Danielle. Vreemdgaan, Trouw Aan Twee

Oudejaarsavond. Het feest is op zijn hoogtepunt. De lucht hangt zwaar van champagne, zweet en de belofte van een nieuw begin. De muziek dreunt te hard voor gesprekken, precies hard genoeg om gedachten te verdoven. Glazen worden bijgevuld zonder vragen, lichamen bewegen dichter tegen elkaar dan de drukte vereist. Danielle heeft de afgelopen maanden haar verlangen naar warmte en verbinding weggestopt, maar vanavond laat ze het toe. Ze kiest voor een passant — iemand met Peters stevigheid, maar met een blik die belooft wat ze mist. Iemand bij wie ze niet hoeft uit te leggen wat ze wil.

Danielle voelt het eerst in haar schouders: de spanning zakt. Niet ineens, maar genoeg om haar houding te veranderen. Haar rug ontspant, alsof er een onzichtbaar gewicht van haar afglijdt. Haar adem verdiept, langzamer, dieper, alsof haar lichaam zich voorbereidt op iets wat nog moet komen. De controlerende, beheerste houding waarmee ze normaal gesproken flirt is er nog, maar de deur naar ongeremd genot staat op een kier. Ze lacht sneller. Harder. Luider dan nodig is. De alcohol dooft geen verlangen — het scherpt het aan. Het smelt de grenzen tussen willen en durven, tussen denken en doen. Peter is dichtbij genoeg om haar aanwezigheid te veronderstellen. Ver weg genoeg om haar niet te lezen. Hij kijkt niet. Hij weet. En weten is comfortabeler dan zien.

Iemand anders ziet haar wél. Niet als doel, maar als moment. Een blik die haar niet claimt, maar haar laat bestaan zonder context. Die stilzwijgende erkenning raakt haar meer dan woorden ooit zouden kunnen. Geen plannen, geen beloftes, alleen een gezamenlijke beweging uit de drukte vandaan — naar de rand van het feest, waar het licht zachter wordt en de muziek zijn greep verliest. Hier is de lucht warmer, dikker, alsof de kamer zelf ademt.

Zijn hand rust licht op haar onderrug terwijl ze de trap opgaan, zijn aanraking al vertrouwd, alsof ze dit vaker hebben gedaan. Boven is het stiller, de muziek een gedempt dreunen, alsof ze in een andere wereld stappen. Hij sluit de deur achter hen, maar niet helemaal. Zijn vingers glijden over haar schouder, trekken zachtjes aan de bandjes van haar jurk. "Je trilt," merkt hij op, en ze beseft dat hij gelijk heeft — niet van zenuwen, maar van verwachting. Haar jurk plakt licht tegen haar huid, de stof vochtig van de hitte beneden. Ze draait zich naar hem toe, haar vingers glijden langs de rits aan de zijkant. Langzaam schuift die naar beneden, de stof glijdt van haar schouders en valt met een zacht geritsel op de grond. Haar lacy bh komt tevoorschijn — zwart kant, fijn als een tweede huid, dat haar kleine borsten (A-cup) omsluit zonder ze te verbergen. Zijn blik blijft hangen terwijl ze de sluiting losmaakt, de bandjes langs haar armen glijden, en de bh naast de jurk valt. Haar tepels zijn al hard, gevoelig voor de koele lucht. Dan bukt ze zich, haar vingers haken achter het elastiek van haar string — même model, même kant — en trekt hem langs haar benen omlaag. Ze stapt eruit, trapt het kantwerkje weg, en staat nu naakt voor hem, op haar gemak in haar eigen huid. Haar gladgeschoren kutje glanst licht, gevoelig en klaar voor zijn aanraking.

Zijn handen glijden over haar blote schouders, zacht maar zeker, alsof hij weet dat ze tijd nodig heeft om te ontspannen. Zijn vingers vinden haar kutje — glad als zijde, elke aanraking voelt als een elektrische schok. "Je bent zo mooi," fluistert hij, en zijn stem is warm, vol aandacht voor elk detail van haar lichaam. Hij knielt voor haar, zijn mond vindt haar kaalgeschoren lippen, zijn tong glijdt langzaam, proevend, alsof hij alle tijd heeft. Ze voelt hoe haar spieren ontspannen onder zijn aanraking, hoe haar opwinding groeit met elke streling. Zijn vingers glijden in haar, diep en traag, terwijl zijn duim haar clitoris blijft masseren. "Voel je dit?" vraagt hij, en ze knikt, haar handen in zijn haar, haar heupen lichtjes naar voren geduwd. Hij weet precies waar ze gevoelig is, precies hoe hij haar moet aanraken om haar dichter bij de rand te brengen. Haar kleine borsten tintelen, haar tepels hard en gevoelig, elke ademhaling een zucht. Zijn tong cirkelt rond haar gladde, natte vlees, en ze voelt hoe haar kutje samentrekt rond zijn vingers, alsof het hem wil vasthouden. "Laat je gaan," moedigt hij aan, en ze doet het — haar eerste orgasme rolt door haar heen, zacht maar diep, alsof hij haar lichaam uit elkaar haalt en weer heel maakt. Ze kreunt, niet hard, maar intiem, alsof ze alleen voor hem bestaat.

