Plagiaat

Corry Hartong

Het was een merkwaardig meisje, midden twintig nog maar, maar buitengewoon, wat zal ik zeggen? Door de wol geverfd. Ook wel ordinair: die felle rode lippen, dat korte nauwe rokje om de zwartgekousde benen, die zichtbare tietjes in het T-shirt. Ze kwam op mijn spreekuur om over een tentamencijfer te klagen. Zulke zeurpieten mag ik al bij voorbaat niet. Haar helemaal niet. Eerst dacht ik dat ze haar niet onaanzienlijke lichamelijke verdiensten als argument wilde inzetten, maar de verdachtmakende en querulanterige toon van haar klacht waren daarmee in tegenspraak.

Nadat ze nul op het rekest had gekregen en ik haar de beroepsmogelijkheden had uitgelegd, stond ze half op, maar ging toen weer zitten. "O ja", zei ze, "nog iets. U kent Pools, is het niet?" Ik begreep niet hoe ze dat kon weten, maar ik beaamde het. "Ik ook", zei ze, "mijn moeder is Poolse. En nu heb ik iets interessants ontdekt." Er ging al een rood lichtje bij mij branden, maar bij de volgende zin sloegen alle alarmschellen tegelijk aan. "Kent u dat boek van Maria Wronkowska...hoe heet het ook alweer? Ja, natuurlijk kent u dat." "Hoezo?" Ik probeerde onverschillig te klinken, maar ik hoorde zelf de spanning in mijn stem. Zij hoorde het ook. Ze leunde achterover in haar stoel en drukte haar borsten en schouders behaagziek omhoog. "Omdat u daaruit citeert in uw proefschrift natuurlijk. Of eigenlijk, citaat is het woord niet. U hebt gewoon hele lappen overgeschreven. Ik heb het precies geteld: samen 31 pagina's."

Ik had natuurlijk wel eens eerder overwogen wat er zou gebeuren als ‘het uitkwam’: waarschijnlijk ontslag, in elk geval definitief verlies van gezicht en van elke verdere carrièrekans. Ontkennen, begreep ik, had geen enkele zin. Ik probeerde mijn stem weer onder controle te krijgen. "Dat was misschien wat royaal, ja. Maar waar wil je eigenlijk naar toe?"

"Dat begrijpt u wel."

"Ik denk het wel, ja. Chantage, heet dat."

"Als u het zo noemen wilt. Het woord is niet erger dan 'plagiaat.'"

"Wat voor cijfer had je in gedachten?"

"Wat dacht u van een tien?"

Ik probeerde haar doordringend aan te kijken, maar ze was sterker dan ik; ik was de eerste die de blik moest afwenden. Ik begreep dat ik de zwakte van mijn positie zou laten zien door meteen toe te geven.

"Nou, een zeven dan."

"Nee hoor, ik sta op een tien. Heb ik nog nooit gehad."

Er zat niets anders op dan toe te geven. Ik greep een tentamenbriefje uit de la om de onverkwikkelijke zaak af te werken.

"En dan heb ik nog wat."

Er kwam een misselijk gevoel in mijn maag. Ik begreep wat ze wou. Of althans, dat dacht ik.

“Wat nu weer?"

Ze stond op en trok haar truitje strak.

"U dacht dat u er zo gemakkelijk van afkwam? Even een cijfer vervalsen en de zaak is weer opgelost. Schrijf intussen rustig door, hoor. Dat cijfer wil ik wel hebben. Maar nog wel iets meer ook."

"Je hebt verder geen vakken meer bij mij."

"Ik dacht niet aan cijfers." Daar had je het. Geld dus.

"Ook niet aan geld. Troost u."

Nu was ik even de kluts kwijt. "Wat wil je dan in godsnaam?"

Ze ging weer zitten en zette haar ellebogen op de tafel.

