kijkt. Dat vind ik ongelooflijk opwindend,” zei Sarah.

“Nee, nee, ik wil niet dat je het gevoel hebt dat je moet verzetten,” zei Dan. “Ik denk dat het meer iets is wat me opgewonden maakt, maar me tegelijkertijd ook diep raakt.” Dan haalde een hand zijn haar. “Het zijn al die emoties tegelijk in mij. Het is een bedwelmende cocktail van schuldgevoel, schaamte, jaloezie en opwinding waar ik gewoon een enorme slok van moet nemen.”

Sarah bleef stil en wachtte tot Dan verder sprak.

“Zo voelde het toen je hem vertelde dat je van hem hield. Het was als een dolk in mijn borst, maar als een adrenaline-injectie in mijn penis. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo hard klaargekomen ben. En volwaardig kan ik niet stoppen met denken aan de blik op je gezicht toen je het zei. Je houdt niet echt van hem, toch?”

“Dan, dat is gewoon sekspraat,” glimlachte Sarah naar hem. “Ik wist dat het jullie allebei over de grens zouden duwen, en dat was precies wat ik wilde.”

Dan knikte instemmend en verwerkte haar woorden. “Ik ben verbaasd dat je niet als eerste naar rimmen vroeg,” grinnikte Sarah toen Dan op het punt stond een volgende vraag te stellen en ze sloeg haar handen voor haar gezicht.

Dan schudde zijn hoofd en ordende zijn gedachten. “Dat was... ik weet het niet eens, Sarah. Ik kan niet geloven dat je dat gedaan hebt,” zei hij uiteindelijk.

“Ik ook niet,” zei Sarah vanachter haar handen vandaan. Uiteindelijk plaatsen ze haar handen weer in haar schoot en liet haar hoofd tegen de stoel rusten. “Dat was iets waar ik nooit aan had gedacht. Lester had het bij mij gedaan, en ik wist hoe goed het kon voelen. Op dat moment wilde ik hem datzelfde plezier ook teruggeven. Ik liet me meeslepen en ging helemaal op in het moment.”

“Dus je hebt er niet van genoten,” vroeg Dan.

“Het idee alleen al is walgelijk,” zei Sarah, “maar in de hitte van het moment, en toen ik zag hoe zijn lichaam erop reageerde, en jouw gezicht... ik weet het niet. Ik denk niet dat ik het nog een keer wil doen.”

Dan knikte en hield zijn gedachten voor zichzelf. Wat kon Lester zijn vrouw in zo’n hitte van het moment nog meer laten doen?

“Vind je het oké dat Lester me sommige dingen heeft laten zeggen, vooral aan het eind,” vroeg Sara. “En de dingen die hij zei?”

“Dat gescheld en vernederen,” vroeg Dan.

“Ja,” fluisterde Sarah.

“Als we daar zijn, als ik toekijk... Ik wil er niet altijd zo bij betrokken worden. Ik ben liever een vlieg op de muur, die het gewoon ziet gebeuren. Maar ik vind het heerlijk om dat pure verlangen op je gezicht te zien als je me op die momenten aankijkt. Het is echt ontzettend opwindend. Dat vernederen... ik weet het niet. Het heeft me altijd een beetje vreemd geraakt. Het is een beetje hetzelfde gevoel als dat ‘ik hou van je’-gedoe. Die mix van diepe jaloezie en woede. Om die dingen uit je mond te horen komen. Zelfs op dat moment was Lester je van me aan het afpakken. Aan het winnen. Logischerwijs vind ik het niet leuk, en ik weet dat ik het zou moeten haten, maar...” Dan grinnikte en schudde zijn hoofd, “zoals je zei, op dat moment werkte het op de één of andere manier.”

“Dat is goed om te weten. Ik was bang dat we te ver waren gegaan. Weet gewoon dat het allemaal gewoon sekspraat is. Alles,” zei Sarah.

“En wat bedoelde je toen je zei dat je alleen nog maar zonder condoom met Lester wilde neuken? Bedoelde je daarmee dat ík nu een condoom moet dragen of zoiets? Wat was dat nou,” vroeg Dan.

“Dat betekende gewoon dat hij geen condoom hoeft dragen. Ik bedoelde niet dat jij er dan wel één moest dragen,” zei Sarah met een kleine glimlach.

“Zou je er ooit over nadenken hem er weer één te laten dragen,” vroeg Dan.

“Ik... eh... denk het niet,” zei Sarah. “Ik heb er altijd een hekel aan gehad. Ze halen me altijd uit de stemming. Het is gewoon beter voor me zonder.”

“En wat dacht je van Lester die zei dat hij je door willekeurige mannen zou laten gebruiken? Is dat ook gewoon sekspraat,” vroeg Dan uitdagend.

“Dat... weet ik niet. Ik weet het nooit met Lester. Ik weet niet wat voor hem sekspraat is en wat de realiteit is,” zei Sarah.

“Nou, als die situatie zich zou voordoen, zou je het dan in de hitte van het moment doen,” vroeg Dan.

“Ik weet het niet zeker,” zei Sarah.

Dat was geen ‘nee’, besefte Dan, en hij voelde zijn pik in zijn broek opzwellen.

“Wat zou jij ervan vinden,” vroeg Sarah. “Als ik zoiets zou doen.”

“Zoals je met Byron deed,” vroeg Dan.

“Dat was anders. Ik had een missie. Een waardeloze missie die mislukte, maar het was toch anders,” bloosde Sarah. “Maar wat zou jij ervan vinden? Vind je dat opwindend, of gaat het je te ver?”

Dan kneep in zijn neusbrug. “Eerlijk gezegd? Ik weet het niet,” antwoordde hij. “Het is net zoiets. Ik weet dat ik het niet leuk zou moeten vinden, maar als het zou gebeuren... op dat moment, ik weet niet hoe ik erop zou reageren. Ik denk dat het net zoiets is als al die spelletjes en scenario’s die we speelden voordat Lester er was. Maar ik had nooit gedacht dat iemand zoals Lester aan de touwtjes zou trekken. Ik had gedacht dat het zoiets zou zijn als jij en ik in een bar, een vreemde oppikken. Niet zoals dit.”

“Dus, hoe nu verder? Met Lester, bedoel ik,” zei Sarah. “Stel dat ik op een dag bij het appartement aankom en jij bent nog aan het werk. Ik weet dat het niet goed ging toen hij bij ons thuis was zonder dat je het wist. Dus, moet ik ervoor zorgen dat je in de kamer bent? Moeten we dit van tevoren bespreken? Hoe pakken we dit aan?”

“Eerlijk gezegd,” zuchtte Dan. “Ik weet niet of ik er altijd bij wil zijn, zo dichtbij. Soms vind ik het wel opwindend om te zien wat er gebeurt. Andere keren is het voor mij al genoeg om te weten dat je iets ondeugends doet. Gisteravond was intens; ik weet niet of ik dat voorlopig nog nodig heb. Ik zou er zeker graag over horen wat er daarna is gebeurd. Misschien zelfs als je het voor me opneemt. Soms kan de verrassing en het onbekende juist interessant zijn.”

“We zullen zien of we het opnemen. Ik weet het niet. Het onbekende is wel een beetje opwindend,” zei Sarah, “gewoon de controle loslaten.”

“Ik vind nog steeds dat we voorzichtig moeten zijn aan wie we die controle overdragen. Er klopt iets niet aan Lester,” zei Dan.

“Oh ja? Waar ging je dat vermoeden? Was het de smerige kamer en zijn gebrek aan persoonlijke hygiëne? Zijn Cheeto-verslaving of zijn algemene incel-achtige gedrag,” vroeg Sarah.

Dan stak zijn handen in de lucht ter verdediging. “Dames en heren van de jury, de minnaar van mijn vrouw.”

Sarah schudde haar hoofd en rolde met haar ogen. “Je bent een eikel,” zei ze.

“Maar je houdt van me,” glimlachte Dan. “Nou ja, van mij en die trol, denk ik.”

Sarah keek haar man speels boos aan. “Nou ja, hij neukt me wel heel erg goed,” zei ze.

