Te Nemen Of Te Laten - 22

“Sabine heeft me overtuigd, Frank,” zei ik, zodra we ons terug netjes aangekleed bij hem op het terras voegden. “Ik speel mee.”

“Dat vermoeden had ik al,” lachte hij zijn melkwitte tanden bloot. Dat hij van ons showtje genoten had, zei hij gelukkig niet. Eigenlijk hoefde dat niet eens, want dat viel simpelweg van zijn gezicht af te lezen. “Sabine heeft nu eenmaal de gave om heel overtuigend uit de hoek komen,” vervolgde hij, met een knipoog. “Ik denk dat ik dan ook maar meedoe.”

“Dat is je geraden!” pikte Sabine in. “Het zou wel heel flauw zijn als jij alsnog zou passen.”

Daar was Frank het mee eens en nadat hij onze glazen had bijgevuld, namen we onze eerdere plekken rondom de salontafel terug in. Het is te zeggen, Sabine links naast mij op de lange bank, met Frank tegenover ons.

“Zal ik eerst de aangepaste spelregels uitleggen,” vroeg Sabine.

Uiteraard wilden Frank en ik dat weten en dus legde ze ons uit wat de bedoeling van het spel was.

“We spelen uiteraard nog altijd om als eerste bij nummer 63 aan te komen,” stak ze van wal. “In plaats van onderweg beurten te moeten overslaan kun je op de betreffende vakjes in deze versie alleen maar kledingstukken verliezen. Het cijfer 1 bij de herberg op nummer 19 betekent dat je 1 kledingstuk verliest. Ook op nummer 58 bij de dood kleeft het cijfer 1, dus ook daar gaat één kledingstuk uit. Bij de put op nummer 31 en de gevangenis op nummer 52 kleeft een nummertje 2. Dat wil zeggen dat je daar twee kledingstukken verliest. Wie op een van die vakjes komt mag niet zelf kiezen welk kledingstuk uitgaat, of in geval van een cijfer 2 twee kledingstukken. Dat wordt bepaald door de eerstvolgende speler die aan de beurt is, waarna het de opdracht van de derde speler is om het gekozen kledingstuk uit te trekken. Zelf je kledingstukken uittrekken is absoluut niet toegestaan. Tegelijkertijd is het aan de speler die voor jou de keuze maakte wel toegestaan om voor zowel de persoon die een kledingstuk verliest als voor de uitkleder een ludieke of geile opdracht te bedenken, als die daar zin in heeft. Die opdracht moet hoe dan ook door de aangewezen persoon uitgevoerd worden. Ben je helemaal naakt, dan ben je klaar met spelen en val je meteen af. Wie als laatste nog iets van kleren aan heeft, of diegene die eerst aankomt op nummer 63 is de winnaar. Hij of zij krijgt automatisch het alleenrecht om te bepalen hoe de rest van de avond gaat verlopen.”

“Jaja…” verwoordde ik mijn gedachtegang luidop. “En de andere twee zijn haar of zijn seksslaafjes voor de rest van de nacht.”

“Goed zo, Tess,” bevestigde Sabine mijn woorden. “Je hebt het gesnapt, meid. Ik kijk er al naar uit om jou weer eens naakt te zien.”

Bij die laatste woorden stuurde ze me een sluwe knipoog toe. Ze vond me écht leuk, daar kon geen twijfel meer over bestaan. Frank daarentegen keek me veelbetekenend aan. Het had er alle schijn van dat hij ergens nog twijfelde, maar tegelijk toch ook niet de stoorzender wilde zijn. Uiteindelijk pakte hij zijn glas wijn en hield het omhoog.

“Laat ons dan maar proosten op een hele leuke avond,” stelde hij voor.

“Wat mij betreft op een hele hete avond!” stuurde Sabine per direct bij. Iets wat mij deed schaterlachen en blijkbaar werkte dat aanstekelijk voor de anderen. Zodra we uitgelachen waren, namen we een flinke slok, waarna het spel kon beginnen.

“Als verliezer van het laatste oefenspelletje is het aan mij om te beginnen,” zei Sabine. Ze pakte de dobbelstenen en met een worp van 11 ogen maakte ze een degelijke, maar evengoed een ‘veilige’ start.

