Heksjenooitgenoeg En De 6 Zintuigen - 3

Ze genoot intens van het gevoel van thuis, van even alleen zijn, van de warmte over haar naakte zijn. Haar thee was klaar, en ook de pan met water kookte. In die pan deed ze de helende kruidenmix. Ter voorbereiding van haar zelfzorg liep ze naar het meer, op haar blote voeten door het mos (had hier altijd al mos gelegen vroeg ze zich af? T voelde zo lekker onder haar voeten). Bij het meer aangekomen aarzelde ze, ze wilde vandaag even niet zo heftig, niet zo met hem, even met zichzelf, dat voelde ze heel sterk. En ze aarzelde, als ik het water aanraak, zal t me dan weer overmannen?

Ze zette door en pakte de grote emmer die bij het water stond en vulde deze voorzichtig, met respect. Er gebeurde niets, al voelde het water koud, te koud. Ze liep met de volle emmer naar haar huisje en daar, aan de zijkant van dat huisje stond een kleine overkapping, en onder die overkapping stond een tobbe, of misschien beter gezegd een royaal ligbad.

Ze kiepte de emmer er in om en liep nog een aantal keer op en neer. Voor elke 2 koude emmers, 1 pan kokend water. Dat wist ze al zo lang als ze zich kon herinneren.

De stoom kwam van het water af toen ze klaar was met het vullen, ze had kaarsjes neergezet want het was zojuist gaan schemeren. De thee binnen handbereik. Ze had de deur van haar huisje dicht gedaan zodat de warmte van de haard haar kon ontvangen als ze uit bad kwam.

Stapte op het opstapje en liet haar tenen het warme water raken, het was perfect, net iets te warm maar zo kon ze lang in bad liggen zonder er uit te hoeven om meer warm water te koken en ze stapte in het bad. Langzaam liet ze zich zakken in het water. Even deed het haar denken aan die droom, die waan, die gedaanteverwisseling van gisteren. Hoe ze zich had overgegeven om hem te voelen, hem te worden. Zou het aan het water liggen? Dacht ze even. Dat water dat haar altijd genezen heeft en nu, even van gedaante heeft doen wisselen. Ze zat per slot van rekening wederom in het water uit het meer. Dat water dronk ze.. en ach.. Wat heeft het voor nut vragen te stellen als haar afgelopen dagen zo magisch waren geweest.

Ze zakte wat onderuit, en keek naar de bosrand. Naar het flikkerende kaarsje naast het bad en schonk zichzelf wat thee in. Ze genoot intens van de warmte rond haar lijf. Oooohw wat had ze het koud gehad, nog maar een paar uur geleden, en nu zo zo ontzettend warm. Ze bewoog haar knieën, naar elkaar toe en van elkaar af om het warme water een beetje in beweging te houden. Die kleine golfjes en kolkjes voelde al kleine aaitjes en strelingen langs haar zachte huid. Het water golfde en haar borsten, en het niet bezeten stuk van haar billen golfde mee. Ze nam een slok van haar rauwevrouwenkruidenthee en sloot haar ogen. Ze voelde zichzelf, zonder te voelen, zoals ze gisteren hem voelde, zich steeds meer man voelde, voelde ze nu haar vrouw opspelen.

Ze sloot haar ogen, legde haar handen naast zich neer en gaf zich over aan zichzelf, aan de kruiden in het water, aan de koele buitenlucht in haar neusgaten.

Ze stelde zich voor in een een groter bad, moederlijke warmte, geboorte, vrouw zijn. Ze voelde haar lichaamsuiteinden kloppen van mens zijn. Haar vingertoppen, haar tenen, haar neus. Het bloed gierde door haar lichaam, maar in complete ontspanning kon ze dit ontvangen. Haar huid begon te tintelen, de kruidige mix die ze toe had gevoegd aan de eerste pan kokend water begon zijn werk te doen. Ze werd omsloten door kleine speldenprikjes. Van het soort muggenprikken zonder jeuk. Ze voelde letterlijk hoe de kruiden haar binnentraden en in haar lichaam hun werk deden. Ze glimlachte. Opende haar handen als teken voor de ontvankelijkheid van deze genezing, dit oh zo nodige herstel van haar lichaam na gisteren, na de dag daarvoor, en die nacht daarvoor in het maanlicht. Op het mos, hier niet eens zo ver vandaan.