“Ouch,” zei Dan, “dat raakt me diep, Sarah. Je kunt maar beter maken dat je wegkomt voordat ik weer opgewonden raak en je neem op de achterbank.”

“Is dat nu niet Lesters domein?” zei Sarah, een wenkbrauw optrekkend.

“Weer zo’n gemene opmerking,” zei Dan, terwijl hij zijn wenkbrauwen fronste en haar aanstaarde.

Na een paar seconden barstten ze allebei in lachen uit.

“Ik hou van je,” zei Dan en boog zich voorover voor een afscheidskus.

“Ik hou ook van jou,” zei Sarah, waarna ze haar man een zachte, natte kus op zijn lippen gaf. Ze lieten elkaar los en Dan keek op de klok.

“Je kunt beter vertrekken. Ik weet zeker dat je ouders graag van de kinderen af willen,” zei hij.

“Ze zouden ze fulltime houden als ik het ze vroeg. Ze vinden het heerlijk om ze daar te hebben,” reageerde Sarah. “Maar je hebt gelijk, ik moet waarschijnlijk gaan.”

Dan opende het autoportier en stapte uit. “Rij voorzichtig, schat. Stuur me een berichtje als je thuis bent.”

“Zal ik doen, schat, mis me niet te veel,” zei Sarah en gaf hem een kusje toen hij de deur dichtdeed.

Sarahs reed de parkeerplaats af en liet Dan alleen achter. Hij miste haar nu al. Terwijl hij terugliep naar zijn appartementencomplex, bleven de gebeurtenissen van de vorige nacht hem dwarszitten.

Zijn gesprek met Sarah was beter gegaan dan hij had gehoopt. Hij wilde niet te veel druk uitoefenen of van een mug een olifant maken, maar het irriteerde hem nog steeds dat Sarah niet met zoveel woorden had gezegd dat ze niet van Lester hield. Hij had erop kunnen aandringen, maar wat had ze dan moeten zeggen? Iets anders wat Lester gisteravond had gezegd, zat hem dwars. Het was niet alleen al dat geroddel en die pogingen om hem op zijn plek te zetten. Lester had iets gezegd over Jesse die in Minnesota was.

Hoe wist hij dat? Misschien had Lester iets opgevangen wat Dan tegen Sarah had gezegd aan de telefoon vlak voor hun reis. Of er zat misschien meer achter. Iets wat Dan niet zag. Hoe dan ook, hij moest erachter komen.

“Het is klaar. Verbreek alle banden met ze,” zei Byrons baas, Marcus, terwijl hij door het grote raam achter zijn bureau naar buiten keek.

Byron zat ongemakkelijk in één van de pluche leren fauteuils voor Marcus’ bureau. “Maar Marcus,” zei Byron, terwijl hij probeerde een uitweg te vinden. De situatie was ‘s nachts flink verslechterd, met het nieuws dat hun netwerk was gehackt en dat zich als een lopend vuurtje verspreidde. Byron voelde zich plotseling onverwacht in de problemen komen. “Ik heb zijn expertise nodig om dit project vooruit te helpen en...”

“Nee, dat heb je niet nodig,” zei Marcus, terwijl hij zich omdraaide. Zijn donkere huid accentueerde zijn doordringende ogen, die Byron indringend aankeken “Ik heb je je spelletje laten spelen, maar nu is het voorbij. We hebben gisteravond een ernstig beveiligingslek gehad, veroorzaakt door één van je ingehuurde handlangers. Nu heb je mijn aandacht, en ik verzeker je dat je die niet wilt, niet op deze manier. Ik weet alles over hoe ingewikkeld je al die plannen hebt gemaakt. En waarvoor? Alleen maar om wraak te nemen en met de vrouw van één of andere arme stakker te neuken? Kom eens bij zinnen. Kijk naar Archer; zijn operatie was netjes en simpel, en nu plukt hij er de vruchten van. Jij hebt het verknald. Dus ik zeg het nogmaals: verbreek alle banden. We moeten alle zwakke punten die we kunnen vinden dichten, en op dit moment kijk ik naar jou. Ben je zwak, Byron?”

“Nee,” zei Byron vastberaden, “dat ben ik niet.”

“Ja. Ja, dat ben je. Je hebt jezelf laten verzwakken door je te focussen op die man die je van streek heeft gemaakt en alles onnodig ingewikkeld heeft gemaakt. Je moet je zaakjes op orde krijgen. Dat geldt ook voor het drinken. Gelukkig denk ik niet dat je helemaal hopeloos bent. Je hebt nog steeds potentie, maar je moet die kanker eruit gooien en je concentreren op je project. Het loopt al achter op schema,” snauwde Marcus.

“Dan moet ik een andere duurzaamheidsexpert zoeken om dit buiten het zicht van de autoriteiten te houden,” zei Byron en hij haalde zijn handen door zijn haar. Hij vond het niet prettig om zo aangesproken te worden. Hij wist dat Marcus op dit moment intern veel meer macht had. Maar dat zou niet voor altijd zo blijven. Byron moest op zijn tanden bijten en zijn neerbuigende houding verdragen.

“Je krijgt het,” zei Marcus. “Ik wijs andere middelen aan je toe. Zorg er nu voor dat het gebeurt.”

Byron stond op. “Ik ontsla ze nu en zorg dat de rest vanmiddag geregeld is. We moeten wel de clausule in het contract betalen. Dat zal waarschijnlijk een paar honderdduizend dollar zijn.”

“Een schijntje,” zei Marcus afwijzend en draaide zich weer naar het raam. “Betaal ze maar uit of schakel de juridische dienst in. Je moet je vanaf nu volledig concentreren.”

“Wat gaan we doen met degene die ons gehackt heeft,” vroeg Byron, hij stond op en maakte zich klaar om te vertrekken.

“Ik heb mensen erop gezet. We vinden ze wel,” reageerde Marcus.

Byron vatte dat op als een teken om te vertrekken. Hij liep naar de deur, klaar om nog een fles bourbon open te trekken zodra hij terug was op kantoor.

“En Byron?” zei Marcus zonder zich om te draaien.

“Ja,” reageerde Byron.

“Verpest het niet nog een keer,” zei Marcus. “Als je iemand wil naaien, zorg er dan voor dat het onze zaak niet schaadt, anders ben jij degene die genaaid wordt.”

“Begrepen,” zei Byron, terwijl hij probeerde zijn minachting te verbergen en de deur achter zich sloot.

Het waren een paar hectische weken geweest voor Dan. Het werk trok aan, zowel bij zijn vaste baan als bij zijn nevenprojecten. Hoewel het met zijn bedrijf nog steeds spannend was, leken er mondjesmaat nieuwe klanten binnen te komen en de cashflow bleef krap, dus zijn baas, Walt, moest het nog steeds met een minimale bezetting doen. Er waren meer mensen vertrokken, waardoor er meer verantwoordelijkheid op Dans schouders terechtkwam. Een lichtpuntje was dat The Lincoln Group het project met Jesse’s bedrijf had geannuleerd. Dat kwam waarschijnlijk doordat dat bedrijf was getroffen door een ransomware-aanval en The Lincoln Group niet wilde samenwerken met een bedrijf dat dergelijke problemen had. Dan bleef wachten op een telefoontje van Jesse of Byron, maar tot nu toe was er nog niets gebeurd.

Walt was blij, want hij kreeg betaald en Dan had nu tijd over voor andere klanten, dus het was een win-winsituatie. Dan wilde een gegeven paard niet in de bek kijken, maar voelde zich er toch ongemakkelijk bij. Het leek alsof deze cyberaanvallen steeds vaker voorkwamen – eerst Sarahs ziekenhuis, nu Jesse’s bedrijf. Hij vroeg zich af hoeveel bedrijven in de omgeving van Chicago hetzelfde meemaakten.

Hij had echter niet veel tijd om erover na te denken, want zijn nevenprojecten slokten zijn vrije tijd op. Dan had vele nachten, vroege ochtenden en lunchpauzes besteed aan projecten voor Sentinel Securities. Ze waren blij dat Dan responsiever en punctueler leek dan voorheen, maar ze eisten nog steeds veel van zijn tijd. Het leek alsof ze niet beseften dat hij niet hun vaste medewerker was. Als de Lincoln Group hem niet had vrijgemaakt, zou hij zich ernstig zorgen hebben gemaakt dat ze hem zouden laten vallen.

