Lekker Anoniem Webcammen!
Donkere Modus
Door: Hein_69
Datum: 17-02-2026 | Cijfer: 9.4 | Gelezen: 631
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 13
Trefwoord(en): Kort, Oma,
onderstaand is verzoek geweest van mij aan Yan, hij heeft de opzet gemaakt, ik heb het afgemaakt. Het is een korte fantasie

Heins zoon, Nico was bij de oma van zijn vriendin, Laura, op zolder aan het werk. De zolder zou opgeruimd moeten worden en er zou een dakraam geplaatst moeten worden. Nadat de zolder was opgeruimd had Nico zijn vader gebeld of deze een handje kon helpen met het raam. Tuurlijk had Hein gezegd. Hein zag de oma van Laura maar wat graag. Begin tachtig, maar met een zestigjarig uitstraling. Grijs halflang haar, montuurloos brilletje, kittig neusje, maar een vreselijk geil (pijp)mondje, vond Hein. Oke haar cupje C was niet meer zo heel stevig, maar haar ronde kontje mocht er wezen, net als haar stevige benen, welke ze trouwens nog graag liet zien in soms net te korte rokjes. Hein kwam bij Carla, Laura’s oma aan, en begroette haar met de gebruikelijk drie zoenen op de wang, waarbij Hein de gelegenheid aangreep zijn handen op haar heupen te leggen. Ook nu had Carla een knierokje aan, waar haar heerlijke stevige benen goed onder zichtbaar waren. Ze zijn boven Hein, zei Carla en liep voor Hein de trap op naar boven. Hein hield een paar treden afstand, zodat hij een uitstekend uitzicht op Carla’s benen had, hij kon net de rand van haar billen zien. Pfft, zuchtte Hein in zichzelf, wat een kanjertje is het voor haar leeftijd. Carla wist best dat Hein tot Jeruzalem kon kijken en stiekem vond ze het best opwindend.

Toen Carla en Hein op zolder aankwamen, had Nico al een gat in het dak gezaagd, terwijl Laura met rood aangelopen hoofd van inspanning de dakpannen netjes in de hoek naast de schoorsteen opstapelde. Hallo Lau, groette Hein de vriendin van zijn zoon, Hoi jongen, begroette Hein zijn zoon en begon met het aangeven van gereedschap. Hein zag hoe Laura haar oma een arm gaf en samen naar beneden gingen. Hein en Nico gingen verder met het raam en een klein uurtje later was het klusje geklaard. De buitenkant was dicht, alleen de binnenkant moest nog afgewerkt worden. Joehoe, hoorde ze Carla roepen, willen jullie wat drinken? Hein en Nico knikten naar elkaar, de bloedspoed was er nu af, een beiden konen wel een natje gebruiken. Beneden in de woonkeukenzaten Laura en Carla aan de ronde tafel en schonken voor de mannen wat fris in. Onder het gekeuvel van de klus genoten Hein en Nico van een fris uitgeperste sinaasappel met een cafe noir likkaakje. Paps, begon Nico, zou jij het erg vinden om het zelf af te maken, Laura en ik moeten eigenlijk zo weg. Als Carla het goed vind werk ik de binnenkant verder af, opperde Hein, waarbij Hein best wist dat Carla daar geen bezwaar tegen zou hebben. Dankbaar keek Carla Hein aan door haar montuurloze brilletje, waarbij ze vriendelijk knikte. Ik zou het fijn vinden Hein als je dat zou willen doen. Zo gezegd, zo gedaan.

Nico en Laura, gingen weg en Hein verdween naar de zolder. Hein zaagde de afwerking op maat en plaatste alles netjes verfklaar weg. Ook plamuurde Hein de schroefgaatjes en net toen Hein daarmee klaar was hoorde hij Carla de trap opkomen. Met haar mond een klein beetje open bleef Carla even staan genieten van het licht en de mooie afwerking. Dat gaf Hein de gelegenheid even stiekem naar Carla te gluren. Gossiemijne, wat was het nog een lekker ding voor haar leeftijd zoals ze daar in het zolderlicht stond. Het licht scheen door haar witte rokje heen en Hein zag duidelijk haar stevige benen. Toen Carla zich naar Hein draaide bleven Heins ogen op de voorkant van Carla’s bloesje geplakt. Dikke donkere tepels half verscholen achter een half doorweekt bloesje van het zweet. Carla zag hoe Heins ogen op haar borsten bleven geplakt en voelde hoe een vergeten gevoel in haar naar boven kwam. Licht jeukend diep in haar buik voelde Carla hoe haar schaamlippen zich met bloed vulde en kon hierdoor een licht heupschok niet verbergen.

