De Onverwachte Communie

Datum: 27-01-2026 | Cijfer: 9.9 | Gelezen: 350
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 8 minuten | Lezers Online: 1

Het was een zondagochtend in een klein dorpje in de Nederlandse Biblebelt, ergens in de Veluwe. De protestantse kerk stond fier te midden van de groene velden, met haar hoge toren die uitkeek over de keurige huizen en de strakke akkers. Binnenin vulde de ruimte zich met gelovigen van alle leeftijden en achtergronden. Er waren oudere boeren met hun verweerde handen, jonge studenten uit de stad die terugkeerden voor familiebezoek, een paar migrantenfamilies uit Suriname en Marokko die zich hadden bekeerd, en een handvol middelbare scholieren die gedwongen door hun ouders meekwamen. Ik, een 28-jarige vrouw uit Amsterdam, was hier toevallig beland. Ik logeerde bij mijn conservatieve tante en had geen excuus om niet mee te gaan naar de dienst. Ik zat op de achterste bank, verveeld scrollend op mijn telefoon onder mijn jas, terwijl de orgelmuziek de ruimte vulde.

De dominee, een man van midden vijftig met een grijs baardje en een strenge blik, beklom de kansel in zijn zwarte toga. Hij heette dominee Van der Meer, een typische calvinist met een stem die donderde als het Oude Testament. "Broeders en zusters in Christus," begon hij, zijn armen wijd uitgespreid. "Vandaag vieren we de communie, het heilige sacrament waarin we het lichaam en bloed van onze Heer Jezus Christus delen. Laat ons bidden voor vergeving en eenheid in Zijn naam."

De dienst verliep zoals altijd: psalmen zingen, bijbelteksten voorlezen, een preek over zonde en genade. De lucht rook naar oude houten banken en een vleugje wierook – al was dat niet echt protestants, maar iemand had blijkbaar een kaars aangestoken. Ik keek om me heen. Naast me zat een knappe jongeman van rond de twintig, met donker haar en een Surinaams uiterlijk, die af en toe naar me glimlachte. Voor me een oudere vrouw van in de zestig, met een hoedje op, en een paar rijen verder een Marokkaanse familie met hun tienerdochter en zoon. Diversiteit in de kerk, dacht ik cynisch, maar allemaal even vroom.

Toen kwam het moment van de communie. De dominee hield het brood omhoog. "Neemt en eet hiervan, dit is mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt," reciteerde hij plechtig. Maar toen versprak hij zich. In plaats van "lichaam" zei hij per ongeluk "lichaam... eh, likken... nee, lichaam." Hij bloosde, corrigeerde zichzelf snel, maar het was te laat. Een onderdrukt gegiechel golfde door de kerk. Ik voelde een vreemde tinteling in mijn buik. Likken? Het lichaam van Christus letterlijk nemen? Mijn gedachten dwaalden af naar iets heel onheilig. Ik was al weken gefrustreerd, single en hongerig naar avontuur. Waarom niet? dacht ik. Dit was het moment om de boel op stelten te zetten.

Ik stond op, liep naar voren onder verbaasde blikken. "Dominee," zei ik luid, mijn stem echoënd in de stille kerk. "U zei 'likken'. Misschien moeten we het lichaam van Christus écht letterlijk nemen. Laten we Hem eren door elkaar te aanbidden, zoals Hij ons liefhad." De dominee keek me geschokt aan, maar ik zag een flits in zijn ogen – nieuwsgierigheid? Lust? Ik knielde voor hem neer, recht op de kansel, en trok aan zijn toga. "Laat me u tonen wat ware communie is."

De kerk was doodstil. Maar toen, als een dam die brak, begon het. De dominee probeerde me weg te duwen, maar zijn handen trilden. Ik ritste zijn toga open, en daar was hij – hard en klaar, ondanks zijn protesten. "Godverdomme, wat doe je?" mompelde hij, maar hij duwde niet echt weg. Ik nam hem in mijn mond, likkend en zuigend, terwijl hij kreunde: "Jezus Christus, dit is zonde... oh my fucking God, ja..." Zijn handen grepen mijn haar vast, en hij stootte dieper. De toga hing open, zijn naakte lijf zichtbaar voor iedereen.