Maar dan verandert zijn aanraking. Zijn handen grijpen haar heupen, steviger nu, alsof hij weet dat ze meer wil. "Nu ben je van mij," gromt hij, en zijn stem is laag, zonder de zachtheid van daarnet. Hij draait haar om, buigt haar voorover, haar handen plat op het bed. Zijn duim drukt tegen haar anus, niet vragend, maar eisend. "Je wilt dit," zegt hij, en ze weet dat hij gelijk heeft. Zijn penis — dik, zwaar, de aderen duidelijk zichtbaar onder de strakke huid — duwt tegen haar opening. Ze voelt de hitte ervan, de hardheid, alsof hij speciaal voor haar gemaakt is. Zijn eikel glijdt even langs haar gladgeschoren kutje, vochtig en klaar, voordat hij zich tegen haar anus drukt. "Je wilt dit," herhaalt hij, en ze bijt op haar lip, niet van pijn, maar van verwachting. Hij komt binnen in één gesteunde stoot, en ze kreunt, haar spieren spannen zich even, maar dan ontspant ze, laat hem toe, laat zich vullen op een manier die ze alleen in haar fantasieën kent. Zijn lengte rekt haar uit, zijn omtrek vult haar volledig, alsof hij elke centimeter van haar in beslag neemt. Zijn ritme is meedogenloos, zijn heupen slaan tegen haar billen, elke stoot dieper dan de vorige. Ze voelt hoe hij pulseert in haar, hoe zijn schacht tegen haar wanden schuurt, elke beweging een mix van pijn en genot. Zijn vingers glijden naar voren, vinden haar gladde, gezwollen kutje, en wrijven over haar clitoris, precies op het moment dat hij diep in haar stoot.

Zijn greep op haar heupen wordt ijzerhard, zijn vingers drukken diep in haar vlees terwijl hij haar stevig tegen zich aan trekt. "Je bent van mij nu," gromt hij, en zijn stem is rauw, zonder een spoortje tederheid. Zijn penis — nu glanzend van haar opwinding — stoot diep in haar kont, elke beweging harder dan de vorige, alsof hij haar wil laten voelen hoe ze toebehoort aan dit moment, aan hem. Ze voelt zich uitgerekt, gevuld op een manier die pijn en genot vermengt, haar ademhaling kort en hijgend. "Kom voor me," beveelt hij, en ze voelt het opbouwen, diep in haar buik, een donkere, onstuitbare golf van extase. Haar kutje pulseert, haar sappen maken alles glad, en dan komt ze, haar orgasme overspoelt haar terwijl hij zich diep in haar begraaft. Zijn greep wordt nog strakker, zijn adem stokt, en dan voelt ze het: zijn penis pulseert, zijn zaad spuit heet en diep in haar kont, alsof hij haar merkt.

Ze blijft even voorovergebogen staan, haar handen plat op het bed, haar kontje gevoelig en warm van zijn zaad. Ze hoort het geluid van zijn rits — scherp, definitief — en beseft dat het voorbij is. Ze recht haar rug, draait zich om en ziet hoe hij haar doorweekte string uit zijn zak haalt en nonchalant in zijn broekzak stopt. Zijn blik is koel, bijna afwezig, alsof ze een transactie hebben afgerond. Haar kleding ligt verspreid op de grond: de jurk, de lacy bh. Ze bukt zich, pakt haar jurk op en trekt hem aan, zonder de moeite te nemen om haar lingerie weer aan te doen. De stof schuurt tegen haar gevoelige, gladgeschoren huid, haar tepels hard en zichtbaar onder de dunne laag, haar kontje nog steeds nat van hem. Ze voelt hoe zijn zaad langs haar dijen glijdt, een fysiek bewijs dat ze niet kan negeren. Ze kijkt niet om wanneer ze de deur opent. De trap kraakt niet, maar elke trede voelt zwaarder dan daarnet.

Beneden is het feest onveranderd, de muziek nog steeds te hard, de lichten te fel. Peter staat aan de andere kant van de kamer. Zijn blik glijdt over haar heen en blijft hangen. Niet op haar gezicht. Op haar borsten, waar de aftekening van haar tepels duidelijker is dan ooit — geen bh, geen twijfel. Zijn ogen vernauwen zich, en dan zakt zijn blik naar haar heupen, waar de stof van haar jurk glad over haar huid valt. Geen string. Geen lijntjes. Niets. Hij weet het. De passant lacht luid, trekt haar doorweekte string uit zijn zak en houdt hem omhoog, als een trofee. "Kijk eens wat ik gevonden heb," zegt hij tegen zijn vrienden. Het zwarte kant bungelt tussen zijn vingers, glanzend en onmiskenbaar. Peter’s gezicht verstart. Danielle neemt een slok van haar champagne, haar blik ontwijkt niets. Ze ziet hoe Peters vuisten zich ballen, hoe zijn ademhaling versnelt. Hij is woedend. Vernederd. Maar er is meer — iets donkers, iets opgewondens in zijn ogen, alsof dit hem niet alleen kwetst, maar ook raakt. Alsof hij zich afvraagt hoe ver ze is gegaan. Of hij het had kunnen zijn. Het feest gaat door. De lucht is elektrisch. En zij? Zij glimlacht, tevreden. Dit was precies wat ze wilde.

Trefwoord(en): Oud En Nieuw, Vreemdgaan, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!