
Ik zou iets moeten zeggen.
Ik zou zijn hand weg moeten duwen.
Maar ik ben te geil.
Te leeg.
Te wanhopig naar dat orgasme dat hij me expres heeft onthouden.
Dus ik zeg niets.
Ik loop gewoon naast hem, zijn hand op mijn kont, mijn string klam en koud tegen mijn natte spleet, en voel hoe de spanning met elke stap alleen maar erger wordt.
Voordat Rick afscheid kan nemen, blijft hij even staan.
“Mijn appartement is letterlijk om de hoek,” zegt hij nonchalant, zaklamp nog in zijn hand. “Ik heb nog een fles Bacardi en cola. Geen stroom, maar wel kaarsen. Komen jullie mee?”
Lars antwoordt meteen.
“Prima.”
Ik wil nee zeggen.
Alles in me wil nee zeggen.
Naar huis, alleen, onder een dekentje, ver weg van deze twee mannen die me al half opgegeten hebben met hun blikken. Maar de stad is nog steeds stikdonker. Ik heb geen eten. Geen cash. En als ik Lars nu afwijs, kwets ik misschien de enige die me tot nu toe geholpen heeft.
Dus ik knik.
Klein. Zwak.
Rick’s appartement is groter dan het mijne, modern, met grote ramen die nu alleen de maan laten zien. Hij zet een paar dikke kaarsen neer. Het warme, dansende licht werpt lange schaduwen over de muren. Hij schenkt twee stevige glazen rum-cola voor zichzelf en Lars, en een iets mildere voor mij. De alcohol brandt aangenaam in mijn keel en verspreidt al snel een warme waas door mijn lichaam.
Ik ben hun avondentertainment.
Dat voel ik meteen.
Lars zit breeduit in de hoek van de grote hoekbank, Rick tegenover hem. Ik zit ertussenin, te rechtop, te bewust van elke centimeter huid.
“Je wangen zijn nog steeds rood,” merkt Rick op, stem laag en geamuseerd. “Was de training zo intens?”
Lars lacht zacht.
“Ze was erg… enthousiast. Vooral onder de douche.”
Mijn gezicht gloeit.
Ze plagen me verder. Lars laat zijn hand “per ongeluk” over mijn dij glijden als hij zijn glas neerzet. Elke opmerking, elke blik, elke terloopse aanraking maakt de onbevredigde hitte tussen mijn benen erger. Ik word bloedgeil. Mijn string is alweer klam. Mijn tepels prikken zo hard tegen de kant van de bh dat het pijn doet.
Dan stelt Lars het voor.
“Strip poker. Gewoon voor de lol. Zonder stroom is er toch niets beters te doen.”
Ik lach eerst.
Een zenuwachtig, ongelovig lachje.
Maar hun gezichten zijn serieus. Hongerig.
Ik ben hun entertainment. Als ik nu afhaak, hangt de sfeer. En ergens, diep onder de schaamte, wil een vies, sletterig deel van me weten hoe ver dit gaat.
“Oké,” hoor ik mezelf zeggen.
Ze zijn goed.
Ik niet.
Al snel moet ik mijn shirt uittrekken. De zwarte Agent Provocateur balconette-bh komt tevoorschijn, betoverend erotisch in het sfeervolle kaarslicht. Mijn decolleté is diep, mijn borsten liggen zwaar en hoog in de cups. De mannen staren openlijk. Ik voel hun blikken als handen op mijn huid. Een gevaarlijke, vieze geilheid kruipt omhoog vanuit mijn onderbuik, het soort dat de slet in me wakker maakt. *Kijk naar ze. Ze willen me allebei. Ze vinden me aantrekkelijk.*
Daarna verlies ik opnieuw.
De legging gaat uit.
Ik zit nu in alleen de rode kanten string en de zwarte bh, benen tegen elkaar gedrukt op de bank. De kaarsen werpen warme gloed over mijn dijen, over de smalle strook stof die nauwelijks iets bedekt.
Lars verliest de volgende ronde.
Hij trekt zijn T-shirt uit zonder schaamte. Zijn blote, gespierde borstkas en sixpack komen tevoorschijn, nog steeds licht glanzend van eerder. Eindelijk kan ook ik genieten van een lekker uitzicht. Mijn ogen glijden over de harde lijnen, over de V die in zijn broek verdwijnt. Mijn mond wordt droog.
Dan verlies ik weer.
“Bh,” zegt Rick rustig.
Mijn vingers trillen terwijl ik de sluiting losmaak. De bandjes glijden van mijn schouders. Ik houd de cups nog even tegen me aan… en laat ze dan zakken.