Dan was het de beurt aan Frank. Hij staarde even peinzend naar de dobbelstenen in zijn hand, waarna hij Sabine aankeek. “Tellen schoenen en sokken als twee kledingstukken, of slechts één per paar?" vroeg hij haar.

“Eén!” reageerde zijn huishoudster resoluut. “Tess en ik dragen geen sokken, dus ben jij sowieso al in het voordeel.”

“Goed, dan kom ik aan vijf kledingstukken,” antwoordde Frank.

Een snel optelsommetje leerde me dat ik zelf ook uitkwam op vijf. Sabine daarentegen… Ik wist al zeker dat ze geen bh droeg. Als ze onder haar jurk al een slipje droeg, dan nog kwam ze hoogstens uit op drie kledingstukken. Wat mij betrof was de eerste afvaller al gekend! Naar Sabine toe hadden Frank en ik dezelfde marge en dus zou het voor de overwinning gaan tussen hem en mij. Daar ging ik alvast van uit.

Frank gooide 10 en parkeerde zijn pionnetje in het vakje achter Sabine. Daarna was het aan mij, maar met 2 gooide ik het kleinst mogelijke getal. Niet bepaald een vliegende start, maar ja, dat haalde ik dadelijk wel weer in, sprak ik mezelf moed in.

“Niet te geloven met wat voor een rotvaart jij het parcours op vliegt!” grapte Sabine. Het lachen verging haar echter snel toen ze zag waar zij na een worp van 8 op terechtkwam. Het was de herberg op nummer 19 en dat betekende dat zij als eerste een kledingstuk ging verliezen.

“Verdomme!” vloekte ze binnensmonds, waarna ze haar werkgever met een smekende blik aankeek. “Het is aan jou om te kiezen, Frank, maar heb een beetje medelijden met je arme huishoudster. Kies alsjeblief voor mijn schoenen of desnoods voor mijn slipje… Anders zit ik er al zo vroeg in het spel zo bloot bij.”

“Jij durft nogal!” grijnsde Frank. “Alsof jij zelf medelijden met wie dan ook zou hebben. Nee hoor, we gaan gelijk voor jouw jurk! Tess, trek haar jurk uit!”

Het was inderdaad aan mij om Sabine uit haar jurk te helpen. Daar had ik wel zin in en dus ging ik alvast rechtop staan.

“Mag ik ?" vroeg ik, zodra Sabine ook opstond uit de bank en voor me kwam staan.

“Ga je gang,” zei ze, gevolgd door een diepe zucht.

Hoewel duidelijk niet echt van harte, hief ze haar armen op en wachtte gelaten het moment af waarop ik haar in haar blootje zou zetten. Ik nam mijn tijd en keek Frank aan. Hij grijnsde en knikte me bemoedigend toe, waarna ik de zoom van haar jurk aan beide kanten vastpakte en die tergend langzaam naar omhoog begon te trekken. Terwijl er beetje bij beetje steeds meer huid tevoorschijn kwam, verkneukelde ik me in het feit dat ze geen bh droeg. Weldra zou ze met haar borsten bloot naast me zitten en al had ik ze daarnet in de woonkamer al kunnen zien en zelfs in mijn handen gehad, dan nog was dat iets om naar uit te kijken.

Met de bedoeling de spanning op te bouwen bleef ik met opzet traag handelen. Na haar dijen kwam haar werkelijk prachtig goudgele slipje langzaam in beeld. Weldra waren ook haar navel en buik aan de beurt. Zodra de onderkant van haar borsten voor Frank zichtbaar moest zijn, veranderde ik van tactiek. Met een ruk ontblootte ik haar borsten in één keer. Heel even pauzeerde ik nog, maar dan trok ik de jurk over haar hoofd en gooide die op de leuning van de bank.

‘Wauw’ dacht ik, met mijn blik gericht op dat ene plekje waar het sexy goudgele stringetje tussen twee prachtige, strakke billen verdween. Sabine had echt wel een lekker kontje!

“Masseer haar sexy tieten, Tess!” eiste Frank.

“Borsten!” corrigeerde Sabine. “Alsjeblieft zeg!”