Hein zag een rode blos van opwinding op Carla’s borst ontstaan en samen met haar heupbeweging voelde Hein aan wat zich in Carla roerde. Hein draaide zich om, ging naast Cara staan, sloeg zijn arm rond haar schouder en quasi gemaakt naar het raam kijkend zei Hein: ziet er goed uit he, terwijl Hein zijn ogen niet uit Carla decolleté kon houden. Carla keek schuin omhoog naar Hein en voelde waar Heins blik bleef hangen. Carla kreeg het warm. Niet alleen door de isolatie van het dakraam, maar het jeukende gevoel in haar onderlichaam begon steeds sterker te worden. Toen Carla haar blik liet zakken merkte ze dat Heins broek die eigenaardige bobbel ter hoogte van zijn gulp vertoonde. Carla liet haar arm van Heins middel langs zijn broekriem naar beneden zakken en als per ongeluk bleef haar hand op Heins kleine harde billen rusten.

Hein voelde haar hand op zijn billen, automatisch spande hij zijn billen aan. Hij voelde aan de voorkant dat zijn piemel tegen zijn gulp begonnen te duwen. Dit kon toch eigenlijk niet, opgewonden worden van de oma van zijn aanstaande schoondochter. Hein maakte zich los en begon rustig zijn spullen op te bergen. Ik ben bang dat ik of Nico nog terug moeten komen want de kit moet eerst goed drogen voordat alles geverfd kan worden. Nou flapte Carla eruit, ik hoop dat jij terugkomt. Hein werd rood in zijn gezicht, meende ze dat nou echt? Carla lachte naar hem en knikte, ja echt, ik hoop dat jij dan komt.

Carla’s lach werd zachter, bijna fluweelachtig, terwijl ze een stap dichterbij zette. De zolderlucht voelde ineens dikker, warmer, geladen met die typische geur van vers hout, plamuur en iets anders… iets muskusachtigs dat vooral van hén kwam.

Hein had zijn gereedschapstas al half dicht geritst, maar zijn bewegingen waren trager geworden, alsof zijn lichaam het niet helemaal eens was met het plan om nú weg te gaan. Carla stond nu zo dichtbij dat hij de warmte van haar huid kon voelen, zelfs door de centimeters lucht tussen hen in. Haar bloesje plakte op verschillende plekken aan haar borsten; de contouren van haar tepels waren niet langer vaag te raden, maar scherp afgetekend, hard en prominent.

“Je bloost nog steeds,” zei ze zacht, bijna plagend. Haar wijsvinger gleed heel licht over de zijkant van zijn nek, volgde de lijn van zijn kaak. “Vind je het erg dat een oude vrouw zoals ik… je opwindt?” Hein slikte. Zijn stem klonk schor. “Je bent geen oude vrouw, Carla. En dat weet je donders goed.” Ze lachte laag, een geluid dat rechtstreeks naar zijn onderbuik schoot. Toen, zonder waarschuwing, pakte ze zijn pols en leidde zijn hand naar haar borst. Geen aarzeling, geen spelletje meer. Ze drukte zijn palm plat tegen de zachte, zware ronding, liet hem voelen hoe hard haar tepel tegen het natte katoen priemde. “Voel dan,” fluisterde ze. “Voel wat je met me doet.”

Hein kreunde onwillekeurig. Zijn vingers sloten zich vanzelf, kneedden zacht, ontdekten hoe vol en warm ze nog steeds was. Carla’s adem stokte even, haar ogen vielen half dicht. Ze duwde haar borst verder in zijn hand, wreef bijna onbeschaamd langs zijn palm. Met zijn andere hand greep hij haar heup, trok haar ruw tegen zich aan. Hun onderlichamen botsten. Hij voelde haar venusheuvel tegen zijn keiharde erectie drukken, dwars door twee lagen stof heen. Carla maakte een klein, hongerig geluidje achter in haar keel.