Ondanks zijn drukke schema wist Dan het hoofd boven water te houden, zelfs met zijn kleinere klanten zoals Elevate Entertainment. Zittend aan het kleine tafeltje in de keuken van zijn appartement, brak Dan zelfs met zijn ideale werkomgeving.

Hij besprak een nieuw project in Californië met zijn collega bij het bedrijf, Bill. Hij mocht Bill best wel, en ging zelfs af en toe samen een drankje doen na het werk of lunchen. Dan beschouwde hun relatie als vriendschappelijk, en in een ander leven hadden ze goede vrienden kunnen zijn.

Dan zat aan tafel met Bill te praten terwijl hij documenten en webpagina’s bekeek die Bill hem had doorgestuurd. Hij werkte niet graag in het appartement, omdat hij nog steeds bang was dat Lester meeluisterde, maar vanavond moest hij het gewoon doen. De regen buiten maakte de tocht naar Starbucks allesbehalve aantrekkelijk.

Lester luisterde aandachtig naar Dans gesprek in de donkere slaapkamer aan het einde van de gang. Hij was een tas aan het inpakken terwijl het saaie gesprek zich afspeelde. Is dit echt zijn werk? Geen wonder dat Sarah zich verveelt. Lester pakte zijn telefoon, schreef ‘papa komt eraan’ en stuurde het berichtje naar Dans jonge vrouw.

Hij ritste zijn reistas dicht en liet hem op de grond staan. Hij richtte zijn aandacht weer volledig op het eenzijdige gesprek dat hij kon horen, terwijl hij tegelijkertijd de webpagina’s bekeek die Dan bezocht. Het werd al snel duidelijk dat Dan met iemand genaamd Bill sprak, van een bedrijf genaamd Elevate Entertainment. Hoewel hij normaal gesproken gesprekken waar Sarah niet bij betrokken was, zou negeren, hoopte Lester dat zijn ijver zich zou uitbetalen in een kans die hij kon benutten om Dan te manipuleren. Tot nu toe had dit gesprek niets opgeleverd, maar Lester besloot grondig te werk te gaan en de man aan de andere kant van de lijn te onderzoeken.

Hallo daar. Bill had de privacy filters van zijn Facebookpagina moeten verhogen. Lester concludeerde al snel dat Bill net als hij uit Chicago kwam en een bloedmooie vrouw had die, net als Sarah, in de gezondheidszorg werkte. Hij noteerde een aantal details over hen, voor het geval hij in de toekomst een nieuw project nodig zou hebben.

Na nog een paar minuten beëindigde Dan het gesprek. Lester geloofde niet in God, maar bedankte hem toch voor zijn genade. Hij pakte zijn tas en sleutels en liep naar de deur.

Dan pakte zijn spullen van de keukentafel, nam zijn laptop onder zijn arm, en liep naar zijn slaapkamer. Terwijl hij de woonkamer overstak, kwam Lester uit de gang tevoorschijn met een sporttas. Dan kneep zijn ogen samen, niet wetend hoe hij op Lesters aanwezigheid moest reageren.

Ze hadden nauwelijks een woord gewisseld sinds Lesters dominante optreden op de bank met Sarah. Dan haatte het gevoel dat hij de verliezer was in één of andere bizarre sekswedstrijd. Tot zijn grote ergernis voelde hij zijn ademhaling oppervlakkiger worden en zijn lichaamstemperatuur stijgen bij de gedachte aan zijn lelijke huisgenoot met zijn vrouw. Het was bijna een Pavloviaanse reactie.

“Ga je weg,” vroeg Dan, interesse in Lesters bezigheden veinzend, terwijl hij zich afvroeg hoe achterdochtig hij moest zijn.

“Ja,” zei Lester, zonder Dan aan te kijken terwijl hij zijn schoenen aantrok, “ik ga naar Middelton.”

“Wat? Waarom?” zei Dan. Hij klemde zijn laptop steviger vast en plotseling werden beelden van Sarah, vastgepind op het bed onder Lester, door zijn hoofd geslingerd.

“De nieuwe baas van het ziekenhuis wil me morgen spreken,” zei Lester nonchalant.

“Waarom zou hij jou willen spreken,” vroeg Dan. Hij legde zijn laptop en andere spullen op de bank en sloeg zijn armen over elkaar.

“Ik weet het niet, Dan, hij heeft niets gezegd. Ik denk dat ik ontslagen word, net als Jerry, of dat ik promotie krijg. Wie weet? Misschien ga ik wel fulltime in Middelton werken,” antwoordde Lester en hij keek Dan grijnzend aan.

“Weet Sarah het,” vroeg Dan.

“Ik heb haar net een berichtje gestuurd om het haar te laten weten,” zei Lester met een grijns op zijn gezicht. “Ik ben benieuwd wat ze ervan zal vinden.”

“Luister, Lester, je moet...” begon Dan.

“Het draait niet alleen om de zoete geluidjes die Sarah maakt als ik in haar zit, Dan,” grinnikte Lester, “je moet je hoofd uit de goot halen. Sommige dingen zijn puur professioneel.”

“Ik denk niet dat je dat meent,” zei Dan.

Lester grinnikte: “Misschien wel,” zei hij. “Misschien niet. Ik denk dat dat het juist leuk maakt.”

“Weet je,” zuchtte Dan, “dit zou een stuk makkelijker zijn als je niet zo’n eikel was.”

“Voor mij is het nu al makkelijk genoeg, Dan,” zei Lester. “Jij bent degene die hier een probleem mee lijkt te hebben.”

“O ja? Wat is dan precies mijn probleem,” vroeg Dan, terwijl hij zijn schouders rechtzette.

Lester schudde zijn hoofd “Jij kunt niet zomaar achteroverleunen en genieten van hoe het gaat. Ook al wil je dat eigenlijk wel. Je denkt dat je boos op jezelf moet worden, terwijl we allebei weten dat je ervan geniet te zien wat ik met je vrouw doe. En wat zij met mij doet,” zei hij.

Dan wilde reageren, maar Lesters opmerking raakte hem diep. Iets waar hij al een tijdje mee worstelde.

Lester vatte Dans stilte op als instemming en liep naar de deur van het appartement. “Ik zal Sarah zeggen dat je de groetjes doet,” zei Lester, terwijl hij de deur opendeed.

“Ik heb vandaag een interessant gesprek gehad,” flapte Dan eruit. Dit was niet hoe hij het wilde aanpakken, maar het kwaad was al geschied. Hij klemde zijn kaken op elkaar en zette zijn meest zelfverzekerde gezicht op om zijn bluf te verbergen. Hij wilde zien hoe Lester op zijn gok zou reageren.

“O ja?” zei Lester, terwijl hij ongeduldig de deur openhield. “Moet ik me daar druk om maken?”

“Het was met mijn oude collega Jesse,” zei Dan. “Hij had een hoop interessante dingen te vertellen.”

“Fascinerend,” zei Lester, terwijl hij de gang in liep en de deur achter zich sloot.

Dan klemde zijn tanden op elkaar en schopte tegen de zijkant van de bank. Zijn grote confrontatie was in het water gevallen. Hij haalde een hand door zijn haar, haalde diep adem, pakte zijn telefoon en belde Sarah. Misschien had hij Jesse eerst moeten ondervragen voordat hij dit tegen Lester zei, maar hij wilde zijn kaarten niet laten zien. En soms was het beter om slapende honden wakker te maken. Als hij echt van Jesse en The Lincoln Group af was, zou Dan niet zomaar contact opnemen.

“Hé,” zei Dan toen Sarah opnam. “Blijkbaar komt Lester naar Middleton om je baas te ontmoeten.”

“Ik weet het. Ik heb net zijn berichtje gelezen,” zei Sarah. Dans pik verstijfde bij de gedachte dat Sarah en Lester achter zijn rug om contact hadden. Ik ben zo slecht, dacht hij.

