Door: Geert83
Datum: 17-01-2026 | Cijfer: 8.5 | Gelezen: 786
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 6 minuten | Lezers Online: 7
Trefwoord(en): Collega,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 6 minuten | Lezers Online: 7
Trefwoord(en): Collega,
Opeens gaat het licht uit en voel ik dat je hand langs mijn overhemd glijden. Mijn hand zoekt jouw lichaam en het lijkt of we doordat we niets meer zien, elkaar wel moeten aanraken. Ik zoek met mijn handen jouw gezicht en neem het vast om het naar dat van mij te brengen. Maar wat vindt jij daar eigenlijk van…
Vorige week was een drukke week geweest en we hadden allebei uitgesproken dat we wat stoom moesten afblazen. We waren allebei niet van het uitgaan, een vrouwelijke collega direct uitnodigen voor de bios leek meteen een date, maar we wilden toch samen er even tussenuit. Met het slechte weer kwamen we al snel op een escaperoom. Na wat speurwerk vonden we Prison Island wat iets beter te betalen was en de afspraak was al snel gemaakt.
Na een gezellige lunch met een broodje hete kip voor mij en een salade voor Marieke, liepen we een beetje opgelaten richting de locatie. Daar aangekomen bleken er nog meer deelnemers te zijn en kregen we een korte uitleg. We hadden anderhalf uur de tijd om zoveel mogelijk punten te verzamelen. Er zouden kamers zijn waar je met z’n tweeën in kon, maar ook kamers voor meer personen. Was een kamer vrij dan brandde er een groen lampje en was de kamer bezet, dan was de lamp bij de ingang rood. De instructie stond kort bij de ingang en de opdracht zou vanzelf duidelijk worden.
Als het niet duidelijk was konden we altijd terecht bij de instructeurs, maar we dachten dat het wel goed zou komen. Zo gezegd, zo gedaan, we konden eerst wat kamers afgaan om de opdrachten te bekijken en bij de eerste check-in startte de tijd. Marieke en ik hadden er veel zin in en we liepen al snel de eerste kamer binnen. Hier moesten wat knoppen ingedrukt worden en als je dat goed deed, dan zouden er wat platen op de grond oplichten, daar mocht je dan niet op staan en op zoek naar de volgende knoppen. Aan het einde ging het licht uiteindelijk op groen en hadden we de eerste punten verdiend. Een high five en op naar de volgende kamer.
Hier moesten we op zoek naar de verborgen knoppen, het zouden er 7 moeten zijn, als we ze allemaal gevonden hadden, dan zouden we de volle 100 punten bij deze kamer hebben verdiend. Na een minuut gingen de lichten uit en stond ik bij de ingang. Marieke zat nog ergens achterin en kon niets meer zien. Ze zei dat ik de kamer opnieuw in moest gaan, zodat we het nu wel konden halen. Nadat ik de kamer opnieuw in was gegaan en de eerste 2 knoppen had gevonden, kroop ik verder naar achteren. Om de hoek had Marieke ook al 2 knoppen gevonden en ik had de 5e knop in totaal gevonden, nu de laatste 2 nog. Ik kroop verder naar achteren, de muren en plafonds aftastend waar de laatste 2 knoppen zouden kunnen zitten. Net toen ik achterin was ging het licht weer uit.
Ik wilde net vragen wat we gingen doen, toen ik de hand van Marieke op mijn shirt voelde. Mijn eerste reactie was wat geschrokken, want hoewel we het goed met elkaar konden vinden, leek het me niet heel erg gepast om iets met mijn collega te beginnen. De hand van Marieke tastte ondertussen mijn lijf af en toen wilde ik het spel niet bederven. Mijn hand zocht haar lichaam en ik voelde haar bovenarm en mijn hand ging naar haar hoofd. Ik voelde haar haren en bracht mijn gezicht langzaam naar dat van haar. Ondertussen gingen haar handen op verkenningstocht over mijn lichaam en mijn andere hand volgden haar rondingen ondertussen ook maar al te graag.
Toen onze lippen elkaar vonden, leek het wel of de tijd stilstond en het vuurwerk van oud&nieuw alvast wat begonnen. De kus werd een zoen en onze tongen leken de opgebouwde spanning niet meer te kunnen weerstaan en vochten een sensueel spel uit. Op dat moment ging het licht weer aan en lieten we elkaar geschrokken los… Er kwamen nieuwe spelers de gang binnen.
Halsoverkop kropen wij naar buiten, langs de verbaasd opkijkende mensen, die niet hadden verwacht dat er uit het donker nog mensen naar buiten kwamen. Wel vreemd dat je dus blijkbaar niet naar buiten hoefde om hier het lampje weer op groen te krijgen, maar er zal vast ook wel een tijdframe op de kamer zitten en door onze kus hadden we er vast al langer in gezeten.
De rest van de kamers waren lang zo spannend niet, jammer genoeg. Maar het was wel gezellig en we haalden nog goeie scores, we lieten daarentegen ook geen moment onbenut om elkaar aan te raken waar we elkaar wel konden helpen. Als we samen door een smalle doorgang moesten of op verschillende plaatsen tegelijk een knop in moesten drukken, kwamen onze handen op plekken bij elkaars lijf, die we tot vanochtend nog niet kenden van elkaar.