De momenten daarop droomde ze, dagdroomde ze dat ze daar weer lag, om haar heen de warmte van het bad water. Haar lichaam in vuur en vlam, spreekwoordelijk, overal voelde ze sensaties. Prikkelingen. Genotsgolven in haar lichaam die vanuit haar binnenste tegen haar huid schoten en weer terug schoten naar binnen, weerkaatsend tegen de huid. Tegen de schil van haar lichaam. En ook van buiten, de aanrakingen die haar huid raakte en overal om haar heen het bos in schoten, ze zag zich als een bolletje energie, vrouwelijke energie, zwevend boven het mos, haar handen tussen haar benen, en overal waren vonkjes, vonkjes energie die van haar afspatte, diezelfde vonken voelde ze van binnen. En in plaats van steeds verder weg te spatten kwamen de vonkjes steeds minder ver. En zijzelf, inplaats van uit te blussen, gloeide ze feller en feller. Als diezelde geboorte van sterren die ze zich eerder voorstelde zag ze zichzelf nu langzaam naar een oerknal toe werken. Ze genoot van wat ze zag, wat ze voelde, het denkbeeldige orgasme was zoals ze nog nooit had meegemaakt. Alsof ze geboren werd, dood ging en klaarkwam op dezelfde tijd. Dat was misschien ook wel een beetje zo…

Ze ontwaakte van haar korte droom, en keek de gitzwarte nacht in, het bad was nog altijd warm maar het einde van haar baden kwam er aan. Ze waste zich nog even goed. Met volledige aandacht waste ze zich overal, haar oksels, tussen haar billen, haar hals, nek, tussen en onder haar borsten, haar oren, haar haar, haar voeten, tussen haar tenen, haar kuiten, benen, heupen, zij en buik, en haar liezen en met volledige aandacht haar kutje als laatste. Als ode. Zonder seks. Maar met aandacht voor de vrouw die ze was.

Ze stapte uit bad en droogde zich af. Ze ademde nog een aantal keer diep de koele buitenlucht in in haar warme lichaam. Toen ze naar binnen wilde lopen bedacht ze zich, hoe ze zich voelde, vrouw, mooi, volmaakt. Ze ging voor haar huisje staan, ongeveer 3 meter voor haar huisje, haar voeten in dat mos, dat mos waarover ze zich vanochtend had verbaasd. En stelde zich voor dat ze bomen haar bekeken, dat de nacht haar bekeek. En ze toonde zich aan hen.

Ze draaide en wiede haar heupen wat, haar schouder bewogen subtiel mee met dit zoete gewieg. De draaide 1 heup naar voren, en bleef even zo staan, ietwat uitdagend, haar volle billen tonend, haar rug wat hol, haar borsten trots vooruit. Toen de andere heup, terwijl ze haar borsten trots optilde, ze kneedde om daarmee de volheid, de bolheid van haar borsten te tonen. Ze ging op haar hurken zitten, gras kriebelde haar billen en ze opende haar knieën langzaam. Alsof ook zij een bloem was opende haar kutje zich, en toonde ze haar volledigheid aan de nacht. Ze voelde zich zo lekker, ze kroelde met zichzelf, haar handen in haar haar, over haar gezicht, over haar borsten, heupen, billen, tussen haar benen, en via haar boven- en uiteindelijk onderbenen naar de grond. Ze voelde via haar handen de badwarmte naar de grond stromen en voelde dat t bedtijd was. Ietwat abrupt liep ze naar haar huisje. Het is maar goed dat de bomen geen mannen waren, anders hadden ze haar gegrepen zo verleidelijk dat ze zich daar had getoond. Maar wat heksje niet wist, is dat alle bomen die haar die avond hadden mogen aanschouwen en spontaan een jaarring bij hebben gekregen. Maar dat is het leven van een heksje, de betovering openbaart zich niet altijd. Magie is niet altijd bedoeld, soms gaat het vanzelf.

In haar huisje kroop ze direct onder de wol, echt wol, warm wol en sliep die nacht rustig in. Blij, dat ze vrouw was, en even man had mogen zijn, dat heeft mogen voelen wat hen beide verbind en wat hen verschilt. Ze dacht nog even aan hem, dat hij er toch bij was geweest, ookal was hij er niet. Ze dankte hem, en hoopte hem weer te zien.

Trefwoord(en): Bad, Masturberen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!