Het stel zweeg een paar seconden. De gedachte dat Sarah met Lester zou afspreken zonder hem erbij hing als een donkere wolk boven het gesprek.

“Denk je dat Lester zal proberen om...?” begon Dan.

“Ja,” zei Sarah snel, “ik zie niet hoe hij het niet gaat proberen.”

“Hij moet vooral niet in de buurt van het huis komen,” zei Dan.

“Dat zal hij niet doen. Dat laat ik niet gebeuren,” zei Sarah.

‘Weet je het zeker? Na de vorige keer...” begon Dan en viel da stil.

“Hij komt het huis niet in, Dan. Echt niet,” zei Sarah streng. ”Maar dat betekent niet dat hij niet iets anders zal proberen.”

“Wat als dat gebeurt,” vroeg Dan.

“Wat wil je dat er gebeurt, Dan,” vroeg Sarah.

“Ik weet het niet,” zei Dan zachtjes.

“Ik denk van wel,” zei Sarah met een nieuwe autoriteit in haar stem. “Ik heb het gevoel dat je daar de hele tijd aan zult denken als je daar alleen bent.”

“O, shit,” zei Dan, ademend in de telefoon. “Ik weet het niet, eh...”

“Ik maak het je makkelijk, Dan,” reageerde Sarah. “Als Lester me benadert... en als je wil dat ik nee tegen hem zeg, zeg het dan nu gewoon. Als je zwijgt, weet ik wat je besluit. Ik kan niets beloven, maar ik wil weten waar je staat.”

De gedachten tolden door Dans hoofd. De verschillende reacties die hij kon uiten. Hij zocht naar de perfecte formulering om zijn complexe emoties te beschrijven, maar er kwam niets uit. Dan hoorde Sarah een lade openen en erin rommelen voordat ze hem weer sloot. Hij vroeg zich af wat ze aan het doen was, maar kon geen woord uitbrengen.

Lester probeerde een grijns te onderdrukken die op zijn gezicht dreigde te verschijnen. Hij zat in het kantoor van de nieuwe CEO, Richard. Dat zielige excuus voor een man probeerde een typisch machtsspelletje uit te halen, waarbij hij Lester dwong gehoorzaam te blijven zitten terwijl hij een telefoontje afhandelde.

Lester had bijna respect voor deze schaamteloze manipulatie tactiek, ook al was die zo simpel. Binnen een paar minuten had hij deze man door voor wat hij wist dat hij was: een arrogante bedrijfsman die van macht en controle houdt. Lester kon hem dat niet kwalijk nemen. Die doelen lagen immers precies in lijn met die van hemzelf. Hij maakte zich geen zorgen over de gevolgen van deze ontmoeting en wat die zou betekenen voor zijn Sarah-project.

Het excuus dat hij in het ziekenhuis ‘werkte’ kwam hem goed uit de voeten om in de buurt van Sarah te zijn. En als Lester zo bescheiden mocht zijn, was het een meesterzet van zijn plan. Nu dreigde deze eikel zijn list te laten instorten. Lester had de veranderingen in het ziekenhuis beter moeten onderzoeken, maar ze leken hem tot dan toe irrelevant. Hij ging ervan uit dat alles gewoon zou doorgaan zoals het was. Nu was deze Richard weer een onbekende factor waar hij geen rekening mee had gehouden.

“Sorry daarvoor,” zei Richard terwijl hij de telefoon ophing. “Je weet hoe het gaat.”

Lester knikte. “Natuurlijk,” zei hij. Het plan was om volgzaam en meegaand te zijn. Zich voordoen als een instrument waar Richard misbruik van kon maken en zich daarbij goed voelen, alsof hij Lester te slim af was, in ieder geval één keer. Dat leek immers wel typisch iets voor hem te zijn.

“Dus luister, uhm,” Richard keek naar zijn notitieboekje, “meneer Matthews.”

“Lester,” zei Lester, “noem me alsjeblieft Lester.”

Richard glimlachte vlak, zijn ogen nauwelijks zichtbaar. “Oké. Natuurlijk, Lester,” zei hij. “Zoals je ongetwijfeld weet, zijn we bezig met een personeelswijziging. We zijn midden in een reorganisatie van onze IT-afdeling. Helaas betekent dit dat we een aantal functies moeten schrappen. Hoewel we allemaal het belang van jouw bijdragen erkennen, met name tijdens onze recente ransomwarecrisis, is besloten jouw functie te laten vervallen. Je contract met ons eindigt dus vandaag. We weten dat je je weg wel vindt en het goed zal doen in je volgende baan. Onze nieuwe HR-manager wacht op je om eventuele openstaande kwesties met betrekking tot je contract te bespreken.”

Lester bekeek Richard aandachtig, terwijl hij paniek en teleurstelling veinsde. Deze man had zich gemakkelijk door iemand anders laten ontslaan. Te oordelen naar de roofzuchtige blik in zijn ogen, vermoedde Lester dat hij er waarschijnlijk plezier in had om mensen te ontslaan. “Maar, maar,” stamelde hij, waarmee hij de rol van de stuntelige IT-nerd perfect neerzette, “ik heb alles gedaan wat ik kon. Ik heb het hele ziekenhuis weer aan de praat gekregen. Ik heb het ziekenhuis honderdduizenden dollars bespaard op alle systemen en netwerken.”

“Ja,” wuifde Richard afwijzend met zijn hand, “zoals ik al zei, we zijn je erg dankbaar voor je bijdragen. Praat met de personeelsafdeling, misschien hebben zij een cadeaubon of iets dergelijks dat ze je kunnen geven.”

“Maar dan kan ik mijn hypotheek niet meer betalen,” loog Lester. Hij wist dat het hier om controle draaide en waarschijnlijk om het hoge prijskaartje dat Lester voor zichzelf had onderhandeld. “Alstublieft, ik doe alles. U kunt mijn salaris met vijfentwintig procent verlagen, nee, vijftig! Wat u ook nodig heeft, ik kan het. Ik kan meer dan alleen uw netwerk beveiligen; ik heb talloze inefficiënties in die afdeling gezien. Er zijn genoeg synergievoordelen die wachten om benut te worden. Ik kan u helpen hun processen te stroomlijnen zonder uw winstgevendheid negatief te beïnvloeden. Alstublieft, meneer, mijn lot ligt in uw handen.”

Richard trok een wenkbrauw op, duidelijk genietend van de macht die hij over Lester had. Lester had elk woord zorgvuldig gekozen om in te spelen op de fantasieën van deze man over controle over mensen en de zakelijke taal die hij ongetwijfeld gebruikte.

Richard leunde achterover in zijn stoel, zijn vingers vormden een vouw voor zijn gezicht. “Vertel me meer over hoe je de zaken kunt stroomlijnen,” zei hij.

Sarah sloot haar ogen stevig en haalde diep adem. Ze haatte dit tijdstip. Het was net na de lunch en het nieuwe hoofd van de HR-afdeling kwam terug van haar lunch met Richard. Hoewel ze maar een paar keer met de vrouw had gepraat, mocht ze haar niet. Sarah was dol geweest op Marcie, het vorige hoofd van de HR-afdeling, en Richards nieuwe aanwinst beviel haar helemaal niet. Dat was een slijmbal en Sarah zag dat ze speciaal was uitgekozen om Richards bevelen op te volgen.

De reden dat Sarah dit tijdstip haatte, was dat het hoofd van de HR-afdeling haar zou passeren op weg naar haar nieuwe kantoor, Sarahs oude kantoor. Richards nieuwe medewerkers kregen de keuze uit verschillende kantoren, terwijl de rest van de oude garde naar kleine kantoorkubussen werd verbannen. Sarah was beleefd verzocht haar kantoor te verlaten en plaats te nemen in de rij kantoorkubussen naast de coördinatoren en andere administratieve medewerkers.

Hoewel Sarah er geen probleem mee had om nauwer samen te werken, liet de manier waarop het was gebeurd een nare nasmaak achter. Ze voelde zich opnieuw aan de kant geschoven. Richard had hun dagelijkse vergaderingen afgeschaft, met als reden het einde van de ransomwarecrisis. Hij was een nieuwe reeks vergaderingen met zijn afdelingshoofden begonnen, waar Sarah volledig buiten werd gehouden. Hoewel ze technisch gezien nog steeds haar functie bekleedde en het respect genoot van haar oude collega’s, kon ze niet anders dan het gevoel hebben dat ze op een gegeven moment ook ontslagen zou worden.

