Door: Johan en Suzan
Datum: 17-04-2026 | Cijfer: 8.8 | Gelezen: 727
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 12
Trefwoord(en): Beestachtig,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 12
Trefwoord(en): Beestachtig,
Het was een warme, plakkerige avond in het late voorjaar. De lucht hing zwaar boven de villawijk, alsof de hele buurt haar adem inhield. De zon was net ondergegaan, maar de hitte van de dag bleef hangen tussen de hoge coniferen en de perfect gemaaide gazons.
Marianne en Elly waren al jaren elkaars alles. Beiden eind vijftig, met lichamen die de tijd hadden laten zien: zachte rondingen, volle borsten die iets lager hingen dan vroeger, brede heupen en dijen die tegen elkaar wreven als ze liepen. Hun huid was gerijpt, met lichte rimpels en sproeten van te veel zomers. Grijs doorschoten haar, bij Marianne in een losse knot, bij Elly kort en praktisch. Ze kenden elkaar door en door. Geen geheimen meer, behalve de stille, diepe verlangens die soms nog onverwacht opborrelden.
Ze hadden ja gezegd toen de buren vroegen of ze vanavond op de drie Deense doggen wilden passen. De buren – een jong stel met een druk sociaal leven – waren naar een gala in de stad en zouden pas laat terugkomen. “Ze zijn lief, hoor,” had de buurvrouw lachend gezegd. “Alleen een beetje… enthousiast.”
De honden waren indrukwekkend. Drie reuen, alle drie ruim tachtig centimeter hoog aan de schouder, met glanzende, donkere vachten en spieren die rolden onder hun huid. Ze heetten Thor, Odin en Loki. Hun koppen waren groot, hun tongen roze en nat, hun ogen alert. Toen Marianne en Elly binnenkwamen in het grote, schemerige huis, begonnen de honden meteen te kwispelen. Hun staarten sloegen hard tegen de muren.
“Rustig jongens,” mompelde Elly, terwijl ze haar hand op Thors brede kop legde. Haar vingers verdwenen bijna in de dikke vacht.
Marianne sloot de deur achter hen. Het huis rook naar hout, leer en een vleugje hond. De woonkamer was groot, met een lage, brede bank en een open haard die niet brandde. Buiten begon het zachtjes te regenen, een warm zomerbuitje dat tegen de ramen tikte.
Ze lieten de honden eerst uit in de tuin. De beesten renden rond, schudden zich uit, sprongen tegen elkaar op. Hun bewegingen waren krachtig, speels, bijna dansend. Elly en Marianne stonden op het terras en keken toe. Elly’s hand gleed onbewust naar Marianne’s onderrug, gleed even onder de rand van haar lichte zomerjurk.
“Ze zijn wel erg… mannelijk, hè?” zei Marianne zacht, met een klein lachje.
Elly grinnikte. “Jij ook met je fantasieën.”
Ze hadden het er wel eens over gehad, in bed, laat op de avond, als de wijn had losgemaakt wat ze overdag nooit hardop zeiden. Fantasieën over grootte. Over kracht. Over dingen die niet hoorden. Het bleef altijd bij woorden. Tot vanavond.
Toen de honden weer binnen waren, droogden ze hun poten. De dieren waren opgewonden van de regen en de nieuwe mensen. Ze snuffelden overal. Thor duwde zijn grote kop tussen Marianne’s benen, recht onder haar jurk. Ze voelde zijn warme adem door haar dunne slipje heen.
“Thor, af!” zei ze, maar haar stem klonk niet streng.
Elly lachte zacht. “Laat hem maar even snuffelen. Hij ruikt je.”
Marianne bloosde. Ze voelde het. Een lichte, verraderlijke warmte tussen haar dijen. Ze duwde de hond zachtjes weg, maar hij kwam meteen terug, zijn neus drukker nu, snuffelend, likkend aan de binnenkant van haar knie.
