Merel

Datum: 19-04-2026 | Cijfer: 9.9 | Gelezen: 517
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 9

Na zo’n ijzersterk begin (bedankt voor de reacties!) is het lastig, zo’n tweede verhaal, merk ik. Ik schrijf alleen non-fictie, moet dus uit mijn eigen ervaringen putten en wat het dan ingewikkeld maakt is dat ik gelijk begonnen ben met James.
De 30 jaar leeftijdsverschil maakt het lekker taboe, dat vinden veel lezers prettig merkte ik aan de reacties. Hoe kom ik daar nou overheen?

Nou, ik ga het toch proberen. Ik haal Merel van stal.

Kennen we Merel nog? Mijn beste vriendin? Uit het vorige deel?
Merel was fantastisch.
Na lang wikken en wegen heb ik besloten dit verhaal te wijden aan Merel. Om Merel te promoveren tot hoofdpersoon. Merel en ik hebben een verleden namelijk, dat voor deze verhalensite wel interessant is, op zijn zachtst gezegd.

Voor de lezer die na het vorige verhaal ook nu een geil heteroseksueel verhaal verwacht: dat komt later wel weer. Dat is dit namelijk niet.

Ik ken Merel van mijn studie. Ik ga niet vertellen welke precies want zoveel Aziatische studentes had mijn school niet en het moet een beetje anoniem blijven vind ik.

Aan het begin van het tweede jaar moest ik een minor doen en ik koos er eentje met ICT omdat ik daar de ballen verstand van had. Het leek me wel handig. Ik bleek de enige van mijn opleiding te zijn daar. Voor Merel gold hetzelfde; de ballen verstand van computers en de enige van haar opleiding, en zo werden wij aan elkaar gekoppeld.

Ik vond haar gelijk cool. Misschien wel omdat ze het tegenovergestelde was van mij. Ze was blond als stro en haar haar zat van nature alsof ze de hele dag gesurft had. Zoutwaterzeewindblond. Haar ogen helderblauw. Ze was lang, ze was atletisch slank. Ze had een ringpiercing in haar sproeterige neusje. Ze droeg geen of amper make-up. Naturel. Puur. Tatoeagevrij. Ze was in mijn herinnering altijd bruin van de zon. En ze had die heerlijke houding van fuck jullie allemaal. Heerlijk.
Denk aan Sophie Hilbrand in Zomerhitte, maar dan jonger. Heb je een beeld? Goed.

Voor de duidelijkheid: ik viel niet op meisjes. Nooit gedaan, nooit gezoend, nooit gevoelens, helemaal niks. Dus als ik zeg ‘ik vond haar cool’ dan bedoel ik precies dat.

Ik vond mezelf niet heel cool. Een beetje nerdy was ik zelfs. Ik droeg nog dagelijks een bril, had mijn haar altijd in een kaaklijnkorte bob. In die tijd vond ik het uitdragen van mijn Aziatische identiteit nog heel belangrijk. Ik ben zo Hollands als andijviestamppot maar ik kleedde me, voor wie het wat zegt, volgens de Japanse retro subculturen. Veel rokjes, blokjes, witte sokjes, cardigans, dat idee. Google het maar.

Er was wel één moment, dat schiet me te binnen terwijl ik dit schrijf, dat ik een heel klein beetje de kriebels kreeg.
Merel en ik kenden elkaar toen een week. We zaten op het dak van het schuurtje van mijn studentenhuis, ook wel ‘het dakterras’ genoemd. Via mijn bureau kon je vanuit mijn raam daarheen. Merel lag op een ligstoel met haar MacBook op haar buik, ik met de mijne op mijn buik op de ligstoel ernaast maar nu ging ik even drinken pakken. We werkten aan onze website voor de minor. Het was begin september. Het was warm. Het was aan het einde van een zaterdagochtend. Ze wilde iets laten zien. Ik hurkte naast haar ligstoel en ik keek naar haar scherm.
Alleen ik keek niet naar haar scherm. Niet lang in ieder geval. Ik keek naar de sproetjes op haar schouder. Ik zag haar lange bruine benen, opgetrokken in een V-vorm, achter haar laptop. Ik zag de witdoorzichtige mini-haartjes die in het zonlicht een witgouden glans gaven aan haar armen. Ik zag vanuit hier dat ze een schattig klein moedervlekje had, precies op het randje van de cup van haar zwartkanten bh. Haar wilde haren kriebelden mijn jukbeen, zo dicht was mijn hoofd naast de hare. Ze rook naar mannendeo. Naar Axe. Ik keek langs haar laptop, over haar platte buik, zo haar afgeknipte spijkerbroek in. Ze droeg katoen. Helderwit katoen. Met rode hartjes. Of bloemetjes.
Ik stond op. Schudde de kriebels van me af. Verwierp mijn gedachten.
Dat was wel een moment, toch?