Het nieuwe hoofd van de HR-afdeling liep voorbij, gevolgd door een paar van haar nieuwe medewerkers. Ze verdwenen Sarahs oude kantoor in en sloten de deur achter zich. Sarah zuchtte en stond op. Ze kon niet langer aan haar bureau blijven zitten en moest even wandelen om haar hoofd leeg te maken. Ze pakte haar tas, liep naar de lift en nam een paar verdiepingen naar beneden.

Toen de liftdeuren opengingen, voelde Sarah zich boos en buitengesloten. Vroeger hield ze van haar werk en de voldoening die het haar gaf. Nu voelde ze zich regelmatig waardeloos en genegeerd. Logischerwijs wist ze dat het niet helemaal haar schuld was. Natuurlijk had ze misschien een betere eerste indruk kunnen maken, maar sindsdien had ze zich kapot gewerkt, maar zonder resultaat. Het was gewoon Richard die zijn macht consolideerde en de oude garde uitschakelde. Hoewel ze dat wist, hielp het haar zelfvertrouwen niet. Sarah had het gevoel dat ze weer in een neerwaartse spiraal terechtkwam.

Sarah stapte uit de lift en stond voor een rij automaten. Chocolade zou misschien helpen. Ze bekeek de verschillende opties en overwoog welke heerlijke lekkernij ze zou kiezen. Terwijl ze naar het aanbod voor zich keek, zag ze in haar ooghoek beweging. Ze keek opzij en zag Otis, de conciërge, haar vanuit de gang aanstaren.

Otis staarde haar een paar seconden aan, alsof hij al haar rondingen bekeek. Toen hij merkte dat haar doordringende groene ogen hem aankeken, schuifelde hij snel weg en duwde zijn piepende karretje een aangrenzende gang in.

Ze had Otis de afgelopen weken al vaker betrapt op het aanstaren van haar. Het gebeurde zo vaak dat ze had gemerkt dat hij niet altijd zijn werk deed en toevallig opdook op plekken waar zij ook was. Ze schudde haar hoofd en keek weer naar de automaten. Weer zoiets wat ze niet nodig had: een griezelige, oudere stalker op haar werk.

Otis leek relatief onschuldig, maar dat was misschien niet altijd het geval. Otis was ouder dan zij, waarschijnlijk zelfs ouder dan Lester. Zijn grijze, warrige haar en zijn permanente stoppelbaardje deden hem geen goed. De zorgen van het ziekenhuispersoneel waren al meer dan eens aan de orde gekomen tijdens de wekelijkse vergaderingen die ze niet meer bijwoonde.

Op een gegeven moment had Sarah contact gehad met Marcie, het inmiddels ontslagen hoofd van de HR-afdeling, over klachten dat Otis’ adem naar alcohol rook tijdens zijn werk. Sarah wilde niemand in de problemen brengen, maar vond het ook belangrijk dat het ziekenhuis niet aan dergelijke problemen werd blootgesteld. Maar nu lag dat probleem in handen van het nieuwe hoofd van de HR-afdeling, en kon ze zich er gewoon buiten houden.

De manier waarop Otis altijd in haar buurt verscheen en de manier waarop hij haar aanstaarde, deed haar erg denken aan haar beginjaren in het appartement met Dan, toen Lester schijnbaar overal op de loer lag. Ze kon niet geloven hoe erg de dingen sindsdien veranderd waren. Sarah was niet van plan om met Otis hetzelfde pad te bewandelen als met Lester.

Sarah drukte op de knoppen van de automaat en er viel een Mars-reep uit. Chocolade klonk op dat moment verrukkelijk. Sarah pakte de reep uit en nam een hap, sloot haar ogen en genoot ervan. Men zei altijd dat goede chocolade hetzelfde effect op de zintuigen had als seks. Hoewel Sarah begreep wat ze bedoelden, kon ze het niet helpen te denken aan hoe verdomd goed Lester haar kon laten voelen. Deze chocoladereep viel in het niet bij de gevoelens die haar zwaarlijvige minnaar in haar opwekte.

Alsof het zo moest zijn ging haar telefoon af. Er was een appje. Haar ogen werden groot en ze voelde haar knieën slap worden toen ze het las. Daar, op haar scherm, midden in de gang, was Lesters heerlijke, sappige pik. Hij was stijf en aderig, volledig rechtopstaand op een tafelblad waarvan Sarah wist dat het een standaardbureau in een ziekenhuis was. Een bericht volgde al snel op de foto: “Heb je me gemist?”

Sarah stond als aan de grond genageld midden in de gang, starend naar de gigantische pik op haar scherm, terwijl haar pupillen zich verwijdden. De chocoladereep stak half uit haar mond, omdat ze was gestopt met bijten. Haar lippen sloten zich eromheen terwijl ze naar Lesters pik staarde, haar tong schoot naar buiten om de karamel eraf te likken. Sarah rolde haar tong rond het puntje van de snack voordat ze weer bij zinnen kwam en om zich heen keek. Gelukkig had niemand gemerkt dat ze zo in gedachten verzonken was met de reep in haar mond.

Sarah, met een blozend gezicht, typte snel een antwoord. “Waar ben je?”

“Aan je bureau, ik zoek je,” schreef Lester. “Er is iemand anders in je kantoor. Mis je me?”

“Ja,” antwoordde Sarah. “Ik mis wat ik op die foto zag.”

“Laten we ergens afspreken,” appte Lester.

Sarah beet op haar lip. Die pik zag er toch wel smakelijker uit dan de half opgegeten chocoladereep in haar mond. Het enige wat ze wilde was erop losgaan en zich laten afleiden van alle onzin op haar werk. Door Lesters pik vast te pakken, zou ze haar gevoel van controle en macht terugkrijgen, iets wat ze op haar werk wanhopig door haar vingers voelde glippen. Ze twijfelde er niet aan dat haar dag beter zou worden als ze die grote pik tot een orgasme zou brengen.

Bovendien zou het betekenen dat ze het gebouw uit kon, weg van Otis’ nieuwsgierige blik. De manier waarop hij naar haar keek, maakte haar nerveus. Ze wist welke gedachten er achter die intense blik schuilgingen.

Sarah stuurde Dan een berichtje over Lester en liet hem weten dat ze wilde spelen, zodat hij de kans kreeg haar eventueel te zeggen dat ze het niet moest doen. Ze staarde naar het scherm, wachtend op Dans reactie. Ondertussen bleef Lester haar berichten sturen. Hij vroeg haar naar een discrete ontmoetingsplek en stuurde steeds meer foto’s van zijn pik.

Sarah werd ongeduldig in afwachting van Dans reactie. Ze leunde tegen de muur van de gang en voelde de behoefte wat kleding uit te trekken. Haar lichaam werd al warm van de gedachte aan Lester. Zonder haar kantoor als privacygebied, schoten haar gedachten alle kanten op in het ziekenhuis om te bedenken waar ze hem stiekem mee naartoe kon nemen.

Alle plekken die ze zich voorstelde, brachten een risico met zich mee die een golf van opwinding door haar ruggengraat joeg. De haalbaarheid van een lege patiëntenkamer, een bezemkast of zelfs de rustruimtes van artsen en verpleegkundigen hing allemaal af van de timing – iets waar ze niet echt grip op had. Uiteindelijk was de beste plek die Sarah kon bedenken een afgelegen deel van de parkeerplaats, aan de zijkant van een gebouw waar niet veel verkeer kwam, in de buurt van een paar zelden gebruikte toegangsdeuren, ver weg van de ramen van het ziekenhuispersoneel.

Ze staarde naar het chatgesprek met Dan op haar telefoon, wachtend op zijn reactie. Als hij nee zei, kon ze Lester dan echt negeren? Hij was wat ze nu nodig had. Haar ogen wachtten op de drie puntjes die aangaven dat haar man een antwoord aan het typen was, maar ze verschenen niet. Met trillende vingers schakelde ze over naar haar gesprek met Lester.