Elly keek toe. Haar eigen ademhaling was veranderd. Ze ging zitten op de bank en Loki kwam meteen bij haar liggen, zijn zware kop op haar schoot. Zijn tong hing uit zijn bek, lang en nat. Zonder erbij na te denken streelde Elly over zijn flank, lager dan normaal. Haar vingers raakten per ongeluk de zachte, warme buik. Ze voelde iets bewegen daar. Iets dat begon te groeien.
De spanning in de kamer werd dikker dan de lucht buiten.
Marianne ging naast haar zitten. Odin kwam tussen hen in staan, zijn grote lijf warm tegen hun benen. De drie honden leken de stemming aan te voelen. Ze waren rustiger nu, maar alert. Hun ogen glansden in het zachte licht van de schemerlamp.
Elly’s hand lag op Marianne’s knie. Ze kneep zacht. “Weet je nog wat je laatst zei… toen we in bed lagen?”
Marianne slikte. Haar tepels waren hard geworden onder haar jurk. “Dat was maar… fantasie.”
“Ja,” fluisterde Elly. “Maar ze zijn hier nu. En niemand komt terug voor middernacht.”
Thor ging liggen voor Marianne’s voeten. Zijn buik was bloot. Ze zag het. De rode punt die al een beetje tevoorschijn kwam uit de vacht. Glanzend, vochtig. Haar mond werd droog.
Elly boog zich naar haar toe. Haar lippen streken langs Marianne’s oor. “Niemand hoeft het ooit te weten. Alleen wij twee. En zij.”
Marianne’s hand trilde toen ze hem uitstak. Ze raakte Thors buik aan. De huid was heet, fluweelzacht. De hond zuchtte diep, ontspande zich. Langzaam, heel langzaam, kwam zijn lid verder naar buiten. Dik, rood, met die karakteristieke knoop aan de basis die al begon te zwellen.
Elly keek gefascineerd toe. Haar eigen hand gleed onder haar rok. Ze was al nat. Al jaren hadden ze alleen elkaar, zachte vingers, tongen, speeltjes. Dit was iets anders. Ruwer. Dierlijker.
“Raak hem aan,” fluisterde Elly. Haar stem was hees.
Marianne sloot haar vingers om de hete schacht. Hij pulseerde. Thor kreunde zacht, een laag geluid uit zijn keel. Zijn heupen bewogen even, instinctief.
Elly schoof dichterbij. Ze liet Loki’s kop van haar schoot glijden en boog zich over Marianne heen. Haar hand legde zich over die van Marianne, samen streelden ze de groeiende pik van de hond. Hun vingers raakten elkaar, nat van het voorvocht dat al begon te druppelen.
Buiten rommelde de donder zacht. De regen werd harder.
Odin duwde zijn neus tussen Elly’s benen. Ze spreidde ze een beetje, zonder na te denken. De ruwe tong likte over haar slipje. Een lange, natte veeg. Ze hapte naar adem.
“God… Elly… dit is gek,” fluisterde Marianne, maar ze stopte niet met strelen.
“Ja,” zei Elly. Haar ogen waren half dicht. “Maar het voelt… goed.”
Ze trokken elkaars jurken omhoog. Hun lichamen waren bekend, vertrouwd: zachte buiken, grijze schaamharen, volle lippen die al jaren elkaar kenden. Maar nu was er iets nieuws in de kamer. Drie grote, warme, levende wezens die naar hen keken met diepe, dierlijke aandacht.
Marianne zakte op haar knieën voor de bank. Thor kwam overeind, zijn rode paal nu volledig uit, glanzend, ruim twintig centimeter lang, dikker dan alles wat ze ooit in zich hadden gehad. Ze bracht haar gezicht dichterbij. De geur was muskusachtig, sterk, mannelijk. Ze stak haar tong uit en likte voorzichtig over de punt.
Thor jankte zacht van genot.