Ken je dat gevoel? Dat gevoel dat je kan hebben tijdens een prille vriendschap? Een gevoel dat heel erg aan verliefdheid doet denken? Dat je helemaal fan bent van je nieuwe vriendinnetje? Dat had ik bij Merel heel erg toen.

Neem nou dat gevoel en combineer dat met de euforie van een dance-festival in het Weezenlandenpark op een warme dag half september. Merel had me meegevraagd want haar vriend kon niet. Een technofeest. Beukende techno. Boem. Boem. Boem. Zwetende halfblote mensen. Cocktails, bier, shotjes, sigaretten, water, wijn. Boem. Boem. Armen omhoog. Bikinitopjes. Boem. Boem. Boem. Je danst. Boem. Boem. Je witte shirt plakt aan je rug. Boem. Boem. Iemand gooit bier en het voelt fijn en verkoelend. Boem. Boem. Boem. Boem. Merel bijt iets wits doormidden en stopt het in je mond. Je slikt. Boem. Boem. Het smaakt naar haarlak. En na twintig minuten is de boem, boem, boem onderdeel van jou. Jij bent onderdeel van iedereen. Van al deze prachtige mensen. Je beweegt vanzelf. Je wordt bewogen. Je praat, schreeuwt tegen een man zonder shirt met een witte driekwartbroek aan hoe geweldig je het allemaal vindt. Boem. Boem. Boem. Boem. Iemand grijpt je arm, je draait je om, Merel zoent je. De man joelt.
En dan is ineens alles achtergrond.

We dansten. Zoenden. Dansten. Zoenden. Wachtten op flesjes water bij de bar en zoenden. Ik vind je geweldig Lin. Je bent zo cool. Ik vind jou ook zo geweldig. En ook zo cool. Je pikzwarte haren. Je blonde wilde bos. Je bikinitopje. Je zoent zo lekker. Ik zoen nooit met meisjes. Ik ook niet. Wat voelen onze armen zacht tegen elkaar. Zoenden. En onze benen. Wat ben je zacht. Zoenden. Dansten. Zoenden. En zo geeft Merel je nog een halfje en dan stopt ineens de muziek en is de hele wereld leeg. Hol en leeg. Alleen de echo van de techno is nog voelbaar in je lijf.

Natuurlijk mag je blijven slapen. Zo kan je echt niet alleen in de trein.

Er is niemand thuis dus we kunnen binnen roken.

De stilte in huis is oorverdovend. Alles galmt. Alles is interessant. Merel is er en het is zo fijn dat ze er is. ‘Ik vind het zo fijn dat je er bent Merel’ ze lacht, kauwt op haar tanden, lacht weer, ‘Ik vind het ook zo fijn dat ik er ben Lin’.

Er zijn geen grenzen meer en alles voelt goed. Je ziet het moedervlekje op haar borst en omdat je gedachten één zijn met wat je zegt zeg je dat het schattig is. Dat je dat vorige week ook al had gezien. Ze kijkt je verbaasd aan. Vertederd. ‘Wat ben je mooi, Lin’. ‘Ik vind jou echt zooo sexy, Merel’.

En toen stonden we daar te zoenen. In de keuken. Tintelend te zoenen. Op blote voeten. Haar vingers door mijn haar voelden zo lekker. Haar haren voelden zo stevig en stug en zacht aan mijn vingers. Ze had kippenvel overal en ik ook.

We namen water mee naar boven.

Ik zette muziek aan en we zaten op de grond tussen mijn bed en mijn bureau. We rookten. We praatten. We zoenden weer en er was geen rem. Geen stop. Alles voelde zo goed en vanaf het moment dat Merel zei ‘je maakt me zo geil’ en schrok van haar eigen stem was er alleen nog maar die geilheid en niets anders.