“Ontmoet me over tien minuten bij mijn auto. Kavel A, gebied 2,” appte ze.

“Zeg me wat je wil,” antwoordde Lester.

“Je lul,” was Sarahs korte reactie.

Sarah voelde zich duizelig toen ze met de lift naar beneden ging. Ze was in de verleiding haar telefoon te checken, maar liet hem in haar tas zitten. Lester had weer een smerige foto kunnen sturen, of Dan had haar een berichtje kunnen sturen waarin hij haar waarschuwde uit de buurt van zijn huisgenoot te blijven. Als ze haar telefoon niet checkte, kon ze net doen alsof ze van niets wist. Als ze het niet las, bestond het bericht niet.

Ze wist dat dit toch precies was wat haar man wilde, en daarom, zo redeneerde ze, was ze er zo op gebrand. De liftdeuren gingen open en Sarah stapte uit, liep door het atrium naar de achterkant van het gebouw, waar de uitgang naar de personeelsparkeerplaats was.

Deze keer zou ze ten minste niet voor niets met een gluiperige alcoholist naar bed gaan, zoals ze met Byron had gedaan. Hoewel ze daar wel van had genoten, had ze het alleen maar gedaan voor haar eigen orgasme, en omdat ze nergens een USB-aansluiting kon vinden. Nee, ze had die brutale alcoholist gewoon met haar laten neuken en in haar mond laten klaarkomen, puur voor zijn eigen plezier. Vandaag wist ze ten minste waar ze aan begon en kon ze zich vermaken met Lester. Sarah kon niet wachten om Lesters forse pik in haar mond te nemen. Alleen al bij de gedachte liep het speeksel over haar tong.

Sarah liep een hoek om, richting de uitgang. Ze voelde blikken op zich gericht en een snelle blik opzij liet zien dat Otis haar weer aanstaarde. De dikbuikige man was de vloer aan het dweilen, terwijl hij zijn ongemakkelijke blik niet kon verbergen.

De gedachte dat deze man haar zou betrappen op weg naar een discrete afspraak, bezorgde haar een kick. Het feit betrapt te worden. Door een ziekenhuisgang naar de parkeerplaats lopen was geen overtreding waarvoor je aangifte moest doen, maar Sarah wist toch dat ze ergens heen ging waar ze niet hoorde te zijn.

Sarah haastte zich, verliet het ziekenhuis en liep over de parkeerplaats naar haar auto. Ze bleef een paar meter van haar auto staan, haar kut werd nat van verwachting.

Lester stond tegen haar auto geleund, een grijns op zijn gezicht. Zijn armen waren over elkaar geslagen en hij droeg dezelfde slordige, zakelijke outfit die totaal niet bij hem paste. Hij zag er niet aantrekkelijk uit, maar Sarah voelde zich onweerstaanbaar tot hem aangetrokken.

Ze liep langs Lester, wierp hem slechts een vluchtige blik toe terwijl ze haar autodeur opende met de afstandsbediening en achter het stuur ging zitten. Lester deed hetzelfde, duwde zich van de motorkap en wurmde zich in de passagiersstoel.

“Kon je een beetje middagplezier niet weerstaan?” zei Lester.

“Hou je mond,” zei Sarah, terwijl ze de motor startte en de auto van haar parkeerplek wegreed. “Verpest het niet door te praten.”

“Haha, hoe dan ook, we weten allebei dat je me niet uit deze auto gooit,” grinnikte Lester. “Heb je Dan verteld dat je me zou ontmoeten?”

“Ja,” zei Sarah, in de hoop dat Lester niet zou doorvragen en erachter zou komen dat Dan nog geen toestemming had gegeven.

“Ik wed dat hij al klaarkomt,” zei Lester. “Heb je gezien hoe snel hij de vorige keer klaarkwam? Vooral nadat je had verteld hoeveel je van me houdt? Hij moest nogal wat opruimen.”

“Word niet te opgewonden,” zei Sarah, terwijl ze met haar auto over de parkeerplaats reed. Hoe verder ze van de hoofdingang verwijderd raakten, hoe rustiger de parkeerplaats werd. “Je weet dat het gewoon over seks ging.”

“Natuurlijk,” zei Lester. “Misschien wel, misschien niet. Maar ik denk dat het echt was.”

Sarah rolde met haar ogen terwijl ze met de auto rond het bijgebouw van het ziekenhuis reed. Dit gebouw was verbonden met het hoofdgebouw, maar er waren geen patiëntenkamers te vinden. Het maakte deel uit van het oorspronkelijke ziekenhuis en werd gebruikt voordat de nieuwere delen van het gebouw werden gebouwd. Het metselwerk paste niet bij dat van de nieuwere vleugels. De ruimtes hier werden voornamelijk gebruikt voor de opslag van oude apparatuur en papieren dossiers. Het was een plek waar het huidige personeel zelden kwam, zo zelden zelfs dat Sarah er zeker van was dat ze niet ontdekt zouden worden. Het gras rondom dit deel van het gebouw leek recent gemaaid, dus ze hoopte dat niemand van de onderhoudsdienst het zou verstoren. Omdat het ver genoeg van de ingang verwijderd was, betwijfelde ze of er rokers hierheen zouden komen. Ze hield haar ogen open, maar gelukkig zag alles er veilig uit.

“Je lult maar wat,” zei Sarah.

“Je zit er helemaal naast,” zei Lester grijnzend en hij trok zijn wenkbrauwen op. “Ik ben dol op je ‘moeilijk te krijgen’-gedrag. Het maakt het des te leuker met je naar bed te gaan. Ik denk niet dat je van me houdt zoals je van Dan houdt. Niet helemaal romantisch. Maar een deel van jou houdt van hoe ik je laat voelen, houdt ervan hoe gemeen ik tegen je man ben. Houdt ervan dat ik die kant van je naar boven kan halen die je verstopt onder dat brave meisje. Ik denk dat de echte Sarah, onder dat perfecte maskertje dat je draagt, degene is die van me houdt.”

Sarah zette de auto stil in een schaduwrijk gebied naast het gebouw. Ze stonden ver genoeg van de bocht af om een ander voertuig te zien aankomen. Het was geen doodlopende weg, dus ze kon nog snel wegrijden als het nodig was. Ze draaide zich om naar haar corpulente passagier, die naar haar keek als een leeuw naar een verse prooi.

“Je hebt hier wel heel lang over nagedacht,” zei Sarah. “Het is een mooi verhaaltje dat je voor jezelf hebt verzonnen. Nu, wil je nog even doorpraten of je mond houden en achterin gaan zitten?”

Lester keek in de achterbank van haar auto. “Weet je? Mijn SUV zou ruimer zijn geweest,” zei hij.

“Dat is jouw probleem,” zei Sarah, terwijl ze onhandig opzijschoof om op de achterbank te kunnen zitten. Haar borsten raakten Lester aan en hij liet zijn hand even op haar billen rusten terwijl ze zich verplaatste. Sarah draaide zich terug naar de voorstoel, boog zich voorover en pakte de verstelbare stang eronder vast terwijl ze tegen de rugleuning van de stoel duwde en deze naar voren schoof. Dit gaf haar meer ruimte achterin.

“Doe ook mijn kant,” zei Lester terwijl hij uit de auto stapte. De passagiersstoel schoof naar voren toen Lester de achterdeur opende en instapte. Het chassis van de auto zakte een paar centimeter in toen Lesters gewicht op de achterbank terechtkwam.

Tot Lesters grote genoegen greep Sarah meteen naar zijn riem en maakte die snel los. “Je hebt er zin in, zie ik,” grinnikte hij.

“Ik wil gewoon geen tijd verspillen,” fluisterde Sarah, haar ogen wijd opengesperd terwijl ze Lesters riem losmaakte en aan zijn broek begon te trekken.

“Trek je bovenkleding uit,” zei Lester. “Laat me mijn borsten zien.”

Lester wurmde zich onhandig uit zijn broek in de krappe ruimte van de achterbank van de auto. Sarah vouwde haar blazer over de hoofdsteun van haar stoel en trok haar smaragdgroene blouse over haar hoofd, waardoor een witte kanten beha zichtbaar werd.