Elly keek toe, haar hand tussen haar eigen benen. Ze vingerde zichzelf langzaam terwijl ze zag hoe Marianne’s lippen zich om de kop van de hond sloten. De aanblik was obsceen en tegelijk prachtig: twee rijpe vrouwen, naakt op hun sokken na, in het zachte licht van een vreemd huis, met drie machtige honden om hen heen.
Loki klom half op de bank, zijn eigen lid bungelend, al half tevoorschijn. Elly draaide zich om en pakte hem ook. Haar mond vond hem. Ze proefde zout, heet, levend. Haar tong draaide rond de knobbel.
De spanning bouwde zich op als de storm buiten. Langzaam, traag, met horten en stoten. Ze namen de tijd. Streelden, likten, kusten elkaar tussendoor. Tongen die naar hond smaakten, lippen die elkaar vonden in natte, diepe kussen.
Marianne ging op haar rug op het dikke kleed liggen. Haar benen spreidden zich. Thor snuffelde, likte haar natte kut met lange, ruwe halen van zijn tong. Ze kreunde luid, haar handen grepen in zijn vacht. Elly kwam naast haar liggen, hun borsten tegen elkaar. Odin likte Elly’s borsten, zijn tong over haar harde tepels. Loki stond klaar, zijn pik kloppend.
Het duurde lang voordat ze het echt lieten gebeuren.
Eerst alleen vingers, tongen van de honden, hun eigen handen. Ze brachten elkaar keer op keer naar de rand, terwijl de honden om hen heen draaiden, likten, duwden.
Toen, na bijna een uur van opbouw, van zweet en gehijg en zachte kreunen, ging Marianne op handen en knieën. Haar volle billen omhoog. Thor rook haar, klom op haar rug. Zijn voorpoten grepen haar heupen vast. Ze voelde de hete, natte punt zoeken, prikken, vinden.
“Langzaam…” fluisterde Elly, die naast haar zat en haar hand vasthield.
De hond stootte. Een harde, instinctieve stoot. Marianne gilde het uit – niet van pijn, maar van pure, overweldigende sensatie. Hij was groot. Veel groter dan ze had gedacht. Hij gleed diep naar binnen, vulde haar helemaal. De knoop drukte tegen haar opening, wilde naar binnen.
Elly keek met wijd open ogen toe. Haar eigen kut klopte van jaloezie en opwinding. Ze kroop onder Marianne door, likte aan haar clit terwijl Thor haar neukte met korte, krachtige stoten. Marianne’s borsten zwaaiden heen en weer. Haar gezicht was rood, haar mond open in een stille schreeuw van genot.
Buiten donderde het nu harder. Bliksem flitste. De regen ranselde de ramen.
Elly kon niet meer wachten. Ze ging op haar rug liggen, trok Loki boven zich. Ze leidde hem zelf naar binnen. Haar oudere lichaam opende zich voor hem.
De sensatie was intens, dierlijk, verboden. Ze voelde hoe hij groeide in haar, hoe de knoop zwol en vast kwam te zitten. Ze waren verbonden. Letterlijk.
De twee vrouwen keken elkaar aan terwijl de honden hen bereden. Hun handen grepen elkaar vast. Zweet droop van hun voorhoofden. Hun borsten botsten tegen elkaar als de honden hen heen en weer duwden.
Het was geen snelle neukpartij. Het was traag, diep, eindeloos. De honden hadden uithoudingsvermogen. Ze pompten, stopten soms even, begonnen dan weer. De knopen zaten vast, pulseerden binnenin. Marianne en Elly kwamen keer op keer. Hun orgasmes waren zwaar, golvend, alsof hun hele lijf meedeed. Ze schreeuwden, kreunden, huilden bijna van intensiteit.
Tussendoor kusten ze elkaar. Tongen diep in elkaars mond. Smaak van zweet, speeksel en de muskus van de honden.