“Vanavond zijn het tieten!” sloot ik me bij Frank aan. Nog terwijl ik het zei, drukte ik me tegen haar rug aan. Vervolgens legde ik mijn handen van achteruit op haar borsten en masseerde ze. Af en toe draaide ik haar tepels tussen duimen en wijsvingers en trok ze omhoog. Sabine volgde al mijn bewegingen. Ze rekte ze zich uit en even later versnelde haar ademhaling. Ergens kon ik me voorstellen dat mijn gepluk op haar speentjes een beetje pijnlijk moest zijn, dus liet ik haar stijve tepels maar los en richtte mijn focus op het kneden van haar bescheiden maar o zo veerkrachtige heuveltjes.

“Genoeg!” zei Sabine even later. Het viel me op dat ze daarbij zachtjes hijgde.

“Ik bepaal zelf wel wanneer het genoeg is,” maakte ik haar duidelijk. Gelijk trok ik alsnog een keer flink aan haar tepels, waardoor ze zich omhoog moest strekken, maar dan liet ik haar los en ging terug zitten.

“Ik vind dit spelletje best leuk,” merkte ik grijzend op.

“Wie laatst lacht, best lacht,” antwoordde Sabine, terwijl ze zo goed als naakt haar plaats naast mij terug innam. “Je zult wel zien wie er uiteindelijk wint, meisje. Straks ben je van mij.”

“Ik ril van angst,” reageerde ik giechelend.

Nu was het Franks beurt om met de dobbelstenen te gooien. Zijn worp werd 9, waardoor ook hij op het vakje van de herberg terechtkwam en één kledingstuk moest inleveren. Ditmaal was het aan mij om te kiezen welk dat zou zijn. Franks lichaam kende voor mij geen geheimen meer en dus was ik niet gehaast om eender wat van hem bloot te zien. Mijn keuze om voor zijn schoenen te gaan was een bewuste keuze, mede ingegeven door het feit dat het niet aan mij was om die uit te moeten trekken. Wat mij betrof was er immers niks sexy aan mannenschoenen.

“Ja zeg!” foeterde Sabine. “Het is niet omdat Frank jou voor je diensten betaalt dat jij hem moet sparen. Als je voor zijn shirt kiest, krijgen wij vrouwen ook wat te zien.”

“Arm dutsje,” plaagde ik haar. “Als ik het goed heb, dan weten we allebei goed genoeg wat voor moois er onder zijn shirt zit. Ik blijf dus bij zijn schoenen. Aan jou om die uit te trekken, Sabine. Wat mij betreft trek je ze gerust uit zonder eerst de nestels los te maken.”

Alles aan haar gaf aan dat ook zij niks had met mannenschoenen. In een weerlicht had ze het klusje geklaard en schoof ze opnieuw naast mij in de bank.

Op mijn beurt gooide ik 4 waardoor ik uitkwam op het bruggetje op nummer 6, waardoor ik verder mocht naar nummer 12. Ergens was dat mooi meegenomen natuurlijk. Ik had dan wel wat achterstand op de anderen, maar intussen was ik wél de enige die al mijn kleren nog aanhad en dat gaf de burger moed!

Dan was het opnieuw aan Sabine en met een 9 kwam ze uit op het veilige nummer 29. Frank had minder geluk. Met een 12 maakte hij weliswaar de grootst mogelijke sprong voorwaarts, maar daarmee kwam hij wel terecht op het vakje met de put op nummer 31. Dat betekende dat hij twee kledingstukken moest prijsgeven.

“Tess, waag het niet om deze keer voor zijn sokken te kiezen,” nam Sabine alvast de vlucht vooruit.

“Oké, jij je zin, moppie,” giechelde ik. “We gaan voor allebei zijn broeken. Trek uit die handel, Sabine!”

Deze keer toonde Franks huishoudster duidelijk meer enthousiasme, ook al leek ze allerminst gehaast toen ze tussen zijn gespreide benen neerknielde en met de knoop van zijn broek aan de slag ging. Het bracht me vanzelf op een ideetje, maar met het uitspreken daarvan ging ik wel op het juiste moment wachten. Toen Frank zijn billen even optilde en zij allebei zijn broeken tegelijk omlaag stroopte, waardoor zijn half stijve lul tevoorschijn floepte, was het zover.

“Pijp hem, Sabine!” commandeerde ik haar.

Eventjes keek ze naar me om, maar net toen ik dacht dat ze die opdracht ging weigeren, schoot haar gezicht in een grijns.

“Jij ondeugend sletje!” zei ze glunderend. “Denk jij misschien dat ik dat niet durf?”