Dat was het startschot. De jonge Surinaamse man naast mijn bank stond op, liep naar me toe en knielde achter me. "Fuck Jesus Christ, dit is hemels," zei hij met een grijns, terwijl hij mijn rok omhoog trok en mijn slipje opzij schoof. Zijn vingers gleden in me, nat en heet, en ik kreunde om de dominee heen. "Godverdomme, je bent zo nat," fluisterde hij, en duwde zijn harde pik in me. Ik voelde hem stoten, diep en ritmisch, terwijl ik de dominee bleef pijpen.

Om ons heen ontbrandde de chaos. De oudere vrouw met het hoedje draaide zich om naar een man van in de veertig, een lokale boer met brede schouders. "Oh my God, ik heb dit zo lang gewild," zei ze, terwijl ze zijn broek openmaakte en hem begon te berijden op de bank. Hij greep haar borsten vast: "Jezus Kristus, je kut is strak voor je leeftijd. Fuck, neuk me harder!" Ze kreunde luid, haar hoedje scheef op haar hoofd.

De Marokkaanse tienerdochter, een mooi meisje van achttien met donkere krullen, keek toe met grote ogen, maar haar broer – een gespierde jongen van twintig – trok haar naar zich toe. "Kom op, zus, dit is Gods wil," zei hij lachend, terwijl hij haar jurk optilde. Ze aarzelde, maar toen kuste hij haar nek: "Godverdomme, je bent zo geil." Ze gaf toe, ging op haar knieën en nam hem in haar mond, slurpend en kokhalzend. "Fuck Jesus, dit is beter dan bidden," hijgde hij, terwijl hij haar hoofd vasthield.

Een groepje oudere gelovigen, een man van zeventig en twee vrouwen van rond de vijftig, vormden een cirkel. De man lag op zijn rug, een van de vrouwen zat op zijn gezicht: "Lik me, oude zak, eer het lichaam van Christus!" riep ze. De andere vrouw bereed hem: "Oh my fucking God, je pik is nog hard. Godverdomme, ja!" Ze vloekten en kreunden, hun lichamen zwetend en glimmend in het ochtendlicht dat door de gebrandschilderde ramen viel.

Ik voelde de dominee klaarkomen in mijn mond, heet en zout, terwijl hij brulde: "Jezus Christus, vergeef me... fuck, dit is zalig!" Hij zakte neer, maar ik was nog niet klaar. De Surinaamse man draaide me om, duwde me tegen de kansel en neukte me van achteren. "Je kut is goddelijk," gromde hij, zijn handen op mijn heupen. Ik keek de kerk in: overal lichamen verstrengeld. Een Aziatische vrouw van dertig, nieuw in de gemeenschap, werd genomen door twee mannen tegelijk – een in haar mond, een in haar kont. "Godverdomme, vul me op! Fuck Jesus Christ, harder!" schreeuwde ze.

Een jonge student, blond en slank, zo'n negentien jaar, trok een oudere heer van in de zestig mee naar een hoek. "Kom op, opa, laat me je pijpen," zei hij, en knielde neer. De oude man kreunde: "Oh my God, dit is hemel en hel tegelijk. Jezus Kristus, zuig harder!" Ze wisselden af, neukend en likkend, vloekend in extase.

De orgie bouwde op, kreunen vulden de kerk als een nieuw koor. Lichamen van alle kleuren en vormen – jong, oud, dik, dun – vermengden zich in een zee van lust. Iemand draaide de orgelmuziek harder, maar het was nu achtergrond voor het gekreun en gevloek. "Godverdomme, neuk me dieper!" "Fuck Jesus, ik kom!" "Oh my fucking God, ja!"

Ik voelde mezelf klaarkomen, schokkend om de pik van de Surinaamse man heen, terwijl de dominee opstond en zich bij ons voegde. Hij kuste me, proefde zichzelf op mijn lippen: "Dit is de ware communie," mompelde hij. Maar het was nog niet voorbij. Meer gelovigen sloten zich aan, lichamen stapelden zich op, en de kerkdeur ging open voor laatkomers die verbaasd maar opgewonden meededen...

En terwijl de zon hoger klom, wist ik dat dit slechts het begin was. Wat zou er gebeuren als de rest van het dorp het hoorde? Of als we dit elke zondag deden? De mogelijkheden waren eindeloos, goddelijk oneindig.