Door: Reli F
Datum: 17-01-2026 | Cijfer: 9.3 | Gelezen: 876
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 6 minuten | Lezers Online: 14
Trefwoord(en): Dominee, Neuken, Orgie, Pijpen,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 6 minuten | Lezers Online: 14
Trefwoord(en): Dominee, Neuken, Orgie, Pijpen,
De ochtenddienst in de Gereformeerde Gemeente begon zoals altijd: de klok sloeg half tien, de consistoriebankjes kraakten, en dominee Van der Klooster besteeg de kansel in zijn zwarte toga met witte bef, de bijbel als een wapen tegen de zonde voor zich.
„Laten wij bidden,” sprak hij met diepe bas, „dat de Heere onze harten reinige van alle onreinheid.”„Amen,” mompelde de gemeente braaf.
Maar er hing iets in de lucht die zondagochtend. Misschien was het de hitte die al vroeg door de hoge ramen naar binnen perste. Misschien was het de manier waarop zuster Marja van der Velde haar blouse één knoopje verder open had laten dan de vorige week. Of misschien was het gewoon dat iedereen, diep vanbinnen, fucking zat te springen om eindelijk eens iets anders te doen dan zingen over genade.
Het eerste teken kwam tijdens psalm 119 vers 9-16.„Waarmee zal een jongeman zijn pad rein bewaren?” zong de gemeente.En toen, vanuit de achterste rij, klonk het zacht maar duidelijk:
„Door hem goed af te zuigen, dominee.”
Een paar hoofden draaiden. Een paar anderen grinnikten nerveus. Dominee Van der Klooster deed alsof hij het niet hoorde en sloeg door naar de volgende regel.
Maar zuster Marja stond op.
Ze liep naar voren, hakken klikkend over de stenen vloer, en bleef pal voor de kansel staan. Ze keek omhoog naar de dominee en zei, met kalme stem:
„Ik heb uw preek over lust al drie jaar gehoord, dominee. Zullen we nu eindelijk eens praktijk brengen?”
De stilte was zo dik dat je er een mes in kon steken.
Toen lachte iemand hardop. Broeder Pieter, de koster, die altijd al een duivelse grijns had. Hij stond op, ritste zijn broek open en zei:
„Godverdomme, ik doe mee. Wie nog meer?”
Dat was het startschot.
Binnen drie minuten lag de toga van dominee Van der Klooster halfopen. Zuster Marja zat op haar knieën voor de kansel, lippen om zijn pik, en keek hem recht aan terwijl ze langzaam op en neer bewoog.
„Toe maar, dominee,” mompelde ze met volle mond, „predik maar over genade terwijl ik u leegzuig.”
„Jezus fucking Christus,” kreunde hij, met zijn handen in haar haar. „Dit… dit mag niet… oh my fucking God…”
„Jawel, het mág wel,” zei broeder Klaas, die inmiddels achter Marja stond en haar rok omhoog schoof. „God heeft ons lichamen gegeven om te gebrúiken, niet om te verstoppen onder een laagje schijnheiligheid. Toch, dominee?”
De banken werden omgegooid. Kledingstukken vlogen door de lucht. De vrouw van de diaken zat wijdbeens op de preekstoeltrap terwijl haar man haar van achteren nam en ondertussen riep:
„Fuck yeah, neuk me harder, net zoals de Heere ons straft met zijn toorn!”Iemand had de orgelkast opengebroken. De organist, die altijd zo preuts keek, zat nu met haar benen over de lessenaar gespreid terwijl broeder Henk haar likte en tegelijkertijd brulde:„Hallelujah, wat een kut smaakt naar hemelse manna, godverdomme!”
Dominee Van der Klooster was inmiddels volledig naakt onder zijn open toga. Twee zusters waren om beurten met hun mond aan hem in de weer terwijl hij steunend tegen de kansel leunde.
„Neem mijn zaad, meisjes,” hijgde hij, „als een offergave aan de Heere… oh fuck, Jezus Christ, ik kom…”
Toen hij klaarkwam spoot hij over hun gezichten. Een van de twee lachte en zei:
„Kijk, het witte gewaad der gerechtigheid!”
