MarWil - 18-05-26 @ 00:08

Stanzie wat weer een prachtig menselijk en meeslepend verhaal. Vol met de menselijke twijfels over met name de seksuele kant van ons bestaan waar velen mee schijnen te worstelen.
Ik hoop dat juist die groep dit ook ergens te lezen krijgt.
En natuurlijk erg benieuwd naar jouw invulling van dit verhaal.

Dannyboy - 15-05-26 @ 08:47

Ah Stanzie, weer een nieuwe serie! En deze keer weer totaal anders. Ik vind dit wel heel erg leuk. Moest ook lachen om die negatieve reacties. Op sociaal media kun je heel makkelijk negatieve reacties plaatsen, alsof ze niks beters te doen hebben met hun leven. Face to face durven mensen wat minder. Die stomme Rita haha.

Maar leuke 2 delen!

Brechtje.S - 14-05-26 @ 19:24

Heerlijk om lezen, die tweestrijd in Karins hoofd en gedachten en waar ze alleen tegenover zichzelf eerlijk over is. Nog mooier, die scene waar ze elkaar in bed toch weten te vinden in een intiem samenzijn, zonder dat een onmogelijke penetratie het genot van hun vrijen in de weg zit. De chatgroep krijgt vorm en allicht zal het daar zijn dat Karin haar challenge gaat lanceren... De stiefzoon blijft voorlopig bijna compleet uit beeld tot nu toe, maar daar gaat vast verandering in komen. Ik blijf geboeid volgen, zeker weten!

Simone18795 - 14-05-26 @ 14:33

Heel mooi hoe je hier de innerlijke strijd beschrijft van een vrouw, die in de fase van haar leven waarop een vrouw meestal op de top van haar seksuele appeteit zit, geconfronteerd wordt met het feit dat de liefde van haar leven door een medisch probleem niet langer in staat blijkt om haar alles te geven waar ze zo naar verlangt. Toch valt ze hem niet af en wil ze samen met hem zoeken en aftasten wat wel nog kan in een andere invulling van hun seksualiteit. Het hoogtepunt van dit deel is voor mij het moment waarop hij zegt "Karin... Niet doen..." én hoe ze daar mee omgaat. Hoeveel liefde spreekt er niet uit wat daarna volgt... Tegelijk blijft er die sterke fysieke aantrekkingskracht richting haar stiefzoon. Een innerlijke tweestrijd waarvan je als lezer hoopt dat allebei haar verzuchtingen te combineren zijn, maar er zal wel nog wat water door de beek moeten vooraleer ze die eikel van een stiefzoon, die haar behandelt alsof ze lucht is, die vrouwonvriendelijke grijns van zijn gezicht kan neuken. Wordt het die aankomende challenge die haar met de hulp van de chatgroep-dames die haar op het juiste pad gaat zetten...? Zoveel om naar uit te kijken in dit verrassend boeiend verhaal dat ik me plaatsvervangend schaam voor die mensen die dit voorbeeld van erotisch schrijven met een schamel 6-je "belonen". Van mij sowieso een welverdiende 10 !

Steef25154 - 14-05-26 @ 11:54

Een heerlijk en eerlijk vervolgverhaal over tegenstrijdige gevoelens

Monne - 14-05-26 @ 10:34

Prachtig verhaal en mooi geschreven, de lust, het verlies van intimiteit met de partner, en het twijfelen tussen de lust, en de morele kant van de zaak. 👍 Ben benieuwd of het engeltje of het Duiveltje op haar schouders gaat winnen.

schutter57 - 14-05-26 @ 09:02

Stanzie,
dit is mooi geschreven
een vrouw die worsteld met de liefde voor haar man en de sexuele lust naar haar stiefzoon
ik ga zeker het vervolg lezen
warme tongzoen
Piet

Anita🥰 - 14-05-26 @ 06:25

Lieve Stanzie

Ik was meteen wakker van je verhaal. Maar vooral omdat ik mezelf in jou herkende.
Jij heb nog een liefde volle man.
Die scène in bed… jouw hand over zijn vingers, hem sturen naar dat plekje waar je het liefst bent. Ik beet op mijn lip toen ik het las. Zo teder, zo geil tegelijk. Dat jij je durfde overgeven, zonder toneel, zonder “doen alsof”. Twee keer breken op zijn mond terwijl je zijn naam roept – god, Karin. Als dat geen liefde is, wat dan wel?
En toch voel ik ook die andere kramp in je buik. Ik ken hem. Dat verboden, rauwe trekken diep vanbinnen. Jij noemt het Tom, ik had ooit een naam die ik hier niet eens durf te typen. Die dubbele waarheid: veilig smelten bij de een, en tóch branden voor een ander. Het maakt je geen slecht mens. Het maakt je een vrouw met een lijf dat nog leeft.
Weet je wat ik het mooiste vond? Dat moment dat Harry zei “niet doen, liefje” en jij meteen stopte. Respect. Maar dat je daarna samen verder ging, met jouw hand als kompas op zijn vingers… Dát is vertrouwen. Dát is seks die verder gaat dan lul-in-kutje. Jullie hebben iets gevonden dat veel koppels kwijt zijn: elkaar aanraken zónder ego.
Dus ja, ik snap dat je hoofd tolt als je Tom hoort neuriën. Die jonge honger, dat onverschillige lijf. De fantasie om die grijns van zijn gezicht te rijden tot hij je naam hijgt in plaats van andersom. Ik veroordeel het niet. Ik voel het mee. Want ik weet hoe je kut kan samenknijpen van schuld én lust tegelijk.
Maar Karin, onthoud dit: die nacht met Harry was echt. Je was nat van hém. Je kwam klaar van zíjn tong. Dat pakt niemand je af. En als je ooit toegeeft aan dat andere vuur, zorg dan dat je eerst nog een keer zo danst met Harry. Dat je hem in zijn ogen kijkt en weet: ik kies jou, elke dag opnieuw. Dan is wat er in je fantasie of misschien later in het donker gebeurt, geen verraad meer. Dan is het gewoon… mens zijn.

Wees lief voor jezelf, jij prachtige, geile, trouwe warhoofd. Je verdient alle orgasmes – die van liefde én die van zonde.
Kus op de plek waar Harry je net nog kuste,


Anita 💋

Westy - 14-05-26 @ 01:48

Lust en geweten zijn in strijd met elkaar. De vraag is welke het sterkste is.
Nu de eerste aanmeldingen voor de chatgroep binnenstromen kan ze feitelijk niet meer terug. Het groepsgevoel is altijd sterker dan het individu. Dus ik denk dat uiteindelijk de lustgevoelens het gaat winnen van het morele aspect. Die dames gaan elkaar zo opwinden dat hun stiefzonen niet veilig meer zijn.
Blijkbaar heeft ze er minder moeite mee om haar man te bedriegen met zijn zoon dan met een andere man. Ik ben benieuwd hoe ze dat gaat aanpakken.

Tdid - 14-05-26 @ 01:21

Mooi hoe je de twijfel van de gevoelens van Karin onder woorden brengt. De rationele tegenover wellustige gedachten.
Ook knap en herkenbaar hoe je de pijn van Harry weet neer te zetten in een paar woorden, de confrontatie om het niet meer kunnen. Helaas te herkenbaar voor mijn persoon, sommige medicijnen maken meer kapot dan je lief is. Dikke 10