"Kijk eens, jongen, ik heb een behoorlijke hekel aan jou gekregen. Die arrogante manier waarop je mij hebt behandeld, eerst in de les en nu hier weer. Wat ik wil is heel simpel: je op je nummer zetten. Dat kan natuurlijk door je misstap openbaar te maken. Maar als je me dat heel vriendelijk zou vragen, kan het ook anders."

"Hoe dan?"

"Ik had een pak slaag in gedachten."

"Wat? Hoe bedoel je? Hier?"

"Nee natuurlijk. Je bent gescheiden en je woont momenteel alleen? Prachtig. Bij jou thuis dus."

"Nu moet het toch echt niet gekker worden. Jij wilt mij in mijn eigen huis een beetje komen aftuigen? Wat had je gedacht mee te nemen? Een boksbeugel?"

"Nee. Een rotanstokje. En misschien een zweep."

Ik was even sprakeloos.

"Want, om het nog even te preciseren, wat ik in gedachten had was een pak voor je billen. Ik bedoel: je blote billen. Begrijp je?"

"Je bent gek. Of je bent een sadiste. Ja, is het dat? Doe je aan SM?"

"Of ik een sadiste ben, weet ik niet. Misschien wel, misschien niet, ik heb geen ervaring in die richting. Gewoonlijk ben ik niet zo agressief tegen mensen. Maar jouw manier van doen, die haalt mij het bloed onder de nagels vandaan."

Ik scheurde het tentamenbriefje in snippers en gooide het in de prullenbak.

"Maak dat je wegkomt, of ik zal jou een pak voor je billen geven."

Ze stond op en trok zorgvuldig haar trui en rokje recht. Het leek wel alsof haar tepels harder waren dan eerst.

"U hebt mijn telefoonnummer, het staat op het tentamen. Ik geef u tot vanavond 10 uur de tijd om u te bedenken. Denk erom, u moet het heel vriendelijk en beleefd vragen. Een excuusje kan er ook wel af."

"Hallo, met Fanny T."

"Ja, met mij. Ik heb er nog eens over nagedacht. Je kunt hier wel komen. Maar ik trek onder geen beding mijn broek uit."

"Dat is dan jammer, schat. Dan zal ik helaas tot bekendmaking moeten overgaan."

"Hallo, met Fanny T."

"O.K. dan; je komt bij mij thuis, ik leun over de tafel en jij geeft mij klappen. Maar dan ook gelijk weer weg. O.K.?"

"Kijk eens, ventje, jij begrijpt gewoon de situatie niet. Om te beginnen wil ik helemaal niet dat je zo'n familiaire toon tegen me aanslaat. Probeer het eens opnieuw: goedenavond mevrouw T, mag ik even een ogenblik van uw kostbare tijd? Zou u misschien zo vriendelijk willen zijn mij een pak op mijn blote billen te komen geven? Of woorden van die strekking. Ja?"

"Hallo, met Fanny T."

"Goedenavond, mevrouw T, mag ik even een ogenblikje. Het spijt me dat ik u vanmiddag zo bruusk heb weggestuurd, maar ik was nogal ontdaan; u zult dat begrijpen. Ik zou het op prijs stellen als u bij mij langskwam om mij een...eh, tuchtiging toe te dienen."

"Dat klinkt beter. Een tuchtiging, zeg je? Waarom?"

"Omdat mijn gedrag u blijkbaar geïrriteerd heeft."

"Dat lijkt me een hele rare reden. Stopt u mij maar in het gevang, meneer de rechter, want ik heb u blijkbaar geïrriteerd. Overdoen."

"Omdat ik..., omdat ik arrogant tegen u ben opgetreden."

"Juist. En wat vind je daarvoor dan wel een passende straf, kereltje?"

"Ik verzoek u vriendelijk mij een pak slaag te geven."

"Een pak slaag? Wat bedoel je? Wat specifieker, alsjeblieft."

"Een pak voor mijn...bips."