Odin wachtte zijn beurt af. Toen Thor eindelijk loskwam van Marianne – een plens warme zaad die over haar dijen liep – klom Odin meteen op haar. Ze was al open, nat, klaar voor meer.
Elly lag nog vast aan Loki. Ze voelde hoe hij in haar klaarkwam, hete golven die haar vulden tot ze overliep. Haar buik voelde vol, warm.
Uren leken voorbij te gaan. De klok in de gang tikte zacht. De storm buiten bereikte zijn hoogtepunt en zakte toen langzaam weg.
Ze wisselden. Ze probeerden verschillende posities. Marianne op Elly, terwijl een hond hen van achteren nam. Elly op haar knieën, Marianne’s gezicht onder haar terwijl Odin haar bereed. Ze likten elkaar schoon, proefden de zaad van de honden vermengd met hun eigen sappen.
Het was smerig. Het was prachtig. Het was de ultieme overgave.
Tegen half twaalf waren ze uitgeput. Hun lichamen glommen van zweet en andere vloeistoffen. Hun kutten waren rood, gezwollen, druipend. De honden lagen tevreden hijgend om hen heen, hun lullen langzaam terugtrekkend in de vacht.
Marianne en Elly lagen in elkaars armen op het kleed. Ze kusten zacht, teder nu. Geen woorden. Alleen ademhaling, hartslag, de geur van seks en hond en regen.
Ze poetsten het huis schoon. Deden de honden in hun manden. Trokken hun jurken weer aan. Hun benen trilden nog.
Toen de buren thuiskwamen, zaten ze keurig op de bank, een boek in de hand, een glas wijn voor zich.
“Was het rustig?” vroeg de buurvrouw.
Elly glimlachte kalm, haar wangen nog licht roze.
“Ze waren heel… gehoorzaam,” zei ze.
Marianne kneep in haar hand onder de deken.
Buiten was de storm voorbij. Maar in hen woedde er nog iets. Iets nieuws. Iets dat ze vanavond hadden ontdekt.
En ze wisten allebei: dit was niet de laatste keer dat ze op de Deense doggen zouden passen.
Marianne en Elly waren al jaren elkaars alles. Beiden eind vijftig, met lichamen die de tijd hadden laten zien: zachte rondingen, volle borsten die iets lager hingen dan vroeger, brede heupen en dijen die tegen elkaar wreven als ze liepen. Hun huid was gerijpt, met lichte rimpels en sproeten van te veel zomers. Grijs doorschoten haar, bij Marianne in een losse knot, bij Elly kort en praktisch. Ze kenden elkaar door en door. Geen geheimen meer, behalve de stille, diepe verlangens die soms nog onverwacht opborrelden.
Ze hadden ja gezegd toen de buren vroegen of ze vanavond op de drie Deense doggen wilden passen. De buren – een jong stel met een druk sociaal leven – waren naar een gala in de stad en zouden pas laat terugkomen. “Ze zijn lief, hoor,” had de buurvrouw lachend gezegd. “Alleen een beetje… enthousiast.”
De honden waren indrukwekkend. Drie reuen, alle drie ruim tachtig centimeter hoog aan de schouder, met glanzende, donkere vachten en spieren die rolden onder hun huid. Ze heetten Thor, Odin en Loki. Hun koppen waren groot, hun tongen roze en nat, hun ogen alert. Toen Marianne en Elly binnenkwamen in het grote, schemerige huis, begonnen de honden meteen te kwispelen. Hun staarten sloegen hard tegen de muren.
“Rustig jongens,” mompelde Elly, terwijl ze haar hand op Thors brede kop legde. Haar vingers verdwenen bijna in de dikke vacht.
Marianne sloot de deur achter hen. Het huis rook naar hout, leer en een vleugje hond. De woonkamer was groot, met een lage, brede bank en een open haard die niet brandde. Buiten begon het zachtjes te regenen, een warm zomerbuitje dat tegen de ramen tikte.