Ik droeg een zwarte sportbh onder mijn wijde witte stinkshirt en mijn tepels prikten erdoorheen. Merel had haar triangelbikinitopje uit en haar borsten waren zo mooi. Als halve appeltjes met een bosbesje erop, precies in het midden. Stevig. Hard. Zacht. Perky. Geil. De enige driehoekjes op haar bovenlijf die niet zongebruind waren zaten er precies overheen.
Ik trok mijn stinkbiershirt uit en mijn sportbh ook. Zij vond mijn tietjes stevig. Parmantig. Roze. Niet normaal geil. Puur als waterdruppels. Doorzichtig.

Zoenen, likken, kietelen, kletsen, giechelen.

De drugs maakte ons openhartig. Daar in mijn kamer, in onze eigen microkosmos was alles oké. Merel had wel eens met een meisje gezoend al zei ze eerder van niet. Ze dacht dat ze verliefd op me was. Ik had naar haar slipje gegluurd en ik wist nog dat die wit met bloemetjes of hartjes was, vertelde ik. ‘Fout. Kersjes.’ Zei Merel en ze opende haar spijkerbroekje om het te laten zien. ‘Zie je?’ Ik zag het.

‘Ik denk dat ik ook verliefd op jou ben, Merel’

Ze drukte haar sigaret uit en zoende me. We rolden zoenend over de vloer zo het bed op. Binnen seconden waren we helemaal bloot. Geen afgeknipte jeans, geen helderwit katoenen kersenslipje, geen zwartkanten Honkemöllerbroekje. Bloot. Ongewassen maar dat deerde ons niet. Juist niet. Mijn obsessie voor haar mond, haar lijf, was allesomvattend. En andersom blijkbaar, want zodra ik bloot was dook ze tussen mijn benen.

We kronkelden over het bed met onze hoofden tussen elkaars dijen. Haar zachte roodblonde bosje krulletjes, de amandelvorm van haar gesperde schaamlippen, de lichtroze plooien ertussen, ze zogen vast aan mij in plaats van andersom. Ik had nog nooit een kutje gelikt maar er was helemaal geen twijfel. Ook niet bij Merel. De geilheid was intens. Intensief. Oneindig. Glad, nat, heet, diep en smakelijk.
Ik zat op haar gezicht. Bereed haar gezicht. Hard, en ze vond het heerlijk. Ze vingerde zichzelf met gespreide benen onder mij. Ongegeneerd. Natuurlijk ongegeneerd. Ik dook erop. Haar vingers en mijn tong tegelijk.

Het orgasme komt moeilijk met xtc op, maar de geilheid groeit en groeit en breidt zich uit naar steeds nieuwe terreinen. Onontgonnen terreinen. Viezer is geiler. Grenzeloos geil.
Ik kroop op handen en knieën naar mijn nachtkastje. Ik wilde mijn vibrator. Ik wilde klaarkomen en met vibrator zou dat wel lukken.
Merel trok mijn billen uit elkaar en likte mijn anus terwijl ik rommelde in mijn nachtkastje. Ik duwde mijn bips omhoog, heerlijk, en vond het ding, batterijen leeg, tussen de muur en mijn matras. Ik draaide op mijn rug, duwde het paarse speeltje diep in Merel. Dat ging makkelijk en fijn. Maar haar roze gaatje zag er ook uitnodigend uit. Dat ging moeilijker en pijnlijk. Daarom spuugde ik er eerst een klodder wit speeksel op, smeerde dat uit, en dat hielp. Ik befte Merel en neukte haar kontje met de vibrator en ze vloekte en kreunde van geilheid. ‘Zet hem aan, zet hem aan’ smeekte ze. ‘Geen batterijen’, zei ik.

De blote orgasmezoektocht daarna, de letterlijke, naar batterijen, eindigde in de kamer van mijn huisgenootje. Daar plunderden we haar afstandsbediening en duwden we onze kutjes tegen elkaar, met de trillende vibi ertussen, en kwamen we eindelijk klaar. Eerst Merel, trillend en diep kreunend, hangend over mijn schouders, en daarna ik, terwijl ze aan mijn tepels zoog, gillend en hevig.

Afgepeigerd, hijgend, leeg, vies en op. Dat waren we. Zo lagen we in de boxspring van Anneloes die het weekend meestal bij haar ouders was.

We stonken ook, maar dat viel de volgende ochtend pas op.

Einde.