Los van de vraag of ze dat al dan niet durfde, voelde ik me niet beledigd omdat ze me een sletje noemde. Ik besefte maar al te goed dat die uitspraak deel uitmaakte van het spelletje wat we speelden. Ik begreep vooral ook dat zij zichzelf nog alle kansen toedichtte om te winnen. Toch was het nog koffiedik kijken wie zich uiteindelijk de winnaar zou mogen noemen. Wie het ook zou worden, de andere twee zouden hem of haar de rest van de nacht moeten gehoorzamen. Hopelijk vielen de teerlingen in mijn voordeel, want in dat geval zou ik dat soort expliciet woordgebruik naar Sabine toe zeker niet schuwen.

Terwijl ik dat overdacht, had Sabine zich terug naar Frank gedraaid en had ze zijn mooie pik al eventjes heel diep in haar mond. Dit ‘akkefietje’ was voor hen beiden niet nieuw. Dat was me meteen duidelijk en daar kon ik niet zomaar omheen.

Toch werd het beetje afgunst wat ik daarbij voelde in evenwicht gehouden door een even grote portie bewondering voor de doeltreffende techniek die ze toepaste. Niet dat het persé zo heel veel anders was dan hoe ik het deed, maar het viel me op hoeveel spuug ze tussen haar opeenvolgende handelingen toevoegde. Ik registreerde het als iets wat ik moest onthouden, al helemaal omdat Frank binnen de kortste keren goedkeurend gromde. In geen tijd werd zijn ‘penseel’ knetterhard.

“Hou maar op voordat Frank nu al klaarkomt, Sabine,” zei ik. “Laten we eerst ons spelletje afmaken. Als ik win dan mag jij het daarna helemaal afmaken. Da’s beloofd.”

“Daar hou ik je aan, Tess,” grijnsde ze, zodra ze Franks lul met een ‘plop geluidje’ aan haar mond liet ontsnappen. “Anderzijds zal dat nooit het eerste zijn wat ik jou zal gunnen. Als ik win ben jij in de eerste plaats van mij en zal Franks rol voorlopig die van de bevoorrechte getuige zijn. Schatje, je hebt geen idee wat voor plannetjes ik allemaal in mijn hoofd heb als ik dadelijk win.”

“En wat als ik win?” vroeg Frank.

“Blijven dromen!” grinnikte Sabine.

‘Djezus, waar heb ik dat nog gehoord?’ vroeg ik me af. Hoe dan ook, met al mijn kleren nog aan had ik toch nog altijd mooie troeven in handen om dit spel te winnen.

Mijn volgende worp was ‘maar’ 4 waardoor ik uitkwam op nummer 16 en dat schoot natuurlijk niet op. Sabine daarentegen scoorde met 11 alweer dubbele cijfers en denderde door naar nummer 40. Frank deed zowaar nog beter, want met een worp van 12 kwam hij uit op nummer 43.

Eindelijk had ik het geluk ook eens een beetje aan mijn kant, want met 7 kwam ik uit bij de gans op nummer 23, waardoor ik gelijk nog eens zeven vakjes vooruit mocht, tot op nummer 30. Vervolgens had Sabine nog veel meer geluk. De 10 ogen op de teerlingen betekende dat zij uitkwam bij de gans op nummer 50 en dus nog eens 10 vakjes door mocht, tot op nummer 60.

“Wie denken jullie dat dit spelletje gaat winnen!?” riep ze, even triomfantelijk als zelfzeker. “Ik heb het jullie vooraf gezegd, nietwaar? Nog één worp en ik ben gewonnen!”

“Pas maar op dat je geen 8 gooit,” reageerde Frank droog op zoveel snoeverij van zijn huishoudster. Terwijl hij de dobbelstenen alvast door zijn handpalm liet rollen, had hij een gerechtigde waarschuwing voor Sabine in petto. “Bij een 8 kom jij na het terugtellen uit bij de dode gans op nummer 58 en kun je helemaal opnieuw beginnen. Alleen kost herstarten jou dan wel dat geile broekje en heb jij niks meer om jouw mooie lijf, schattie… Als je dadelijk een 8 gooit, dan lig jij er als eerste uit, snap je?”

“Blijven dromen,” giechelde Sabine alweer. Het had stilaan iets clichématig. Het leek wel haar riedeltje, maar dan nog had ze, zélfs voor negentig procent naakt, meer zelfvertrouwen dan ik met al mijn kleren nog aan.