Ze lieten de honden eerst uit in de tuin. De beesten renden rond, schudden zich uit, sprongen tegen elkaar op. Hun bewegingen waren krachtig, speels, bijna dansend. Elly en Marianne stonden op het terras en keken toe. Elly’s hand gleed onbewust naar Marianne’s onderrug, gleed even onder de rand van haar lichte zomerjurk.
“Ze zijn wel erg… mannelijk, hè?” zei Marianne zacht, met een klein lachje.
Elly grinnikte. “Jij ook met je fantasieën.”
Ze hadden het er wel eens over gehad, in bed, laat op de avond, als de wijn had losgemaakt wat ze overdag nooit hardop zeiden. Fantasieën over grootte. Over kracht. Over dingen die niet hoorden. Het bleef altijd bij woorden. Tot vanavond.
Toen de honden weer binnen waren, droogden ze hun poten. De dieren waren opgewonden van de regen en de nieuwe mensen. Ze snuffelden overal. Thor duwde zijn grote kop tussen Marianne’s benen, recht onder haar jurk. Ze voelde zijn warme adem door haar dunne slipje heen.
“Thor, af!” zei ze, maar haar stem klonk niet streng.
Elly lachte zacht. “Laat hem maar even snuffelen. Hij ruikt je.”
Marianne bloosde. Ze voelde het. Een lichte, verraderlijke warmte tussen haar dijen. Ze duwde de hond zachtjes weg, maar hij kwam meteen terug, zijn neus drukker nu, snuffelend, likkend aan de binnenkant van haar knie.
Elly keek toe. Haar eigen ademhaling was veranderd. Ze ging zitten op de bank en Loki kwam meteen bij haar liggen, zijn zware kop op haar schoot. Zijn tong hing uit zijn bek, lang en nat. Zonder erbij na te denken streelde Elly over zijn flank, lager dan normaal. Haar vingers raakten per ongeluk de zachte, warme buik. Ze voelde iets bewegen daar. Iets dat begon te groeien.
De spanning in de kamer werd dikker dan de lucht buiten.
Marianne ging naast haar zitten. Odin kwam tussen hen in staan, zijn grote lijf warm tegen hun benen. De drie honden leken de stemming aan te voelen. Ze waren rustiger nu, maar alert. Hun ogen glansden in het zachte licht van de schemerlamp.
Elly’s hand lag op Marianne’s knie. Ze kneep zacht. “Weet je nog wat je laatst zei… toen we in bed lagen?”
Marianne slikte. Haar tepels waren hard geworden onder haar jurk. “Dat was maar… fantasie.”
“Ja,” fluisterde Elly. “Maar ze zijn hier nu. En niemand komt terug voor middernacht.”
Thor ging liggen voor Marianne’s voeten. Zijn buik was bloot. Ze zag het. De rode punt die al een beetje tevoorschijn kwam uit de vacht. Glanzend, vochtig. Haar mond werd droog.
Elly boog zich naar haar toe. Haar lippen streken langs Marianne’s oor. “Niemand hoeft het ooit te weten. Alleen wij twee. En zij.”
Marianne’s hand trilde toen ze hem uitstak. Ze raakte Thors buik aan. De huid was heet, fluweelzacht. De hond zuchtte diep, ontspande zich. Langzaam, heel langzaam, kwam zijn lid verder naar buiten. Dik, rood, met die karakteristieke knoop aan de basis die al begon te zwellen.
Elly keek gefascineerd toe. Haar eigen hand gleed onder haar rok. Ze was al nat. Al jaren hadden ze alleen elkaar, zachte vingers, tongen, speeltjes. Dit was iets anders. Ruwer. Dierlijker.
“Raak hem aan,” fluisterde Elly. Haar stem was hees.
Marianne sloot haar vingers om de hete schacht. Hij pulseerde. Thor kreunde zacht, een laag geluid uit zijn keel. Zijn heupen bewogen even, instinctief.