Mijn volle, stevige borsten komen vrij in het kaarslicht. Zwaar, rond, met stijve, donkerroze tepels die hard vooruit prikken. De koele lucht kust ze. Ik word kletsnat in één seconde. Mijn string plakt al tegen mijn spleet.
Beide mannen grommen laag en goedkeurend.
Ik zie de bulten in hun broeken duidelijk groter worden. Hoe kan het ook anders? Een halfnaakte slet met blote borsten tussen hen in op de bank, tepels hard, ademhaling te snel.
Het spel gaat verder.
Rick verliest.
Zijn T-shirt verdwijnt. Zijn borstkas is minstens zo indrukwekkend als die van Lars, breed, hard, met een lichte beharing die naar beneden loopt. Ik moet me dwingen om niet openlijk te staren, terwijl zij geen enkele moeite doen om hun hongerige blikken op mijn borsten te verbergen. Elke keer als ik beweeg, wiegen ze. Elke keer als ik ademhaal, voel ik hun ogen.
Ik zit hier in alleen een rood kanten stringetje, blote borsten, tussen twee gespierde, halfnaakte mannen die me duidelijk willen.
Ik voel me sexy.
Geil, opgewonden, sexy.
Een sletje dat precies weet wat er kan gebeuren als dit spel nog verder gaat.
En het ergste is…
een deel van me hoopt dat het gebeurt.
Het spel gaat verder.
Lars verliest.
Hij staat op, haakt zijn duimen in de rand van zijn joggingbroek en duwt die langzaam naar beneden. Er blijft alleen een strakke, donkere boxershort over. De stof spant over zijn zware dijen en, mijn blik wordt als een magneet naar beneden getrokken, over de duidelijke, dikke contouren van zijn halfharde erectie. De kop tekent zich al af, zwaar en dreigend tegen het katoen. Mijn mond wordt droog. Ik voel een nieuwe, hete golf natheid tussen mijn benen.
Wanneer ik eindelijk mijn ogen omhoog durf te slaan, vangt hij mijn blik.
Zijn ogen zijn donker, intens, vol pure lust. Het is de blik van een jager die zijn prooi heeft gespot en al weet dat ze niet meer wegkomt. Dominant. Zeker. Hongerig. Die ene blik maakt me bloedgeil. Mijn tepels, al hard, prikken nog strakker. Mijn ademhaling stokt even.
Het spel gaat door.
Ik verlies opnieuw.
De laatste stukje stof.
Voor een moment denk ik dat het spel nu voorbij is. Dat dit het einde is. Een deel van me — dat vieze, sletterige deel dat gisteren al de overhand had bij Alex — wil hen nog één laatste show geven. Ik sta op, draai me langzaam om met mijn rug naar hen toe, zodat mijn blote billen volledig in het warme, dansende kaarslicht komen te staan. Ik voel hun blikken als hitte op mijn huid.
Langzaam buig ik voorover, hol mijn rug, en haak mijn duimen in de dunne bandjes van het rode kanten stringetje. Ik stroop hem centimeter voor centimeter naar beneden, over de volle ronding van mijn billen, over mijn dijen. De natte stof plakt even koppig aan mijn kletsnatte spleet voordat hij met een zacht, vochtig geluid loskomt. Ik stap eruit, recht me langzaam op, en draai me half om zodat ze me van opzij kunnen zien.
“Ik ben verloren,” zeg ik, mijn stem hees en een beetje onzeker.
Ik verwacht dat ze lachen, dat ze zeggen dat het spel uit is, dat ik mijn kleren mag terugpakken. Dat we nog een drankje drinken en dat het hierbij blijft.
In plaats daarvan leunt Lars achterover, benen wijd uit elkaar, de duidelijke, zware bult in zijn strakke boxershort nog prominenter dan eerder. Rick glimlacht traag, bijna lui, maar zijn ogen zijn scherp.
“Nog één ultieme ronde,” zegt Lars rustig, alsof hij het weerbericht voorleest. “Als jij wint, krijg je al je kleren terug en stoppen we hier. Als jij verliest…” Hij laat de zin expres hangen. Zijn blik glijdt openlijk, traag, over mijn blote borsten, over mijn natte, kale spleet, over mijn trillende dijen. “…dan heb je een trio met ons tweeën.”
De woorden vallen als een steen in de stille kamer.
Ik slik hard. Mijn keel voelt droog.
“Nee,” zeg ik meteen. Te snel. Te scherp. “Dat… dat gaat te ver. Ik doe niet mee.”
Lars fronst nauwelijks. Hij lijkt niet verrast. Rick leunt iets naar voren, ellebogen op zijn knieën, en kijkt me aan alsof hij me al half heeft ontleed.