“Heb je die beha uitgekozen voordat of nadat ik je een berichtje stuurde dat ik vandaag hier zou zijn,” vroeg Lester.

“Daarna,” fluisterde Sarah hees en keek hem in de ogen terwijl ze Lesters versleten boxershort naar beneden trok.

Lester nam niet eens de moeite zijn verkreukelde shirt uit te trekken. Hij duwde zijn heupen van de stoel terwijl Sarah zijn bevlekte boxershort tot aan zijn enkels naar beneden trok. Lesters dikke pik kwam tevoorschijn, waardoor Sarah even stopte en ernaar staarde, de hongerige lust duidelijk zichtbaar op haar gezicht.

Lester grijnsde. “Zie je wel. Je houdt van me,” zei hij.

“Misschien. Van delen van jou,” zei Sarah, terwijl ze met een speelse glimlach naar Lesters lelijke gezicht keek.

“Gelukkig zijn we een pakketdeal,” grinnikte Lester. Hij bewoog zijn heupen omhoog en drukte zijn pik tegen Sarahs gezicht. Hij gleed langs haar wang, waarop Sarah instinctief haar hoofd wegdraaide en met haar tong de onderkant van zijn schacht likte terwijl die langs haar wang naar beneden gleed. Ze stond op het punt haar mond open te doen toen Lester haar tegenhield. “Vandaag ga je me pijpen tot ik in je keel klaarkom,” zei Lester. “De volgende keer dat je in Chicago bent, heb ik iets speciaals voor je in petto.”

Sarah was verbaasd dat ze niet meer teleurgesteld was. Hoewel ze dolgraag Lesters dikke pik in zich wilde voelen, genoot ze ook van het idee hem af te trekken en te pijpen om hem klaar te laten komen. Het idee die walgelijke man voor haar te behagen, leek precies de juiste snaar bij haar te raken.

“En wat is dat? Wat heb je voor me in petto,” vroeg Sarah. Ze greep Lesters pik stevig bij de basis vast en begon hem intens af te trekken. Lester hapte naar adem door de plotselinge beweging. “Wat heeft papa voor me in petto?”

“Wat ik maar wil,” fluisterde Lester, terwijl hij Sarah in haar groene ogen keek. “Je zult toch alles doen wat ik wil, of niet?”

“Heb ik ooit eerder ‘nee’ tegen je gezegd?” zei Sarah, terwijl ze krachtig met haar hand op en neer bewoog over Lesters pik.

Een roofzuchtige grijns verspreidde zich over Lesters gezicht. “Goed zo, meisje,” zei hij. Sarah glimlachte terug en boog haar hoofd naar Lesters pik. “Nee,” fluisterde Lester, “nog niet. Kom hierheen en kus me.”

Lester likte zijn lippen terwijl Sarah over zijn lichaam bewoog totdat haar lippen die van hem raakten. Hij greep haar achterhoofd vast en trok haar hard tegen zich aan. Sarahs hand bleef om zijn pik geklemd terwijl ze haar mond opende en Lesters grote tong haar mond liet binnendringen.

Sarahs tong gleed over die van Lester en proefde de geuren in zijn vieze mond. Ze wreef zich tegen hem aan terwijl de druk van zijn tong haar deed kreunen in zijn mond. Een deel van haar geest registreerde nog de smerige smaken van wat hij eerder had gegeten, maar haar lichaam was allang voorbij dat punt als reden om te stoppen.

“Mhmmm,” kreunde Sarah terwijl Lester haar hoofd op zijn plek hield en zijn tong in haar mond ramde. Hij trok haar hoofd opzij en wisselde van positie terwijl hun lippen tegen elkaar klapten, zich openden en sloten terwijl hun tongen botsten en tegen elkaar drukten. Lesters handen rustten op haar billen en trok haar tegen zijn zwaarlijvige lichaam aan. Sarah streelde zijn pik sneller, zonder zich zorgen te maken over hoe droog hij nog aanvoelde. Ze wist dat het hem pijn zou kunnen doen zonder speeksel, maar voorlopig was ze gebiologeerd door het vuile, slordige zoenen waar ze zich in verwikkeld hadden. Het was meer een wellustige uiting van hoe intens de seks tussen hen was dan echt zoenen. Ze zoog aan zijn onderlip terwijl zijn vingertoppen dichter naar haar bilnaad bewogen.

“Verdomme,” kreunde Lester tussen de kussen door. Zijn handen begonnen aan de rits aan de achterkant van haar rok te werken. Hij kreunde inwendig toen hij hem openritste en losmaakte. Sarah leek het niet te merken, ze bleef haar lippen op die van Lester drukken, maar ze wiegde haar heupen, waardoor de strakke stof tot haar enkels zakte. Sarah voelde een elektrische schok door haar lichaam gaan. Ze had geen tijd om het te analyseren. Het was deels Lester en deels het feit dat ze naakt achterin een auto zat, zo dicht bij de plek waar ze een volleerd professional had moeten zijn.

Op dat moment, op de achterbank van haar auto, was ze allesbehalve professioneel.

Sarah verbrak de kus en staarde diep in Lesters priemende ogen. Ze kon niet anders dan een intens verlangen voelen naar de trolachtige man. Ze hield haar adem in en keek naar zijn pik die naar haar toe stak. Lester had niets gezegd, maar ze wist dat haar droge hand hem waarschijnlijk ongemak bezorgde. Ze likte haar lippen op dezelfde manier als Lester dat zou doen en begon zich naar beneden te laten zakken, richting zijn pik. “Ik, ik hou van... je enorme lul,” kreunde de gretige vrouw terwijl ze naar beneden bewoog.

Lester hield haar niet tegen. In plaats daarvan legde hij zijn armen achter zijn hoofd en leunde achterover in zijn stoel om ervan te genieten. Hij wenste dat Sarah haar kantoor nog had; hij vond het heerlijk haar daar te vernederen. Voorlopig volstond deze auto prima. Misschien zou hij binnenkort wel een eigen kantoor hebben waar Sarah op bezoek kon komen.

Zijn lichaam beefde toen hij Sarahs lippen zijn eikel voelde drukken en zich eroverheen spreiden. Haar warme, gretige mond omsloot zijn pik, haar tong gleed en zwiepte langs de onderkant ervan. Sarahs hoofd tolde in een waas van seksuele honger terwijl Lesters pik haar mond oprekte. “Mhmmm,” kreunde ze, terwijl haar mond zo vol aanvoelde. Ze genoot met volle teugen van elke minuut dat ze Lesters opgezette pik verslond. Nu zijn pik goed bedekt was met haar speeksel, kon Sarah zijn schacht met ongekende vrijheid aftrekken.

“Je bent een braaf meisje,” sneerde Lester. “Je bent zo’n goede pijpster.”

Sarah probeerde te antwoorden, maar Lester hield haar hoofd vast. Hij duwde zijn heupen van de stoel omhoog en stootte zijn pik dieper in Sarahs mond. Ze bleef kreunen, dus duwde Lester harder. Sarah probeerde door haar neus te ademen terwijl Lesters pik steeds dieper in haar mond drong. Al snel drukte hij tegen haar keel, en Sarahs neus zat stevig vast in Lesters warrige, geurige schaamhaar.

“Gllluuuck,” maakte Sarahs keel een onwillekeurig geluid toen de eikel van Lesters pik erin drong. Sarah drukte door haar kokhalsreflex heen en begon Lester diep in haar keel te nemen. De monsterachtige man greep Sarahs gezicht aan beide kanten vast en trok haar naar beneden, terwijl hij zijn pik in haar stootte.

“Gllluuuccckk, glllackkk, mhmmm, uuulllchhh,” klonken Sarahs kreten, die gedempt werden door Lesters keelneuken. Sarahs handen klemden zich vast aan Lesters dijen. Hoe harder hij haar keel penetreerde, hoe natter en opgewondener Sarah werd. Ze werd duizelig van het harde neuken in haar gezicht en kon nauwelijks ademhalen.