Elly schoof dichterbij. Ze liet Loki’s kop van haar schoot glijden en boog zich over Marianne heen. Haar hand legde zich over die van Marianne, samen streelden ze de groeiende pik van de hond. Hun vingers raakten elkaar, nat van het voorvocht dat al begon te druppelen.
Buiten rommelde de donder zacht. De regen werd harder.
Odin duwde zijn neus tussen Elly’s benen. Ze spreidde ze een beetje, zonder na te denken. De ruwe tong likte over haar slipje. Een lange, natte veeg. Ze hapte naar adem.
“God… Elly… dit is gek,” fluisterde Marianne, maar ze stopte niet met strelen.
“Ja,” zei Elly. Haar ogen waren half dicht. “Maar het voelt… goed.”
Ze trokken elkaars jurken omhoog. Hun lichamen waren bekend, vertrouwd: zachte buiken, grijze schaamharen, volle lippen die al jaren elkaar kenden. Maar nu was er iets nieuws in de kamer. Drie grote, warme, levende wezens die naar hen keken met diepe, dierlijke aandacht.
Marianne zakte op haar knieën voor de bank. Thor kwam overeind, zijn rode paal nu volledig uit, glanzend, ruim twintig centimeter lang, dikker dan alles wat ze ooit in zich hadden gehad. Ze bracht haar gezicht dichterbij. De geur was muskusachtig, sterk, mannelijk. Ze stak haar tong uit en likte voorzichtig over de punt.
Thor jankte zacht van genot.
Elly keek toe, haar hand tussen haar eigen benen. Ze vingerde zichzelf langzaam terwijl ze zag hoe Marianne’s lippen zich om de kop van de hond sloten. De aanblik was obsceen en tegelijk prachtig: twee rijpe vrouwen, naakt op hun sokken na, in het zachte licht van een vreemd huis, met drie machtige honden om hen heen.
Loki klom half op de bank, zijn eigen lid bungelend, al half tevoorschijn. Elly draaide zich om en pakte hem ook. Haar mond vond hem. Ze proefde zout, heet, levend. Haar tong draaide rond de knobbel.
De spanning bouwde zich op als de storm buiten. Langzaam, traag, met horten en stoten. Ze namen de tijd. Streelden, likten, kusten elkaar tussendoor. Tongen die naar hond smaakten, lippen die elkaar vonden in natte, diepe kussen.
Marianne ging op haar rug op het dikke kleed liggen. Haar benen spreidden zich. Thor snuffelde, likte haar natte kut met lange, ruwe halen van zijn tong. Ze kreunde luid, haar handen grepen in zijn vacht. Elly kwam naast haar liggen, hun borsten tegen elkaar. Odin likte Elly’s borsten, zijn tong over haar harde tepels. Loki stond klaar, zijn pik kloppend.
Het duurde lang voordat ze het echt lieten gebeuren.
Eerst alleen vingers, tongen van de honden, hun eigen handen. Ze brachten elkaar keer op keer naar de rand, terwijl de honden om hen heen draaiden, likten, duwden.
Toen, na bijna een uur van opbouw, van zweet en gehijg en zachte kreunen, ging Marianne op handen en knieën. Haar volle billen omhoog. Thor rook haar, klom op haar rug. Zijn voorpoten grepen haar heupen vast. Ze voelde de hete, natte punt zoeken, prikken, vinden.
“Langzaam…” fluisterde Elly, die naast haar zat en haar hand vasthield.
De hond stootte. Een harde, instinctieve stoot. Marianne gilde het uit – niet van pijn, maar van pure, overweldigende sensatie. Hij was groot. Veel groter dan ze had gedacht. Hij gleed diep naar binnen, vulde haar helemaal. De knoop drukte tegen haar opening, wilde naar binnen.