“Verdomme!” vloekte Frank seconden later luid. Sabine en ik beseften allebei en ook nog eens precies tegelijkertijd waarom. Met 9 strandde Frank in de gevangenis op nummer 52 en dat betekende dat hij zijn laatste twee kledingstukken moest inleveren.

“Daar gaat jouw droom aan diggelen, meneer Beckers!” lachte Sabine triomfantelijk. “Jij gaat de rest van de avond sowieso naar de pijpen van een van de dames moeten dansen en ik weet nu al wie de gelukkige gaat zijn.”

“Ik natuurlijk,” reageerde ik op plagerige toon.

“Blijven dromen, Tess!” zei ze alweer enthousiast. “Kies jij nu maar wat ik bij Frank het eerst uittrek, zijn sokken of zijn shirt?”

“Zijn sokken dan maar,” reageerde ik. Eigenlijk deelde ik haar enthousiasme niet. Als ik zelf toch niet kon winnen, had ik veel liever gehad dat Frank de winnaar werd en dat ik naar zijn pijpen zou moeten dansen. Dat leek mij de meest ‘veilige’ optie, maar helaas kon ik daar niet langer op hopen.

Sabine zat inmiddels al op haar knieën voor Frank. In een mum van tijd had ze zijn sokken uit, waarna ze haar hoofd in mijn richting draaide.

“Tess, kun jij er mee leven dat ik deze charmante man eventjes troost biedt, vooraleer ik hem helemaal in zijn blootje zet?”

“Wat heb je in gedachten?” vroeg ik.

“Zeg nu maar gewoon ja of nee, Tess! Als jij Frank zo graag mag als je daarnet tijdens onze babbel liet uitschijnen, dan gun je het hem dat ik ervoor zorg dat hij zijn nederlaag even vergeet. Als jij dat niet wil, dan...”

“Ja!” onderbrak ik haar, klaar en duidelijk. Het laatste wat ik zou willen was dat Frank ging denken dat ik hem ‘niet’ mocht!

“Dat wilde ik horen, schat,” zei ze, met een speelse knipoog in mijn richting. Vervolgens stond ze op en het volgende moment zat ze schrijlings op Franks schoot.

Wat Sabine in gedachten had was me meteen duidelijk, toen ze haar armen rond Franks nek plooide en haar lippen zonder de minste aarzeling op de zijne perste. Ergens verwonderde het mij een beetje dat ze dat zomaar deed in mijn bijzijn, maar Frank reageerde allerminst verbaasd. Enkele seconden later waren ze al zodanig zwoel aan het tongzoenen, dat ik me afvroeg wat er eigenlijk precies speelde tussen Frank en zijn huishoudster. Een vraag die nog aan kracht won toen ik zag hoe Frank zijn grote handen op haar fraaie kontwangen legde. Zijn vingertoppen drongen diep in haar huid in het moment dat hij haar schoot strak tegen zijn kruis aan trok.

Oké… Los van elkaar hadden ze me allebei verteld dat ze af en toe met elkaar naar bed gingen, maar evengoed dat ze elkaars type niet waren. Seks om de seks, dat hadden ze me allebei laten verstaan. Daar stelde ik me iets ruig en onpersoonlijk bij voor, maar wat ik hier voor mijn ogen zag gebeuren, paste totaal niet in dat plaatje. Dit was een passionele zoen tussen twee mensen die elkaar op zijn zachtst gezegd het allerbeste gunden en dat in wederzijds respect en vertrouwen. Daar hoefde ik verder geen tekening bij, want ik had met allebei al intiem gezoend. Allebei waren het heel goeie zoeners. Het verbaasde me dan ook niet dat ze elkaar hierin zo vanzelfsprekend tegemoetkwamen, alleen deed het een beetje pijn mezelf zo buitengesloten te voelen. Wat dat betrof moest ik mezelf vooral niks wijsmaken, maar tegelijk hoopte een deel van mij dat dit niet de voorbode zou zijn van wat de rest van de avond én nacht me nog zou brengen.