"Bips, wat een grappig woord; zeiden ze dat vroeger? Goed hoor, als je dat zo graag wilt, zal ik je een pak voor je bips komen geven. Of liever: wel een paar pakken, allemaal voor je bips. Je blote bips. Ik heb een uitgebreid heropvoedingsprogramma in gedachten. We beginnen zaterdagavond aanstaande om acht uur precies, bij jou thuis. Ja, dat duurt nog even, dan kun je de spanning nog wat opbouwen. Hoort ook bij je straf. Zorg dat je vanaf dat tijdstip vierentwintig uur volledig beschikbaar bent. Gedurende die vierentwintig uur zul je permanent geheel naakt zijn. Zorg dat je al helemaal bent uitgekleed als ik aanbel. Echt helemaal, poedelnaakt."

"Maar, zo kan ik toch niet aan de deur komen?"

"Natuurlijk wel, het is al donker. Geen tegenspraak, ik sta erop. En regel dus dat je een lange rotanstok in huis hebt, en een paardenzweepje. En een houten paddle, dat is een soort broodplank met een lange steel en gaatjes erin. En een behoorlijke hoeveelheid stevig touw. Je hebt toch wel een potlood bij de hand om alles te noteren? Maak een flink stuk touw aan het plafond vast, ongeveer midden in de kamer. Is daar geen haak? Haal die plafonnière er maar af. Ja, dan kan ik je handen boven je hoofd vastbinden, je kunt dan leuk met je billen draaien tijdens de klappen. Pardon, met je bips.

Ja, ik kan dan alles met je doen wat ik wil, dat is precies de bedoeling. Wat zul jij je lekker machteloos voelen. O, gaat je dat te ver. Prima hoor, ik heb de brief aan de decaan al klaarliggen. Kan zo op de post. Ja, dit is even slikken, ik leef erg met je mee.

Weet je, daar schiet me nog iets leuks te binnen. Je koopt een knalrode lipstick en daarmee schrijf je een passende tekst op je romp. In horizontale rijen, van je tepels tot aan je lul. Even denken, ja, ik heb het: Slaag voor Vlegel, uitroepteken. Wacht even, maak er maar van: Slaag voor Blaag!

Nee, even geduld, ik heb nog veel meer opdrachten. Maak ook vast een koud bad klaar, je hebt toch wel een bad? Mooi zo. Leg maar een pot groene zeep en een harde borstel klaar, dan ga ik je daarmee eens lekker onder handen nemen.

O ja, we hebben ook een dubbele dildo nodig, want ik wil tussendoor ook wel wat pret hebben. Die kun je in een beetje behoorlijke seksshop vast wel krijgen. Wat zeg je? In je kont natuurlijk, je hebt toch geen vagina, is het wel? O ja, het moet wel een dildo zijn die in je kont kan trillen, dus eigenlijk meer een vibrator. Dan ga ik jou daar eens uitgebreid mee neuken.

Wat heb ik nog meer voor je in petto? Ja, ik vertel het je allemaal alvast, dan heb je er de komende dagen ook al voorpret van. Ik ga gewichtjes aan je tepels hangen, of een lange ketting waarmee je lekker heen en weer kunt zwieren. En van al die leuke dingen die ik met je ga doen word je vast heel geil. Als je heel gehoorzaam bent, laat ik je dan misschien masturberen. Staand op de keukentafel, bijvoorbeeld.

O, zeker, je krijgt beslist een paar uur slaap, ik ben de kwaadste niet hoor. Wel naakt op je buik op de keldervloer, met je handen en je voeten aan elkaar gebonden.

Maar het belangrijkste is dat je Heel Veel Slaag zult krijgen, klappen die echt pijn gaan doen. Overal over je lichaam, maar vooral op je billen. Sorry, je bips.

Ja, het zal heel gezellig worden. Dankzij mevrouw Wronkowska. Tot zaterdag."

Trefwoord(en): Spanking, Vernederen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!