De gemeente was inmiddels één grote kluwen geworden. Op de eerste rij bank lag zuster Elly op haar rug, benen wijd, terwijl drie mannen om beurten in haar stootten. Ze schreeuwde met elke stoot:
„Dieper, godverdomme! Ram die goddeloze pik in mijn heilige tempel! Fuck Jesus in mijn kut!”
Aan de zijkant zat een oudere broeder op een stoel toe te kijken hoe zijn vrouw door twee jongere kerels tegelijk werd genomen – één in haar mond, één van achteren.„Zo, ouwe,” riep een van de jongens, „vind je het mooi je wijf zien spanken als een hoer in de kerk?”
„Heerlijk,” gromde de oude man terwijl hij zichzelf aftrok. „Eindelijk eens een dienst waar ik ook iets aan heb.”De dominee was inmiddels op de kansel getrokken. Twee vrouwen zaten op zijn gezicht en zijn pik tegelijk. Hij likte en neukte tegelijk, mompelend tussen de natte dijen door:„Vergeef ons onze schulden… zoals ook wij anderen vergeven… fuck… harder… ja, zo… rijd mij als een beest, oh my fucking God…”
Iemand zette de microfoon nog aan. Het gekreun, gevloek en natte klappen galmden door de hele kerk.
„Godverdegodver, wat een geile gemeente!” schreeuwde iemand.
„Amen, broer!” schreeuwde een ander terug, terwijl hij klaarkwam over de rug van een zuster die op handen en knieën voor het Avondmaalsblad lag.Tegen het einde van wat ooit een anderhalf uur durende dienst had moeten zijn, lag de hele kerk onder het zweet, sperma en lippenstiftvlekken. De bijbel lag open op de grond, pagina’s aan elkaar geplakt. De toga van de dominee hing als een vlag over de kansel.
Dominee Van der Klooster stond naakt en na hijgend op, armen wijd.„Ga heen in vrede,” zei hij schor. „En zondig lustig voort tot de wederkomst.”
De gemeente lachte, kreunde en gaf elkaar nog een laatste zoen of een laatste stoot.Toen de klok twaalf sloeg, liepen ze de kerk uit – sommigen met kleren aan, sommigen zonder, maar allemaal met een glimlach. Volgende week weer, zelfde tijd, zelfde plaats.Amen.
„Laten wij bidden,” sprak hij met diepe bas, „dat de Heere onze harten reinige van alle onreinheid.”„Amen,” mompelde de gemeente braaf.
Maar er hing iets in de lucht die zondagochtend. Misschien was het de hitte die al vroeg door de hoge ramen naar binnen perste. Misschien was het de manier waarop zuster Marja van der Velde haar blouse één knoopje verder open had laten dan de vorige week. Of misschien was het gewoon dat iedereen, diep vanbinnen, fucking zat te springen om eindelijk eens iets anders te doen dan zingen over genade.
Het eerste teken kwam tijdens psalm 119 vers 9-16.„Waarmee zal een jongeman zijn pad rein bewaren?” zong de gemeente.En toen, vanuit de achterste rij, klonk het zacht maar duidelijk:
„Door hem goed af te zuigen, dominee.”
Een paar hoofden draaiden. Een paar anderen grinnikten nerveus. Dominee Van der Klooster deed alsof hij het niet hoorde en sloeg door naar de volgende regel.
Maar zuster Marja stond op.
Ze liep naar voren, hakken klikkend over de stenen vloer, en bleef pal voor de kansel staan. Ze keek omhoog naar de dominee en zei, met kalme stem:
„Ik heb uw preek over lust al drie jaar gehoord, dominee. Zullen we nu eindelijk eens praktijk brengen?”
De stilte was zo dik dat je er een mes in kon steken.
Toen lachte iemand hardop. Broeder Pieter, de koster, die altijd al een duivelse grijns had. Hij stond op, ritste zijn broek open en zei:
„Godverdomme, ik doe mee. Wie nog meer?”
Dat was het startschot.