Eindelijk liet Lester haar achterhoofd los, waardoor Sarah zich van hem af kon trekken. Ze ademde zwaar, een lange sliert speeksel verbond Lesters kloppende pik met haar lippen. Ze hijgde, en probeerde op adem te komen.

Lester keek haar met een geamuseerde blik aan. “Heb ik je ooit verteld hoe goed je eruitziet met een pik in je mond?” zei hij.

“Ik weet zeker dat het ter sprake is gekomen,” glimlachte Sarah. “Bedoel je niet jouw pik in mijn mond?”

“Je hebt me goed gehoord,” zei Lester. “Zelfs toen je Vernons lul in je mond had, zag je er nog steeds verdomd goed uit. Alsof die daar thuishoorde.”

“Ik dacht dat je dat niet leuk vond,” reageerde Sarah.

“Ik vond het niet leuk dat hij het deed, maar ik ben geen idioot,” zei Lester. “Je zag er nog steeds verdomd sexy uit terwijl je het deed.”

“Ik dacht niet dat je graag deelde,” zei Sarah op haar lippen bijtend, terwijl haar rechterhand Lesters pik vastpakte en ze hem opnieuw af begon te trekken. Al snel volgde haar linkerhand en namen beiden handen een deel van de weelderige pik. Sarah liet haar mond zakken naar het orgaan en likte wat voorvocht op dat zich vormde bij de opening van Lesters pik.

“Nee,” zei Lester, “je bent van mij, en dat weet je. Maar ik vind het wel leuk om je dingen te laten doen die je normaal niet zou doen. Ik vind het geweldig om te zien hoe ver je voor me gaat.”

“Je klinkt als Dan,” zei Sarah, terwijl ze een glimlach onderdrukte.

“Je man is een idioot die zijn geliefde vrouw laat rotzooien met iemand zoals ik,” spotte Lester. “Ik ben er meer in geïnteresseerd om van jou mijn slet te maken en je te leren doen wat ik zeg.”

“Dat vind ik fijn,” fluisterde Sarah. “Ik vind het fijn om een braaf meisje te zijn.”

“Dat ben je,” zei Lester. “Ik wist al vanaf het moment dat je het appartement binnenkwam dat ik je zou breken, en nu zit je hier mijn lul te zuigen terwijl je aan het werk zou moeten zijn.”

Sarah schudde haar hoofd. “Ik kan het nog steeds niet geloven. Het is alsof...” zei ze. “Ik weet het niet. Ik heb dit altijd al gewild, maar jij hebt het nu pas voor me ontgrendeld. Ik weet dat het fout is en dat ik er ernstig door in de problemen kan komen, maar ik kan er niets aan doen.”

“Dat is wat ik leuk vind,” zei Lester met een frons op zijn gezicht, “een braaf meisje stout maken. Dat is wat ik de volgende keer in Chicago voor je in petto heb.”

“Wat bedoel je?” fluisterde Sarah.

“Ik moest de fantasieën van je man en die van jou waarmaken. Geen van jullie beiden zou die grens overschreden hebben zonder mij,” legde Lester uit. “Maar nu ga ik die fantasie nog een stap verder brengen. Ik boek een hotelkamer voor ons, en jij gaat iemand anders neuken waar ik bij ben. En daarna ga ik de hele nacht met jou neuken. Ik zal Dans fantasie opnieuw waarmaken, maar hij is niet uitgenodigd. Het zullen jij en ik zijn die het samen ontdekken, en Dans fantasie de vrije loop laten.”

“Je bent slecht,” zei Sarah, terwijl ze naar Lesters pik keek. “Ik zou ‘nee’ kunnen zeggen.”

“Zoals je al zei heb je nog nooit nee tegen me gezegd,” grinnikte Lester.

Sarah keek hem strak aan en likte vervolgens de onderkant van zijn pik totdat haar tong over zijn testikels gleed. “Ik zou deze keer ‘nee’ kunnen zeggen. Ik heb geen idee wie die man is. En het is gewoon ronduit gemeen om dat mijn man aan te doen,” zei Sarah.

“Je vindt het geweldig. Ik weet dat je ervan geniet Dan te kwellen, en dit sluit daar perfect op aan,” zei Lester. “En die kerel, die lul, het maakt niet uit. Je doet het voor mij.”

In plaats van te antwoorden, liet Sarah haar hoofd zakken en nam Lesters pik weer voorzichtig in haar mond. “Mmmm,” kreunde ze, genietend van de lichtzure smaak van zijn pik. Haar handen grepen zijn schacht stevig vast en streelden hem met beide handen terwijl ze er hard aan zoog. Lester legde zijn hand zachtjes op haar achterhoofd en genoot ervan hoe weinig weerstand Sarah de laatste tijd bood. Ze was er nu zo gretig op gebrand. Dan en Sarah zagen misschien slechts geleidelijke vooruitgang in hun fantasie, maar Lester zag het als een sloopkogel die de beschermende barrières van hun huwelijk en Sarahs deugdzaamheid aan het slopen was.

“Zeg me dat je het voor me gaat doen,” zei Lester. “Ik ga ervoor zorgen dat je met iemand anders neukt, en je zult er elke seconde van genieten.”

Sarah haalde haar mond van zijn pik af en keek op naar zijn lelijke gezicht. Ze liet haar tong uit haar mond hangen en likte de onderkant van zijn pik, waarbij ze zich steeds verder liet zakken tot haar tong de rommelige pluk schaamhaar bereikte. “Ja,” fluisterde ze, terwijl ze haar ogen sloot en haar tong over zijn behaarde balzak liet gaan. “Mhmmm,” kreunde ze terwijl haar tong rond zijn ballen draaide en over zijn huid gleed, waarbij zijn schaamhaar aan haar tong bleef haken.

Lester verplaatste zijn gewicht en duwde zijn ballen in haar mond, wat Sarah tot luidere kreunen ontlokte. Zijn dikke pik rustte zwaar op haar gezicht en bedekte haar linkeroog. “God, wat voelt dat goed,” gromde Lester, “zo’n lekker sletterig vrouwtje.”

Sarah grinnikte diep vanonder Lesters ballen. “Jij hebt me zo gemaakt,” zei ze.

“Ik weet het,” zei Lester, “en je hebt er elke minuut van genoten. Wie heeft je de afgelopen paar maanden meer geneukt, ik of Dan?”

“Jullie hebben me allebei gehad...” begon Sarah.

“Niet wie er met je naar bed is geweest, maar wie je het meest met je heeft geneukt. Ik of hij?” eiste Lester.

Sarah hoefde er niet eens over na te denken. Er was geen reden om te liegen. Ze kende de waarheid. “Jij hebt me vaker geneukt, Lester,” zei ze en ging rechtop zitten om hem aan te kijken toen ze antwoordde.

“Wie heeft je het vaakst laten klaarkomen,” vroeg Lester verder.

“Jij,” fluisterde Sarah, zonder Lester uit het oog te verliezen. “Jij!”.

“Wie heeft er meer sperma in dat mooie kutje van je gespoten,” vroeg Lester spottend.

“Jij. Jouw sperma heeft me meer gevuld dan dat van Dan,” zei Sarah.

“Van wie ben jij de slet,” vroeg Lester, met een boosaardige grijns op zijn gezicht.

“Van jou. Ik ben je brave kleine sletje, Lester,” zei Sarah langzaam, waarbij ze elk woord benadrukte.

“Je doet toch alles wat ik wil, hè,” vroeg Lester, naar haar knikkend.

“Alles,” zei Sarah. “Verdomme. Alles.”

“Mijn SUV met die getinte ramen zou beter zijn geweest dan jouw auto,” zei Lester. “Je hebt er een bewonderaar bij.”
Wat vond je van dit verhaal? Geef een cijfer!
5   6   7   8   9   10  
Favoriet
Terug Naar Boven
Blauwegloe
Blauwegloe (25)
Ben jij iemand die houdt van een beetje mysterie en veel verleiding?
🟢 Nu Online
Bekijk Mijn Profiel
Aadje

Nog niet uitgelezen?

Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...

Algemene Voorwaarden -  Contact -  FAQ
Bezoekers Online: 645 / Copyright 2000 - 2026 Opwindend.Net