“Te ver?” herhaalt Lars zacht. “Je zit hier naakt tussen ons in. Je hebt je string net zelf uitgetrokken terwijl we toekeken. Je kut is kletsnat, dat kunnen we zo zien. En nu is een trio ineens te ver?”
“Ja,” zeg ik, maar mijn stem klinkt zwakker dan ik wil. “Gisteren was er al… iemand. Ik doe dit niet. Niet met twee.”
Rick glimlacht scheef.
“Je zegt ‘nee’, maar je benen trillen. En je ademhaling is veel te snel voor iemand die het echt niet wil.” Hij laat zijn blik rustig over mijn borsten glijden. “We hebben de hele avond naar je gekeken. Naar hoe je reageerde toen Lars je aanraakte. Naar hoe nat je werd van alleen al onze blikken. Je lichaam liegt niet, schat.”
Ik schud mijn hoofd, probeer mijn armen voor mijn borsten te kruisen, maar het voelt belachelijk nu ik al helemaal naakt ben.
“Ik… ik kan dit niet. Het is te veel.”
Lars staat langzaam op. Hij komt dichterbij, maar blijft net ver genoeg om me niet te forceren. Zijn stem is laag, kalm, bijna vriendelijk — en precies daardoor gevaarlijker.
“Niemand dwingt je. Je kunt nu je kleren pakken en naar huis gaan. De deur is open. Maar wees eerlijk tegen jezelf. Je bent al de hele avond geil. Je hebt ons laten kijken, laten plagen, laten winnen. En nu, op het moment dat het echt interessant wordt, wil je wegkomen?”
Hij buigt zich iets voorover, zijn mond dicht bij mijn oor.
“Je vindt het opwindend dat we je allebei willen. Toegeven. Het voelt goed, hè? Twee mannen die naar je kijken alsof ze je willen opeten. Die je lichaam aanbidden. Die hard worden alleen van het zien van jou.”
Een rilling loopt over mijn rug.
Hij heeft gelijk.
Ergens diep vanbinnen, onder de angst en de schaamte, brandt precies dat gevoel: begeerd worden. Aangeschouwd worden door twee knappe, gespierde mannen die geen geheim maken van hun lust. Het is beangstigend. En het is verdomde geil.
“Ik ben bang,” fluister ik.
“Waarvoor?” vraagt Rick rustig. “Dat je het te lekker vindt? Dat je merkt dat je lichaam sneller ja zegt dan je hoofd? Of dat je morgen wakker wordt en beseft dat je precies hebt gedaan wat je stiekem wilde?”
Ik zeg niets. Mijn hart bonst zo hard dat ik het in mijn keel voel. Mijn blote borsten gaan snel op en neer. Tussen mijn benen klopt alles nog steeds van onbevredigde, zware lust.
Lars tilt zijn hand op en laat zijn vingers heel licht over de buitenkant van mijn dij glijden. Niet dwingend. Alleen maar aanwezig.
“Zeg gewoon dat je nieuwsgierig bent,” murmelt hij. “Dat is al genoeg voor nu.”
Ik sluit mijn ogen.
De emotionele tweestrijd scheurt me bijna doormidden. Aan de ene kant de stem die schreeuwt dat dit te ver gaat, dat ik mezelf kwijtraak, dat ik gisteren al genoeg slet ben geweest. Aan de andere kant de warme, zware opwinding van hun aandacht, hun dominantie, de wetenschap dat twee mannen me zo openlijk willen.
“Ik… ben nieuwsgierig,” hoor ik mezelf uiteindelijk zeggen. Bijna onhoorbaar.
Lars glimlacht tevreden.
“Goed. En als we de kaarten schudden… speel je dan mee?”
Ik aarzel lang.
De stilte rekt zich uit.
Ik schud mijn hoofd harder dit keer.
“Nee. Echt niet. Dit… dit is te veel. Ik wil naar huis.”
Mijn stem klinkt scherper dan ik me voel. Mijn armen zijn voor mijn borsten gekruist, alsof die ene beweging me nog enige waardigheid kan geven terwijl ik compleet naakt tussen hen in sta. Mijn hart bonst zo hard dat ik bang ben dat ze het kunnen horen.
Lars zucht zacht, bijna teleurgesteld, maar er zit geen echte teleurstelling in. Eerder amusement. Rick blijft gewoon zitten, ellebogen op zijn knieën, en kijkt me aan met die kalme, onontkoombare blik.
“Je wilt naar huis,” herhaalt Lars langzaam. “Terug naar je lege appartement. Geen eten. Geen stroom. Alleen in het donker. Terwijl je kut nog steeds klopt van alles wat we vanavond al met je hebben gedaan.” Hij zet een stap dichterbij. “Kijk me aan.”