In mijn aanvoelen duurde het best lang, al zal het in werkelijkheid wellicht na hooguit anderhalf minuutje geweest zijn dat Sabine een einde maakte aan hun opwindende kus, waarna ze terug naast mij in de bank plaats nam. De zwoele tongzoen met Frank had haar niet onberoerd gelaten, want haar toch al grote tepels waren nog groter en stijver dan ik ze mij herinnerde van toen ik ze tussen mijn vingers rolde. Frank kwam er trouwens ook niet ‘ongeschonden’ uit, want zijn fiere paal wees zowaar ongegeneerd in mijn richting.

“Tijd voor de finale, Tess!” haalde Sabine me terug bij de les.

“Juist, ja. Ik wil nog altijd winnen,” zei ik, geheel naar waarheid.

“Blijven dromen, schat!” herhaalde ze haar riedeltje, dit keer echter zonder haar gebruikelijke lachje. “Ik wil je alvast geruststellen dat ik geen onmens ben, Tess,” vervolgde ze. “Als jij dadelijk verliest, dan help ik jou even graag over je nederlaag heen zoals ik dat zojuist met Frank ook deed. Maar goed… Volgens mij was jij aan de beurt.”

Dat was zeker het geval. Ik pakte de dobbelstenen in mijn hand en met een zwaai vanuit de losse pols liet ik ze over het tafeltje rollen.

In eerste instantie was ik blij met de 11 die ik gooide, tot ik via de gans op nummer 41 nog eens 11 vakjes vooruit ‘mocht’ en op mijn beurt uitkwam bij de gevangenis op nummer 52.

“Twee kledingstukken uit, Tessie!” Sabines stem klonk bijna juichend. Van puur enthousiasme gaf ze me een ongecontroleerde pets op mijn dij, waarna ze zich tot haar baas richtte. “Dadelijk claim ik Tess voor mezelf, Frank, maar voorlopig wil ik jou niet helemaal buitenspel zetten. In al mijn grote goedheid laat ik voor nu de keuze aan jou. Welke kleren van Tess wil jij uittrekken?”

“Euh… Dan ga ik voor haar schoenen en jeans,” fleurde Frank op.

“Mooie keuze,” grinnikte Sabine. “Ga je gang, al eis ik wel dat jij jezelf als een gentlemen gedraagt. Zonder mijn toestemming geen gefriemel op plekken waar het niet hoort, begrepen?”

“En wat als ik een tedere streling hier of daar niet kan laten? vroeg Frank.

“Dan zet jij jezelf daarmee voor de rest van de avond buitenspel voor de verdere festiviteiten. Is dat duidelijk?”

Frank nam de dreiging van Sabine wel degelijk serieus en gedroeg zich als een echte gentlemen. Zowel mijn schoenen als mijn jeansbroek gingen uit zonder dat hij mijn huid ook maar één keer aanraakte. Terwijl hij de jeans van mijn billen stroopte was zijn verlekkerde blik wel eventjes op mijn sexy broekje gericht, waar mijn bolle pubis zich duidelijk aftekende in de deels doorzichtige, paarse stof. Over kijken had zijn huishoudster niks gezegd, dus dat mocht.

“Mooi werk, gentlemen!” grapte Sabine, zodra Frank terug op zijn plaats zat. Ze nam de dobbelstenen in haar hand en keek ons beurteling aan. “Lieverds, zet jullie schrap voor de finale worp,” zei ze.

Ik geloofde er niks van en schatte mijn eigen kansen nog altijd minstens even hoog in als de hare. De kans dat ze 3 gooide was immers één op twaalf, dus dat ging niet gebeuren. Maar… Het onwaarschijnlijke gebeurde wel! Sabine gooide wel degelijk 3.

Met een triomfantelijke “Yes!” zette ze haar pionnetje op nummer 63 en daarmee was de winnaar gekend. Sabine had gewonnen en Frank en ik zouden haar de hele avond en wellicht ook een stuk van de nacht moeten gehoorzamen en akkoord moeten gaan met al haar grillen. In mijn aanvoelen ik nog meer dan Frank. Haar eerdere uitspraak ‘straks ben je van mij!’ herinnerde ik me nog al te goed. Dat was tegen mij geweest, dus wat haar betrof stond ik meer dan waarschijnlijk onderaan de hiërarchie.

Terwijl ik me in gedachten al schikte in mijn rol als ‘slachtoffer,’ kwam Sabine voor me staan en met een lach van oor tot oor keek ze me diep in de ogen.

“Nu ben je van mij, escortmeisje van mijn hart… Maar zoals beloofd kom ik je even troosten. Dadelijk ga ik je helemaal uit de kleren helpen, maar eerst gaan we onwijs lekker zoenen, meid.”