Elly keek met wijd open ogen toe. Haar eigen kut klopte van jaloezie en opwinding. Ze kroop onder Marianne door, likte aan haar clit terwijl Thor haar neukte met korte, krachtige stoten. Marianne’s borsten zwaaiden heen en weer. Haar gezicht was rood, haar mond open in een stille schreeuw van genot.
Buiten donderde het nu harder. Bliksem flitste. De regen ranselde de ramen.
Elly kon niet meer wachten. Ze ging op haar rug liggen, trok Loki boven zich. Ze leidde hem zelf naar binnen. Haar oudere lichaam opende zich voor hem.
De sensatie was intens, dierlijk, verboden. Ze voelde hoe hij groeide in haar, hoe de knoop zwol en vast kwam te zitten. Ze waren verbonden. Letterlijk.
De twee vrouwen keken elkaar aan terwijl de honden hen bereden. Hun handen grepen elkaar vast. Zweet droop van hun voorhoofden. Hun borsten botsten tegen elkaar als de honden hen heen en weer duwden.
Het was geen snelle neukpartij. Het was traag, diep, eindeloos. De honden hadden uithoudingsvermogen. Ze pompten, stopten soms even, begonnen dan weer. De knopen zaten vast, pulseerden binnenin. Marianne en Elly kwamen keer op keer. Hun orgasmes waren zwaar, golvend, alsof hun hele lijf meedeed. Ze schreeuwden, kreunden, huilden bijna van intensiteit.
Tussendoor kusten ze elkaar. Tongen diep in elkaars mond. Smaak van zweet, speeksel en de muskus van de honden.
Odin wachtte zijn beurt af. Toen Thor eindelijk loskwam van Marianne – een plens warme zaad die over haar dijen liep – klom Odin meteen op haar. Ze was al open, nat, klaar voor meer.
Elly lag nog vast aan Loki. Ze voelde hoe hij in haar klaarkwam, hete golven die haar vulden tot ze overliep. Haar buik voelde vol, warm.
Uren leken voorbij te gaan. De klok in de gang tikte zacht. De storm buiten bereikte zijn hoogtepunt en zakte toen langzaam weg.
Ze wisselden. Ze probeerden verschillende posities. Marianne op Elly, terwijl een hond hen van achteren nam. Elly op haar knieën, Marianne’s gezicht onder haar terwijl Odin haar bereed. Ze likten elkaar schoon, proefden de zaad van de honden vermengd met hun eigen sappen.
Het was smerig. Het was prachtig. Het was de ultieme overgave.
Tegen half twaalf waren ze uitgeput. Hun lichamen glommen van zweet en andere vloeistoffen. Hun kutten waren rood, gezwollen, druipend. De honden lagen tevreden hijgend om hen heen, hun lullen langzaam terugtrekkend in de vacht.
Marianne en Elly lagen in elkaars armen op het kleed. Ze kusten zacht, teder nu. Geen woorden. Alleen ademhaling, hartslag, de geur van seks en hond en regen.
Ze poetsten het huis schoon. Deden de honden in hun manden. Trokken hun jurken weer aan. Hun benen trilden nog.
Toen de buren thuiskwamen, zaten ze keurig op de bank, een boek in de hand, een glas wijn voor zich.
“Was het rustig?” vroeg de buurvrouw.
Elly glimlachte kalm, haar wangen nog licht roze.
“Ze waren heel… gehoorzaam,” zei ze.
Marianne kneep in haar hand onder de deken.
Buiten was de storm voorbij. Maar in hen woedde er nog iets. Iets nieuws. Iets dat ze vanavond hadden ontdekt.
En ze wisten allebei: dit was niet de laatste keer dat ze op de Deense doggen zouden passen.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Gilli, 46 jaar. Genoot je van dit verhaal? Bezoek mijn prive pagina waar we verder kunnen praten, fantaseren en nieuwe dingen ontdekken...Trefwoord(en): Beestachtig, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Sasx (46)
HollySub (31)
Ollaknappe (40)
Naaldfetis (48)