Tijdens het drankje na afloop gaf Marieke aan dat ze nog wel wat hulp in huis kon gebruiken, waarop we besloten samen naar haar huis te rijden. Het bleek om het ophangen van een plankje te gaan, maar of dat nou echt de reden was of dat ze maar wat had verzonnen is nog niet duidelijk. Wat wel duidelijk was, is dat op dat moment alle remmen los gingen en we een hele hete avond hebben beleefd. Waar een Escaperoom met een collega al niet in kan eindigen…
Vorige week was een drukke week geweest en we hadden allebei uitgesproken dat we wat stoom moesten afblazen. We waren allebei niet van het uitgaan, een vrouwelijke collega direct uitnodigen voor de bios leek meteen een date, maar we wilden toch samen er even tussenuit. Met het slechte weer kwamen we al snel op een escaperoom. Na wat speurwerk vonden we Prison Island wat iets beter te betalen was en de afspraak was al snel gemaakt.
Na een gezellige lunch met een broodje hete kip voor mij en een salade voor Marieke, liepen we een beetje opgelaten richting de locatie. Daar aangekomen bleken er nog meer deelnemers te zijn en kregen we een korte uitleg. We hadden anderhalf uur de tijd om zoveel mogelijk punten te verzamelen. Er zouden kamers zijn waar je met z’n tweeën in kon, maar ook kamers voor meer personen. Was een kamer vrij dan brandde er een groen lampje en was de kamer bezet, dan was de lamp bij de ingang rood. De instructie stond kort bij de ingang en de opdracht zou vanzelf duidelijk worden.
Als het niet duidelijk was konden we altijd terecht bij de instructeurs, maar we dachten dat het wel goed zou komen. Zo gezegd, zo gedaan, we konden eerst wat kamers afgaan om de opdrachten te bekijken en bij de eerste check-in startte de tijd. Marieke en ik hadden er veel zin in en we liepen al snel de eerste kamer binnen. Hier moesten wat knoppen ingedrukt worden en als je dat goed deed, dan zouden er wat platen op de grond oplichten, daar mocht je dan niet op staan en op zoek naar de volgende knoppen. Aan het einde ging het licht uiteindelijk op groen en hadden we de eerste punten verdiend. Een high five en op naar de volgende kamer.
Hier moesten we op zoek naar de verborgen knoppen, het zouden er 7 moeten zijn, als we ze allemaal gevonden hadden, dan zouden we de volle 100 punten bij deze kamer hebben verdiend. Na een minuut gingen de lichten uit en stond ik bij de ingang. Marieke zat nog ergens achterin en kon niets meer zien. Ze zei dat ik de kamer opnieuw in moest gaan, zodat we het nu wel konden halen. Nadat ik de kamer opnieuw in was gegaan en de eerste 2 knoppen had gevonden, kroop ik verder naar achteren. Om de hoek had Marieke ook al 2 knoppen gevonden en ik had de 5e knop in totaal gevonden, nu de laatste 2 nog. Ik kroop verder naar achteren, de muren en plafonds aftastend waar de laatste 2 knoppen zouden kunnen zitten. Net toen ik achterin was ging het licht weer uit.
Ik wilde net vragen wat we gingen doen, toen ik de hand van Marieke op mijn shirt voelde. Mijn eerste reactie was wat geschrokken, want hoewel we het goed met elkaar konden vinden, leek het me niet heel erg gepast om iets met mijn collega te beginnen. De hand van Marieke tastte ondertussen mijn lijf af en toen wilde ik het spel niet bederven. Mijn hand zocht haar lichaam en ik voelde haar bovenarm en mijn hand ging naar haar hoofd. Ik voelde haar haren en bracht mijn gezicht langzaam naar dat van haar. Ondertussen gingen haar handen op verkenningstocht over mijn lichaam en mijn andere hand volgden haar rondingen ondertussen ook maar al te graag.
Toen onze lippen elkaar vonden, leek het wel of de tijd stilstond en het vuurwerk van oud&nieuw alvast wat begonnen. De kus werd een zoen en onze tongen leken de opgebouwde spanning niet meer te kunnen weerstaan en vochten een sensueel spel uit. Op dat moment ging het licht weer aan en lieten we elkaar geschrokken los… Er kwamen nieuwe spelers de gang binnen.
Halsoverkop kropen wij naar buiten, langs de verbaasd opkijkende mensen, die niet hadden verwacht dat er uit het donker nog mensen naar buiten kwamen. Wel vreemd dat je dus blijkbaar niet naar buiten hoefde om hier het lampje weer op groen te krijgen, maar er zal vast ook wel een tijdframe op de kamer zitten en door onze kus hadden we er vast al langer in gezeten.
De rest van de kamers waren lang zo spannend niet, jammer genoeg. Maar het was wel gezellig en we haalden nog goeie scores, we lieten daarentegen ook geen moment onbenut om elkaar aan te raken waar we elkaar wel konden helpen. Als we samen door een smalle doorgang moesten of op verschillende plaatsen tegelijk een knop in moesten drukken, kwamen onze handen op plekken bij elkaars lijf, die we tot vanochtend nog niet kenden van elkaar.
Tijdens het drankje na afloop gaf Marieke aan dat ze nog wel wat hulp in huis kon gebruiken, waarop we besloten samen naar haar huis te rijden. Het bleek om het ophangen van een plankje te gaan, maar of dat nou echt de reden was of dat ze maar wat had verzonnen is nog niet duidelijk. Wat wel duidelijk was, is dat op dat moment alle remmen los gingen en we een hele hete avond hebben beleefd. Waar een Escaperoom met een collega al niet in kan eindigen…
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Assepoeste, 56 jaar. Was dit slechts een voorproefje? Kom naar mijn prive pagina en ontdek het vervolg vol verleiding en geheime momenten...Trefwoord(en): Collega, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Loia (20)
Antiroken3 (41)
Yamai (52)
Angelelele (46)