“Godsamme, Hein…” Ze liet haar hand tussen hen in glijden, omvatte hem door de stof van zijn werkbroek heen. Geen aaien, geen plagen — ze greep hem stevig vast, kneedde de hele lengte van zijn pik met ervaren, gretige vingers. “Zo hard… al die jaren dacht ik dat mannen van jouw leeftijd het niet meer zo konden.” Hij lachte schor, duwde zijn heupen tegen haar hand. “Jij zorgt ervoor.” Carla maakte zijn riem los met één hand — een beweging die zo soepel ging dat hij besefte dat ze dit eerder had gedaan, veel eerder. De knoop sprong open, de rits volgde. Ze viste zijn pik eruit, heet en kloppend, en liet haar duim over de natte eikel glijden.

“Moet je kijken hoe nat je al bent,” mompelde ze, bijna verliefd. Ze liet zich op haar knieën zakken, niet gracieus, maar wel vastberaden. Het zolderlicht viel precies op haar gezicht toen ze hem aankeek, lippen al half geopend. Ze nam hem niet meteen in haar mond. Eerst likte ze traag langs de onderkant, van ballen tot eikel, met een platte, natte tong. Pas toen hij ongeduldig begon te kreunen, sloot ze haar lippen om de eikel, zoog zachtjes, liet haar tong rondjes draaien. Hein greep in haar haar — niet hard, maar stevig genoeg om haar te laten weten dat hij niet lang meer zou volhouden als ze zo doorging.

Carla keek omhoog, ogen glanzend van lust, en liet hem dieper glijden. Ze kokhalsde niet, ze nam hem gewoon, tot haar neus bijna zijn onderbuik raakte. Toen trok ze langzaam terug, liet een glanzend spoor van speeksel achter. “Sta op,” gromde Hein. Zijn stem trilde. Ze gehoorzaamde, maar niet zonder hem eerst nog een lange, diepe lik te geven. Toen ze stond, rukte hij haar bloesje open — knopen sprongen weg, rolden over de planken. Haar borsten vielen vrij, zwaaiend, tepels donker en strak. Hij boog zich voorover, nam er één in zijn mond, zoog hard terwijl zijn hand onder haar rok verdween. Geen slipje.

Alleen maar natte, gezwollen schaamlippen en een overvloed aan vocht dat al langs haar binnenkant van haar dijen liep. Twee vingers gleden moeiteloos naar binnen; Carla hapte naar adem, greep zijn schouders vast. “Neuk me,” hijgde ze tegen zijn oor. “Hier. Nu. Op de grond als het moet. Ik wil je in me voelen spuiten.” Hein tilde haar op, draaide haar om, duwde haar voorover over de pas geplaatste vensterbank. Haar rok werd omhooggeschoven, billen bloot in het heldere zolderlicht. Hij positioneerde zichzelf, wreef zijn eikel een paar keer langs haar soppende spleet, plaagde haar clitoris tot ze begon te kronkelen en zachtjes begon te smeken.

Toen stootte hij in één keer door. Carla kreunde luid, lang, een geluid dat door de hele zolder galmde. Ze duwde haar kont naar achteren, vroeg om meer, harder. Hein gaf haar wat ze wilde — diepe, krachtige stoten, zijn handen om haar heupen geklemd, ballen kletsend tegen haar natte huid. “Je bent zo fucking nat,” gromde hij. “Zo strak… verdomme…” “Ik kom al bijna,” hijgde ze. “Raak me… daar…” .

Zijn vingers vonden haar clitoris, wreven hard, snel, in hetzelfde ritme als zijn stoten. Carla’s lichaam begon te schokken, haar binnenkant kneep samen, melkte hem. Ze kwam met een rauwe kreet, benen trillend, nagels krassend over het hout. Hein hield het nog drie, vier stoten vol — toen trok het orgasme ook hem mee. Hij gromde haar naam, stootte diep en bleef daar, pulserend, terwijl hij zich in haar leegspoot, golf na golf, tot het langs haar dijen naar beneden droop. Ze bleven even zo staan, hijgend, zwetend, verbonden.

Pas toen het licht door het dakraam langzaam begon te veranderen, trok hij zich langzaam terug. Een dun straaltje zaad en haar eigen vocht gleed langs haar been. Carla draaide zich om, keek hem aan met een loom, tevreden glimlachje.
Trefwoord(en): Kort, Oma, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...