Ik doe het, tegen beter weten in.
“Vind je me aantrekkelijk?” vraagt hij eenvoudig.
De vraag is zo direct dat ik er even van verstijf.
“Dat… dat doet er niet toe.”
“Het doet er wel toe.” Zijn stem blijft rustig, maar dwingend. “Antwoord. Vind je me aantrekkelijk?”
Ik slik. Mijn blik glijdt even — verraderlijk — over zijn brede borstkas, over de duidelijke lijn van zijn buikspieren, over de zware bult in zijn boxershort.
“…Ja,” geef ik toe, bijna fluisterend.
Rick glimlacht.
“En ik?” vraagt hij. “Vind je mij ook aantrekkelijk?”
Ik draai mijn hoofd naar hem. Hij is net zo groot, net zo gespierd, met diezelfde zelfverzekerde houding. Mijn mond is droog.
“Ja,” zeg ik opnieuw. Het kost me moeite.
Lars knikt tevreden.
“Goed. Heb je ooit gefantaseerd over een trio?”
De vraag raakt me als een klap. Mijn wangen vliegen in brand.
“Nee,” zeg ik meteen. Te snel.
Rick lacht zacht.
“Liegen is niet nodig. We zien hoe je reageert. Hoe je benen trillen. Hoe je tepels hard blijven staan terwijl je ‘nee’ zegt. Heb je er ooit over gefantaseerd? Twee mannen. Twee paar handen. Twee lullen.”
Ik wil opnieuw ontkennen. De woorden blijven steken. Ergens in het achterhoofd flitsen beelden die ik mezelf nooit heb toegestaan serieus te nemen — beelden die nu, in deze kamer, met deze twee mannen, ineens gevaarlijk dichtbij voelen.
“…Misschien,” fluister ik uiteindelijk. “Een keer. Lang geleden.”
Lars’ ogen worden donkerder.
“Wil je onze lullen zien?”
De vraag is zo obsceen in zijn eenvoud dat ik er bijna van wankel.
“Dat is… dat is niet fair.”
“Antwoord,” zegt Rick rustig.
Ik kijk van de één naar de ander. Mijn ademhaling is onregelmatig. Tussen mijn benen voel ik opnieuw een warme golf natheid. Het is vernederend hoe makkelijk mijn lichaam reageert.
“…Ja,” geef ik toe, met een stem die bijna breekt. “Ik wil ze zien.”
Lars en Rick kijken elkaar kort aan. Dan, zonder haast, beginnen ze zich uit te kleden. Lars duwt zijn boxershort naar beneden. Rick volgt.
Twee zware, halfharde lullen komen vrij in het kaarslicht. Dikker dan ik had durven inschatten. Aderen die zich aftekenen. De koppen al glanzend. Ze zijn allebei volledig naakt nu, gespierd, dominant, en kijken me aan alsof ik al van hen ben.
Ik sta daar, compleet naakt, en kan mijn blik niet afwenden. Mijn mond is droog. Mijn binnenste trekt samen van pure, beangstigende geilheid.
Lars neemt nog een stap dichterbij.
“Nu wij zo ver zijn gegaan… willen we een tegengunst.” Zijn stem is laag, bijna zacht. “Één laatste, ultieme ronde. Als jij wint, stoppen we en krijg je alles terug. Als jij verliest…” Hij laat de stilte expres hangen. “Dan neuken we je. Allebei. Vanavond.”
Rick vult aan, kalm en onvermijdelijk:
“Je hebt elke vraag met ja beantwoord. Je hebt ons laten zien dat je geil bent. Je hebt ons laten zien dat je nieuwsgierig bent. Nu is het jouw beurt om te kiezen of je de prooi blijft spelen… of dat je eindelijk toegeeft wat je lichaam al de hele avond schreeuwt.”
Ik voel me in de val gelokt.
Stap voor stap.
Vraag voor vraag.
En het ergste is: ik ben er met open ogen ingelopen. Elke kleine toegeving heeft me hier gebracht.
De emotionele tweestrijd is bijna ondraaglijk. Angst, schaamte, het gevoel dat ik mezelf kwijtraak… en tegelijk die hete, sletterige opwinding van begeerd te worden door twee knappe, dominante mannen die precies weten wat ze doen. Het is beangstigend. Het is vernederend.
En het is zo erotisch spannend dat een deel van me het stiekem, vies, intens leuk vindt.
Mijn stem trilt als ik eindelijk antwoord.
Het klinkt klein, onderdanig, doordrenkt van geilheid, precies zoals een naïef sletje dat net beseft dat ze verloren heeft.
“Oké… ik speel mee.”