Ze knielde voor me neer en haakte haar handen in mijn kuiten. Voor ik goed en wel besefte wat er gebeurde, trok ze me zover onderuit, dat ik met mijn kont op de rand van de bank lag. Ze duwde mijn benen uit elkaar, zodat ze de ruimte had om over me heen te komen. Het volgende moment schurkte Sabine haar goudgele niemendalletje in voorzichtige, slome beweginkjes over mijn paarse slipje. Zo dicht bij het kutje van een andere vrouw was ik absoluut nooit geweest. Als het haar bedoeling was dat ik doorheen twee ultradunne laagjes stof haar lipjes zou voelen, dan slaagde ze daar wonderwel in, én… dat deed meer met me dan ik ooit kon vermoeden.

Wat mij betrof mocht ze daar nog wel even mee doorgaan, maar weldra hield ze haar heupen stil en boog haar hoofd naar me toe. Ik verwachtte me al aan een tongzoen, maar het werd een kusje op mijn rechter oorlel.

“Lieve Tess, durf me vertrouwen zoals je Frank blijkt te durven vertrouwen,” fluisterde Sabine in mijn oor. “Alles wat wij vanavond zullen doen is erop gericht om zoveel mogelijk genot te beleven van en met elkaar. Laat je vooral niet afschrikken als ik er dadelijk wat kinky spulletjes bij pak of wat stoutere woorden in de mond neem. Dat kinky kantje zit nu eenmaal in mij ingebakken en van tijd tot tijd heb ik er nood aan om daar iets mee te doen. Frank heeft dat in zekere mate ook, maar dan nog mag je erop vertrouwen dat we jou nooit écht pijn zullen doen. Daar mag je voor de volle honderd procent van uitgaan. Als er al een iets voorbij gaat komen wat in eerste instantie pijnlijk aanvoelt, weet dan dat het bedoeld is als opbouw naar een nog meer intensere genotservaring achteraf.”

Eigenlijk had ik willen zeggen dat ik ergens toch een beetje bang was voor het onbekende, maar omdat Sabine haar kutje gelijk opnieuw op het mijne begon te schuren, kwam ik daar niet aan toe. Al helemaal niet meer toen ik als vanzelf mijn heupen tegengesteld aan de hare begon te bewegen en meeging in haar dansje van kut op kut.

“Hmmm…” kreunde Sabine goedkeurend en plots lagen haar o zo welgekomen lippen op de mijne. Ik wist niet eens zeker of het wel Sabine was die als eerste haar tong in de strijd gooide.

Ach, eigenlijk maakte dat ook niets uit. We ‘vonden’ elkaar op twee plaatsen tegelijk. Boven in een zinderend hete tongzoen en onder in een onwijs natmakend dansje van poesje op poesje.

Wat vreemd genoeg ook niets uitmaakte was dat Frank naast ons in de bank was komen zitten. Wellicht omdat hij geen detail van wat zijn huishoudster en ik met elkaar deden wilde missen. Een half uur eerder schaamde ik me nog te barsten omdat hij vanop het terras naar ons had zitten kijken. Nu zat hij met een kanjer van een erectie naast ons in de bank en ik vond het gewoon oké.

Van mijn eerdere schaamte was helemaal geen sprake meer, integendeel. Zijn opgewonden nabijheid leek mijn ‘dadendrang’ nog te verhogen, en zodra Sabine dat feilloos aanvoelde, ging zij ook daar weer zaligmakend in mee. Ik genoot van haar handen die ze tussen ons in friemelde en de zalige dingen die ze, doorheen de stof van mijn blouse, met mijn borsten deed. Op haar beurt toonde ze mij openlijk haar waardering voor het betere kneedwerk van mijn vingers op haar wiebelende kontwangen.

Wat een heerlijke en onwijs geile brok was Franks huishoudster toch! Of ik er ook op mocht vertrouwen dat ze me niet al te fel zou overrompelen met haar kinky kantje, dat zou nog moeten blijken, maar dan nog… Dat ik me ging wagen aan een triootje met Frank en zijn knappe huishoudster wist ik inmiddels wel zeker… Ik zou wel zien waar mij dat bracht, en ondertussen pakte niemand mij dit zalige onderonsje met Sabine ooit nog af…

Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!