Binnen drie minuten lag de toga van dominee Van der Klooster halfopen. Zuster Marja zat op haar knieën voor de kansel, lippen om zijn pik, en keek hem recht aan terwijl ze langzaam op en neer bewoog.
„Toe maar, dominee,” mompelde ze met volle mond, „predik maar over genade terwijl ik u leegzuig.”
„Jezus fucking Christus,” kreunde hij, met zijn handen in haar haar. „Dit… dit mag niet… oh my fucking God…”
„Jawel, het mág wel,” zei broeder Klaas, die inmiddels achter Marja stond en haar rok omhoog schoof. „God heeft ons lichamen gegeven om te gebrúiken, niet om te verstoppen onder een laagje schijnheiligheid. Toch, dominee?”
De banken werden omgegooid. Kledingstukken vlogen door de lucht. De vrouw van de diaken zat wijdbeens op de preekstoeltrap terwijl haar man haar van achteren nam en ondertussen riep:
„Fuck yeah, neuk me harder, net zoals de Heere ons straft met zijn toorn!”Iemand had de orgelkast opengebroken. De organist, die altijd zo preuts keek, zat nu met haar benen over de lessenaar gespreid terwijl broeder Henk haar likte en tegelijkertijd brulde:„Hallelujah, wat een kut smaakt naar hemelse manna, godverdomme!”
Dominee Van der Klooster was inmiddels volledig naakt onder zijn open toga. Twee zusters waren om beurten met hun mond aan hem in de weer terwijl hij steunend tegen de kansel leunde.
„Neem mijn zaad, meisjes,” hijgde hij, „als een offergave aan de Heere… oh fuck, Jezus Christ, ik kom…”
Toen hij klaarkwam spoot hij over hun gezichten. Een van de twee lachte en zei:
„Kijk, het witte gewaad der gerechtigheid!”
De gemeente was inmiddels één grote kluwen geworden. Op de eerste rij bank lag zuster Elly op haar rug, benen wijd, terwijl drie mannen om beurten in haar stootten. Ze schreeuwde met elke stoot:
„Dieper, godverdomme! Ram die goddeloze pik in mijn heilige tempel! Fuck Jesus in mijn kut!”
Aan de zijkant zat een oudere broeder op een stoel toe te kijken hoe zijn vrouw door twee jongere kerels tegelijk werd genomen – één in haar mond, één van achteren.„Zo, ouwe,” riep een van de jongens, „vind je het mooi je wijf zien spanken als een hoer in de kerk?”
„Heerlijk,” gromde de oude man terwijl hij zichzelf aftrok. „Eindelijk eens een dienst waar ik ook iets aan heb.”De dominee was inmiddels op de kansel getrokken. Twee vrouwen zaten op zijn gezicht en zijn pik tegelijk. Hij likte en neukte tegelijk, mompelend tussen de natte dijen door:„Vergeef ons onze schulden… zoals ook wij anderen vergeven… fuck… harder… ja, zo… rijd mij als een beest, oh my fucking God…”
Iemand zette de microfoon nog aan. Het gekreun, gevloek en natte klappen galmden door de hele kerk.
„Godverdegodver, wat een geile gemeente!” schreeuwde iemand.
„Amen, broer!” schreeuwde een ander terug, terwijl hij klaarkwam over de rug van een zuster die op handen en knieën voor het Avondmaalsblad lag.Tegen het einde van wat ooit een anderhalf uur durende dienst had moeten zijn, lag de hele kerk onder het zweet, sperma en lippenstiftvlekken. De bijbel lag open op de grond, pagina’s aan elkaar geplakt. De toga van de dominee hing als een vlag over de kansel.
Dominee Van der Klooster stond naakt en na hijgend op, armen wijd.„Ga heen in vrede,” zei hij schor. „En zondig lustig voort tot de wederkomst.”
De gemeente lachte, kreunde en gaf elkaar nog een laatste zoen of een laatste stoot.Toen de klok twaalf sloeg, liepen ze de kerk uit – sommigen met kleren aan, sommigen zonder, maar allemaal met een glimlach. Volgende week weer, zelfde tijd, zelfde plaats.Amen.
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
